BRFI  TIL  HEBREA



Gu hefur tala

1
1Gu talai fyrrum oftsinnis og me mrgu mti til feranna fyrir munn spmannanna. 2En n lok essara daga hefur hann til vor tala syni snum, sem hann setti erfingja allra hluta. Fyrir hann hefur hann lka heimana gjrt. 3Hann, sem er ljmi drar hans og mynd veru hans og ber allt me ori mttar sns, hreinsai oss af syndum vorum og settist til hgri handar htigninni hum. 4Hann er orinn englunum eim mun meiri sem hann hefur a erfum teki gtara nafn en eir.


Sonurinn llum ri

5v vi hvern af englunum hefur hann nokkru sinni sagt:

ert sonur minn,
dag hef g ftt ig.

Ea:

g vil vera honum fair,
og hann skal vera mr sonur!

6Og aftur er hann leiir hinn frumgetna inn heimsbyggina segir hann:

Og allir englar Gus skulu tilbija hann.

7Og um englana segir hann:

Hann sem gjrir engla sna a vindum
og jna sna a eldslogum.

8En um soninn:

Hsti itt, Gu, er um aldir alda,
og sproti rttvsinnar er sproti rkis ns.
9 hefur elska rttlti og hata ranglti.
v hefur Gu, inn Gu, smurt ig
gleinnar olu fram yfir na jafningja.

10Og:

, Drottinn, hefur upphafi grundvalla jrina,
og himnarnir eru verk handa inna.
11 eir munu farast, en varir.
Allir munu eir fyrnast sem fat,
12 og munt saman vefja eins og mttul,
um verur skipt sem kli.
En ert hinn sami,
og n r taka aldrei enda.

13En vi hvern af englunum hefur hann nokkru sinni sagt:

Set ig mr til hgri handar,
uns g gjri vini na a ftskr inni?

14Eru eir ekki allir jnustubundnir andar, tsendir eirra arfir, sem hjlpri eiga a erfa?


Hjlpri Gus

2
1ess vegna ber oss a gefa v enn betur gaum, er vr hfum heyrt, svo a eigi berumst vr afleiis. 2v a hafi ori af englum tala reynst stugt og hvert afbrot og hlni hloti rttltt endurgjald, 3hvernig fum vr undan komist, ef vr vanrkjum slkt hjlpri sem Drottinn flutti fyrst og var stafest fyrir oss af eim, er heyru? 4Gu bar jafnframt vitni me eim me tknum og undrum og margs konar kraftaverkum og gjfum heilags anda, sem hann tbtti a vild sinni.


Brir manna

5v ekki lagi hann undir engla hinn komandi heim, sem vr tlum um. 6Einhvers staar er vitna:

Hva er maur, a minnist hans?
Ea mannssonur, a vitjir hans?
7 Skamma stund gjrir hann englunum lgri.
hefur krnt hann vegsemd og heiri.
Og hefur skipa hann yfir verk handa inna.
8 Allt hefur lagt undir ftur hans.

Me v a leggja allt undir hann, hefur hann ekkert a eftir skili, er ekki s undir hann lagt. Enn sjum vr ekki, a allir hlutir su undir hann lagir. 9En vr sjum, a Jess, sem "skamma stund var gjrur englunum lgri," er "krndur vegsemd og heiri" vegna dauans sem hann oldi. Af Gus n skyldi hann deyja fyrir alla.

10Allt er til vegna Gus og fyrir Gu. v var hann, er hann leiir marga syni til drar, a fullkomna me jningum ann, er leiir til hjlpris. 11v a s sem helgar og eir sem helgair vera eru allir fr einum komnir. ess vegna telur hann sr eigi vanviru a kalla brur, 12er hann segir:

g mun kunnugt gjra nafn itt brrum mnum,
g mun syngja r lof mitt sfnuinum.

13Og aftur:

g mun treysta hann.

Og enn fremur:

Sj, hr er g og brnin, er Gu gaf mr.

14ar sem n brnin eru af holdi og bli, hefur hann og sjlfur fengi hlutdeild mannlegu eli sama htt, til ess a hann me daua snum gti a engu gjrt ann, sem hefur mtt dauans, a er a segja djfulinn, 15og frelsa alla , sem af tta vi dauann voru undir rlkun seldir alla sna vi. 16v a vst er um a, a ekki tekur hann a sr englana, en hann tekur a sr afsprengi Abrahams. 17v var a, a hann llum greinum tti a vera lkur brrum snum, svo a hann yri miskunnsamur og trr sti prestur jnustu fyrir Gui, til ess a frigja fyrir syndir lsins. 18Sjlfur hefur hann jst og hans veri freista. ess vegna er hann fr um a hjlpa eim, er vera fyrir freistingu.


Jess og Mse

3
1Brur heilagir! r eru hluttakar himneskrar kllunar. Gefi v gtur a Jes, postula og sta presti jtningar vorrar. 2Hann var trr eim, er hafi skipa hann, eins og Mse var a lka llu hans hsi. 3En hann er verur meiri drar en Mse, eins og s, er hsi gjri, meiri heiur en hsi sjlft. 4Srhvert hs er gjrt af einhverjum, en Gu er s, sem allt hefur gjrt. 5Mse var a snnu trr llu hans hsi, eins og jnn, til vitnisburar um a, sem tti a vera tala, 6en Kristur eins og sonur yfir hsi hans. Og hans hs erum vr, ef vr hldum djrfunginni og voninni, sem vr miklumst af.


