JESAJA



1
1Vitrun Jesaja Amozsonar, er hann fkk um Jda og Jersalem dgum ssa, Jtams, Akasar og Hiska, konunga Jda.


Gu krir

2Heyri, r himnar, og hlusta , jr, v a Drottinn talar:

g hefi fstra brn og ftt au upp, og au hafa risi gegn mr.

3Uxinn ekkir eiganda sinn og asninn jtu hsbnda sns, en srael ekkir ekki, mitt flk skilur ekki.


Landi srum eftir innrs Assringa

4Vei hinni syndugu j, eim l, sem misgjrum er hlainn, afsprengi illrismannanna, spilltum sonum!

eir hafa yfirgefi Drottin, sm Hinn heilaga srael og sni baki vi honum.

5Hvar tli r a lta ljsta yur framvegis, fyrst r haldi fram a verskallast?

Hfui er allt srum og hjarta allt sjkt. 6Fr hvirfli til ilja er ekkert heilt, tmar undir, skrmur og njar benjar, sem hvorki er kreist r n um bundi og r eigi mktar me olu.

7Land yar er aun, borgir yar eldi brenndar, tlendir menn eta upp akurland yar fyrir augum yar, slk eying sem er land kemst vina hendur.

8Dttirin Son er ein eftir eins og varskli vngari, eins og vkukofi melnugari, eins og umsetin borg.

9Ef Drottinn allsherjar hefi eigi lti oss eftir leifar, mundum vr brtt hafa ori sem Sdma, - lkst Gmorru!


Fntar gusjnustur

10Heyri or Drottins, dmarar Sdmu! Hlusta kenning Gus vors, Gmorru-lur!

11Hva skulu mr yar mrgu slturfrnir? - segir Drottinn. g er orinn saddur hrtabrennifrnum og aliklfafeiti, og uxa-, lamba- og hafrabl langar mig ekki.

12egar r komi til ess a lta auglit mitt, hver hefir bei yur a traka forgara mna?

13Beri eigi lengur fram fntar matfrnir; r eru mr andstyggilegur frnarreykur!

Tunglkomur, hvldardagar, htastefnur, - g f eigi ola a saman fari ranglti og htarng. 14Sl mn hatar tunglkomur yar og htir, r eru ornar mr byri, g er reyttur orinn a bera r.

15Er r frni upp hndum, byrgi g augu mn fyrir yur, og tt r biji mrgum bnum, heyri g ekki. Hendur yar eru alblugar.

16voi yur, hreinsi yur. Taki illskubreytni yar burt fr augum mnum. Lti af a gjra illt, 17lri gott a gjra!

Leiti ess, sem rtt er.
Hjlpi eim, sem fyrir ofrki verur.
Reki rttar hins munaarlausa.
Verji mlefni ekkjunnar.

18Komi, eigumst lg vi! - segir Drottinn. a syndir yar su sem skarlat, skulu r vera hvtar sem mjll. a r su rauar sem purpuri, skulu r vera sem ull.

19Ef r eru ausveipir og hlnir, skulu r njta landsins ga, 20en ef r frist undan v og verskallist, skulu r vera sveri bitnir. Munnur Drottins hefir tala a.


Angurlj um Jersalem

21Hvernig stendur v, a hn er orin a skkju - borgin trfasta? Hn var full rttinda, og rttlti hafi ar blfestu, en n manndrpsmenn.

22Silfur itt er ori a sora, vn itt vatni blanda. 23Hfingjar nir eru uppreistarmenn og leggja lag sitt vi jfa. Allir elska eir mtu og skjast lmir eftir fgjfum. eir reka eigi rttar hins munaarlausa, og mlefni ekkjunnar fr eigi a koma fyrir .

24Fyrir v segir hinn alvaldi Drottinn allsherjar, hinn voldugi sraels Gu:

Vei, g skal n rtti mnum gagnvart mtstumnnum mnum og hefna mn vinum mnum. 25Og g skal rtta t hnd mna til n og hreinsa sorann r r, eins og me ltsku, og skilja fr allt bli.

26g skal f r aftur slka dmendur sem ndveru og ara eins rgjafa og upphafi. Upp fr v skalt kallast br rttvsinnar, borgin trfasta.

27Son skal endurleyst fyrir rttan dm, og eir, sem taka sinnaskiptum, munu frelsair vera fyrir rttlti. 28En tortming kemur yfir alla illrismenn og syndara, og eir, sem yfirgefa Drottin, skulu fyrirfarast.


Endalok heiinna frnarlunda

29r munu blygast yar fyrir eikurnar, sem r hfu mtur , og r munu skammast yar fyrir lundana, sem voru yndi yar. 30v a r munu vera sem eik me visnuu laufi og eins og vatnslaus lundur. 31Og hinn voldugi skal vera a stri og verk hans a eldsneista, og hvort tveggja mun uppbrenna hva me ru og enginn slkkva.


2
1Ori, sem Jesaja Amozsyni vitraist um Jda og Jersalem.


jirnar streyma til Jersalem

2a skal vera hinum sustu dgum, a fjall a, er hs Drottins stendur , mun grundvalla vera fjallatindi og gnfa upp yfir hirnar, og anga munu allir lirnir streyma.

3Og margar jir munu bast til ferar og segja: "Komi, frum upp fjall Drottins, til hss Jakobs Gus, svo a hann kenni oss sna vegu og vr megum ganga hans stigum," v a fr Son mun kenning t ganga og or Drottins fr Jersalem.

4Og hann mun dma meal lanna og skera r mlum margra ja. Og r munu sma plgjrn r sverum snum og snila r spjtum snum. Engin j skal sver reia a annarri j, og ekki skulu r temja sr herna framar.

5ttmenn Jakobs, komi, gngum ljsi Drottins.


Hinn mikli dagur dms

6 hefir hafna j inni, ttmnnum Jakobs, v a eir eru allir austurlenskum gldrum og spfrum, eins og Filistar, og fylla landi tlendum mnnum.

7Land eirra er fullt af silfri og gulli, og fjrsjir eirra eru rjtandi.

Land eirra er fullt af strshestum, og vagnar eirra eru teljandi.

8Land eirra er fullt af falsguum, eir falla fram fyrir eigin handaverkum snum, fram fyrir v, sem fingur eirra hafa gjrt.

9En mannkind skal beygjast og maurinn lgjast, og eigi munt fyrirgefa eim.

10Gakk inn bergi og fel ig jru fyrir gnum Drottins og ljma htignar hans.

11Hin drembilegu augu mannsins skulu lgjast og hroki mannanna beygjast, og Drottinn einn skal eim degi hleitur vera.

12Sannarlega mun dagur Drottins allsherjar upp renna. Hann kemur yfir allt a, sem drambltt er og hrokafullt, og yfir allt, er htt gnfir, - a skal lgjast - 13og yfir ll hin hvxnu og gnfandi sedrustr Lbanon, og yfir allar Basanseikur, 14og yfir ll h fjll og allar gnfandi hir, 15og yfir alla hreista turna og yfir alla kleifa mrveggi, 16og yfir alla Tarsisknrru og yfir allt ginnandi glys.

17Og dramblti mannsins skal lgjast og hroki mannanna beygjast, og Drottinn einn skal eim degi hleitur vera.

18Og falsguirnir - a er me llu ti um .

19 munu menn smjga inn bjarghella og jarholur fyrir gnum Drottins og fyrir ljma htignar hans, egar hann rs upp til ess a skelfa jrina.

20 eim degi munu menn kasta fyrir moldvrpur og leurblkur silfurgoum snum og gullgoum, er eir hafa gjrt sr til a falla fram fyrir, 21en skreiast sjlfir inn klettagjr og hamarskorur fyrir gnum Drottins og fyrir ljma htignar hans, egar hann rs upp til ess a skelfa jrina.

22Htti a treysta mnnum, hverfulan lfsanda hafa eir nsum sr. Hvers viri eru eir?


Upplausn jflagsins

3
1Sj, hinn alvaldi, Drottinn allsherjar sviptir Jersalem og Jda hverri sto og styttu, allri sto braus og allri sto vatns, 2hetjum og hermnnum, dmendum og spmnnum, spsagnamnnum og ldungum, 3hfusmnnum, viringamnnum, rgjfum, hugvitsmnnum og kunnttumnnum.

4g vil f eim ungmenni fyrir hfingja, og smsveinar skulu drottna yfir eim.

5 meal flksins skal maur manni rengja. Ungmenni mun hrokast upp mti ldungnum og skrlmenni upp mti tignarmanninum.

6egar einhver rfur brur sinn hsi fur sns og segir: " tt yfirhfn, ver stjrnari vor, og etta fallandi rki skal vera undir inni hendi," 7 mun hann eim degi hefja upp raust sna og segja: "g vil ekki vera sralknir, og hsi mnu er hvorki til brau n kli. Gjri mig ekki a jstjra."

8Jersalem er a hruni komin og Jda er a falla, af v a tunga eirra og athfi var gegn Drottni til ess a storka draraugum hans. 9Andlitssvipur eirra vitnar gegn eim, og eir gjra syndir snar heyrinkunnar, eins og Sdma, og leyna eim ekki. Vei eim, v a eir hafa baka sjlfum sr gfu.

10Heill hinum rttltu, v a eim mun vel vegna, v a eir munu njta vaxtar verka sinna.

11Vei hinum gulega, honum mun illa vegna, v a honum mun goldi vera eftir tilgjrum hans.

12Harstjri jar minnar er drengur, og konur drottna yfir henni. j mn, leitogar nir leia ig afleiis og villa fyrir r veginn.


Gu krir

13Drottinn gengur fram til a skja skina, hann stendur frammi til a dma jirnar. 14Drottinn gengur fram til dms gegn ldungum ls sns og hfingjum hans:

"a eru r, sem hafi eti upp vngarinn. Rndir fjrmunir ftklinganna eru hsum yar. 15Hvernig geti r fengi af yur a ftum troa l minn og merja sundur andlit hinna snauu," - segir hinn alvaldi, Drottinn allsherjar.


Hinar hreyknu Jersalemdtur

16Drottinn sagi: Skum ess a dtur Sonar eru drembiltar og ganga hnakkakerrtar, gjta t undan sr augunum og tifa gngunni og lta glamra kklaspennunum, 17 mun Drottinn gjra klugan hvirfil Sonar dtra og gjra bera blygan eirra.

18 eim degi mun Drottinn burt nema skart eirra: kklaspennurnar, ennisbndin, hlstinglin, 19eyrnaperlurnar, armhringana, andlitssklurnar, 20motrana, kklafestarnar, beltin, ilmbaukana, tfraingin, 21fingurgullin, nefhringana, 22glitklin, nrklin, mttlana og pyngjurnar, 23speglana, lndkana, vefjarhettina og slurnar.

24Koma mun daunn fyrir ilm, reiptagl fyrir belti, skalli fyrir hrflttur, astrengdur hrusekkur sta skrautskikkju, brennimerki sta fegurar.

25Menn nir munu fyrir sveri falla og kappar nir orustu.

26Hli borgarinnar munu kveina og harma, og hn sjlf mun sitja einmana jrinni.


4
1 eim degi munu sj konur rfa sama manninn og segja: "Vr skulum sjlfar fa oss og kla, lt oss aeins nefnast eftir nafni nu, nem burt smn vora."


Hinir heilgu sem af komast

2 eim degi mun kvistur Drottins prilegur og veglegur vera, og vxtur landsins hr og fagur fyrir af srael, sem undan komast.

3eir sem af lifa Son og eftir vera Jersalem, skulu kallast heilagir, allir eir, sem skrir eru meal hinna lifandi Jersalem.

4 er Drottinn hefir afvegi hreinindi Sonardtra og hreinsa bl Jersalemborgar af henni me refsidmsanda og hreinsunaranda, 5mun hann skapa sk um daga og reyk og sknandi eldsloga um ntur yfir llum helgidminum Sonarfjalli og samkomunum ar, v a yfir llu v, sem drlegt er, skal verndarhlf vera. 6Og laufskli skal vera ar til forslu fyrir hitanum daginn og til hlis og sklis fyrir steypiregni og skrum.


starkvi um vngarinn

5
1g vil kvea kvi um stvin minn, starkvi um vngar hans.

stvinur minn tti vngar frjsamri h. 2Hann stakk upp garinn og tndi grjti r honum, hann grursetti gavnvi honum, reisti turn honum mijum og hj ar einnig t vnlagarr, og hann vonai a garurinn mundi bera vnber, en hann bar mulinga.

3Dmi n, r Jersalembar og Jdamenn, milli mn og vngars mns! 4Hva var meira a gjrt vi vngar minn en g hafi gjrt vi hann? Hv bar hann mulinga, egar g vonai a hann mundi bera vnber?

5En n vil g kunngjra yur, hva g tla a gjra vi vngar minn: Rfa yrnigeri, svo a hann veri etinn upp, brjta niur mrvegginn, svo a hann veri troinn niur. 6Og g vil gjra hann a aun, hann skal ekki vera snilaur og ekki stunginn upp, ar skulu vaxa yrnar og istlar, og skjunum vil g um bja, a au lti enga regnskr yfir hann drjpa.

7Vngarur Drottins allsherjar er sraels hs, og Jdamenn stkr plantan hans. Hann vonaist eftir rtti, en sj, manndrp; eftir rttvsi, en sj, neyarkvein.


Veihrp

8Vei eim, sem bta hsi vi hs og leggja akur vi akur, uns ekkert landrmi er eftir og r bi einir landi.

9Drottinn allsherjar mlir eyra mr: sannleika skulu mrg hs vera a aun, mikil og fgur hs vera mannlaus. 10v a tu plglnd vngari skulu gefa af sr eina skjlu og ein tunna sis eina skeppu.

11Vei eim, sem rsa rla morguns til ess a skjast eftir fengum drykk, sem sitja fram ntt eldrauir af vni. 12Ggjur, hrpur, bumbur og hljppur kvea vi, og vni flir vi samdrykkjur eirra, en gjrum Drottins gefa eir eigi gaum, og a, sem hann hefir me hndum, sj eir ekki.

13Fyrir v mun lur minn fyrr en af veit fara tleg, og tignarmennirnir kveljast af hungri og svallararnir vanmegnast af orsta.

14Fyrir v vex grgi Heljar og hn glennir gini sem mest hn m, og skrautmenni landsins og svallarar, hvaamennirnir og gleimennirnir steypast niur anga.

15Og mannkind skal beygjast og maurinn lgjast og augu drambltra vera niurlt. 16En Drottinn allsherjar mun hleitur vera dminum og hinn heilagi Gu sna heilagleik rttvsi.

17Lmb munu ganga ar beit eins og afrtti, og hinar auu lendur rkismannanna munu geitur upp eta.

18Vei eim, sem draga refsinguna bndum rangltisins og syndagjldin eins og aktaugum, 19eim er segja: "Flti hann sr og hrai verki snu, svo a vr megum sj a, komi n ragjr Hins heilaga srael fram og rtist, svo a vr megum vera varir vi."

20Vei eim, sem kalla hi illa gott og hi ga illt, sem gjra myrkur a ljsi og ljs a myrkri, sem gjra beiskt a stu og stt a beisku.

21Vei eim, sem vitrir eru augum sjlfra sn og hyggnir a eigin liti.

22Vei eim, sem kappar eru vndrykkju og flugar hetjur v a byrla fengan drykk, 23eim sem skna hinn seka fyrir mtur og svipta hina rttltu rtti eirra.

24Fyrir v, eins og eldsloginn eyir strinu og heyi hngur bli, svo skal rt eirra fna og blm eirra feykjast sem ryk, af v a eir hafa hafna lgmli Drottins allsherjar og fyrirliti or Hins heilaga srael.

25ess vegna blaist reii Drottins gegn l hans, og hann rtti t hnd sna mti honum og laust hann, og fjllin skulfu og lkin lgu sem sorp strtum.

Allt fyrir a linnir ekki reii hans og hnd hans er enn trtt.


Assringar munu koma

26Drottinn reisir hermerki fyrir fjarlga j og blstrar hana fr ystu landslfu, og sj, hn kemur fljt og fr. 27Enginn er ar mur og engum skrikar ftur, enginn blundar n tekur sig nir, engum eirra losnar belti fr lendum, og ekki slitnar skvengur nokkurs eirra.

28rvar eirra eru hvesstar og allir bogar eirra bentir. Hfarnir hestum eirra eru sem tinna og vagnhjl eirra sem vindbylur. 29skur eirra er sem ljnsskur, eir skra sem ung ljn. eir grenja, grpa herfangi og hafa a burt, og enginn fr bjarga.

30 eim degi munu eir koma grenjandi mti jinni eins og lgandi brim.

Ef horft er yfir landi, er ar skelfilegt myrkur, og dagsbirtan er myrkvu af dimmum skjum.


Jesaja kallaur til spmanns

6
1ri sem ssa konungur andaist s g Drottin sitjandi hum og gnfandi veldistli, og sli skikkju hans fyllti helgidminn. 2Umhverfis hann stu serafar. Hafi hver eirra sex vngi. Me tveimur huldu eir sjnur snar, me tveimur huldu eir ftur sna og me tveimur flugu eir. 3Og eir klluu hver til annars og sgu:

"Heilagur, heilagur, heilagur er Drottinn allsherjar, ll jrin er full af hans dr."

4Vi raust eirra, er eir klluu, skulfu undirstur rskuldanna og hsi var fullt af reyk.

5 sagi g: "Vei mr, a er ti um mig! v a g er maur, sem hefi hreinar varir og b meal flks, sem hefir hreinar varir, v a augu mn hafa s konunginn, Drottin allsherjar."

6Einn serafanna flaug til mn. Hann hlt glandi koli, sem hann hafi teki af altarinu me tng, 7og hann snart munn minn me kolinu og sagi: "Sj, etta hefir snorti varir nar. Misgjr n er burt tekin og frigt er fyrir synd na."

8 heyri g raust Drottins. Hann sagi: "Hvern skal g senda? Hver vill vera erindreki vor?"

Og g sagi: "Hr er g, send mig!"

9Og hann sagi: "Far og seg essu flki:

Hli grandgfilega til, r skulu ekkert skilja, horfi vandlega, r skulu einskis vsir vera!

10Gjr hjarta essa flks tilfinningarlaust og eyru ess daufheyr og afturloka augum ess, svo a eir sji ekki me augum snum, heyri ekki me eyrum snum og skilji ekki me hjarta snu, a eir mttu sna sr og lknast."

11Og g sagi: "Hversu lengi, Drottinn?"

Hann svarai: "ar til er borgirnar standa eyi byggar og hsin mannlaus og landi verur gjreytt."

12Drottinn mun reka flki langt burt og eyistairnir vera margir landinu. 13Og tt enn s tundi hluti eftir v, skal hann og vera eyddur.

En eins og rtarstfur verur eftir af terpentntrnu og eikinni, er au eru felld, svo skal og stfur ess vera heilagt si.


Jesaja boar von og stafestu

7
1Svo bar til dgum Akasar, konungs Jda, Jtamssonar, ssasonar, a Resn Srlandskonungur og Peka Remaljason, konungur srael, fru upp til Jersalem til a herja hana, en fengu ekki unni hana.

2 kom hsi Davs essi fregn: Srland hefir gjrt bandalag vi Efram. Skalf hjarta konungs og hjarta jar hans, eins og skgartr skjlfa fyrir vindi.

3 sagi Drottinn vi Jesaja: "Gakk og Sear Jasb, sonur inn, til mts vi Akas, a enda vatnstokksins r efri tjrninni, vi veginn t bleikivllinn, 4og seg vi hann: Gt n og haf kyrrt um ig. ttast eigi og lt eigi hugfallast fyrir essum tveimur rjkandi brandabrotum, fyrir brennandi reii eirra Resns, Srlendinga og Remaljasonar. 5Skum ess a Srland, Efram og Remaljasonur hafa haft ill r me hndum gegn r og sagt: 6,Vr skulum fara herfer hendur Jda og skjta mnnum skelk bringu, taka landi herskildi og setja Tabelsson ar til konungs,' - 7skum ess segir hinn alvaldi Drottinn: a skal eigi takast og a skal eigi vera. 8Damaskus er hfu Srlands og Resn hfu Damaskus. Og ur en liin eru sextu og fimm r skal Efram gjreytt vera og eigi vera j upp fr v. - 9Og Samara er hfu Eframs og Remaljasonur hfu Samaru.

Ef r tri eigi, munu r eigi f staist."


Jesaja boar tkn: Immanel

10Og enn talai Drottinn vi Akas og sagi: 11"Bi r tkns af Drottni, Gui num, hvort sem vilt heldur beiast ess nean r undirheimum ea ofan a fr hum."

12En Akas sagi: "g vil einskis bija og eigi freista Drottins."

13 sagi Jesaja: "Heyri, r nijar Davs, ngir yur a eigi a reyta menn, r v a r reyti einnig Gu minn? 14Fyrir v mun Drottinn gefa yur tkn sjlfur:

Sj, yngismr verur ungu og fir son og ltur hann heita Immanel. 15Vi srmjlk og hunang skal hann alast, er hann fer a hafa vit a hafna hinu illa og velja hi ga. 16ur en sveinninn hefir vit a hafna hinu illa og velja hi ga, skal mannaun vera landi eirra tveggja konunga, sem n skelfa ig. 17Drottinn mun lta yfir ig og yfir j na og yfir hs fur ns daga koma, a ekki hafa slkir yfir lii san Efram skildist fr Jda - Assrukonung."


Sagt fyrir um innrs og ney

18 eim degi mun Drottinn blstra flugurnar, sem eru vi mynni Nl-kvslunum Egyptalandi, og bflugurnar, sem eru Assru, 19og r munu allar koma og setjast dalverpin og bergskorurnar, alla yrnirunna og ll vatnsbl.

20 eim degi mun Drottinn me rakhnfi, leigum fyrir handan fljt - me Assrukonungi - raka hfui og kvihrin, og skeggi mun hann einnig nema burt.

21 eim degi mun maur hafa kvgu og tvr r, 22og vegna ess, hve vel r mjlka, mun hann hafa srmjlk til matar. srmjlk og hunangi skal hver maur lifa, sem eftir verur landinu.

23Og eim degi mun svo fara, a alls staar ar sem ur stu sund vnviir, sund sikla viri, ar skulu vaxa yrnar og istlar. 24Menn skulu ekki fara ar um, nema eir hafi me sr rvar og boga, v a landi skal ekki anna vera en yrnar og istlar. 25Og ll fellin, sem n eru stungin upp me skflu - anga skal enginn maur koma af hrslu vi yrna og istla. Nautpeningi verur hleypt anga og saufnaur ltinn traka au niur.


Tknrnt nafn

8
1Drottinn sagi vi mig: "Tak r strt spjald og rita a me algengu letri: Hrafengi Skyndirn. 2Og tak mr skilrka votta, prestinn ra og Sakara Jeberekason." 3Og g nlgaist spkonuna, og hn var ungu og l son. sagi Drottinn vi mig: "Lt hann heita Hrafengi Skyndirn. 4v a ur en sveinninn lrir a kalla ,fair minn' og ,mir mn,' skal auur Damaskus og herfang Samaru burt flutt vera fram fyrir Assrukonung."


Hin straumhgu vtn og hin stru

5Og Drottinn talai enn vi mig og sagi:

6Af v a essi lur fyrirltur hin straumhgu Sla-vtn, en fagnar Resn og Remaljasyni, 7sj, fyrir v mun Drottinn lta yfir koma hin stru og miklu vtn fljtsins - Assrukonung og allt hans einvalali. Skal a ganga upp yfir alla farvegu sna og fla yfir alla bakka. 8Og a skal brjtast inn Jda, fla ar yfir og geysast fram, ar til manni tekur undir hku, og breia vngi sna yfir allt itt land, eins og a er vtt til, Immanel!


Gu er me oss

9Viti a, lir, og hlusti , allar fjarlgar landslfur! Herklist, r skulu samt lta hugfallast! Herklist, r skulu samt lta hugfallast! 10Taki saman r yar, au skulu a engu vera. Mli mlum yar, au skulu engan framgang f, v a Gu er me oss!


