JEREMA

Rur fr tmum Jsa konungs


1
1Rur Jerema Hilkasonar, er var einn af prestunum Anatt Benjamnslandi, 2en til hans kom or Drottins dgum Jsa Amnssonar, konungs Jda, rettnda rkisri hans. 3Og a kom enn fremur dgum Jjakms Jsasonar, konungs Jda, allt til rsloka hins ellefta rs Sedeka Jsasonar, konungs Jda, allt til herleiingar Jersalemba fimmta mnuinum.


Kllun spmannsins

4Or Drottins kom til mn:

5ur en g myndai ig murlfi, tvaldi g ig, og ur en komst af murkvii, helgai g ig. g hefi kvara ig til a vera spmann janna!

6 sagi g:

, herra Drottinn! Sj, g kann ekki a tala, v a g er enn svo ungur.

7En Drottinn sagi vi mig:

Seg ekki: "g er enn svo ungur!" heldur skalt fara til allra, sem g sendi ig til, og tala allt a, er g b r. 8 skalt ekki ttast , v a g er me r til ess a frelsa ig! - segir Drottinn.

9v nst rtti Drottinn t hnd sna og snart munn minn.

Og Drottinn sagi vi mig:

Sj, g legg or mn r munn. 10Sj , g set ig dag yfir jirnar og yfir konungsrkin til ess a upprta og umturna, eya og rfa niur, byggja og grursetja!


Tvr snir

11Or Drottins kom til mn:

Hva sr , Jerema?

g svarai:

g s mndluviargrein.

12En Drottinn sagi vi mig:

hefir s rtt, v a g vaki yfir ori mnu til ess a framkvma a.

13 kom or Drottins til mn anna sinn:

Hva sr ?

g svarai:

g s sjandi pott, og snr hann framhliinni a oss r norri.

14 sagi Drottinn vi mig:

r norri mun gfan koma sjandi yfir alla ba landsins. 15v sj, g kalla allar ttkvslir rkjanna norri - Drottinn segir a -, til ess a eir komi og reisi hver og einn upp hsti sitt ti fyrir hlium Jersalem og gegn llum mrum hennar hringinn kring og gegn llum borgum Jda.

16Og g mun kvea upp dma mna yfir eim, vegna allrar illsku eirra, a eir hafa yfirgefi mig og frt rum guum reykelsisfrnir og falli fram fyrir handaverkum snum.

17En gyr lendar nar, statt upp og tala til eirra allt, sem g b r. Vertu ekki hrddur vi , til ess a g gjri ig ekki hrddan frammi fyrir eim. 18Sj, g gjri ig dag a rammbyggri borg og a jrnslu og a eirveggjum gegn llu landinu, gegn Jdakonungunum, gegn hfingjum ess, gegn prestum ess og gegn llum landslnum, 19og tt eir berjist gegn r, munu eir eigi f yfirstigi ig, v a g er me r til ess a frelsa ig - Drottinn segir a.



deilurur gegn Jda og Jersalem

(2.-25. kaptuli)


Hrygg Gus vegna frfalls lsins

2
1Or Drottins kom til mn: 2Far og kunngjr Jersalem etta: Svo segir Drottinn:

g man eftir krleika sku innar, elsku festartma ns, hversu fylgdir mr eyimrkinni, frju landi. 3srael var helgaur Drottni, frumgri uppskeru hans, allir eir, sem vildu eta hann, uru sekir, gfa kom yfir - segir Drottinn.

4Heyri or Drottins, Jakobs hs og allar r ttkvslir sraels hss! 5Svo segir Drottinn:

Hver rangindi hafa feur yar fundi hj mr, a eir hurfu fr mr og eltu fnt go og breyttu heimskulega, 6og sgu ekki: "Hvar er Drottinn, sem flutti oss burt af Egyptalandi, sem leiddi oss um eyimrkina, um heia- og gjtulandi, um urra og nidimma landi, um landi, sem enginn fer um og enginn maur br ?"

7g leiddi yur inn aldingarslandi, til ess a r nytu vaxta ess og ga, en egar r voru komnir anga, saurguu r land mitt og gjru al mitt a viurstygg. 8Prestarnir sgu ekki: "Hvar er Drottinn?" og eir, er vi lgmli fengust, ekktu mig ekki. Hirarnir rufu trna vi mig, og spmennirnir spu nafni Baals og eltu , sem ekki geta hjlpa.

9Fyrir v mun g enn reyta ml vi yur - segir Drottinn - og vi sonasonu yar mun g reyta ml:

10Fari yfir til stranda Kitta og gangi r skugga um, og sendi til Kedars og hyggi vandlega a. Gangi r skugga um, hvort slkt hafi nokkurn tma vi bori! 11hvort nokkur j hafi skipt um gu - og a tt eir vru ekki guir! En mn j hefir lti vegsemd sna fyrir a, sem ekki getur hjlpa.

12Furi yur, himnar, essu og skelfist og veri agndofa - segir Drottinn. 13v a tvennt illt hefir j mn ahafst: eir hafa yfirgefi mig, uppsprettu hins lifandi vatns, til ess a grafa sr brunna, brunna me sprungum, sem ekki halda vatni.

14Er srael rll, ea er hann heimaftt ? Hv er hann orinn a herfangi? 15Ljn grenjuu mti honum, hfu upp skur sitt og gjru land hans a aun. Borgir hans voru brenndar, uru mannauar. 16Nf-menn og Takpanes-menn reyttu r skallann.

17Hefir ekki baka r etta me v a yfirgefa Drottin, Gu inn, er hann leiddi ig veginum?

18Og n, hva arft a fara til Egyptalands? Til ess a drekka vatn r Nl? Og hva arft a fara til Assru? Til ess a drekka vatn r Efrat? 19Vonska n mun aga ig og frhvarf itt refsa r. skalt f a kenna v og reyna a, hve illt og beiskt a er, a yfirgafst Drottin, Gu inn. hafir ekki tta fyrir mr - segir herrann, Drottinn allsherjar.

20Fyrir lngu hefir sundurbroti ok itt, sliti bndin og sagt: "g vil ekki jna!" v a hverjum hum hl og undir hverju grnu tr lagist niur og hraist. 21En g hafi grursett ig sem gavnvi, eintmt rvalssi, hvernig gastu breytst fyrir mr villivnviarteinunga.

22J, tt vgir r me lt og brkair mikla spu ig, verur samt misgjr n hrein fyrir mr - herrann Drottinn segir a.

23Hvernig getur sagt: "g hefi ekki saurga mig, g hefi ekki elt Baalana"? Hygg a athfi nu dalnum, sj, hva hefir gjrt, lttftta lfaldahryssa, sem hleypur til og fr.

24Eins og villiasna, sem vn er eyimrkinni, stendur hn ndinni girndarbruna snum, - hver fr aftra losta hennar? eir sem hennar leita, urfa engir a reyta sig, eir finna hana mnui hennar.

25Varveit ft inn, svo a skrinn fari ekki af honum, og hls inn, svo a hann veri ekki urr! En segir: "a er til einskis! Nei! g elska hina tlendu og vil g elta!"

26Eins og jfurinn m skammast sn, egar hann er stainn a verkinu, svo m sraels hs skammast sn: eir, konungar eirra, hfingjar eirra, prestar eirra og spmenn eirra, 27segja vi trdrumb: " ert fair minn!" og vi stein: " hefir ftt mig!"

eir hafa sni vi mr bakinu, en ekki andlitinu, en egar eir eru nauum staddir, hrpa eir: "Rs upp og hjlpa oss!" 28En hvar eru guir nir, sem hefir gjrt r? eir vera a rsa upp, ef eir geta hjlpa r, egar ert nauum staddur! v a guir nir, Jda, eru ornir eins margir og borgir nar.

29Hv rtti r vi mig? r hafi allir rofi trna vi mig - segir Drottinn.

30Til einskis hefi g slegi sonu yar, aga ddust r ekki, sver yar tortmdi spmnnum yar, eins og eyandi ljn.

31 kynsl, gef gaum ori Drottins! Hefi g veri eyimrk fyrir srael ea nidimmt land? Hv segir j mn: "Vr erum lausir, vr munum ekki koma aftur til n!"

32Mun mr gleyma skarti snu, brur belti snu? Og hefir j mn gleymt mr afar langan tma.

33Hversu haganlega fer a ri nu, til ess a leita r star! Til ess hefir jafnvel vani ig glpa-atferli. 34Jafnvel faldi kla inna sst bl saklausra aumingja. stst eigi a innbroti. 35rtt fyrir allt etta segir : "g er saklaus, vissulega hefir reii hans snist fr mr." Sj, n dreg g ig fyrir dm, af v a segir: "g hefi ekki syndga."

36Hv fltir r svo mjg burt til ess a halda ara lei? Vonir nar um Egyptaland munu og bregast, eins og vonir nar um Assru brugust. 37Einnig aan munt koma, slandi hndum saman yfir hfi r, v a Drottinn hefir hafna eim, er treystir , og r mun ekkert lnast me .


Afturhvarf lsins

3
1egar maur rekur fr sr konu sna, og hn fer fr honum og giftist rum manni, getur hann horfi til hennar aftur? Mundi landi ekki vanhelgast af v? En hefir drgt hr me mrgum frilum og ttir a sna aftur til mn! - segir Drottinn.

2Renn augum num upp skglausu hirnar og gt a: Hvar hefir eigi hrast? Vi vegina situr um frila eins og Arabi eyimrkinni og vanhelgar landi me lauslti nu og vonsku inni. 3Og tt skrunum vri haldi aftur og ekkert vorregn kmi, varst me hrusvip, vildir ekki skammast n.

4En n kallar til mn: "Fair minn! ert unnusti sku minnar!" 5 hugsar: "Mun hann vera reiur eilflega, alltaf erfa a?" Sj, annig talar , en fremur illt og getur fengi a af r.

6Drottinn sagi vi mig dgum Jsa konungs:

Hefir s, hva hin frhverfa srael hefir ahafst? Hn fr upp hverja ha h og inn undir hvert grnt tr og hraist ar. 7g hugsai raunar: Eftir a hn hefir ahafst allt etta, mun hn sna aftur til mn. En hn sneri ekki aftur.

a s hin tra systir hennar, Jda, 8og tt hn si, a einmitt vegna ess, a hin frhverfa srael hafi drgt hr, hafi g reki hana burt og gefi henni skilnaarskr, ttaist ekki hin tra systir hennar, Jda, heldur fr og drgi lka hr, 9og me hinu lttarfulla lauslti snu vanhelgai hn landi og drgi hr me steini og trdrumbi. 10En rtt fyrir allt etta hefir hin tra systir hennar, Jda, eigi sni sr til mn af llu hjarta, heldur me hrsni - segir Drottinn.

11Drottinn sagi vi mig:

Hin frhverfa srael er saklaus samanburi vi hina tru Jda.

12Far og kalla essi or norurtt og seg: Hverf aftur, hin frhverfa srael - segir Drottinn -, g vil ekki lengur lta reiulega til n, v a g er miskunnsamur - segir Drottinn -, g er ekki eilflega reiur.

13Kannastu aeins vi viring na, a hefir rofi trna vi Drottin, Gu inn, og hlaupi msar leiir til ess a gefa ig vald tlendum guum undir hverju grnu tr, en minni raust hafi r ekki hltt - segir Drottinn.

14Hverfi aftur, r frhorfnu synir - segir Drottinn -, v a g er herra yar. Og g vil taka yur, einn r hverri borg og tvo af hverjum kynstofni, og flytja yur til Sonar, 15og g vil gefa yur hira eftir mnu hjarta, og eir munu gta yar me greind og hyggindum.

16 eim dgum, egar yur fjlgar og r veri frjsamir landinu - segir Drottinn -, munu menn eigi framar segja: "Sttmlsrk Drottins!" Hn mun engum hug koma, og eir munu ekki minnast hennar n sakna hennar, n heldur munu menn framar ba ara til. 17 munu menn kalla Jersalem "hsti Drottins" og allar jir munu safnast anga vegna nafns Drottins og eigi framar fara eftir rjsku sns vonda hjarta.

18 eim dgum mun Jda hs ganga til sraels hss, og eir munu halda saman r landinu norur fr inn landi, sem g gaf ferum yar til eignar.

19g hafi hugsa: Hversu htt vil g setja ig meal barnanna og gefa r unaslegt land, hina drlegustu arfleif meal allra ja! Og enn fremur hugsai g: r skulu nefna mig fur og eigi lta af a fylgja mr.

20En eins og kona verur tr elskhuga snum, eins uru r trir mr, sraels hs - segir Drottinn.

21Hlj heyrist skglausu hunum: grtbijandi kvein sraelsmanna, af v a eir hafa breytt illa og gleymt Drottni Gui snum.

22"Hverfi aftur, r frhorfnu synir, g vil lkna frhvarfssyndir yar!"

"Hr erum vr, vr komum til n, v a ert Drottinn Gu vor."

23Vissulega er hvainn hunum svikull. Vissulega er hjlp sraels hj Drottni, Gui vorum.

24Falsguinn hefir eytt afla fera vorra allt fr sku vorri, sauum eirra og nautum, sonum eirra og dtrum. 25Vr skulum leggjast niur smn vorri, og skmm vor hylji oss, v a mti Drottni Gui vorum hfum vr syndga, bi vr og feur vorir, fr sku vorri og allt fram ennan dag, og hfum eigi hltt raustu Drottins Gus vors.

4
1egar hverfur aftur, srael - segir Drottinn - skalt hverfa aftur til mn. Ef flytur viurstyggir nar burt fr augliti mnu og ert ekki framar sveimi 2og vinnur eiinn "svo sannarlega sem Drottinn lifir" sannleika, rttvsi og einlgni, munu jir ska sr hans blessunar og hrsa sr af honum.

3J, svo segir Drottinn vi Jdamenn og vi Jersalem:

Taki ntt land til yrkingar og si ekki ofan yrna! 4Umskeri yur fyrir Drottni og taki burt yfirh hjarta yar, r Jdamenn og Jersalembar, svo a heiftarreii mn brjtist ekki t, eins og eldur, og brenni svo, a eigi veri slkkt, sakir vonskuverka yar.


Innrs er vndum

5Kunngjri Jda og boi Jersalem og segi:

eyti lur landinu!

Kalli fullum rmi og segi: Safnist saman, og frum inn vggirtu borgirnar!

6Reisi upp hermerki ttina til Sonar, fli undan, standi eigi vi! v a g kem me gfu r norri og mikla eying.

7Ljn er risi upp r runni snum, ja-eyir lagur af sta, farinn a heiman til ess a gjra land itt a aun, borgir nar vera gjreyddar, mannlausar. 8Gyri yur v hrusekk, harmi og kveini, v a hin brennandi reii Drottins hefir ekki sni sr fr oss.

9En eim degi - segir Drottinn - munu konungurinn og hfingjarnir standa ralausir, prestarnir vera agndofa og spmennirnir skelfast.

10 mlti g: ", herra Drottinn! Vissulega hefir illa sviki essa j og Jersalem, er sagir: ,Yur mun heill hlotnast!' ar sem sveri gengur n mjg nrri eim."

11 mun sagt vera um essa j og um Jersalem:

Glandi vindur af skglausum hum eyimrkinni kemur gegn j minni, hvorki verur sldra n hreinsa! 12kafur vindur kemur mti mr, en n vil g einnig kvea upp dma gegn eim.

13Sj, eins og sk tur hann fram, og vagnar hans eru eins og vindbylur, hestar hans eru fljtari en ernir. Vei oss, a er ti um oss!

14vo illskuna af hjarta nu, Jersalem, til ess a frelsist. Hversu lengi eiga nar syndsamlegu hugsanir a ba brjsti r? 15v heyr, menn segja tindi fr Dan og boa gfu fr Eframfjllum.

16Segi junum fr v, kalli r gegn Jersalem! Umstursmenn koma r fjarlgu landi og hefja p gegn Jdaborgum. 17Eins og akurverir sitja eir hringinn kringum hana, af v a hn hefir rjskast gegn mr - segir Drottinn.

18Atferli itt og gjrir nar hafa baka r etta, etta hefir fyrir illsku na. J, beiskt er a, a gengur mjg nrri r.


Spmaurinn rekur harma sna

19Iur mn, iur mn! g engist sundur og saman!

, veggir hjarta mns! Hjarta berst kaft brjsti mr, g get ekki aga! v a nd mn heyrir lurhljminn, bardagapi.

20Hrun hrun ofan er boa, j allt landi er eytt. Skyndilega eru tjld mn eydd, tjalddkar mnir tttir sundur allt einu. 21Hversu lengi g a sj gunnfna, hversu lengi g a heyra lurhljm?

22J, fflsk er j mn, mig ekkja eir ekki. Heimskir synir eru eir, og vanhyggnir eru eir. Vitmenn eru eir illt a fremja, en gott a gjra kunna eir ekki.


Sn um endalok alls

23g leit jrina, og sj, hn var au og tm; g horfi til himins, og ljs hans var slokkna.

24g leit fjllin, og sj, au ntruu, og allar hirnar, r bifuust.

25g litaist um, og sj, ar var enginn maur, og allir fuglar himinsins voru flnir. 26g litaist um, og sj, aldingarurinn var orinn a eyimrk og allar borgir hans gjreyddar af vldum Drottins, af vldum hans brennandi reii.

27Svo segir Drottinn: Aun skal allt landi vera, en aleying v vil g ekki gjra. 28Vegna essa syrgir jrin og himinninn uppi er dimmur, af v a g hefi sagt a, og mig irar ess eigi, hefi kvei a og htti ekki vi a.

29Fyrir harki riddaranna og bogmannanna er hver borg fltta. Menn skra inn runna og stga upp kletta. Allar borgir eru yfirgefnar og enginn maur br framar eim. 30En , eyingunni ofurseld, hva tlar a gjra? tt klist skarlati, tt skreytir ig me gullskarti, tt smyrjir augu n bllit -, til einskis gjrir ig fagra. Frilarnir hafna r, eir sitja um lf itt. 31J, hlj heyri g, eins og jsjkri konu, angistarp, eins og konu, sem er a ala fyrsta barni, p dtturinnar Sonar, sem stendur ndinni af kvlum og breiir t hendurnar: ", vei mr, v a rmagna hngur sl mn fyrir moringjum."


vinir koma r fjarlgu landi

5
1Gangi fram og aftur um strti Jersalem, litist um og rannsaki og leiti torgunum, hvort r finni nokkurn mann, hvort ar s nokkur, sem gjrir a sem rtt er og leitast vi a sna trmennsku, og mun g fyrirgefa henni. 2Og tt eir segi: "svo sannarlega sem Drottinn lifir," sverja eir engu a sur meinsri.

3En, Drottinn, lta ekki augu n trfesti? laust , en eir kenndu ekkert til, eyddir eim, en eir vildu ekki taka aga. eir gjru andlit sn harari en stein, eir vildu ekki sna vi.

4En g hugsai: "a eru aeins hinir ltilmtlegu, sem breyta heimskulega, af v a eir ekkja ekki veg Drottins, rttindi Gus sns. 5g tla a fara til strmennanna og tala vi , v a eir ekkja veg Drottins, rttindi Gus sns." En einmitt eir hfu allir saman broti sundur oki og sliti af sr bndin. 6Fyrir v drepur ljn r skginum, fyrir v eyir eim lfurinn, sem hefst vi heiunum. Pardusdri situr um borgir eirra, svo a hver s, er t r eim fer, verur rifinn sundur, v a afbrot eirra eru mrg, frhvarfssyndir eirra miklar.

7Hv skyldi g fyrirgefa r? Brn n hafa yfirgefi mig og svari vi , sem ekki eru guir, og tt g mettai , tku eir fram hj og yrptust a hruhsinu. 8Eins og sllegir sthestar hlaupa eir til og fr og hva hver a annars konu. 9tti g ekki a hegna slkum mnnum? - segir Drottinn -, ea hefna mn annarri eins j og essari?

10Stgi upp vngarshjalla jar minnar og rfi niur, en gjri ekki aleying, taki burt vnviargreinar hennar, v a r heyra ekki Drottni. 11v a sraels hs og Jda hs hafa breytt mjg sviksamlega gegn mr - segir Drottinn.

12eir hafa afneita Drottni og sagt: "a er ekki hann, og engin gfa mun yfir oss koma, sver og hungur munum vr ekki sj. 13Spmennirnir munu vera a vindi, v a or Gus br ekki eim."

14Fyrir v mlir Drottinn, Gu allsherjar, svo: Af v a eir hafa mlt slkum orum, fer svo fyrir eim sjlfum!

g gjri or mn munni num a eldi og essa j a eldivii, til ess a hann eyi henni.

15Sj, g lt j koma yfir yur r fjarlgu landi, sraels hs - segir Drottinn. a er bilug j, a er afar gmul j, tungu eirrar jar ekkir ekki, og skilur ekki, hva hn segir. 16rvamlir hennar er sem opin grf, allir eru eir kappar.

17Hn mun eta uppskeru na og neyslukorn itt, eir munu eta sonu na og dtur. Hn mun eta saui na og naut, hn mun eta vntr n og fkjutr, hn mun brjta niur me sveri hinar vggirtu borgir nar, er reiir ig .

18En eim dgum - segir Drottinn - mun g samt ekki gjra aleying yur. 19En ef r segi: "Fyrir hva gjrir Drottinn, Gu vor, oss allt etta?" skalt segja vi : "Eins og r hafi yfirgefi mig og jna rum guum yar landi, svo skulu r vera annarra rlar landi, sem ekki er yar land."

20Kunngjri a hsi Jakobs og boi a Jda:

21Heyr etta, heimski og skilningslausi lur, r sem hafi augu, en sji ekki, r sem hafi eyru, en heyri ekki!

22Mig vilji r ekki ttast - segir Drottinn - ea skjlfa fyrir mnu augliti? fyrir mr, sem hefi sett hafinu fjrusandinn a takmarki, varandi giringu, sem a kemst ekki yfir. Og tt ldur ess komi andi, vinna r ekki , og tt r gni, komast r ekki yfir hana.

23En lur essi er verarfullur og rjskur hjarta. eir hafa viki af lei og horfi burt, 24en sgu ekki hjarta snu: "ttumst Drottin, Gu vorn, sem gefur regni, haustregni og vorregni, rttan tma og viheldur handa oss kvenum uppskeruvikum."

25Misgjrir yar hafa frt allt etta r skorum, og syndir yar hafa hrundi blessuninni burt fr yur.

26Meal ls mns eru gulegir menn. eir liggja fyrirst, eins og egar fuglarar hka, eir leggja snrur til ess a veia menn.

27Eins og fuglabr fullt af fuglum, svo eru hs eirra full af svikum; ann htt eru eir ornir miklir og auugir. 28eir eru ornir feitir, a stirnir . eir eru og fleytifullir af illskutali, mlefni munaarleysingjans taka eir ekki a sr til ess a bera a fram til sigurs, og eir reka ekki rttar ftklinganna.

29tti g ekki a hegna slkum mnnum? - segir Drottinn - ea hefna mn annarri eins j og essari?

30ttalegt og hryllilegt er a, sem vi ber landinu! 31Spmennirnir kenna lygar og prestarnir drottna eftir tilsgn eirra, og j minni ykir fara vel v. En hva tli r a gjra, egar a skuldadgunum kemur?


Barist um Jersalem

6
1Fli, Benjamntar, t r Jersalem! eyti lur Teka og reisi upp merki Betkerem, v a gfa vofir yfir r norurtt og mikil eying.

2Dttirin Son, hin fagra og fnlta, er gul. 3Til hennar koma hirar me hjarir snar, sl tjldum hringinn kringum hana, hver beitir sitt svi.

4"Vgi yur til bardaga mti henni! Standi upp og gjrum hlaup um hdegi!"

Vei oss, v a degi hallar og kveldskuggarnir lengjast.

5"Standi upp og gjrum hlaup a ntureli og rfum niur hallir hennar!"

6Svo segir Drottinn allsherjar:

Felli tr hennar og hlai virkisvegg gegn Jersalem. a er borgin, sem hegna . Undirokun rkir alls staar henni. 7v eins og vatnsrin heldur vatninu fersku, annig heldur hn illsku sinni ferskri. Ofbeldi og kgun heyrist henni, frammi fyrir augliti mnu er stuglega jning og misyrming. 8Lt r segjast, Jersalem, til ess a sl mn slti sig ekki fr r, til ess a g gjri ig ekki a aun, a byggu landi.


Flki hlir ekki or Gus

9Svo segir Drottinn allsherjar:

Menn munu gjra nkvma eftirleit leifum sraels, eins og gjrt er vnvii me v a rtta a nju hndina upp a vnviargreinunum, eins og vnlestursmaurinn gjrir.

10Vi hvern g a tala og hvern g a gjra varan vi, svo a eir heyri? Sj, eyra eirra er umskori, svo a eir geta ekki teki eftir. J, or Drottins er ori eim a hi, eir hafa engar mtur v.

11En g er fullur af heiftarreii Drottins, g er orinn uppgefinn a halda henni niri mr. "Helltu henni t yfir brnin gtunni og t yfir allan unglingahpinn, v a karl sem kona munu hertekin vera, aldrair jafnt sem haldrair. 12En hs eirra munu vera annarra eign, akrar og konur hva me ru, v a g rtti hnd mna t gegn bum landsins" - segir Drottinn.

13Bi ungir og gamlir, allir eru eir fknir rangfenginn gra, og bi spmenn og prestar, allir hafa eir svik frammi. 14eir hyggjast a lkna fall jar minnar me hgu mti, segjandi: "Heill, heill!" ar sem engin heill er.

15eir munu hljta a skammast sn fyrir a hafa frami svviring! En eir skammast sn ekki og vita ekki hva a er, a blygast sn. Fyrir v munu eir falla meal eirra, sem falla. egar minn tmi kemur a hegna eim, munu eir steypast - segir Drottinn.


"Spyrji um gmlu gturnar"

16Svo mlti Drottinn:

Nemi staar vi vegina og litist um og spyrji um gmlu gturnar, hver s hamingjuleiin, og fari hana, svo a r finni slum yar hvld.

En eir sgu: "Vr viljum ekki fara hana."

17 setti g varmenn gegn yur: "Taki eftir lurhljminum!" En eir sgu: "Vr viljum ekki taka eftir honum."

18Heyri v, jir! Sj , sfnuur, hva eim br!

19Heyr a, jr! Sj, g leii gfu yfir essa j! a er vxturinn af rabruggi eirra, v a orum mnum hafa eir engan gaum gefi og leibeining minni hafa eir hafna.

20Hva skal mr reykelsi, sem kemur fr Saba, og hinn dri reyr r fjarlgu landi? Brennifrnir yar eru mr eigi knanlegar og slturfrnir yar gejast mr eigi.

21Fyrir v segir Drottinn svo:

Sj, g legg ftakefli fyrir essa j, til ess a um au hrasi bi feur og synir, hver nbinn farist me rum.


Eyandinn kemur r norri

22Svo segir Drottinn:

Sj, lur kemur r landi norurtt og mikil j rs upp tkjlkum jarar. 23eir bera boga og skotspjt, eir eru grimmir og sna enga miskunn. Hreysti eirra er sem hafgnr, og eir ra hestum, bnir sem hermenn til bardaga gegn r, dttirin Son.

24Vr hfum fengi fregnir af honum, hendur vorar eru magnlausar. Angist hefir gripi oss, kvalir eins og jsjka konu. 25Fari ekki t bersvi og gangi ekki um veginn, v a vinurinn hefir sver - skelfing allt um kring.

26j mn, gyr ig hrusekk og velt r sku, stofna til sorgarhalds, eins og eftir einkason vri, beisklegs harmakveins, v a skyndilega mun eyandinn yfir oss koma.

27g hefi gjrt ig a rannsakara hj j minni, til ess a kynnir r atferli eirra og rannsakir a. 28Allir eru eir svsnir uppreisnarmenn, rgberendur, tmur eir og jrn, allir eru eir spillingarmenn.

29Smijubelgurinn msai, bli tti a eyast eldinum, til einskis hafa menn veri a bra og bra, hinir illu uru ekki skildir fr. 30gilt silfur nefna menn , v a Drottinn hefir fellt r gildi.



Rur fr tmum Jjakms konungs


Musterisran

7
1Ori sem kom til Jerema fr Drottni:

2Nem staar vi hli musteris Drottins og boa ar essi or og seg: Heyri or Drottins, allir Jdamenn, r sem gangi inn um etta hli til ess a falla fram fyrir Drottni. 3Svo segir Drottinn allsherjar, Gu sraels:

Bti breytni yar og gjrir, mun g lta yur ba essum sta. 4Reii yur ekki lygatal, er menn segja: "etta er musteri Drottins, musteri Drottins, musteri Drottins."

5En ef r bti breytni yar og gjrir alvarlega, ef r iki rttlti rtum manna milli, 6undiroki ekki tlendinga, munaarleysingja og ekkjur, og thelli ekki saklausu bli essum sta, og elti ekki ara gui, yur til tjns, 7 vil g lta yur ba essum sta, landinu, sem g gaf ferum yar, fr eilf til eilfar.