Inn til hvldar Gus

7v er a, eins og heilagur andi segir:

Ef r heyri raust hans dag,
8 forheri ekki hjrtu yar, eins og uppreisninni
degi freistingarinnar eyimrkinni;
9 ar sem feur yar freistuu mn og reyndu mig,
tt eir fengju a sj verkin mn fjrutu r.
10 ess vegna var g gramur kynsl essari
og sagi: n aflts villast eir hjrtum snum.
eir ekktu ekki vegu mna.
11 Og g sr bri minni:
Eigi skulu eir inn ganga til hvldar minnar.

12Gti ess, brur, a enginn yar bi yfir vondu vantrar hjarta og falli fr lifanda Gui. 13minni heldur hver annan hvern dag, mean enn heitir " dag", til ess a enginn yar forherist af tli syndarinnar. 14v a vr erum ornir hluttakar Krists, svo framarlega sem vr hldum stafastlega allt til enda trausti voru, eins og a var a upphafi. 15Sagt er: "Ef r heyri raust hans dag, forheri ekki hjrtu yar eins og uppreisninni" - 16Hverjir voru eir, sem heyrt hfu og gjru uppreisn? Voru a ekki einmitt allir eir, sem t hfu fari af Egyptalandi fyrir tilstilli Mse? 17Og hverjum "var hann gramur fjrutu r"? Var a ekki eim, sem syndga hfu og bru beinin eyimrkinni? 18Og hverjum "sr hann, a eigi skyldu eir ganga inn til hvldar hans," nema hinum hlnu? 19Vr sjum, a sakir vantrar fengu eir eigi gengi inn.


4
1Fyrirheiti um a a ganga inn til hvldar hans stendur enn, vrumst v a nokkur yar veri til ess a dragast aftur r. 2Fagnaarerindi var oss boa eigi sur en eim. En ori, sem eir heyru, kom eim eigi a haldi vegna ess, a eir tku ekki vi v tr. 3En vr, sem tr hfum teki, gngum inn til hvldarinnar eins og hann hefur sagt: "Og g sr bri minni: Eigi skulu eir inn ganga til hvldar minnar." voru verk Gus fullgjr fr grundvllun heims. 4v a einhvers staar er svo a ori kvei um hinn sjunda dag: "Og Gu hvldist hinn sjunda dag eftir ll verk sn." 5Og aftur essum sta: "Eigi skulu eir inn ganga til hvldar minnar." 6Enn stendur v til boa, a nokkrir gangi inn til hvldar Gus. eir, sem fagnaarerindi var fyrr boa, gengu ekki inn sakir hlni. 7v kveur Gu aftur dag einn, er hann segir lngu sar fyrir munn Davs: " dag." Eins og fyrr hefur sagt veri: "Ef r heyri raust hans dag, forheri ekki hjrtu yar."

8Hefi Jsa leitt til hvldar, hefi Gu ekki sar meir tala um annan dag. 9Enn stendur til boa sabbatshvld fyrir l Gus. 10v a s, sem gengur inn til hvldar hans, fr hvld fr verkum snum, eins og Gu hvldist eftir sn verk. 11Kostum v kapps um a ganga inn til essarar hvldar, til ess a enginn hlnist eins og eir og falli.

12v a or Gus er lifandi og krftugt og beittara hverju tveggjuu sveri og smgur inn innstu fylgsni slar og anda, liamta og mergjar, a dmir hugsanir og hugrenningar hjartans. 13Enginn skapaur hlutur er honum hulinn, allt er bert og ndvert augum hans. Honum eigum vr reikningsskil a gjra.


stiprestur n syndar

14Er vr hfum mikinn sta prest, sem fari hefur gegnum himnana, Jes Gus son, skulum vr halda fast vi jtninguna. 15Ekki hfum vr ann sta prest, er eigi geti s aumur veikleika vorum, heldur ann, sem freista var allan htt eins og vor, en n syndar. 16Gngum v me djrfung a hsti narinnar, til ess a vr lumst miskunn og hljtum n til hjlpar hagkvmum tma.


5
1Svo er um hvern sta prest, sem r flokki manna er tekinn, a hann er settur fyrir menn til jnustu frammi fyrir Gui, til ess a bera fram gfur og frnir fyrir syndir. 2Hann getur veri mildur vi ffra og villurfandi, ar sem hann sjlfur er veikleika vafinn. 3Og skum ess hann a bera fram syndafrn, eigi sur fyrir sjlfan sig en fyrir linn. 4Enginn tekur sr sjlfum ennan heiur, heldur er hann kallaur af Gui, eins og Aron.

5Svo var a og um Krist. Ekki tk hann sr sjlfur vegsemd a gjrast sti prestur. Hann fkk hana af Gui, er hann sagi vi hann:

ert sonur minn
dag hef g ftt ig.

6Og rum sta:

ert prestur a eilfu
a htti Melksedeks.

7 jarvistardgum snum bar hann fram me srum kveinstfum og trafllum bnir og aumjk andvrp fyrir ann, sem megnai a frelsa hann fr daua, og fkk bnheyrslu vegna guhrslu sinnar. 8Og tt hann sonur vri, lri hann hlni af v, sem hann lei. 9egar hann var orinn fullkominn, gjrist hann llum eim, er honum hla, hfundur eilfs hjlpris, 10af Gui nefndur sti prestur a htti Melksedeks.


