HSEA



1
1Or Drottins, sem kom til Hsea Beersonar dgum ssa, Jtams, Akasar og Hiska, Jdakonunga, og dgum Jerbams Jassonar, sraelskonungs.


Tkn um trrof lsins

2 er Drottinn hf a tala vi Hsea, sagi hann vi Hsea:

"Far og tak r hrkonu og eignast hrbrn, v a landi drgir hr og hefir snist fr Drottni."

3 fr hann og gekk a eiga Gmer Diblamsdttur. Hn var ungu og fddi honum son. 4Og Drottinn sagi vi hann:

"Lt hann heita Jesreel, v a innan skamms vitja g blskuldar Jesreels tt Jeh og gjri enda konungdmi sraels hss.

5 eim degi sundurbrt g boga sraels Jesreel-vllum."

6Og hn var aftur ungu og l dttur. sagi Drottinn vi Hsea:

"Lt hana heita Nvana, v a g mun eigi framar ausna n sraels hsi, svo a g fyrirgefi eim. 7En g mun ausna n Jda hsi og hjlpa eim fyrir Drottin, Gu eirra, en g mun eigi hjlpa eim me boga, sveri, bardgum, strshestum n riddurum."

8Og er hn hafi vani Nvana af brjsti, var hn enn ungu og l son.

9 sagi Drottinn: "Lt hann heita Ekki-minn-lur, v a r eru ekki minn lur, og g er ekki yar Gu."


Fyrirheit um n Gus

10Tala sraelsmanna skal vera sem sandur sjvarstrnd, sem ekki verur mldur og ekki talinn. Og sta ess, a sagt var vi : "r eru ekki minn lur!" skal vi sagt vera: "Synir hins lifanda Gus!"

11Jdamenn og sraelsmenn skulu safnast saman og velja sr einn yfirmann og hefja fer sna heim r landinu, v a mikill mun Jesreeldagur vera.

2
1Segi vi brur yar: "Minn lur!" og vi systur yar: "Negi!"


tra eiginkonan:
Dmi um trmennsku flksins

2Deili mur yar, deili hana, v a hn er eigi mn kona og g er ekki maur hennar, svo a hn fjarlgi hrdm sinn fr andliti snu og hjskaparbrot sn fr brjstum snum. 3Ella mun g fra hana r llu og lta hana standa nakta, eins og egar hn fddist, og gjra hana eins og eyimrk og lta hana vera eins og urrt land og lta hana deyja af orsta.

4Og yfir brn hennar mun g ekki miskunna mig, v a au eru hrbrn, 5v a mir eirra hefir drgt hr, hn sem au gat, hefir frami svviru. v a hn sagi: "g vil elta frila mna, sem gefa mr brau mitt og vatn, ull mna og hr, olfuolu mna og drykki."

6Fyrir v vil g gira fyrir veg hennar me yrnum og hlaa vegg fyrir hana, til ess a hn finni ekki stigu sna. 7Og egar hn eltir frila sna, skal hn ekki n eim, og er hn leitar eirra, skal hn ekki finna , heldur mun hn segja: "g vil fara og sna aftur til mns fyrra manns, v a lei mr betur en n."

8Hn veit ekki, a a er g, sem hefi gefi henni korni og vnberjalginn og olfuoluna og veitt henni gntt silfurs og gulls, en eir hafa vari v handa Baal.

9Fyrir v vil g taka aftur korn mitt korntinni og vnberjalg minn, egar hans kveni tmi kemur, og nema burt ull mna og hr, er hn skyldi skla me nekt sinni.

10Og n vil g bera gjra blygan hennar augsn frila hennar, - enginn skal f hrifi hana r minni hendi - 11og gjra enda alla kti hennar, htir hennar, tunglkomudaga og hvldardaga og allar lghtir hennar, 12og eya vntr hennar og fkjutr, er hn sagi um: "au eru hrgjald, sem frilar mnir hafa gefi mr!" Og g vil gjra au a kjarrskgi, til ess a villidrin eti au.