8Sj, r reii yur lygarur, sem ekki eru til nokkurs gagns. 9Er ekki svo: Stela, myra, drgja hr, sverja meinsri, fra Baal reykelsisfrnir og elta ara gui, er r ekki ekki, 10og san komi r og gangi fram fyrir mig essu hsi, sem kennt er vi nafn mitt, og segi: "Oss er borgi!" og fremji san a nju allar essar svviringar.

11Er hs etta, sem kennt er vi nafn mitt, ori a rningjabli augum yar? J, g lt svo - segir Drottinn.

12Fari til bstaar mns Sl, ar sem g forum daga lt nafn mitt ba, og sji, hvernig g hefi fari me hann fyrir sakir illsku ls mns sraels. 13Og ar e r n hafi frami ll essi verk - segir Drottinn - og eigi hltt, tt g hafi tala til yar seint og snemma, og eigi svara, tt g hafi kalla yur, 14 tla g a fara me hsi, sem kennt er vi nafn mitt og r treysti , og stainn, sem g hefi gefi yur og ferum yar, eins og g fr me Sl, 15og tskfa yur fr augliti mnu, eins og g tskfai brrum yar, llum nijum Eframs.


Drkun himnadrottningarinnar (Astarte)

16 skalt ekki bija fyrir essum l og ekki hefja eirra vegna grtbeini n fyrirbn, og legg ekki a mr, v a g heyri ig ekki. 17Sr ekki hva eir hafast a Jdaborgum og strtum Jersalem? 18Brnin tna saman eldivi og feurnir kveikja eldinn, en konurnar hnoa deig til ess a gjra af frnarkkur handa himnadrottningunni, og fra rum guum dreypifrnir til ess a skaprauna mr.

19En skaprauna eir mr - segir Drottinn -, hvort ekki miklu fremur sjlfum sr, til ess a eir veri sr herfilega til skammar? 20Fyrir v segir herrann Drottinn svo: Reii minni og heift mun thellt vera yfir ennan sta, yfir menn og skepnur, yfir tr merkurinnar og yfir vexti akurlendisins, - og hn skal brenna og eigi slokkna.


deila musterisjnustuna

21Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu:

Bti brennifrnum yar vi slturfrnir yar og eti kjt! 22v a g hefi ekkert tala til fera yar n boi eim nokku um brennifrnir og slturfrnir, er g leiddi burt af Egyptalandi. 23En etta hefi g boi eim: Hli minni raustu, skal g vera yar Gu og r skulu vera mn j, og gangi jafnan eim vegi, sem g b yur, til ess a yur vegni vel. 24En eir heyru ekki og lgu ekki vi eyrun, en fru eftir vlrum sns illa hjarta og sneru vi mr bakinu, en ekki andlitinu.

25Fr eim degi, er feur yar fru burt af Egyptalandi, og fram ennan dag, hefi g stugt dag eftir dag sent jna mna, spmennina, til yar. 26En eir heyru mig ekki og lgu ekki vi eyrun, heldur gjrust harsvrair og breyttu enn verr en feur eirra. 27Og tt talir ll essi or til eirra, munu eir ekki hla ig, og tt kallir til eirra, munu eir ekki svara r. 28Seg v vi : etta er jin, sem eigi hlir raustu Drottins, Gus sns, og engri umvndun tekur. Horfin er trfestin, j, upprtt r munni eirra.


Gegn heiinni drkun og mannfrnum

29Sker af r hfupri na og varpa henni fr r og hef upp harmakvein skglausu hunum, v a Drottinn hefir hafna og tskfa eirri kynsl, sem hann reiddist.

30Jdamenn hafa gjrt a, sem illt er mnum augum - segir Drottinn -, eir hafa reist upp viurstyggir snar hsi v, sem kennt er vi nafn mitt, og saurga a 31og byggt Tfet-frnarhir Hinnomssonar-dal til ess a brenna sonu sna og dtur eldi, sem g hefi ekki boi og mr hefir ekki hug komi!

32Sj, fyrir v munu eir dagar koma - segir Drottinn -, a eigi mun framar vera tala um "Tfet" og "Hinnomssonar-dal," heldur um "Drpsdal," og menn munu jara Tfet vegna rmleysis. 33Lk essa ls munu vera ti fyrir fugla himinsins og dr jararinnar, og enginn mun fla au burt. 34 mun g lta ll ngju- og gleihlj, ll fagnaarlti brguma og brar hverfa burt r Jdaborgum og af strtum Jersalem, v a landi skal vera aun.

8
1 munu menn - segir Drottinn - taka bein Jdakonunga og bein Jdahfingja og bein prestanna og bein spmannanna og bein Jersalemba r grfum eirra, 2og breia au t mti slinni og tunglinu og llum her himinsins, er eir elskuu og jnuu og eltu og gengu til frtta vi og fllu fram fyrir. eim verur ekki safna saman og au vera ekki grafin, au skulu vera a buri akrinum. 3Og allar leifarnar, eir er eftir vera af essari vondu kynsl llum eim stum, anga sem g hefi reki , munu heldur kjsa daua en lf - segir Drottinn allsherjar.


Er til frhvarf n afturhvarfs?

4Seg v vi : Svo segir Drottinn:

Hvort falla menn og standa ekki upp aftur? Ea hverfa menn burt n ess a koma aftur? 5Hvers vegna hefir essi lur horfi burt til varandi frhvarfs? eir halda fast vi svikin og vilja ekki hverfa aftur.

6g tk eftir og heyri: eir tala sannindi, enginn irast illsku sinnar, svo a hann segi: "Hva hefi g gjrt?" Allir hafa eir gjrst frhverfir rsinni, eins og hestur, sem ryst fram orustu.

7Jafnvel storkurinn loftinu ekkir snar kvenu tir, og turtildfan og svalan og tranan gefa gtur a tma endurkomu sinnar, en lur minn ekkir ekki rtt Drottins.


Lygapenni frimannanna

8Hvernig geti r sagt: "Vr erum vitrir og lgml Drottins er hj oss"? Vst er svo, en lygapenni frimannanna hefir gjrt a a lygi.

9Hinir vitru vera til skammar, eir skelfast og vera gripnir, sj, eir hafa hafna ori Drottins, hvaa visku hafa eir ? 10Fyrir v mun g selja konur eirra rum vald og sigurvegurunum lnd eirra, v a bi ungir og gamlir, allir eru eir fknir rangfenginn gra, bi spmenn og prestar, allir hafa eir svik frammi.

11eir hyggjast a lkna fall jar minnar me hgu mti, segjandi: "Heill, heill!" ar sem engin heill er. 12eir munu hljta a skammast sn fyrir a hafa frami svviring! En eir skammast sn ekki og vita ekki hva a er a blygast sn. Fyrir v munu eir falla meal eirra, sem falla. egar minn tmi kemur a hegna eim, munu eir steypast - segir Drottinn.

13g vil safna eim saman eins og um uppskeru - segir Drottinn - en engin vnber eru vnviinum og engar fkjur fkjutrnu, og laufi er flna. Vil g v selja eim vald, er munu upp eta.

14Til hvers sitjum vr hr kyrrir? Safnist saman og hldum inn vggirtu borgirnar og frumst ar, v a Drottinn, Gu vor, ltur oss farast og drykkjar oss me eiturvatni, af v a vr hfum syndga mti Drottni.

15Menn vnta hamingju, en ekkert gott kemur, vnta lkningartma, og sj, skelfing!

16Fr Dan heyrist frsi fkum hans, og af hneggi hesta hans ntrar allt landi, og eir koma og eta upp landi og a, sem v er, borgina og ba hennar.

17Sj, g sendi meal yar hggorma, nrur, sem sringar vinna ekki , og eir skulu bta yur - segir Drottinn.


Angurlj spmannsins og lksngur

18 hva m hugsvala mr harminum! Hjarta er sjkt mr. 19Heyr, kvein jar minnar hljmar r fjarlgu landi. Er Drottinn ekki Son, ea er konungur hennar ekki henni? "Hv egndu eir mig til reii me skurmyndum snum, me fntum, tlendum goum?"

20Uppskeran er liin, aldinskururinn enda, en vr hfum eigi hloti hjlp.

21g er helsrur af helsri jar minnar, g geng sorgarbningi, skelfing hefir gripi mig. 22Eru engin smyrsl Glea, ea er ar enginn lknir? Hv er engin hyldgan komin sr jar minnar?

9
1 a hfu mitt vri vatn og augu mn tralind, skyldi g grta daga og ntur , er falli hafa af j minni.

2 a g hefi sluhs eyimrkinni, skyldi g yfirgefa j mna og fara burt fr eim, v a allir eru eir hrdmsmenn, flokkur svikara.

3eir spenna tungu sna eins og boga sinn, me lygi, en eigi me sannleika, hafa eir n vldum landinu, v a fr einni vonskunni ganga eir til annarrar, en mig ekkja eir ekki - segir Drottinn.

4Vari yur hver rum og treysti engum brur, v a srhver brir beitir undirferli og srhver vinur gengur me rg. 5eir blekkja hver annan og sannleika tala eir ekki. eir venja tungu sna a tala lygi, kosta kapps um a gjra rangt.

6 br mitt meal svikara. Vegna svika vilja eir ekki ekkja mig - segir Drottinn.

7Fyrir v segir Drottinn allsherjar svo:

Sj, g vil hreinsa og reyna , v a hvernig tti g a fara ruvsi a andspnis illsku jar minnar?

8Tunga eirra er deyandi r, svik tala eir, me munninum tala eir vingjarnlega vi nunga sinn, en hjarta snu sitja eir svikrum vi hann. 9tti g ekki a hegna slkum mnnum - segir Drottinn - ea hefna mn annarri eins j og essari?

10 fjllunum vil g hefja grt og harmakvein, og sorgarlj beitilndunum rfunum, v a au eru sviin, svo a enginn fer ar um framar og menn heyra eigi framar baul hjaranna. Bi fuglar himinsins og villidrin eru flin, farin.

11Og g vil gjra Jersalem a grjthrgum, a sjakalabli, og Jdaborgir vil g gjra a aun, ar sem enginn br.

12Hver er svo vitur maur, a hann skilji etta? Hver er s, er munnur Drottins hafi tala vi, a hann megi kunngjra hvers vegna landi er gjreytt, svii eins og eyimrk, sem enginn fer um?

13En Drottinn sagi: Af v a eir hafa yfirgefi lgml mitt, sem g setti eim, og ekki hltt minni raustu og ekki fari eftir henni, 14heldur fari eftir ver hjarta sns og elt Baalana, er feur eirra hfu kennt eim a drka, 15ess vegna - svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu - vil g gefa eim, essum l, malurt a eta og eiturvatn a drekka, 16og tvstra eim meal ja, sem hvorki eir n feur eirra hafa ekkt, og senda sveri eftir eim, ar til er g hefi gjreytt eim.

17Taki eftir og kalli til harmkonur, a r komi, og sendi til hinna vitru kvenna, a r komi 18og hrai sr a hefja harmakvein yfir oss, til ess a augu vor fljti trum og vatni streymi af hvrmunum.

19Htt harmakvein heyrist fr Son: Hversu erum vr eyilagir, mjg til skammar ornir, v a vr hfum ori a yfirgefa landi, af v a eir hafa broti niur bstai vora.

20J, heyri, r konur, or Drottins, og eyra yar nemi or hans munns. Kenni dtrum yar harmlj og hver annarri sorgarkvi! 21v a dauinn er stiginn upp glugga vora, kominn inn hallir vorar, hann hrfur brnin af gtunum, unglingana af torgunum. 22Og lkin af mnnunum liggja eins og hlss velli og eins og kornbundin a baki kornskurarmanninum, sem enginn tekur saman.


Hin sanna viska

23Svo segir Drottinn:

Hinn vitri hrsi sr ekki af visku sinni og hinn sterki hrsi sr ekki af styrkleika snum og hinn auugi hrsi sr ekki af aui snum. 24Hver s er vill hrsa sr, hrsi sr af v, a hann s hygginn og ekki mig, a a er g, Drottinn, sem ausni miskunnsemi, rtt og rttlti jrinni, v a slku hefi g velknun - segir Drottinn.


sraelsmenn eru sjlfir umskornir

25Sj, eir dagar munu koma - segir Drottinn -, a g mun hegna llum umskornum, sem eru umskornir: 26Egyptalandi, Jda, Edm, Ammntum, Mab og llum, sem skera hr sitt vi vangann, eim er ba eyimrkinni, - v a allir heiingjar eru umskornir og allt sraels hs er umskori hjarta.


Hjguirnir eru hgmi

10
1Heyri ori, sem Drottinn talar til yar, sraels hs! 2Svo segir Drottinn:

Venji yur ekki si heiingjanna og hrist ekki himintknin, tt heiingjarnir hrist au.

3Siir janna eru hgmi. Menn hggva tr skgi, og trsmiurinn lagar a til me xinni, 4hann prir a silfri og gulli, hann festir a me nglum og hmrum, svo a a rii ekki.

5Skurgoin eru eins og hra melnugari og geta ekki tala, bera verur au, v a gengi geta au ekki. ttist au v ekki, v a au geta ekki gjrt mein, en au eru ekki heldur ess umkomin a gjra gott.

6Enginn er inn lki, Drottinn! Mikill ert og miki er nafn itt sakir mttar ns. 7Hver skyldi eigi ttast ig, konungur janna? J, ert ess maklegur, v a meal allra spekinga janna og llu rki eirra er enginn inn lki.

8Allir saman eru eir skynsamir og fvsir, eir iggja frslu hinna fntu gua, sem eru r tr. 9Silfurpltur eru fluttar fr Tarsis, og gull fr fas, eir eru verk trsmisins og gullsmisins. Klnaur eirra er gjrur af blum og rauum purpura, verk hagleiksmanna eru eir allir. 10En Drottinn er sannur Gu. Hann er lifandi Gu og eilfur konungur. Fyrir reii hans ntrar jrin, og jirnar f eigi ola gremi hans.

11annig skulu r mla til eirra: eir guir, sem ekki hafa skapa himin og jr, munu hverfa af jrinni og undan himninum.

12Hann sem gjrt hefir jrina me krafti snum, skapa heiminn af speki sinni og ani t himininn af hyggjuviti snu, 13egar hann rumar, svarar vatnagnr himninum, og hann ltur sk upp stga fr endimrkum jarar. Hann gjrir leiftur til ess a ba rs regninu og hleypir vindinum t r forabrum hans.

14Srhver maur stendur undrandi og skilur etta ekki, srhver gullsmiur hltur a skammast sn fyrir lkneski sitt, v a hin steyptu lkneski hans eru tl og eim er enginn andi. 15Hgmi eru au, hungar-smi. egar hegningartmi eirra kemur er ti um au.

16En s Gu, sem er hlutdeild Jakobs, er ekki eim lkur, heldur er hann skapari alls, og srael er hans eignarkynkvsl. Drottinn allsherjar er nafn hans.


Herleiing er vndum

17Tak bggul inn upp af jrinni, sem situr umsetin. 18v a svo segir Drottinn: Sj, g mun burt snara bum landsins etta sinn og rengja a eim til ess a eir fi a kenna v.

19Vei mr vegna srs mns, verki minn er lknandi. Og hugsai g: Ef etta er ll jningin, ber g hana!

20Tjald mitt er eyilagt, ll tjaldstg mn slitin, synir mnir eru fr mr farnir og eru ekki framar til. Enginn er s til, er reisi aftur tjald mitt og festi aftur upp tjalddka mna.

21J, skynsamir voru hirarnir og Drottins leituu eir ekki. Fyrir v lnaist eim ekkert, og allri hjr eirra var tvstra.

22Heyr! Hvai! Sj, a frist nr, gurlegt hark r landinu norur fr til ess a gjra Jdaborgir a aun, a sjakalabli.

23g veit, Drottinn, a rlg mannsins eru ekki hans valdi, n a heldur valdi gangandi manns a stra skrefum snum.

24Refsa oss, Drottinn, en hfi, ekki reii inni, til ess a gjrir ekki t af vi oss.

25thell heift inni yfir heinu jirnar, sem ekki ekkja ig, og yfir r kynkvslir, sem ekki kalla nafn itt, v a r hafa eti Jakob, j, r hafa eti hann og svelgt hann upp, og beitiland hans hafa r eytt.


Bannfring sttmlans

11
1Ori sem kom til Jerema fr Drottni:

2Heyri or essa sttmla. Tala til Jdamanna og Jersalemba 3og seg vi : Svo segir Drottinn, sraels Gu: Blvaur s s maur, sem ekki hlir or essa sttmla, 4er g bau ferum yar a halda, er g leiddi burt af Egyptalandi, t r jrnbrsluofninum og sagi:

"Hli skipunum mnum og breyti eftir eim, me llu svo sem g b yur. skulu r vera mn j og g skal vera yar Gu, 5til ess a g fi haldi ann ei, er g sr ferum yar, a gefa eim land, sem fltur mjlk og hunangi, landi, sem r eigi enn dag."

Og g svarai og sagi: Veri a svo, Drottinn!

6 sagi Drottinn vi mig: Boa ll essi or Jdaborgum og Jersalemstrtum og seg:

Hli or essa sttmla og breyti eftir eim. 7v a alvarlega hefi g vara feur yar vi, egar g leiddi t af Egyptalandi og allt fram ennan dag, iulega og alvarlega, og sagt: "Hli skipun minni!" 8En eir hlddu ekki og lgu ekki vi eyrun, heldur fru hver og einn eftir ver sns vonda hjarta, og fyrir v lt g fram eim koma ll or essa sttmla, er g hafi boi eim a halda, en eir hldu ekki.

9 sagi Drottinn vi mig: "a er samsri milli Jdamanna og Jersalemba. 10eir eru horfnir aftur til misgjra forfera sinna, sem eigi vildu hla orum mnum, og eir elta ara gui, til ess a jna eim. sraels hs og Jda hs hafa rofi minn sttmla, ann er g gjri vi feur eirra. 11Fyrir v segir Drottinn svo: Sj, g leii yfir gfu, er eir ekki skulu f undan komist, og er eir hrpa til mn, mun g ekki heyra . 12En fari Jdaborgir og Jersalembar og hrpi til eirra gua, er eir fra reykelsisfrnir, munu eir vissulega heldur ekki hjlpa eim gfutma eirra. 13v a guir nir, Jda, eru ornir eins margir og borgir nar, og r hafi reist eins mrg lturu, til ess a frna Baal reykelsisfrnum, eins og strti eru Jersalem. 14En skalt ekki bija fyrir essum l og ekki hefja eirra vegna grtbeini n fyrirbn, v a g mun alls eigi heyra, egar eir kalla til mn gfutma eirra."


Olutr fagurgrna

15Hvert erindi mn stkra hs mitt? Atferli hennar er lymskufullt.

Munu bnahrp og heilagt frnarkjt nema illsku na burt fr r, svo a san megir fagna?

16Fagurgrnt olutr, prtt drlegum vxtum, nefndi Drottinn ig eitt sinn, en hvnandi ofviri kveikir hann eld kringum a, og greinar ess brotna.

17Drottinn allsherjar, sem grursetti ig, hefir hta r illu vegna illsku sraels hss og Jda hss, er eir frmdu til ess a egna mig til reii, er eir fru Baal reykelsisfrnir.


Jerema snt banatilri

18Drottinn gjri mr a kunnugt og g fkk a vita og sj gjrir eirra. 19g var sjlfur eins og vani lamb, sem leitt er til sltrunar, og vissi ekki, a eir voru a brugga r gegn mr: "Vr skulum eya tr blma ess og upprta hann af landi lifenda, svo a nafns hans veri ekki minnst framar!"

20En, Drottinn allsherjar, er rttltlega dmir og rannsakar nrun og hjarta, lt mig sj hefnd na eim, v a r fel g mlefni mitt!

21Fyrir v segir Drottinn svo um Anattmenn, er sitja um lf itt og segja: " skalt ekki sp nafni Drottins, ella skalt deyja fyrir hendi vorri." 22Fyrir v mlir Drottinn allsherjar svo: Sj, g mun refsa eim. skumennirnir skulu falla fyrir sveri, synir eirra og dtur skulu deyja af hungri. 23Og leifar munu eim engar eftir vera, v a g leii hamingju yfir Anattmenn, ri sem eim verur refsa.

12
1, Drottinn, ert rttltari en svo, a g megi rtta vi ig! ver g a deila ig: Hv lnast athfi hinna gulegu, hv eru allir eir hultir, er sviksamlega breyta?

2 grursetur , og eir festa rtur, dafna og bera vxt. eir hafa ig vallt vrunum, en hjarta eirra er langt fr r.

3En , Drottinn, ekkir mig, sr mig, og hefir reynt hugarel mitt til n. Skil r, eins og saui til sltrunar, og helgau drpsdeginum.

4Hversu lengi landi a syrgja og jurtir vallarins alls staar a skrlna? Sakir illsku eirra, er v ba, farast skepnur og fuglar, ar e eir segja: "Hann sr eigi afdrif vor."

5Ef mist af v a hlaupa me ftgangandi mnnum, hvernig tlar a reyta kapphlaup vi hesta? Og ef ert aeins ruggur friuu landi, hvernig tlar a fara a kjarrinu Jrdanbkkum?

6Jafnvel brur nir og skylduli fur ns - einnig eir eru r trir, einnig eir hafa kalla fullum rmi eftir r. Treystu eim ekki, tt eir tali vinsamlega til n.


Gu hryggist yfir erfahlut snum

7Yfirgefi hefi g hs mitt, hafna eign minni. g hefi gefi a, sem sl minni var krast, vinum hennar vald.

8Eign mn var mr eins og ljn skgi, hn skrai mti mr, fyrir v hata g hana.

9Er eign mn orin mr eins og marglitur rnfugl? Rnfuglar skja a henni llumegin.

Komi, safni saman llum drum merkurinnar, komi me au til a eta.

10Margir hirar hafa eytt vngar minn, ftum troi al mitt, hafa gjrt hi unaslega al mitt a eyilegri heii. 11Menn hafa gjrt a a aun, eyi drpir a fyrir mr, allt landi er eyi lagt, af v a enginn leggur a hjarta.

12Eyandi rningjar hafa steypt sr yfir allar skglausar hir eyimrkinni. Sver Drottins eyir landi af enda og , enginn er hultur.

13eir su hveiti, en uppskru yrna, eir reyttu sig, en var ekki gagn a. Veri v til skammar fyrir afrakstur yar vegna hinnar brennandi reii Drottins.


Heill og heill ngrannaja

14Svo segir Drottinn: Allir hinir vondu ngrannar mnir, eir er reitt hafa eignina, er g gaf l mnum srael, sj, g slt upp r landi eirra, og Jda hs vil g upp slta, svo a a s eigi meal eirra. 15En eftir a g hefi sliti upp, mun g aftur miskunna mig yfir og flytja heim aftur, hvern til sns als og hvern til sns lands. 16Og ef eir lra siu jar minnar og sverja vi mitt nafn: "Svo sannarlega sem Drottinn lifir!" eins og eir hafa kennt j minni a sverja vi Baal, - skulu eir rfast meal jar minnar. 17En ef einhver j vill ekki heyra, slt g j upp og tortmi henni - segir Drottinn.


Lnbelti

13
1Svo mlti Drottinn vi mig:

Far og kaup r lnbelti og legg a um lendar r, en lt a ekki koma vatn.

2Og g keypti belti eftir ori Drottins og lagi um lendar mr. 3Og or Drottins kom til mn anna sinn, svohljandi:

4Tak belti, sem keyptir og um lendar nar er, og legg af sta og far austur a Efrat og fel a ar bergskoru. 5Og g fr og fal a hj Efrat, eins og Drottinn hafi boi mr. 6En er alllangur tmi var um liinn, sagi Drottinn vi mig:

Legg af sta og far austur a Efrat og tak ar belti, sem g bau r a fela ar. 7Og g fr austur a Efrat, grf og tk belti eim sta, sem g hafi fali a. En sj, belti var ori skemmt, til einskis ntt framar.

8Og or Drottins kom til mn, svo hljandi: 9Svo segir Drottinn:

annig vil g skemma hroka Jda og hroka Jersalem, ann hinn mikla. 10essir vondu menn, sem ekki vilja hla orum mnum, sem fara eftir ver hjarta sns og elta ara gui til ess a jna eim og falla fram fyrir eim - eir skulu vera eins og etta belti, sem til einskis er ntt framar. 11v a eins og belti fellir sig a lendum manns, eins hafi g lti allt sraels hs og allt Jda hs fella sig a mr - segir Drottinn - til ess a a skyldi vera minn lur og mr til frgar, lofstrs og pri, en eir hlddu ekki.


Brotnar vnkrukkur

12Ml til eirra etta or: Svo segir Drottinn, sraels Gu: "Srhver krukka verur fyllt vni." En segi eir vi ig: "Vitum vr ekki, a srhver krukka verur fyllt vni?" 13 seg vi : "Svo segir Drottinn: Sj, g fylli alla ba essa lands og konungana, sem sitja hsti Davs, og prestana og spmennina og alla Jersalemba, svo a eir veri drukknir, 14og mola sundur hvern vi annan, feur og sonu alla saman - segir Drottinn. g tortmi eim hlfarlaust, n nokkurrar vgar og miskunnar."


Konungsmir vrpu

15Heyri og taki eftir!

Veri ekki drambltir, v a Drottinn hefir tala!

16Gefi Drottni, Gui yar, drina, ur en dimmir, ur en ftur yar steyta rkkurfjllum.

r vnti ljss, en hann mun breyta v nidimmu og gjra a a svartamyrkri. 17En ef r hli v ekki, mun g leyni grta vegna hrokans og sfellt trast, j augu mn munu fljta trum, af v a hjr Drottins verur flutt burt hertekin.

18Seg vi konung og vi konungsmur: "Setjist lgt, v a fallin er af hfum yar drlega krnan! 19Borgir Suurlandsins eru lokaar, og enginn opnar, Jdalur hefur veri burt fluttur allur saman, burt fluttur me tlu."

20Hef upp augu n og sj, eir koma a noran! Hvar er hjrin, sem r var fengin, nir gtu sauir? 21Hva munt segja, egar eir setja menn hfingja yfir ig, sem hefir sjlf kennt a vera mti r? Munu ekki hviur a r koma, eins og a jsjkri konu, 22er segir hjarta nu: ,Hv ber mr slkt a hndum?' Sakir innar miklu misgjrar er klafaldi num upp flett, hlar nir me valdi berir gjrir.

23Getur blmaur breytt hrundslit snum ea pardusdri flekkjum snum? Ef svo vri mundu r og megna a breyta vel, r sem vanist hafi a gjra illt.

24g vil tvstra eim eins og hlmleggjum, sem berast fyrir eyimerkurvindi.

25etta er hlutur inn, afmldur skammtur inn fr minni hendi - segir Drottinn - af v a hefir gleymt mr og treystir lygi. 26Fyrir v kippi g og klafaldi num upp a framan, svo a blygan n veri ber. 27Hrdm inn og losta-hv, hi svvirilega fllfi itt - frnarhunum ti vavangi hefi g s viurstyggir nar. Vei r, Jersalem, munt ekki hrein vera - hve langt mun enn anga til?


urrkar og hungursney. Bn Jerema

14
1Or Drottins, sem kom til Jerema t af urrkunum.

2Jda drpir, og eir, sem sitja borgarhlium landsins, rmagnast, eir sitja harmandi jrinni, og harmakvein Jersalem stgur upp. 3Tignarmenni eirra senda undirmenn sna eftir vatni, eir koma a vatnsrnum, en finna ekkert vatn, eir sna aftur me tm ltin, eir eru sneyptir og blygast sn og hylja hfu sn. 4Vegna akurlendisins, sem er agndofa af skelfingu, af v a ekkert regn fellur landinu, eru akurmennirnir sneypulegir og hylja hfu sn. 5J, jafnvel hindin haganum ber og yfirgefur klfinn, v a grur er enginn, 6og villiasnarnir standa skglausu hunum og taka ndina lofti, eins og sjakalarnir. Augu eirra daprast, v a hvergi er gras.

7egar misgjrir vorar vitna gegn oss, Drottinn, lt til n taka vegna nafns ns, v a frhvarfssyndir vorar eru margar, gegn r hfum vr syndga.

8 sraels von, hjlpari hans neyartma, hv ert sem tlendingur landinu og sem feramaur, er tjaldar til einnar ntur?

9Hv ert eins og skelkaur maur, eins og hetja, sem ekki megnar a hjlpa? Og ert mitt meal vor, Drottinn, og vr erum nefndir eftir nafni nu. Yfirgef oss eigi!

10Svo segir Drottinn um ennan l:

annig var eim ljft a reika um, eir ftruu ekki ftum snum, en Drottinn hafi enga knun eim. N minnist hann misgjrar eirra og vitjar synda eirra.