Gjrist ekki sljir

11Um etta hfum vr langt ml a segja og torskili, af v a r hafi gjrst heyrnarsljir. 12 a r tmans vegna ttu a vera kennarar, hafi r ess enn n rf, a einhver kenni yur undirstuatrii Gus ora. Svo er komi fyrir yur, a r hafi rf mjlk, en ekki fastri fu. 13En hver sem mjlk nrist er barn og skilur ekki boskap rttltisins. 14Fasta fan er fyrir fullorna, fyrir , sem jafnt og tt hafa tami skilningarvitin til a greina gott fr illu.


6
1ess vegna skulum vr sleppa byrjunar-kenningunum um Krist og skja fram til fullkomleikans. 2Vr frum ekki a byrja aftur undirstuatrium eins og afturhvarfi fr dauum verkum og tr Gu, kenningunni um skrnir og handayfirlagningar, upprisu daura og eilfan dm. 3Og etta munum vr gjra, ef Gu lofar.

4Ef menn eru eitt sinn ornir upplstir og hafa smakka hina himnesku gjf, fengi hlutdeild heilgum anda 5og reynt Gus ga or og krafta komandi aldar, 6en hafa san falli fr, er gerlegt a endurnja til afturhvarfs. eir eru a krossfesta Gus son a nju og smna hann.

7Jr s, er drukki hefur sig regni, sem hana fellur hva eftir anna, og ber grur til gagns fyrir , sem yrkja hana, fr blessun fr Gui. 8En beri hn yrna og istla, er hn nt. Yfir henni vofir blvun og hennar bur a lokum a vera brennd.

9En hva yur snertir, r elskair, erum vr sannfrir um a yur er betur fari og r nr hjlprinu, a vr mlum svo. 10Gu er ekki rangltur. Hann gleymir ekki verki yar og krleikanum, sem r ausndu nafni hans, er r veittu hinum heilgu jnustu og veiti enn. 11Vr skum, a srhver yar sni smu stundan allt til enda, ar til von yar fullkomnast. 12Gjrist ekki sljir. Breyti heldur eftir eim, sem vegna trar og stuglyndis erfa fyrirheitin.


Jess gekk inn vor vegna

13egar Gu gaf Abraham fyrirheiti, "sr hann vi sjlfan sig," ar sem hann hafi vi engan ri a sverja, og sagi: 14"Sannlega mun g rkulega blessa ig og strum margfalda kyn itt." 15Og Abraham laist a, sem Gu hafi heiti honum er hann hafi bei ess me stuglyndi.

16Menn sverja ei vi ann, sem ri er, eiurinn er eim stafesting og bindur enda ll andmli. 17Me v n a Gu vildi sna erfingjum fyrirheitsins enn skrar, hve r sitt vri raskanlegt, byrgist hann heit sitt me eii. 18 essum tveim raskanlegu athfnum Gus, ar sem hugsandi er a hann fari me lygi, eigum vr sterka upprvun, vr sem hfum leita hlis eirri slu von, sem vr eigum. 19Hn er eins og akkeri slarinnar, traust og ruggt, og nr alla lei inn fyrir fortjaldi, 20anga sem Jess gekk inn, fyrirrennari vor vegna, egar hann var sti prestur a eilfu a htti Melksedeks.


Prestur Gus

7
1Melksedek essi var konungur Salem og prestur Gus hins hsta. Hann gekk mti Abraham og blessai hann, egar hann sneri heimleiis eftir a hafa unni sigur konungunum. 2Og honum lt Abraham t tund af llu. Fyrst ir nafn hans "rttltis konungur", en hann heitir enn fremur Salem-konungur, a er "friar konungur". 3Hann er furlaus, murlaus, ekki ttfrur, og hefur hvorki upphaf daga n endi lfs. Hann er lkur syni Gus, hann heldur fram a vera prestur um aldur.

4Viri n fyrir yur, hvlkur maur a var, sem Abraham, sjlfur forfairinn, gaf valda tund af herfanginu. 5Og vst er um a, a eim Levsonum, er prestjnustuna f, er boi a taka tund af lnum eftir lgmlinu, a er a segja af brrum snum, enda tt eir su komnir af Abraham. 6En s, er eigi var ttfrur til eirra, tk tund af Abraham og blessai ann, er fyrirheitin hafi. 7En me llu er a mtmlanlegt, a s sem er meiri blessar ann sem minni er. 8Hr taka daulegir menn tund, en ar tk s er um var vitna, a hann lifi fram. 9Og svo m a ori kvea, a enda Lev, hann sem tund tekur, hafi greitt tund, ar sem Abraham gjri a, 10v a enn var hann lend forfur sns, egar Melksedek gekk mti honum.

11Hefi n fullkomnun fengist me levska prestdminum, - en hann var grundvllur lgmlsins, sem lurinn fkk -, hver var framar rf ess a segja a koma skyldi annars konar prestur a htti Melksedeks, en ekki a htti Arons? 12egar prestdmurinn breytist, verur og breyting lgmlinu. 13S sem etta er sagt um var af annarri tt, og af eirri tt hefur enginn innt jnustu af hendi vi altari. 14v a alkunnugt er, a Drottinn vor er af Jda upp runninn, en Mse hefur ekkert um presta tala, a v er varar ttkvsl.