13g vil hegna henni fyrir daga Baalanna, er hn fri eim reykelsisfrnir og prddi sig me nefhringum og hlsmenjum og fylgdi frilum snum, en gleymdi mr, - segir Drottinn.


Elskhuginn:
Dmi um st Gus

14g vil lokka hana og leia hana t eyimrk og hughreysta hana, 15og g gef henni ar vngara sna og gjri Mudal a Vonarhlii, og mun hn vera eftirlt eins og skudgum snum og eins og er hn fr burt af Egyptalandi.

16 eim degi, - segir Drottinn - munt varpa mig "Maurinn minn," en ekki framar kalla til mn "Baal minn." 17Og g vil venja hana af a hafa nfn Baalanna vrum sr, svo a eirra skal eigi vera framar geti me nafni.

18Og eim degi gjri g fyrir sttmla vi dr merkurinnar og fugla himinsins og skrikvikindi jararinnar, og eyi bogum, sverum og bardgum r landinu og lt ba rugga.

19Og g mun festa ig mr eilflega, g mun festa ig mr rttlti og rttvsi, krleika og miskunnsemi, 20g mun festa ig mr trfesti, og skalt ekkja Drottin.

21Og eim degi mun g bnheyra, segir Drottinn.

g mun bnheyra himininn, og hann mun bnheyra jrina, 22og jrin mun bnheyra korni, vnberjalginn og oluna, og au munu bnheyra Jesreel.

23Og g vil grursetja l minn landinu og ausna Nvana n og segja vi Ekki-minn-l: " ert minn lur!" og hann mun segja: "Gu minn!"


Tkn um gun lsins

3
1Drottinn sagi vi mig:

"Far enn og elska konu, sem elskar annan mann og haft hefir fram hj, eins og Drottinn elskar sraelsmenn, tt eir hneigist a rum guum og yki rsnukkur gar."

2 keypti g mr hana fyrir fimmtn sikla silfurs og hlfan annan kmer byggs 3og sagi vi hana: "Langan tma skalt sitja ein n ess a drgja hr og n ess a heyra nokkrum manni til. Svo skal g og vera gagnvart r."

4annig munu sraelsmenn langan tma sitja einir n konungs og n hfingja, n frnar og n merkissteins, n hkuls og hsgua. 5Eftir a munu sraelsmenn sna sr og leita Drottins, Gus sns, og Davs, konungs sns, og eir munu hinum sustu dgum flja til Drottins og til hans blessunar.


kra hendur prestum

4
1Heyri or Drottins, r sraelsmenn! v a Drottinn hefir ml a kra gegn bum landsins, v a landinu er engin trfesti, n krleikur, n ekking Gui.

2eir sverja og ljga, myra og stela og hafa fram hj. eir brjtast inn hs, og hvert mannvgi tekur vi af ru. 3Fyrir v drpir landi, og allt visnar sem v er, jafnvel dr merkurinnar og fuglar himinsins, og enda fiskarnir sjnum eru hrifnir burt.

4 vti enginn og lasi enginn. En yur deili g, r prestar.

5r skulu steypast degi, og jafnvel spmennirnir skulu steypast me yur nttu, og g vil afm mur yar, srael.

6Lur minn verur afmur, af v a hann hefir enga ekking. Af v a r hafi hafna ekkingunni, vil g hafna yur, svo a r su ekki prestar fyrir mig, og me v a r hafi gleymt lgmli Gus yar, vil g og gleyma brnum yar.

7v voldugri sem eir uru, v meir syndguu eir gegn mr. Vegsemd sinni skipta eir fyrir smn. 8eir lifa af synd ls mns, og langar misgjr eirra.

9En fyrir lnum skal fara eins og fyrir prestunum: g skal hegna honum fyrir athfi hans og gjalda honum fyrir verk hans. 10eir skulu eta, en ekki saddir vera, eir skulu hrast, en engan una af v hafa, v a eir hafa yfirgefi Drottin.