11Og Drottinn sagi vi mig: " skalt eigi bija essum l gs. 12egar eir fasta, hli g eigi grtbeini eirra, og egar eir bera fram brennifrn og matfrn, hefi g eigi knun eim, heldur vil g gjreya eim me sveri, hungri og drepstt."

13 sagi g: ", herra Drottinn, sj, spmennirnir segja vi : r munu ekki sj sver, og hungri munu r ekki vera fyrir, heldur mun g lta yur hljta stuga heill essum sta!"

14En Drottinn sagi vi mig: "Spmennirnir boa lygar mnu nafni. g hefi ekki sent og g hefi ekki skipa eim og g hefi ekki vi tala, eir boa yur lognar snir, fntar spr og tl, sem eir sjlfir hafa spunni upp. 15Fyrir v segir Drottinn svo: Spmennirnir, sem sp mnu nafni og segja, tt g hafi ekki sent : Hvorki mun sver n hungur ganga yfir etta land! - fyrir sveri og hungri skulu eir farast, essir spmenn. 16En lurinn, sem eir boa spr snar, skal liggja dauur Jersalem-strtum af hungri og fyrir sveri, og enginn jara , - eir sjlfir, konur eirra, synir eirra og dtur eirra - og g vil thella vonsku eirra yfir ."

17 skalt tala til eirra essi or:

Augu mn skulu fljta trum ntt og dag, og trin eigi stvast, v a mrin, dttir jar minnar, hefir ori fyrir gurlegu falli, hefir sr veri al-lknandi sri. 18Gangi g t vllinn, liggja ar eir, er falli hafa fyrir sveri, og gangi g inn borgina, s g ar menn dna r hungri. J, spmenn og prestar fara um landi og bera ekki kennsl a.

19Hefir hafna Jda algjrlega, ea ert orinn leiur Son? Hv hefir losti oss svo, a vr verum eigi lknair?

Menn vnta hamingju, en ekkert gott kemur, vnta lkningartma, og sj, skelfing!

20Vr ekkjum, Drottinn, yfirsjn vora, misgjr fera vorra, a vr hfum syndga gegn r. 21Fyrirlt eigi, vegna nafns ns, - vir eigi hsti drar innar, minnstu sttmla ns vi oss og rjf hann eigi.

22Eru nokkrir regngjafar meal hinna fntu gua heiingjanna, ea thellir himinninn skrum sjlfkrafa? Ert a ekki , Drottinn, Gu vor, svo a vr verum a vona ig? v a hefir gjrt allt etta.

15
1 sagi Drottinn vi mig:

a Mse og Samel gengju fram fyrir mig, mundi sl mn ekki hneigjast a essum l framar. Rek fr augliti mnu, svo a eir fari burt. 2Og ef eir segja vi ig: "Hvert eigum vr a fara?" seg vi : Svo segir Drottinn:

Til drepsttar s, sem drepstt er tlaur,

til svers s, sem sveri er tlaur,

til hungurs s, sem hungri er tlaur,

til herleiingar s, sem til herleiingar er tlaur.

3g b ferns konar kyni t mti eim - segir Drottinn -: Sverinu til ess a myra , hundunum til ess a draga burt, fuglum himinsins og drum jararinnar til ess a eta og eya eim. 4g gjri a grlu fyrir ll konungsrki jarar, skum Manasse Hiskasonar, Jdakonungs, fyrir a sem hann ahafist Jersalem.


Hrmuleg rlg Jersalem

5Hver mun kenna brjsti um ig, Jersalem, og hver mun sna r hluttekning og hver mun koma vi til ess a spyrja um, hvernig r li?

6a ert , sem hefir tskfa mr - segir Drottinn. hrfair fr. Fyrir v rtti g hndina t mti r og eyddi ig, g er orinn reyttur a miskunna. 7Fyrir v sldrai g eim me varpkvsl vi borgarhli landsins, gjri menn barnlausa, eyddi j mna, fr snum vondu vegum sneru eir ekki aftur. 8Ekkjur eirra uru fleiri en sandkorn sjvarstrnd. g leiddi yfir mur unglinga eirra eyanda um hbjartan dag, lt skyndilega yfir r koma angist og skelfing. 9Sj barna mirin mornai og ornai, hn gaf upp ndina. Sl hennar gekk undir ur dagur var enda, hn var til smnar og fyrirvar sig. Og a, sem eftir er af eim, ofursel g sverinu, er eir flja fyrir vinum snum - segir Drottinn.


Slarstr spmannsins

10Vei mr, mir mn, a skyldir fa mig, mig sem allir menn landinu deila og rtta vi. Ekkert hefi g rum lna og ekkert hafa arir lna mr, og formla eir mr allir.

11Drottinn sagi: Vissulega mun g frelsa ig, g mun vissulega lta vininn grtbna ig, egar hamingjuna og neyina ber a hndum. 12Verur jrn broti sundur, jrn a noran, og eir?

13Eigur nar og fjrsju ofursel g a herfangi, ekki fyrir ver, heldur fyrir allar syndir nar, og a fyrir r syndir, er hefir drgt llum hruum num. 14Og g lt ig jna vinum num landi, sem ekkir ekki, v a reii mn er eldur brennandi, gegn yur logar hann.

15 veist a, Drottinn, minnstu mn og vitjau mn og hefn mn ofsknurum mnum. Hrf mig ekki burt olinmi inni vi , mundu a, a g oli smn n vegna.

16Kmu or fr r, gleypti g vi eim, og or n voru mr unun og fgnuur hjarta mns, v a g er nefndur eftir nafni nu, Drottinn, Gu allsherjar.

17g sat ekki hp hljandi manna til ess a skemmta mr. Gripinn af inni hendi sat g einsamall, af v a fylltir mig helgri reii.

18Hv er kvl mn orin varandi og sr mitt svo illkynja, a a verur ekki grtt?

ert mr sem svikull lkur, eins og vatn, sem ekki er unnt a reia sig .

19essu svarai Drottinn svo: Ef ltur af essu vli nu, mun g aftur lta ig ganga fram fyrir mig. Og ef framleiir aeins drmta hluti, en enga llega, skalt aftur vera mr munnur. eir skulu sna vi til n, en skalt ekki sna vi til eirra.

20Og g gjri ig gagnvart essum l a rammbyggum eirvegg, og tt eir berjist vi ig, skulu eir eigi f yfirstigi ig, v a g er me r til ess a hjlpa r og frelsa ig - segir Drottinn. 21g frelsa ig undan valdi vondra manna og losa ig r hndum ofbeldismanna.


Einsemd Jerema

16
1Or Drottins kom til mn:

2 skalt ekki taka r konu, og skalt enga sonu n dtur eignast essum sta. 3v a svo segir Drottinn um sonu og dtur, sem fast essum sta, og um murnar, sem brnin ala, og um feurna, sem geta au essu landi: 4Af banvnum sjkdmum munu au deyja, menn munu eigi harma au n jara, au munu vera a buri akrinum. Fyrir sveri og hungri skulu au farast, og lkamir eirra munu vera fuglum himinsins og drum jararinnar a ti.

5J, svo segir Drottinn:

skalt ekki ganga sorgarhsi og eigi fara til ess a harma, n heldur sna eim hluttekning, v a g hefi teki minn fri fr essum l - segir Drottinn - nina og miskunnsemina, 6og strir og smir skulu deyja essu landi. eir vera ekki jarair, og ekki munu menn harma n eirra vegna rista sig skinnsprettur n gjra sr skalla. 7Og ekki munu menn brjta sorgarbrau eirra vegna, til huggunar eftir ltinn mann, n lta drekka huggunarbikar vegna fur sns og mur sinnar.

8Eigi skalt heldur ganga veisluhs, til ess a setjast me eim til a eta og drekka. 9v a svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu: Sj, g mun lta ll ngju- og gleihlj, ll fagnaarlti brguma og brar hverfa burt r essum sta fyrir augum yar og yar dgum.

10egar n kunngjrir essum l ll essi or og menn segja vi ig: "Hvers vegna hefir Drottinn hta oss allri essari miklu gfu, og hver er misgjr vor og hver er synd vor, sem vr hfum drgt gegn Drottni, Gui vorum?" 11 seg vi : "Vegna ess a feur yar yfirgfu mig - segir Drottinn - og eltu ara gui og jnuu eim og fllu fram fyrir eim, en mig yfirgfu eir og hldu ekki lgml mitt. 12Og r breyti enn verr en feur yar, ar sem r fari hver og einn eftir ver sns vonda hjarta og hli mr ekki. 13Fyrir v vil g varpa yur burt r essu landi til ess lands, sem r hafi ekki ekkt, hvorki r n feur yar, og ar skulu r jna rum guum dag og ntt, ar e g sni yur enga miskunn."


Heimfr r herleiingu

14Sj, fyrir v munu eir dagar koma - segir Drottinn - a ekki mun framar sagt vera: "Svo sannarlega sem Drottinn lifir, s er leiddi sraelsmenn t af Egyptalandi," 15heldur: "Svo sannarlega sem Drottinn lifir, s er leiddi sraelsmenn t r landinu norur fr og r llum eim lndum, anga sem hann hafi reki ." Og g mun flytja aftur til lands eirra, sem g gaf ferum eirra.


Herleiingin er syndagjld

16Sj, g mun senda t marga fiskimenn - segir Drottinn - og eir munu fiska , og eftir a mun g senda marga veiimenn, og eir munu veia hverju fjalli, hverri h og bergskorunum. 17v a augu mn horfa alla eirra vegu, eir eru ekki huldir fyrir mr og misgjr eirra er eigi falin fyrir augum mr. 18En fyrst vil g gjalda eim tvfalt misgjr eirra og synd, af v a eir hafa vanhelga land mitt me hri viurstygga sinna og fyllt al mitt andstyggum snum.


Heiingjarnir munu ekkja Gu

19Drottinn, styrkur minn, vgi mitt og hli mitt neyardegi, til n munu jir koma fr endimrkum jarar og segja:

Lygar einar hafa feur vorir hloti a eign, fnta gui, og enginn eirra er a neinu gagni.

20Getur maurinn gjrt sr gui? Slkt eru engir guir!

21Fyrir v vil g etta sinn kenna eim. g vil lta kannast vi kraft minn og styrkleika, og eir skulu viurkenna, a nafn mitt er Drottinn.


Syndin verur ekki afm

17
1Synd Jda er ritu me jrnstl. Me demantsoddi er hn rist spjld hjartna eirra og altarishorn eirra 2eim til minningar. lturu eirra og frnarslur standa hj grnu trjnum, hu hunum, 3 fjllunum hlendinu. Eigur nar, alla fjrsju na ofursel g a herfangi vegna syndar, sem drg hefir veri llum hruum num. 4 munt vera a sleppa hendinni af ali nu, v er g gaf r, og g mun lta ig jna vinum num landi, sem ekkir ekki, v a reii mn er eldur brennandi, sem loga mun eilflega.


Orskviir

5Svo segir Drottinn:

Blvaur er s maur, sem reiir sig menn og gjrir hold a styrkleik snum, en hjarta hans vkur fr Drottni. 6Hann er eins og einirunnur saltslttunni og hann lifir ekki a, a neitt gott komi. Hann br skrlnuum stum eyimrkinni, byggilegu saltlendi.

7Blessaur er s maur, sem reiir sig Drottin og ltur Drottin vera athvarf sitt. 8Hann er sem tr, sem grursett er vi vatn og teygir rtur snar t a lknum, - sem hrist ekki, tt hitinn komi, og er me sgrnu laufi, sem jafnvel urrka-ri er hyggjulaust og ltur ekki af a bera vxt.

9Svikult er hjarta fremur llu ru, og spillt er a. Hver ekkir a? 10g, Drottinn, er s, sem rannsaka hjarta, prfa nrun, og a til ess a gjalda srhverjum eftir breytni hans, eftir vexti verka hans.

11S, sem aflar aus og eigi me rttu, er eins og akurhna, sem liggur eggjum, er hn eigi hefir orpi. miri vinni verur hann a yfirgefa auinn og vi vilokin stendur hann sem heimskingi.


Bn Jerema

12Hsti drarinnar, htt upp hafi fr upphafi, er staur helgidms vors.

13 von sraels - Drottinn! Allir eir, sem yfirgefa ig, skulu til skammar vera. J, eir sem viki hafa fr mr, vera skrifair dufti, v a eir hafa yfirgefi lind hins lifandi vatns, Drottin.

14Lkna mig, Drottinn, a g megi heill vera; hjlpa mr, svo a mr veri hjlpa, v a ert minn lofstr.

15Sj, eir segja vi mig: "Hvar er or Drottins? Rtist a !"

16g hefi ekki skoti mr undan v a vera hirir eftir inni bendingu, og heilladagsins hefi g ekki ska - a veist ! a, sem fram gengi hefir af vrum mnum, liggur bert fyrir augliti nu.

17Vertu mr ekki skelfing, athvarf mitt gfunnar degi! 18Lt ofsknarmenn mna vera til skammar, en lt mig ekki vera til skammar. Lt skelfast, en lt mig ekki skelfast. Lt gfudag koma yfir og sundurmola tvfaldri sundurmolan!


Hvldardagsbo

19Svo mlti Drottinn vi mig:

Far og nem staar jhliinu, sem Jdakonungar ganga inn og t um, og llum hlium Jersalem, 20og seg vi : Heyri or Drottins, r Jdakonungar og allir Jdamenn og allir Jersalembar, r sem gangi inn um hli essi! 21Svo segir Drottinn:

Gti yar - lf yar liggur vi - og beri eigi byrar hvldardegi, svo a r komi me r inn um hli Jersalem. 22Beri og engar byrar t r hsum yar hvldardegi og vinni ekkert verk, svo a r haldi hvldardaginn heilagan, eins og g hefi boi ferum yar. 23En eir hlddu ekki og lgu ekki vi eyrun, heldur voru harsvrair, svo a eir hlddu ekki, n ddust aga.

24En ef r n hli mr - segir Drottinn - svo a r komi ekki me neinar byrar inn hli essarar borgar hvldardegi, heldur haldi hvldardaginn heilagan, svo a r vinni ekkert verk honum, 25 munu fara inn um hli essarar borgar konungar, sem sitja hsti Davs, akandi vgnum og randi hestum, eir og hfingjar eirra, Jdamenn og Jersalembar, og borg essi mun eilflega bygg vera. 26Og menn munu koma r Jdaborgum og r umhverfi Jersalem og r Benjamnslandi og af lglendinu og r fjllunum og r Suurlandinu, eir er fra brennifrn og slturfrn og matfrn og reykelsi og eir er fra akkarfrn musteri Drottins.

27En ef r hli mr eigi, a halda helgan hvldardaginn og bera enga byri og ganga eigi inn um hli Jersalem hvldardegi, mun g leggja eld hli hennar, sem eya mun hllum Jersalem og eigi slkktur vera.


Jerema hj leirkerasminum

18
1Ori sem kom til Jerema fr Drottni:

2Statt upp og gakk ofan hs leirkerasmisins. ar vil g lta ig heyra or mn!

3Og g gekk ofan hs leirkerasmisins, og var hann a verki snu vi hjli. 4Mistkist keri, sem hann var a ba til, bj hann aftur til r v anna ker, eins og leirkerasmiinum leist a gjra.

5 kom or Drottins til mn:

6Get g ekki fari me yur eins og essi leirkerasmiur, sraels hs? - segir Drottinn. Sj, eins og leirinn hendi leirkerasmisins, svo eru r minni hendi, sraels hs. 7Stundum hta g j og konungsrki a upprta a, umturna v og eya v, 8en sni jin, er g hefi hta essu, sr fr vonsku sinni, irar mig hins illa, er g hugi a gjra henni. 9En stundum heiti g j og konungsrki a byggja a og grursetja a, 10en ef a gjrir a, sem illt er mnum augum, svo a a hlir ekki minni raustu, irar mig ess ga, er g hafi heiti a veita v.

11Seg n vi Jdamenn og Jersalemba essa lei: Svo segir Drottinn: Sj, g b yur gfu og brugga r gegn yur. Sni yur hver og einn fr sinni vondu breytni og temji yur ga breytni og g verk! 12En eir munu segja: "a er til einskis! Vr frum eftir vorum hugsunum og breytum hver og einn eftir ver sns vonda hjarta."


Snjrinn Lbanonsfjllum

13Svo segir Drottinn:

Spyrji meal janna: Hefir nokkur heyrt slkt? Mjg hryllilega hluti hefir mrin srael frammi haft.

14Hvort hverfur snjr Lbanons af gnfandi klettinum? Ea rtur uppvellandi vatni, hi svala og niandi?

15j mn hefir gleymt mr. Fntum gounum fra eir reykelsisfrnir, og eir hafa leitt hrsun vegum eirra, gmlu gtunum, svo a eir ganga stigu, lagan veg. 16eir gjra land sitt a skelfingu, a eilfu hi, svo a hver s, er ar fer um, skelfist og hristir hfui.

17Eins og fyrir austanvindi mun g tvstra eim fyrir vinunum, g mun sna eim baki, en ekki andliti eirra gltunardegi.


Tilri

18eir sgu: "Komi, bruggum r gegn Jerema, v a eigi mun prestana skorta kenning, spekingana r, n spmennina opinberun. Komi, vr skulum drepa hann me tungunni og engan gaum gefa orum hans."

19Gef mr gaum, Drottinn, og heyr tal andstinga minna.

20 a launa gott me illu, ar sem eir hafa grafi mr grf? Minnstu ess, hversu g hefi stai frammi fyrir r til ess a tala mli eirra, til ess a sna inni heiftarreii fr eim. 21Ofursel v sonu eirra hungrinu og f sverinu vald, svo a konur eirra veri barnlausar og ekkjur, og menn eirra farist af drepstt og skumenn eirra falli fyrir sveri bardaga. 22Lt neyarkvein heyrast r hsum eirra, egar ltur morflokka skyndilega yfir koma, v a eir hafa grafi grf til a veia mig , og lagt snrur fyrir ftur mna. 23En , Drottinn, ekkir ll fjrr eirra gegn mr. Fyrirgef eigi misgjr eirra og afm ekki synd eirra fyrir augliti nu. Lt steypast fyrir r, framkvm a eim, egar reii n brst t.


Tkn um eyingu Jersalem

19
1Svo sagi Drottinn:

Far og kaup krs eftir leirkerasmi, tak v nst me r nokkra af helstu mnnum jarinnar og nokkra af helstu prestunum 2og gakk t Hinnomssonar-dal, sem er fyrir utan Leirbrotahli, og kunngjr ar au or, sem g mun tala til n, 3og seg: Heyri or Drottins, r Jdakonungar og Jersalembar! Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu: Sj, g mun leia gfu yfir ennan sta, svo a ma mun fyrir bum eyrum allra eirra, er a heyra. 4Af v a eir yfirgfu mig og virtu ennan sta og fru honum reykelsisfrnir rum guum, sem eir ekki ekktu, hvorki eir n feur eirra n Jdakonungar, og fylltu ennan sta bli saklausra manna 5og byggu Baals-frnarhir til ess a brenna sonu sna eldi sem brennifrn Baal til handa, sem g hefi hvorki skipa n mlt svo fyrir og mr hefir aldrei til hugar komi. 6Sj, fyrir v munu eir dagar koma - segir Drottinn - a essi staur mun ekki framar nefndur vera "Tfet" og "Hinnomssonar-dalur", heldur "Drpsdalur". 7 mun g nta r Jda og Jersalem essum sta og lta falla fyrir sveri, er eir flja undan vinum snum, og fyrir hendi eirra, er sitja um lf eirra, en lk eirra mun g gefa fuglum himinsins og drum jararinnar a ti, 8og g mun gjra essa borg a skelfingu og hi: Hver s, er hr fer um, mun skelfast og hast a llum fllunum, sem hn hefir ori fyrir. 9Og g mun lta eta hold sona sinna og hold dtra sinna, og eir munu eta hver annars hold ney eirri og renging, er vinir eirra og eir, er sitja um lf eirra, munu koma eim .

10Og skalt brjta krsina fyrir augum eirra manna, sem me r hafa fari, 11og segja vi : Svo segir Drottinn allsherjar: Svo mun g brjta essa j og essa borg, eins og menn brjta leirker, sem ekki verur gjrt heilt aftur, og Tfet mun vera jara, me v a ekkert plss er til a jara . 12annig mun g fara me ennan sta - segir Drottinn - og , er hr ba, svo a g gjri essa borg a Tfet. 13 skulu hs Jersalem og hs Jdakonunga vera hrein, eins og Tfet-staurinn, ll au hs, ar sem menn hafa frt llum himinsins her reykelsisfrnir kunum og rum guum dreypifrnir.

14En er Jerema kom fr Tfet, anga sem Drottinn hafi sent hann til ess a sp, nam hann staar forgari musteris Drottins og sagi vi allan linn: 15Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu: Sj, g leii yfir essa borg og allar borgir, er henni tilheyra, alla gfu, er g hefi hta henni, af v a eir hafa veri harsvrair og ekki hltt orum mnum.


Jerema hstrktur fyrir boskapinn

20
1En er Pashr prestur Immersson, yfirumsjnarmaur musteri Drottins, heyri Jerema boa essi or, 2 lt Pashr hstrkja Jerema spmann og setti hann stokkinn, sem var efra Benjamnshlii, hj musteri Drottins. 3En daginn eftir losai Pashr Jerema r stokknum. sagi Jerema vi hann: "Drottinn kallar ig ekki ,Pashr', heldur ,Skelfing allt um kring.' 4v a svo segir Drottinn: Sj, g gjri ig a skelfingu fyrir sjlfan ig og fyrir alla vini na, og eir skulu falla fyrir sveri vina sinna og horfa upp a, og allan Jdal sel g Babelkonungi vald, og hann mun herleia til Bablon og drepa me sveri. 5Og g framsel allan au essarar borgar og allar eigur hennar og ll drindi hennar, og alla fjrsju Jdakonunga sel g vinum eirra vald. eir skulu rna eim, taka og flytja til Bablon. 6En , Pashr, og allir eir, sem ba hsi nu, skulu herleiddir vera, og skalt komast til Bablon og ar skalt deyja og ar skalt greftraur vera - og allir vinir nir, eir er spir lygum."


Angurlj spmannsins

7 hefir tlt mig, Drottinn, og g lt tlast! tkst mig tkum og barst hrra hlut. g er orinn a stugu athlgi, allir gjra gys a mr. 8J, hvert sinn er g tala, ver g a kvarta undan ofbeldi og kgun, v a or Drottins hefir ori mr til stugrar hungar og spotts.

9Ef g hugsai: "g skal ekki minnast hans og eigi framar tala hans nafni," var sem eldur brynni hjarta mnu, er byrgur vri inni beinum mnum. g reyndi a ola a, en g gat a ekki.

10J, g hefi heyrt illyri margra - skelfing allt um kring: "Kri hann!" og "Vr skulum kra hann!" Jafnvel allir eir, sem g hefi veri vinttu vi, vaka yfir v, a g hrasi: "Ef til vill ltur hann ginnast, svo a vr fum yfirstigi hann og hefnt vor honum."

11En Drottinn er me mr eins og voldug hetja. Fyrir v munu ofsknarmenn mnir steypast og engu orka. eir skulu vera herfilega til skammar, af v a eir hafa ekki fari viturlega a ri snu - til eilfrar, gleymanlegrar smnar. 12Drottinn allsherjar, sem prfar hinn rttlta, sem sr nrun og hjarta, lt mig sj hefnd na eim, v a r fel g mlefni mitt.

13Lofsyngi Drottni! Vegsami Drottin, v a hann frelsar lf hins ftka undan valdi illgjramanna.

14Blvaur s dagurinn, sem g fddist. Dagurinn, sem mir mn l mig, s ekki blessaur!

15Blvaur s maurinn, sem flutti fur mnum gleitindin: "r er fddur sonur!" og gladdi hann strlega me v. 16Fyrir eim manni fari eins og fyrir borgum, sem Drottinn hefir umturna vgarlaust, og hann heyri p morgnana og hergn um hdegi, 17af v a hann lt mig ekki deyja murlfi, svo a mir mn hefi ori grf mn og murlf hennar hefi eilflega veri unga.

18Hv kom g af murlfi til ess a ola strit og mu og til ess a eya vinni skmm?



Safn deilna konunga Jersalem


Sedeka konungur fr vtur

21
1Ori sem kom til Jerema fr Drottni, egar Sedeka konungur sendi Pashr Malkason og Sefana prest Maasejason til hans me essa orsendingu: 2"Nebkadresar Babelkonungur herjar oss. Gakk til frtta vi Drottin fyrir oss, hvort Drottinn muni vi oss gjra samkvmt llum snum dsemdarverkum, svo a hann fari burt fr oss aftur." 3 sagi Jerema vi : "Segi svo Sedeka: 4Svo segir Drottinn, sraels Gu: Sj, g sn vi hervopnunum hndum yar, sem r berjist me vi Babelkonung og vi Kaldea, sem a yur kreppa fyrir utan borgarmrinn. g safna eim saman inni essari borg, 5og g mun sjlfur berjast vi yur me trttri hendi og sterkum armlegg og me reii, heift og mikilli gremi. 6g mun ljsta ba essarar borgar, bi menn og skepnur, eir skulu deyja af mikilli drepstt. 7En eftir a - segir Drottinn - mun g selja Sedeka Jdakonung og jna hans og linn, er eftir vera essari borg eftir drepsttina, sveri og hungri, hendur Nebkadresars Babelkonungs og hendur vina eirra og hendur eirra, er skjast eftir lfi eirra, og hann mun drepa me sverseggjum hlfarlaust, vgarlaust og miskunnarlaust."

8En vi l ennan skalt segja: Svo segir Drottinn:

Sj, g legg fyrir yur veg lfsins og veg dauans. 9eir sem vera kyrrir essari borg, munu deyja fyrir sveri, af hungri og af drepstt, en eir sem fara t og ganga vald Kaldeum, sem a yur kreppa, eir munu lfi halda og hljta lf sitt a herfangi. 10v a g hefi sni andliti mnu gegn essari borg, til heilla og ekki til heilla - segir Drottinn. Hn skal ofurseld vera Babelkonungi, og hann skal brenna hana eldi.


Gegn konungsttinni

11Um hs konungsins Jda.

Heyri or Drottins! Davs hs, 12svo segir Drottinn:

Haldi rtt a morgni dags og frelsi hinn rnda af hendi kgarans, til ess a heiftarreii mn brjtist ekki t eins og eldur og brenni, svo a enginn fi slkkt sakir illverka yar!

13Sj, g skal finna ig, sem br dalnum, kletturinn slttunni - segir Drottinn - yur sem segi: "Hver skyldi koma ofan gegn oss og hver skyldi brjtast inn bstai vora?" 14Og g skal vitja yar samkvmt vxtum verka yar - segir Drottinn - og leggja eld skg yar, og hann skal eya llu, sem umhverfis hana er.

22
1Svo mlti Drottinn:

Gakk ofan a hll Jdakonungs og flyt ar essi or 2og seg: Heyr or Drottins, konungur Jda, sem situr hsti Davs, og jnar nir og lur inn, eir sem ganga inn um essi hli! 3Svo segir Drottinn:

Iki rtt og rttlti og frelsi hinn rnda af hendi kgarans. Undiroki ekki tlendinga, munaarleysingja og ekkjur, og hafi ekki rtt frammi, og thelli ekki saklausu bli essum sta. 4v ef r gjri etta, munu inn um hli essa hss fara konungar, er sitja hsti Davs sem eftirmenn hans, akandi vgnum og randi hestum - konungurinn sjlfur, jnar hans og lur hans. 5En ef r hli ekki essum orum, sver g vi sjlfan mig - segir Drottinn - a hll essi skal vera a eyirst.

6Svo segir Drottinn um hll Jdakonungs:

ert mr sem Glea, sem Lbanonstindur. Vissulega vil g gjra ig a eyimrk, eins og byggar borgir, 7og vgja spillvirkja mti r, hvern me sn vopn, til ess a eir hggvi n gtu sedrustr og varpi eim eldinn.

8Margar jir skulu ganga fram hj essari borg og menn segja hver vi annan: "Hvers vegna hefir Drottinn fari svo me essa miklu borg?" 9Og munu menn svara: "Af v a eir yfirgfu sttmla Drottins, Gus sns, og fllu fram fyrir rum guum og jnuu eim."


Gegn Jahas (Sallm) konungi

10Grti ekki ann, sem dauur er, og harmi hann ekki. Grti miklu heldur ann, sem burt er farinn, v a hann mun aldrei koma heim aftur og sj ttland sitt. 11v a svo segir Drottinn um Sallm Jsason, konung Jda, sem rki tk eftir Jsa fur sinn og burt er farinn r essum sta: Hann mun aldrei framar koma hinga aftur, 12heldur mun hann deyja eim sta, anga sem eir hafa flutt hann hertekinn, en etta land mun hann aldrei framar lta.