15etta er enn miklu bersnilegra v, a upp er kominn annar prestur, lkur Melksedek. 16Hann var ekki prestur eftir mannlegum lgmlsboum, heldur krafti hagganlegs lfs. 17v a um hann er vitna: " ert prestur a eilfu a htti Melksedeks." 18Hi fyrra boor er ar me gilt, af v a a var vanmttugt og gagnslaust. 19Lgmli gjri ekkert fullkomi. En jafnframt er leidd inn betri von. Fyrir hana nlgumst vr Gu.

20etta var ekki n eis. Hinir uru prestar n eis, 21en hann me eii, egar Gu sagi vi hann: "Drottinn sr, og ekki mun hann ira ess: ert prestur a eilfu."

22essi samanburur snir, a Jess er orinn byrgarmaur betri sttmla.

23Enn fremur uru hinir prestarnir margir af v a dauinn meinai eim a vera fram. 24En hann er a eilfu og hefur prestdm ar sem ekki vera mannaskipti. 25ess vegna getur hann og til fulls frelsa , sem fyrir hann ganga fram fyrir Gu, ar sem hann vallt lifir til a bija fyrir eim.

26Slks sta prests hfum vr rf, sem er heilagur, svikalaus, flekkaur, greindur fr syndurum og orinn himnunum hrri. 27Hann arf ekki daglega, eins og hinir stu prestarnir, fyrst a bera fram frnir fyrir eigin syndir, san fyrir syndir lsins. a gjri hann eitt skipti fyrir ll, er hann frnfri sjlfum sr. 28Lgmli skipar menn stu presta, sem eru veikleika hir, en eiurinn, er kom eftir lgmlinu, skipar son, fullkominn gjran a eilfu.


sti prestur ns sttmla

8
1Hfuinntak ess, sem sagt hefur veri, er etta: Vr hfum ann sta prest, er settist til hgri handar vi hsti htignarinnar himnum. 2Hann er helgijnn helgidmsins og tjaldbarinnar, hinnar snnu, sem Drottinn reisti, en eigi maur. 3Srhver sti prestur er skipaur til ess a bera fram bi gjafir og frnir. ess vegna er nausynlegt, a essi sti prestur hafi lka eitthva fram a bera. 4Vri hann n jru, mundi hann alls ekki vera prestur, ar sem eir eru fyrir, sem samkvmt lgmlinu bera fram gjafirnar. 5En eir jna eftirmynd og skugga hins himneska, eins og Mse fkk bendingu um fr Gui, er hann var a koma upp tjaldbinni: "Gt ess," segir hann, "a gjrir allt eftir eirri fyrirmynd, sem r var snd fjallinu." 6En n hefur Jess fengi eim mun gtari helgijnustu sem hann er mealgangari betri sttmla, sem byggist betri fyrirheitum.

7Hefi hinn fyrri sttmli veri afinnanlegur, hefi ekki veri rf fyrir annan. 8En n vtar Gu og segir:

Sj, dagar koma, segir Drottinn,
er g mun gjra njan sttmla vi hs sraels og vi hs Jda,
9 ekki eins og sttmlann, er g gjri vi feur eirra
eim degi, er g tk hnd eirra til a leia
t af Egyptalandi,
v a eir hldu ekki minn sttmla,
og g hirti eigi um , segir Drottinn.
10 etta er sttmlinn, sem g mun gjra vi hs sraels
eftir daga, segir Drottinn:
g mun leggja lg mn hugskot eirra
og rita au hjrtu eirra.
g mun vera Gu eirra,
og eir munu vera lur minn.
11 Og enginn mun kenna landa snum
og enginn brur snum og segja: "ekktu Drottin!"
Allir munu eir ekkja mig,
jafnt smir sem strir.
12 v a g mun vera vgur vi misgjrir eirra
og g mun ekki framar minnast synda eirra.

13ar sem hann n kallar etta njan sttmla, hefur hann lst hinn fyrri reltan. En a, sem er a reldast og fyrnast, er a v komi a vera a engu.


Helgidmur himni og jru

9
1N hafi fyrri sttmlinn lka fyrirskipanir um jnustuna og jarneskan helgidm. 2Tjaldb var gjr, hin fremri, og henni voru bi ljsastikan, bori og skounarbrauin, og heitir hn "hi heilaga". 3En bak vi anna fortjaldi var tjaldb, sem ht "hi allrahelgasta". 4ar var reykelsisaltari r gulli og sttmlsrkin, sem ll var gulli bin. henni var gullkeri me manna , stafur Arons, sem laufgast hafi, og sttmlsspjldin. 5En yfir henni voru kerbar drarinnar og breiddu vngina yfir narstlinn. En um etta hva fyrir sig n ekki a ra.

6essu er annig komi fyrir. Prestarnir ganga stugt inn fremri tjaldbina og annast jnustu sna. 7Inn hina innri gengur sti presturinn einn, einu sinni ri, ekki n bls. a ber hann fram vegna sjlfs sn og fyrir syndir lsins, sem drgar hafa veri af vang. 8Me v snir heilagur andi, a vegurinn til hins heilaga er enn eigi kunnur orinn, mean fremri tjaldbin enn stendur. 9Hn er mynd ess tma, sem n er. Hr eru fram bornar gjafir og frnir, sem megna ekki a fra eim, sem innir jnustuna af hendi, vissu um a vera fullkominn. 10etta eru aeins ytri fyrirmli, samt reglum um mat og drykk og miss konar votta, sem mnnum eru herar lagar allt til tma vireisnarinnar.