11Hr, vn og vnberjalgur tekur viti burt.

12Lur minn gengur til frtta vi trdrumb sinn, og stafsproti hans veitir honum andsvr. v a hrdmsandi hefir leitt afvega, svo a eir drgja hr, trir Gui snum.

13Efst uppi fjllunum frna eir slturfrnum, og frnarhunum fra eir reykelsisfrnir, undir eikum, spum og terebintum, v a skuggi eirra er ununarfullur. Fyrir v drgja dtur yar hr og fyrir v hafa yar ungu konur fram hj.

14g vil ekki hegna dtrum yar fyrir a a r drgja hr, n yar ungu konum fyrir a a r hafa fram hj, v a eir ganga sjlfir afsis me portkonum og frna slturfrnum me hofskkjum, og fvitur lurinn steypir sr gltun.


Deilt Jda og srael

15tt , srael, drgir hr, lti Jda sr a ekki vera. Fari eigi til Gilgal og gangi ekki upp til Betaven og sverji ekki: "Svo sannarlega sem Drottinn lifir."

16srael er orinn baldinn, eins og baldin kr. Drottinn n a halda eim til haga eins og lmbum vu haglendi?

17Efram er orinn skurgoa flagi. Lt hann eiga sig. 18Vndrykkja eirra hefir lent spilling. eir drgja hr, eir elska svviringuna meir en hann, sem er tign eirra.

19Vindbylur vefur innan vngi sna, svo a eir veri til skammar vegna altara sinna.


Gusjnustunni lkt vi hrdm

5
1Heyri etta, r prestar! Taki eftir, r sraelsmenn! Hl , konungs hs!

r ttu a framfylgja rttlti, en eru ornir snara fyrir Mispa og tani net Tabor.

2eir grfu djpa grf frhvarfsins, en g mun refsa eim llum.

3g ekki Efram, og srael getur ekki dulist fyrir mr. J, n hefir drgt hr, Efram, srael saurga sig.

4Verk eirra leyfa eim eigi a sna aftur til Gus eirra, v a hrdmsandi br eim, og Drottin ekkja eir ekki.

5En sraels tign mun vitna gegn eim, og srael og Efram munu steypast vegna misgjrar eirra. Jda mun og steypast me eim.

6egar eir koma me saui sna og naut til ess a leita Drottins, munu eir ekki finna hann, hann hefir sagt sig lausan vi .

7Drottni hafa eir veri trir, v a eir hafa geti skilgetin brn. N skal tunglkoman eya eim og ekrum eirra.


Str og glpir, irun og yfirbt

8eyti lurinn Gbeu og bsnuna Rama!

pi herp Betaven! vinirnir hlum r, Benjamn!

9Efram skal vera a aun degi hirtingarinnar. sraels ttkvslum boa g reianlega hluti.

10Hfingjar Jda eru lkir eim, sem fra landamerki r sta; yfir vil g thella reii minni eins og vatni.

11 Efram er rtturinn ofrki borinn og ftum troinn, v a honum knaist a elta fnt go. 12v var g sem mlur Efram og sem nagandi ormur Jda hsi.

13Er Efram s sjkdm sinn og Jda mein sitt, leitai Efram til Assru og sendi til strkonungsins. En hann megnar ekki a lkna yur n a gra mein yar, 14v a g mun vera eins og dri arga fyrir Efram og eins og ungt ljn Jda hsi.

g, g mun sundurrfa og fara burt, bera burt brina, n ess a nokkur bjargi.

15g mun fara burt og hverfa aftur minn sta, uns eir kannast vi afbrot sn og leita mns auglitis. egar a eim rengir, munu eir sna sr til mn.