Gu einn ber a ttast

11Svo mlti Drottinn vi mig, er hnd hans hreif mig og hann varai mig vi v a ganga sama veg og etta flk gengur:

12r skulu ekki kalla allt a ,samsri', sem etta flk kallar ,samsri', og ekki ttast a, sem a ttast, og eigi skelfast. 13Drottinn allsherjar, hann skulu r telja heilagan, hann s yur tti, hann s yur skelfing. 14Og hann skal vera helgidmur og steytingarsteinn og hrsunarhella fyrir bar ttjir sraels og snara og gildra fyrir Jersalemba. 15Og margir af eim munu hrasa, falla og meiast, festast snrunni og vera veiddir.


Spmaurinn dregur sig hl

16g bind saman vitnisburinn og innsigla kenninguna hj lrisveinum mnum. 17g treysti Drottni, tt hann byrgi n auglit sitt fyrir Jakobs nijum, og g b hans. 18Sj, g og synirnir, sem Drottinn hefir gefi mr, vr erum til tkns og jarteikna srael fr Drottni allsherjar, sem br Sonfjalli.


Vara vi andasringum

19Ef eir segja vi yur: "Leiti til andasringarmanna og spsagnarmanna, sem hvskra og umla! - ekki flk a leita frtta hj guum snum og leita til hinna dauu vegna hinna lifandi?" - 20 svari eim: "Til kenningarinnar og vitnisburarins!"

Ef menn tala ekki samkvmt essu ori, hafa eir engan morgunroa 21og munu rfa hrjir og hungrair. Og er hungrar munu eir fyllast bri og formla konungi snum og Gui snum. Hvort sem horft er til himins 22ea liti til jarar, sj, ar er ney og myrkur. angistarsorta og nidimmu eru eir treknir.


Friarhfinginn

9
1Eigi skal myrkur vera landi v, sem n er nauum statt. Fyrrum lt hann vansmd koma yfir Seblonsland og Naftalland, en sar meir mun hann varpa frg yfir leiina til hafsins, landi hinumegin Jrdanar og Galleu heiingjanna.

2S j, sem myrkri gengur, sr miki ljs. Yfir , sem ba landi nttmyrkranna, skn ljs.

3 eykur strum fgnuinn, gjrir gleina mikla. Menn gleja sig fyrir nu augliti, eins og egar menn glejast kornskurartmanum, eins og menn leika af fgnui egar herfangi er skipt.

4v a hi unga ok hennar, stafinn, sem rei a herum hennar, brodd rekstrarmannsins, hefir sundur broti, eins og degi Midans.

5ll harkmikil hermannastgvl og allar blstokknar skikkjur skulu brenndar og vera eldsmatur.

6v a barn er oss ftt, sonur er oss gefinn. hans herum skal hfingjadmurinn hvla. Nafn hans skal kalla Undrargjafi, Guhetja, Eilfarfair, Friarhfingi.

7Mikill skal hfingjadmurinn vera og friurinn engan enda taka hsti Davs og rki hans. Hann mun reisa a og efla me rttvsi og rttlti han fr og a eilfu.

Vandlting Drottins allsherjar mun essu til vegar koma.


Dmsrur

8Drottinn hefir sent or gegn Jakob, og v lstur niur srael. 9Og ll jin skal vera ess skynja, bi Efram og Samarubar, sem af metnai og strilti hjartans segja: 10"Tigulsteinarnir eru hrundir, en vr skulum byggja upp aftur af hggnu grjti, mrberjatrn eru felld, en vr skulum setja sedrustr stainn." 11ess vegna mun Drottinn efla mtstumenn Resns hendur eim og vopna vini eirra, 12Srlendinga a austan og Filista a vestan, og eir skulu svelgja srael me gapandi gini.

Allt fyrir a linnti ekki reii hans, og hnd hans er enn trtt.

13En jin sneri sr ekki til hans, sem laust hana, og Drottins allsherjar leituu eir ekki. 14ess vegna mun Drottinn hggva hfu og hala af srael, plmakvistinn og sefstri sama degi.

15ldungarnir og viringamennirnir eru hfui, spmenn eir, er kenna lygar, eru halinn.

16v a leitogar essa flks leia a afleiis, og eir, sem lta leia sig, tortmast. 17Fyrir v hefir Drottinn enga glei af skumnnum ess og enga meaumkun me munaarleysingjum ess og ekkjum, v a allir eru eir guleysingjar og illvirkjar, og hver munnur mlir heimsku.

Allt fyrir etta linnti ekki reii hans, og hnd hans er enn trtt.

18v a hi gulega athfi brennur eins og eldur, eyir yrnum og istlum og kveikir ykkum skgarrunnum, svo a eir hvirflast upp reykjarmkk. 19Vegna reii Drottins allsherjar stendur landi bjrtu bli og flki verur sem eldsmatur; enginn yrmir rum. 20Menn rfa sig til hgri handar og eru hungrair. eir eta til vinstri handar og vera eigi saddir. Hver etur holdi af snum eigin armlegg: 21Manasse Efram og Efram Manasse, og bir saman ra eir Jda.

Allt fyrir etta linnir ekki reii hans, og hnd hans er enn trtt.


10
1Vei eim, sem veita ranga rskuri og fra skasemdarkvi letur 2til ess a halla rtti ftkra og rna lgum hina naustddu meal flks mns, til ess a ekkjurnar veri eim a herfangi og eir fi fflett munaarleysingjana. 3Hva tli r a gjra degi hegningarinnar og egar eyingin kemur r fjarska? Til hvers vilji r flja um sj? Og hvar vilji r geyma aufi yar? 4Er nokku anna fyrir hendi en a falla kn meal hinna fjtruu ea hnga meal hinna vegnu?

Allt fyrir etta linnir ekki reii hans, og hnd hans er enn trtt.


Heimsveldi Assra er refsivndur

5Vei Assr, vendinum reii minnar! Heift mn er stafurinn hndum eirra. 6g sendi hann mti gulausri j, g b honum a fara mti lnum, sem g er reiur, til ess a rna og rupla og troa hann ftum sem saur strtum.

7En hann skilur a eigi svo, og hjarta hans hugsar eigi svo, heldur girnist hann a eya og upprta margar jir.

8Hann segir: "Eru ekki hfingjar mnir allir saman konungar? 9Fr ekki fyrir Kalne eins og fyrir Karkemis, fyrir Hamat eins og fyrir Arpad, fyrir Samaru eins og fyrir Damaskus? 10Eins og hnd mn ni til konungsrkja guanna, og voru lkneskjur eirra fleiri en Jersalem og Samaru, 11j, eins og g hefi fari me Samaru og gui hennar, svo mun g fara me Jersalem og gualkneski hennar!"

12En egar Drottinn hefir loki llu starfi snu Son-fjalli og Jersalem, mun hann vitja vaxtarins af ofmetnainum hjarta Assrukonungs og hins hrokafulla drembiltis augna hans, 13v a hann hefir sagt: "Me styrk handar minnar hefi g essu til leiar komi og me hyggindum mnum, v a g er vitsmunamaur. g hefi frt r sta landamerki janna, rnt fjrhlutum eirra og sem alvaldur steypt af stli drottnendum eirra. 14Hnd mn ni fjrafla janna, sem fuglshreiur vri. Eins og menn safna eggjum, sem fuglinn er floginn af, svo hefi g safna saman llum lndum, og hefir enginn blaka vngjum, loki upp nefinu n tst."

15Hvort m xin dramba gegn eim, sem heggur me henni, ea sgin miklast gegn eim, sem sagar me henni? Allt eins og sprotinn tlai a sveifla eim, er reiir hann, ea stafurinn fra loft ann, sem ekki er af tr. 16Fyrir v mun hinn alvaldi, Drottinn allsherjar, senda megrun hetjuli hans, og undir dr hans mun eldur blossa upp sem brennandi bl. 17Og ljs sraels mun vera a eldi og Hinn heilagi srael a loga, og s logi skal einum degi upp brenna og eya yrnum hans og istlum 18og afm a fullu og llu hina drlegu skga hans og aldingara. Hann skal vera eins og sjklingur, sem veslast upp. 19Og leifarnar af skgartrjm hans munu vera teljandi, og smsveinn mun geta skrifa au upp.


Leifar munu komast af

20 eim degi skulu leifarnar af srael og eir af Jakobs hsi, sem af komast, eigi framar reia sig ann sem sl , heldur munu eir me trfesti reia sig Drottin, Hinn heilaga srael.

21Leifar munu aftur hverfa, leifarnar af Jakob, til hins mttuga Gus. 22v a tt flksfjldi inn, srael, vri sem sjvarsandur, skulu aeins leifar af honum aftur hverfa.

Eying er fastrin, framveltandi fl rttltis. 23v a eyingu, og hana fastrna, mun hinn alvaldi, Drottinn allsherjar framkvma jrinni miri.


Gu snst gegn heimsveldinu

24Svo segir hinn alvaldi, Drottinn allsherjar: j mn, sem br Son, ttast eigi Assr, er hann slr ig me sprota og reiir a r staf sinn, eins og Egyptar gjru. 25v a eftir skamma hr er reiin enda, og beinist heift mn a eying eirra. 26 reiir Drottinn allsherjar svipuna a eim, eins og egar hann laust Midansmenn hj reb-kletti. Stafur hans er trttur yfir hafi, og hann frir hann loft, eins og gegn Egyptum forum. 27 eim degi skal byri s, sem hann hefir ig lagt, falla af herum r og ok hans af hlsi num, og oki skal brotna fyrir ofurfitu.


Rist Jersalem

28vinurinn heldur til Ajat, fer um Mgron og ltur eftir farangur sinn Mikmas. 29eir fara yfir skari, eir hafa nttbl Geba. Rama skelfist, bar Gbeu Sls leggja fltta.

30Hlja upp, Gallmdttir! Hlustau , Lejsa! Taktu undir, Anatt!

31Madmena flr, bar Gebm fora sr undan.

32ennan sama dag ir hann Nb. Hann rttir t hnd sna mti fjalli Sonardttur, mti h Jersalemborgar.


Dmur yfir j og konungi

33Sj, hinn alvaldi, Drottinn allsherjar afsnur laufkrnuna voveiflega. Hin hvxnu trn eru hggvin og hin gnfandi hnga til jarar. 34Hann ryur skgarrunnana me xi, og Lbanon fellur fyrir Hinum volduga.


Rki Messasar

11
1Af stofni sa mun kvistur fram spretta og angi upp vaxa af rtum hans.

2Yfir honum mun hvla andi Drottins: Andi vsdms og skilnings, andi rspeki og kraftar, andi ekkingar og tta Drottins. 3Unun hans mun vera a ttast Drottin.

Hann mun ekki dma eftir v, sem augu hans sj, og ekki skera r mlum eftir v, sem eyru hans heyra. 4Me rttvsi mun hann dma hina ftku og skera me rttlti r mlum hinna naustddu landinu. Hann mun ljsta ofbeldismanninn me sprota munns sns og deya hinn gulega me anda vara sinna.

5Rttlti mun vera belti um lendar hans og trfesti belti um mjamir hans.

6 mun lfurinn ba hj lambinu og pardusdri liggja hj kilingnum, klfar, ung ljn og alif ganga saman og smsveinn gta eirra. 7Kr og birna munu vera beit saman og klfar og hnar liggja hvorir hj rum, og ljni mun hey eta sem naut. 8Brjstmylkingurinn mun leika sr vi holudyr nrunnar, og barni nvani af brjsti stinga hendi sinni inn bli hornormsins.

9Hvergi mnu heilaga fjalli munu menn illt fremja ea skaa gjra, v a jrin er full af ekkingu Drottni, eins og djp sjvarins er vtnum huli.


Hinir herleiddu munu sna heim

10 eim degi mun rtarkvistur sa standa sem hermerki fyrir jirnar og lirnir leita til hans, og bstaur hans mun drlegur vera.

11 eim degi mun Drottinn trtta hnd sna anna sinn til ess a endurkaupa r leifar flks sns, sem eftir eru Assru, Norur-Egyptalandi, Suur-Egyptalandi, Bllandi, Elam, Bablonu, Hamat og eyjum hafsins. 12Og hann mun reisa merki fyrir jirnar, heimta saman hina brottreknu menn r srael og safna saman hinum tvstruu konum r Jda fr fjrum hfuttum heimsins.

13 mun fund Eframs hverfa og fjandskapur Jda la undir lok. Efram mun ekki fundast vi Jda og Jda ekki fjandskapast vi Efram. 14eir munu steypa sr niur su Filista gegn vestri og rna sameiningu austurbyggja. Edm og Mab munu eir hremma og Ammntar vera eim lskyldir.

15Og Drottinn mun urrka upp voga Egyptahafs og brega hendi sinni yfir fljti strum stormi og skipta v sj kvslir, svo a yfir m ganga me sk ftum. 16Og a skal vera brautarvegur fyrir r leifar flks hans, sem enn eru eftir Assru, eins og var fyrir srael, er hann fr af Egyptalandi.


akkarslmur

12
1 eim degi skaltu segja:

"g vegsama ig, Drottinn, v tt vrir mr reiur, er horfin reii n og huggair mig.

2Sj, Gu er mitt hjlpri, g er ruggur og ttast eigi, v a Drottinn Gu er minn styrkur og minn lofsngur, hann er orinn mr hjlpri."

3r munu me fgnui vatni ausa r lindum hjlprisins. 4Og eim degi munu r segja:

"Lofi Drottin, kalli nafn hans. Gjri mttarverk hans kunn meal janna, hafi minnum, a hleitt er nafn hans.

5Lofsyngi Drottni, v a dsemdarverk hefir hann gjrt. etta skal kunnugt vera um alla jrina.

6Lt ma gleihljm og kvea vi fagnaarp, sem br Son, v a mikill er Hinn heilagi srael meal n."



Spdmar um erlendar jir


13
1Spdmur um Bablon, er vitraist Jesaja Amozsyni.


Gegn herleiendum Bablon

2Reisi merki skglausri h! Kalli hrri rddu til eirra! Bendi eim me hendinni, a eir fari inn um hli harstjranna! 3g er s, sem boi hefi t vgum lismnnum mnum og kalla kappa mna til a framkvma reiidm minn, essa hreyknu og hrugu menn mna.

4Heyr ysinn fjllunum, eins og af mannmerg, heyr gninn af hinum samansfnuu jum. Drottinn allsherjar er a kanna lii.

5eir koma fr fjarlgu landi, fr himins enda, Drottinn me verkfri reii sinnar, til ess a leggja eyi gjrvalla jrina.

6Kveini, v a dagur Drottins er nlgur; hann kemur sem eying fr hinum Almttka. 7ess vegna vera allar hendur lmagna og srhvert mannshjarta brnar. 8eir skelfast, harmkvli og rautir gagntaka , eir hafa hrir eins og jsjk kona. Angistarfullir stara eir hver annan, andlit eirra eru sem eldslogi.

9Sj, dagur Drottins kemur, grimmilegur, me heift og brennandi reii, til a gjra jrina a aun og afm syndarana af henni.

10Stjrnur himinsins og stjrnumerkin lta eigi ljs sitt skna, slin er myrk uppgngu sinni og tungli ber eigi birtu sna.

11g vil hegna jarrki fyrir illsku ess og hinum gulegu fyrir misgjrir eirra, g vil niurkefja ofdramb hinna rkiltu og lgja hroka ofbeldismannanna. 12g vil lta menn vera sjaldgfari en skragull og mannflki torgtara en fr-gull. 13ess vegna vil g hrista himininn, og jrin skal hrrast r stvum snum fyrir heift Drottins allsherjar og degi hans brennandi reii.

14Eins og fldar skgargeitur og eins og smalalaus hjr skulu eir hverfa aftur, hver til sinnar jar, og flja hver heim sitt land. 15Hver sem fundinn verur, mun lagur vera gegn, og hver sem gripinn verur, mun fyrir sveri falla. 16Ungbrn eirra munu knosu vera fyrir augum eirra, hs eirra vera rnd og konur eirra smnaar.

17Sj, g si upp Medumenn gegn eim. eir meta einskis silfri og langar ekki gulli. 18Bogar eirra rota unga menn til daua. eir yrma ekki lfsafkvmum, og lta ekki miskunnaraugum til ungbarna.

19Svo skal fara fyrir Bablon, essari pri konungsrkjanna og drembidjsni Kaldea, sem er Gu umturnai Sdmu og Gmorru. 20Hn skal aldrei framar af mnnum bygg vera, kynsl eftir kynsl skal ar enginn ba. Enginn Arabi skal sl ar tjldum snum og engir hjarmenn bla ar fna sinn. 21Urarkettir skulu liggja ar og hsin fyllast af uglum. Strtsfuglar skulu halda ar til og skgartrll stkkva ar um. 22Sjakalar skulu kallast hllunum og lfar blfis-slunum.

Tmi hennar nlgist og dagar hennar munu eigi undan dragast.


Hinir herleiddu munu sna aftur

14
1Drottinn mun miskunna Jakob og enn tvelja srael. Hann mun gefa eim blfestu landi eirra, og tlendir menn munu sameinast eim og gjra flagsskap vi Jakobs hs. 2Og jirnar munu taka og flytja til tthaga eirra, en sraelsnijar munu eignast r a rlum og ambttum landi Drottins. eir munu hertaka hertakendur sna og drottna yfir kgurum snum.


Hkvi um fall Bablonar

3egar Drottinn veitir r hvld af rautum num og ni og af hinni hru nau, sem ig var lg, 4 muntu kyrja upp hkvi etta um konunginn Bablon og segja:

Hversu hljur er harstjrinn n orinn,
hve hljtt kvalastanum!
5 Drottinn hefir sundurbroti staf hinna gulegu,
sprota yfirdrottnaranna,
6 sem laust jflokkana bri
hgg hgg ofan,
og kgai jirnar reii
me vgarlausri kgan.
7 ll jrin ntur n hvldar og friar,
fagnaarpin kvea vi.
8 Jafnvel kprestrn glejast yfir r
og sedrustrn Lbanon:
"Fyrst ert lagstur lgt, mun enginn upp stga
til ess a fella oss."

9 Hj Helju niri er allt uppnmi n vegna
til ess a taka mti r.
Vegna n rekur hn hina dauu ftur,
alla foringja jararinnar.
Af hstum snum ltur hn upp standa
alla jkonunga.
10 eir taka allir til mls
og segja vi ig:
" ert einnig orinn mttvana sem vr,
orinn jafningi vor!
11 Ofmetnaar-skrauti nu er niur varpa til Heljar,
hreimnum harpna inna!
Ormar eru breiddir undir ig,
og breian n eru makar."

12 Hversu ertu hrpu af himni,
rborna morgunstjarna!
Hversu ert a velli lagur,
undirokari janna!
13 , sem sagir hjarta nu:
"g vil upp stga til himins!
Ofar stjrnum Gus
vil g reisa veldistl minn!
ingfjalli guanna vil g setjast a,
yst norri.
14 g vil upp stga ofar skjaborgum,
gjrast lkur Hinum hsta!"
15 J, til Heljar var r niur varpa,
nestu fylgsni grafarinnar.

16 eim sem sj ig, verur starsnt ig,
eir vira ig fyrir sr:
"Er etta maurinn, sem skk jrina
og skelfdi konungsrkin,
17 gjri jarkringluna a eyimrk,
eyddi borgir hennar
og gaf eigi bandingjum snum heimfararleyfi?"
18 Allir konungar janna liggja virulega grafnir,
hver snu hsi,
19 en r er fleygt t, langt fr grf inni,
eins og auvirilegum kvisti.
ert akinn daura manna bkum, eirra er lagir voru sveri,
eins og ftum troi hr.
20 Vi , sem stga niur steinlagar grafir,
hefir eigi samneyti,
v a land itt hefir eytt,
myrt j na.

Eigi skal nefnt vera a eilfu
afsprengi illvirkjanna.
21 Bi n sonum hans rauan serk
sakir misgjra fera eirra.
Eigi skulu eir f risi legg og lagt undir sig jrina
n fyllt jarkringluna rstum!

22g vil rsa upp gegn eim, segir Drottinn allsherjar, og afm nafn og leifar Bablonsborgar, tt og afkomendur - segir Drottinn. 23g vil gefa hana stjrnuhegrum til eignar og lta hana vera a vatnsmri. g vil spa henni burt me spi eyingarinnar, segir Drottinn allsherjar.


Rslyktun Gus og kgun Assru

24Drottinn allsherjar hefir svari og sagt:

Sannlega, a, sem g hefi fyrirhuga, skal vera og a, sem g hefi lykta, skal framgang f. 25g mun sundurmola Assru landi mnu og ftum troa hana fjllum mnum. Skal ok hennar af eim teki og byri hennar tekin af herum eirra.

26etta er s rstfun, sem formu er um alla jrina, og etta er s hnd, sem t er rtt gegn llum jum.

27Drottinn allsherjar hefir lykta etta; hver m nta a? a er hans hnd, sem t er rtt. Hver m kippa henni aftur?


Sendimnnum Filista svara

28essi spdmur var birtur ri, sem Akas konungur andaist.

29Glest eigi, gjrvll Filistea, af v a stafurinn, sem sl ig, er sundur brotinn, v a t af rt hggormsins mun nara koma og vxtur hennar vera flugdreki.

30Hinir allraltilmtlegustu skulu hafa viurvri, og hinir ftku hvlast hultir, en rt na vil g me hungri deya, og leifarnar af r munu drepnar vera.

31Kveina, hli! Hlja , borg! Gntra , gjrvll Filistea! v a mkkur kemur r norurtt, fylkingum hans dregst enginn aftur r.

32Og hverju skal svara sendimnnum hinnar heinu jar? A Drottinn hafi grundvalla Son, og a hinir ju meal jar hans leiti sr hlis henni.


Gegn Mab

15
1Spdmur um Mab.

J, nttareli verur Ar Mab unnin og gjreydd!

J, nttareli verur Kr Mab unnin og gjreydd!

2bar Dbon stga upp hirnar til a grta. Mab kveinar Neb og Medeba.

Hvert hfu er sklltt, allt skegg af raka. 3 strtunum eru eir gyrtir hrusekk. Uppi kunum og torgunum kveina eir allir, fljtandi trum.

4bar Hesbon og Eleale hlja svo htt, a a heyrist til Jahas. ess vegna pa hermennirnir Mab, eim er horfinn hugur.

5Hjarta mitt kveinar yfir Mab, flttamenn eirra flja til Sar, til Eglat Selisa.

Grtandi ganga eir upp stginn hj Lkt. veginum til Hrnam hefja eir neyarkvein tortmingarinnar.

6Nimrmvtn eru orin a rfum, v a grasi skrlnar, jurtirnar eyast, allt grngresi hverfur. 7Fyrir v bera eir a, sem eir hafa dregi saman, og a, sem eir hafa geymt, yfir Plviar.

8Neyarkveini gengur yfir gjrvallt Mabsland. Hljin berast allt til Eglam, hljin berast allt til Beer Elm.

9Vtn Dmonar eru full af bli. J, enn vil g leggja meira Dmon: Ljn fyrir , sem undan komast fr Mab, og fyrir , sem eftir vera landinu.


16
1Sendi landshfingjanum sauaskattinn r klettagjnum gegnum eyimrkina til fjalls Sondttur.

2Eins og flktandi fuglar, eins og ungar, fldir r hreiri, skulu Mabsdtur vera vi vin Arnon.

3"Legg n r, veit hjlp, gjr skugga inn um hbjartan dag sem ntt. Fel hina burtreknu, seg ekki til flttamannanna. 4Lj hinum burtreknu r Mab dvl hj r. Ver eim verndarskjl fyrir eyandanum.

egar kgarinn er horfinn burt, eyingunni linnir og undirokararnir eru farnir r landinu, 5 mun veldisstll reistur vera me miskunnsemi og honum sitja me trfesti tjaldi Davs dmari, sem leitar rttinda og temur sr rttlti."

6Vr hfum heyrt drambsemi Mabs - hann er mjg hrokafullur - ofmetna hans, drambsemi og ofsa, og hin marklausu stryri hans. 7ess vegna kveina n Mabtar yfir Mab, allir kveina eir.

Yfir rsnukkum Kr Hareset munu eir andvarpa harla hnuggnir. 8v a akurlnd Hesbon eru flnu og vntr Sbma. Vn eirra varpai hfingjum janna til jarar. Vnviarteinungarnir nu til Jaser, villtust t um eyimrkina. Greinar eirra breiddu sig t, fru yfir hafi. 9Fyrir v grt g me Jaser yfir vntrjm Sbma. g vkva ig me trum mnum, Hesbon og Eleale! v a fagnaarpum vinanna laust yfir sumargra inn og vnberjatekju.