11En Kristur er kominn sem sti prestur hinna komandi ga. Hann gekk inn gegnum hina strri og fullkomnari tjaldb, sem ekki er me hndum gjr, a er a segja er ekki af essari skpun. 12Ekki fr hann me bl hafra og klfa, heldur me eigi bl, inn hi heilaga eitt skipti fyrir ll og aflai eilfrar lausnar. 13Ef bl hafra og nauta og askan af kvgu, str menn, er hreinir hafa gjrst, helgar til ytri hreinleika, 14hve miklu fremur mun bl Krists hreinsa samvisku vora fr dauum verkum, til a jna Gui lifanda, ar sem Kristur fyrir eilfan anda bar fram sjlfan sig sem ltalausa frn fyrir Gui.

15ess vegna er hann mealgangari ns sttmla. Hann d og btti a fullu fyrir afbrotin undir fyrri sttmlanum, til ess a hinir klluu mttu last hina eilfu arfleif, sem heiti var.

16Arfleisluskr tekur ekki gildi fyrr en s er dinn, er hana gjri. 17Hn er hagganleg, egar um ltna er a ra, en er engu gildi mean arfleiandi lifir. 18ess vegna var ekki heldur hinn fyrri sttmli vgur n bls. 19egar Mse hafi kunngjrt gjrvllum lnum ll boor lgmlsins, tk hann bl klfanna og hafranna samt vatni og skarlatsrauri ull og spi og stkkti bi sjlfa bkina og allan linn 20og mlti: "etta er bl sttmlans, sem Gu lt gjra vi yur." 21Smuleiis stkkti hann blinu tjaldbina og ll hldin vi helgijnustuna. 22Og samkvmt lgmlinu er a nlega allt, sem hreinsast me bli, og eigi fst fyrirgefning n thellingar bls.


eitt skipti fyrir ll

23a var v hjkvmilegt, a eftirmyndir eirra hluta, sem himnum eru, yru hreinsaar me slku. En sjlft hi himneska krefst betri frna en essara. 24v a Kristur gekk ekki inn helgidm hndum gjran, eftirmynd hins sanna helgidms, heldur inn sjlfan himininn, til ess n a birtast fyrir augliti Gus vor vegna. 25Og ekki gjri hann a til ess a frambera sjlfan sig margsinnis, eins og sti presturinn gengur inn hi heilaga ri hverju me annarra bl. 26 hefi hann oft urft a la fr grundvllun heims. En n hefur hann birst eitt skipti fyrir ll vi endi aldanna til a afm syndina me frn sinni. 27Og eins og a liggur fyrir mnnunum eitt sinn a deyja og eftir a a f sinn dm, 28annig var Kristi frnfrt eitt skipti til ess a bera syndir margra, og anna sinn mun hann birtast, ekki sem syndafrn, heldur til hjlpris eim, er hans ba.


Hin eina frn

10
1Lgmli geymir aeins skugga hins ga, sem er vndum, ekki skra mynd ess. r eftir r eru bornar fram smu frnir, sem geta aldrei gjrt fullkomna til frambar, sem ganga fram fyrir Gu. 2Annars hefu eir htt a bera r fram. Drkendurnir hefu ekki framar veri sr mevitandi um synd, ef eir hefu eitt skipti fyrir ll ori hreinir. 3En me essum frnum er minnt syndirnar r hvert. 4v a bl nauta og hafra getur me engu mti numi burt syndir.

5v er a, a Kristur segir, egar hann kemur heiminn:

Frn og gjafir hefur eigi vilja,
en lkama hefur bi mr.
6 Brennifrnir og syndafrnir gejuust r ekki.
7 sagi g: "Sj, g er kominn -
bkinni er a rita um mig -
g er kominn til a gjra inn vilja, Gu minn!"

8Fyrst segir hann: "Frnir og gjafir og brennifrnir og syndafrnir hefur eigi vilja, og eigi gejaist r a eim." En a eru einmitt r, sem fram eru bornar samkvmt lgmlinu. 9San segir hann: "Sj, g er kominn til a gjra vilja inn." Hann tekur burt hi fyrra til ess a stafesta hi sara. 10Og samkvmt essum vilja erum vr helgair me v, a lkama Jes Krists var frna eitt skipti fyrir ll.

11Og svo er v fari um hvern prest, a hann er dag hvern bundinn vi helgijnustu sna og ber fram margsinnis hinar smu frnir, r sem geta aldrei afm syndir. 12En Jess bar fram eina frn fyrir syndirnar og settist um aldur vi hgri hnd Gus 13og bur ess san, a vinir hans veri gjrir a ftskr hans. 14v a me einni frn hefur hann um aldur fullkomna , er helgair vera.

15Og einnig heilagur andi vitnar fyrir oss. Fyrst segir hann:

16 etta er sttmlinn, er g mun gjra vi
eftir daga, segir Drottinn.
Lg mn vil g leggja hjrtu eirra,
og hugskot eirra vil g rita au.

17San segir hann:

g mun aldrei framar minnast synda eirra ea lgmlsbrota.

18En ar sem syndirnar eru fyrirgefnar, ar arf ekki framar frn fyrir synd.


