HI  ALMENNA  BRF  JAKOBS



olgi, tr og bn

1
1Jakob, jnn Gus og Drottins Jes Krists, heilsar eim tlf kynkvslum dreifingunni.

2lti a, brur mnir, eintmt gleiefni, er r rati miss konar raunir. 3r viti, a trarstafesta yar vekur olgi, 4en olgi a birtast fullkomnu verki, til ess a r su fullkomnir og algjrir og yur s engu btavant.

5Ef einhvern yar brestur visku, biji hann Gu, sem gefur llum rltlega og tlulaust, og honum mun gefast. 6En hann biji tr, n ess a efast. S sem efast er lkur sjvarldu, er rs og hrekst fyrir vindi. 7S maur, tvlyndur og reikull llum vegum snum, m eigi tla, 8a hann fi nokku hj Drottni.


Lging og upphef

9Lgt settur brir hrsi sr af upphef sinni, 10en auugur af lgingu sinni, v hann mun la undir lok eins og blm engi. 11Slin kemur upp me steikjandi hita og brennir grasi, og blm ess dettur af og fegur ess verur a engu. annig mun og hinn auugi maur visna upp vegum snum.


Gu freistar einskis manns

12Sll er s maur, sem stenst freistingu, v a egar hann hefur reynst hfur mun hann last krnu lfsins, sem Gu hefur heiti eim er elska hann. 13Enginn m segja, er hann verur fyrir freistingu: "Gu freistar mn." Gu getur eigi ori fyrir freistingu af hinu illa, enda freistar hann sjlfur einskis manns. 14a er eigin girnd, sem freistar srhvers manns og dregur hann og tlir. 15egar girndin san er orin ungu, elur hn synd, og egar syndin er orin fullrosku, fir hn daua.

16Villist ekki, brur mnir elskair! 17Srhver g gjf og srhver fullkomin gfa er ofan a og kemur niur fr fur ljsanna. Hj honum er engin umbreyting n skuggar, sem koma og fara. 18Eftir rslyktun sinni fddi hann oss me ori sannleikans, til ess a vr skyldum vera frumgri skpunar hans.


Heyrendur og gjrendur

19Viti, brur mnir elskair: Hver maur skal vera fljtur til a heyra, seinn til a tala, seinn til reii. 20v a reii manns vinnur ekki a, sem rtt er fyrir Gui. 21Leggi v af hvers konar saurugleik og alla vonsku og taki me hgvr mti hinu grursetta ori, er frelsa getur slir yar.

22Veri gjrendur orsins og eigi aeins heyrendur ess, ella svki r sjlfa yur. 23v a ef einhver er heyrandi orsins og ekki gjrandi, er hann lkur manni, er skoar andlit sitt spegli. 24Hann skoar sjlfan sig, fer burt og gleymir jafnskjtt, hvernig hann var. 25En s sem skyggnist inn hi fullkomna lgml frelsisins og heldur sr vi a og gleymir ekki v, sem hann heyrir, heldur framkvmir a, hann mun sll vera verkum snum.

26S sem ykist vera gurkinn, en hefur ekki taumhald tungu sinni, blekkir sjlfan sig og gurkni hans er fnt. 27Hrein og flekklaus gurkni fyrir Gui og fur er etta, a vitja munaarlausra og ekkna rengingu eirra og varveita sjlfan sig flekkaan af heiminum.


Mismuni ekki mnnum

2
1Brur mnir, fari ekki manngreinarlit, r sem tri drardrottin vorn Jes Krist. 2N kemur maur inn samkundu yar me gullhring hendi og skartlegum klum, og jafnframt kemur inn ftkur maur hreinum ftum, 3ef ll athygli yar beinist a eim, sem skartklin ber, og r segi: "Settu ig hrna gott sti!" en segi vi ftka manninn: "Stattu arna, ea settu ig glfi vi ftskr mna!" 4hafi r ekki mismuna mnnum og ori dmarar me vondum hugsunum?

5Heyri, brur mnir elskair! Hefur Gu ekki tvali , sem ftkir eru augum heimsins, til ess a eir veri auugir tr og erfingjar ess rkis, er hann hefur heiti eim, sem elska hann? 6En r hafi virt hinn ftka. Eru a ekki hinir rku, sem undiroka yur og draga yur fyrir dmstla? 7Eru a ekki eir, sem lastmla hinu ga nafni, sem nefnt var yfir yur?