10Fgnuur og kti eru horfin r aldingrunum, og vngrunum heyrast engir gleisngvar n fagnaarhlj. Troslumenn troa ekki vnber vnrngunum, g hefi lti fagnaarp eirra agna. 11Fyrir v titrar hjarta mitt sem ggjustrengur skum Mabs og brjst mitt skum Kr Hares.

12Og a Mab sni sig blthinni og streitist vi og fari inn helgidm sinn til a bijast fyrir, mun hann samt engu til leiar koma.

13etta er a or, sem Drottinn talai um Mab fyrrum. 14En n talar Drottinn essa lei: ur en rj r eru liin, slk sem r kaupamanna eru talin, skal vegsemd Mabs me llum hinum mikla mannfjlda fyrirlitin vera, en leifar munu eftir vera, ltilfenglegar, eigi teljandi.


Gegn Srlandi og Norurrkinu

17
1Spdmur um Damaskus.

Sj, Damaskus skal vera afm og ekki vera borg framar, hn skal vera a rstum.

2Borgir Arer skulu vera yfirgefnar, hjrum skulu r vera til beitar, ar skulu r liggja og enginn styggja r.

3Varnarvirki Eframs lur undir lok og konungdmurinn hverfur fr Damaskus. Fyrir leifum Srlands skal fara eins og fyrir vegsemd sraelsmanna - segir Drottinn allsherjar.

4 eim degi mun vegsemd Jakobs vera ltilfengleg og fitan holdi hans rrna. 5 mun fara lkt og egar kornskurarmaur safnar kornstngum og armleggur hans afsnur xin, og eins og egar x eru tnd Refam-dal. 6Eftirtningur skal eftir vera af eim, eins og egar oluviur er skekinn, tv ea rj ber efst laufinu, fjgur ea fimm greinum aldintrsins - segir Drottinn, sraels Gu.

7 eim degi mun maurinn mna til skapara sns og augu hans lta til Hins heilaga srael. 8Eigi mun hann mna lturun, handaverk sn, n lta til ess, er fingur hans hafa gjrt, hvorki til asranna n slslnanna.

9 eim degi munu hinar vggirtu borgir hans vera sem yfirgefnir stair Amorta og Hevta, er eir fyrirltu, er eir hrukku undan sraelsmnnum, og landi skal vera a aun, 10v a hefir gleymt Gui hjlpris ns og eigi minnst ess hellubjargsins, sem er hli itt.

Vegna ess a plantar yndislega gara og setur ar niur tlenda grurkvistu, 11rktar gar inn daginn og ltur morgnana tsi itt blmgast, skal uppskeran bregast degi hins banvna srs og hinna lknandi kvala.


rsarmenn reknir fltta

12Heyr gn margra ja - r gnja sem gnr hafsins.

Heyr dyn jflokkanna - eir dynja eins og dynur mikilla vatnsfalla. 13jflokkarnir dynja eins og dynur margra vatnsfalla.

En Drottinn hastar , og flja eir langt burt. eir tvstrast eins og sir hlum fyrir vindi, eins og rykmkkur fyrir stormi.

14A kveldi er ar skelfing, ur en morgnar eru eir allir burt. etta er hlutskipti eirra, er oss rna, og rlg eirra, er fr oss rupla.


Sendimnnum Epukonungs svara

18
1Vei landi vngjaytsins, hinumegin Bllands fljta, 2er gjrir t sendimenn yfir hafi og reyrbtum yfir vtnin.

Fari, r hru sendiboar, til hinna hvxnu og gljandi jar, til lsins, sem hrilegur var egar fr upphafi vega sinna, til hinnar afar sterku jar, sem allt treur undir ftum sr, um hverrar land fljtin renna: 3Allir r, sem heimskringluna byggi og jru bi, skulu sj, egar merki er reist fjllunum, og hlusta, egar blsi er lurinn. 4v a svo hefir Drottinn sagt vi mig:

g vil halda kyrru fyrir og horfa fr bsta mnum, mean lofti er glandi slskininu, mean dggin er mikil breiskjuhita kornskurartmans.

5ur en uppskeran kemur, egar blmgunin er enda og blmi verur a fullvxnu vnberi, heggur hann vnviargreinarnar af me snilinum, og frjangana stfir hann, snur af. 6Allir saman skulu eir gefnir vera rnfuglum fjallanna og drum jararinnar. Rnfuglarnir skulu sitja eim sumarlangt og ll dr jararinnar halda sig ar egar vetrar.

7 eim tma skulu gjafir vera frar Drottni allsherjar fr hinum hvaxna og gljandi l, fr lnum, sem hrilegur var egar fr upphafi vega sinna, fr hinni afar sterku j, sem allt treur undir ftum sr, um hverrar land fljtin renna, - til ess staar, ar sem nafn Drottins hersveitanna er, til Sonfjalls.


Dmsor um Egyptaland

19
1Spdmur um Egyptaland.

Sj, Drottinn ekur lttfru ski og kemur til Egyptalands. skjlfa go Egyptalands fyrir honum og hjrtu Egypta brna brjstum eirra.

2g si Egypta gegn Egyptum, svo a brir skal berjast vi brur, vinur vi vin, borg vi borg og rki vi rki. 3Hyggindi Egypta munu vera rrota, og ragjrir eirra nti g. eir munu leita frtta hj goum snum, hj galdramnnum, jnustundum og spsagnarndum.

4g vil selja Egypta harrum drottnara vald, og grimmur konungur skal rkja yfir eim - segir hinn alvaldi, Drottinn allsherjar.

5Vtnin sjnum munu verra og fljti grynnast og orna upp. 6rkvslarnar munu flna, fljt Egyptalands verra og orna, reyr og sef visna. 7Engjarnar fram me Nl, sjlfum Nlarbkkunum, og ll slnd vi Nl orna upp, eyast og hverfa. 8 munu fiskimennirnir andvarpa og allir eir sta, sem ngli renna Nl, og eir, sem leggja net vtn, munu rvilnast.

9eir, sem vinna hrinn, munu standa rrota, kembingarkonurnar og vefararnir blikna.

10Stoir landsins skulu brotnar vera sundur, allir eir, sem vinna fyrir kaup, vera hugdaprir.

11Hfingjarnir San eru tmir heimskingjar, rspekin hj hinum vitrustu rgjfum Faras orin a flnsku. Hvernig dirfist r a segja vi Fara: "g er sonur vitringanna og kominn af fornkonungunum"? 12Hvar eru n vitringar nir? eir ttu n a segja r, og mega vita, hverja fyrirtlan Drottinn allsherjar hefir me Egyptaland.

13Hfingjarnir San standa eins og afglapar, hfingjarnir Nf eru tlar dregnir. eir sem eru hyrningarsteinar ttkvsla Egyptalands, hafa leitt a glapstigu. 14Drottinn hefir byrla eim sundlunaranda, svo a eir valda v, a Egyptaland er reiki llum fyrirtkjum snum, eins og drukkinn maur reikar innan um spju sna.

15Ekkert heppnast Egyptalandi, hvorki a sem hfu ea hali, plmakvistur ea sefstr taka sr fyrir a gjra.


Egyptar munu sna sr til Gus

16 eim degi munu Egyptar vera sem konur, eir munu skelfast og hrast reidda hnd Drottins allsherjar, er hann reiir gegn eim. 17 skal Egyptalandi standa tti af Jdalandi. hvert sinn sem a er minnst vi munu eir skelfast, vegna rs ess, er Drottinn allsherjar hefir ri gegn eim.

18 eim degi munu fimm borgir Egyptalandi mla kanverska tungu og sverja hlni Drottni allsherjar. Skal ein eirra kallast Br rttvsinnar.

19 eim degi mun vera altari handa Drottni miju Egyptalandi og merkissteinn handa Drottni vi landamrin. 20a skal vera til merkis og vitnisburar um Drottin allsherjar Egyptalandi. egar eir hrpa til Drottins undan kgurunum, mun hann senda eim fulltingjara og forvgismann, er frelsar . 21Drottinn mun kunnur vera Egyptalandi, og Egyptar munu ekkja Drottin eim degi. eir munu drka hann me slturfrnum og matfrnum og vinna Drottni heit og efna au. 22Og Drottinn mun sl Egyptaland, sl og gra, og eir munu sna sr til Drottins, og hann mun bnheyra og gra .

23 eim degi skal vera brautarvegur fr Egyptalandi til Assru, og Assringar skulu koma til Egyptalands og Egyptar til Assru, og Egyptar munu tilbija samt Assringum.

24 eim degi munu essir rr taka saman, srael, Egyptaland og Assra, og vera blessun jrinni miri. 25Drottinn allsherjar blessar og segir:

Blessu s j mn Egyptar, verki handa minna Assra og arfleif mn srael!


Bandalag vi Egypta fordmt

20
1ri sem yfirhershfinginn kom til Asdd, sendur af Sargon Assrukonungi, og herjai Asdd og vann hana, - 2 a mund talai Drottinn fyrir munn Jesaja Amozsonar essa lei:

Far og leys hrusekkinn af lendum r og drag sk na af ftum r.

Og hann gjri svo og gekk fklddur og berfttur. 3Og Drottinn mlti:

Eins og Jesaja jnn minn hefir gengi fklddur og berfttur rj r sem tkn og fyrirburur um Egyptaland og Blland, 4svo skal Assrukonungur fra burt bandingjana fr Egyptalandi og tlagana fr Bllandi, bi unga og gamla, fkldda og berftta, me bera bakhlutina, Egyptum til smnar. 5 munu eir skelfast og skammast sn vegna Bllands, er eir reiddu sig , og Egyptalands, er eir stru sig af. Og eir, sem ba essari strnd, munu segja eim degi: "Svo er komi fyrir eim, er vr reiddum oss og flum til von um hjlp til ess a frelsast undan Assrukonungi! Hversu megum vr sjlfir komast undan?"


Fall Bablonar

21
1Spdmur um rfin vi hafi.

Eins og fellibyljir suurlandinu geysist a fram, a kemur r rfunum, r hinu hrilega landi. 2Hr tindi hafa mr birt veri: "Rnsmenn rna, hermenn herja! fram, Elamtar! Gjri umst, Medumenn! g gjri enda llum andvrpum."

3ess vegna skjlfa lendar mnar, ess vegna hremma srir verkir mig, eins og hrir jsjka konu. g engist saman, svo a g heyri ekkert, g er svo agndofa, a g s ekkert. 4Hjarta mitt er ringla, skelfing er skyndilega yfir mig komin. N er nttin, sem g jafnan hefi r, orin mr a skelfingu. 5Borin eru sett fram og breiurnar breiddar hvlubekkina, eti er og drukki. "Rsi upp, jhfingjar! Smyrji skjlduna!"

6Svo sagi Drottinn vi mig: "Far og nem staar sjnarhlnum og seg, hva sr. 7Og sjir menn rei, tvo reimenn, annan randi asna, hinn lfalda, legg hlustirnar vi."

8En g kallai: ", Drottinn, g a standa allan daginn sjnarhl og vera varbergi ntt eftir ntt?"

9En sj, komu menn randi, tveir reimenn. Og eir tku til ora og sgu: "Fallin, fallin er Bablon, og allar goalkneskjur hennar liggja sundur brotnar jrinni."

10Kramda og reskta jin mn, a sem g hefi heyrt af Drottni allsherjar, Gui sraels, a hefi g kunngjrt yur.


Um Edmta

11Spdmur um Dma.

a er kalla til mn fr Ser: "Vkumaur, hva lur nttinni? Vkumaur, hva lur nttinni?"

12Vkumaurinn svarar: "Morgunninn kemur, og er ntt. Ef r vilji spyrja, komi aftur og spyrji."


Spdmur um kaupmannalestir Araba

13Spdmur um Arabu.

Taki nttsta kjarrinu a kveldi, r kaupmannalestir Dedansmanna! 14Komi t me vatn mti hinum yrstu, r sem bi Temalandi! Fri brau flttamnnunum! 15v eir flja undan sverunum, undan brugnu sveri, undan bendum boga, undan unga friarins. 16v a svo hefir Drottinn sagt vi mig:

ur en eitt r er lii, eins og r kaupamanna eru talin, skal ll vegsemd Kedars a engu vera, 17og leifarnar, sem eftir vera af bogum Kedarnga kappa, munu vera teljandi, v a Drottinn, sraels Gu, hefir sagt a.


Dmsor um Jersalem

22
1Spdmur um Sjna-dalinn. Hva kemur a r, a allt flk itt skuli vera stigi upp hskin, 2 ofktisfulli, hvaasami br, glaummikla borg? Menn nir, sem fallnir eru, hafa ekki falli fyrir sveri n bei bana orustum. 3Hfingjar nir lgu allir saman fltta, voru handteknir n ess skoti vri af boga. Allir menn nir, er nust, voru handteknir hver me rum, tt eir hefu fli langt burt.

4ess vegna segi g: "Lti mig einan, g vil grta beisklega. Gjri mr eigi ni me v a hugga mig yfir eyingu dttur jar minnar."

5v a dagur skelfingar, undirokunar og rraleysis var kominn fr hinum alvalda, Drottni allsherjar, Sjna-dalnum.

Mrar voru brotnir niur, hljin heyrust til fjalla. 6Elam tk rvamlinn, samt mnnuum vgnum og hestum, og Kr tk hlfar af skjldum. 7nir fegurstu dalir fylltust hervgnum, og riddarar tku sr stu fyrir borgarhliunum. 8Og hann tk skluna burt fr Jda.

eim degi skyggndist um eftir herbnainum Skgarhsinu, 9og r su, a veggskrin voru mrg Davsborg. Og r sfnuu vatninu neri tjrninni, 10tldu hsin Jersalem og rifu hsin til ess a treysta me mrvegginn. 11Og r bjuggu til vatnstu milli mrveggjanna tveggja fyrir vatni r gmlu tjrninni. En a honum, sem essu veldur, gfu r eigi gtur, og til hans, sem hagai essu svo fyrir lngu, litu r ekki.

12 eim degi kallai hinn alvaldi, Drottinn allsherjar, menn til a grta og kveina, til a reyta hr sitt og gyrast hrusekk. 13En sj, hr er glei og glaumur, naut drepin, sauum sltra, kjt eti, vn drukki: "Etum og drekkum, v morgun deyjum vr!"

14Opinberun Drottins allsherjar hljmar eyrum mnum: "Sannlega skulu r eigi f afplna essa misgjr ur en r deyi"- segir hinn alvaldi, Drottinn allsherjar.


Um tvo hirmenn

15Svo mlti hinn alvaldi, Drottinn allsherjar: Far og gakk til essa drttseta, hans Sbna, er forstu veitir hsi konungsins:

16Hva hefir hr a gjra? Og hvern tt hr, er ltur hggva r hr grf? sem hggva ltur grf handa r hum sta og ltur grafa handa r legsta berginu. 17Sj, Drottinn varpar r burt, maur! Hann rfur fast ig, 18vefur ig saman bggul og eytir r sem sopp t van vang. ar skalt deyja og ar skulu nir drlegu vagnar vera, sem ert hsi Drottins ns til svviru! 19g hrindi r r stu inni, og r embtti nu skal r steypt vera.

20En eim degi mun g kalla jn minn, Eljakm Hilkason. 21g fri hann kyrtil inn og gyri hann belti nu og f honum hendur vald itt. Hann skal vera fair Jersalemba og Jdanija. 22Og lykilinn a hsi Davs legg g herar honum. egar hann lkur upp, skal enginn lsa; egar hann lsir, skal enginn upp ljka. 23g rek hann eins og nagla haldgan sta, og hann skal vera veglegt hsti fyrir hs fur sns. 24En hengi allur ungi furttar hans sig hann me nijum snum og skyldmennum, ll smkerin, eigi aeins sklarnar, heldur og ll leirkerin, 25 mun naglinn - a eru or Drottins allsherjar, - sem rekinn var haldgum sta, jafnskjtt lta undan, brotna og detta niur, og byrin, sem honum hkk, skal sundur molast, v a Drottinn hefir tala a.


Dmsor um borgir Fnikumanna

23
1Spdmar um Trus.

Kveini, r Tarsisknerrir, v a hn er eyi lg! Ekkert hs ar framar, ekkert til a fara inn ! Fr Kpur berst eim s fregn.

2Veri hljir, r bar eyborgarinnar, sem full var af kaupmnnum fr Sdon, er yfir hafi fara, 3og dr a sr Skor-s og Nlarkorn yfir hin miklu hf og var kauptn janna!

4Fyrirver ig, sborgin Sdon, v srinn segir: "Eigi hefi g veri jsjkur og eigi ftt, og eigi hefi g fstra yngismenn n uppali meyjar." 5egar fregnin kemur til Egyptalands, munu eir skelfast af fregninni um Trus.

6Fari yfir til Tarsis og kveini, r bar eyborgarinnar. 7Er etta glaummikla borgin yar, sem rekur uppruna sinn fram til fornaldar daga og stika hefir langar leiir til ess a taka sr blfestu? 8Hver hefir lykta svo um Trus, um hana, sem ber hfudjsni, ar sem kaupmennirnir voru hfingjar og verslunarmennirnir tignustu menn jru? 9Drottinn allsherjar hefir lykta etta til ess a sma allt hi drlega skraut og lgja alla hina tignustu menn jru.

10Fl yfir land itt eins og Nlfljti, Tarsisdttir, engir flgarar eru framar til.

11Drottinn rtti hnd sna t yfir hafi, skelfdi konungsrki. Hann bau a gjreya varnarvirki Kanaans. 12Hann sagi: skalt aldrei framar leika af kti, spjallaa mey, Sdondttir. Statt upp og far yfir til Kprus; skalt ekki heldur finna ar hvld.

13Sj land Kaldea, a er jin, sem orin er a engu. Assringar hafa fengi a urarkttum. eir reistu vgturna sna, rifu niur hallirnar, gjru landi a rstum.

14Kveini, r Tarsis-knerrir, v a varnarvirki yar er lagt eyi.

15 eim dgum skal Trus gleymast sjtu r, eins og um daga eins konungs. En a linum sjtu rum mun fara fyrir Trus eins og segir skkjukvinu:

16 Tak ggjuna, far um alla borgina,
gleymda skkja!
Leik fagurlega, syng htt,
svo a eftir r veri muna!

17A linum eim sjtu rum mun Drottinn vitja Trusar. Mun hn aftur f skkjulaun sn og hrast me llum konungsrkjum veraldarinnar, eim sem jrinni eru; 18en aflaf hennar og skkjulaun skulu helgu vera Drottni. a skal ekki vera lagt sj ea geymt, v a eir, sem ba frammi fyrir augliti Drottins, skulu f aflaf hennar sr til fslu og saningar og smilegs klnaar.



Um efsta dag


Jrin eyist efsta degi

24
1Sj, Drottinn tmir jrina og eyir hana, hann umhverfir sjnu hennar og tvstrar bum hennar.

2Eitt gengur yfir prest og alu, yfir hsbnda og jn, yfir hsfreyju og ernu, yfir seljanda og kaupanda, yfir lnsala og lnega, yfir okrarann og skuldunaut hans. 3Jrin skal vera altmd og gjrsamlega rnd, v a Drottinn hefir tala etta.

4Jrin viknar og kiknar, heimur bliknar og kiknar, tignarmenni lsins jru blikna.

5Jrin vanhelgast undir ftum eirra, er henni ba, v a eir hafa broti lgin, brjla boorunum og rofi sttmlann eilfa. 6ess vegna eyir blvun jrinni og bar hennar gjalda fyrir a. ess vegna farast bar jararinnar af hita, svo a ftt manna er eftir ori.

7Vnberjalgurinn stir, vnviurinn visnar, n andvarpa allir eir sem ur voru af hjarta glair.

8Gleihlj bumbnanna er agna, hvai hinna glavru httur, gleimur ggjunnar agnaur. 9Menn sitja ekki syngjandi a vndrykkju, eim sem drekka fengan drykk, finnst hann beiskur.

10Borgirnar eru lagar eyi, ll hs loku, svo a ekki verur inn komist. 11 strtunum er harmakvein af vnskortinum, ll glei er horfin, fgnuur landsins flinn. 12Aunin ein er eftir borginni, borgarhliin eru mlbrotin. 13v a jrinni miri, meal janna, skal svo fara sem er oluviur er skekinn, sem vi eftirtning a loknum vnberjalestri.


Glei hjlprist

14eir hefja upp raust sna og fagna. Yfir htign Drottins gjalla gleipin vestri. 15Vegsami ess vegna Drottin austurvegum, nafn Drottins, sraels Gus, strndum hafsins!

16Fr ysta jari jararinnar heyrum vr lofsngva: "Dr s hinum rttlta!"


Efsti dagur dms

En g sagi: ", mig auman! , mig auman! Vei mr!"

Rnsmenn rna, rnum rnsmenn rna. 17Geigur, grf og gildra koma yfir ig, jararbi.

18S sem flr undan hinum geigvna gn, fellur grfina, og s sem kemst upp r grfinni, festist gildrunni, v a flgttirnar hum ljkast upp og grundvllur jararinnar skelfur.

19Jrin brestur og gnestur, jrin rofnar og klofnar, jrin riar og iar. 20Jrin skjgrar eins og drukkinn maur, henni svipar til og fr eins og vkuskli. Misgjr hennar liggur ungt henni, hn hngur og fr eigi risi upp framar.

21 eim degi mun Drottinn vitja hers hanna hum og konunga jararinnar jru. 22eim skal varpa vera gryfju, eins og fjtruum bandingjum, og eir skulu byrgir vera dflissu. Eftir langa stund skal eim hegnt vera. 23 mun mninn fyrirvera sig og slin blygast sn, v a Drottinn allsherjar sest a vldum Sonfjalli og Jersalem, og fyrir augliti ldunga hans mun dr ljma.


jirnar taka sinnaskiptum

25
1Drottinn, ert minn Gu! g vil vegsama ig, lofa nafn itt! hefir framkvmt furuverk, lngu rin r, trfesti og sannleika.

2 hefir gjrt bi a grjthrgu, vggirtar borgir a hruninni rst. Hallir vinanna eru eigi framar bir, r skulu aldrei vera reistar aftur. 3ess vegna munu harsnnar jir heira ig og borgir ofrkisfullra ja ttast ig.

4 varst vrn ltilmagnans, vrn hins vesala nauum hans, skjl skrunum, hlf hitanum. tt andgustur ofrkismannanna s eins og kuldaskrir, 5glaumkti vinanna eins og slarbreiskja ofurrki, sefar slarbreiskjuna me skugganum af skinu, og sigursngur ofrkismannanna hljnar.


Dauinn afmur

6Drottinn allsherjar mun essu fjalli ba llum jum veislu me krsum, veislu me dreggjavni, mergjuum krsum og skru dreggjavni. 7Og hann mun afm essu fjalli sklu , sem hylur alla li, og ann hjp, sem breiddur er yfir allar jir.

8Hann mun afm dauann a eilfu, og hinn alvaldi Drottinn mun erra trin af hverri sjnu, og svviru sns ls mun hann burt nema af allri jrinni, v a Drottinn hefir tala a.

9 eim degi mun sagt vera: "Sj, essi er vor Gu, vr vonuum hann, a hann mundi frelsa oss. essi er Drottinn, vr vonuum hann. Fgnum og glejumst yfir hjlpri hans!"


Gegn Mab

10Hnd Drottins mun hvla yfir essu fjalli, en Mab vera ftum troinn ar sem hann er, eins og hlmur er troinn niur haugpolli. 11Og hann mun breia t hendur snar niri pollinum, eins og sundmaur gjrir til ess a taka sundtkin. En hann mun lgja dramb hans rtt fyrir brg handa hans. 12Vgi inna hu mra mun hann a velli leggja, steypa v niur og varpa til jarar, ofan dufti.


akkarsngur ftkra

26
1 eim degi mun etta kvi sungi vera Jdalandi:

Vr eigum rammgerva borg. Hjlpri sitt gjrir hann a mrum og varnarvirki.

2Lti upp hliin, svo a rttltur lur megi inn ganga, s er trnainn varveitir 3og hefir stugt hugarfar. veitir varandi fri, v a eir treysta ig.