Nr og lifandi vegur

19Vr megum n, brur, fyrir Jes bl me djrfung ganga inn hi heilaga, 20anga sem hann vgi oss veginn, njan veg og lifandi inn gegnum fortjaldi, a er a segja lkama sinn. 21Vr hfum mikinn prest yfir hsi Gus. 22Ltum oss v ganga fram fyrir Gu me einlgum hjrtum, ruggu trartrausti, me hjrtum, sem hreinsu hafa veri og eru laus vi mevitund um synd, og me lkmum, sem laugair hafa veri hreinu vatni. 23Hldum fast vi jtningu vonar vorrar n ess a hvika, v a trr er s, sem fyrirheiti hefur gefi. 24Gefum gtur hver a rum og hvetjum hver annan til krleika og gra verka. 25Vanrki ekki safnaarsamkomur yar eins og sumra er siur, heldur upprvi hver annan, og a v fremur sem r sji a dagurinn frist nr.

26v a ef vr syndgum af settu ri, eftir a vr hfum last ekkingu sannleikans, er r v enga frn a f fyrir syndirnar, 27heldur er a ttaleg bi eftir dmi og grimmilegur eldur, sem eya mun andstingum Gus. 28S, er a engu hefur lgml Mse, verur vgarlaust lfltinn, ef tveir ea rr vottar bera. 29Hve miklu yngri hegning tli r ekki a s muni vera talinn verskulda, er ftum treur son Gus og vanhelgar bl sttmlans, er hann var helgaur , og smnar anda narinnar? 30Vr ekkjum ann, er sagt hefur: "Mn er hefndin, g mun endurgjalda." Og rum sta: "Drottinn mun dma l sinn." 31ttalegt er a falla hendur lifanda Gus.

32Minnist fyrri daga, er r hfu teki mti ljsinu, hvernig r uru a ola mikla raun jninga. 33a var mist, a r sjlfir, smnair og arengdir, voru hafir a augnagamni, ea hitt, a r tku tt kjrum eirra, er ttu slku a sta. 34r just me bandingjum, og tku v me glei, er r voru rndir eignum yar, v a r vissu, a r ttu sjlfir betri eign og varanlega. 35Varpi v eigi fr yur djrfung yar. Hn mun hljta mikla umbun. 36olgis hafi r rf, til ess a r gjri Gus vilja og list fyrirheiti. 37v a:

Innan harla skamms tma
mun s koma, sem koma , og ekki dvelst honum.
38 Minn rttlti mun lifa fyrir trna,
en skjti hann sr undan,
hefur sla mn ekki velknun honum.

39En vr skjtum oss ekki undan og gltumst, heldur trum vr og frelsumst.


Fyrir tr

11
1Trin er fullvissa um a, sem menn vona, sannfring um hluti, sem eigi er aui a sj. 2Fyrir hana fengu mennirnir fyrr tum gan vitnisbur.

3Fyrir tr skiljum vr, a heimarnir eru gjrir me ori Gus og a hi snilega hefur ekki ori til af v, er s var.

4Fyrir tr bar Abel fram fyrir Gu betri frn en Kain, og fyrir tr fkk hann ann vitnisbur, a hann vri rttltur, er Gu bar vitni um frn hans. Me tr sinni talar hann enn, tt dauur s.

5Fyrir tr var Enok burt numinn, a eigi skyldi hann dauann lta. "Ekki var hann framar a finna, af v a Gu hafi numi hann burt." ur en hann var burt numinn, hafi hann fengi ann vitnisbur, "a hann hefi veri Gui knanlegur." 6En n trar er gerlegt a knast honum, v a s, sem gengur fram fyrir Gu, verur a tra v, a hann s til og a hann umbuni eim, er hans leita.

7Fyrir tr fkk Ni bendingu um a, sem enn var ekki aui a sj. Hann ttaist Gu og smai rk til bjrgunar heimilisflki snu. Me tr sinni dmdi hann heiminn og var erfingi rttltisins af trnni.

8Fyrir tr hlddi Abraham, er hann var kallaur, og fr burt til staar, sem hann tti a f til eignar. Hann fr burt og vissi ekki hvert leiin l. 9Fyrir tr settist hann a hinu fyrirheitna landi eins og tlendingur og hafist vi tjldum, samt sak og Jakob, er voru samerfingjar me honum a hinu sama fyrirheiti. 10v a hann vnti eirrar borgar, sem hefur traustan grunn, eirrar, sem Gu er smiur a og byggingarmeistari.

11Fyrir tr laist Abraham kraft til a eignast son, og var Sara byrja og hann kominn yfir aldur. Hann treysti eim, sem fyrirheiti hafi gefi. 12ess vegna kom t af honum, einum manni, og a mjg ellihrumum, slk nija merg sem stjrnur eru himni og sandkorn sjvarstrnd, er ekki verur tlu komi.

13Allir essir menn du tr, n ess a hafa last fyrirheitin. eir su au lengdar og fgnuu eim og jtuu, a eir vru gestir og tlendingar jrinni. 14eir, sem slkt mla, sna me v, a eir eru a leita eigin ttjarar. 15Hefu eir n tt vi ttjrina, sem eir fru fr, hefu eir haft tma til a sna anga aftur. 16En n ru eir betri ttjr, a er a segja himneska. ess vegna blygast Gu sn ekki fyrir , a kallast Gu eirra, v a borg bj hann eim.