8Ef r uppfylli hi konunglega boor Ritningarinnar: " skalt elska nunga inn sem sjlfan ig", gjri r vel. 9En ef r fari manngreinarlit, drgi r synd og lgmli sannar upp yur a r su brotamenn. 10tt einhver hldi allt lgmli, en hrasai einu atrii, er hann orinn sekur vi ll boor ess. 11v s sem sagi: " skalt ekki hrdm drgja", hann sagi lka: " skalt ekki mor fremja." En a drgir ekki hr, en fremur mor, ertu binn a brjta lgmli. 12Tali v og breyti eins og eir, er dmast eiga eftir lgmli frelsisins. 13v a dmurinn verur miskunnarlaus eim, sem ekki ausndi miskunn, en miskunnsemin gengur sigri hrsandi a dmi.


Tr og verk

14Hva stoar a, brur mnir, tt einhver segist hafa tr, en hefur eigi verk? Mun trin geta frelsa hann? 15Ef brir ea systir eru nakin og vantar daglegt viurvri 16og einhver yar segi vi au: "Fari frii, vermi yur og metti!" en r gefi eim ekki a, sem lkaminn arfnast, hva stoar a? 17Eins er lka trin dau sjlfri sr, vanti hana verkin.

18En n segir einhver: "Einn hefur tr, annar verk." Sn mr tr na n verkanna, og g skal sna r trna af verkum mnum. 19 trir, a Gu s einn. gjrir vel. En illu andarnir tra v lka og skelfast. 20Fvsi maur! Vilt lta r skiljast, a trin er nt n verkanna? 21Rttlttist ekki Abraham fair vor af verkum, er hann lagi son sinn sak altari? 22 sr, a trin var samtaka verkum hans og a trin fullkomnaist me verkunum. 23Og ritningin rttist, sem segir: "Abraham tri Gui, og a var honum til rttltis reikna," og hann var kallaur Gus vinur. 24r sji, a maurinn rttltist af verkum og ekki af tr einni saman.

25Svo var og um skkjuna Rahab. Rttlttist hn ekki af verkum, er hn tk vi sendimnnunum og lt fara burt ara lei?

26Eins og lkaminn er dauur n anda, eins er og trin dau n verka.


A stra tungu sinni

3
1Veri eigi margir kennarar, brur mnir. r viti, a vr munum f yngri dm. 2Allir hrsum vr margvslega. Hrasi einhver ekki ori, er hann maur fullkominn, fr um a hafa stjrn llum lkama snum. 3Ef vr leggjum hestunum beisli munn, til ess a eir hli oss, getum vr strt llum lkama eirra. 4Sj einnig skipin, svo str sem au eru og rekin af hrum vindum. eim verur strt me mjg litlu stri, hvert sem strimaurinn vill. 5annig er einnig tungan ltill limur, en ltur miki yfir sr.

Sj hversu ltill neisti getur kveikt miklum skgi. 6Tungan er lka eldur. Tungan er rangltisheimur meal lima vorra. Hn flekkar allan lkamann og kveikir hjli tilverunnar, en er sjlf tendru af helvti. 7Allar tegundir dra og fugla, skrikvikindi og sjvardr m temja og hafa mennirnir tami, 8en tunguna getur enginn maur tami, essa hemju, sem er full af banvnu eitri. 9Me henni vegsmum vr Drottin vorn og fur og me henni formlum vr mnnum, sem skapair eru lkingu Gus. 10Af sama munni gengur fram blessun og blvun. etta m ekki svo vera, brur mnir. 11Gefur lindin r sama uppsprettuauga bi ferskt og beiskt vatn? 12Mun fkjutr, brur mnir, geta af sr gefi olfur ea vnviur fkjur? Eigi getur heldur saltur brunnur gefi ferskt vatn.


Spekin a ofan

13Hver er vitur og skynsamur yar meal? Hann lti me gri hegun verk sn lsa hgltri speki. 14En ef r hafi beiskan ofsa og eigingirni hjarta yar, stri yur ekki og ljgi ekki gegn sannleikanum. 15S speki kemur ekki a ofan, heldur er hn jarnesk, andlaus, djfulleg. 16v hvar sem ofsi og eigingirni er, ar er stjrn og hvers kyns bl. 17En s speki, sem a ofan er, hn er fyrsta lagi hrein, v nst frism, ljfleg, sttgjrn, full miskunnar og gra vaxta, hlutdrg, hrsnislaus. 18En vexti rttltisins verur s frii eim til handa, er fri semja.


Aumjkum veitist n

4
1Af hverju koma str og af hverju sennur meal yar? Af hverju ru en girndum yar, sem heyja str limum yar? 2r girnist og fi ekki, r drepi og fundi og geti ekki last. r berjist og stri. r eigi ekki, af v a r biji ekki. 3r biji og list ekki af v a r biji illa, r vilji sa v munai!