4Treysti Drottni og t, v a Drottinn, Drottinn er eilft bjarg.

5Hann niurlgir , sem byggja hum. Hreistu borginni steypir hann niur, hann steypir henni til jarar og leggur hana dufti.

6Ftur troa hana niur, ftur ftkra, iljar umkomulausra.


Fingarhrir nrrar aldar

7Vegur hins rttlta er slttur, gtu hins rttlta ryur . 8J, vegi dma inna, Drottinn, vntum vr n; itt nafn og na minning rir sla vor.

9Af hjarta ri g ig nturnar, j, me andanum brjsti mnu skima g eftir r.

egar dmar nir birtast jru, lra byggjendur jarrkis rttlti.

10S hinum gulegu snd vg, lra eir eigi rttlti. fremja eir rtt v landi, ar sem rttlti skal rkja, og gefa ekki gtur a htign Drottins.

11Drottinn, hnd n er lofti, en eir sj a ekki. Lt sj vandlti itt lsins vegna og blygast sn, j, eldur eyi vinum num.

12Drottinn, veit oss fri, v a hefir lti oss gjalda allra vorra verka.

13Drottinn, Gu vor, arir drottnar en hfu fengi yfirr yfir oss, en n viljum vr eingngu lofa itt nafn.

14Dauir lifna ekki, vofur rsa ekki upp. vitjair eirra og eyddir eim og afmir alla minningu um .

15 hefir gjrt jina stra, Drottinn, hefir gjrt jina stra, hefir gjrt ig drlegan, hefir frt t ll takmrk landsins. 16Drottinn, neyinni leituu eir n, eir stundu upp andvrpum, er hirtir .

17Eins og ungu kona, sem komin er a v a fa, hefir hrir og hljar harmkvlum snum, eins vorum vr fyrir nu augliti, Drottinn! 18Vr vorum ungair, vr hfum hrir en egar vr fddum, var a vindur. Vr hfum eigi afla landinu frelsis, og heimsbar hafa eigi fst.

19Menn nir, sem dnir eru, skulu lifna, lk eirra rsa upp.

Vakni og hefji fagnaarsng, r sem bi duftinu, v a dggin n er dgg ljssins, og jrin skal fa , sem dauir eru.

20Gakk , j mn, inn herbergi itt og lyk aftur dyrunum eftir r. Fel ig skamma hr, uns reiin er liin hj. 21v sj, Drottinn gengur t fr asetursta snum til ess a hegna bum jararinnar fyrir misgjrir eirra. Jrin mun birtast lta bli, sem henni hefir veri thellt, og hn mun ekki lengur hylja , sem henni hafa myrtir veri.


Skrmsl heimsendis

27
1 eim degi mun Drottinn me hinu hara, mikla og sterka sveri snu hegna Levjatan, hinum flughraa dreka, Levjatan, hinum bugtta dreka, og bana sjskrmslinu.


Vngarslking

2 eim degi skulu r kvea um hinn yndislega vngar:

3g, Drottinn, er vrur hans, g vkva hann hverri stundu. g gti hans ntt og dag, til ess a enginn vinni ar spell.

4Mr er ekki reii hug, en finni g yrna og istla rst g og brenni til sku - 5nema menn leiti hlis hj mr og gjri fri vi mig, gjri fri vi mig.


Sekt lsins afplnu

6 komandi tmum mun Jakob festa rtur, srael blmgast og frjvgast, og eir munu fylla jararkringluna me vxtum.

7Hefir Drottinn losti linn anna eins hgg og a, er hann lstur , sem lustu hann? Ea hefir srael myrtur veri, eins og banamenn hans eru myrtir?

8Me v a reka linn fr r, me v a lta hann fr r, hegnir honum. Hann hreif hann burt me hinum hvassa vindi snum, egar austanstormurinn geisai. 9ess vegna verur misgjr Jakobs me v afplnu og me v er synd hans algjrlega burt numin, a hann ltur alla altarissteinana vera sem brotna kalksteina, svo a asrurnar og slslurnar rsa ekki upp framar.


Heimsborgin fellur

10Hin vggirta borg er komin eyi, eins og mannauur og yfirgefinn fangastaur eyimrkinni. Klfar ganga ar beit og liggja ar og bta ar kvisti. 11egar greinarnar orna, eru r brotnar, konur koma og kveikja eld vi r. v a hn var vitur j, fyrir v getur hann, sem skp hana, ekki veri henni miskunnsamur, og hann, sem myndai hana, ekki veri henni lknsamur.


Heill efsta dags

12 eim degi mun Drottinn sl korni r axinu, allt fr straumi Efrats til Egyptalandsr, og r munu saman tndir vera einn og einn, sraelsmenn!

13 eim degi mun blsi vera mikinn lur, og munu eir koma, hinir tpuu Assru og hinir burtreknu Egyptalandi, og eir munu tilbija Drottin fjallinu helga Jersalem.



Um srael og Jda


Bltveislur Samaruh

28
1Vei hinum drembilega hfusveig drykkjurtanna Efram, hinu bliknandi blmi, hinni drlegu pri, sem stendur hinni frjsama dalnum hinna vndrukknu.

2Sj, sterk og voldug hetja kemur fr Drottni. Eins og haglskr, frviri, eins og dynjandi, streymandi regn helliskr varpar hann honum til jarar me hendi sinni.

3Ftum troinn skal hann vera, hinn drembilegi hfusveigur drykkjurtanna Efram.

4Og fyrir hinu bliknandi blmi, hinni drlegu pri, sem stendur hinni frjsama dalnum, skal fara eins og rfkju, er roskast fyrir uppskeru: Einhver kemur auga hana og gleypir hana ara en hann hefir n henni.

5 eim degi mun Drottinn allsherjar vera drlegur hfusveigur og prilegt hfudjsn fyrir leifar jar sinnar 6og rttltisandi eim, er dmum sitja, og styrkleikur eim, er bgja burt frinum a borghlium vinanna.


Gegn vantrarprestum og spmnnum

7En einnig hrna reika menn af vni og skjgra af fengum drykkjum. Prestar og spmenn reika af fengum drykkjum, eru ruglair af vni, skjgra af fengum drykkjum. svimar vitrunum snum og allt hringsnst fyrir eim rskurum eirra. 8v a ll bor eru full af vibjslegri spju, enginn blettur hreinn eftir.

9"Hverjum ykist spmaurinn vera a kenna visku og hvern tlar hann a fra me boskap snum? Erum vr nvandir af mjlkinni og nteknir af brjstunum? 10Alltaf a skipa og skipa, skipa og skipa - skamma og skamma, skamma og skamma - mist etta, mist hitt."

11J, me stamandi vrum og annarlegri tungu mun hann lta tala til essarar jar, 12hann sem sagi vi : "etta er hvldin - lji hinum reytta hvld! - Hr er hvldarstaur."

En eir vildu ekki heyra. 13Fyrir v mun or Drottins lta svo eyrum eirra: "Skipa og skipa, skipa og skipa - skamma og skamma, skamma og skamma - mist etta, mist hitt," a eir steypist aftur bak og beinbrotni, festist snrunni og veri teknir.


Hi undarlega verk Gus

14Heyri v or Drottins, r spottsamir menn, r sem drottni yfir flki v, sem br Jersalem.

15r segi: "Vr hfum gjrt sttmla vi dauann og samning vi Hel. a hin dynjandi svipa ri yfir, mun hn eigi til vor koma, v a vr hfum gjrt lygi a hli voru og fali oss skjli svikanna."

16Fyrir v segir hinn alvaldi Drottinn svo:

Sj, g legg undirstustein Son, traustan stein, bifanlegan, gtan hornstein. S sem trir, er eigi ltur.

17g gjri rttinn a mliva og rttlti a mlili. Og haglhr skal feykja burt hli lyginnar og vatnsfl skola burt skjlinu. 18Sttmli yar vi dauann skal rofinn vera og samningur yar vi Hel eigi standa. er hin dynjandi svipa rur yfir, skulu r sundurmarir vera af henni. 19 hvert sinn, sem hn rur yfir, skal hn hremma yur, v a hverjum morgni rur hn yfir, ntt sem ntan dag. Og a skal vera skelfingin ein a skilja boskapinn.

20Hvlan mun vera of stutt til ess a maur fi rtt r sr, og breian of mj til ess a maur fi sklt sr me henni.

21Drottinn mun standa upp, eins og Perasmfjalli, hann mun reiast, eins og dalnum hj Gbeon. Hann mun vinna verk sitt, hi undarlega verk sitt, og framkvma starf sitt, hi vanalega starf sitt.

22Lti n af spottinu, svo a fjtrar yar veri ekki enn harari, v a g hefi heyrt af hinum alvalda, Drottni allsherjar, a fastri s, a eying komi yfir land allt.


Allt hefir sinn tma

23Hlusti og heyri ml mitt! Hyggi a og heyri or mn!

24Hvort plgir plgmaurinn sfellu til sningar, ristir upp og herfar akurland sitt?

25Hvort mun hann eigi, egar hann hefir jafna moldina a ofan, slda ar kryddi og s kmeni, setja hveiti niur rair, bygg tilteknum sta og speldi tjaarinn? 26Gu hans kennir honum hina rttu afer og leibeinir honum.

27Eigi er krydd reskt me reskislea n vagnhjli velt yfir kmen, heldur er kryddblmi bari af me st og kmen me staf.

28Mun neyslukorn muli sundur? Nei, menn halda ekki stugt fram a reskja a og keyra eigi vagnhjl sn n hesta yfir a, menn mylja a eigi sundur.

29Einnig etta kemur fr Drottni allsherjar. Hann er undursamlegur rum og mikill vsdmi.


Eins og draumsn bjargast Jersalem

29
1, Arel, Arel, borg, ar sem Dav sl herbum! Bti ri vi etta r, lt htirnar fara sinn hring, 2 rengi g a Arel, og hn skal vera hrygg og harmur, og hn skal vera mr sem Arel.

3g vil setja herbir allt kringum ig, umlykja ig me varmnnum og reisa hervirki mti r. 4 skalt tala lgri rddu upp r jrinni, og or n hljma dimmum rmi r duftinu. Rdd n skal vera sem draugsrdd r jrinni og or n hljma sem hvskur r duftinu.

5En merg fjandmanna inna skal vera sem moldryk og merg ofbeldismannanna sem fjkandi sir. a skal vera skyndilega, einu augabragi.

6Hennar skal vera vitja af Drottni allsherjar me reiarrumu, landskjlfta og miklum gn, fellibyljum, stormviri og eyandi eldsloga.

7Eins og draumsn um ntt, annig mun fara fyrir merg allra eirra ja, sem herja Arel, og llum eim, sem herja hana og hervirki hennar og rengja a henni. 8Og eins og egar hungraan mann dreymir a hann eti, en vaknar svo jafnhungraur, og eins og egar yrstan mann dreymir a hann drekki, en vaknar svo rmagna og sryrstur, svo skal fara fyrir merg allra eirra ja, er herja Sonfjall.


Gu lokar augum manna

9Falli stafi og undrist, gjri yur sjnlausa og veri blindir! Gjrist drukknir, og ekki af vni, reiki, og ekki af fengum drykk. 10v a Drottinn hefir thellt yfir yur svefnsemi-anda og aftur lukt augu yar - spmennina - og brugi hulu yfir hfu yar - sem vitranir f.

11ll opinberun er yur sem orin innsiglari bk. S hn fengin eim, sem kann a lesa, og sagt: "Les etta," segir hann: "g get a ekki, v a hn er innsiglu." 12En s bkin fengin eim, sem eigi kann a lesa, og sagt: "Les etta," segir hann: "g er ekki ls."


ntar gusjnustur

13Drottinn sagi:

Me v a essi lur nlgast mig me munni snum og heirar mig me vrum snum, en fjarlgir hjarta sitt langt burt fr mr, og me v a tti eirra fyrir mr er manna boor, lr utan bkar, 14sj, fyrir v mun g enn fara undursamlega me ennan l, undursamlega og undarlega. Speki spekinganna skal komast rot og hyggindi hyggindamannanna fara felur.


Gui afneita

15Vei eim, sem leggjast djpt til ess a dylja form sn fyrir Drottni og fremja verk sn myrkrinu og segja: "Hver sr oss? Hver veit af oss?"

16Hvlk fsinna! Ea skal meta a jfnu leirinn og smiinn, svo a verki geti sagt um meistarann: "Hann hefir eigi bi mig til," og smin geti sagt um smiinn: "Hann kann ekki neitt?"


Hinir ftku munu fagna

17Eftir skamma hr skal Lbanonskgur vera a aldingari og aldingarur talinn vera kjarrskgur. 18 eim degi skulu hinir daufu heyra ritu or, og augu hinna blindu skulu sj t r dimmunni og myrkrinu. 19 mun aukast glei hinna aumjku yfir Drottni, og hinir ftkustu meal manna munu fagna yfir Hinum heilaga srael. 20v a ofbeldismenn eru ekki framar til og spottarar undir lok linir, og allir eir upprttir, er ranglti ika, 21eir er sakfella menn fyrir rtti og leggja snrur fyrir , er vanda um ingum, og blekkja hina saklausu me hgma.

22Fyrir v segir Drottinn, hann er frelsai Abraham, svo um Jakobs hs: Jakob skal eigi framar urfa a blygast sn og sjna hans eigi framar blikna. 23v a egar nijar hans sj verk handa minna meal sn, munu eir helga nafn mitt, eir munu helga Hinn heilaga, Jakobs Gu, og ttast sraels Gu. 24 munu hinir andlega villtu tta sig og hinir verarfullu lta sr segjast.


Mlt gegn bandalagi vi Egypta

30
1Vei hinum verugu brnum - segir Drottinn. au taka saman r, er eigi koma fr mr, og gjra bandalag, n ess a minn andi s me verki, til a hlaa synd synd ofan. 2au gjra sr fer suur til Egyptalands n ess a leita minna atkva, til a leita sr hlis hj Fara og f sr skjl skugga Egyptalands.

3En hli hj Fara skal vera yur til skammar og skjli skugga Egyptalands til smnar!

4Ltum hfingja lsins vera San og sendimenn hans komast alla lei til Hanes! 5eir munu allir skammast sn fyrir j, sem eigi hjlpar eim, er a engu lii verur og til engrar hjlpar, heldur eingngu til skammar og hungar.


Gjafir sendar til Egyptalands

6Spdmur um dr Suurlandsins.

Um torfruland og angistar, ar sem ljnynjur og ljn, eiturormar og flugdrekar hafast vi, flytja eir aufi sn asnabkum og fjrsju sna lfaldakryppum til eirrar jar, sem eigi hjlpar eim.

7Liveisla Egyptalands er fnt og einskis viri. Fyrir v kalla g a: Strgortarinn, er eigi hefst a.


Lurinn hafnar kenningunni en Gu bur og vonar

8Far n og rita a spjald hj eim og letra a bk, svo a a komandi tmum veri til vitnisburar vinlega. 9v a etta er rjskur lur, lygin brn, brn sem eigi vilja heyra kenningu Drottins. 10au segja vi sjendur: "r skulu eigi sj snir," og vi vitranamenn: "r skulu eigi birta oss sannleikann. Sli oss heldur gullhamra og birti oss blekkingar. 11Fari t af veginum, beygi t af brautinni, komi Hinum heilaga srael burt fr augliti voru."

12Fyrir v segir Hinn heilagi srael svo: Skum ess a r hafni essu ori, en reii yur ofrki og andhlisskap og styjist vi a, 13fyrir v skal essi misgjr vera yur eins og veggjarkafli, sem bungar t hum mrvegg og kominn er a hruni. Skyndilega og a vrum hrynur hann. 14Og hann brotnar sundur, eins og egar leirker er broti, vgarlaust mlva, svo a af molunum fst eigi svo miki sem leirbrot til a taka me eld af arni ea til a ausa me vatni r r.

15Svo hefir hinn alvaldi Drottinn, Hinn heilagi srael, sagt:

Fyrir afturhvarf og rsemi skulu r frelsair vera, olinmi og trausti skal styrkur yar vera.

En r vildu a ekki 16og sgu: "Nei, hestum skulum vr jta" - fyrir v skulu r flja! - "og lttum reiskjtum skulum vr ra" - fyrir v skulu eir vera lttir sr, sem elta yur!

17Eitt sund skal flja fyrir gnunum eins manns, fyrir gnunum fimm manna skulu r flja, uns eftirleifar yar vera sem vitastng fjallstindi og sem hermerki hl.

18En Drottinn bur ess a geta miskunna yur og heldur kyrru fyrir, uns hann getur lkna yur. v a Drottinn er Gu rttltis. Slir eru allir eir, sem hann vona.


Opinberun hinstu daga

19J, lur Son, sem br Jersalem, grt eigi n aflts. Hann mun vissulega miskunna r, egar kallar neyinni, hann mun bnheyra ig, egar hann heyrir til n.

20Drottinn mun gefa yur neyarbrau og rengingarvatn. En hann, sem kennir r, mun eigi framar fela sig, heldur munu augu n lta hann, 21og eyru n munu heyra essi or kllu eftir r, er r vki til hgri handar ea vinstri: "Hr er vegurinn! Fari hann!"

22 munu r hrein telja hin silfurlgu skurgo yar og hin gullbnu lkneski yar. munt burt snara eim eins og einhverri viurstygg, munt segja vi au: "Burt han."

23 mun hann regn gefa si v, er sir akurland itt, og brau af grri akurlandsins; kjarngott og kostmiki mun a vera; fnaur inn mun eim degi ganga vlendum grashaga. 24Uxarnir og asnarnir, sem akurinn erja, skulu eta saltan furblending, sem hreinsaur hefir veri me varpskflu og varpkvsl. 25 hverju hu fjalli og hverri gnfandi h munu vatnslkir fram fljta hinum mikla mannfallsdegi, egar turnarnir hrynja. 26 mun tunglsljsi vera sem slarljs, og slarljsi sjfaldast, eins og sj daga ljs, ann dag er Drottinn bindur um sr jar sinnar og grir hennar krmdu undir.


Drottinn bardagahetjan sigrar kgarann

27Sj, nafn Drottins kemur r fjarlg. Reii hans blar og ykkan reykjarmkk leggur upp af. Heiftin freyir um varir hans og tunga hans er sem eyandi eldur. 28Andgustur hans er sem lgandi vatnsfall, a er tekur manni hls. Hann mun drifta jirnar sldi eyingarinnar og leggja junum munn bitil ann, er leiir r afvega.

29 munu r syngja lj, eins og afarantt htar, og hjartans glei yur vera, eins og egar gengi er me hljppum upp fjall Drottins til hellubjargs sraels.

30 mun Drottinn heyra lta hina htignarlegu raust sna og lta sj til sn, egar hann reiir ofan armlegg sinn brennandi reii, me eyandi eldslogum, me helliskrum, steypihrum og haglljum. 31J, fyrir raustu Drottins mun Assra skelfast, er hann lstur hana me sprota snum. 32Og hvert sinn sem refsivlur s, er Drottinn reiir lofti uppi yfir henni, kemur niur, mun heyrast bumbuhlj og ggjuslttur, og me v a sveifla hendinni mun hann berjast gegn eim.

33Brennslugrf er egar fyrir lngu undirbin, hn er og gjr handa konunginum. Hann hefir gjrt eldsti henni djpt og vtt, hann ber a mikinn eld og vi. Andgustur Drottins kveikir v, eins og brennisteinsfl.


Enn gegn bandalagi vi Egypta

31
1Vei eim, sem fara suur til Egyptalands lisbn, sem reia sig hesta og treysta vagna, af v a eir su margir, og riddara, af v a fjldinn s mikill, en lta ekki til Hins heilaga srael og leita ekki Drottins. 2En hann er lka rspakur og ltur gfuna yfir koma og tekur ekki or sn aftur. Hann rs upp mti hsi illvirkjanna og mti hjlparlii misgjramannanna.

3Egyptar eru menn, en enginn Gu, hestar eirra eru hold, en eigi andi. egar Drottinn rttir t hnd sna, hrasar liveitandinn og lieginn fellur, svo a eir farast allir hver me rum.


Jersalem bjargast undan Assru

4Svo hefir Drottinn vi mig sagt:

Eins og ljni ea ljnsklfurinn urrar yfir br sinni, egar hjarmannahp er stefnt saman mti honum, og hann hrist ekki kll eirra og ltur ekki hugfallast vi hreysti eirra, eins mun Drottinn allsherjar ofan stga til ess a herja Sonfjall og h ess.

5Eins og fuglar flkti, eins mun Drottinn allsherjar vernda Jersalem, vernda hana og frelsa, vgja henni og bjarga.

6Hverfi aftur, r sraelsmenn, til hans, sem r eru horfnir svo langt burtu fr. 7v a eim degi munu eir hver og einn hafna silfurgoum snum og gullgoum, er sekar hendur yar hafa gjrt handa yur.

8Assra skal fyrir sveri falla, en ekki fyrir manna sveri. Sver skal vera henni a bana, en ekkert mannssver. Hn mun undan sveri flja og skumenn hennar vera nauugir. 9Og bjarg hennar mun farast af tta og hfingjar hennar flja ofboi undan merkinu. Svo segir Drottinn, sem hefir eld sinn Son og arin sinn Jersalem.


Spekiyri um rttltt rki

32
1egar konungurinn rkir me rttlti og hfingjarnir stjrna me rttvsi, 2 verur hver eirra sem hl fyrir vindi og skjl fyrir skrum, sem vatnslkir rfum, sem skuggi af strum hamri vatnslausu landi. 3 eru augu hinna sjandi eigi afturlukt, og hlusta eyru eirra, sem heyrandi eru. 4Hjrtu hinna glausu munu lra hyggindi og tunga hinna mllausu tala liugt og skrt. 5 verur heimskinginn eigi framar kallaur gfugmenni og hinn undirfruli eigi sagur veglyndur.

6Heimskinginn talar heimsku og hjarta hans br mnnum gfu, me v a hann breytir gulega og talar villu gegn Drottni, ltur hinn hungraa vera svangan og gefur eigi yrstum manni vatnsdrykk.

7Vopn hins undirfrula eru skavnleg. Hann hugsar upp pretti til ess a koma hinum umkomulausa kn me lygarum, og a jafnvel tt hinn ftki sanni rtt sinn. 8En gfugmenni hefir gfugleg form og stendur stugur v, sem gfuglegt er.


gn og von hinstu daga

9r hyggjulausu konur, standi upp og heyri raust mna! r ugglausu dtur, gefi gaum a ru minni:

10Eftir r og daga skulu r hinar ugglausu skelfast, v a vnberjatekjan bregst og aldintekja verur engin.

11Hrist, r hinar hyggjulausu! Skelfist, r hinar ugglausu! Fari af klum og veri naktar, gyri hrusekk um lendar yar, 12beri yur hrmulega vegna akranna, vegna hinna yndislegu akra, vegna hins frjsama vnviar, 13vegna akurlendis jar minnar ar sem vaxa munu yrnar og istlar, j vegna allra glavrarhsanna hinni glaummiklu borg! 14v a hallirnar munu vera mannauar og hvai borgarinnar hverfa. Borgarhin og varturninn vera hellar um aldur og vi, skgarsnum til skemmtunar og hjrum til hagbeitar - 15uns thellt verur yfir oss anda af hum. skal eyimrkin vera a aldingari og aldingarur talinn vera kjarrskgur, 16rttvsin festa bygg eyimrkinni og rttlti taka sr blfestu aldingarinum.

17Og vxtur rttltisins skal vera friur, og rangur rttltisins rsemi og ruggleiki a eilfu. 18 skal j mn ba heimkynni friarins, hblum ruggleikans og rsmum bstum. 19En hegla mun egar skgurinn hrynur og borgin steypist. 20Slir eru r, sem alls staar si vi vtn og lti uxa og asna ganga sjlfala.


Harstjrum steypt, rki Gus stofna

33
1Vei r, sem eyir, og hefir sjlfur eigi fyrir eyingu ori, sem rnir, og hefir eigi rndur veri! egar hefir loki eyingunni, skalt fyrir eyingu vera, egar ert httur a rna, skalt rndur vera.

2Drottinn, ver oss lknsamur! Vr vonum ig. Ver styrkur vor hverjum morgni og hjlpri vort neyarinnar tma.