Gegn Jjakm konungi

13Vei eim, sem byggir hs sitt me ranglti og veggsvalir snar me rangindum, sem ltur nunga sinn vinna fyrir ekki neitt og greiir honum ekki kaup hans, 14sem segir: "g vil reisa mr rmgott hs og loftgar svalir!" og heggur sr glugga, iljar me sedrusvii og mlar fagurrautt!

15Ert konungur, tt keppir vi ara me hsagjr r sedrusvii? t ekki fair inn og drakk? En hann ikai rtt og rttlti, vegnai honum vel. 16Hann rak rttar hinna aumu og ftku, gekk allt vel. Er slkt ekki a ekkja mig? - segir Drottinn. 17En augu n og hjarta stefna eingngu a eigin vinning og a v a thella saklausu bli og beita kgun og undirokun.

18Fyrir v segir Drottinn svo um Jjakm Jsason, Jdakonung: Menn munu ekki harma hann og segja: ", brir minn! , systir!" Menn munu ekki harma hann og segja: ", herra! , vegsemd hans!" 19Hann skal vera jaraur eins og asni er jaraur: dreginn burt og varpa langt t fyrir hli Jersalem.


Herleiingin bou

20Stg upp Lbanon og hlja! Lt raust na gjalla Basan og hlja fr Abarm, v a allir stmenn nir eru sundurmolair.

21g talai vi ig velgengni inni, en sagir: "g vil ekki heyra!" annig var breytni n fr sku, a hlddir ekki minni raustu. 22N mun stormurinn hira alla hira na, og stmenn nir munu herleiddir vera. J, munt vera til skammar og smnar vegna allrar vonsku innar.

23 sem br Lbanon og hreirar ig sedrustrjm, hversu munt stynja, egar hrirnar koma yfir ig, kvalir eins og yfir jsjka konu.


Gegn Jjakn (Konja) konungi

24Svo sannarlega sem g lifi - segir Drottinn - tt Konja Jjakmsson, konungur Jda, vri innsiglishringur hgri hendi minni, mundi g rfa hann aan. 25Og g sel ig hendur eirra, sem sitja um lf itt, og hendur eirra, sem hrist, og hendur Nebkadresars Babelkonungs og hendur Kaldea. 26Og g varpa r og mur inni, sem l ig, burt til annars lands, ar sem i ekki eru fdd, og ar skulu i deyja, 27en landi, sem eir r a komast til aftur, anga skulu eir aldrei aftur komast.

28Er essi Konja fyrirlitlegt lt, sem ekki er til annars en a brjta sundur, ea ker, sem engum manni gejast a? Hv var honum og nijum hans kasta burt og varpa til lands, sem eir ekktu ekki?

29 land, land, land, heyr or Drottins!

30Svo segir Drottinn: Skrsetji ennan mann barnlausan, mann, sem ekki mun vera lngefinn um dagana, v a engum af nijum hans mun aunast a sitja hsti Davs og rkja framar yfir Jda.


Hinir vondu hirar og hinn frelsandi konungur

23
1Vei hirunum, sem eya og tvstra gsluhjr minni! segir Drottinn. 2Fyrir v segir Drottinn, sraels Gu, svo um hirana, sem gta jar minnar: r hafi tvstra sauum mnum og sundra eim og ekki liti eftir eim. Sj, g skal vitja vonskuverka yar yur - segir Drottinn. 3En g vil sjlfur safna leifum hjarar minnar saman r llum lndum, anga sem g hefi reki , og leia aftur haglendi eirra, og eir skulu frjvgast og eim fjlga. 4Og g vil setja hira yfir , og eir skulu gta eirra, og eir skulu eigi framar hrast n skelfast og einskis eirra skal sakna vera - segir Drottinn.

5Sj, eir dagar munu koma - segir Drottinn - a g mun uppvekja fyrir Dav rttan kvist, er rkja skal sem konungur og breyta viturlega og ika rtt og rttlti landinu. 6 hans dgum mun Jda hlpinn vera og srael ba hultur, og etta mun vera nafn hans, a er menn nefna hann me: "Drottinn er vort rttlti!"

7Sj, fyrir v munu eir dagar koma - segir Drottinn - a menn munu eigi framar segja: "Svo sannarlega sem Drottinn lifir, s er leiddi sraelsmenn t af Egyptalandi!" 8heldur: "Svo sannarlega sem Drottinn lifir, s er leiddi og flutti heim nija sraels hss r landinu norur fr og r llum eim lndum, anga sem g hafi reki , svo a eir mttu ba landi snu!"



Safn deilna spmenn og stjrnendur


Vondir spmenn og prestar

9Um spmennina:

Hjarta brjsti mr er sundurmari, ll bein mn skjlfa. g er eins og drukkinn maur, eins og maur sem vni hefir buga, vegna Drottins og vegna hans heilgu ora.

10Landi er fullt af hrkrlum, j, vegna blvunarinnar syrgir landi, og beitilndin rfunum eru skrlnu. eir hlaupa eftir vonsku og styrkur eirra er sannsgli.

11Bi spmenn og prestar eru gulausir, jafnvel hsi mnu hefi g reki mig vonsku eirra - segir Drottinn. 12Fyrir v mun vegur eirra vera eim eins og sleipir stair myrkri. eim skal vera hrundi, svo a eir detti honum, v a g leii hamingju yfir ri sem eim verur refsa - segir Drottinn.


Spmenn lkir Sdmu og Gmorru

13Hj spmnnum Samaru s g hneykslanlegt athfi: eir spu nafni Baals og leiddu l minn srael afvega. 14En hj spmnnum Jersalem s g hryllilegt athfi: eir drgja hr og fara me lygar og veita illgjrarmnnum liveislu, svo a enginn eirra snr sr fr illsku sinni. eir eru allir ornir mr eins og Sdma og bar hennar eins og Gmorra. 15Fyrir v segir Drottinn allsherjar svo um spmennina:

Sj, g vil gefa eim malurt a eta og eiturvatn a drekka, v a fr spmnnum Jersalem hefir guleysi breist t um allt landi.


Spmenn n kllunar

16Svo segir Drottinn allsherjar:

Hli ekki or spmannanna, sem sp yur; eir draga yur tlar. eir boa vitranir, sem eir sjlfir hafa spunni upp, en ekki fengi fr Drottni. 17Sfelldlega segja eir vi , er hafa hafna ori Drottins: "Yur mun heill hlotnast!" Og vi alla sem fara eftir ver hjarta sns, segja eir: "Engin gfa mun yfir yur koma!"

18J, hver stendur ri Drottins? Hver sr og heyrir or hans? Hver gefur gaum a orum mnum og kunngjrir au?

19Sj, stormur Drottins brst fram - reii og hvirfilbylur - hann steypist yfir hfu hinna gulegu.

20Reii Drottins lttir ekki fyrr en hann hefir framkvmt og leitt til lykta fyrirtlanir hjarta sns. Sar meir munu r skilja a greinilega.

21g hefi ekki sent spmennina, og hlupu eir. g hefi eigi tala til eirra, og spu eir. 22Hefu eir stai mnu ri, mundu eir kunngjra j minni mn or og sna eim fr eirra vonda vegi og fr eirra vondu verkum.


Spmenn n umbos

23Er g aeins Gu nnd - segir Drottinn - og ekki Gu fjarlg? 24Getur nokkur fali sig fylgsnum, svo a g sji hann ekki? - segir Drottinn. Uppfylli g ekki himin og jr? - segir Drottinn.

25g heyri hva spmennirnir segja, eir sem boa lygar mnu nafni. eir segja: "Mig dreymdi, mig dreymdi!" 26Hversu lengi etta svo a ganga? tla spmennirnir, eir er boa lygar og flytja tl, er eir sjlfir hafa upp spunni - 27hvort hyggjast eir a koma j minni til a gleyma nafni mnu, me draumum snum, er eir segja hver rum, eins og feur eirra gleymdu nafni mnu vegna Baals? 28S spmaur, sem dreymir draum, segi drauminn, og s, sem hefir mitt or, flytji hann mitt or sannleika. Hva er sameiginlegt hlmstri og korni? - segir Drottinn. 29Er ekki or mitt eins og eldur - segir Drottinn - og eins og hamar, sem sundurmolar klettana?

30Sj, ess vegna skal g finna spmennina - segir Drottinn - sem stela orum mnum hver fr rum. 31g skal finna spmennina - segir Drottinn - sem taka til sinnar eigin tungu til ess a umla gumli. 32g skal finna spmennina, sem kunngjra lygadrauma - segir Drottinn - og segja fr eim og leia j mna afvega me lygum snum og gorti, og hefi g ekki sent og ekkert umbo gefi eim, og eir gjra essari j alls ekkert gagn - segir Drottinn.


Um hsyri gegn spmannsorinu

33egar essi lur spyr ig, ea einhver spmaurinn ea einhver presturinn, og segir: "Hver er byri Drottins?" skalt segja vi :

r eru byrin, og g mun varpa yur af mr - segir Drottinn.

34En s spmaur og s prestur og s lur, sem talar um "byri Drottins" - slks manns vil g vitja og hss hans. 35Svo skulu r segja hver vi annan og einn vi annan: "Hverju hefir Drottinn svara?" ea "Hva hefir Drottinn sagt?" 36En "byri Drottins" skulu r ekki framar nefna, v a hverjum manni munu au or hans vera "byri", ar sem r hafi rangfrt or hins lifanda Gus, Drottins allsherjar, vors Gus. 37Svo skulu menn segja vi spmanninn: "Hverju hefir Drottinn svara r?" ea "Hva hefir Drottinn sagt?" 38En ef r tali um "byri" Drottins - segir Drottinn svo: Af v a r vihafi etta or "byri Drottins", tt g gjri yur orsending: r skulu ekki tala um "byri Drottins" - 39sj, fyrir v vil g hefja yur upp og varpa yur og borginni, sem g gaf yur og ferum yar, burt fr mnu augliti. 40Og g legg yur eilfa smn og eilfa skmm, sem aldrei mun gleymast.


Tvr krfur af fkjum: Herleiingin verur til heilla

24
1Drottinn lt mig sj: Tvr karfir fullar af fkjum voru settar fyrir framan musteri Drottins, eftir a Nebkadresar Babelkonungur hafi herleitt Jekonja Jjakmsson, Jdakonung, og hfingjana Jda og trsmiina og jrnsmiina burt fr Jersalem og flutt til Bablon. 2 annarri krfinni voru mjg gar fkjur, lkar rfkjum, en hinni krfinni voru mjg vondar fkjur, sem voru svo vondar, a r voru tar.

3 sagi Drottinn vi mig:

Hva sr , Jerema? Og g svarai:

Fkjur! Gu fkjurnar eru mjg gar, en r vondu eru mjg vondar, j svo vondar, a r eru tar.

4 kom or Drottins til mn: 5Svo segir Drottinn, sraels Gu:

Eins og essar gu fkjur, svo lt g hina herleiddu r Jda, sem g hefi sent han til Kaldealands, eim til heilla. 6g beini augum mnum eim til heilla og flyt aftur inn etta land, svo a g megi byggja upp og ekki rfa niur aftur og grursetja og ekki upprta aftur. 7Og g gef eim hjarta til a ekkja mig, a g er Drottinn, og eir skulu vera mn j og g skal vera eirra Gu, egar eir sna sr til mn af llu hjarta.

8Og eins og vondu fkjurnar, sem eru svo vondar, a r eru tar - j, svo segir Drottinn -, annig vil g fara me Sedeka konung Jda og hfingja hans og leifarnar af Jersalem, sem eftir eru essu landi og sem sest hafa a Egyptalandi. 9g mun gjra a grlu, a andstygg llum konungsrkjum jarar, a hung, orskvi, spotti og formling llum eim stum, anga sem g rek . 10Og g sendi sver, hungur og drepstt mti eim, ar til er eir eru gjreyddir r landinu, sem g gaf eim og ferum eirra.


Rur 23ja ra rifjaar upp

25
1Ori sem kom til Jerema um alla Jdamenn fjra rkisri Jjakms Jsasonar, konungs Jda - a var fyrsta rkisr Nebkadresars Babelkonungs -, 2ori, sem Jerema spmaur tala til alls Jdals og til allra Jersalemba:

3Fr rettnda rkisri Jsa Amnssonar, Jdakonungs, og fram ennan dag, n tuttugu og rj r, hefir or Drottins komi til mn og g hefi tala til yar seint og snemma, en r hafi ekki heyrt. 4Og Drottinn hefir sent til yar alla jna sna, spmennina, bi seint og snemma, en r hafi ekki heyrt, n heldur lagt vi eyrun til ess a heyra.

5Hann sagi: "Sni yur, hver og einn fr snum vonda vegi og fr yar vondu verkum, skulu r ba kyrrir landinu, sem Drottinn gaf yur og ferum yar, fr eilf til eilfar. 6En elti ekki ara gui til ess a jna eim og falla fram fyrir eim, og egni mig ekki til reii me handaverkum yar, svo a g lti yur ekkert bl a hndum bera." 7En r hlddu ekki mig - segir Drottinn - heldur egndu mig til reii me handaverkum yar, yur sjlfum til ills. 8Fyrir v segir Drottinn allsherjar svo:

Af v a r hlddu ekki orum mnum, 9 vil g lta skja allar kynkvslir norursins - segir Drottinn - og Nebkadresar Babelkonung, jn minn, og lta brjtast inn yfir etta land og inn ba ess og inn allar essar jir hr umhverfis, og g vil helga banni og gjra a skelfing og spotti og eilfri hung, 10og g vil lta gjrsamlega hverfa meal eirra ll ngju- og gleihlj, ll fagnaarlti brguma og brar, ll kvarnarhlj og lampaljs. 11Og allt etta land skal vera a rst, a aun, og essar jir skulu jna Babelkonungi sjtu r.

12En egar sjtu r eru liin, mun g refsa Babelkonungi og essari j - segir Drottinn - fyrir misgjr eirra, og gjra land Kaldea a eilfri aun. 13Og g mun lta fram koma essu landi ll au htunaror, er g hefi tala gegn v, allt a sem rita er essari bk, a sem Jerema hefir sp um allar jir. 14v a voldugar jir og miklir konungar munu og gjra a rlum, og g mun gjalda eim eftir athfi eirra og eftir handaverkum eirra.


Sn spmannsins: Bikar reiinnar

15Svo sagi Drottinn, sraels Gu, vi mig:

Tak vi essum bikar reiivnsins af hendi mr og lt allar jirnar drekka af honum, r er g sendi ig til, 16svo a r drekki og reiki og veri vitskertar af sverinu, er g sendi meal eirra.

17 tk g vi bikarnum af hendi Drottins og lt allar r jir drekka, sem Drottinn hafi sent mig til:

18Jersalem og borgirnar Jda, konunga hennar og hfingja, til a gjra a rst, a skelfing, a spotti og formling, eins og n er fram komi,

19Fara, Egyptalandskonung, og jna hans og hfingja, alla j hans og allan jblending,

20alla konunga s-landi,

alla konunga Filistalandi, sem s Askalon, Gasa, Ekron og leifarnar af Asdd,

21Edm og Mab og Ammnta,

22alla konunga Trus og alla konunga Sdon og konungana strndunum, hinum megin hafsins,

23Dedan og Tema og Bs og alla sem skera hr sitt vi vangann,

24alla konunga Arabu og alla konunga jblendinganna, sem ba eyimrkinni,

25alla konungana Simr og alla konungana Elam og alla konungana Medu,

26alla konungana norur fr, hvort sem eir ba nlgt hver rum ea langt hver fr rum, stuttu mli ll konungsrki jrinni. En konungurinn Sesak skal drekka eftir eim.

27En skalt segja vi : Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu:

Drekki, til ess a r veri drukknir, spi og detti og standi ekki upp aftur, af sverinu, sem g sendi meal yar.

28En frist eir undan a taka vi bikarnum af hendi inni til ess a drekka, seg vi : Svo segir Drottinn allsherjar: Drekka skulu r! 29v sj, hj borginni, sem nefnd er eftir nafni mnu, lt g gfuna fyrst ra yfir, - og r skyldu sleppa hegndir? r skulu ekki sleppa hegndir, v a sveri b g t gegn llum bum jararinnar - segir Drottinn allsherjar.

30 skalt kunngjra eim ll essi or og segja vi :

Af hum kvea vi reiarrumur Drottins. Hann ltur rdd sna gjalla fr snum heilaga bsta. Hann rumar htt t yfir haglendi sitt, raust hans gellur, eins og hrp eirra, sem vnber troa. 31Dynurinn berst llum eim sem jru ba, t enda jarar, v a Drottinn reytir deilu vi jirnar, hann gengur dm vi allt hold. Hina gulegu ofurselur hann sverinu! - segir Drottinn.

32Svo segir Drottinn allsherjar:

Sj, gfa fer fr einni j til annarrar, og kafur stormur rs tjari jarar. 33eir sem Drottinn hefir fellt, munu eim degi liggja dauir fr einum enda jararinnar til annars. eir munu eigi vera harmair, eigi safna saman og eigi jarair, eir skulu vera a buri akrinum.

34pi, hirar, og kveini! Velti yur duftinu, r leitogar hjararinnar! v a yar tmi er kominn, a yur veri sltra og yur tvstra, og r skulu detta niur eins og vermtt ker. 35 er ekkert athvarf lengur fyrir hirana og engin undankoma fyrir leitoga hjararinnar.

36Heyr kvein hiranna og p leitoga hjararinnar, af v a Drottinn eyir haglendi eirra, 37og hin frislu beitilnd eru gjreydd orin fyrir hinni brennandi reii Drottins. 38Hann hefir yfirgefi skgarrunn sinn, eins og ljni, j, a aun var land eirra fyrir hinu vgfreka sveri og fyrir hans brennandi reii.



Sgulegir kaflar


Jerema handtekinn

26
1 byrjun rkisstjrnar Jjakms Jsasonar, konungs Jda, kom etta or fr Drottni: 2Svo segir Drottinn: Gakk forgar musteris Drottins, og tala til allra eirra manna r Jdaborgum, sem komnir eru til ess a falla fram musteri Drottins, ll au or, sem g hefi boi r a tala til eirra. skalt ekki draga neitt or undan. 3Ef til vill hla eir og sna sr, hver og einn fr snum vonda vegi. Mun mig ira eirrar hamingju, sem g hygg a leia yfir sakir illra verka eirra. 4Og skalt segja eim: Svo segir Drottinn: Ef r hli mr ekki, svo a r breyti eftir lgmli mnu, sem g hefi fyrir yur lagt, 5svo a r hli orum jna minna, spmannanna, er g hefi sent til yar a nju afltanlega, - en r hafi ekki hltt eim -, 6 vil g fara me etta hs eins og hsi Sl, og gjra essa borg a formling fyrir allar jir jararinnar.

7En er prestarnir og spmennirnir og allur lurinn heyri Jerema flytja essi or musteri Drottins, 8og Jerema hafi loki a tala allt a, sem Drottinn hafi boi honum a tala til alls lsins, tku prestarnir og spmennirnir og allur lurinn hann hndum og sgu: " skalt vissulega deyja! 9Hv hefir sp nafni Drottins og sagt: etta hs skal vera eins og hsi Sl, og essi borg skal eyi lg og mannlaus vera!" Og allur lurinn safnaist gegn Jerema musteri Drottins.

10En er hfingjarnir Jda frttu etta, fru eir r konungshllinni upp til musteris Drottins og settust ti fyrir Hinu nja hlii musterisins. 11Og prestarnir og spmennirnir tluu til hfingjanna og alls lsins og sgu: "essi maur er daua sekur, v a hann hefir sp gegn essari borg, eins og r hafi heyrt me eigin eyrum."

12Jerema mlti til allra hfingjanna og alls lsins essa lei: "Drottinn hefir sent mig til ess a boa ll essi or, sem r hafi heyrt, gegn essu hsi og essari borg. 13Og bti n framferi yar og athafnir og hli raustu Drottins, Gus yar, svo a Drottin megi ira eirrar hamingju, er hann hefir hta yur. 14En a v er til sjlfs mn kemur, er g yar valdi. Gjri vi mig a, sem yur ykir gott og rtt. 15En a skulu r vita, a ef r deyi mig, leii r saklaust bl yfir yur og yfir essa borg og yfir ba hennar, v a Drottinn hefir sannlega sent mig til yar til ess a flytja yur ll essi or."

16 sgu hfingjarnir og allur lurinn vi prestana og spmennina: "essi maur er ekki daua sekur, v a hann hefir tala til vor nafni Drottins, Gus vors."

17 gengu nokkrir af ldungum landsins fram og mltu til alls mannsafnaarins essa lei: 18"Mka fr Mreset kom fram sem spmaur dgum Hiska konungs Jda og mlti til alls Jdals essa lei:

,Svo segir Drottinn allsherjar:

Son mun plg vera sem akur og Jersalem mun vera a rstum og musterisfjalli a skgarhum.'

19Hvort deyddi Hiska Jdakonungur og allur Jdalur hann? ttaist hann ekki Drottin og blkai Drottin, svo a Drottin irai eirrar hamingju, er hann hafi hta eim? En vr erum rtt a v komnir a baka oss mikla hamingju!"

20Annar maur var og, sem spi nafni Drottins, ra Semajason fr Kirjat-Jearm. Hann spi og gegn essari borg og essu landi, alveg sama htt og Jerema. 21En er Jjakm konungur og allir kappar hans og allir hfingjarnir spuru or hans, leitaist konungur vi a lta drepa hann. En er ra frtti a, var hann hrddur, fli burt og fr til Egyptalands. 22En Jjakm konungur gjri menn til Egyptalands, Elnatan Akbrsson og menn me honum. 23Og eir sttu ra til Egyptalands og fru me hann til Jjakms konungs, og hann lt drepa hann me sveri og kasta lkinu grafir mgamanna.

24En Ahkam Safansson verndai Jerema, svo a hann var eigi framseldur hendur lsins til lflts.


Orsending: Beygi yur undir ok konungsins Bablon

27
1 upphafi rkisstjrnar Sedeka Jsasonar, konungs Jda, kom etta or til Jerema fr Drottni:

2Svo sagi Drottinn vi mig:

Gjr r bnd og ok og legg um hls r 3og gjr konunginum Edm og konunginum Mab og konungi Ammnta og konunginum Trus og konunginum Sdon orsending me sendimnnunum, sem komnir eru til Jersalem til Sedeka Jdakonungs, 4og bj eim a mla svo til herra sinna: "Svo sagi Drottinn allsherjar, sraels Gu: Svo skulu r segja vi herra yar: 5g hefi gjrt jrina og mennina og skepnurnar, sem jrinni eru, me mnum mikla mtti og trtta armlegg, og g gef etta eim, er mr knast. 6Og n gef g ll essi lnd vald Nebkadnesars Babelkonungs, jns mns. Jafnvel dr merkurinnar gef g honum, til ess a au jni honum. 7Og allar jir skulu jna honum og syni hans og sonarsyni hans, ar til er einnig tmi hans lands kemur og voldugar jir og miklir konungar gjra hann a rl snum. 8Og s j og a konungsrki, sem ekki vill jna honum, Nebkadnesar Babelkonungi, og ekki beygja hls sinn undir ok Babelkonungs, eirrar jar mun g vitja me sveri, hungri og drepstt - segir Drottinn - uns g hefi gjreytt eim fyrir hans hendi.

9Hli ekki spmenn yar n spsagnarmenn, n drauma yar, n galdramenn yar n tframenn, er eir mla til yar essa lei: ,r munu ekki jna Babelkonungi.' 10v a eir boa yur lygar til ess a flma yur r landi yar, svo a g reki yur burt og r farist. 11En j, sem beygir hls sinn undir ok Babelkonungs og jnar honum, hana vil g lta vera kyrra landi snu - segir Drottinn - til ess a hn yrki a og byggi."

12Og vi Sedeka Jdakonung talai g ldungis sama htt: "Sveigi hls yar undir ok Babelkonungs og jni honum og j hans, munu r lfi halda. 13Hv vilji r, og j n, deyja fyrir sveri, af hungri og drepstt, eins og Drottinn hefir hta eim jum, er eigi vilja jna Babelkonungi? 14Hli eigi or spmannanna, er segja vi yur: ,r munu eigi jna Babelkonungi!' v a eir boa yur lygar. 15v a g hefi ekki sent - segir Drottinn - heldur sp eir ranglega mnu nafni, til ess a g reki yur burt og r farist, samt spmnnunum, er yur hafa sp."

16Vi prestana og allan ennan l hefi g og tala essa lei: "Svo segir Drottinn: Hli eigi or spmanna yar, er sp yur og segja: ,Sj, hldin r musteri Drottins munu brlega vera flutt heim aftur fr Bablon!' - v a eir boa yur lygar. 17Hli eigi . jni heldur Babelkonungi, munu r lfi halda! Hv essi borg a vera a rst? 18En su eir spmenn og s or Drottins hj eim, bija eir Drottin allsherjar, a hld au, sem enn eru eftir musteri Drottins og hll Jdakonungs og Jersalem, fari eigi lka til Bablon. 19v a svo segir Drottinn allsherjar um slurnar, um hafi og um undirstupallana og um hin nnur hld, sem eftir eru essari borg, 20au er Nebkadnesar Babelkonungur ekki tk, er hann herleiddi Jekonja Jjakmsson, Jdakonung, fr Jersalem til Bablon, samt llum tignarmnnum Jda og Jersalem, 21j, svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu, um hldin, sem eftir eru musteri Drottins og hll Jdakonungs og Jersalem: 22Til Bablon skulu au flutt vera og ar skulu au vera, allt til ess dags, er g vitja eirra - segir Drottinn - og ski au og flyt au aftur ennan sta.


Hananja spmaur og ltbragstkn oksins

28
1etta r - upphafi rkisstjrnar Sedeka konungs Jda, fjra ri, fimmta mnuinum - sagi Hananja spmaur Assrsson fr Gbeon vi mig musteri Drottins viurvist prestanna og alls lsins: 2"Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu: g brt sundur ok Babelkonungs! 3ur en tv r eru liin, flyt g aftur ennan sta ll hldin r musteri Drottins, au er Nebkadnesar Babelkonungur tk essum sta og flutti til Bablon. 4Jekonja Jjakmsson, Jdakonung, og alla hina herleiddu r Jda, er komnir eru til Bablon, flyt g og aftur ennan sta - segir Drottinn - v a g brt sundur ok Babelkonungs!"

5 talai Jerema spmaur til Hananja spmanns viurvist prestanna og alls lsins, sem st musteri Drottins, 6og Jerema spmaur mlti: "Veri svo! Drottinn gjri a! Drottinn lti or n, er hefir sp, rtast, svo a hann flytji aftur fr Bablon ennan sta hldin r musteri Drottins og alla hina herleiddu! 7En heyr essi or, sem g kunngjri r og llum lnum: 8eir spmenn, sem komi hafa fram undan mr og undan r fr alda li, eir spu voldugum lndum og strum konungsrkjum frii, hamingju og drepstt. 9En s spmaur, sem spir heill, - ef or hans rtast, ekkist v s spmaur, er Drottinn hefir sannarlega sent."

10 tk Hananja spmaur oki af hlsi Jerema spmanns og braut a sundur. 11San mlti Hananja viurvist alls lsins essa lei: "Svo segir Drottinn: Eins skal g sundurbrjta ok Nebkadnesars Babelkonungs ur tv r eru liin af hlsi allra ja!"

En Jerema spmaur fr leiar sinnar.

12En or Drottins kom til Jerema, eftir a Hananja spmaur hafi sundurbroti oki af hlsi Jerema spmanns: 13Far og seg vi Hananja: Svo segir Drottinn:

Tr-ok hefir sundurbroti, en g vil ess sta gjra jrn-ok! 14v a svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu: Jrnok legg g hls allra essara ja, til ess a r veri egnskyldar Nebkadnesar Babelkonungi og jni honum, j, jafnvel dr merkurinnar gef g honum.

15 sagi Jerema spmaur vi Hananja spmann: "Heyr , Hananja! Drottinn hefir ekki sent ig, og hefir ginnt l ennan til a reia sig lygar! 16Fyrir v segir Drottinn svo: Sj, g kippi r burt af jrinni. essu ri skalt deyja, v a hefir prdika frhvarf fr Drottni." 17Og Hananja spmaur d etta r, sjunda mnuinum.