17Fyrir tr frnfri Abraham sak, er hann var reyndur. Og Abraham, sem fengi hafi fyrirheitin, var reiubinn a frnfra einkasyni snum. 18Vi hann hafi Gu mlt: "Afkomendur saks munu taldir vera nijar nir." 19Hann hugi, a Gu vri ess jafnvel megnugur a vekja upp fr dauum. ess vegna m svo a ori kvea, a hann heimti hann aftur r helju.

20Fyrir tr blessai sak Jakob og Esa einnig um komna tma.

21Fyrir tr blessai Jakob ba sonu Jsefs, er hann var a daua kominn og "laut fram stafshninn og bast fyrir".

22Fyrir tr minntist Jsef vi vilokin brottfr sraelssona og gjri rstfun fyrir beinum snum.

23Fyrir tr leyndu foreldrar Mse honum rj mnui eftir fingu hans, af v a au su, a sveinninn var frur, og au ltu eigi skelfast af skipun konungsins. 24Fyrir tr hafnai Mse v, er hann var orinn fullta maur, a vera talinn dttursonur Faras, 25og kaus fremur illt a ola me l Gus en njta skammvinns unaar af syndinni. 26Hann taldi vanviru Krists meiri au en fjrsju Egyptalands, v a hann horfi fram til launanna. 27Fyrir tr yfirgaf hann Egyptaland og ttaist ekki reii konungsins, en var ruggur eins og hann si hinn snilega. 28Fyrir tr hlt hann pska og lt rja blinu hsin, til ess a eyandi frumburanna skyldi ekki snerta . 29Fyrir tr gengu eir gegnum Rauahafi sem um urrt land, og er Egyptar freistuu ess, drukknuu eir.

30Fyrir tr hrundu mrar Jerkborgar, er menn hfu gengi kringum sj daga. 31Fyrir tr var a, a skkjan Rahab frst ekki samt hinum hlnu, ar sem hn hafi teki vinsamlega mti njsnarmnnunum.

32Hva g a orlengja framar um etta? Mig mundi skorta tma, ef g fri a segja fr Gdeon, Barak, Samson og Jefta, og af Dav, Samel og spmnnunum. 33Fyrir tr unnu eir sigur konungsrkjum, ikuu rttlti, luust fyrirheit. eir byrgu gin ljna, 34slkktu eldsbl, komust undan sverseggjum. eir uru styrkir, tt ur vru eir veikir, gjrust flugir stri og stkktu fylkingum vina fltta. 35Konur heimtu aftur sna framlinu upprisna. Arir voru pyndair og gu ekki lausn til ess a eir luust betri upprisu. 36Arir uru a sta hsyrum og hstrokum og ar ofan fjtrum og fangelsi. 37eir voru grttir, sagair sundur, hggnir me sveri. eir rfuu grum og geitskinnum, alls vana, arengdir og illa haldnir. 38Og ekki tti heimurinn slka menn skili. eir reikuu um byggir og fjll og hldust vi hellum og gjtum.

39En a allir essir menn fengju gan vitnisbur fyrir tr sna, hlutu eir eigi fyrirheiti. 40Gu hafi s oss fyrir v sem betra var: n vor skyldu eir ekki fullkomnir vera.


Drottinn agar

12
1Fyrst vr erum umkringdir slkum fjlda votta, lttum af oss allri byri og viloandi synd og reytum olgir skei a, sem vr eigum framundan. 2Beinum sjnum vorum til Jes, hfundar og fullkomnara trarinnar. Vegna glei eirrar, er bei hans, lei hann olinmlega krossi, mat smn einskis og hefur n setst til hgri handar hsti Gus. 3Viri hann fyrir yur, sem ola hefur slkan fjandskap gegn sr af syndurum, til ess a r reytist ekki og lti hugfallast.

4 barttu yar vi syndina hafi r ekki enn stai gegn, svo a bl hafi runni. 5Og r hafi gleymt minningunni, sem varpar yur eins og syni:

Sonur minn, ltilsvir ekki hirtingu Drottins,
og lt ekki heldur hugfallast er hann tyftar ig.
6 v a Drottinn agar ann, sem hann elskar,
og hirtir harlega hvern ann son, er hann a sr tekur.

7oli aga. Gu fer me yur eins og syni. Hver er s sonur, sem fairinn ekki agar? 8En su r n aga, sem allir hafa fyrir ori, eru r rlbornir og ekki synir. 9Enn er a, a vr bjuggum vi aga jarneskra fera og brum viringu fyrir eim. Skyldum vr ekki miklu fremur vera undirgefnir fur andanna og lifa? 10Feur vorir guu oss um fa daga, eftir v sem eim leist, en oss til gagns agar hann oss, svo a vr fum hlutdeild heilagleika hans. 11 bili virist allur agi a vsu ekki vera gleiefni, heldur hryggar, en eftir gefur hann eim, er vi hann hafa tamist, vxt friar og rttltis.

12Rtti v r mttvana hndum og magnrota knjm. 13Lti ftur yar feta beinar brautir, til ess a hi fatlaa vindist ekki r lii, en veri heilt.