3Fyrir hinum dynjandi gn flja jirnar. egar rs upp, tvstrast heiingjarnir. 4 mun herfangi vera safna, eins og egar engisprettur eru a tna, menn munu stkkva a, eins og egar jarvargar stkkva.

5Hr er Drottinn, v a hann br hum, hann fyllir Son rttindum og rttlti.

6rugga tma skalt hljta, gfufjrsj tt visku og ekkingu. tti Drottins er auur lsins.

7Sj, kapparnir kveina ti fyrir, friarboarnir grta beisklega. 8jvegirnir eru eyilagir, mannaferir httar. Menn rjfa sttmlann, fyrirlta vitnin og vira nungann vettugi.

9Landi stir og visnar, Lbanon blygast sn og skrlnar, Saronslttan er orin eins og eyimrk, Basan og Karmel fella laufi.

10N vil g upp rsa, segir Drottinn, n vil g lta til mn taka, n vil g hefjast handa. 11r gangi me hey og ali hlm, andgustur yar er eldur, sem eya mun sjlfum yur. 12jirnar munu brenndar vera a kalki, r munu vera sem upphggnir yrnar, sem brenndir eru eldi.

13Heyri, r sem fjarlgir eru, hva g hefi gjrt, og sji, r sem nlgir eru, kraft minn!

14Syndararnir Son eru hrddir, skelfing hefir gagnteki guleysingjana: "Hver af oss m ba vi eyandi eld, hver af oss m ba vi eilft bl?"

15S sem fram gengur rttvslega og talar af hreinskilni, s sem hafnar eim vinningi, sem fenginn er me ofrki, s sem hristir mtugjafir af hndum sr, s sem byrgir fyrir eyru sn til ess a heyra eigi mor rin, s sem afturlykur augum snum til ess a horfa eigi a, sem illt er, 16hann skal ba uppi hunum. Hamraborgirnar skulu vera vgi hans, braui skal vera frt honum og vatni handa honum skal eigi verra.

17Augu n skulu sj konunginn ljma snum, au skulu horfa vttumiki land. 18Hjarta itt mun hugsa til skelfingartmans: Hvar er n s, er silfri taldi? Hvar er s, er v a? Hvar er s, sem taldi turnana?

19 skalt ekki framar sj hina ofstopafullu j, sem talar svo glggt ml, a ekki verur numi, og svo skilmerkilega tungu, a enginn fr skili.

20Lt Son, borg samfunda vorra! Augu n skulu horfa Jersalem, bstainn rugga, tjaldi, sem eigi er flutt r sta, hlum ess eigi kippt upp og ekkert af stgum ess sliti. 21Nei, hinn mttki, Drottinn, er ar oss til varnar, eins og fljt og brei vatnsfll, ar sem engin rrarskip geta gengi og engin tignarleg langskip um fari.

22Drottinn er vor dmari, Drottinn er vor lggjafi, Drottinn er vor konungur, hann mun frelsa oss.

23Stgin eru slk hj r, au halda ekki siglunni skorum og geta eigi ani t segli.

skal mikilli br og herfangi skipt vera, jafnvel haltir menn skulu rna. 24Og enginn borgarbi mun segja: "g er sjkur." Flki, sem ar br, hefir fengi fyrirgefning misgjra sinna.


Himinninn vefst saman eins og bkfell

34
1Gangi nr, r jir, a r megi heyra!

Hli til, r lir!

Heyri a jrin og allt, sem henni er, jararkringlan og allt, sem henni vex!

2Drottinn er reiur llum junum og gramur llum eirra her. Hann hefir vgt r dauanum og ofurselt r til sltrunar. 3Vegnum mnnum eirra er burt kasta, og hrvadaunn stgur upp af lkum eirra, og fjllin renna sundur af bli eirra.

4Allur himinsins her hjanar, og himinninn vefst saman eins og bkfell. Allur hans her hrynur niur, eins og laufi fellur af vnvii og visin bl af fkjutr.

5Sver mitt hefir drukki sig drukki himnum, n lstur v niur til dms yfir Edm, j, sem g hefi vgt dauanum. 6Sver Drottins er alblugt, lrandi af feiti, af bli lamba og kjarnhafra, af nrnamr r hrtum, v a Drottinn heldur frnarveislu Bosra og sltrun mikla Edmlandi.

7Villinautin hnga me eim, og ungneytin me uxunum. Land eirra fltur bli, og jarvegurinn er lrandi af feiti. 8v a n er hefndardagur Drottins, endurgjaldsri, til a reka rttar Sonar.

9Lkirnir skulu vera a biki og jarvegurinn a brennisteini, landi skal vera a brennandi biki. 10a skal eigi slokkna ntur n daga, reykurinn af v skal upp stga um aldur og vi. a skal liggja eyi fr einni kynsl til annarrar, enginn maur skal ar um fara a eilfu.

11Pelkanar og stjrnuhegrar skulu f a til eignar, nttuglur og hrafnar ba ar. Hann mun draga yfir a mliva aunarinnar og mlil aleyingarinnar.

12Tignarmenn landsins kveja ar eigi til konungskosningar, og allir hfingjarnir vera a engu.

13 hllunum munu yrnar upp vaxa og klungrar og istlar vggirtum borgunum. a mun vera sjakalabli og strtsfuglageri. 14Urarkettir og sjakalar skulu koma ar saman og skgartrll mla sr ar mt. Nturgrlan ein skal hvlast ar og finna sr ar hli.

15Stkkormurinn skal ba sr ar hreiur og klekja ar t, verpa ar eggjum og unga eim t skugganum. Gleur einar skulu flykkjast ar hver til annarrar.

16Leiti bk Drottins og lesi: Ekkert af essum drum vantar, ekkert eirra saknar annars. v a munnur Drottins hefir svo um boi, og a er andi hans, sem hefir stefnt eim saman. 17Hann hefir sjlfur kasta hlutum fyrir au, og hnd hans hefir skipt landinu milli eirra me mliva. au munu eiga a um aldur og vi og ba ar fr einni kynsl til annarrar.


Hinir endurleystu koma aftur

35
1Eyimrkin og hi urra landi skulu glejast, rfin skulu fagna og blmgast sem lilja. 2au skulu blmgast rkulega og fagna af unai og glei. Vegsemd Lbanons skal veitast eim, pri Karmels og Sarons. au skulu f a sj vegsemd Drottins og pri Gus vors.

3Stli hinar mttvana hendur, styrki hin skjgrandi kn! 4Segi hinum stulausu: "Veri hughraustir, ttist eigi! Sj, hr er Gu yar! Hefndin kemur, endurgjald fr Gui! Hann kemur sjlfur og frelsar yur."

5 munu augu hinna blindu upp lkast og opnast eyru hinna daufu. 6 mun hinn halti ltta sr sem hjrtur og tunga hins mllausa fagna lofsyngjandi, v a vatnslindir spretta upp eyimrkinni og lkir rfunum.

7Slbrunnar aunir skulu vera a tjrnum og urrar lendur a uppsprettum. ar sem sjakalar hfust ur vi, blum eirra, skal vera grrarreitur fyrir sef og reyr.

8ar skal vera braut og vegur. S braut skal kallast brautin helga. Enginn sem hreinn er, skal hana ganga. Hn er fyrir eina. Enginn sem hana fer, mun villast, jafnvel ekki frlingar. 9ar skal ekkert ljn vera, og ekkert glefsandi dr skal ar um fara, eigi hittast ar. En hinir endurleystu skulu ganga ar.

10Hinir endurkeyptu Drottins skulu aftur hverfa. eir koma me fgnui til Sonar, og eilf glei skal leika yfir hfi eim. Fgnuur og glei skal fylgja eim, en hrygg og andvarpan flja.



Sgulegir kaflar


Frsgur af spmanninum dgum Sanherbs Assrukonungs

36
1Svo bar til fjrtnda rkisri Hiska konungs, a Sanherb Assrukonungur fr herfr gegn llum vggirtum borgum Jda og vann r. 2 sendi Assrukonungur marsklk sinn me miklu lii fr Laks til Jersalem fund Hiska konungs. Hann nam staar hj vatnstokknum r efri tjrninni, vi veginn t bleikivllinn.

3 gengu eir t til hans Eljakm Hilkason drttseti, Sbna kanslari og Jak Asafsson rkisritari. 4Og marsklkurinn mlti til eirra:

"Segi Hiska: Svo segir hinn mikli konungur, Assrukonungur: Hvert er a athvarf er treystir ? 5Er rgjrir herna og hyggur ig fullstyrkan til, er a munnfleipur eitt. hvern treystir svo, a skulir hafa gjrt uppreisn gegn mr? 6Sj, treystir ennan brotna reyrstaf, Egyptaland, en hann stingst upp hndina hverjum eim, er vi hann styst, og fer gegnum hana. Slkur er Fara Egyptalandskonungur llum eim, er hann treysta. 7Og segir vi mig: ,Vr treystum Drottin, Gu vorn,' eru a ekki frnarhir hans og lturu, sem Hiska nam burt, er hann sagi vi Jda og Jersalem: ,Fyrir essu eina altari skulu r fram falla?'

8Kom til og veja vi herra minn, Assrukonunginn: g skal f r tv sund hesta, ef getur sett riddara . 9Hvernig munt f reki af hndum r einn hfusmann meal hinna minnstu jna herra mns? Og treystir Egyptaland vegna hervagnanna og riddaranna! 10Og hvort mun g n hafa fari til essa lands n vilja Drottins til ess a eya a? Drottinn sagi vi mig: ,Far inn etta land og ey a.'"

11 sgu eir Eljakm, Sbna og Jak vi marsklk konungs: "Tala vi jna na aramesku, v a vr skiljum hana, en tala eigi vi oss Jda tungu heyrn flksins, sem uppi er borgarveggnum."

12En marsklkurinn sagi: "Hefir herra minn sent mig til herra ns ea til n til ess a flytja etta erindi? Hefir hann ekki sent mig til eirra manna, sem ar sitja uppi borgarveggnum og eiga ann kost fyrir hndum samt me yur a eta sinn eiginn saur og drekka vag sitt?"

13 gekk marsklkurinn fram og kallai hrri rddu Jda tungu og mlti: "Heyri or hins mikla konungs, Assrukonungs! 14Svo segir konungurinn: Lti eigi Hiska tla yur, v a hann fr ekki frelsa yur. 15Og lti eigi Hiska koma yur til a treysta Drottin me v a segja: ,Drottinn mun vissulega frelsa oss; essi borg skal ekki vera Assrukonungi hendur seld.' 16Hlusti eigi Hiska! v a svo segir Assrukonungur: Gjri fri vi mig og gangi mr hnd, skal hver yar mega eta af snum vnvii og snu fkjutr og hver yar drekka vatn r snum brunni, 17ar til er g kem og flyt yur anna eins land og yar land, kornland og aldinlagar, brauland og vngara. 18Lti eigi Hiska ginna yur, er hann segir: ,Drottinn mun frelsa oss.' Hefir nokkur af guum janna frelsa land sitt undan hendi Assrukonungs? 19Hvar eru guir Hamatborgar og Arpadborgar? Hvar eru guir Sefarvam? Hafa eir frelsa Samaru undan minni hendi? 20Hverjir eru eir af llum guum essara landa, er frelsa hafi lnd sn undan minni hendi, svo a Drottinn skyldi f frelsa Jersalem undan minni hendi?"

21En menn gu og svruu honum engu ori, v a skipun konungs var essi: "Svari honum eigi."

22En eir Eljakm Hilkason drttseti, Sbna kanslari og Jak Asafsson rkisritari gengu fund Hiska me sundurrifnum klum og fluttu honum or marsklksins.


37
1Og er Hiska konungur heyri etta, reif hann kli sn, huldi sig hrusekk og gekk hs Drottins. 2En Eljakm drttseta og Sbna kanslara og prestaldungana sendi hann kldda hrusekk til Jesaja Amozsonar spmanns, 3og skyldu eir segja vi hann: "Svo segir Hiska: essi dagur er neyar-, hirtingar- og hungardagur, v a barni er komi burarliinn, en krafturinn er enginn til a fa. 4Vera m, a Drottinn, Gu inn, heyri or marsklksins, er sendur er af Assrukonungi, herra snum, til a spotta hinn lifandi Gu, og lti hegnt vera eirra ora, er Drottinn Gu inn hefir heyrt. En bi fyrir leifunum, sem enn eru eftir."

5En er jnar Hiska konungs komu til Jesaja, 6 sagi Jesaja vi :

"Segi svo herra yar: Svo segir Drottinn: ttast eigi smnaryri au, er hefir heyrt sveina Assrukonungs lta sr um munn fara gegn mr. 7Sj, g lt hann vera ess hugar, a egar hann spyr tindi, skal hann hverfa aftur heim land sitt, og skal g lta hann fyrir sveri falla snu eigin landi."

8San sneri marsklkurinn aftur og hitti Assrukonung ar sem hann sat um Lbna, v a hann hafi frtt, a hann vri farinn burt fr Laks. 9ar kom honum svoltandi fregn af Trhaka Bllandskonungi: "Hann er lagur af sta til ess a berjast vi ig." Og er hann heyri a, gjri hann sendimenn til Hiska me essari orsending: 10"Segi svo Hiska Jdakonungi: Lt eigi Gu inn, er treystir , tla ig, er hugsar: ,Jersalem verur eigi seld hendur Assrukonungi.' 11Sj, hefir sjlfur heyrt, hverju Assrukonungar hafa fram fari vi ll lnd, hversu eir hafa gjreytt au, og munt frelsaur vera? 12Hvort hafa guir janna, er feur mnir hafa a velli lagt, frelsa r - Gsan og Haran og Resef og Edenmenn, sem voru Telassar? 13Hvar er n konungurinn Hamat og konungurinn Arpad og konungurinn Sefarvamborg, Hena og va?"

14Hiska tk vi brfinu af sendimnnunum og las a. San gekk hann upp hs Drottins og rakti a sundur frammi fyrir Drottni. 15Og Hiska ba til Drottins og sagi: 16"Drottinn allsherjar, Gu sraels, sem situr uppi yfir kerbunum, einn ert Gu yfir llum konungsrkjum jarar, hefir gjrt himin og jr. 17Hneig, Drottinn, eyra itt og heyr! Opna, Drottinn, auga itt og sj! Heyr ll or Sanherbs, er hann hefir sent til a smna me hinn lifandi Gu. 18Satt er a, Drottinn, a Assrukonungar hafa gjreytt llum jum og lndum eirra, 19og kasta guum eirra eld, v a eir voru ekki guir, heldur handaverk manna, stokkar og steinar, svo a eir gtu gjrt a engu. 20En Drottinn, Gu vor, frelsa oss n af hans hendi, svo a ll konungsrki jarar megi vi kannast, a , Drottinn, einn ert Gu."

21 sendi Jesaja Amozson til Hiska og lt segja honum: "Svo segir Drottinn, sraels Gu: ar sem hefir bei til mn um hjlp gegn Sanherb Assrukonungi, 22 er etta ori, er Drottinn hefir um hann sagt: Mrin, dttirin Son, fyrirltur ig og gjrir gys a r, dttirin Jersalem skekur hfui eftir r. 23Hvern hefir smna og spotta? Og gegn hverjum hefir hafi upp raustina og lyft augum num hirnar? Gegn Hinum heilaga srael! 24 hefir lti jna na smna Drottin og sagt: ,Me fjlda hervagna minna steig g upp hir fjallanna, efst upp Lbanonfjall. g hj hin hvxnu sedrustr ess og hin gtu kprestr ess. g braust upp efsta tind ess, inn aldinskginn, ar sem hann var ttastur. 25g grf til vatns og drakk, og me iljum fta minna urrkai g upp ll vatnsfll Egyptalands.'

26Hefir ekki teki eftir v, a g hefi rstafa essu svo fyrir lngu og haga v svo fr ndveru? Og n hefi g lti a koma fram, svo a mttir leggja vggirtar borgir eyi og gjra r a eyilegum grjthrgum. 27En bar eirra voru aflvana og skelfdust v og uru sr til minnkunar. Jurtir vallarins og grngresi var sem gras ekjum og hlavarpa.

28g s ig, egar stendur og egar situr, og g veit af v, egar fer og kemur, svo og um ofsa inn gegn mr. 29Skum ofsa ns gegn mr og af v a ofmetnaur inn er kominn mr til eyrna, vil g setja hring minn nasir nar og bitil minn munn r og fra ig aftur sama veg og komst.

30etta skaltu til marks hafa: etta ri munu r eta sjlfsi korn, anna ri sjlfvaxi korn, en rija ri munu r s og uppskera, planta vngara og eta vxtu eirra. 31Og leifarnar af Jda hsi, sem komist hafa undan, skulu a nju festa rtur a nean og bera vxtu a ofan. 32v a fr Jersalem munu leifar t ganga og eir, er undan komust, fr Sonfjalli. Vandlti Drottins allsherjar mun essu til vegar koma.

33J, svo segir Drottinn um Assrukonung: Eigi skal hann inn komast essa borg, engri r anga inn skjta, engan herskjld a henni bera og engan virkisvegg hlaa gegn henni. 34Hann skal aftur sna smu leiina, sem hann kom, og inn essa borg skal hann ekki koma - segir Drottinn.

35g vil vernda essa borg og frelsa hana, mn vegna og vegna Davs jns mns."

36 fr engill Drottins og laust hundra ttatu og fimm sundir manns herbum Assringa. Og er menn risu morguninn eftir, sj, voru eir allir liin lk. 37 tk Sanherb Assrukonungur sig upp, hlt af sta og sneri heim aftur og sat um kyrrt Nnve. 38En er hann eitt sinn bast fyrir hofi Nsroks, gus sns, unnu synir hans, Adrammelek og Sareser, honum me sveri. eir komust undan fltta til Araratlands, en Asarhaddon sonur hans tk rki eftir hann.


Veikindi Hiska konungs

38
1Um r mundir tk Hiska stt og var a daua kominn. kom Jesaja Amozson spmaur til hans og sagi vi hann: "Svo segir Drottinn: Rstafa hsi nu, v a munt deyja og eigi lifa."

2 sneri Hiska andliti snu til veggjar, ba til Drottins 3og mlti: ", Drottinn, minnstu ess, a g hefi gengi fyrir augliti nu me trmennsku og einlgu hjarta og gjrt a, sem r er knanlegt!" Og hann grt sran.

4 kom or Drottins, til Jesaja, svoltandi: 5"Far og seg Hiska: Svo segir Drottinn, Gu Davs, forfur ns: g hefi heyrt bn na og s tr n. Sj, g vil enn leggja fimmtn r vi aldur inn. 6Og g vil frelsa ig og essa borg af hendi Assrukonungs, og g mun vernda essa borg. 7Og etta skalt til marks hafa af Drottni, a Drottinn muni efna a, sem hann hefir heiti: 8Sj, g fri aftur stigskuggann, er me slinni hefir frst niur slskfu Akasar, um tu stig." Og slin frist aftur bak au tu stig slskfunni, er hn hafi gengi niur.


akkarslmur Hiska

9Slmur eftir Hiska konung Jda, er hann hafi veri sjkur, en var heill orinn af sjkleik snum.

10 g sagi: hdegi vi minnar
stend g vi dauans dyr.
a sem eftir er ra minna
er g ofurseldur hlium Heljar.
11 g sagi: g f eigi framar a sj Drottin
landi lifenda,
g f eigi framar menn a lta
meal eirra sem heiminn byggja.

12 Bsta mnum er kippt upp og svipt burt fr mr
eins og hjarmannatjaldi.
g hefi undi upp lf mitt eins og vefari.
Hann sker mig fr uppistunni.

jir mig fr v a dagar og ar til nttin kemur.
13 g reyi til morguns.
ll mn bein voru kramin eins og af ljnshrammi.
jir mig fr v a dagar og ar til nttin kemur.

14 g tsti sem svala
og kurra sem dfa.
Augu mn mna til himins.
Drottinn, g er nauum, lkna mr.

15 Hva g a segja? Hann talai til mn
og efndi sn or.
aumkt vil g ganga alla mna lfdaga,
v minni slarangist er ltt.
16 Drottinn, af essu lifa menn,
og llu essu er lf anda mns flgi,
gafst mr heilsuna aftur og lst mig lifna vi.
17 Sj, til blessunar var mr hin sra kvl.
forair lfi mnu
fr grf eyingarinnar,
v a varpair a baki r
llum syndum mnum.

18 Hel vegsamar ig eigi,
dauinn lofar ig eigi.
eir sem niur eru stignir grfina
vona eigi trfesti na.
19 En s einn lofar ig, sem lifir,
eins og g dag.
Feur kunngjra brnum snum
trfesti na.

20 Drottinn er mitt hjlpri.
hsi Drottins
skulum vr v hreyfa strengina
alla vora lfdaga.

21Og Jesaja bau a taka skyldi fkjudeig og leggja kli, og mundi honum batna. 22En Hiska sagi: "Hva skal g hafa til marks um a, a g megi aftur ganga upp hs Drottins?"


Sendimenn fr Bablon

39
1Um r mundir sendi Merdak Baladan Baladansson, konungur Bablon, brf og gjafir til Hiska, v a hann hafi frtt, a hann hefi veri sjkur, en vri n aftur heill orinn.

2Hiska fagnai komu eirra og sndi eim fhirslu sna, silfri og gulli, ilmjurtirnar og hina dru olu og allt vopnabr sitt og allt, sem til var fjrsjum hans. Var enginn s hlutur hll Hiska ea nokkurs staar rki hans, a eigi sndi hann eim.

3 kom Jesaja spmaur til Hiska konungs og sagi vi hann: "Hvert var erindi essara manna, og hvaan eru eir til n komnir?"

Hiska svarai: "Af fjarlgu landi eru eir til mn komnir, fr Bablon."

4 sagi hann: "Hva su eir hll inni?"

Hiska svarai: "Allt, sem hll minni er, hafa eir s. Enginn er s hlutur fjrsjum mnum, a eigi hafi g snt eim."

5 sagi Jesaja vi Hiska: "Heyr or Drottins allsherjar. 6Sj, eir dagar munu koma, a allt, sem er hll inni, og a, sem feur nir hafa saman dregi allt til essa dags, mun flutt vera til Bablon. Ekkert skal eftir vera - segir Drottinn. 7Og nokkrir af sonum num, sem af r munu koma og munt geta, munu teknir vera og gjrir a hirsveinum hll konungsins Bablon."

8En Hiska sagi vi Jesaja: "Gott er a or Drottins, er hefir tala." v a hann hugsai: "Farsld og friur helst mean g lifi."



Annar hluti


Bou endalok herleiingarinnar

40
1Huggi, huggi l minn! segir Gu yar.

2Hughreysti Jersalem og boi henni, a jn hennar s enda, a sekt hennar s goldin, a hn hafi fengi tvfalt af hendi Drottins fyrir allar syndir snar!

3Heyr, kalla er:

"Greii gtu Drottins eyimrkinni, ryji Gui vorum veg bygginni!

4Srhver dalur skal hkka, hvert fjall og hls lkka. Hlarnir skulu vera a jafnslttu og hamrarnir a dalagrundum!

5Dr Drottins mun birtast, og allt hold mun sj a, v a munnur Drottins hefir tala a!"

6Heyr, einhver segir:

"Kalla !"

Og g svara: "Hva skal g kalla?"

"Allt hold er gras og allur yndisleikur ess sem blm vallarins. 7Grasi visnar, blmin flna, egar Drottinn andar au. Sannlega, mennirnir eru gras.

8Grasi visnar, blmin flna, en or Gus vors stendur stugt eilflega."

9Stg upp htt fjall, Son fagnaarboi! Hef upp raust na krftuglega, Jersalem fagnaarboi! Hef upp raustina, ttast eigi, seg borgunum Jda: "Sj, Gu yar kemur!"

10Sj, hinn alvaldi Drottinn kemur sem hetja, og armleggur hans aflar honum yfirra. Sj, endurgjald hans fylgir honum, og fengur hans fer undan honum.

11Eins og hirir mun hann halda hjr sinni til haga, taka unglmbin fam sr og bera au fangi snu, en leia murnar.


Gu skapari er sta speki og mttur

12Hver hefir mlt vtnin lfa snum og stika himininn me spnn sinni, innilukt duft jararinnar mlikeri og vegi fjllin reislu og hlsana metasklum?