Brf Jerema fyrstu herleiingu

29
1essi eru or brfsins, sem Jerema spmaur sendi fr Jersalem til ldunga hinna herleiddu og til prestanna og til spmannanna og til alls lsins, sem Nebkadnesar hafi herleitt fr Jersalem til Bablon 2(eftir a Jekonja konungur og konungsmir og hirmennirnir, hfingjar Jda og Jersalem, og trsmiirnir og jrnsmiirnir voru farnir burt r Jersalem), 3me Elasa Safanssyni og Gemara Hilkasyni, sem Sedeka Jdakonungur sendi til Nebkadnesars Babelkonungs til Bablon:

4"Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu, llum hinum herleiddu, eim er g herleiddi fr Jersalem til Bablon:

5Reisi hs og bi eim, planti gara og eti vxtu eirra. 6Taki yur konur og geti sonu og dtur, og taki sonum yar konur og gifti dtur yar, til ess a r megi fa sonu og dtur og yur fjlgi ar, en fkki ekki. 7Lti yur umhuga um heill borgarinnar, sem g herleiddi yur til, og biji til Drottins fyrir henni, v a heill hennar er heill sjlfra yar. 8v a svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu: Lti eigi spmenn yar, sem meal yar eru, n spsagnamenn yar tla yur, og tri ekki drauma yar, sem yur dreymir. 9v a eir sp yur ranglega mnu nafni, g hefi ekki sent ! - segir Drottinn.

10Svo segir Drottinn:

egar sjtu r eru umliin fyrir Bablon, mun g vitja yar og efna vi yur fyrirheit mitt a flytja yur aftur ennan sta. 11v a g ekki r fyrirtlanir, sem g hefi hyggju me yur - segir Drottinn - fyrirtlanir til heilla, en ekki til hamingju, a veita yur vonarrka framt. 12 munu r kalla mig og fara og bija til mn, og g mun bnheyra yur. 13Og r munu leita mn og finna mig. egar r leiti mn af llu hjarta, 14vil g lta yur finna mig - segir Drottinn - og sna vi hgum yar og safna yur saman fr llum jum og r llum eim stum, anga sem g hefi reki yur - segir Drottinn - og flytja yur aftur ann sta, aan sem g herleiddi yur.

15r segi: ,Drottinn hefir vaki oss upp spmenn Bablon.'

16Svo segir Drottinn um konunginn, sem situr hsti Davs, og um allan linn, sem br essari borg, brur yar, sem ekki voru herleiddir me yur - 17svo segir Drottinn allsherjar: Sj, g sendi yfir sver, hungur og drepstt og gjri eins og vibjslegar fkjur, sem eru svo vondar, a r eru ekki tar, 18og g elti me sveri, hungri og drepstt og gjri a grlu llum konungsrkjum jarar, a formling, a skelfing, a spotti og hung meal allra ja, anga sem g rek , 19fyrir a a eir hlddu ekki orum mnum - segir Drottinn - er g hefi afltanlega sent jna mna, spmennina, me til eirra, en r heyru ekki - segir Drottinn. 20En heyri r or Drottins, allir r hinir herleiddu, er g hefi sent fr Jersalem til Bablon.

21Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu, um Ahab Klajason og um Sedeka Maasejason, sem boa yur lygar mnu nafni: Sj, g gef Nebkadresar Babelkonungi vald, og hann mun lta drepa fyrir augum yar. 22Og eir munu vera blbnar-formli fyrir alla hina herleiddu r Jda, sem eru Bablon, svo a menn kvei svo a ori: ,Drottinn fari me ig eins og Sedeka og Ahab, sem Babelkonungur steikti eldi.' 23Sk eirra er, a eir frmdu hfuverk srael og drgu hr me konum vina sinna og tluu or mnu nafni, er g hafi eim eigi um boi, j g ekki a sjlfur og er vottur a v! - segir Drottinn."


Brf Semaja spmanns

24En vi Semaja fr Nehalam skalt segja essa lei: 25Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu: hefir sent brf nu eigin nafni til alls lsins, sem er Jersalem, og til Sefana Maasejasonar prests og til allra prestanna, ess efnis: 26"Drottinn hefir sett ig prest sta Jjada prests, til ess a hafir nkvmar gtur musteri Drottins llum um mnnum og eim, er spmannsi er , og setjir stokk og hlsjrn! 27Hv hefir ekki vta Jerema fr Anatt, sem hr ikar spdma? 28annig hefir hann gjrt oss svoltandi orsending til Bablon: ,a verur langvinnt! Reisi hs og bi eim og planti gara og eti vxtu eirra.'"

29En Sefana prestur las etta brf upphtt fyrir Jerema spmanni. 30 kom or Drottins til Jerema, svo hljandi: 31Gjr llum hinum herleiddu svo hljandi orsending: Svo segir Drottinn um Semaja fr Nehalam:

Skum ess a Semaja hefir sp yur n ess a g hafi sent hann og ginnt yur til ess a reia yur lygar, 32fyrir v segir Drottinn svo: Sj, g mun hefna ess Semaja fr Nehalam og nijum hans. Hann skal ekki eiga neinn nija, sem bi meal essarar jar, og hann skal ekki f liti au gi, sem g b j minni - segir Drottinn - v a hann hefir prdika frhvarf fr Drottni.



Bk huggunarinnar

30
1Ori sem kom til Jerema fr Drottni:

2Svo segir Drottinn, sraels Gu: Skrifa ll au or, er g hefi til n tala, bk. 3v sj, eir dagar munu koma - segir Drottinn - a g mun sna vi hag ls mns, sraels og Jda - segir Drottinn - og lta hverfa aftur til ess lands, sem g gaf ferum eirra, og eir skulu taka a til eignar.

4essi eru orin, sem Drottinn talai um srael og Jda.


"ttast ekki, g er me r"

5Svo segir Drottinn:

Hrslup heyrum vr, tti er ferum, en engin heill!

6Spyrji um og gti a, hvort karlmaur ali barn! Hvers vegna s g alla menn me hendur lendum, lkt og jsjk kona vri, og hvers vegna eru ll andlit orin nbleik?

7Vei, mikill er s dagur, hann ekki sinn lka og angistartmi er a fyrir Jakob, en hann mun frelsast fr v.

8 eim degi - segir Drottinn allsherjar - mun g sundur brjta oki af hlsi hans og slta af honum bndin, og tlendir menn skulu ekki lengur halda honum rldmi. 9eir skulu jna Drottni, Gui snum, og Dav, konungi snum, er g mun uppvekja eim.

10ttast ekki, jnn minn Jakob - segir Drottinn - og hrst ekki, srael, v a g frelsa ig r fjarlgu landi og leysi nija na r landinu, ar sem eir eru herleiddir, til ess a Jakob hverfi heim aftur og njti hvldar og bi hultur, n ess nokkur hri hann.

11g er me r - segir Drottinn - til ess a frelsa ig. g vil gjreya llum eim jum, sem g hefi tvstra r meal. r einni vil g ekki gjreya, heldur vil g hirta ig hfi, en g vil ekki lta r me llu hegnt.


Gu lknar srin

12Svo segir Drottinn:

verki inn er illkynjaur, sr itt lknandi. 13Enginn tekur a sr mlefni itt, vi meininu er engin lkning, engin smyrsl til handa r.

14Allir stmenn nir hafa gleymt r, eir spyrja ekki eftir r, af v a g hefi losti ig, eins og vinur lstur, me grimmilegri hirting, sakir fjlda misgjra inna, sakir ess a syndir nar eru margar.

15Hv pir af verka num, af inni lknandi kvl? Sakir fjlda misgjra inna, sakir ess a syndir nar eru margar, hefi g gjrt r etta. 16Fyrir v skulu allir eir, sem ig eta, etnir vera, og allir eir, sem r rngva, herleiddir vera. Og eir, sem rupla ig, skulu vera rum a herfangi, og alla , sem ig rna, mun g framselja til rns.

17g mun lta koma hyldgan sr n og lkna ig af verkum num - segir Drottinn - af v a eir kalla ig "hina brottreknu," "Son, sem enginn spyr eftir."


Endurreisn jarinnar

18Svo segir Drottinn:

Sj, g sn vi hgum Jakobs tjalda og miskunna mig yfir bstai hans, til ess a borgin veri aftur reist h sinni og aftur veri bi hllinni hennar vanasta. 19Og aan skal hljma akkargjr og gleihlj, og g lt eim fjlga og eigi fkka, og g gjri vegsamlega, svo a eir su ekki lengur ltilsvirtir.

20Synir hans skulu vera mr sem ur, og sfnuur hans skal vera grundvallaur frammi fyrir mr, en allra kgara hans mun g vitja.

21Hfingi hans mun fr honum koma og drottnari hans fram ganga r flokki hans. Og g mun lta hann nlgast mig, og hann mun koma til mn, v a hver skyldi af sjlfsdum htta lfi snu a a koma til mn? - segir Drottinn. 22Og munu r vera mn j, og g mun vera yar Gu.


Hinn mikli hvirfilbylur

23Sj, stormur Drottins brst fram - reii og hvirfilbylur - hann steypist yfir hfu hinna gulegu.

24Hinni brennandi reii Drottins linnir ekki fyrr en hann hefir framkvmt fyrirtlanir hjarta sns og komi eim til vegar. Sar meir munu r skilja a.


Me varandi elsku elskai g ig

31
1 eim tma mun g - segir Drottinn - vera Gu fyrir allar ttkvslir sraels, og eir munu vera mn j.

2Svo segir Drottinn:

S lur, er undan sverinu komst, fann n byggum, er srael leitai hvldar.

3r fjarlg birtist Drottinn mr: "Me varandi elsku hefi g elska ig. Fyrir v hefi g lti n mna haldast vi ig."

4Enn vil g endurreisa ig, svo a verir endurreist, mrin srael. Enn munt skreyta ig me bjllum og ganga t dansi fagnandi manna.

5 munt enn planta vngara Samarufjllum. eir, sem hafa grursett , munu og hafa nytjar eirra.

6J, s dagur mun koma, a varmennirnir kalla Efram-fjllum: Standi upp, frum upp til Son, til Drottins, Gus vors!


Aftur til fyrirheitna landsins

7Svo segir Drottinn:

Fagni yfir Jakob me glei og ktist yfir ndvegisj janna. Kunngjri, vegsami og segi: Frelsa, Drottinn, j na, leifarnar af srael!

8Sj, g flyt r landinu norur fr og safna eim saman fr tkjlkum jarar, meal eirra eru bi blindir og lamir, bi ungaar og jsjkar konur, strum hp hverfa eir hinga aftur.

9eir munu koma grtandi, og g mun fylgja eim huggandi, leia a vatnslkjum, um slttan veg, ar sem eir geta eigi hrasa, v a g er orinn srael fair, og Efram er frumgetinn sonur minn.


Sorg breytist glei

10Heyri or Drottins, r jir, og kunngjri a fjarlgu eyjunum og segi:

S, sem tvstrai srael, safnar honum saman og mun gta hans, eins og hirir gtir hjarar sinnar.

11Drottinn frelsar Jakob og leysir hann undan valdi ess, sem honum var yfirsterkari. 12eir skulu koma og fagna Sonh og streyma til ga Drottins, til kornsins, vnberjalagarins, olunnar og ungu sauanna og nautanna, og sl eirra skal vera eins og vkvaur aldingarur, og eir skulu eigi framar vanmegnast.

13 munu meyjarnar skemmta sr vi dans og unglingar og gamalmenni glejast saman. g mun breyta sorg eirra glei og hugga og gleja eftir harma eirra.

14Og g mun endurnra sl prestanna feiti, og lur minn mun seja sig gum mnum - segir Drottinn.


Ramakvein

15Svo segir Drottinn:

Rdd heyrist Rama, harmakvein, beiskur grtur: Rakel grtur brnin sn. Hn vill ekki huggast lta vegna barna sinna, v a au eru eigi framar lfs.

16Svo segir Drottinn:

Halt raust inni fr grti og augum num fr trum, v a enn er til umbun fyrir verk itt - segir Drottinn -: eir skulu hverfa heim aftur r landi vinanna. 17J, enn er von um framt na - segir Drottinn -: Brnin skulu hverfa heim aftur tthaga sna.

18A snnu heyri g Efram kveina: " hefir hirt mig, og g lt hirtast eins og vaninn klfur, - lt mig sna heim, skal g sna vi, v a ert Drottinn, Gu minn! 19v a eftir a g hafi sni mr fr r, gjrist g irandi, og eftir a g vitkaist, bari g mr brjst. g blygast mn, j, g er sneyptur, v a g ber skmm sku minnar."

20Er Efram mr svo drmtur sonur ea slkt eftirltisbarn, a tt g hafi oft hta honum, ver g vallt a minnast hans a nju? Fyrir v kemst hjarta mitt vi vegna hans, g hlt a miskunna mig yfir hann - segir Drottinn.


Hvatt til heimferar

21Reis r vrur! Set r vegamerki! Haf athygli brautinni, veginum, sem frst! Hverf heim, mrin srael! Hverf heim til essara borga inna!

22Hversu lengi tlar a reika fram og aftur, hin frhverfa dttir? v a Drottinn skapar ntt jru: Kvenmaurinn verndar karlmanninn.


Blessun heiti

23Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu:

Enn munu menn mla essum orum Jda og borgum hans, er g hefi sni vi hgum eirra: "Drottinn blessi ig, bstaur rttltisins, heilaga fjall!"

24Jda og allar borgir hans munu ba ar saman, akuryrkjumenn og eir, sem fara um me hjarir, 25v a g drykkja hinar sryrstu slir og metta srhverja rmagna sl.

26Vi etta vaknai g og litaist um, og svefninn hafi veri mr gilegur.


Uppbygging landsins

27Sj, eir dagar koma - segir Drottinn - a g si sraels hs og Jda hs me mannsi og fnaarsi, 28og eins og g vakti yfir eim til ess a upprta og umturna, rfa niur og eya og vinna eim mein, annig mun g og vaka yfir eim til ess a byggja og grursetja - segir Drottinn.


byrg einstaklingsins

29 eim dgum munu menn eigi framar segja: "Feurnir tu sr vnber og tennur barnanna uru sljar!" 30Heldur mun hver deyja fyrir eigin misgjr. Hver s maur, er etur sr vnber, hans tennur munu sljar vera.


Hinn ni sttmli

31Sj, eir dagar munu koma - segir Drottinn - a g mun gjra njan sttmla vi sraels hs og Jda hs, 32ekki eins og ann sttmla, er g gjri vi feur eirra, er g tk hnd eirra til ess a leia t af Egyptalandi, sttmlann sem eir hafa rofi, tt g vri herra eirra - segir Drottinn. 33En essu skal sttmlinn flginn vera, s er g gjri vi sraels hs eftir etta - segir Drottinn: g legg lgml mitt eim brjst og rita a hjrtu eirra, og g skal vera eirra Gu og eir skulu vera mn j. 34Og eir skulu ekki framar kenna hver rum, n einn bririnn rum, og segja: "Lri a ekkja Drottin," v a eir munu allir ekkja mig, bi smir og strir - segir Drottinn. v a g mun fyrirgefa misgjr eirra og ekki framar minnast syndar eirra.


Skikkan skaparans

35Svo segir Drottinn, sem sett hefir slina til a lsa um daga, tungli og stjrnurnar til a lsa um ntur, s er sir hafi, svo a bylgjurnar gnja - Drottinn allsherjar er nafn hans: 36Svo sannarlega sem essi fasta skipan mun aldrei breytast fyrir mr - segir Drottinn - svo sannarlega munu sraels nijar ekki htta a vera j fyrir mr alla daga.

37Svo segir Drottinn:

Svo sannarlega sem himinninn hi efra verur eigi mldur n undirstur jararinnar hi nera rannsakaar, svo sannarlega mun g ekki hafna llum sraels nijum sakir alls ess, er eir hafa gjrt - segir Drottinn.


Hin nja Jersalem

38Sj, eir dagar munu koma - segir Drottinn - a borgin verur endurreist Drottni til handa, fr Hananel-turni allt a Hornhliinu, 39og enn fremur skal mlisnran ganga beint Gareb-h og beygja aan til Ga. 40Og allur hrva- og skudalurinn og allir vellirnir a Kdronlk, allt austur a horni Hrossahlis, skulu vera helgair Drottni. Eigi skal ar vera upprtt framar n rifi niur a eilfu.


Spmaurinn kaupir akur

32
1Ori sem kom til Jerema fr Drottni tunda rkisri Sedeka konungs Jda, a var tjnda rkisr Nebkadresars. 2 sat her Babelkonungs um Jersalem, en Jerema spmaur var varhaldi vargarinum, sem heyrir til hallar Jdakonungs. 3En Sedeka Jdakonungur hafi lti setja hann inn me eim ummlum: "Hv spir og segir: Svo segir Drottinn: Sj, g sel essa borg hendur Babelkonungi, a hann vinni hana, 4og Sedeka Jdakonungur mun ekki komast undan valdi Kaldea, heldur mun hann reianlega vera seldur vald Babelkonungi, og hann mun tala vi hann munni til munns og sj hann augliti til auglitis, 5og til Bablon mun hann flytja Sedeka, og ar mun hann vera, uns g vitja hans - segir Drottinn. egar r berjist vi Kaldea, munu r enga sigurfr fara?"

6Jerema svarai: "Or Drottins kom til mn, svohljandi: 7Sj, Hanameel, sonur Sallms furbrur ns, mun til n koma og segja: ,Kaup akur minn Anatt, v a tt innlausnarrttinn a kaupa hann.' 8Og Hanameel frndi minn kom til mn vargarinn, eins og Drottinn hafi fyrir sagt, og sagi vi mig: ,Kaup akur minn Anatt, sem er Benjamnslandi, v a tt erfa- og innlausnarrttinn - kaup hann!'

s g, a a var or fr Drottni, 9keypti akurinn Anatt af Hanameel frnda mnum og v honum t andviri, seytjn sikla silfurs. 10Og g skrifai a brf og innsiglai a og tk votta a og v silfri vog. 11San tk g kaupbrfi, hi innsiglaa - kvin og skilmlana - og opna brfi, 12og fkk kaupbrfi Bark Nerasyni, Mahasejasonar, viurvist Hanameels frnda mns og viurvist vottanna, er skrifa hfu undir kaupbrfi, viurvist allra eirra Jdamanna, er stu vargarinum, 13og lagi svo fyrir Bark viurvist eirra: 14,Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu: Tak essi brf, etta innsiglaa kaupbrf og etta opna kaupbrf, og legg au leirker, til ess a au varveitist lengi. 15v a svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu: Enn skulu hs keypt vera og akrar og vngarar essu landi.'

16Og er g hafi fengi Bark Nerasyni kaupbrfi, ba g til Drottins essa lei: 17,, herra Drottinn, sj, hefir me num mikla mtti og trtta armlegg gjrt himin og jr. r er enginn hlutur um megn! 18 sem ausnir miskunn sundum og geldur misgjr feranna skaut sonum eirra eftir , - mikli, voldugi Gu, er nefnist Drottinn allsherjar, 19mikill rum og mttugur athfnum, hvers augu standa opin yfir llum vegum mannanna barna til ess a gjalda srhverjum eftir breytni hans og eftir vexti verka hans, 20 sem hefir gjrt tkn og undur Egyptalandi og allt fram ennan dag, bi srael og rum mnnum, og afreka r miki nafn fram ennan dag. 21 fluttir j na srael af Egyptalandi me tknum og undrum og me sterkri hendi og trttum armlegg og mikilli skelfingu 22og gafst eim etta land, er srst ferum eirra a gefa eim, land, sem fltur mjlk og hunangi. 23En er eir voru komnir inn a og hfu teki a til eignar, hlddu eir ekki inni raustu, breyttu ekki eftir lgmli nu og gjru ekki neitt af v, er hafir boi eim a gjra. lst alla essa gfu eim a hndum bera. 24Sj, sknarvirkin eru egar komin a borginni til a vinna hana, og borgin er fyrir sakir svers, hungurs og drepsttar seld vald Kaldea, sem hana herja, og a, sem htair, er fram komi, og sj, horfir a. 25Og sagir vi mig, herra Drottinn: "Kaup r akurinn fyrir silfur og tak votta a!" - tt borgin s seld vald Kaldea.'"

26 kom or Drottins til Jerema:

27Sj, g er Drottinn, Gu alls holds. Er mr nokkur hlutur um megn? 28Fyrir v segir Drottinn svo: Sj, g sel essa borg vald Kaldea og vald Nebkadresars Babelkonungs, a hann vinni hana, 29og Kaldear, sem herja essa borg, munu brjtast inn hana, og leggja eld essa borg og brenna hana og hsin, ar sem eir kunum fru Baal reykelsisfrnir og fru rum guum dreypifrnir til ess a egna mig til reii. 30v a sraelsmenn og Jdamenn hafa fr sku sinni veri vanir a gjra a eitt, sem mr mislkai, v a sraelsmenn hafa aeins egnt mig til reii me handaverkum snum - segir Drottinn. 31J, essi borg hefir veri mr tilefni til reii og gremi fr eim degi, er hn var reist, allt fram ennan dag, svo a g ver a taka hana burt fr augliti mnu, 32skum allrar illsku sraelsmanna og Jdamanna, er eir hafa frammi haft til ess a egna mig til reii, - konungar eirra, hfingjar eirra, prestar eirra og spmenn eirra, Jdamenn og Jersalembar. 33eir sneru vi mr bakinu, en ekki andlitinu, og tt g frddi seint og snemma, hlddu eir ekki, svo a eir tkju umvndun. 34Heldur reistu eir viurstyggir snar upp hsi v, sem kennt er vi nafn mitt, til ess a saurga a. 35eir byggu Baal frnarhir Hinnomssonar-dal, til ess a lta sonu sna og dtur ganga gegnum eldinn Mlok til handa, - sem g hefi ekki boi eim og mr hefir ekki hug komi, a eir mundu fremja slka svviring, til ess a tla Jda til syndar.

36Og n - fyrir v segir Drottinn, sraels Gu, svo um essa borg, er r segi a seld s vald Babelkonungs me sveri, hungri og drepstt:

37Sj, g safna eim saman r llum eim lndum, anga sem g hefi reki reii minni og heift og mikilli gremi, og lt sna aftur hinga og ba hr hulta. 38 skulu eir vera mn j og g skal vera eirra Gu, 39og g vil gefa eim eitt hjarta og eina breytni, svo a eir ttist mig alla daga, eim sjlfum til heilla og sonum eirra eftir . 40Og g vil gjra vi eilfan sttmla, a g muni aldrei sna fr eim me velgjrir mnar, og g vil leggja tta fyrir mr hjrtu eirra, til ess a eir vki ekki fr mr. 41Og a skal vera unun mn a gjra vel vi , og g mun grursetja essu landi trfesti, af llu hjarta og af allri slu.

42v a svo segir Drottinn:

Eins og g hefi leitt yfir essa j alla essa miklu hamingju, svo leii g og yfir alla hamingju, sem g heiti eim. 43Og akrar munu aftur keyptir vera essu landi, sem r segi um: "a er aun, mannlaust og skepnulaust! a er selt vald Kaldea!" 44Akra munu menn kaupa fyrir silfur og skrifa kaupbrf og innsigla og taka votta a, bi Benjamnslandi og umhverfi Jersalem og borgum Jda og fjallborgunum og borgunum slttlendinu og borgunum Suurlandinu, v a g mun leia heim aftur hina herleiddu menn eirra - segir Drottinn.


Jersalem mun lknu vera

33
1Og or Drottins kom til Jerema anna sinn, er hann enn var innilokaur vargarinum:

2Svo segir Drottinn, s er framkvmir a, Drottinn, s er upphugsar a, til ess a koma v til vegar - Drottinn er nafn hans:

3Kalla mig og mun g svara r og kunngjra r mikla hluti og skiljanlega, er hefir eigi ekkt. 4J, svo segir Drottinn, sraels Gu, um hs essarar borgar og um hallir Jdakonunga, sem rifin voru niur vegna hervirkjanna og sversins:

5a koma einhverjir til ess a berjast gegn Kaldeum og til ess a fylla hsin lkum eirra manna, er g hefi losti reii minni og heift, v g hefi byrgt auglit mitt fyrir essari borg sakir allrar illsku eirra. 6Sj, g legg vi hana umbir og grslulyf og lkna og opna eim gng stugrar hamingju, 7og g leii heim aftur hina herleiddu fr Jda og hina herleiddu fr srael og byggi upp aftur eins og ur. 8Og g hreinsa af allri misgjr eirra, er eir hafa drgt mti mr, og fyrirgef eim allar misgjrir eirra, er eir hafa drgt mti mr, og uppreisn eirra gegn mr, 9til ess a borgin veri mr til frgar, til ununar, til lofs og drar hj llum jum jararinnar, sem spyrja munu ll au gi, er g veiti eim, og skelfast munu og titra vegna allra eirra ga og allrar eirrar hamingju, sem g veiti henni.

10Svo segir Drottinn:

essum sta, er r segi um: "Hann er eyddur, mannlaus og skepnulaus!" borgum Jda og Jersalemstrtum, sem n eru gjreydd, mannlaus, balaus og skepnulaus, 11skulu aftur heyrast ngjuhlj og gleihlj, fagnaarlti brguma og brar, fagnaarlti eirra, er fra akkarfrn musteri Drottins og segja:

akki Drottni allsherjar,

v a Drottinn er gur,

v a miskunn hans varir a eilfu!

v a g mun leia hi herleidda flk landsins heim aftur, til ess a eir su eins og ur, segir Drottinn.

12Svo segir Drottinn allsherjar:

Enn skal essum sta, sem n er eyddur, bi mannlaus og skepnulaus, og llum borgum hans vera haglendi fyrir hjarmenn, sem bla ar hjarir snar. 13 fjallborgunum, borgunum slttlendinu og borgunum Suurlandinu og Benjamnslandi og umhverfi Jersalem og Jdaborgum munu enn sauir renna fram hj eim, sem telur , segir Drottinn.


Sttmlinn vi Dav

14Sj, eir dagar munu koma - segir Drottinn - a g mun lta rtast fyrirheit a, er g hefi gefi um sraels hs og Jda hs.

15 eim dgum og eim tma mun g Dav lta upp vaxa rttan kvist, og hann skal ika rtt og rttlti landinu. 16 eim dgum mun Jda hlpinn vera og Jersalem ba hult, og etta mun vera nafni, er menn nefna hana: "Drottinn er vort rttlti."

17Svo segir Drottinn:

Dav skal aldrei vanta eftirmann, sem sitji hsti sraels hss. 18Og levtaprestana skal aldrei vanta eftirmann frammi fyrir mr, er framberi brennifrnir, brenni matfrnum og frni slturfrnum alla daga.

19Og or Drottins kom til Jerema: 20Svo segir Drottinn:

Svo sannarlega sem r geti ekki rofi sttmla minn vi daginn og sttmla minn vi nttina, svo a dagur og ntt komi ekki snum tma, 21svo sannarlega mun sttmli minn vi Dav jn minn eigi rofinn vera, svo a hann hafi ekki nija, er rki hsti hans, og vi prestalevtana, jna mna. 22Eins og himinsins her verur ekki talinn og sjvarsandurinn ekki mldur, svo vil g margfalda nija Davs jns mns og levtana, er mr jna.

23Og or Drottins kom til Jerema:

24Hefir ekki teki eftir, hva essi lur talar, er hann segir: "Bum ttkvslunum, sem Drottinn tvaldi, hefir hann hafna!" og a eir segja fyrirlitlega um l minn, a hann s ekki j framar eirra augum? 25Svo segir Drottinn:

g, sem hefi gjrt sttmla vi dag og ntt og sett himni og jru fst lg, 26skyldi g hafna nijum Jakobs og Davs, jns mns? Skyldi g leia hj mr a velja af nijum hans drottnara yfir tt Abrahams, saks og Jakobs? Nei, g mun sna vi hgum eirra og miskunna eim.


Sedeka boar endadgur sitt

34
1Ori sem kom til Jerema fr Drottni, er Nebkadresar Babelkonungur og allur her hans og ll konungsrki jararinnar, au er lutu hans valdi, og allar jirnar herjuu Jersalem og allar borgir umhverfis hana: 2Svo segir Drottinn, sraels Gu: Far og ml til Sedeka Jdakonungs og seg vi hann: Svo segir Drottinn:

Sj, g sel borg essa vald Babelkonungs, til ess a hann brenni hana eldi, 3og munt sjlfur ekki komast undan honum, en reianlega gripinn vera og framseldur hans vald, og augu n munu lta augu Babelkonungs og munnur hans tala vi inn munn, og til Bablon munt fara. 4En heyr or Drottins, Sedeka Jdakonungur: Svo segir Drottinn um ig: skalt ekki deyja fyrir sveri. 5 frii munt deyja, og eins og brennt var ilmreykelsi vi jararfr fera inna, hinna fyrri konunga, sem voru undan r, eins munu menn brenna r til heiurs og harma ig og segja: ", drottnari!" v a a hefi g tala - segir Drottinn.

6Jerema spmaur talai ll essi or vi Sedeka Jdakonung Jersalem, 7 er her Babelkonungs herjai Jersalem og allar Jdaborgir, sem enn voru eftir, Laks og Aseka. v a essar einar voru eftir ornar af borgunum Jda, af vggirtu borgunum.