6
1"Komi, vr skulum hverfa aftur til Drottins, v a hann hefir sundur rifi og mun lkna oss, hann hefir losti og mun binda um sr vor. 2Hann mun lfga oss eftir tvo daga og reisa oss upp rija degi, til ess a vr lifum fyrir hans augliti.

3Vr viljum og ekkja, kosta kapps um a ekkja Drottin - hann mun eins reianlega koma eins og morgunroinn rennur upp - svo a hann komi yfir oss eins og regnskr, eins og vorregn, sem vkvar jrina."

4Hva skal g vi ig gjra, Efram, hva skal g vi ig gjra, Jda, ar sem elska yar er eins hvikul og morgunsk, eins og dggin, sem snemma hverfur?

5Fyrir v ver g a vega a eim fyrir munn spmannanna, bana eim me ori munns mns, og fyrir v verur dmur minn a birtast eins brigult og dagsljsi rennur upp.

6v a miskunnsemi hefi g knun, en ekki slturfrn, og gusekking fremur en brennifrnum.


Sttmlinn rofinn

7eir hafa rofi sttmlann a manna htti, ar hafa eir veri mr trir. 8Glea er glpamanna borg, full af blferlum, 9og prestaflokkurinn er eins og rningjar, sem veita mnnum fyrirst. eir myra veginum til Skem, j, svviring hafa eir frami.

10 sraelsrki hefi g s hryllilega hluti, ar hefir Efram drgt hr, srael saurga sig.

11Einnig r, Jda, hefir hann bi uppskeru.

egar g sn vi hgum jar minnar,


7
1jafnskjtt og g tla a lkna srael, koma misgjrir Eframs ljs og illverk Samaru, v a eir fremja svik og jfar brjtast inn hsin og rningjasveitir rna ti fyrir. 2Og eir hugsa ekki um a, a g man eftir allri illsku eirra. N umkringja gjrir eirra , eru komnar fyrir auglit mitt.


Konungamorin

3eir gamna konunginum me illsku sinni og hfingjunum me lygum snum. 4eir eru allir hrkarlar, eir eru eins og glandi ofn, sem bakarinn aeins httir a kynda fr v hann hefir hnoa deigi, uns a er gagnsrt.

5 htardegi konungs vors drekka hfingjarnir sig sjka vni, menn leggja lag sitt vi grunga.

6v a innan eru eir eins og ofn, hjarta eirra brennur eim. Alla nttina sefur reii eirra, morgnana brennur hn eins og logandi eldur.

7Allir eru eir glandi eins og ofn, svo a eir fyrirkoma yfirmnnum snum. Allir konungar eirra eru fallnir, enginn kallar mig meal eirra.


Oftr erlendum bandalgum

8Efram hefir blanda sr saman vi jirnar, Efram er orinn eins og kaka, sem ekki hefir veri sni.

9tlendir menn hafa eytt krafti hans, n ess a hann viti af v, j, hrur eru sprottnar hfi honum, n ess a hann hafi veitt v eftirtekt.

10rtt fyrir a, tt vegsemd sraels hafi vitna gegn eim, hafa eir ekki sni sr til Drottins, Gus sns, og hafa ekki leita hans, rtt fyrir allt etta.

11En Efram er orinn eins og einfld, skynsm dfa: eir kalla Egypta, fara fund Assringa. 12egar eir fara anga, breii g net mitt yfir , steypi eim niur eins og fugli loftinu, tyfta , eins og sfnui eirra hefir boa veri.

13Vei eim, a eir reika langt burt fr mr! Eying yfir , a eir hafa brugi trnai vi mig!

g hefi leyst , og eir hafa tala lygar gegn mr, 14og hrpuu ekki til mn af hjarta, heldur kveinuu rekkjum snum. Vegna korns og vnberjalagar ristu eir sig skinnsprettur, mr frhverfir.

15Og er a g, sem hefi frtt , sem hefi gjrt armleggi eirra styrka. En gagnvart mr hafa eir illt hyggju.