13Hver hefir leibeint anda Drottins, hver hefir veri rgjafi hans og frtt hann?

14Hvern hefir hann stt a rum, ann er gfi honum skilning og kenndi honum lei rttvsinnar, uppfrddi hann ekkingu og vsai honum veg viskunnar?

15Sj, jirnar eru sem dropi vatnskjlu og metnar sem ryk vogarsklum. Sj, eylndunum lyftir hann upp eins og duftkorni. 16Og Lbanon-skgur hrekkur ekki til eldsneytis og drin honum ekki til brennifrnar.

17Allar jir eru sem ekkert fyrir honum, r eru minna en ekki neitt og hgmi hans augum.

18Vi hvern vilji r samlkja Gui, og hva vilji r taka til jafns vi hann?

19Lkneski steypir smiurinn, og gullsmiurinn br a slegnu gulli og setur silfurfestar, 20en s, sem eigi fyrir slkri frnargjf, velur sr ann vi, er ekki fni, og leitar a gum smi, er reist geti svo lkneski, a ekki haggist!

21Viti r ekkert? Heyri r ekki? Hefir yur eigi veri kunngjrt a fr upphafi? Hafi r engan skilning hloti fr grundvllun jarar?

22a er hann, sem situr htt yfir jararkringlunni, og eir, sem henni ba, eru sem engisprettur. a er hann, sem enur t himininn eins og unna vo og slr honum sundur eins og tjaldi til ess a ba . 23a er hann, sem ltur hfingjana vera a engu og gjrir drottna jararinnar a hgma. 24Varla eru eir grursettir, varla niursnir, varla hefir stofn eirra n a festa rtur jrinni fyrr en hann andar , og skrlna eir upp og stormbylurinn feykir eim burt eins og hlmleggjum.

25Vi hvern vilji r samlkja mr, a g s honum jafn? segir Hinn heilagi.

26Hefji upp augu yar til ha og litist um: Hver hefir skapa stjrnurnar? Hann, sem leiir t her eirra me tlu og kallar r allar me nafni. Skum mikilleiks kraftar hans og af v a hann er voldugur a afli verur einskis eirra vant.

27Hv segir svo, Jakobstt, og hv mlir svo, srael: "Hagur minn er hulinn fyrir Drottni, og rttur minn er genginn r hndum Gui mnum?"

28Veistu ekki? Hefir ekki heyrt? Drottinn er eilfur Gu, er skapa hefir endimrk jararinnar. Hann reytist ekki, hann list ekki, speki hans er rannsakanleg.

29Hann veitir kraft hinum reytta og gngan styrk hinum rttlausa. 30Ungir menn reytast og ljast, og skumenn hnga, 31en eir, sem vona Drottin, f njan kraft, eir fljga upp vngjum sem ernir. eir hlaupa og ljast ekki, eir ganga og reytast ekki.


Gu vekur upp Krus konung

41
1Veri hlj og hlusti mig, r eylnd. Safni jirnar njum krftum, gangi svo nr og tali mli snu. Vr skulum eigast lg vi.

2Hver hefir vaki upp manninn austrinu, sem rttlti kveur til fylgdar?

Hver leggur jir undir vald hans og ltur hann drottna yfir konungum?

Hver gjrir sver eirra a moldarryki og boga eirra sem fjkandi hlmleggi, 3svo a hann veitir eim eftirfr og fer sakaur ann veg, er hann aldrei hefir stigi fti snum?

4Hver hefir gjrt a og framkvmt? - Hann sem kallai fram kynttu mannanna ndveru, g, Drottinn, sem er hinn fyrsti, og me hinum sustu enn hinn sami.

5Eylndin su a og uru hrdd, endimrk jararinnar skulfu. eir yrptust saman og komu.


Sma goalkneski

6Hver hjlpar rum og segir vi flaga sinn: "Vertu hughraustur!"

7Trsmiurinn hughreystir gullsmiinn, koparsmiurinn jrnsmiinn og segir: "Kveikingin er g!" San festir hann goalkneski me nglum, til ess a a haggist ekki.


Hinir herleiddu hughreystir

8En srael, jnn minn, Jakob, sem g hefi tvali, afsprengi Abrahams stvinar mns. 9, sem g reif fr endimrkum jararinnar og kallai ig fr ystu landslfum hennar og sagi vi ig: " ert jnn minn, g hefi tvali ig og eigi hafna r!"

10ttast eigi, v a g er me r. Lt eigi hugfallast, v a g er inn Gu. g styrki ig, g hjlpa r, g sty ig me hgri hendi rttltis mns.

11Sj, allir fjandmenn nir skulu vera til skammar og hungar. Skudlgar nir skulu vera a engu og tortmast. 12 a leitir a rtudlgum num, skalt ekki finna . eir sem ig herja, skulu hverfa og a engu vera. 13v a g, Drottinn, Gu inn, held hgri hnd na og segi vi ig: "ttast eigi, g hjlpa r!"

14ttast eigi, makurinn inn Jakob, fmenni hpur srael! g hjlpa r, segir Drottinn, og frelsari inn er Hinn heilagi srael. 15Sj, g gjri ig a nhvesstum reskislea, sem alsettur er gddum. skalt reskja sundur fjllin og mylja au smtt og gjra hlsana sem sir. 16 skalt sldra eim, og vindurinn mun feykja eim og stormbylurinn tvstra eim. En sjlfur skalt fagna yfir Drottni og miklast af Hinum heilaga srael.


Gu mun lta eyimrkina blmgast

17Hinir ftku og voluu leita vatns, en finna ekki, tunga eirra verur urr af orsta. g, Drottinn, mun bnheyra , g, sraels Gu, mun ekki yfirgefa .

18g lt r spretta upp grurlausum hum og vatnslindir dlunum mijum. g gjri eyimrkina a vatnstjrnum og urrlendi a uppsprettum. 19g lt sedrustr, akasutr, myrtustr og olutr vaxa eyimrkinni, og kpresviur, lmviur og sortulyngsviur spretta hver me rum slttunum, 20svo a eir allir sji og viti, skynji og skilji, a hnd Drottins hefir gjrt etta og Hinn heilagi srael hefir v til vegar komi.


Gu deilir hjguina

21Beri n fram mlefni yar, segir Drottinn. Fri fram varnir yar, segir konungur Jakobsttar.

22Ltum koma me mlefni sn og kunngjra oss, hva vera muni.

Gjri kunnugt a sem ur var, svo a vr getum hugleitt a! Lti oss heyra, hva koma , svo a vr vitum, hva vndum er! 23Gjri kunnugt, hva hr eftir muni fram koma, svo a vr megum sj, a r eru guir! Gjri annahvort af yur gott ea illt, svo a vi fum reynt me okkur og sjn veri sgu rkari.

24Sj, r eru ekkert og verk yar ekki neitt! Andstyggilegur er s, sem yur ks!

25g vakti upp mann norri, og hann kom. Fr upprs slar kallai g ann, er kallar nafn mitt. Hann gengur yfir landstjra sem leir, eins og leirkerasmiur treur deigulm.

26Hver hefir kunngjrt a fr ndveru, svo a vr vissum a, ea fyrirfram, svo a vr gtum sagt: "Hann hefir rtt fyrir sr"? Nei, enginn hefir kunngjrt a, enginn lti til sn heyra, enginn hefir heyrt yur segja neitt.

27g var hinn fyrsti, sem sagi vi Son: "Sj, ar kemur a fram!" og hinn fyrsti, er sendi Jersalem fagnaarboa.

28g litast um, en ar er enginn, og meal eirra er ekki neinn, er rskur veiti, svo a g geti spurt og eir svara mr. 29Sj, eir eru allir hgmi og verk eirra ekki neitt, lkneski eirra vindur og hjm.


Lj um hinn landi jn Drottins

42
1Sj jn minn, sem g leii mr vi hnd, minn tvalda, sem g hefi knun . g legg anda minn yfir hann, hann mun boa junum rtt.

2Hann kallar ekki og hefir ekki hreysti og ltur ekki heyra raust sna strtunum.

3Brkaan reyrinn brtur hann ekki sundur, og dapran hrkveik slkkur hann ekki. Hann boar rttinn me trfesti.

4Hann daprast eigi og gefst eigi upp, uns hann fr komi inn rtti jru, og fjarlgar landslfur ba eftir boskap hans.

5Svo segir Drottinn Gu, s er skp himininn og andi hann t, s er breiddi t jrina me llu v, sem henni vex, s er andardrtt gaf mannflkinu jrinni og lfsanda eim, er henni ganga:

6g, Drottinn, hefi kalla ig til rttltis og held hnd na. g mun varveita ig og gjra ig a sttmla fyrir linn og a ljsi fyrir jirnar 7til a opna hin blindu augun, til a leia t r varhaldinu , er bundnir eru, og r dflissunni , er myrkri sitja.

8g er Drottinn, a er nafn mitt, og dr mna gef g eigi rum n lof mitt thggnum lkneskjum.

9Sj, hinir fyrri hlutir eru fram komnir, en n boa g nja hluti og lt yur heyra ur en fyrir eim vottar.


Lofsngur um komandi tma

10Syngi Drottni njan sng, syngi lof hans til endimarka jararinnar, r sjfarendur og allt sem hafinu er, r fjarlgar landslfur og eir sem r byggja!

11Eyimrkin og borgir hennar og orpin, ar sem Kedar br, skulu hefja upp raustina. Fjallabarnir skulu fagna, pa af glei ofan af fjallatindunum! 12eir skulu gefa Drottni drina og kunngjra lof hans fjarlgum landslfum!

13Drottinn leggur af sta sem hetja, elur hugm snum eins og bardagamaur. Hann kallar, hann lstur upp herpi, snir hetjuskap vinum snum:

14g hefi aga langan tma, veri hljur og stillt mig. N mun g hlja sem jsjk kona, stynja og standa ndinni sama bili.

15g mun sva fjllin og hlsana og skrlna lta allar jurtir, er ar vaxa. g mun gjra r a eyjum og urrka upp tjarnirnar.

16g mun leia blinda menn um veg, er eir ekki rata, fra um stigu, sem eir ekki ekkja. g vil gjra myrkri fram undan eim a ljsi og hltt landi a jafnslttu.

essa hluti mun g gjra, og g htti eigi vi .

17eir sem treysta skurgounum, hrfa aftur bak og vera sr til skammar, eir sem segja vi steypt lkneski: "r eru guir vorir."


Gu deilir jina fyrir blindni

18Heyri, r hinir daufu! Lti upp, r hinir blindu, a r megi sj!

19Hver er svo blindur sem jnn minn og svo daufur sem sendiboi minn, er g hefi sent? Hver er svo blindur sem trnaarmaurinn og svo blindur sem jnn Drottins?

20 hefir s margt, en athugar a ekki, eyrun eru opin, en heyrir ekki.

21Fyrir sakir rttltis sns hefir Drottni knast a gjra kenninguna hleita og vegsamlega. 22Og er etta rndur og ruplaur lur, eir eru allir fjtrair gryfjum og byrgir myrkvastofum. eir eru ornir a herfangi, og enginn frelsar , ornir a rnsfeng, og enginn segir: "Skili eim aftur!"

23Hver af yur vill hla etta, gefa v gaum og veita v athygli framvegis?

24Hver hefir framselt Jakob til rns og fengi srael rningjum hendur? Er a ekki Drottinn, hann, sem vr hfum syndga mti? hans vegum vildu eir ekki ganga, og hans lgmli hlddu eir ekki. 25Fyrir v js hann yfir brennandi reii sinni og styrjaldarofsa. Hn blaist umhverfis , en eir skildu a eigi, hn brenndi , en eir hugfestu a eigi.


,ttast eigi'

43
1En n segir Drottinn svo, s er skp ig, Jakobstt, og myndai ig, srael:

ttast eigi, v a g frelsa ig. g kalla ig me nafni, ert minn.

2Gangir gegnum vtnin, er g me r, gegnum vatnsfllin, skulu au ekki fla yfir ig. Gangir gegnum eld, skalt eigi brenna ig, og loginn skal eigi granda r. 3v a g, Drottinn, er Gu inn, Hinn heilagi srael frelsari inn.

g gef Egyptaland lausnargjald fyrir ig, lt Blland og Seba sta n. 4Skum ess a ert drmtur mnum augum og mikils metinn, og af v a g elska ig, legg g menn slurnar fyrir ig og jir fyrir lf itt.

5ttast eigi, v a g er me r.

g kem me nija na r austri og safna r saman r vestri. 6g segi vi norri: "Lt fram!" og vi suri: "Haltu eim eigi! Flyt sonu mna r fjarlg og dtur mnar fr endimrkum jararinnar: 7srhvern ann, sem vi nafn mitt er kenndur og g hefi skapa mr til drar, srhvern ann, er g hefi mynda og gjrt!"


deila jirnar

8Lt n koma fram l ann, sem blindur er, tt hann hafi augu, og menn, sem daufir eru, tt eir hafi eyru. 9Lt alla heiingjana safnast einn hp og jirnar koma saman.

Hver af eim getur kunngjrt slkt og lti oss heyra a, er ur er fram komi? Leii eir fram votta sna og fri snnur ml sitt, svo a menn segi, er eir heyra a: "a er satt!"

10En r eru mnir vottar, segir Drottinn, og minn jnn, sem g hefi tvali, til ess a r skyldu kannast vi og tra mr og skilja, a a er g einn. undan mr hefir enginn gu veri binn til, og eftir mig mun enginn vera til.

11g, g er Drottinn, og enginn frelsari er til nema g.

12a var g, sem boai og hjlpai og kunngjri, en enginn annar yar meal, og r eru vottar mnir - segir Drottinn.

g er Gu. 13J, enn dag er g hinn sami.

Enginn getur frelsa af minni hendi. Hver vill gjra a gjrt, sem g framkvmi?


Sagt fyrir um fall Bablonar

14Svo segir Drottinn, frelsari yar, Hinn heilagi srael:

Yar vegna sendi g til Bablon og brt niur slagbranda hennar. Og gleilti Kaldeanna munu snast sorgarsng. 15g, Drottinn, er yar Heilagi, skapari sraels, konungur yar.


Gu leiir vatn um eyimrkina

16Svo segir Drottinn, hann sem lagi veg yfir hafi og braut yfir hin strngu vtn, 17hann sem leiddi t vagna og hesta, herafla og fyrirlia. eir liggja ar hver me rum og f eigi risi ftur, eir slokknuu, kulnuu t sem hrkveikur:

18Renni eigi huga til hins umlina og gefi eigi gtur a v er ur var. 19Sj, n hefi g ntt fyrir stafni, a tekur egar a votta fyrir v - sji r a ekki?

g gjri veg um eyimrkina og leii r um rfin. 20Dr merkurinnar, sjakalar og strtsfuglar skulu vegsama mig, v a g leii vatn um eyimrkina og r um rfin til ess a svala l mnum, mnum tvalda.

21S lur, sem g hefi skapa mr til handa, skal vfrgja lof mitt.


deila srael

22Eigi hefir kalla mig, Jakobstt, n lagt ig lma fyrir mig, srael. 23 hefir ekki frt mr saukindur nar brennifrnir og eigi tigna mig me slturfrnum num. g hefi eigi mtt ig me matfrnum n reytt ig me reykelsi. 24 hefir ekki keypt ilmreyr fyrir silfur mr til handa, og hefir ekki satt mig feiti slturfrna inna, heldur hefir mtt mig me syndum num og reytt mig me misgjrum num.

25g, g einn afmi afbrot n sjlfs mn vegna og minnist ekki synda inna.

26Minn mig , vi skulum eigast lg vi. Tel upp, svo a fir rttltt ig.

27Hinn fyrsti forfair inn syndgai og talsmenn nir brutu mti mr. 28ess vegna vanhelgai g hina heilgu hfingja og ofurseldi Jakobstt bannfringunni og srael hunginni.


Hjlprist fer hnd

44
1Heyr n, Jakob, jnn minn, og srael, sem g hefi tvali. 2Svo segir Drottinn, s er ig hefir skapa og ig hefir mynda fr murkvii, hann sem hjlpar r:

ttast eigi, jnn minn Jakob, og Jesjrn, sem g hefi tvali. 3v a g mun ausa vatni yfir hi yrsta og veita rstraumum yfir urrlendi. g mun thella anda mnum yfir nija na og blessan minni yfir afsprengi itt.

4eir skulu spretta upp, eins og gras milli vatna, eins og plviir lkjarbkkum. 5Einn mun segja: "g heyri Drottni," annar mun kalla sig nafni Jakobs, og enn annar rita hnd sna "Helgaur Drottni" og kenna sig vi srael.


Gu einn

6Svo segir Drottinn, konungur sraels og frelsari, Drottinn allsherjar:

g er hinn fyrsti og g er hinn sasti, og enginn Gu er til nema g.

7Hver er sem g - hann segi fr v og sanni mr a - fr v er g hf hina rgmlu j? Ltum kunngjra hi komna og a sem vera mun!

8Skelfist eigi og lti eigi hugfallast. Hefi g ekki egar fyrir lngu sagt r a og boa a?

r eru vottar mnir: Er nokkur Gu til nema g? Nei, ekkert anna hellubjarg er til, g veit af engu ru.


Hyri um hjguadrkun

9eir sem ba til goalkneski, eru hver me rum hgminn einber, og drindissmar eirra eru a engu lii. Vottar slkra gua sj eigi og vita eigi, til ess a eir veri sr til skammar.

10Hver hefir mynda gu og steypt lkneski, til ess a a veri a engu lii? 11Sj, allir drkendur ess munu til skammar vera. Og smiirnir, eir eru ekki nema menn, - ltum alla safnast saman og ganga fram, eir skulu skelfast og til skammar vera hver me rum.

12Jrnsmiurinn myndar egg xina, tekur hana fram vi gl og lagar hana me hmrunum. Hann br hana til me hinum sterka armlegg snum. En svelti hann, vanmegnast hann, fi hann ekki vatn a drekka, list hann.

13Trsmiurinn strengir mlir sinn og markar fyrir me alnum, telgir tr me hnfum og afmarkar a me sirkli. Og hann br til r v mannlkan, fran mann, til ess a ba hsi. 14Hann heggur sr sedrustr, tekur steineik ea eik og velur um meal skgartrjnna. Hann grursetur furutr, og regnskrirnar koma vexti au. 15Og maurinn hefir tr til eldiviar, hann tekur nokku af v og vermir sig vi, hann kveikir eld vi a og bakar brau, en auk ess br hann til gu r v og fellur fram fyrir honum. Hann smar r v skurgo og knkrpur v.

16Helmingnum af trnu brennir hann eldi. Vi ann helminginn steikir hann kjt, etur steik og verur saddur; hann vermir sig og segir: ", n hitnar mr, g s eldinn." 17En r afganginum br hann til gu, skurgo handa sr. Hann knkrpur v, fellur fram og gjrir bn sna til ess og segir: "Frelsau mig, v a ert minn gu!"

18eir hafa hvorki skyn n skilning, augu eirra eru loku, svo a eir sj ekki, og hjrtu eirra, svo a eir skynja ekki. 19Og eir hugleia a eigi, eir hafa eigi vitsmuni og skilning til a hugsa me sr: "Helmingnum af v brenndi g eldi, g bakai brau vi glurnar, steikti kjt og t; og svo tti g a fara a ba til andstyggilegt lkneski af v, sem afgangs er, og falla kn fyrir trdrumbi!" 20ann mann, er skist eftir sku, hefir tldregi hjarta leitt afvega, svo a hann fr eigi borgi lfi snu. Hann segir ekki vi sjlfan sig: "Er a ekki svikatl, sem g held hgri hendi minni?"


Jakobstt hefir hloti fyrirgefningu

21Minnstu ess, Jakob, og srael, v a ert jnn minn. g hefi skapa ig til a vera jn minn, , srael, munt mr aldrei r minni la!

22g hefi feykt burt misgjrum num eins og oku og syndum num eins og ski. Hverf aftur til mn, v a g frelsa ig.

23Fagni, r himnar, v a Drottinn hefir v til vegar komi, lti gleiltum, r undirdjp jararinnar. Hefji fagnaarsng, r fjll, skgurinn og ll tr, sem honum eru, v a Drottinn frelsar Jakob og snir vegsemd sna srael.


Krus konungur hinn smuri Drottins

24Svo segir Drottinn, frelsari inn, s er ig hefir mynda fr murkvii:

g er Drottinn, sem allt hefi skapa, sem tandi himininn aleinn og tbreiddi jrina hjlparlaust, 25s sem ntir tkn lygaranna og gjrir spsagnamennina a fflum, sem gjrir vitringana afturreka og ekking eirra a heimsku, 26sem stafestir or jns sns og framkvmir r sendiboa sinna.

g er s sem segi um Jersalem: "Veri hn aftur bygg!" og um borgirnar Jda: "Veri r endurreistar, og rstir eirra reisi g vi!"

27g er s sem segi vi djpi: "orna upp, og r nar urrka g upp!"

28g er s sem segi um Krus: "Hann er hirir minn, og hann skal framkvma allan vilja minn og segja um Jersalem: Hn skal endurreist vera og musteri grundvalla a nju!"


45
1Svo segir Drottinn vi sinn smura, vi Krus, sem g held hgri hndina , til ess a leggja a velli jir fyrir augliti hans og spretta belti af lendum konunganna, til ess a opna fyrir honum dyrnar og til ess a borgarhliin veri eigi loku:

2g mun ganga undan r og jafna hlana, g mun brjta eirhliin og mlva jrnslrnar. 3g mun gefa r hina huldu fjrsju og hina flgnu drgripi, svo a kannist vi, a a er g, Drottinn, sem kalla ig me nafni nu, g sraels Gu.

4Vegna jns mns Jakobs og vegna sraels, mns tvalda, kallai g ig me nafni nu, nefndi ig smdarnafni, a ekktir mig ekki.

5g er Drottinn og enginn annar. Enginn Gu er til nema g.

g hertygjai ig, a ekktir mig ekki, 6svo a menn skyldu kannast vi a bi austri og vestri, a enginn er til nema g.

g er Drottinn og enginn annar.

7g tilb ljsi og framleii myrkri, g veiti heill og veld hamingju.

g er Drottinn, sem gjri allt etta.

8Drjpi, r himnar, a ofan, og lti skin rttlti niur streyma. Jrin opnist og lti hjlpri fram spretta og rttlti blmgast jafnframt. g, Drottinn, kem v til vegar.

9Vei eim, sem rttar vi skapara sinn, sjlfur leirbrot innan um nnur leirbrot jarar!

Hvort m leirinn segja vi leirmyndarann: "Hva getur ?" ea handaverk hans: "Hann hefir engar hendur."

10Vei eim, sem segir vi fur sinn: "Hva munt f geti!" ea vi konuna: "Hva tli getir ftt!"

11Svo segir Drottinn, Hinn heilagi srael og s er hann hefir mynda:

Spyrji mig um hi komna og feli mr a annast sonu mna og verk handa minna! 12g hefi til bi jrina og skapa mennina henni. Mnar hendur hafa ani t himininn og g hefi kalla fram allan hans her.

13g hefi vaki hann upp rttlti og g mun greia alla hans vegu. Hann skal byggja upp borg mna og gefa tlgum mnum heimfararleyfi, og a n endurgjalds og n fgjafa, - segir Drottinn allsherjar.


Gu hylur sig

14Svo segir Drottinn: Auur Egyptalands og verslunargri Bllands og Sebainga, hinna hvxnu manna, skal ganga til n og vera n eign. eir skulu fylgja r, fjtrum skulu eir koma, og eir skulu falla fram fyrir r og grtbna ig og segja: "Gu er hj r einum, enginn annar er til, enginn annar gu."

15Sannlega ert Gu, sem hylur ig, sraels Gu, frelsari.

16Skurgoasmiirnir vera sr til skammar, j, til hungar allir saman, eir ganga allir sneyptir. 17En srael frelsast fyrir Drottin eilfri frelsun. r skulu eigi vera til skammar n hungar a eilfu.

18J, svo segir Drottinn, s er himininn hefir skapa - hann einn er Gu, s er jrina hefir mynda og hana til bi, hann, sem hefir grundvalla hana og hefir eigi skapa hana til ess, a hn vri aun, heldur mynda hana svo, a hn vri byggileg:

g er Drottinn, og enginn annar.