Sttmlinn um frelsi rla rofinn

8Ori sem kom til Jerema fr Drottni, eftir a Sedeka konungur hafi gjrt sttmla vi allan linn Jersalem um a boa skyldi frelsi: 9Hver maur skyldi gefa frjlsan rl sinn og ambtt sna, ef au vru hebreskur maur og hebresk kona, svo a enginn Jdamaur hefi ttbrur sna a rlum. 10Og allir hfingjarnir hlddu v og allur lurinn, eir er gengist hfu undir sttmlann, a hver skyldi gefa frjlsan rl sinn og ambtt sna, svo a hann hefi au eigi framar a rlum. eir hlddu og gfu au frjls. 11En seinna sttu eir aftur rlana og ambttirnar, er eir hfu gefi frjls, og gjru au a nauugum rlum og ambttum.

12 kom etta or Drottins til Jerema: 13Svo segir Drottinn, sraels Gu:

g gjri svohljandi sttmla vi feur yar, er g flutti burt af Egyptalandi, t r rlahsinu: 14"A sj rum linum skulu r hver og einn gefa lausan hebreskan brur yar, sem kann a hafa selt sig r. sex r skal hann vera rll inn, en san skalt lta hann lausan fr r fara." En feur yar hlddu mr ekki og lgu ekki vi eyrun. 15En n tku r sinnaskiptum og gjru a, sem rtt var mnum augum, me v a boa hver rum frelsi, og gjru sttmla fyrir mnu augliti musterinu, sem kennt er vi nafn mitt. 16En r hafi sni yur aftur og vanhelga nafn mitt, ar sem r hafi hver og einn stt aftur rl sinn og ambtt, er r hfu gefi algjrlega frjls, og neytt au til a vera rla yar og ambttir.

17Fyrir v segir Drottinn svo:

r hafi eigi hltt mr um a boa frelsi, hver snum brur og hver snum nunga. Sj, g tla v a boa yur frelsi - segir Drottinn - svo a r veri ofurseldir sverinu, drepsttinni og hungrinu, og g gjri yur a grlu llum konungsrkjum jarar. 18g framsel menn, er broti hafa sttmla minn, og eigi hafa haldi or sttmlans, er eir gjru fyrir mnu augliti, er eir sltruu klfinum, sem eir skru tvennt og gengu milli hlutanna, - 19hfingja Jda og hfingja Jersalem, hirmennina og prestana og allan landslinn, er gengi hafa milli hluta klfsins. 20g sel vald vina eirra og vald eirra, sem skjast eftir lfi eirra, og lk eirra skulu vera ti fyrir fugla himinsins og dr jararinnar. 21En Sedeka konung Jda og hfingja hans sel g vald vinum eirra og vald eim, er skjast eftir lfi eirra, og vald her Babelkonungs, eim sem n eru fr yur farnir. 22Sj, g mun gefa eim skipun - segir Drottinn - og lta koma aftur til essarar borgar, til ess a eir herji hana, vinni hana og brenni hana eldi, og borgirnar Jda gjri g a aun, svo a enginn bi eim.


Hollusta Rekabtanna

35
1Ori sem kom til Jerema fr Drottni dgum Jjakms Jsasonar, Jdakonungs:

2"Gakk til ttflokks Rekabta og tala vi og kom me musteri Drottins, inn eitt herbergi, og gef eim vn a drekka."

3 stti g Jaasanja Jeremason, Habasinjasonar, og brur hans og alla sonu hans og allan Rekabta-ttflokkinn 4og fr me musteri Drottins, inn herbergi sona Hanans, Jigdaljasonar, gusmannsins, sem er vi hliina herbergi hfingjanna, uppi yfir herbergi Maaseja Sallmssonar rskuldsvarar. 5Og g setti sklar fullar af vni og bikara fyrir ttmenn Rekabta-flokksins og sagi vi : "Drekki vn!"

6 sgu eir: "Vr drekkum ekki vn, v a Jnadab Rekabsson ttfair vor hefir lagt svo fyrir oss: ,r skulu aldrei drekka vn a eilfu, hvorki r n synir yar, 7og r skulu ekki reisa hs, n s si, n planta vngara, n eiga nokku slkt, heldur skulu r ba tjldum alla vi yar, til ess a r lifi langa vi v landi, ar er r dvelji sem tlendingar.' 8Og vr hfum hltt skipun Jnadabs Rekabssonar ttfur vors llu v, er hann bau oss, svo a vr drekkum alls ekki vn alla vi vora, hvorki vr sjlfir, konur vorar, synir vorir n dtur vorar, 9og reisum oss ekki hs til a ba og eigum hvorki vngara, akra n s. 10Vr hfum v bi tjldum og hltt og fari eftir llu v, er Jnadab ttfair vor bau oss. 11En er Nebkadresar Babelkonungur braust inn landi, sgum vr: ,Komi, vr skulum halda inn Jersalem undan her Kaldea og undan her Srlendinga!' og settumst a Jersalem."

12 kom or Drottins til Jerema:

13"Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu:

Far og seg vi Jdamenn og Jersalemba: Vilji r ekki taka umvndun, svo a r hli or mn? - segir Drottinn. 14Or Jnadabs Rekabssonar eru haldin, au er hann lagi fyrir sonu sna, a drekka ekki vn. eir hafa ekki vn drukki allt fram ennan dag, af v a eir hafa hltt skipun ttfur sns. En g hefi tala til yar seint og snemma, en r hafi ekki hltt mr. 15Og g hefi sent til yar alla jna mna, spmennina, seint og snemma, til ess a segja: "Sni yur, hver fr snum vonda vegi, og bti gjrir yar og elti ekki ara gui til ess a jna eim, skulu r ba kyrrir landinu, sem g gaf yur og ferum yar!" - en r lgu ekki vi eyrun og hlddu ekki mig. 16J, nijar Jnadabs Rekabssonar hafa haldi skipun ttfur sns, er hann fyrir lagi, en essi lur hefir ekki hltt mr. 17Fyrir v segir Drottinn, Gu allsherjar, sraels Gu, svo: Sj, n leii g yfir Jda og alla Jersalemba alla gfuna, er g hefi hta eim, af v a eir hafa ekki hltt, tt g hafi tala til eirra, n svara, tt g hafi kalla til eirra.

18En vi ttflokk Rekabta sagi Jerema: "Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu: Af v a r hafi hltt skipun Jnadabs ttfur yar og haldi allar skipanir hans og fari llu eftir v, er hann fyrir yur lagi, 19fyrir v segir Drottinn allsherjar, sraels Gu, svo: Jnadab Rekabsson skal aldrei vanta mann, er standi frammi fyrir mr."



Sgulegir kaflar

36
1 fjra rkisri Jjakms Jsasonar, Jdakonungs, kom etta or til Jerema fr Drottni:

2Tak r bkrollu og rita hana ll au or, sem g hefi til n tala um srael og Jda og allar jir, fr eim degi er g talai vi ig, fr dgum Jsa, og allt fram ennan dag; 3vera m a Jda hs hli alla gfu, sem g hygg a leia yfir , svo a eir sni sr, hver og einn fr snum vonda vegi, og mun g fyrirgefa eim misgjr eirra og synd.

4 kallai Jerema Bark Nerason, og Bark ritai af munni Jerema bkrolluna ll or Drottins, au er hann hafi til hans tala. 5Og Jerema skipai Bark og mlti: "Mr er tlma, g get ekki fari musteri Drottins. 6Far v og lestu upphtt r bkrollunni a, er hefir rita af munni mr, orin Drottins, fyrir lnum musteri Drottins fstu-degi. skalt og lesa au upphtt fyrir llum Jdamnnum, sem komnir eru hinga r borgum snum. 7Vera m, a eir gjri aumjkir bn sna til Drottins og sni sr hver og einn fr snum vonda vegi, v a mikil er reiin og heiftin, sem Drottinn hefir hta essum l." 8Og Bark Nerason gjri me llu svo sem Jerema spmaur lagi fyrir hann og las or Drottins upphtt r bkinni musteri Drottins.

9En fimmta rkisri Jjakms Jsasonar, konungs Jda, nunda mnuinum, bouu menn allan linn Jersalem og allt a flk, sem komi var r Jdaborgum til Jersalem, til fstuhalds fyrir Drottni. 10 las Bark upphtt fyrir llum lnum r bkinni or Jerema musteri Drottins, herbergi Gemara Safanssonar kanslara, efra forgarinum, vi nja hlii musteri Drottins.

11En er Mka Gemarason, Safanssonar, heyri ll or Drottins r bkinni, 12 gekk hann ofan konungshllina, inn herbergi kanslarans, og stu allir hfingjarnir ar: Elsama kanslari, Delaja Semajason, Elnatan Akbrsson, Gemara Safansson, Sedeka Hananason og allir hinir hfingjarnir. 13En Mka skri eim fr llu v, er hann hafi heyrt, er Bark las upphtt r bkinni fyrir llum lnum.

14 sendu allir hfingjarnir Jd Natanason, Selemasonar, Kssonar, til Barks me svoltandi orsending: "Tak r hnd bkrolluna, sem last upphtt r fyrir lnum og kom hinga." Og Bark Nerason tk bkrolluna sr hnd og kom til eirra. 15En eir sgu vi hann: "Sestu niur og lestu hana upphtt fyrir oss." Og Bark gjri svo. 16En er eir hfu heyrt ll orin, litu eir felmtsfullir hver annan og sgu vi Bark: "Vr verum a segja konungi fr llu essu!" 17Jafnframt spuru eir Bark: "Seg oss, hvernig hefir skrifa ll essi or?" 18Og Bark svarai eim: "Hann hafi munnlega upp fyrir mr ll essi or, en g skrifai au bkina me bleki."

19 sgu hfingjarnir vi Bark: "Far og fel ig, samt Jerema, svo a enginn viti, hvar i eru." 20San gengu eir til konungs inn afhsi hans, en ltu bkrolluna eftir herbergi Elsama kanslara, og sgu konungi fr llu essu.


Jjakm konungur brennir bkina

21 sendi konungur Jd til ess a skja bkrolluna, og hann stti hana herbergi Elsama kanslara. San las Jd hana upphtt fyrir konungi og hfingjunum, sem umhverfis konung stu. 22Konungur bj vetrarhllinni, me v a etta var nunda mnuinum, og eldur brann glarkerinu fyrir framan hann.

23 hvert sinn, er Jd hafi lesi rj ea fjgur bl, skar konungur au sundur me pennahnf og kastai eim eldinn glarkerinu, uns ll bkrollan var brunnin eldinum glarkerinu. 24En hvorki var konungur hrddur, n nokkur af jnum hans, eim er heyru ll essi or, n heldur rifu eir kli sn, 25og tt Elnatan, Delaja og Gemara legu a konungi a brenna ekki bkrolluna, hlddi hann eim ekki, 26heldur skipai hann Jerahmeel konungssyni og Seraja Asrelssyni og Selemja Abdeelssyni a skja Bark skrifara og Jerema spmann, - en Drottinn fl . 27 kom or Drottins til Jerema, eftir a konungur hafi brennt bkrolluna, sem hafi inni a halda or au, er Bark hafi rita af munni Jerema:

28Tak r aftur ara bkrollu og rita hana ll hin fyrri orin, er voru fyrri bkrollunni, eirri sem Jjakm Jdakonungur brenndi.

29En vivkjandi Jjakm Jdakonungi skalt segja: Svo segir Drottinn: hefir brennt bkrolluna me eim ummlum: ,Hvers vegna hefir skrifa hana: Babelkonungur mun vissulega koma og eya etta land og trma r v mnnum og skepnum!' 30Fyrir v segir Drottinn svo um Jjakm Jdakonung: Hann skal engan nija eiga, er sitji hsti Davs, og hr hans skal liggja ti hitanum daginn og kuldanum nttinni. 31Og g vil hegna honum og nijum hans og jnum hans fyrir misgjr eirra og g vil lta yfir koma og yfir Jersalemba og Jdamenn alla gfu, er g hefi hta eim, n ess a eir hlddu.

32Og Jerema tk ara bkrollu og fkk hana Bark skrifara Nerasyni, og hann skrifai hana af munni Jerema ll or bkar eirrar, er Jjakm Jdakonungur hafi brennt eldi, - en auk eirra var enn fremur btt vi mrgum orum lkum hinum.


Sedeka sendir menn til Jerema

37
1Sedeka Jsason var konungur sta Konja Jjakmssonar, er Nebkadresar Babelkonungur hafi gjrt a konungi Jda. 2En hvorki hann, n jnar hans, n landslurinn hlddi orum Drottins, eim er hann talai fyrir munn Jerema spmanns.

3Og Sedeka konungur sendi Jkal Selemjason og Sefana prest Maasejason til Jerema spmanns me svoltandi orsending: "Bi fyrir oss til Drottins, Gus vors!" 4En Jerema gekk t og inn meal lsins og eir hfu enn ekki sett hann dflissuna. 5Her Faras var og lagur af sta fr Egyptalandi, og er Kaldear, sem stu um Jersalem, spuru a, hldu eir burt fr Jersalem.

6 kom or Drottins til Jerema spmanns: 7Svo segir Drottinn, sraels Gu: Svo skulu r segja vi Jdakonung, sem sendi yur til mn, til ess a spyrja mig:

Her Faras, sem lagur er af sta yur til hjlpar, mun sna aftur til sns lands, til Egyptalands, 8og Kaldear munu og aftur sna og herja essa borg, vinna hana og brenna hana eldi.

9Svo segir Drottinn:

Svki ekki sjlfa yur me v a segja: "Kaldear munu vissulega fara burt fr oss!" v a eir fara ekki burt. 10v a tt r felldu allan her Kaldea, er yur herjar, og ekki vru arir ornir eftir af eim en sveri lagir menn, mundu eir rsa upp, hver og einn snu tjaldi, og brenna essa borg eldi!


Jerema krur fyrir landr

11En er her Kaldea fr burt fr Jersalem undan her Faras, 12 fr Jerema fr Jersalem og hlt til Benjamnslands, til ess a taka ar mti erfahlut, mitt meal lsins. 13En er hann kom Benjamnshli, var ar fyrir varmaur, a nafni Jera Selemjason, Hananasonar. Hann reif Jerema spmann og sagi: " tlar a hlaupast burt til Kaldea!" 14En Jerema sagi: "a er lygi! g tla ekki a hlaupast burt til Kaldea!" En Jera hlustai ekki Jerema og tk hann hndum og fr me hann til hfingjanna. 15Og hfingjarnir reiddust Jerema og bru hann og settu hann fangelsi hsi Jnatans kanslara, v a a hfu eir gjrt a dflissu.

16annig komst Jerema prsundina og hvelfinguna, og ar sat Jerema alllangan tma.


Sedeka leitar ra hj Jerema laun

17En Sedeka konungur sendi og lt skja hann, og konungur spuri hann laun hll sinni og mlti: "Hefir nokkurt or komi fr Drottni?" "Svo er vst!" mlti Jerema. " munt seldur vera vald Babelkonungs!" 18v nst sagi Jerema vi Sedeka konung: "Hva hefi g broti gegn r og gegn jnum num og gegn essum l, a r hafi sett mig dflissu? 19Og hvar eru n spmenn yar, eir er spu yur og sgu: ,Eigi mun Babelkonungur fara mti yur og mti essu landi'? 20Og heyr n, minn herra konungur! Virst a heyra aumjka bn mna! Lt eigi flytja mig aftur hs Jnatans kanslara, svo a g deyi ar ekki!"

21San var Jerema settur varhald vargarinum a boi Sedeka konungs og honum gefinn brauhleifur degi hverjum r bakarastrtinu, uns allt brau var uppgengi borginni.

Og annig sat Jerema vargarinum.


Spmanninum varpa gryfju. Ebed-Melek bjargar honum

38
1 frttu eir Sefatja Mattansson, Gedalja Pashrsson, Jkal Selemjason og Pashr Malkason au or, er Jerema talai til alls lsins: 2"Svo segir Drottinn:

eir, sem vera kyrrir essari borg, munu deyja fyrir sveri, af hungri og af drepstt, en eir, sem fara t til Kaldea, munu lfi halda og hljta lf sitt a herfangi og lifa.

3Svo segir Drottinn:

essi borg mun vissulega vera gefin her Babelkonungs vald og hann mun vinna hana!"

4 sgu hfingjarnir vi konung: "Lt drepa mann ennan! v a hann gjrir hermennina, sem eftir eru essari borg, huglausa og allan linn me v a tala slk or til eirra, v a essi maur leitar ekki ess, sem essum l er til heilla, heldur ess, sem honum er til gfu." 5En Sedeka konungur svarai: "Sj, hann er yar valdi, v a konungurinn megnar ekkert mti yur."

6 tku eir Jerema og kstuu honum gryfju Malka konungssonar, sem var vargarinum, og ltu eir Jerema sga niur bndum, en gryfjunni var ekkert vatn, heldur leja, og Jerema skk ofan lejuna.

7En er Ebed-Melek, bllenskur geldingur, sem var konungshllinni, frtti, a eir hefu varpa Jerema gryfjuna, - en konungur sat Benjamnshlii -, 8 gekk Ebed-Melek t r konungshllinni og mlti til konungs essa lei: 9"Minn herra konungur! Illverk hafa essir menn frami me llu v, er eir hafa gjrt vi Jerema spmann, sem eir kstuu gryfjuna, svo a hann hltur a deyja ar r hungri, v a ekkert brau er framar til borginni." 10 skipai konungur Ebed-Melek Bllendingi essa lei: "Tak han me r rj menn og drag Jerema spmann upp r gryfjunni, ur en hann deyr." 11Og Ebed-Melek tk mennina me sr og fr inn konungshllina, inn undir fhirsluna, og tk ar sundurrifna fatarfla og klaslitur og lt sga bndum niur gryfjuna til Jerema. 12San mlti Ebed-Melek Bllendingur til Jerema: "Legg rifnu og slitnu fatarflana undir hendur r undir bndin!" Og Jerema gjri svo. 13Og eir drgu Jerema upp me bndunum og hfu hann upp r gryfjunni.

Og sat n Jerema vargarinum.


Sedeka rir vi Jerema sasta sinn

14Sedeka konungur sendi menn og lt skja Jerema spmann til sn a riju dyrunum, sem eru musteri Drottins, og konungur mlti til Jerema: "g vil spyrja ig nokkurs, leyn mig engu!" 15En Jerema mlti til Sedeka: "Hvort munt ekki deya mig, ef g segi r a? Og tt g rleggi r eitthva, hlir mr ekki!"

16 vann Sedeka konungur Jerema ei laun og mlti: "Svo sannarlega sem Drottinn lifir, s er skapa hefir oss etta lf, skal g ekki deya ig n selja ig vald essara manna, sem sitja um lf itt." 17 sagi Jerema vi Sedeka: "Svo segir Drottinn, Gu allsherjar, sraels Gu: Ef gengur vald hfingjum Babelkonungs, munt lfi halda og borg essi eigi vera brennd eldi, og munt lfi halda og flk itt. 18En gangir ekki vald hfingjum Babelkonungs, mun borg essi seld vera vald Kaldea, og eir munu brenna hana eldi, og munt ekki heldur komast undan eim."

19 sagi Sedeka konungur vi Jerema: "g ttast Jdamenn, sem egar hafa hlaupist yfir til Kaldea, a menn kynnu a selja mig eim vald og eir draga dr a mr!"

20En Jerema sagi: "eir munu eigi framselja ig. Hl boi Drottins v, er g segi r, mun r vel vegna og lfi halda. 21En ef frist undan a ganga vald eirra, hefir Drottinn birt mr etta: 22Sj, allar r konur, sem eftir munu vera hll Jdakonungs, munu fluttar vera til hfingja Babelkonungs, og r munu segja: ,Menn, sem voru vinttu vi ig, hafa ginnt ig og ori r yfirsterkari. egar ftur nir sukku fori, hrfuu eir aftur bak!' 23Og allar konur nar og brn n munu fr vera Kaldeum, og ekki munt heldur komast undan eim, heldur munt gripinn vera og seldur vald Babelkonungs, og essi borg mun brennd vera eldi."

24 sagi Sedeka vi Jerema: "Enginn maur m vita af essum virum, ella verur a inn bani. 25En egar hfingjarnir frtta, a g hafi tala vi ig, og eir koma til n og segja vi ig: ,Seg oss, hva talair vi konung, - leyn oss engu, ella drepum vr ig - og hva konungur talai vi ig,' 26 seg vi : ,g ba konung aumjklega a lta mig ekki fara aftur hs Jnatans til ess a deyja ar.'"

27Og allir hfingjarnir komu til Jerema og spuru hann, en hann skri eim me llu svo fr sem konungur hafi lagt fyrir. gengu eir rlegir burt fr honum, v a etta hafi ekki ori hljbrt.

28Og Jerema sat vargarinum allt til ess dags, er Jersalem var unnin.


Jersalem fellur

39
1 nunda rkisri Sedeka konungs Jda, tunda mnuinum, kom Nebkadresar konungur Bablon og allur her hans til Jersalem, og settust um hana. 2En ellefta rkisri Sedeka, fjra mnuinum, nunda dag mnaarins, var broti skar inn borgina. 3En er Jersalem var unnin, komu allir hershfingjar Babelkonungs og settust a Mihliinu, eir Nergalsareser, hfingi Smmagir, Nebsarsekm hirstjri og margir arir hfingjar Babelkonungs.

4En er Sedeka Jdakonungur og allir hermennirnir su etta, flu eir og fru um nttina t r borginni, veginn sem liggur t a konungsgarinum, gegnum hlii milli beggja mranna og hldu leiina til Jrdandalsins. 5En her Kaldea veitti eim eftirfr og ni Sedeka Jerk-vllum. Tku eir hann og fluttu hann til Ribla Hamathrai til Nebkadresars Babelkonungs. Hann kva upp dm hans. 6Lt Babelkonungur drepa sonu Sedeka Ribla fyrir augum hans. Smuleiis lt Babelkonungur drepa alla tignarmenn Jda. 7En Sedeka lt hann blinda og binda eirfjtrum til ess a flytja hann til Bablon.

8Kaldear brenndu konungshllina og hs lsins og rifu niur mra Jersalem. 9En leifar lsins, er eftir voru borginni, og lihlaupana, er hlaupist hfu li me honum, og leifar lsins, er eftir voru, herleiddi Nebsaradan lfvararforingi til Bablon, 10en af almgamnnum, sem ekkert ttu, lt Nebsaradan lfvararforingi nokkra vera eftir Jda og gaf eim ann dag vngara og akra.

11En um Jerema gaf Nebkadresar Babelkonungur t svoltandi skipun fyrir milligngu Nebsaradans lfvararforingja: 12"Tak hann og annast hann og gjr honum ekkert illt, heldur gjr vi hann svo sem hann mlist til vi ig!" 13 sendu eir Nebsaradan lfvararforingi og Nebsasban hirstjri og Nergalsareser hershfingi og allir yfirmenn Babelkonungs 14menn og ltu skja Jerema vargarinn og seldu hann hendur Gedalja Ahkamssyni, Safanssonar, a hann fri me hann heim.

Og annig var hann kyrr meal lsins.


Ebed-Melek heiti bjrgun

15Mean Jerema sat innilokaur vargarinum, hafi or Drottins komi til hans:

16Far og seg vi Ebed-Melek Bllending: Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu: Sj, g lt or mn um gfu, en eigi um hamingju, koma fram essari borg, og au skulu rtast fyrir augum num eim degi. 17En g skal frelsa ig eim degi - segir Drottinn - og skalt ekki seldur vera vald mnnum eim, er hrist, 18heldur skal g lta ig komast undan og skalt ekki falla fyrir sveri, og skalt hljta lf itt a herfangi, af v a hefir treyst mr - segir Drottinn.


Jerema hj Gedalja landstjra

40
1Ori sem kom til Jerema fr Drottni, eftir a Nebsaradan lfvararforingi hafi lti hann lausan Rama, er hann hafi flutt hann bundinn fjtrum samt hinum herteknu fr Jersalem og Jda, er flytjast ttu til Bablon.

2Lfvararforinginn lt skja Jerema og sagi vi hann: "Drottinn, Gu inn, htai essum sta essari gfu 3og lt hana fram koma, og Drottinn gjri eins og hann hafi hta, v a r syndguu gegn Drottni og hlddu eigi hans raustu, og fyrir v hefir yur etta a hndum bori. 4Og sj, n leysi g fjtrana af hndum num. Ef r knast a koma me mr til Bablon, kom og g skal ala nn fyrir r. En ef r knast ekki a koma me mr til Bablon, lt a gjrt. Sj , allt landi liggur opi fyrir r. Hvert sem r lst gott og rtt a fara, anga mtt fara. 5En ef r knast a vera um kyrrt, skalt fara til Gedalja Ahkamssonar, Safanssonar, er Babelkonungur hefir skipa yfir Jdaborgir, og ver me honum meal lsins, ea far hvert sem r knast a fara." Og lfvararforinginn fkk honum uppeldi og gjafir og lt hann brott fara. 6Og Jerema fr til Mispa til Gedalja Ahkamssonar, og var me honum meal lsins, eirra er eftir voru landinu.

7Og er allir hershfingjarnir, sem enn voru ti, og menn eirra, frttu, a Babelkonungur hefi skipa Gedalja Ahkamsson landstjra og a hann hefi fali umsj hans menn og konur og brn og af almga landsins, er eigi voru herleiddir til Bablon, 8fru eir til Mispa fund Gedalja, eir smael Netanjason, Jhanan Kareason, Seraja Tanhmetsson, synir Efa fr Netfa, og Jesanja, sonur Maakattans, og menn eirra. 9Vann Gedalja Ahkamsson, Safanssonar, eim ei og mnnum eirra og sagi: "ttist eigi a vera Kaldeum lskyldir. Veri kyrrir landinu og jni Babelkonungi, og mun yur vel vegna. 10Og sj, g ver kyrr Mispa til ess a taka mti eim Kaldeum, er til vor kunna a koma, en safni r uppskeru af vni, vxtum og olu og lti lt yar og veri kyrrir borgum yar, er r hafi teki til eignar."

11Smuleiis frttu allir Jdamenn, sem voru Mab og hj Ammntum og Edm og llum rum lndum, a Babelkonungur hefi skili leifar eftir af Jda og a hann hefi sett Gedalja Ahkamsson, Safanssonar, yfir . 12Sneru eir v aftur fr llum eim stum, anga sem eir hfu hraktir veri, og komu til Jda, til Gedalja Mispa, og eir sfnuu mjg mikilli uppskeru af vni og vxtum.


Mori Gedalja

13Jhanan Kareason og allir hershfingjarnir, sem enn voru ti landi, fru til Mispa fund Gedalja 14og sgu vi hann: "Veist a Baalis Ammntakonungur hefir sent smael Netanjason til ess a ra r bana?" En Gedalja Ahkamsson tri eim ekki. 15Og Jhanan Kareason sagi vi Gedalja laun Mispa: "Leyf mr a fara og drepa smael Netanjason, og enginn maur skal vera ess vs! Hv skal hann ra r bana og allir Jdamenn tvstrast, eir er til n hafa safnast, og leifar Jda vera a engu?" 16En Gedalja Ahkamsson sagi vi Jhanan Kareason: " skalt ekki gjra a, v a talar lygar um smael."

41
1En sjunda mnui kom smael Netanjason, Elsamasonar, af konungsttinni, og tu menn me honum til Gedalja Ahkamssonar Mispa, og eir mtuust ar me honum Mispa. 2Og smael Netanjason og tu mennirnir, sem me honum voru, spruttu upp og myrtu Gedalja, er Babelkonungur hafi sett yfir landi, 3svo og alla Jdamenn, er me honum voru Mispa, og Kaldea, er ar voru.

4En rum degi fr v er Gedalja var myrtur og ur en nokkur var ess vs, 5komu menn fr Sikem, fr Sl og fr Samaru, ttatu manns, me skornu skeggi og rifnum klum og skinnsprettum lkamanum. Hfu eir me sr matfrnir og reykelsi til ess a bera fram musteri Drottins. 6Gekk smael Netanjason t mti eim fr Mispa, og var hann sgrtandi, er hann gekk. Og er hann mtti eim, sagi hann vi : "Komi inn til Gedalja Ahkamssonar!" 7En jafnskjtt og eir voru komnir inn borgina, brytjai hann niur og kastai eim gryfju. 8En meal eirra voru tu menn, sem sgu vi smael: "Dey oss eigi, v a vr eigum niurgrafnar birgir ti akrinum, hveiti og bygg og olu og hunang." htti hann vi og drap ekki samt brrum eirra. 9En gryfjan, sem smael kastai llum lkum eirra manna, er hann drap, var stra gryfjan, sem Asa konungur hafi gjra lti til varnar gegn Basa sraelskonungi. Hana fyllti smael Netanjason vegnum mnnum.

10v nst flutti smael allar leifar lsins, sem voru Mispa, konungsdturnar og allan linn, sem eftir var Mispa, sem Nebsaradan lfvararforingi hafi sett Gedalja Ahkamsson yfir - flutti smael Netanjason burt hertekna og hlt af sta til ess a fara yfir til Ammnta.