16eir sna sr, en ekki hirnar. eir eru eins og svikull bogi. Hfingjar eirra munu falla fyrir sveri vegna svfni tungu sinnar. Fyrir a munu menn ha Egyptalandi.


Hjguadrkun

8
1Set lurinn munn r! Eins og rn kemur hann yfir hs Drottins. v a eir hafa rofi sttmla minn og viki fr lgmli mnu.

2eir hrpa til mn: "Gu minn! Vr sraelsmenn ekkjum ig!"

3srael hefir hafna blessuninni, fyrir v skulu vinirnir elta hann.

4eir hafa teki sr konunga a mr fornspurum, hafa vali sr hfingja n minnar vitundar.

Af silfri snu og gulli hafa eir gjrt sr goalkneski, aeins til ess a eir tortmdust. 5Andstyggilegur er klfur inn, Samara. Reii mn er upptendru gegn eim. - Hversu langt mun anga til eir vera hreinir? - 6v a r srael er hann, hagleiksmaur hefir sma hann, en gu er hann ekki. Nei, klfur Samaru skal klofinn spn.

7eir s vindi, og storm skulu eir uppskera, tsi sem ekkert str sprettur upp af og ekkert korn fst r, og ef nokku fengist r v, mundu tlendingar gleypa a.

8srael mun gleyptur vera, hann er n egar meal janna eins og ker, sem enginn skeytir um. 9v a eir hafa fari fund Assringa eins og villiasni, sem tekur sig t r. Efram falar stir. 10En tt eir fali stir meal janna, mun g n saman safna eim, til ess a eir htti brlega a smyrja konunga og hfingja.

11J, Efram hefir reist mrg lturu, lturun uru honum til syndar. 12tt g riti honum lgmlssetningar sundum saman, eru r litnar sem or tlendings. 13eir frna slturfrnum, kjti og eta a, Drottinn hefir enga velknun eim. N mun hann minnast misgjrar eirra og vitja synda eirra. eir skulu hverfa aftur til Egyptalands.

14srael gleymdi skapara snum og reisti sr hallir, og Jda byggi margar vggirtar borgir, en g vil skjta eldi borgir hans, og eldurinn skal eya skrauthsum hans.


Gegn htum

9
1Gle ig ekki, srael, svo a rir r ekki fyrir kti, eins og heinu jirnar, v a hefir teki fram hj Gui num, hefir elska hrgjald llum kornlfum.

2En lfi og vnlagarr munu ekki vilja vi kannast, og vnberjalgurinn mun bregast eim. 3eir munu eigi ba kyrrir landi Drottins, heldur mun Efram vera a fara aftur til Egyptalands, og eir munu eta hreina fu Assru.

4 munu eir eigi fra Drottni neitt vn a dreypifrn og eigi bera fram fyrir hann slturfrnir snar. Brau eirra mun vera eins og sorgarbrau. Allir sem eta a, munu hreinir vera. v a brau eirra mun aeins seja hungur eirra, en eigi koma hs Drottins.

5Hva vilji r gjra lghelgum og htardgum Drottins?

6Sj, egar eir eru komnir burt fr eyingunni, mun Egyptaland samansafna eim, Memfis veita eim legsta. Silfurgersemar eirra munu istlarnir eignast, yrnar vaxa tjldum eirra.


Spmaurinn ofsttur

7Hegningartminn kemur, endurgjaldstminn kemur. srael mun sj, a spmaurinn verur af v ffl og andans maur ur, a misgjr n er svo mikil og ofsknin svo mikil.

8Efram er veri gegn Gui mnum. Fyrir spmanninn er lg fuglarasnara llum vegum hans, hersporar hsi Gus hans. 9eir hafa frami mikil hfuverk, eins og forum Gbeu. Hann minnist misgjrar eirra, hann vitjar synda eirra.


Frfall flksins hfst byggum

10g fann srael eins og vnber eyimrku, s feur yar eins og frumfkju fkjutr, er a fyrst ber vxt.