19g hefi ekki tala leynum, einhvers staar landi myrkranna. g hefi eigi sagt vi Jakobsnija: "Leiti mn t blinn!" g, Drottinn, tala a sem rtt er og kunngjri sannmli.


Gu er Gu allrar veraldar

20Safnist saman og komi, nlgi yur, allir r af junum, sem undan hafi komist: Skynlausir eru eir, sem burast me trlkneski sitt og bija til gus, er eigi getur hjlpa.

21Gjri kunnugt og segi til! J, rfri eir sig hver vi annan!

Hver hefir boa etta fr ndveru og kunngjrt a fyrir lngu? Hefi g, Drottinn, ekki gjrt a?

Enginn Gu er til nema g. Fyrir utan mig er enginn sannur Gu og hjlpari til.

22Sni yur til mn og lti frelsast, r gjrvll endimrk jararinnar, v a g er Gu og enginn annar.

23g hefi svari vi sjlfan mig, af munni mnum er sannleikur t genginn, or, er eigi mun bregast:

Fyrir mr skal srhvert kn beygja sig, srhver tunga sverja mr trna.

24"Hj Drottni einum," mun um mig sagt vera, "er rttlti og vald."

Allir fjendur hans skulu til hans koma og blygast sn. 25Allir sraelsnijar skulu rttltast fyrir Drottin og miklast af honum.


Skurgo Bablonar og Gu alheims

46
1Bel er hokinn, Neb er boginn. Lkneski eirra eru fengin eykjum og gripum, goalkneskin, sem r ur bru um kring, eru n ltin upp reyttan eyk, eins og nnur byri. 2eir eru bi bognir og hoknir. eir megna ekki a frelsa byrina, og sjlfir hljta eir a fara tleg.

3Hli mig, r kynsmenn Jakobs, og allir r, sem eftir eru af kyni sraels, r sem eru mr herar lagir allt fr murkvii og g hefi bori allt fr murlfi:

4Allt til ellira er g hinn sami, og g vil bera yur, ar til er r veri grir fyrir hrum. g hefi gjrt yur, og g skal bera yur, g skal bera yur og frelsa.

5Vi hvern vilji r samlkja mr og jafna mr? Saman vi hvern vilji r bera mig sem jafningja minn?

6eir sem steypa gullinu r sjnum og vega silfri vogarsklum, leigja sr gullsmi til a sma r v gu, san knkrjpa eir og falla fram. 7eir lyfta honum axlir sr, bera hann og setja hann sinn sta, og ar stendur hann og vkur ekki r sta. Og tt einhver kalli hann, svarar hann ekki, hann frelsar eigi r nauum.

8Minnist essa og lti yur segjast, leggi a hjarta, r trrofar.

9Minnist ess hins fyrra fr upphafi, a g er Gu og enginn annar, hinn sanni Gu og enginn minn lki.

10g kunngjri endalokin fr ndveru og sagi fyrir fram a, sem eigi var enn fram komi.

g segi:

Mn rslyktun stendur stug, og allt, sem mr vel lkar, framkvmi g.

11g kalla rninn r austurtt, r fjarlgu landi mann ann, er framkvmir rslyktun mna.

a sem g tala, a lt g einnig fram koma, a sem g set mr, a gjri g einnig.

12Hli mig, r harsvruu, sem eru fjarlgir rttltinu! 13g nlgi mitt rttlti, a er ekki langt burtu, og hjlp mn skal ekki dvelja. g veiti hjlp Son og vegsemd mna srael.


Sp falli Bablonar

47
1Stg niur og sest dufti, mrin Babeldttir!

Sest jrina hstislaus, Kaldeadttir! v munt eigi framar kllu vera hin lystilega og ltpra.

2Tak kvrnina og mala mjl! Breg burt sklu inni, tak upp um ig klin, gjr beran ftlegg inn og va yfir fljtin!

3Ber veri blygan n og svvira n augsnileg.

g vil hefna mn og hlfi engum, 4segir lausnari vor; Drottinn allsherjar er nafn hans, Hinn heilagi srael.

5Sit hlj og gakk inn myrkri, Kaldeadttir, v munt eigi framar kllu vera drottning konungsrkjanna.

6g var reiur l mnum og lt eign mna vera fyrir vansmd og seldi hana hendur r. En sndir eim enga miskunnsemi. Jafnvel gamalmennin lagir itt afar unga ok.

7Og sagir: "g skal vera drottning um aldur og vi." hugfestir etta eigi og hugsair eigi um, hver endalokin mundu vera.

8En heyr n etta, hin sllfa, er situr andvaralaus og segir hjarta nu: "g og engin nnur. ekkjudmi skal g aldrei sitja og eigi reyna, hva a er a vera barnalaus." 9En hvort tveggja etta skal r a hendi bera skyndilega, einum degi. skalt bi vera barnalaus og ekkja. fullum mli mun a yfir ig koma, rtt fyrir na margvslegu tfra og nar miklu sringar.

10 ttist rugg vonsku inni og sagir: "Enginn sr til mn."

Viska n og kunntta hefir leitt ig afvega, svo a sagir hjarta nu: "g og engin nnur!"

11ess vegna skal gfa yfir ig koma, sem skalt ekki geta keypt ig undan. ln skal yfir ig dynja, er eigi fr afstrt me fgjfum. Skyndilega skal eying yfir ig koma, egar ig varir minnst.

12Kom n me sringar nar og me hina margvslegu tfra na, sem hefir stunda me allri elju fr barnsku inni. M vera, a getir eitthva unni, m vera, fir flt a burt.

13 ert orin reytt hinum mrgu fyrirtlunum num. Lt v himinfringana og stjrnuskoarana koma og hjlpa r, er mnui hverjum boa r, hva yfir ig a koma.

14Sj, eir eru sem hlmleggir, eldurinn eyir eim. eir geta ekki bjarga lfi sjlfra sn r loganum, v a verur ekki gl til a orna sr vi ea eldur til a sitja vi.

15Svo munu eir reynast r, er hefir mst fyrir, eir er keypt hafa vi ig fr skurum num: eir jta sna ttina hver, og enginn verur til a hjlpa r.


,g boa r nja hluti'

48
1Heyri etta, r Jakobs nijar, r sem nefndir eru eftir srael og runnir eru r Jda lindum, r sem sverji vi nafn Drottins og tigni sraels Gu, tt eigi s sannleika og rttlti, 2v a eir kenna sig vi hina helgu borg og leita trausts hj sraels Gui: Nafn hans er Drottinn allsherjar.

3a sem n er fram komi, hefi g kunngjrt fyrir lngu, a er tgengi af mnum munni, og g hefi gjrt a heyrinkunnugt. Skyndilega fri g a til vegar, og a kom fram.

4Af v a g vissi, a ert rjskur og hls inn seigur sem jrnseymi og enni itt hart sem kopar, 5fyrir v kunngjri g r a lngu fyrir og lt ig vita a ur en a kom fram, til ess a skyldir ekki segja: "Go mitt hefir komi v til leiar, og skurgo mitt og hi steypta lkneski mitt hefir rstafa v."

6 hefir heyrt a, sj, n er a allt komi fram! Og r, hljti r ekki a jta a?

N boa g r nja hluti og hulda, sem ekkert veist um. 7eir eru n a skapast, en eigi fyrr, fyrr en dag hefir ekkert um heyrt, svo a skyldir ekki geta sagt: "Sj, g vissi a!"

8 hefir hvorki heyrt a n vita a, n heldur hefir eyra itt veri opi fyrir lngu, v a g vissi, a ert mjg trr og a hefir kallaur veri "trrofi" fr murlfi.

9Fyrir sakir nafns mns sefa g reii mna og vegna lofs mns hefti g hana r vil, svo a g upprti ig eigi.

10Sj, g hefi hreinsa ig, eigi sem silfur, g hefi reynt ig brsluofni hrmungarinnar. 11Mn vegna, sjlfs mn vegna gjri g a, og dr mna gef g eigi rum, v a hversu mjg yri nafn mitt vanhelga!

12Heyr mig, Jakob, og srael, sem g hefi kalla:

g er hann, g er hinn fyrsti, g er einnig hinn sasti.

13Hnd mn hefir grundvalla jrina, og hgri hnd mn hefir ani t himininn. egar g kalla au, koma au.

14Safnist allir saman og heyri: Hver meal eirra hefir kunngjrt etta: S er Drottinn elskar, skal framkvma vilja hans Bablon og vera armleggur hans meal Kaldea?

15a er g, a er g, sem hefi tala a, g hefi og kalla hann. g hefi leitt hann fram og veitt honum sigurgengi.

16Komi til mn og heyri etta: Fr upphafi hefi g eigi tala leyndum; egar kominn var s tmi, a a skyldi vera, kom g.

N hefir hinn alvaldi Drottinn sent mig me sinn anda.

17Svo segir Drottinn, frelsari inn, Hinn heilagi srael:

g, Drottinn Gu inn, er s sem kenni r a gjra a sem r er gagnlegt, sem vsa r ann veg, er skalt ganga.

18, a vildir gefa gaum a boorum mnum, mundi heill n vera sem fljt og rttlti itt sem bylgjur sjvarins. 19Nijar nir mundu vera sem fjrusandur og lfsafkvmi n sem sandkorn. Nafn hans mun aldrei afm vera og aldrei hverfa burt fr mnu augliti.

20Gangi t r Bablon, skundi burt fr Kaldeum me fagnaarpi, boi etta og birti a, tbreii a til endimarka jararinnar: Drottinn hefir frelsa jn sinn Jakob!

21Og yrsti ekki, egar hann leiddi um rfin. Hann lt vatn spretta upp r kletti handa eim, og hann klauf klettinn, svo a vatni vall ar upp.

22Hinum gulegu, segir Drottinn, er enginn friur binn.


Lj um hinn landi jn Drottins

49
1Heyri mig, r eylnd, og hyggi a, r fjarlgar jir! Drottinn hefir kalla mig allt fr murlfi, nefnt nafn mitt fr v g var kvii mur minnar. 2Hann hefir gjrt munn minn sem beitt sver og huli mig skugga handar sinnar. Hann hefir gjrt mig a fgari r og fali mig rvamli snum.

3Hann sagi vi mig: " ert jnn minn, srael, s er g mun sna vegsemd mna."

4En g sagi: "g hefi reytt mig til einskis, eytt krafti mnum til ntis og rangurslaust. Samt sem ur er rttur minn hj Drottni og laun mn hj Gui mnum."

5En n segir Drottinn, hann sem myndai mig allt fr murlfi til a vera jn sinn, til ess a g sneri Jakob aftur til hans og til ess a srael yri safna saman til hans, - og g er drmtur augum Drottins og Gu minn var minn styrkur - 6n segir hann:

"a er of lti fyrir ig a vera jnn minn, til ess a endurreisa ttkvslir Jakobs og leia heim aftur , er varveitst hafa af srael. Fyrir v gjri g ig a ljsi fyrir jirnar, svo a srt mitt hjlpri til endimarka jararinnar."


Fjtruum bou lausn

7Svo segir Drottinn, frelsari og heilagur Gu sraels, vi ann, sem af mnnum er fyrirlitinn, vi ann, sem flk hefir andstygg , vi jn harstjranna:

Konungar munu sj a og standa upp, jhfingjar munu sj a og falla fram, vegna Drottins, sem reynist trr, vegna Hins heilaga srael, sem ig hefir tvali.

8Svo segir Drottinn:

tma narinnar bnheyri g ig, og degi hjlprisins hjlpa g r. g varveiti ig og gjri ig a sttmla fyrir linn, til ess a reisa vi landi, til ess a thluta erfahlutum, sem komnir eru aun, 9til ess a segja hinum fjtruu: "Gangi t," og eim sem myrkrunum eru: "Komi fram dagsbirtuna."

Fram me vegunum skulu eir vera beit, og llum grurlausum hum skal vera beitiland fyrir . 10 skal ekki hungra og ekki yrsta, og eigi skal breiskjulofti og slarhitinn vinna eim mein, v a miskunnari eirra vsar eim veg og leiir a uppsprettulindum.

11g gjri ll mn fjll a vegi, og brautir mnar skulu hkka. 12Sj, sumir koma langt a, sumir fr norri og vestri, arir fr Syene.

13Lofsyngi, r himnar, og fagna , jr! Hefji gleisng, r fjll, v a Drottinn veitir huggun snum l og ausnir miskunn snum ju.


Jersalem mun endurreist vera

14Son segir: "Drottinn hefir yfirgefi mig, hinn alvaldi hefir gleymt mr!"

15Hvort fr kona gleymt brjstbarni snu, a hn miskunni eigi lfsafkvmi snu? Og a r gtu gleymt, gleymi g r samt ekki.

16Sj, g hefi rist ig lfa mna, mrar nir standa jafnan fyrir augum mr.

17Byggjendur nir koma me flti, en eir, sem brutu ig niur og lgu ig rstir, vkja burt fr r.

18Hef upp augu n og litast um: eir safnast allir saman og koma til n. Svo sannarlega sem g lifi, segir Drottinn, skalt klast eim llum sem skarti og belta ig me eim sem brur. 19v a rstir nar, eyistair nir og umturna land itt - j, n verur of rng fyrir bana og eyendur nir munu vera langt burtu.

20Enn munu brnin fr runum, er varst barnalaus, segja eyru r: "Hr er of rngt um mig. Fru ig, svo a g fi bsta!"

21 muntu segja hjarta nu: "Hver hefir ali mr essi brn? g var barnlaus og byrja, tlg og brottrekin. Og hver hefir fstra essi brn? Sj, g var ein eftir skilin, hvernig stendur brnum essum?"

22Svo segir hinn alvaldi Drottinn: Sj, g mun banda hendi minni til janna og reisa upp merki mitt fyrir lina, og munu eir fra hinga sonu na fangi sr, og dtur nar bornar vera hinga xlinni.

23Konungar skulu vera barnfstrar nir og drottningar eirra barnfstrur nar. eir munu falla til jarar fram sjnur snar fyrir r og sleikja duft fta inna. munt komast a raun um, a g er Drottinn og a eir vera ekki til skammar, sem mig vona.

24Hvort mun herfangi vera teki af hinum sterka? Og munu bandingjar ofbeldismannsins f komist undan?

25J, svo segir Drottinn:

Bandingjarnir skulu teknir vera af hinum sterka og herfang ofbeldismannsins komast undan. g skal verja sk na gegn skunautum num, og sonu na mun g frelsa. 26g mun lta kgara na eta eigi hold, og eir skulu vera drukknir af eigin bli, eins og af vnberjalegi. Allt hold mun komast a raun um, a g, Drottinn, er frelsari inn, og hinn voldugi Jakobs Gu, lausnari inn.


Gu getur bjarga

50
1Svo segir Drottinn:

Hvar er s skilnaarskr mur yar, er g a hafa reki hana burt me? Ea hverjum af lnardrottnum mnum hefi g selt yur? Sj, skum misgjra yar hafi r seldir veri og vegna afbrota yar hefir mir yar veri burt rekin.

2Hvers vegna var enginn fyrir, egar g kom, hv gegndi enginn, egar g kallai? Er hnd mn svo stutt orin, a hn geti eigi frelsa, ea vantar mig mtt til a bjarga?

Sj, me htun minni urrka g upp hafi, gjri fljtin a eyimrk, svo a fiskarnir eim ldna af vatnsleysi og deyja af orsta. 3g fri himininn svartan hjp og sveipa hann sorgarbning.


Lj um hinn landi jn Drottins

4Hinn alvaldi Drottinn hefir gefi mr lrisveina tungu, svo a g hefi vit a styrkja hina mddu me orum mnum.

Hann vekur hverjum morgni, hverjum morgni vekur hann eyra mitt, svo a g taki eftir, eins og lrisveinar gjra. 5Hinn alvaldi Drottinn opnai eyra mitt, og g verskallaist eigi, frist ekki undan.

6g bau bak mitt eim, sem bru mig, og kinnar mnar eim, sem reyttu mig. g byrgi eigi sjnu mna fyrir hungum og hrkum.

7Drottinn hinn alvaldi hjlpar mr, v lt g ekki hungarnar mr festa. Fyrir v gjri g andlit mitt a tinnusteini, v a g veit, a g ver ekki til skammar.

8Nlgur er s er mig rttltir. Hver vill deila vi mig? Vi skulum bir ganga fram! Hver hefir sk a kra hendur mr? Komi hann til mn!

9Sj, hinn alvaldi Drottinn hjlpar mr. Hver er s er geti gjrt mig sekan? Sj, eir munu allir detta sundur eins og gamalt fat, mlur skal eya eim.

10Hver s meal yar, sem ttast Drottin, hli raustu jns hans. S sem myrkrunum gengur og enga skmu sr, hann treysti nafn Drottins og reii sig Gu sinn.

11Sj, allir r, sem kveiki eld og gyri yur eldlegum skeytum, gangi r t ann eld, sem r hafi kveikt, og sli umhverfis yur eim slagbrndum, sem r hafi tendra! Fr minni hendi kemur etta yfir yur, r skulu liggja kvlum.


Rttlti Gus brst fram

51
1Hli mig, r sem leggi stund rttlti, r sem leiti Drottins! Lti hellubjargi, sem r eru af hggnir, og brunnholuna, sem r eru r grafnir! 2Lti Abraham, fur yar, og Sru, sem l yur! v a barnlausan kallai g hann, en g blessai hann og jk kyn hans.

3J, Drottinn huggar Son, huggar allar rstir hennar. Hann gjrir aun hennar sem Eden og heii hennar sem aldingar Drottins. Fgnuur og glei mun finnast henni, akkargjr og lofsngur.

4Hl mig, lur minn, hlusta mig, j mn, v fr mr mun kenning t ganga og minn rttur sem ljs fyrir jirnar.

5Skyndilega nlgast rttlti mitt, hjlpri mitt er leiinni. Armleggir mnir munu fra junum rttlti. Fjarlgar landslfur vnta mn og ba eftir mnum armlegg.

6Hefji augu yar til himins og lti jrina hr nera. Himinninn mun leysast sundur sem reykur og jrin fyrnast sem fat og eir, sem henni ba, deyja sem m. En mitt hjlpri varir eilflega, og mnu rttlti mun eigi linna.

7Hli mig, r sem ekki rttlti, lur, sem ber lgml mitt hjarta nu.

ttist eigi spott manna og hrist eigi smnaryri eirra, 8v a mlur mun eta eins og kli og maur eta eins og ull. En rttlti mitt varir eilflega og hjlpri mitt fr kyni til kyns.


Skpun og endurlausn

9Vakna , vakna , kl ig styrkleika, armleggur Drottins!

Vakna , eins og fyrr tum, eins og rdaga!

Varst a eigi , sem banair skrmslinu og lagir gegn drekann?

10Varst a eigi , sem urrkair upp hafi, vtn hins mikla djps, sem gjrir sjvardjpin a vegi, svo a hinir endurleystu gtu komist yfir?

11Hinir endurkeyptu Drottins skulu aftur hverfa og koma me fgnui til Sonar, og eilf glei skal leika yfir hfi eim. Fgnuur og glei skal fylgja eim, en hrygg og andvarpan flja.

12g, g er s sem huggar yur. Hver ert , a skulir hrdd vera vi mennina, sem eiga a deyja, og mannanna brn, sem felld vera eins og grasi, 13en gleymir Drottni, skapara num, sem tandi himininn og grundvallai jrina, a ttast stugt lilangan daginn heift kgarans?

egar hann br sig til a gjreya, hvar er heift kgarans?

14Brtt skulu eir, er fjtrair eru, leystir vera, og eir skulu eigi deyja og fara grfina, n heldur skal skorta brau - 15svo sannarlega sem g er Drottinn, Gu inn, s er sir hafi, svo a bylgjurnar gnja. Drottinn allsherjar er nafn hans.

16g hefi lagt mn or munn r og sklt r undir skugga handar minnar, g, sem grursetti himininn og grundvallai jrina og segi vi Son: " ert minn lur!"


Gu rkir a nju Jersalem

17Hresstu ig upp, hresstu ig upp, rstu upp, Jersalem, sem drukki hefir reiibikar Drottins, er hnd hans rtti a r. Vmubikarinn hefir drukki botn!

18Af llum eim sonum, sem hn hafi ali, var ekki nokkur einn, sem leiddi hana. Af llum eim sonum, sem hn hafi upp ftt, var enginn, sem tki hnd hennar.

19etta tvennt henti ig - hver aumkar ig? - eying og umturnun, hungur og sver - hver huggar ig?

20Synir nir liu megin og lgu llum strtamtum, eins og antlpur veiigrf, fullir af reii Drottins, af hirtingarorum Gus ns.

21Fyrir v heyr etta, hin vesala, sem drukkin ert, og ekki af vni: 22Svo segir Drottinn inn alvaldur og Gu inn, sem rttir hlut ls sns:

Sj, g tek r hendi inni vmubikarinn, skl reii minnar, skalt ekki framar henni bergja. 23g f hana hendur eim, sem angra ig, eim er sgu vi ig: "Varpa r niur, svo a vr getum gengi r!" Og varst a gjra hrygg inn sem glf og a gtu fyrir vegfarendur.


52
1Vakna , vakna , kl ig styrk num, Son! Kl ig skartklum num, Jersalem, hin heilaga borg! v a enginn umskorinn ea hreinn skal framar inn ig ganga.

2Hrist af r ryki, rs upp og sest sti itt, Jersalem! Losa af r hlsfjtra na, hin hertekna, dttirin Son!

3Svo segir Drottinn:

r voru seldir fyrir ekkert, r skulu og n silfurs leystir vera.

4Svo segir hinn alvaldi Drottinn:

Til Egyptalands fr lur minn forum til ess a dveljast ar um hr, og Assringar kguu hann heimildarlaust. 5Og n, hva hefi g hr a gjra - segir Drottinn - ar sem lur minn hefir veri burt numinn fyrir ekkert? Yfirdrottnarar hans dramba - segir Drottinn - og stugt er nafn mitt sm lilangan daginn.

6Fyrir v skal lur minn f a ekkja nafn mitt, f a reyna a eim degi, a a er g, sem segi: "Sj, hr er g!"

7Hversu yndislegir eru fjllunum ftur fagnaarboans, sem friinn kunngjrir, gleitindin flytur, hjlpri boar og segir vi Son: "Gu inn er setstur a vldum!"

8Varmenn nir hefja upp raustina allir einu, eir pa fagnaarp, v a me eigin augum sj eir Drottin hverfa aftur til Sonar.

9Hefji gleisng, pi fagnaarp allar einu, r eyirstir Jersalem, v a Drottinn huggar l sinn, leysir Jersalem.

10Drottinn hefir beran gjrt heilagan armlegg sinn augsn allra ja, og ll endimrk jararinnar skulu sj hjlpri Gus vors.


Haldi burt fr Bablon!

11Fari burt, fari burt, gangi t aan! Snerti ekkert hreint! Gangi burt aan, hreinsi yur, r sem beri ker Drottins! 12v a eigi skulu r flti brott ganga n fara me skyndingu, v a Drottinn fer fyrir yur fararbroddi og Gu sraels gengur aftastur flokki yar.


Lj um hinn landi jn Drottins

13Sj, jnn minn mun giftusamur vera, hann mun vera mikill og veglegur og mjg htt upp hafinn.

14Eins og margir uru agndofa af skelfingu yfir honum - svo afskrmd var snd hans framar en nokkurs manns og mynd hans framar en nokkurs af mannanna sonum - 15eins mun hann vekja undrun margra ja, og konungar munu afturlykja munni snum fyrir honum. v a eir munu sj a, sem eim hefir aldrei veri fr sagt, og vera ess skynja, er eir hafa aldrei heyrt.


53
1Hver tri v, sem oss var boa, og hverjum var armleggur Drottins opinber?

2Hann rann upp eins og viarteinungur fyrir augliti hans og sem rtarkvistur r urri jr.

Hann var hvorki fagur n glsilegur, svo a oss gfi a lta, n litlegur, svo a oss fyndist til um hann.

3Hann var fyrirlitinn, og menn foruust hann, harmkvlamaur og kunnugur jningum, lkur manni, er menn byrgja fyrir andlit sn, fyrirlitinn og vr mtum hann einskis.

4En vorar jningar voru a, sem hann bar, og vor harmkvli, er hann sig lagi.