11En er Jhanan Kareason og allir hershfingjarnir, sem me honum voru, frttu ll au illvirki, er smael Netanjason hafi frami, 12tku eir alla menn sna og lgu af sta til ess a berjast vi smael Netanjason, og var fundur eirra vi stru tjrnina hj Gbeon. 13En er allur lurinn, sem var me smael, s Jhanan Kareason og alla hershfingjana, sem me honum voru, gladdist hann, 14og allur lurinn, sem smael hafi flutt hertekinn fr Mispa, sneri vi og hvarf aftur og gekk li me Jhanan Kareasyni. 15En smael Netanjason komst undan Jhanan vi ttunda mann og fr til Ammnta.

16v nst tk Jhanan Kareason og allir hershfingjarnir, sem me honum voru, allar leifar lsins, er smael Netanjason hafi flutt herteknar fr Mispa, eftir a hann hafi drepi Gedalja Ahkamsson, menn, konur og brn og geldinga, er hann hafi flutt aftur fr Gbeon, 17og eir lgu af sta og nmu staar Gert-Kimham, sem er hj Betlehem, til ess a halda aan fram ferinni til Egyptalands, 18til ess a komast undan Kaldeum, sem eir ttuust, af v a smael Netanjason hafi drepi Gedalja Ahkamsson, er Babelkonungur hafi sett yfir landi.


Jerema fluttur me valdi til Egyptalands

42
1 komu allir hershfingjarnir og meal eirra Jhanan Kareason og Asarja Hsajason og allur lurinn, bi smir og strir, 2og sgu vi Jerema spmann: "Veit oss aumjka bn vora og bi til Drottins, Gus ns, fyrir oss, fyrir llum essum leifum, sem vr erum, v a fir erum vr eftir ornir af mrgum, eins og sjlfur sr oss. 3Bi ess, a Drottinn, Gu inn, gjri oss kunnan ann veg, er vr eigum a fara, og a, sem vr eigum a gjra."

4En Jerema spmaur sagi vi : "Gott og vel! g skal bija til Drottins, Gus yar, samkvmt tilmlum yar, og allt a, er Drottinn svarar yur, a skal g segja yur. Engu skal g leyna yur."

5Og eir sgu vi Jerema: "Drottinn s sannur og reianlegur vottur gegn oss! Vr munum me llu fara eftir eim orum, er Drottinn, Gu inn, sendir ig me til vor, 6hvort sem a verur gott ea illt. Skipun Drottins, Gus vors, sem vr sendum ig til, viljum vr hla, til ess a oss megi vel vegna, er vr hlum skipun Drottins, Gus vors."

7Og a tu dgum linum kom or Drottins til Jerema, 8og hann kallai Jhanan Kareason og alla hershfingjana saman, sem me honum voru, og allan linn, bi sma og stra, 9og sagi vi :

Svo segir Drottinn, sraels Gu, er r sendu mig til, a g bri fram fyrir hann aumjka bn yar:

10Ef r bi kyrrir essu landi, vil g uppbyggja yur og ekki rfa niur, og g vil grursetja yur og ekki upprta, v a mig irar hins illa, er g hefi gjrt yur. 11ttist ekki Babelkonung, sem r n ttist, ttist hann ekki - segir Drottinn - v a g er me yur til ess a hjlpa yur og til ess a frelsa yur undan hans valdi. 12Og g vil veita yur miskunn, a hann miskunni yur og lti yur sna aftur heim land yar.

13En ef r segi: "Vr viljum eigi ba kyrrir essu landi!" og hli eigi skipun Drottins, Gus yar, 14en segi: "Nei, heldur viljum vr fara til Egyptalands, svo a vr urfum ekki a sj str, n heyra luryt, n hungra eftir braui, og ar viljum vr setjast a!" - 15 heyri n ess vegna or Drottins, r leifar Jdamanna: Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu:

Ef r eru alvarlega a hugsa um a fara til Egyptalands og komist anga, til ess a dveljast ar sem flttamenn, 16 skal sveri, sem r n ttist, n yur ar, Egyptalandi, og hungri, sem r n hrist, skal elta yur til Egyptalands, og ar skulu r deyja. 17Og allir eir menn, sem eru a hugsa um a fara til Egyptalands, til ess a dveljast ar sem flttamenn, skulu deyja fyrir sveri og af hungri og drepstt, og enginn eirra skal sleppa vi n komast undan gfu eirri, er g leii yfir . 18v a svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu: Eins og reii minni og heift var thellt yfir Jersalemba, svo skal og heift minni thellt vera yfir yur, er r fari til Egyptalands, og r skulu vera a formling, a skelfing, a blbnarformla og a hung, og eigi framar sj ennan sta.

19Drottinn hefir svo til yar tala, r leifar Jdamanna:

Fari eigi til Egyptalands! Vita skulu r, a n hefi g vara yur vi. 20v a r drgu sjlfa yur tlar, er r sendu mig til Drottins, Gus yar, og sgu: "Bi til Drottins, Gus vors, fyrir oss og seg oss nkvmlega svo fr sem Drottinn, Gu vor, mlir, og vr skulum gjra a!"

21N hefi g sagt yur fr v dag, en r hafi ekki hltt skipun Drottins, Gus yar, vivkjandi llu v, er hann hefir sent mig me til yar. 22Og vita skulu r n, a r munu deyja fyrir sveri, af hungri og drepstt eim sta, anga sem yur lystir a fara, til ess a dveljast ar sem flttamenn.

43
1En er Jerema hafi loki a mla til alls lsins ll or Drottins, Gus eirra, ll au or, er Drottinn, Gu eirra, hafi sent hann me til eirra, 2 sgu Asarja Hsajason og Jhanan Kareason og allir ofstopafullu mennirnir vi Jerema: " talar lygi! Drottinn, Gu vor, hefir eigi sent ig og sagt: ,r skulu eigi fara til Egyptalands, til ess a dveljast ar sem flttamenn!' 3heldur egnir Bark Nerason ig upp mti oss, til ess a selja oss vald Kaldeum, a eir drepi oss ea herleii oss til Bablon."

4Og ekki hlddu Jhanan Kareason og allir hershfingjarnir og allur lurinn skipun Drottins, a vera kyrrir Jda, 5heldur tku eir Jhanan Kareason og allir hershfingjarnir allar leifar Jdamanna, er aftur voru heim komnar fr llum eim jum, anga sem eir hfu veri brott reknir, til ess a dveljast Jda, 6menn og konur og brn og konungsdturnar og allar r slir, sem Nebsaradan lfvararforingi hafi skili eftir hj Gedalja Ahkamssyni, Safanssonar, svo og Jerema spmann og Bark Nerason, 7og fru til Egyptalands, v a eir hlddu ekki skipun Drottins.

Og eir fru til Takpanes.


Sp herfr Nebkadresars gegn Egyptum

8Or Drottins kom til Jerema Takpanes:

9Tak r hnd stra steina og graf steinlmi niur steinhlai, sem er ti fyrir dyrum hallar Faras Takpanes, viurvist flttamannanna fr Jda 10og seg vi : Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu:

Sj, g sendi og lt skja Nebkadresar Babelkonung, jn minn, og reisi hsti hans yfir essum steinum, er g hefi grafi niur, og hann skal breia hstisdk sinn yfir . 11Og hann mun koma og ljsta Egyptaland: Hann mun framselja dauanum ann, sem daua er tlaur, herleiingunni ann, sem herleiingu er tlaur, og sverinu ann, sem sveri er tlaur!

12g mun leggja eld musteri gua Egyptalands, og hann mun brenna au til sku og flytja burt gui eirra, og hann mun vefja um sig Egyptalandi, eins og hirir vefur um sig skikkju sinni. San mun hann fara aan reittur. 13Og hann mun brjta sundur slurnar Betsemes Egyptalandi og brenna musteri gua Egyptalands eldi.


Sustu prdikanir Jerema Egyptalandi

44
1Ori sem kom til Jerema um alla Jdamenn, sem bjuggu Egyptalandi, er bjuggu Migdl, Takpanes, Nf og Patrslandi:

2Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu:

r hafi s alla hamingju, sem g hefi leitt yfir Jersalem og yfir allar borgirnar Jda. r eru n eyirstir, og enginn maur br eim. 3Er a sakir illsku eirrar, er eir hfu frammi, a egna mig til reii me v a fara og fra rum guum reykelsisfrnir, er eir ekki ekktu, hvorki eir, n r, n feur yar.

4g sendi til yar alla jna mna, spmennina, bi seint og snemma, til ess a segja yur: "Fremji eigi slka svviring, sem g hata!" 5En eir hlddu ekki og lgu ekki vi eyrun, a eir sneru sr fr vonsku sinni, svo a eir fru ekki rum guum reykelsisfrnir. 6 var heift minni og reii thellt, og hn brann borgum Jda og Jersalem-strtum, svo a r uru a rst, a aun, eins og r n eru. 7Og n - svo segir Drottinn, Gu allsherjar, sraels Gu - hv vilji r gjra sjlfum yur miki tjn, me v a upprta fyrir yur bi menn og konur, brn og brjstmylkinga r Jda, svo a r lti engar leifar af yur eftir vera, 8ar sem r egni mig til reii me handaverkum yar, ar sem r fri rum guum reykelsisfrnir Egyptalandi, anga sem r eru komnir, til ess a dveljast ar sem flttamenn, til ess a r veri upprttir og til ess a r veri a formling og spotti meal allra ja jru?

9Hafi r gleymt illgjrum fera yar og illgjrum Jdakonunga og illgjrum hfingja yar og yar eigin illgjrum og illgjrum kvenna yar, er framdar hafa veri Jda og strtum Jersalem? 10Ekki hafa eir aumkt sig enn og ekki hafa eir ttast n fari eftir lgmli mnu og setningum, er g lagi fyrir yur og fyrir feur yar.

11Fyrir v segir Drottinn allsherjar, sraels Gu:

Sj, g sn andliti mnu gegn yur til hamingju, og a til ess a upprta allan Jda. 12Og g vil hrfa burt leifar Jdamanna, er settu sr a fara til Egyptalands, til ess a dveljast ar sem flttamenn. Allir skulu eir farast, falla Egyptalandi, fyrir sveri og af hungri skulu eir farast, bi smir og strir, fyrir sveri og af hungri skulu eir deyja. Og eir skulu vera a blvun, a skelfing, a formling og a spotti. 13Og g mun vitja eirra, sem ba Egyptalandi, eins og g vitjai Jersalem, me sveri, hungri og drepstt. 14Og af leifum Jdamanna, eim er komnir eru til Egyptalands, til ess a dveljast ar sem flttamenn, skal enginn af bjargast ea undan komast, svo a hann geti horfi aftur til Jda, anga sem langar til a hverfa aftur, til ess a ba ar, v a eir munu eigi hverfa heim aftur, nema feinir, sem undan komast.

15 svruu allir mennirnir, sem vissu a konur eirra fru rum guum reykelsisfrnir, og allar konurnar, sem stu ar miklum hp, og allur lurinn, sem bj Egyptalandi, Patrs, Jerema essa lei: 16"Vivkjandi v, er hefir til vor tala nafni Drottins, tlum vr ekki a hla r, 17heldur tlum vr a halda me llu heit a, er vr hfum gjrt, a fra himnadrottningunni reykelsisfrnir og dreypifrnir, eins og vr gjrum og feur vorir, konungar vorir og hfingjar vorir borgum Jda og Jersalem-strtum. hfum vr ng braus og oss lei vel, og vr litum enga hamingju. 18En san vr httum a fra himnadrottningunni reykelsisfrnir og dreypifrnir, hefir oss skort allt, og vr hfum farist fyrir sveri og af hungri. 19Og ar sem vr n frum himnadrottningunni reykelsisfrnir og dreypifrnir, er a n vilja og vitundar manna vorra, a vr gjrum henni kkur, til ess a gjra ann veg mynd af henni, og frum henni dreypifrnir?"

20 mlti Jerema essa lei til alls lsins, til karlmannanna og kvennanna og til alls lsins, er honum hafi svo svara:

21"Reykjargjr s, er r gjru borgum Jda og Jersalem-strtum, r og feur yar, konungar yar og hfingjar og landslurinn, - hvort minntist Drottinn hennar ekki, hvort kom hn honum ekki hug? 22Og Drottinn gat ekki lengur ola vonskuverk yar og svviringar r, er r frmdu. Og annig var land yar a aun og skelfing og formling, balaust, svo sem a enn er, 23sakir ess a r fru reykelsisfrnir og syndguu gegn Drottni og hlddu ekki skipun Drottins og fru ekki eftir lgmli hans, setningum og boorum. Fyrir v kom essi gfa yfir yur, eins og n er fram komi."

24Og Jerema sagi vi allan linn og vi allar konurnar:

Heyri or Drottins, allir r Jdamenn, sem Egyptalandi eru! 25Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu:

r konur. r hafi tala a me munni yar og framkvmt a me hndum yar, sem r segi: "Vr viljum halda heit vor, er vr hfum gjrt, a fra himnadrottningunni reykelsisfrnir og dreypifrnir!" efni heit yar og haldi heit yar!

26Heyri v or Drottins, allir Jdamenn, r sem Egyptalandi bi:

Sj, g sver vi mitt mikla nafn - segir Drottinn: Nafn mitt skal eigi framar nefnt vera af nokkurs Jdamanns munni llu Egyptalandi, a hann segi: "Svo sannarlega sem herrann Drottinn lifir."

27Sj, g vaki yfir eim til hamingju og eigi til hamingju, og allir Jdamenn, sem Egyptalandi eru, skulu farast fyrir sveri og af hungri, uns eir eru gjreyddir. 28En eir, sem komast undan sverinu, skulu hverfa aftur fr Egyptalandi til Jda, en aeins fir menn. Og allar leifar Jda, eir er komnir eru til Egyptalands, til ess a dveljast ar sem flttamenn, skulu komast a raun um, hvers or rtist, mitt ea eirra! 29Og hafi etta til marks - segir Drottinn - um a g mun hegna yur essum sta, til ess a r komist a raun um, a gnanir mnar til yar um hamingju muni rtast: 30Svo segir Drottinn: Sj, g sel Hofra Fara, Egyptalandskonung, vald vinum hans og vald eirra, sem skjast eftir lfi hans, eins og g seldi Sedeka Jdakonung vald Nebkadresars Babelkonungs, er var vinur hans og sttist eftir lfi hans.


Ori til Barks

45
1Ori sem Jerema spmaur talai til Barks Nerasonar, er hann skrifai essi or bkina eftir forsgn Jerema fjra rkisri Jjakms Jsasonar, konungs Jda:

2Svo segir Drottinn, sraels Gu, um ig, Bark:

3 sagir: "Vei mr, v a Drottinn btir harmi vi kvl mna. g er reyttur orinn af andvrpum mnum, og hvld finn g enga!"

4Svo skalt til hans mla: Svo segir Drottinn:

Sj, a sem g hefi byggt, rf g niur, og a sem g hefi grursett, upprti g. 5En tlar r mikinn hlut! Girnst a eigi! v a sj, g leii gfu yfir allt hold - segir Drottinn. En r gef g lf itt a herfangi, hvert sem fer.



Spmli gegn junum


Gegn Egyptum

46
1etta birtist Jerema spmanni sem or Drottins um jirnar.

2Um Egyptaland. Vivkjandi her Faras, Neks Egyptalandskonungs.

Herinn var vi Efratfljt, hj Karkemis, er Nebkadresar Babelkonungur vann sigur honum fjra rkisri Jjakms Jsasonar, Jdakonungs:


sigur Egypta vi Efratfljt

3Bi t trgu og skjld og gangi fram til orustu! 4Beiti fyrir hestana og stgi bak herfkunum og fylki yur hjlmair! Fgi lensurnar! Klist pansara!

5Hv s g skelfda hrfa aftur bak? Og kappar eirra eru yfirkomnir af tta og flja allt hva af tekur og lta ekki vi - skelfing allt um kring - segir Drottinn.

6Eigi mun hinn fri fora sr n kappinn komast undan. Norur fr, bkkum Efratfljts, hrasa eir og falla.

7Hver var a, sem belgdist upp eins og Nl, hvers vtn komu andi eins og fljt? 8Egyptaland belgdist upp eins og Nl, og vtn ess komu andi eins og fljt, og a sagi: "g vil stga upp, ekja landi, eya borgir og ba eirra. 9Komi, hestar, og i, vagnar, og kapparnir leggi af sta, Bllendingar og Pt-menn, sem bera skjld, og Ldtar, sem benda boga!"

10En s dagur er hefndardagur herranum, Drottni allsherjar, a hann hefni sn mtstumnnum snum. mun sveri eta og sejast og drekka sig drukki af bli eirra, v a herrann, Drottinn allsherjar, heldur frnarht landinu norur fr, vi Efratfljt.

11Far upp til Glea og sk smyrsl, mrin, dttirin Egyptaland! Til einskis munt vihafa mrg lknislyf, enginn plstur er til handa r! 12jirnar frttu smn na, og jrin er full af harmakveini nu, v a einn kappinn hrasai um annan, fllu bir jafnsaman.


Innrs Nebkadresars Egyptaland

13Ori sem Drottinn talai til Jerema spmanns, um a a Nebkadresar Babelkonungur mundi vinna sigur Egyptalandi.

14Kunngjri Egyptalandi og boi Migdl, j boi Nf og Takpanes, segi:

Gakk fram og gjr ig vgbinn, v a sveri hefir egar eti umhverfis ig!

15Hv eru nir sterku menn a velli lagir? eir fengu eigi staist, v a Drottinn kollvarpai eim. 16Hann lt marga hrasa, og eir fllu hver um annan veran, svo a eir sgu: " ftur, og hverfum aftur til jar vorrar, til ttlands vors, undan hinu vgfreka sveri!" 17eir munu nefna Fara, Egyptalandskonung: "Tortming! - hann lt hinn hentuga tma la hj."

18Svo sannarlega sem g lifi, segir konungurinn, Drottinn allsherjar er nafn hans: Lkur Tabor meal fjallanna og lkur Karmel vi sjinn mun hann koma.

19Gjr r hld til brottfarar, sem ar br, dttirin Egyptaland, v a Nf mun vera a aun og hn mun vera brennd og vera mannau.

20Egyptaland er mjg fgur kvga, kleggjar r norri koma yfir hana. 21Jafnvel mlalii, sem a hefir hj sr, eins og aliklfa - j, jafnvel a snr vi, flr allt saman, fr eigi staist.

v a gltunardagur eirra er yfir kominn, hegningartmi eirra. 22Rdd ess er orin eins og ruski hggorminum, sem skrur burt, v me herlii bruna eir fram og me xum ryjast eir inn a, eins og viarhggsmenn. 23eir hggva upp skg ess - segir Drottinn - v a um hann verur ekki fari, v a eir eru fleiri en engisprettur og verur engri tlu komi.

24Dttirin Egyptaland var til skammar, hn var seld vald j a noran.

25Drottinn allsherjar, sraels Gu, segir:

Sj, g vitja Amns fr ebu og Faras og eirra, sem hann treysta, 26og sel vald eirra, er skjast eftir lfi eirra, og vald Nebkadresars Babelkonungs og vald jna hans. En eftir a skal a byggt vera, eins og fyrri dgum - segir Drottinn.

27En ttast ekki, jnn minn Jakob, og hrst ekki, srael, v a g frelsa ig r fjarlgu landi og nija na r landinu, ar sem eir eru herleiddir, til ess a Jakob hverfi heim aftur og njti hvldar og bi hultur, n ess nokkur hri hann.

28ttast ekki, jnn minn Jakob - segir Drottinn - v a g er me r! v a g vil gjreya llum eim jum, er g hefi reki ig til, en r vil g ekki gjreya, heldur vil g hirta ig hfi; en g vil ekki lta r me llu hegnt.


Gegn Filistum

47
1etta birtist Jerema spmanni sem or Drottins um Filista, ur en Fara vann Gasa:

2Svo segir Drottinn:

Sj, vatn kemur streymandi r norri og verur a , sem flir yfir. a flir yfir landi og a, sem v er, yfir borgir og ba eirra, svo a menn pa htt og allir bar landsins hlja 3vegna dynsins af hfastappi hesta hans, vegna skrltsins vgnum hans og glymsins hjlum hans. Feurnir lta ekki vi til barna sinna af v a hendur eirra eru ornar lmagna 4vegna dagsins, sem kominn er til a eya llum Filistum, til a upprta fyrir Trus og Sdon srhvern hjlparmann sem enn er eftir. v a Drottinn mun eya Filistum, leifum Kaftr strandar.

5Gasa er orin sklltt, Askalon eyi lg; r leifar Anakta, hversu lengi tli r a rista yur skinnsprettur?

6, sver Drottins, hve lengi tlar a vera hvldarlaust? Drag ig aftur slrar nar, still ig og hljna!

7Hvernig tti a a hvlast, ar sem Drottinn hefir gefi v skipun? Til Askalon og til strandar hafsins, - anga hefir hann tla v fr.


Gegn Mabtum

48
1Um Mab.

Svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu:

Vei yfir Neb, v a hn er eydd, orin til skammar, Kirjatam er unnin, hborgin er orin til skammar og skelfd.

2Frg Mabs er farin. Hesbon brugga menn ill r gegn borginni: "Komi, vr skulum upprta hana, svo a hn s eigi framar j!" Einnig , Madmen, munt gjreydd vera, sveri eltir ig!

3Neyarkvein heyrist fr Hrnam: "Eying og gurleg tortming!" 4Mab er eyi lagur, eir lta neyarkvein heyrast allt til Sar, 5v a grtandi ganga eir upp stginn hj Lkt, j, hlinni hj Hrnam heyra menn neyarkvein tortmingarinnar. 6Fli, fori lfi yar, og veri eins og einirunnur eyimrkinni!

7Af v a reiddir ig kksmar nar og fjrsju na, verur og unnin, og Kamos verur a fara tleg, prestar hans og hfingjar hver me rum.

8Eyandinn kemur yfir hverja borg, engin borg kemst undan. Dalurinn ferst og slttlendi eyileggst, eins og Drottinn hefir sagt.

9Fi Mab vngi, v a flugfer skal hann brott fara, og borgir hans skulu vera a aun og enginn eim ba. 10Blvaur s s, sem sllega framkvmir verk Drottins, og blvaur s s, sem synjar sveri snu um bl!

11Mab hefir lifa frii fr sku og legi num dreggjum snum. Honum hefir ekki veri hellt r einu kerinu anna, og aldrei hefir hann fari tleg. Fyrir v hefir bragi af honum haldist og ilmurinn af honum eigi breytst.

12Sj, eir dagar munu v koma, segir Drottinn, a g sendi honum tmendur, sem tma hann. eir skulu hella r kerum hans og mlva sundur krsir hans. 13 mun Mab vera til skammar vegna Kamoss, eins og sraels hs var til skammar vegna Betel, er a treysti .

14Hvernig geti r sagt: "Vr erum hetjur og flugir hermenn?" 15Eyandi Mabs og borga hans kemur egar, og rval skumanna hans hngur niur til sltrunar - segir konungurinn. Drottinn allsherjar er nafn hans.

16Eyilegging Mabs er komin nrri og hamingja hans hraar sr mjg.

17Votti honum hluttekning, allir r nbar hans, og allir r, sem ekki nafn hans. Segi: "Hvernig brotnai stafurinn sterki, sprotinn drlegi!"

18Stg niur r vegsemdinni og sest dufti, sem ar br, dttirin Dbon, v a eyandi Mabs kemur mti r, eyir vgi n. 19Gakk t veginn og skyggnst um, sem br Arer, spyr flttamanninn og konu, er undan hefir komist, og seg: "Hva hefir til bori?"

20Mab var til skammar, j skelfdist. Hlji og kveini! Kunngjri hj Arnon, a Mab s eyddur.

21Dmur er genginn yfir slttulandi, yfir Hlon og Jahsa og Mefaat, 22yfir Dbon, Neb og Bet-Dblatam, 23yfir Kirjatam, Bet-Gaml og Bet-Meon, 24yfir Kert, Bosra, og allar borgir Mabslands, fjr og nr.

25Horn Mabs er afhggvi og armur hans brotinn - segir Drottinn.

26Gjri hann drukkinn - v a gegn Drottni hefir hann miklast -, til ess a Mab skelli ofan spju sna og veri lka a athlgi. 27Ea var srael r eigi hltursefni? Var hann gripinn me jfum, ar sem hristir hfui hvert sinn sem talar um hann?

28Yfirgefi borgirnar og setjist a klettaskorum, r bar Mabs, og veri eins og dfan, sem hreirar sig hinum megin gjrbarminum.

29Heyrt hfum vr um drambsemi Mabs - hann er mjg hrokafullur - um hroka hans, drambsemi, ofmetna og yfirlti hans. 30J, g ekki - segir Drottinn - ofsa hans: Svo marklaus eru stryri hans, svo marklaust a, er eir gjra. 31Fyrir v kveina g yfir Mab og hlja yfir Mab llum, yfir mnnunum fr Kr-Heres mun andvarpa vera.

32Meir en grti verur yfir Jaser, grt g yfir r, vnviur Sbma. Greinar nar fru yfir hafi, komust til Jaser, sumargra inn og vnberjatekju hefir eyandinn rist. 33Fgnuur og kti er horfin r aldingrunum og r Mabslandi. Vni lt g verra vnrngunum, troslumaurinn mun eigi framar troa, fagnaarpi er ekkert fagnaarp.

34Fr hinni kveinandi Hesbon allt til Eleale, allt til Jahas lta eir raust sna glymja, fr Sar allt til Hrnam, allt til Eglat-Selisa, v a einnig Nimrmvtn vera a rfum. 35Og g eyi r Mab - segir Drottinn - srhverjum eim, sem stgur upp frnarh og frir gui snum reykelsi. 36Fyrir v kveinar hjarta mitt yfir Mab eins og hljppur og hjarta mitt kveinar yfir mnnunum fr Kr-Heres eins og hljppur, fyrir v misstu eir a, er eir hfu dregi saman. 37v a hvert hfu er sklltt ori og allt skegg af raka, llum handleggjum eru skinnsprettur, og hrusekkur um mjamir. 38Uppi llum kum Mab og torgunum heyrist ekki anna en harmakvein, v a g hefi broti Mab eins og ker, sem engum manni gejast a, - segir Drottinn. 39Hversu er hann skelfdur! Hlji! Hversu hefir Mab sni baki vi! Fyrirver ig! Og Mab skal vera til athlgis og skelfingar llum ngrnnum snum.

40Svo segir Drottinn:

Sj, hann kemur fljgandi eins og rn og breiir vngi sna t yfir Mab. 41Borgirnar eru teknar og vgin unnin, og hjarta Mabs kappa mun eim degi vera eins og hjarta konu, sem er barnsnau. 42En Mab mun afmur vera, svo a hann veri eigi j framar, v a hann hefir miklast gegn Drottni.

43Geigur, grf og gildra koma yfir ig, Mabsbi - segir Drottinn.

44S, sem flr undan geignum, fellur grfina, og s, sem kemst upp r grfinni, festist gildrunni. v a etta leii g yfir Mab ri, sem eim verur hegnt - segir Drottinn.

45 skugga Hesbon nema flttamenn staar magnlausir, en eldur brst t r Hesbon og logi r hll Shons, hann eyir unnvanganum Mab og hvirflinum hvaamnnum.

46Vei r, Mab! a er ti um l Kamoss! v a synir nir munu vera fluttir burt til herleiingar og dtur nar hernumdar. 47En g mun sna vi hgum Mabs, er fram la stundir - segir Drottinn.

Hr lkur dmsorunum yfir Mab.


Gegn Ammntum

49
1Um Ammnta.

Svo segir Drottinn:

srael enga sonu, ea hann engan erfingja?

Hv hefir Milkm erft Ga og hv hefir lur hans setst a borgum hans?

2Sj, eir dagar munu koma - segir Drottinn - a g lt herp heyrast til Rabba, borgar Ammnta, og hn skal vera a grjthrgu og dturnar eyast eldi, og skal srael erfa aftur erfingja sna - segir Drottinn.

3Hlja , Hesbon, yfir v a borgin er unnin! Kveini Rabbadtur! Gyrist hrusekk, harmi og reiki um innan fjrgiringanna, v a Milkm verur a fara tleg, prestar hans og hfingjar hverjir me rum.

4Hv strir ig af dlunum, af frjsemi dals ns, frhverfa dttir, sem reiir sig fjrsju sna og segir: "Hver skyldi ra mig?" 5Sj, g lt skelfingu koma yfir ig - segir herrann, Drottinn allsherjar - r llum ttum kringum ig, og r skulu vera reknir brott, hver a sem horfir, og enginn safnar eim saman, er flja. 6En sar meir mun g leia heim aftur hina herleiddu af Ammntum - segir Drottinn.


Gegn Edmtum

7Um Edm.

Svo segir Drottinn allsherjar:

Er engin viska framar Teman? Eru g r horfin hinum hyggnu, er viska eirra rotin?