4r tru, viti r ekki, a vintta vi heiminn er fjandskapur gegn Gui? Hver sem v vill vera vinur heimsins, hann gjrir sig a vini Gus. 5Ea haldi r a ritningin fari me hgma, sem segir: "rir Gu ekki me afbri andann, sem hann gaf bsta oss?" 6En v meiri er nin, sem hann gefur. ess vegna segir ritningin: "Gu stendur gegn drambltum, en aumjkum veitir hann n."

7Gefi yur v Gui vald, standi gegn djflinum, og mun hann flja yur. 8Nlgi yur Gui, og mun hann nlgast yur.

Hreinsi hendur yar, r syndarar, og gjri hjrtun flekklaus, r tvlyndu. 9Beri yur illa, syrgi og grti. Breyti hltri yar sorg og gleinni hrygg. 10Aumki yur fyrir Drottni og hann mun upphefja yur.


Dmi ekki

11Tali ekki illa hver um annan, brur. S sem talar illa um brur sinn ea dmir brur sinn, talar illa um lgmli og dmir lgmli. En ef dmir lgmli, ert ekki gjrandi lgmlsins, heldur dmari. 12Einn er lggjafinn og dmarinn, s sem getur frelsa og tortmt. En hver ert , sem dmir nungann?


Ef Drottinn vill

13Heyri, r sem segi: " dag ea morgun skulum vr fara til eirrar ea eirrar borgar, dveljast ar eitt r og versla ar og gra!" - 14r viti ekki hvernig lf yar mun vera morgun. v a r eru gufa, sem sst um stutta stund en hverfur san. 15 sta ess ttu r a segja: "Ef Drottinn vill, bi lifum vr og munum vr gjra etta ea anna." 16En n stri r yur ofltungsskap. Allt slkt strilti er vont. 17Hver sem v hefur vit gott a gjra, en gjrir a ekki, hann drgir synd.


Til aumanna

5
1Hlusti , r aumenn, grti og kveini yfir eim bgindum, sem yfir yur munu koma. 2Auur yar er orinn finn og kli yar eru orin mletin, 3gull yar og silfur er ori rybrunni og ryi v mun vera yur til vitnis og eta hold yar eins og eldur. r hafi fjrsjum safna sustu dgunum. 4Launin hrpa, au sem r hafi haft af verkamnnunum, sem slgu lnd yar, og kll kornskurarmannanna eru komin til eyrna Drottins hersveitanna. 5r hafi lifa sllfi jrinni og hfi. r hafi ali hjrtu yar sltrunardegi. 6r hafi sakfellt og drepi hinn rttlta. Hann veitir yur ekki vinm.


reyi og biji

7reyi v, brur, anga til Drottinn kemur. Sji akuryrkjumanninn, hann bur eftir hinum drmta vexti jararinnar og reyir eftir honum, anga til hann hefur fengi haustregn og vorregn. 8reyi og r, styrki hjrtu yar, v a koma Drottins er nnd.

9Kvarti ekki hver yfir rum, brur, svo a r veri ekki dmdir. Dmarinn stendur fyrir dyrum. 10Brur, taki spmennina til fyrirmyndar, sem tala hafa nafni Drottins og lii illt me olinmi. 11v vr teljum sla, sem olgir hafa veri. r hafi heyrt um olgi Jobs og viti, hvaa lyktir Drottinn gjri hgum hans. Drottinn er mjg miskunnsamur og lknsamur.

12En umfram allt, brur mnir, sverji ekki, hvorki vi himininn n vi jrina n nokkurn annan ei. En j yar s j, nei yar s nei, til ess a r falli ekki undir dm.

13Li nokkrum illa yar meal, biji hann. Liggi vel einhverjum, syngi hann lofsng. 14S einhver sjkur yar meal, kalli hann til sn ldunga safnaarins og eir skulu smyrja hann me olu nafni Drottins og bijast fyrir yfir honum. 15Trarbnin mun gjra hinn sjka heilan, og Drottinn mun reisa hann ftur. r syndir, sem hann kann a hafa drgt, munu honum vera fyrirgefnar. 16Jti v hver fyrir rum syndir yar og biji hver fyrir rum, til ess a r veri heilbrigir. Krftug bn rttlts manns megnar miki.

17Ela var maur sama elis og vr, og hann ba ess heitt, a ekki skyldi rigna, og a rigndi ekki yfir landi rj r og sex mnui. 18Og hann ba aftur, og himinninn gaf regn og jrin bar sinn vxt.

19Brur mnir, ef einhver meal yar villist fr sannleikanum og einhver snr honum aftur, 20 viti hann, a hver sem snr syndara fr villu vegar hans mun frelsa slu hans fr daua og hylja fjlda synda.



Nettgfan og Hi slenska Bibluflag - gst 1997