En er eir komu til Baal Per, helguu eir sig svviringunni og uru andstyggilegir eins og goi sem eir elskuu.

11Flksfjldi Eframs mun burt fljga eins og fuglar, svo a konur skulu ar ekki framar fa, ekki ungaar vera og ekki getna f.

12Og tt eir ali upp brn sn, ar til er au vera fullta, skal g gjra barnlausa, svo a mannskortur veri. J, vei og sjlfum eim, egar g vk fr eim.

13Efram er, eins og g lt hann allt til Trus, grursettur engi, og Eframtar vera a framselja moringjum sonu sna.

14Gef eim, Drottinn, - hva skaltu gefa? gef eim frjsm murlf og mjlkurlaus brjst.

15ll vonska eirra kom fram Gilgal. J, ar fkk g hatur eim. Vegna hins vonda athfis eirra vil g reka burt r hsi mnu, g vil eigi elska lengur. Allir hfingjar eirra eru vermskufullir.

16Efram mun lostinn vera, rt eirra skrlnar, eir munu engan vxt bera. tt eir eignist sonu, mun g deya hin elskuu lfsafkvmi eirra.

17Gu minn mun hafna eim, v a eir hafa ekki hltt honum, og eir munu fara landfltta meal janna.


Gegn nautslkneskinu Betel

10
1srael var grskumikill vnviur, sem bar vxt. v meiri sem vextir hans uru, v fleiri lturu reisti hann. A sama skapi sem velmegun landsins jkst, prddu eir merkissteinana.

2Hjarta eirra var heilt, fyrir v skulu eir n gjld taka. Hann mun sjlfur rfa niur lturu eirra, brjta sundur merkissteina eirra.

3J, munu eir segja: "Vr hfum engan konung, v a vr hfum ekki ttast Drottin. Og konungurinn, hva getur hann gjrt fyrir oss?"

4eir tala hgmaor, sverja meinsri, gjra sttmla, til ess a rtturinn vaxi eins og eiturjurt upp r plgfrum akri.

5Samarubar munu vera skelfingu lostnir t af klfinum Betaven, j, lurinn mun dapur vera t af honum, enn fremur hofgoarnir, sem hlkkuu yfir honum, v a dr hans er horfin t buskann. 6Jafnvel sjlfur hann mun fluttur vera til Assru sem gjf handa strkonunginum. Efram mun hljta skmm af og srael fyrirvera sig fyrir ragjr sna.

7Samara skal eyi lg vera, konungur hennar skal vera sem trfls vatni. 8heillahirnar skulu eyddar vera, ar sem srael syndgai, yrnar og istlar skulu upp vaxa lturum eirra.

Og munu eir segja vi fjllin: "Hylji oss!" og vi hlsana: "Hrynji yfir oss!"


Fordmi Gbeu

9San Gbeu-dgum hefir syndga, srael! arna standa eir enn! Hvort mun stri gegn glpamnnunum n eim Gbeu?

10N vil g refsa eim eftir vild minni. jir skulu saman safnast mti eim til ess a refsa eim fyrir bar misgjrir eirra.

11Efram er eins og vanin kvga, sem ljft er a reskja. A vsu hefi g enn hlft hinum fagra hlsi hennar, en n vil g beita Efram fyrir, Jda skal plgja, Jakob herfa.

12Si niur velgjrum, munu r uppskera gleik. Taki yur ntt land til yrkingar, ar e tmi er kominn til a leita Drottins, til ess a hann komi og lti rttlti rigna yur skaut.

13r hafi plgt guleysi, uppskori ranglti, eti vxtu lyginnar. reiddir ig vagna na og fjlda kappa inna, 14v skal og hergnr rsa gegn mnnum num og virki n skulu ll eydd vera, eins og egar Salman eyddi Betarbel friartma, er murnar voru rotaar samt brnunum. 15Eins mun hann me yur fara, sraelsmenn, skum yar miklu vonsku. dgun mun sraelskonungur afmur vera.


st Gus rjskum l

11
1egar srael var ungur, fkk g st honum, og fr Egyptalandi kallai g son minn.