Hvatningar og fyrirmli

14Stundi fri vi alla menn og helgun, v a n hennar fr enginn Drottin liti. 15Hafi gt , a enginn missi af Gus n, a engin beiskjurt renni upp, sem truflun valdi, og margir saurgist af. 16Gti ess, a eigi s neinn hrkarl ea vanheilagur, eins og Esa, sem fyrir einn mlsver lt af hendi frumburarrtt sinn. 17r viti, a a fr lka svo fyrir honum, a hann var rkur gjr, egar hann sar vildi last blessunina, a hann grtbndi um hana. Hann fkk ekki fri a irast.

18r eru ekki komnir til fjalls, sem verur reifa, ekki til brennandi elds og sorta, myrkurs, ofviris 19og bsnuhljms og raustar sem talai svo a eir, sem hana heyru, bust undan v a meira vri til sn tala. 20v a eir oldu ekki a, sem fyrir var skipa: " a a s ekki nema skepna, sem kemur vi fjalli, skal hn grtt vera." 21Svo gurlegt var a, sem fyrir augu bar, a Mse sagi: "g er mjg hrddur og skelfdur."

22Nei, r eru komnir til Sonfjalls og borgar Gus lifanda, hinnar himnesku Jersalem, til tugsunda engla, 23til htarsamkomu og safnaar frumgetinna, sem himnum eru skrir, til Gus, dmara allra, og til anda rttltra, sem fullkomnir eru ornir, 24og til Jes, mealgangara ns sttmla, og til blsins, sem hreinsar og talar krftuglegar en bl Abels.

25Gti ess, a r hafni ekki eim sem talar. eir, sem hfnuu eim er gaf gulega bendingu jru, komust ekki undan. Miklu sur munum vr undan komast, ef vr gjrumst frhverfir honum, er gulega bendingu gefur fr himnum. 26Raust hans lt jrina bifast fyrrum. En n hefur hann lofa: "Enn einu sinni mun g hrra jrina og ekki hana eina, heldur og himininn." 27Orin: "Enn einu sinni", sna, a a, sem bifast, er skapa og hverfur, til ess a a standi stugt, sem eigi bifast.

28ar sem vr v fum rki, sem ekki getur bifast, skulum vr akka a og jna Gui, svo sem honum knast, me lotningu og tta. 29v a vor Gu er eyandi eldur.


Lofgjrafrn fyrir Gu

13
1Brurkrleikurinn haldist. 2Gleymi ekki gestrisninni, v a vegna hennar hafa sumir hst engla n ess a vita. 3Minnist bandingjanna, sem vru r sambandingjar eirra. Minnist eirra er illt la, ar sem r sjlfir eru einnig me lkama.

4Hjskapurinn s heiri hafur llum greinum og hjnasngin s flekku, v a hrkarla og frillulfismenn mun Gu dma.

5Sni enga fgirni hegun yar, en lti yur ngja a, sem r hafi. Gu hefur sjlfur sagt: "g mun ekki sleppa af r hendinni n yfirgefa ig." 6v getum vr ruggir sagt:

Drottinn er minn hjlpari,
eigi mun g ttast.
Hva geta mennirnir gjrt mr?

7Veri minnugir leitoga yar, sem Gus or hafa til yar tala. Viri fyrir yur, hvernig vi eirra lauk, og lki eftir tr eirra. 8Jess Kristur er gr og dag hinn sami og um aldir. 9Lti ekki afvegaleia yur af mislegum framandi kenningum. a er gott a hjarta styrkist vi n, ekki matari. eir, sem sinntu slku, hfu eigi happ af v.

10Vr hfum altari, og hafa eir, er tjaldbinni jna, ekki leyfi til a eta af v. 11v a brennd eru fyrir utan herbirnar hr eirra dra, sem sti presturinn ber bli r inn helgidminn til syndafrnar. 12ess vegna lei og Jess fyrir utan hlii, til ess a hann helgai linn me bli snu. 13Gngum v til hans t fyrir herbirnar og berum vanviru hans. 14v a hr hfum vr ekki borg er stendur, heldur leitum vr hinnar komandi. 15Fyrir hann skulum vr v n aflts bera fram lofgjrarfrn fyrir Gu, vxt vara, er jta nafn hans. 16En gleymi ekki velgjraseminni og hjlpseminni, v a slkar frnir eru Gui knanlegar.

17Hli leitogum yar og veri eim eftirltir. eir vaka yfir slum yar og eiga a lka reikning fyrir r. Veri eim eftirltir til ess a eir geti gjrt a me glei, ekki andvarpandi. a vri yur til gagns.

18Biji fyrir oss, v a vr erum ess fullvissir, a vr hfum ga samvisku og viljum llum greinum breyta vel. 19g bi yur enn rkilegar um a gjra etta, til ess a r fi mig brtt aftur heimtan.


Bn og kvejur

20En Gu friarins, er leiddi hinn mikla hiri sauanna, Drottin vorn Jes, upp fr dauum me bli eilfs sttmla, 21hann fullkomni yur llu gu til a gjra vilja hans og komi v til leiar oss, sem knanlegt er hans augum, fyrir Jes Krist. Honum s dr um aldir alda. Amen.

22g bi yur, brur, a r taki vel essum minningarorum. Fort hef g rita yur.

23Vita skulu r, a brir vor Tmteus hefur veri ltinn laus og samt honum mun g heimskja yur, komi hann brum.

24Beri kveju llum leitogum yar og llum heilgum. Mennirnir fr talu senda yur kveju.

25N s me yur llum.



Nettgfan og Hi slenska Bibluflag - gst 1997