8Fli, hverfi brott, feli yur djpt niri, r bar Dedans! v a Esas gltun lt g yfir hann koma, er g hegni honum. 9Ef vnlestursmenn rast ig, skilja eir ekki neinn eftirtning eftir. Ef jfar koma a r nttareli, skemma eir, ar til er eim ngir. 10En af v a g sjlfur afhjpa Esa, gjri ber fylgsni hans, svo a hann getur ekki fali sig, vera nijar hans unnir og frndjir hans og nbar, og ti er um hann.

11Yfirgef munaarleysingja na, - g mun halda lfinu eim, og ekkjur nar mega reia sig mig!

12Svo segir Drottinn:

Sj, eim sem eigi bar a drekka bikarinn, eir uru a drekka hann - og ttir a sleppa hegndur? munt ekki sleppa hegndur, heldur skalt drekka.

13v a g sver vi sjlfan mig - segir Drottinn -, a Bosra skal vera a skelfing, hung, undrun og formling, og allar borgir hennar skulu vera a eilfum rstum.

14g hefi fengi vitneskju fr Drottni, og boberi er sendur meal janna! Safnist saman og fari gegn borginni og bist til bardaga!

15Sj, g vil gjra ig litla meal janna, fyrirlitna meal mannanna.

16Skelfingin, sem skaust rum brjst, og hroki hjarta ns hafa dregi ig tlar, sem tt bygg klettaskorum, situr ha hnknum.

a byggir hreiur itt htt, eins og rninn, steypi g r aan niur - segir Drottinn.

17Edm skal vera a skelfingu, hver sem fer ar um mun skelfast og hast a llum fllunum, er hann hefir ori fyrir. 18Eins og Sdmu og Gmorru og ngrannaborgunum var umturna, segir Drottinn, svo skal og enginn maur ba ar, n nokkurt mannsbarn hafast ar vi.

19Sj, eins og ljn, sem kemur t r kjarrinu Jrdanbkkum og stgur upp sgrnt engi, svo mun g skyndilega reka hann burt aan, og hvern ann, sem tvalinn er, mun g setja yfir hana.

v a hver er minn lki?

Hver vill stefna mr?

Hver er s hirir, er fi staist fyrir mr?

20Heyri v rslyktun Drottins, er hann hefir gjrt vivkjandi Edm, og r fyrirtlanir, er hann hefir huga vivkjandi Teman-bum:

Sannarlega munu eir draga hina ltilmtlegustu r hjrinni burt. Sannarlega skal haglendi eirra vera agndofa yfir eim.

21Af dyn falls eirra ntrar jrin, neyarkveini - murinn af v heyrist vi Rauahafi. 22Sj, sem rn stgur hann upp og flgur hinga og breiir t vngi sna yfir Bosra, og hjarta Edms kappa mun eim degi vera eins og hjarta konu, sem er barnsnau.


Gegn Damaskus

23Um Damaskus.

Hamat og Arpad eru agndofa, v a r hafa spurt ill tindi, r eru hrddar, fullar af r, eins og hafi, sem getur ekki veri kyrrt.

24Damaskus er orin huglaus, hefir snist fltta, og tti hefir gripi hana, angist og kvalir hafa alteki hana, eins og jsjka konu.

25Hv var hn ekki yfirgefin, hin vegsamaa borg, ununar-borgin mn?

26Fyrir v vera n skumenn hennar a falla torgunum og allir hermenn hennar a farast eim degi - segir Drottinn allsherjar. 27Og g kveiki eld vi mra Damaskus, til ess a hann eyi hllum Benhadads.


Gegn Kedar og Hasr

28Um Kedar og konungsrki Hasrs, er Nebkadresar Babelkonungur vann.

Svo segir Drottinn:

Standi upp, fari mti Kedar og herji austurbyggja. 29Tjld eirra og saui munu eir taka, og tjalddka eirra og ll hld og lfalda eirra munu eir flytja burt fr eim. munu menn hrpa yfir eim: "Skelfing allt um kring!"

30Leggi fltta, fli sem hraast, feli yur djpt niri, r bar Hasrs - segir Drottinn, v a Nebkadresar Babelkonungur hefir gjrt rslyktun gegn yur og hefir huga ragjr gegn yur.

31Af sta! Fari mti meinlausri j, sem br rugg - segir Drottinn -, og hvorki hefir hurir n slagbranda. eir ba einir sr. 32lfaldar eirra skulu vera a rnsfeng og merg nautahjara eirra a herfangi, og g mun dreifa eim fyrir llum vindum, eim sem skera hr sitt vi vangann, og lta gfu hvaanva yfir koma - segir Drottinn.

33Hasr skal vera a sjakalabli, a aun um eilf. Enginn maur mun framar ba ar og ekkert mannsbarn hafast ar vi.


Gegn Elamtum

34etta birtist Jerema spmanni sem or Drottins um Elam upphafi rkisstjrnar Sedeka Jdakonungs:

35Svo segir Drottinn allsherjar:

Sj, g brt sundur boga Elamta, meginstyrk eirra. 36Og g hleypi Elamta fjrum vindum r fjrum ttum himins og tvstra eim fyrir llum essum vindum, og engin skal s j til vera, a anga komi ekki flttamenn fr Elam.

37g lt Elamta skelfast fyrir vinum eirra og fyrir eim, er skjast eftir lfi eirra, og leii yfir hamingju, mna brennandi reii - segir Drottinn - og sendi sveri eftir eim, uns g hefi gjreytt eim.

38g reisi hsti mitt Elam og eyi aan konungi og hfingjum - segir Drottinn. 39En er fram la stundir mun g sna vi hgum Elams - segir Drottinn.


Um fall Bablons og heimkomu hinna herleiddu

50
1Ori sem Drottinn talai um Bablon, um land Kaldea, fyrir munn Jerema spmanns.

2Kunngjri a meal janna, boi a og setji upp merki!

Boi a, dylji a ekki! Segi: "Bablon er unnin! Bel er orin til skammar! Mardk niur brotinn! Lkneskin eru orin til skammar, skurgoin niur brotin!"

3j kemur mti henni r norurtt, hn gjrir land hennar a aun, svo a enginn maur br ar framar, bi menn og skepnur flja, fara burt.

4 eim dgum og eim tma - segir Drottinn - munu sraelsmenn koma, samt Jdamnnum. Grtandi munu eir ganga og leita Drottins, Gus sns.

5eir spyrja eftir Son, anga stefna eir. eir koma og ganga Drottni hnd me eilfum sttmla, sem ekki mun gleymast.

6j mn var sem tndir sauir, hirar eirra leiddu afvega, tldu upp fjll, eir reikuu af hlsi h, gleymdu bli snu. 7Allir, sem hittu , tu , og mtstumenn eirra sgu: "Vr bkum oss enga sekt, vegna ess a eir syndguu gegn Drottni, haglendi rttltisins og von fera eirra, Drottni."

8Fli burt r Bablon og fari burt r landi Kaldea og veri sem hafrar undan hjrinni.

9Sj, g lt upp rsa safn mikilla ja fr norlgum lndum, er fer mti Bablon. r munu skipa sr mti henni. aan mun hn unnin vera. rvar eirra eru eins og giftusm hetja, er ekki hverfur aftur vi svo bi.

10Kaldea skal vera a herfangi, allir, sem hana rna, f ngju sna - segir Drottinn.

11Glejist, j fagni, r rnsmenn eignar minnar, j stkkvi eins og reskjandi kvga og hvi eins og sthestar.

12Mir yar verur mjg til skammar, hn, sem l yur, m fyrirvera sig. Sj, hn er hin sasta meal janna, eyimrk, urrt land, heii!

13Vegna reii Drottins mun hn vera bygg og vera algjrlega a aun. Hvern, sem fer fram hj Bablon, mun hrylla vi, og hann mun hast a llum fllunum, sem hn hefir ori fyrir.

14Skipi yur niur kringum Bablon, allir r bogmenn! Skjti hana, spari ekki rvarnar, v a gegn Drottni hefir hn syndga. 15Ljsti upp pi hringinn kringum hana: Hn hefir gefist upp, stoir hennar eru fallnar, mrar hennar niur rifnir, a er hefnd Drottins.

Hefni yar henni. Gjri vi hana eins og hn hefir til gjrt. 16Afmi Bablon smanninn og ann, er sigina ber um uppskerutmann. Fyrir hinu vgfreka sveri munu eir hver og einn hverfa til sinnar jar og flja hver og einn til sns lands.

17srael er sem burtflmdur sauur, er ljn hafa elt: Fyrst t Assrukonungur hann og n sast hefir Nebkadresar Babelkonungur naga bein hans. 18Fyrir v segir Drottinn allsherjar, sraels Gu, svo: Sj, g vitja Babelkonungs og lands hans, eins og g vitjai Assrukonungs.

19g leii srael aftur heim haglendi sitt, og hann skal vera beit Karmel og Basan og seja hungur sitt Efram-fjllum og Glea.

20 eim dgum og eim tma - segir Drottinn - mun leita vera a sekt sraels, en hn er ekki framar til, og a syndum Jda, en r finnast ekki, v a g mun fyrirgefa eim, sem g lt eftir vera.

21Far mti Maratajm-hrai og gegn bum Pekod. Ey eim og helga banni - segir Drottinn - og gjr me llu svo sem g hefi fyrir ig lagt.

22Heyr! Str landinu og mikil eyilegging!

23Hversu er hamarinn, sem laust alla jrina, hggvinn af skafti og sundurbrotinn! Hversu er Bablon orin a skelfingu meal janna! 24g lagi snru fyrir ig - Bablon, og festist og vissir ekki af. nist og varst gripin, v a hafir dirfst a berjast gegn Drottni.

25Drottinn hefir loki upp vopnabri snu og teki t vopn reii sinnar, v a herrann, Drottinn allsherjar, hefir verk me hndum landi Kaldea.

26Komi mti henni r llum ttum, ljki upp hlum hennar, kasti henni eins og bundinum bing og helgi hana banni! Lti engar leifar af henni eftir vera! 27Drepi alla uxa hennar, eir skulu hnga niur til sltrunar.

Vei eim, v a dagur eirra er kominn, hegningartmi eirra.

28Heyr! Hr eru menn, sem fli hafa og komist undan fr Bablon til ess a boa Son a Drottinn, Gu vor, hefnir, hefnir fyrir musteri sitt.

29Bji skyttum t gegn Bablon, llum eim sem benda boga! Setji herbir allt kringum hana! Lti engan komast undan! Gjaldi henni eftir verkum hennar! Gjri vi hana a llu svo sem hn hefir til gjrt, v a hn hefir ofmetnast gegn Drottni, gegn Hinum heilaga srael. 30Fyrir v skulu skumenn hennar falla torgunum og allir hermenn hennar farast eim degi - segir Drottinn.

31Sj, g tla a finna ig, Drambsemi - segir herrann, Drottinn allsherjar - v a dagur inn er kominn, hegningartmi inn. 32N skal Drambsemi hrasa og falla, og enginn skal reisa hana ftur, og g mun leggja eld borgir hennar, og hann skal eya llu v, sem umhverfis hana er.

33Svo segir Drottinn allsherjar:

Kgair eru sraelsmenn og Jdamenn allir saman. Allir eir, er hafa herleitt, halda eim fstum, vilja ekki lta lausa. 34En lausnari eirra er sterkur, - Drottinn allsherjar heitir hann. Hann mun reka ml eirra me dugnai, til ess a hann speki jrina, en speki Bablonsba.

35Sver komi yfir Kaldea - segir Drottinn - og yfir Bablonsba og yfir hfingja hennar og vitringa!

36Sver komi yfir vararana, svo a eir standi eins og afglapar!

Sver komi yfir kappa hennar, svo a eir veri huglausir!

37Sver komi yfir hesta hennar og vagna og yfir allan jblendinginn, sem henni er, svo a eir veri a konum!

Sver komi yfir fjrsju hennar, svo a eim veri rnt!

38Sver komi yfir vtn hennar, svo a au orni! v a skurgoaland er a, og eir lta sem vitfirringar me skelfingar-lkneskin.

39Fyrir v munu urarkettir ba hj sjkulum, og strtsfuglar ba henni, og hn skal ekki framar bygg vera a eilfu, n ar vera bi fr kyni til kyns.

40Eins og Gu umturnai Sdmu og Gmorru og ngrannaborgunum - segir Drottinn - svo skal og enginn maur ba ar n nokkurt mannsbarn hafast vi henni.

41Sj, lur kemur r norurtt og mikil j og voldugir konungar rsa upp tkjlkum jarar. 42eir bera boga og skotspjt, eir eru grimmir og sna enga miskunn, hreysti eirra er sem hafgnr, og eir ra hestum, bnir sem hermenn til bardaga gegn r, dttirin Bablon.

43Babelkonungur hefir fengi fregnir af eim, hendur hans eru magnlausar, angist hefir gripi hann, kvalir, eins og jsjka konu.

44Sj, eins og ljn, sem kemur t r kjarrinu Jrdanbkkum og stgur upp sgrnt engi, svo mun g skyndilega reka burt aan, og hvern ann, sem tvalinn er, mun g setja yfir hana.

v a hver er minn lki? Hver vill stefna mr? Hver er s hirir, er fi staist fyrir mr?

45Heyri v rslyktun Drottins, er hann hefir gjrt vivkjandi Bablon, og r fyrirtlanir, er hann hefir huga vivkjandi landi Kaldea: Sannarlega munu eir draga burt, hina ltilmtlegustu r hjrinni. Sannarlega skal haglendi vera agndofa yfir eim. 46Af pinu: "Bablon er unnin" ntrar jrin, og neyarkvein heyrist meal janna.

51
1Svo segir Drottinn:

Sj, g vek upp eyandi storm gegn Bablon og gegn bum Kaldeu. 2g sendi vinsara gegn Bablon, a eir vinsi hana og tmi land hennar.

egar eir umkringja hana heilladegi, 3skal enginn benda boga sinn n reigja sig pansara snum.

Hlfi ekki skumnnum hennar, helgi banni allan her hennar, 4svo a vegnir menn falli landi Kaldea og sveri lagir hngi strtum hennar, 5af v a land eirra er fullt af sekt gegn Hinum heilaga srael. En srael og Jda eru ekki yfirgefin af Gui snum, Drottni allsherjar.

6Fli t r Bablon og hver og einn fori lfi snu. Lti eigi tortma yur vegna misgjra hennar. v a a er hefndartmi Drottins, hann endurgeldur henni eins og hn hefir til unni.

7Bablon var gullbikar hendi Drottins, er gjri alla jrina drukkna. Af vni hennar drukku jirnar, fyrir v ltu jirnar sem r vru ar.

8Sviplega er Bablon fallin og sundurmolu. Kveini yfir henni! Ski smyrsl vi kvlum hennar, m vera a hn veri lknu.

9"Vr tluum a lkna Bablon, en hn var lknandi. Yfirgefi hana, og frum hver til sns lands, v a refsidmur s, er yfir hana gengur, nr til himins og gnfir vi sk." 10Drottinn hefir leitt ljs vort rttlta mlefni, komi, vr skulum kunngjra Son verk Drottins, Gus vors!

11Fgi rvarnar, taki yur skjlduna! Drottinn hefir vaki hugm Medukonunga, v a fyrirtlan hans er miu gegn Bablon til ess a eya hana. v a a er hefnd Drottins, hefnd fyrir musteri hans.

12Reisi merki gegn Bablonsmrum! Auki vrinn! Skipi veri! Setji launstur! v a Drottinn hefir kvei og framkvmir a, er hann hefir hta Bablonsbum.

13, sem br vi hin miklu vtn, auug a fjrsjum, endadgur itt er komi, lfdagar nir taldir.

14Drottinn allsherjar sver vi sjlfan sig: tt g hefi fyllt ig mnnum, eins og engisprettum, munu menn hefja sigurp yfir r.

15Hann, sem gjrt hefir jrina me krafti snum, skapa heiminn af speki sinni og ani t himininn af hyggjuviti snu, - 16egar hann rumar, svarar vatnagnr himninum, - egar hann ltur sk upp stga fr endimrkum jarar og gjrir leiftur til ess a ba rs regninu og hleypir vindinum t r forabrum hans, 17 stendur srhver maur undrandi og skilur etta ekki, og srhver gullsmiur skammast sn fyrir lkneski sitt, v a hin steyptu lkneski hans eru tl, og eim er enginn andi. 18Hgmi eru au, hungar-smi, egar hegningartmi eirra kemur, er ti um au.

19En hlutdeild Jakobs er ekki eim lk, heldur er hann skapari alls, og srael er hans eignarkynkvsl. Drottinn allsherjar er nafn hans.

20 varst mr hamar, hervopn, a g gti mola sundur me r jir og eytt me r konungsrki, 21a g gti mola sundur me r hesta og reimenn, a g gti mola sundur me r vagna og , sem eim ku, 22a g gti mola sundur me r karla og konur, a g gti mola sundur me r gamla og unga, a g gti mola sundur me r skumenn og meyjar, 23a g gti mola sundur me r hira og hjarir, a g gti mola sundur me r akurmenn og sameyki eirra, a g gti mola sundur me r jarla og landstjra!

24g endurgeld Babel og llum bum Kaldeu allt a illt, er eir hafa gjrt Son a yur horfandi - segir Drottinn.

25Sj, g tla a finna ig, Skarisfjall - segir Drottinn - sem skari vannst allri jrinni, og g trtti hnd mna gegn r og velti r ofan af hmrunum og gjri ig a brenndu fjalli. 26r r skulu menn ekki skja hornsteina, n undirstusteina, heldur skalt vera a eilfri aun - segir Drottinn.

27Reisi merki jrinni! eyti lurinn meal janna!

Vgi jir mti henni! Kalli mti henni konungsrki Ararats, Minn og Askenas! Skipi herforingja mti henni! Fri fram hesta, lka byrstum engisprettum!

28Vgi jir mti henni, konunga Medu, jarla hennar og landstjra og allt land rkis eirra.

29 ntrar jrin og bifast, v a fyrirtlanir Drottins gegn Bablon rtast, me v a hann gjrir Bablon a aun, svo a enginn br ar.

30Kappar Bablons htta vi a berjast, eir halda kyrru fyrir virkjunum, hreysti eirra er orrin, eir eru ornir a konum.

Menn hafa lagt eld hbli hennar, slagbrandar hennar eru brotnir. 31Hlaupasveinn hleypur mti hlaupasveini og sendiboi mti sendiboa til ess a boa Babelkonungi a borg hans s unnin llumegin, 32brrnar teknar, sefmrarnar brenndar eldi og hermennirnir skelfdir.

33J, svo segir Drottinn allsherjar, sraels Gu:

Dttirin Bablon lkist lfa eim tma, er hann er troinn. Innan skamms kemur og uppskerutmi fyrir hana.

34"Nebkadresar Babelkonungur hefir eti oss, hefir eytt oss, hann gjri r oss tmt lt. Hann svalg oss eins og dreki, kldi vmb sna og rak oss burt r unaslandi voru!"

35"a ofbeldi og s misyrming, sem g hefi ori fyrir, komi yfir Bablon," segi Sonbar, og "bl mitt komi yfir ba Kaldeu," segi Jersalem.

36Fyrir v segir Drottinn svo:

Sj, g tek a mr mlefni itt og lt ig n rtti num. g urrka upp vatn Bablons og lt uppsprettu hennar orna. 37Og hn skal vera a grjthrgu, a sjakalabli, a skelfing og hi, enginn skal ar ba.

38eir skra allir eins og ung ljn, gnllra eins og ljnshvolpar. 39En egar grgihitinn er kominn , vil g ba eim veislu og gjra drukkna, til ess a eir veri ktir. v nst skulu eir sofna eilfum svefni og ekki vakna framar! - segir Drottinn. 40g lt hnga sem lmb til sltrunar, sem hrta samt hfrum.

41Hversu var Sesak unnin og tekin, hn er frg var um va verld! Hversu er Bablon orin a skelfingu meal janna!

42Sjrinn gekk yfir Bablon, hn huldist gnjandi bylgjum hans.

43Borgir hennar uru a aun, a urru landi og heii. Enginn maur mun framar ba ar n nokkurt mannsbarn fara ar um.

44g vitja Bels Bablon og tek t r munni hans a, er hann hefir gleypt, og eigi skulu jir framar streyma til hans. Bablonsmr hrynur einnig.

45Far t r henni, lur minn, og hver og einn fori lfi snu undan hinni brennandi reii Drottins.

46Lti ekki hugfallast og veri ekki hrddir vi tindin, sem heyrast landinu. essi tindi koma etta ri og v nst nnur tindi anna ri: ofbeldi er frami landinu, og drottnari rs mt drottnara.

47Fyrir v, sj, eir dagar koma, a g vitja skurgoa Bablons, og mun allt land hennar vera til skammar og allir vegnir menn hennar falla inni henni. 48 mun himinn og jr og allt, sem eim er, hlakka yfir Bablon, v a r norri brjtast eyendurnir inn yfir hana - segir Drottinn.

49Bablon verur a falla vegna hinna vegnu manna af srael, eins og vegnir menn hafa ori a falla um alla jrina vegna Bablon.

50r, sem undan sverinu hafi komist, haldi r fram, standi ekki vi. Minnist Drottins fjarlg og hafi Jersalem huga.

51Vr erum ornir til skammar, v a vr urum varir vi fyrirlitningu, blygun hylur auglit vor, v a tlendir menn hafa brotist inn yfir helgidma musteris Drottins.

52Fyrir v, sj, eir dagar munu koma - segir Drottinn - a g vitja skurgoa hennar, og sveri lagir menn skulu stynja llu landi hennar.

53 a Bablon hefji sig til himins og a hn gjri vgi sitt svo htt, a a veri kleift, munu fr mr koma eyendur yfir hana - segir Drottinn.

54Heyr! Neyarkvein fr Bablon og mikil eyilegging r landi Kaldea! 55J, Drottinn eyir Bablon og upprtir r henni hinn mikla hvaa. Bylgjur eirra gnja eins og str vtn, gjallandi kveur vi p eirra. 56v a eyandi kemur yfir hana, yfir Bablon, og kappar hennar vera teknir hndum og bogar eirra brotnir, v a Drottinn er Gu endurgjaldsins, hann endurgeldur reianlega.

57g gjri drukkna hfingja hennar og vitringa, jarla hennar og landstjra og kappa hennar. eir skulu sofna eilfum svefni og eigi vakna framar - segir konungurinn. Drottinn allsherjar er nafn hans.

58Svo segir Drottinn allsherjar: Hinn vi Bablonsmr skal rifinn vera til grunna og hin hu borgarhli hennar brennd eldi, - j, lir vinna fyrir gg og jir leggja sig erfii fyrir eldinn!


Bk varpa Efrat

59Skipunin sem Jerema spmaur lagi fyrir Seraja Nerason, Mahasejasonar, er hann fr erindum Sedeka Jdakonungs til Bablon, fjra ri rkisstjrnar hans. En Seraja var herbastjri. 60En Jerema skrifai alla gfu, er koma mundi yfir Bablon, eina bk - allar essar rur, sem ritaar eru um Bablon.

61Jerema sagi vi Seraja: " er kemur til Bablon, sj til, a lesir upp ll essi or, 62og seg: ,Drottinn, hefir sjlfur hta essum sta a afm hann, svo a enginn byggi framar honum, hvorki menn n skepnur, v a eilfri aun skal hn vera.' 63Og egar hefir lesi bk essa til enda, bind vi hana stein og kasta henni t Efrat, 64og seg: ,Svo skal Bablon skkva og ekki rsa upp aftur, vegna eirrar gfu, er g lt yfir hana koma!'"

Hr lkur orum Jerema.


Fall Jersalem

52
1Sedeka var tuttugu og eins rs a aldri, er hann var konungur, og ellefu r rkti hann Jersalem. Mir hans ht Hamtal Jeremadttir og var fr Lbna. 2Hann gjri a sem illt var augum Drottins, me llu svo sem gjrt hafi Jjakm. 3Vegna reii Drottins fr svo fyrir Jersalem og Jda, a hann varpai eim burt fr augliti snu.

Sedeka br trnai vi Babelkonung, 4og nunda rkisri hans, tunda degi hins tunda mnaar, kom Nebkadresar Babelkonungur me allan her sinn til Jersalem, og eir settust um hana og reistu hervirki hringinn kringum hana. 5Var borgin annig umstri fram ellefta rkisr Sedeka konungs.

6 fjra mnuinum, nunda degi mnaarins, er hungri tk a sverfa a borginni og landslur var orinn vistalaus, 7 var broti skar inn borgina. Og konungur og allir hermennirnir flu og fru t r borginni um nttina gegnum hlii milli beggja mranna, sem er hj konungsgarinum, tt Kaldear umkringdu borgina, og hldu leiina til slttlendisins.

8Her Kaldea veitti konungi eftirfr og ni Sedeka Jerkvllum, er allur her hans hafi tvstrast burt fr honum. 9Tku eir konung hndum og fluttu hann til Ribla Hamat-hrai til Babelkonungs. Hann kva upp dm hans. 10Lt Babelkonungur drepa sonu Sedeka fyrir augum hans. Smuleiis lt hann drepa alla hfingja Jda Ribla. 11En Sedeka lt hann blinda og binda eirfjtrum. San lt Babelkonungur flytja hann til Bablon og setja fangelsi, og var hann ar til dauadags.

12En fimmta mnui, tunda degi mnaarins - a er ntjnda rkisri Nebkadresars Babelkonungs - kom Nebsaradan lfvararforingi, vildarjnn Babelkonungs, til Jersalem 13og brenndi musteri Drottins og konungshllina og ll hs Jersalem, og ll hs strmennanna brenndi hann eldi. 14En allur Kaldeaher, s er var me lfvararforingjanum, reif niur alla mrana umhverfis Jersalem. 15En leifar lsins, er eftir voru borginni, og lihlaupana, er hlaupist hfu li me Babelkonungi, og sem eftir voru af inaarmnnum, herleiddi Nebsaradan lfvararforingi til Bablon. 16En af almga landsins lt Nebsaradan lfvararforingi nokkra vera eftir sem vngarsmenn og akurkarla.

17Eirslurnar, er voru vi musteri Drottins, og undirstupallana og eirhafi, er voru musteri Drottins, brutu Kaldear sundur og fluttu allan eirinn til Bablon. 18Og katlana, eldspaana, skarbtana, dreifingarsklarnar, bollana og ll eirhldin, er notu voru vi gusjnustuna, tku eir. 19 tk og lfvararforinginn katlana, eldpnnurnar, dreifingarsklarnar, pottana, ljsastikurnar, bollana, kerin - allt sem var af gulli og silfri. 20Slurnar tvr, hafi og undirstdupallana, er Salmon konungur hafi gjra lti musteri Drottins - eirinn r llum essum hldum var eigi veginn. 21En hva slurnar snertir, var nnur slan tjn lnir h, og tlf lna langan r urfti til a n utan um hana, en hn var fjgra fingra ykk, hol a innan. 22En ofan henni var slnahfu af eiri og var a fimm lnir h. Rii net og granatepli voru umhverfis hfui, allt af eiri, og eins var hinni slunni. 23En granateplin voru nutu og sex, au er t sneru. ll granateplin voru hundra rina netinu allt um kring.

24Og lfvararforinginn tk Seraja hfuprest og Sefana annan prest og rskuldsverina rj. 25Og r borginni tk hann hirmann einn, er skipaur var yfir hermennina, og sj menn af eim, er daglega litu auglit konungs, er fundust borginni, og ritara hershfingjans, ess er bau t landslnum, og sextu manns af sveitaflki, v er fannst borginni. 26essa menn tk Nebsaradan lfvararforingi og flutti til Ribla til Babelkonungs. 27En Babelkonungur lt drepa Ribla Hamat-hrai. annig var Jda herleiddur r landi snu.

28etta var mannflki, sem Nebkadresar herleiddi: Sjunda ri 3023 Jdaba, 29tjnda rkisr Nebkadresars 832 slir r Jersalem. 30Tuttugasta og rija rkisr Nebkadresars herleiddi Nebsaradan lfvararforingi 745 slir af Jdabum. Alls voru a 4600 slir.


Jjakn naur

31Og rtugasta og sjunda tlegarri Jjakns Jdakonungs, tlfta mnuinum, tuttugasta og fimmta dag mnaarins, nai Evl-Merdak Babelkonungur - ri sem hann kom til rkis - Jjakn Jdakonung og tk hann t r dflissunni. 32Og hann talai vingjarnlega vi hann og setti stl hans ofar stlum hinna konunganna, sem hj honum voru Bablon. 33Og hann fr r bandingjaftum snum og borai stuglega me honum, mean hann lifi. 34En uppeldi hans - hi stuga uppeldi - var honum veitt af Babelkonungi, a er hann urfti degi hverjum, alla vi hans, allt ar til er hann d.



Nettgfan og Hi slenska Bibluflag - gst 1997