2egar g kallai , fru eir burt fr mr. eir fru Balunum slturfrnir og skurgounum reykelsisfrnir.

3g kenndi Efram a ganga og tk arma mr. En eir uru ess ekki varir, a g lknai .

4Me bndum, slkum sem eim er menn nota, dr g a mr, me taugum krleikans, og fr a eim eins og s sem lyftir upp okinu kjlkunum og rtti eim fu.

5eir skulu sna aftur til Egyptalands, og Assringar munu drottna yfir eim, v a eir vilja ekki taka sinnaskiptum. 6v skal og sveri geisa borgum eirra og eyileggja slagbranda eirra og eya virkjum eirra. 7Lur minn hefir stuga tilhneiging til ess a sna vi mr bakinu, og tt kalla s til eirra: "Upp vi!" hefur enginn sig upp.

8Hvernig tti g a sleppa hendi af r, Efram, ofurselja ig, srael? tti g a fara me ig eins og Adma, tleika ig eins og Sebm! Hjarta kemst vi brjsti mr, g kenni brennheitrar meaumkunar.

9g vil ekki framkvma heiftarreii mna, ekki aftur eyileggja Efram. v a g er Gu, en ekki maur. g b meal yar sem heilagur Gu og kem ekki til yar bri.

10eir munu fylgja Drottni, sem skra mun eins og ljn. J, hann mun skra, og synir munu koma skjlfandi r vestri. 11eir munu koma skjlfandi fr Egyptalandi, eins og fuglar, og eins og dfur fr Assru. vil g lta ba hsum snum - segir Drottinn.


Svik lsins

12
1Efram hefir umkringt mig me lygi og sraels hs me svikum, og Jda er enn reikull gagnvart Gui og gagnvart Hinum heilaga, sem aldrei breytist.

2Efram skist eftir vindi og eltir austangoluna. hverjum degi hrga eir upp lygum og ofbeldisverkum. eir gjra sttmla vi Assru, og olfuola er flutt til Egyptalands.

3Drottinn mun ganga dm vi Jda og hegna Jakob eftir breytni hans, endurgjalda honum eftir verkum hans. 4 murkvii lk hann brur sinn, og sem fullta maur glmdi hann vi Gu. 5Hann glmdi vi engil og bar hrri hlut, hann grt og ba hann lknar. Hann fann hann Betel og ar talai hann vi hann. 6Drottinn, Gu allsherjar, Drottinn er nafn hans.

7En skalt hverfa aftur me hjlp Gus ns. stunda miskunnsemi og rttlti og vona stugt Gu inn.

8Kanaan - rng vog er hendi hans, hann er gjarn a hafa af rum me svikum. 9Og Efram segir: "g er auugur orinn, hefi afla mr fjr. Vi allan gra minn geta menn ekki fundi neina misgjr, er s synd."

10g, Drottinn, er Gu inn fr v Egyptalandi, enn get g lti ig ba tjldum eins og htardgunum.

11g hefi tala til spmannanna, og g hefi lti sj margar snir og tala lkingum fyrir munn spmannanna.

12Ef Glea er gulegt, skulu eir a engu vera. Af v a eir frnuu nautum Gilgal, skulu og lturu eirra vera eins og steinhrgur hj plgfrum akri.

13egar Jakob fli til Aramlands, gjrist srael jnn vegna konu, og vegna konu gtti hann hjarar.

14Fyrir spmann leiddi Drottinn srael af Egyptalandi, og fyrir spmann varveittist hann.

15Efram hefir valdi srri gremju, fyrir v mun Drottinn hans lta blskuld hans yfir hann koma og gjalda honum svviring hans.


Innrs vofir yfir

13
1egar Efram talai, sl tta menn. Hann var hfingi srael. En hann var sekur fyrir Baalsdrkunina og d. 2Og n halda eir fram a syndga, eir hafa gjrt sr steypt lkneski r silfri snu, goalkneski eftir hugviti snu, verk hagleiksmanna er a allt saman. Og slkt varpa eir. Frnandi menn kyssa klfa.

3Fyrir v skulu eir vera eins og sk a morgni dags og sem dgg, er snemma hverfur, eins og sir, sem yrlast burt af lfanum, og sem reykur t um ljra.

4En g, Drottinn, er Gu inn fr v Egyptalandi. Annan gu en mig ekkir ekki og enginn frelsari er til nema g.

5a var g, sem hlt r til haga eyimrkinni, landi urrkanna. 6En v meira haglendi sem eir fengu, v saddari tu eir sig. En er eir voru saddir ornir, metnaist hjarta eirra. ess vegna gleymdu eir mr.

7Fyrir v er g eim eins og ljn, ligg leyni vi veginn eins og pardusdr, 8rst eins og birna, sem rnd er hnum snum, sundurrf brjst eirra. ar skulu ung ljn eta , villidrin slta sundur.

9a verur r a tjni, srael, a ert mti mr, hjlpara num. 10Hvar er n konungur inn, a hann frelsi ig, og allir hfingjar nir, a eir rtti hluta inn? - eir er sagir um: "Gef mr konung og hfingja!" 11g gef r konung reii minni og tek hann aftur bri minni.

12Misgjr Eframs er saman bundin, synd hans vel geymd.

13Kvalir jsjkrar konu koma yfir hann, en hann er vitur sonur. tt stundin s komin, kemur hann ekki fram burarliinn.

14tti g a frelsa fr Heljar valdi, leysa fr daua?

Hvar eru drepsttir nar, daui? Hvar er ski n, Hel? Augu mn ekkja enga meaumkun.

15v tt hann beri vxt meal brranna, kemur austanvindurinn, stormur Drottins, sem rs eyimrkinni, svo a brunnar hans orna og lindir hans rjta. Hann mun rna fjrsj hans llum drmtum gersemum.


14
1Samara fr a gjalda ess, a hn hefir sett sig upp mti Gui snum. Fyrir sveri skulu eir falla, ungbrnum eirra skal slegi vera niur vi og ungaar konur eirra ristar vera kvi.


Sinnaskipti og fyrirheit

2Sn vi, srael, til Drottins, Gus ns, v a steyptist fyrir misgjr na. 3Taki or me yur og hverfi aftur til Drottins. Segi vi hann: "Fyrirgef me llu misgjr vora og ver gur, og vr skulum greia r vxt vara vorra. 4Assra skal eigi framar hjlpa oss, vr viljum eigi ra strshestum og eigi framar segja ,Gu vor' vi verk handa vorra. v a hj r hltur hinn munaarlausi lkn!"

5g vil lkna frhvarf eirra, elska af frjlsum vilja, v a reii mn hefir sni sr fr eim.

6g vil vera srael sem dggin, hann skal blmgast sem lilja og skjta rtum sem Lbanonsskgur. 7Frjangar hans skulu breiast t og toppskri vera sem olutr og ilmur hans vera sem Lbanonsilmur. 8eir sem ba skugga hans, skulu aftur rkta korn og blmgast eins og vnviur. eir skulu vera eins nafntogair og vni fr Lbanon.

9Hva Efram framar saman vi skurgoin a slda? g hefi bnheyrt hann, g lt til hans.

g er sem laufgrnt kprestr. a mun ljs koma, a vextir nir eru fr mr komnir.

10Hver er svo vitur, a hann skilji etta, svo hygginn, a hann sji a? J, vegir Drottins eru rttir. Hinir rttltu ganga ruggir, en hinir rangltu hrasa eim.



Nettgfan og Hi slenska Bibluflag - gst 1997