Vr litum hann refsaan, sleginn af Gui og ltillttan, 5en hann var srur vegna vorra synda og kraminn vegna vorra misgjra. Hegningin, sem vr hfum til unni, kom niur honum, og fyrir hans benjar urum vr heilbrigir.

6Vr frum allir villir vega sem sauir, stefndum hver sna lei, en Drottinn lt misgjr vor allra koma niur honum.

7Hann var hrjur, en hann ltilltti sig og lauk eigi upp munni snum. Eins og lamb, sem leitt er til sltrunar, og eins og sauur egir fyrir eim, er klippa hann, lauk hann eigi upp munni snum.

8Me renging og dmi var hann burt numinn, og hver af samtarmnnum hans hugsai um a?

Hann var hrifinn burt af landi lifenda, fyrir sakir syndar mns ls var hann lostinn til daua.

9Og menn bjuggu honum grf meal illrismanna, legsta me rkum, tt hann hefi eigi ranglti frami og svik vru ekki munni hans.

10En Drottni knaist a kremja hann me harmkvlum: ar sem hann frnai sjlfum sr sektarfrn, skyldi hann f a lta afsprengi og lifa langa vi og formi Drottins fyrir hans hnd framgengt vera.

11Vegna eirra hrmunga, er sl hans oldi, mun hann sj ljs og sejast.

menn lra a ekkja hann, mun hann, hinn rttlti, jnn minn, gjra marga rttlta, og hann mun bera misgjrir eirra. 12Fyrir v gef g honum hina mrgu a hlutskipti, og hann mun last hina voldugu a herfangi, fyrir a, a hann gaf lf sitt dauann og var me illrismnnum talinn.

En hann bar syndir margra og ba fyrir illrismnnum.


Friarsttmlinn skal ekki raskast

54
1Fagna, byrja, sem ekki hefir ftt! Hef upp gleisng, lt vi kvea fagnaarp, sem eigi hefir haft fingarhrir! v a brn hinnar yfirgefnu munu fleiri vera en giftu konunnar, - segir Drottinn.

2Vkka t tjald itt, og lt enja t tjalddka bar innar, meina eim a ekki, gjr tjaldstg n lng og rek fast hlana. 3v a munt tbreiast til hgri og vinstri, og nijar nir munu eignast lnd janna og byggja eyddar borgir.

4ttast eigi, v a skalt eigi til skammar vera, lt eigi hungina r festa, v a skalt eigi urfa a fyrirvera ig. v a skalt gleyma vanviru sku innar og eigi framar minnast svviringar ekkjudms ns.

5v a hann, sem skp ig, er eiginmaur inn, Drottinn allsherjar er nafn hans. Og Hinn heilagi srael er frelsari inn, Gu gjrvallrar jararinnar heitir hann.

6Drottinn kallar ig sem yfirgefna konu og harmrungna, og skunnar brur, sem veri hefir ein ltin, - segir Gu inn.

7Skamma stund yfirgaf g ig, en me mikilli miskunnsemi tek g ig a mr.

8 ofurreii minni byrgi g auglit mitt fyrir r um stund, en me eilfri lkn miskunna g r, - segir endurlausnari inn, Drottinn.

9a fer eins fyrir mr me etta og me Nafl: Svo sem g sr , a Nafl skyldi ekki framar ganga yfir jrina, eins sver g n a reiast r ekki n vta ig.

10v tt fjllin frist r sta og hlsarnir rii skal mn miskunnsemi vi ig ekki frast r sta og minn friarsttmli ekki raskast, - segir miskunnari inn, Drottinn.

11 hin vesala, hrakta, huggunarlausa! Sj, g legg rbna sem steina bygging na og hle grunnmra na af safrsteinum. 12g gjri mrtinda na af jaspis og hli n af roasteinum og allan ummerkjagar inn af drindissteinum.

13Allir synir nir eru lrisveinar Drottins og njta mikils friar.

14Fyrir rttlti munt stug standa. lt ig fjarlga ofrki, v a arft ekki a ttast, og fjarlga skelfingu, v a hn skal ekki koma nrri r.

15Ef nokkur reitir ig, er a ekki a mnum vilja. Hver sem reitir ig, skal falla fyrir r.

16Sj, g skapa smiinn, sem bls a kolaeldinum og framleiir vopni til sinnar notkunar, og g skapa eyandann til ess a leggja eyi.

17Engin vopn, sem smu vera mti r, skulu vera sigurvnleg, og allar tungur, sem upp rsa gegn r til mlaferla, skalt kvea niur.

etta er hlutskipti jna Drottins og a rttlti, er eir f hj mr - segir Drottinn.


Davssttmlinn endurnjaur

55
1Heyri, allir r sem yrstir eru, komi hinga til vatnsins, og r sem ekkert silfur eigi, komi, kaupi korn og eti! Komi, kaupi korn n silfurs og endurgjaldslaust bi vn og mjlk!

2Hv reii r silfur fyrir a, sem ekki er brau, og gra yar fyrir a, sem ekki er til sanings?

Hli mig, skulu r f gott a eta og slir yar ga sr feiti!

3Hneigi eyru yar og komi til mn, heyri, svo a slir yar megi lifna vi!

g vil gjra vi yur eilfan sttmla, Davs rjfanlega narsttmla.

4Sj, g hefi gjrt hann a vitni fyrir jirnar, a hfingja og stjrnara janna.

5Sj, munt kalla til n j, er ekkir ekki, og flk, sem ekki ekkir ig, mun hraa sr til n, sakir Drottins Gus ns og vegna Hins heilaga srael, af v a hann hefir gjrt ig vegsamlegan.


Or Gus hi lifandi

6Leiti Drottins, mean hann er a finna, kalli hann, mean hann er nlgur!

7Hinn gulegi lti af breytni sinni og illvirkinn af vlrum snum og sni sr til Drottins, mun hann miskunna honum, til Gus vors, v a hann fyrirgefur rkulega.

8J, mnar hugsanir eru ekki yar hugsanir, og yar vegir ekki mnir vegir - segir Drottinn.

9Heldur svo miklu sem himinninn er hrri en jrin, svo miklu hrri eru mnir vegir yar vegum og mnar hugsanir yar hugsunum.

10v eins og regn og snjr fellur af himni ofan og hverfur eigi anga aftur, fyrr en a hefir vkva jrina, gjrt hana frjsama og grandi og gefi smanninum si og brau eim er eta, 11eins er v fari me mitt or, a er tgengur af mnum munni: a hverfur ekki aftur til mn vi svo bi, eigi fyrr en a hefir framkvmt a, sem mr vel lkar, og komi v til vegar, er g fl v a framkvma.


Haldi heim fr Bablon

12J, me glei skulu r t fara, og frii burt leiddir vera.

Fjll og hlsar skulu hefja upp fagnaarsng fyrir yur, og ll tr merkurinnar klappa lof lfa.

13ar sem ur voru yrnirunnar, mun kpresviur vaxa, og ar sem ur var lyng, mun mrtusviur vaxa.

etta mun vera Drottni til lofs og eilfs minningarmarks, sem aldrei mun afm vera.



riji hluti


Boi a halda lgmli og hvldardaginn

56
1Svo segir Drottinn:

Varveiti rttinn og gjri a, sem rtt er, v a hjlpri mitt er nnd og rttlti mitt birtist brlega.

2Sll er s maur, sem gjrir etta, og a mannsbarn, sem heldur fast vi a, s sem gtir ess a vanhelga ekki hvldardaginn og varveitir hnd sna fr v a gjra nokku illt.

3Eigi m tlendingurinn, er gengi hefir Drottni hnd, segja: "Drottinn mun skilja mig fr l snum!" Og eigi m geldingurinn segja: "g er visi tr!" 4v a svo segir Drottinn:

Geldingunum, sem halda hvldardaga mna og kjsa a, sem mr vel lkar, og halda fast vi sttmla minn, 5eim vil g gefa minningarmark og nafn hsi mnu og mrveggjum mnum, sem er betra en synir og dtur. Eilft nafn vil g gefa eim, a er aldrei mun afm vera.

6Og tlendinga, sem gengi hafa Drottni hnd til ess a jna honum og til ess a elska nafn Drottins, til ess a vera jnar hans - alla , sem gta ess a vanhelga ekki hvldardaginn og halda fast vi minn sttmla, 7 mun g leia til mns heilaga fjalls og gleja bnahsi mnu. Brennifrnir eirra og slturfrnir skulu vera mr knanlegar altari mnu.

v a hs mitt skal nefnast bnahs fyrir allar jir.

8Hinn alvaldi Drottinn segir:

egar g safna saman hinum burtreknu af srael, mun g og safna mrgum auk eirra!


Blindir leitogar

9Safnist saman, ll dr merkurinnar, komi til a eta, ll dr skgarins!

10Varmenn sraels eru allir blindir, vita ekki neitt, eir eru allir hljlausir hundar, sem ekki geta gelt. eir liggja draummki, eim ykir gott a lra. 11Og hundarnir eru grsoltnir, f aldrei fylli sna.

Og hirarnir sjlfir hafa ekki vit a taka eftir, eir fara hver sinna fera, lta allir eigin hag: 12"Komi, g tla a skja vn, vr skulum drekka sleitulega! Og morgundagurinn skal vera sem essi, drlegur nsta mjg!"


Gegn heiinni drkun eikilundum

57
1Hinir rttltu la undir lok, og enginn leggur a hjarta. Hinum guhrddu er burt svipt, og enginn veitir v athygli.

Hinir rttltu vera burt numdir fr gfunni, 2eir ganga inn til friar. eir, sem ganga beina braut, munu hvla legurmum snum.

3Komi r hinga, r seikonusynir, afsprengi hrkarls og skkju!

4A hverjum skopist r? Framan hvern eru r a bretta yur og reka t r yur tunguna? Eru r ekki syndarinnar brn og lyginnar afsprengi?

5r brunnu af girndarbruna hj eikitrjnum, undir hverju grnu tr, r sltruu brnum dlunum, niri klettagjnum.

6 sleipum steinum rfarvegi skrinar r ftur. thelltir drykkjarfrn handa eim, frir eim matfrn. tti g a una slku?

7 hu og gnfandi fjalli settir hvlurm itt, frst og upp anga til ess a fra frnir.

8 bak vi hur og dyrastafi settir minningarmark itt. J, frhverf mr flettir ofan af hvlu inni, steigst upp hana og rmkair til henni og gjrir samning vi . r voru kr hvlubrg eirra, sst blygan eirra.

9 frst til konungsins me olu og hafir me r mikil smyrsl, og sendir sendiboa na langar leiir og steigst niur allt til Heljar.

10 varst reytt af hinu langa feralagi nu, en sagir ekki: "g gefst upp!" fannst njan lfsrtt hendi inni, fyrir v rmagnaist ekki.

11Hvern hrddist og ttaist , a skyldir brega svo trnai num, a skyldir ekki muna til mn, ekkert um mig hira?

Er eigi svo: g hefi aga, og a fr eilf, mig ttaist v ekki?

12En g skal gjra rttlti itt kunnugt, og verkin n - au munu r a engu lii vera.

13Lt skurgoin, sem hefir saman safna, bjarga r, er kallar hjlp! Vindurinn mun svipta eim llum burt, gusturinn taka au.

En s, sem leitar hlis hj mr, mun erfa landi og eignast mitt heilaga fjall.


Friur veitist ftkum

14Sagt mun vera: "Leggi braut, leggi braut, greii veginn, ryji hverjum steytingarsteini r vegi jar minnar!"

15J, svo segir hinn hi og hleiti, hann sem rkir eilflega og heitir Heilagur:

g b hum og helgum sta, en einnig hj eim, sem hafa sundurkraminn og aumjkan anda, til ess a lfga anda hinna ltilltu og til ess a lfga hjrtu hinna sundurkrmdu. 16v a g reyti ekki deilur eilflega og reiist ekki vinlega, ella mundi andi mannsins vanmegnast fyrir mr og slirnar, sem g hefi skapa.

17Skum hinnar syndsamlegu girndar hans reiddist g og laust hann, g byrgi andlit mitt og var reiur. rjskufullur hlt hann lei, er hann lysti.

18g s vegu hans og g vil lkna hann, g vil leia hann og veita honum hugsvlun.

llum eim, sem hryggir eru hj honum, 19vil g gefa vxt varanna - segir Drottinn.

Friur, friur fyrir fjarlga og fyrir nlga. g lkna hann!

20En hinir gulegu eru sem lgusjr, v a hann getur ekki veri kyrr og bylgjur hans rta upp aur og leju. 21Hinum gulegu, segir Gu minn, er enginn friur binn.


Hvldardagurinn er feginsdagur

58
1Kalla af megni og drag ekki af! Hef upp raust na sem lur og kunngjr l mnum misgjr eirra og hsi Jakobs syndir eirra!

2eir leita mn dag fr degi og girnast a ekkja mna vegu. eir heimta af mr rttlta dma og girnast a, a Gu komi til, eins og vru eir j, sem ikar rttlti og eigi vkur fr skipunum Gus sns.

3"Hv fstum vr, og sr a ekki? Hv jum vr oss, og skeytir v ekki?"

Sj, daginn sem r fasti fist r vi strf yar og rlki ll hj yar.

4Sj, r fasti til ess a vekja deilur og rtur og til ess a ljsta me svfnum hnefa. En r fasti eigi dag til ess a lta rdd yar heyrast upp hirnar.

5Mun slkt vera s fasta, er mr lkar, s dagur, er menn j sig? A hengja niur hfui sem sef og breia undir sig sekk og sku, kallar slkt fstu og dag velknunar fyrir Drottni?

6Nei, s fasta, sem mr lkar, er a leysa fjtra rangsleitninnar, lta rakna bnd oksins, gefa frjlsa hina hrju og sundurbrjta srhvert ok, 7a er, a milir hinum hungruu af braui nu, hsir bgstadda, hlislausa menn, og ef sr kllausan mann, a klir hann og firrist eigi ann, sem er hold itt og bl.

8 skal ljs itt bruna fram sem morgunroi og sr itt gra brlega, mun rttlti itt fara fyrir r, dr Drottins fylgja eftir r.

9 munt kalla Drottin, og hann mun svara, munt hrpa hjlp og hann segja: "Hr er g!"

Ef httir allri undirokun, hnisbendingum og illmlum, 10ef rttir hinum hungraa brau itt og seur ann, sem bgt , mun ljs itt renna upp myrkrinu og nidimman kringum ig vera sem hbjartur dagur.

11 mun Drottinn stugt leia ig og seja ig, tt srt staddur vatnslausum stum, og styrkja bein n, og munt vera sem vkvaur aldingarur og sem uppsprettulind, er aldrei rtur.

12 munu afkomendur nir byggja upp hinar fornu borgarrstir, og munt reisa a nju mrveggina, er legi hafa vi velli marga mannsaldra, og munt nefndur vera mrskara-fyllir, farbrauta-btir.

13Ef varast a vanhelga hvldardaginn, varast a gegna strfum num helgum degi mnum, ef kallar hvldardaginn feginsdag, hinn helga dag Drottins heiursdag og virir hann svo, a framkvmir ekki fyrirtlanir nar, annast ekki strf n n talar hgmaor, 14 munt glejast yfir Drottni og mun g lta ig fram bruna hum landsins og lta ig njta arfleifar Jakobs fur ns, v a munnur Drottins hefir tala a.


Misgjr firrir flki Gui

59
1Sj, hnd Drottins er eigi svo stutt, a hann geti ekki hjlpa, og eyra hans er ekki svo ykkt, a hann heyri ekki. 2a eru misgjrir yar, sem skilna hafa gjrt milli yar og Gus yar, og syndir yar, sem byrgt hafa auglit hans fyrir yur, svo a hann heyrir ekki.

3Hendur yar eru bli ataar og fingur yar misgjrum, varir yar tala lygi og tunga yar fer me illsku.

4Enginn stefnir fyrir dm af v, a honum gangi rttlti til, og enginn mlaferlum sannleikans vegna. Menn reia sig hgma og tala lygi, eir ganga me ranglti og ala illgjrir. 5eir klekja t hornormseggjum og vefa kngularvefi. Hverjum sem etur af eggjum eirra er dauinn vs, og veri eitthvert eirra troi sundur, skrur r v eiturormur.

6Vefnaur eirra er ntur til kla, og a sem eir vinna verur eigi haft til skjls: Athafnir eirra eru illvirki, og ofbeldisverk liggja lfum eirra.

7Ftur eirra eru skjtir til ills, og fljtir til a thella saklausu bli. Ragjrir eirra eru skarisragjrir, eying og tortming er vegum eirra. 8Veg friarins ekkja eir ekki, og ekkert rttlti er eirra stigum. eir hafa gjrt vegu sna hlykkjtta, hver s, er gengur, hefir ekki af frii a segja.

9Fyrir v er rtturinn fjarlgur oss og rttlti kemur ekki nlgt oss. Vr vntum ljss, en a er myrkur, vntum dagsbirtu, en gngum nidimmu.

10Vr reifum fyrir oss, eins og blindir menn me vegg, flmum eins og eir, sem misst hafa sjnina. Oss verur ftaskortur um hbjartan daginn eins og rkkri, blma lfsins erum vr sem dauir menn.

11Vr rymjum allir sem birnir, kurrum eins og dfur. Vr vntum rttar, en hann fst ekki, vntum hjlpris, en a er langt burtu fr oss.

12Afbrot vor eru mrg frammi fyrir r og syndir vorar vitna gegn oss, v a afbrot vor eru oss kunn og misgjrir vorar ekkjum vr.

13Vr hfum horfi fr Drottni og afneita honum og viki burt fr Gui vorum. Vr hfum lti oss ofrki og frhvarf um munn fara, vr hfum upphugsa og mlt fram af hjarta voru lygaor.

14Og rtturinn er hrakinn hl, og rttlti stendur langt burtu, v a sannleikurinn hrasai strtunum og hreinskilnin kemst ekki a.

15Sannleikurinn er horfinn, og s sem firrist a, sem illt er, verur rum a herfangi.

Og Drottinn s a, og honum mislkai rttleysi. 16Og hann s a ar var enginn, og hann undraist, a enginn vildi skerast. En hjlpai honum armleggur hans, og rttlti hans studdi hann.

17Hann klddist rttltinu sem pansara og setti hjlm hjlprisins hfu sr. Hann klddist klum hefndarinnar sem fati og hjpai sig vandltinu eins og skikkju.

18Eins og menn hafa unni til, svo mun hann gjalda: mtstumnnum snum heift og vinum snum hefnd, fjarlgum landslfum endurgeldur hann.

19Menn munu ttast nafn Drottins fr niurgngu slar og dr hans fr upprs slar. J, hann brst fram eins og gljfrum, er andgustur Drottins knr fram. 20En til Sonar kemur hann sem frelsari, til eirra Jakob, sem sni hafa sr fr syndum - segir Drottinn.

21essi er sttmlinn, sem g gjri vi - segir Drottinn:

Andi minn, sem er yfir r, og or mn, sem g hefi lagt munn r, au skulu ekki vkja fr munni num, n fr munni nija inna, n fr munni nija nija inna, - segir Drottinn, - han fr og a eilfu.


Dr Gus rennur upp yfir hina helgu borg

60
1Statt upp, skn , v a ljs itt kemur og dr Drottins rennur upp yfir r!

2Sj, myrkur grfir yfir jrinni og sorti yfir junum. En yfir r upp rennur Drottinn, og dr hans birtist yfir r.

3jirnar stefna ljs itt og konungar ljmann, sem upp rennur yfir r.

4Hef upp augu n og litast um: eir safnast allir saman og koma til n. Synir nir koma af fjarlgum lndum, og dtur nar eru bornar mjminni. 5Vi sn muntu glejast, hjarta itt mun titra og svella, v a auleg hafsins hverfur til n og fjrafli janna kemur undir ig.

6Merg lfalda hylur ig, ungir lfaldar fr Midan og Efa. eir koma allir fr Saba, gull og reykelsi fra eir, og eir kunngjra lof Drottins.

7Allar hjarir Kedars safnast til n, hrtar Nebajts jna r: eir stga upp altari mitt mr til knunar, og hs drar minnar gjri g drlegt.

8Hverjir eru essir, sem koma fljgandi eins og sk og sem dfur til bra sinna? 9Mn ba eylndin, og Tarsis-knerrir fara fremstir til ess a flytja sonu na heim af fjarlgum lndum, og eir hafa me sr silfur sitt og gull sitt - vegna nafns Drottins Gus ns og vegna Hins heilaga srael, af v a hann hefir gjrt ig vegsamlega.

10tlendir menn munu hlaa upp mra na og konungar eirra jna r, v a reii minni sl g ig, en af n minni miskunna g r.

11Hli n munu vallt opin standa, eim er hvorki loka dag n ntt, til ess a menn geti frt r fjrafla janna og konunga eirra sem bandingja. 12v a hver s j og hvert a konungsrki, sem eigi vill lta r, skal undir lok la, og r jir munu gjreyddar vera.

13Pri Lbanons mun til n koma: kpresviur, lmviur og sortulyngsviur, hver me rum til ess a pra helgan sta minn og gjra vegsamlegan sta fta minna. 14Og synir eirra, sem kguu ig, munu koma til n niurltir, og allir eir, sem smnuu ig, munu fleygja sr fltum fyrir ftur r. eir munu kalla ig borg Drottins, Son Hins heilaga srael.

15 sta ess, a ur varst yfirgefin, htu og enginn fr um hj r, gjri g ig a eilfri vegsemd, a fgnui margra kynsla. 16Og munt drekka mjlk janna og sjga brjst konunganna, og skalt reyna a, a g, Drottinn, er frelsari inn, og Jakobs voldugi Gu, lausnari inn.

17g mun fra r gull sta eirs og silfur sta jrns, eir sta trjviar og jrn sta grjts. g gjri friinn a valdstjrn inni og rttlti a valdsmanni num.

18Eigi skal framar heyrast geti um ofrki landi nu, n um tjn og tortming innan landamerkja inna. skalt kalla Hjlpri mra na og Sigurfrg hli n.

19 skalt ekki framar hafa slina til a lsa r um daga, og tungli skal ekki skna til a gefa r birtu, heldur skal Drottinn vera r eilft ljs og Gu inn vera r geislandi rull.

20 mun sl n ekki framar ganga undir og tungl itt ekki minnka, v a Drottinn mun vera r eilft ljs og hrmungardagar nir skulu vera enda.

21Og lur inn - eir eru allir rttltir, eir munu eiga landi eilflega: eir eru kvisturinn, sem g hefi grursett, verk handa minna, er g gjri mig vegsamlegan me.

22Hinn minnsti skal vera a sund og hinn ltilmtlegasti a voldugri j. g, Drottinn, mun hraa v, egar a v kemur.


Gleiboskapur Messasar

61
1Andi Drottins er yfir mr, af v a Drottinn hefir smurt mig. Hann hefir sent mig til a flytja naustddum gleilegan boskap og til a gra , sem hafa sundurmari hjarta, til a boa herteknum frelsi og fjtruum lausn, 2til a boa narr Drottins og hefndardag Gus vors, til a hugga alla hrellda, 3til a lta hinum hrelldu Son t, - gefa eim hfudjsn sta sku, fagnaarolu sta hryggar, skartkli sta hugarvls.

eir munu kallair vera rttltis-eikur, plantan Drottins honum til vegsemdar.

4eir munu byggja upp hinar fornu rstir, reisa a nju tttir fyrri ta, koma upp aftur eyddum borgum, sem legi hafa vi velli marga mannsaldra.

5tlendingar munu standa yfir hjrum yar og halda eim til haga, og akomnir menn vera akurmenn og vngarsmenn hj yur, 6en sjlfir munu r kallair vera prestar Drottins og nefndir vera jnar Gus vors. r munu njta fjrafla janna og stra yur af auleg eirra.

7Fyrir smn, er r oldu, skulu r f tvfalt. sta hungar skulu eir fagna yfir hlutskipti snu. Fyrir v skulu eir eignast tvfld ul landi snu, og eilf glei skal falla eim skaut.

8v a g, Drottinn, elska rttlti, en hata glpsamlegt rn. g geld eim laun eirra me trfesti og gjri vi eilfan sttmla.

9Nijar eirra munu kunnir vera meal janna og afsprengi eirra meal jflokkanna. Allir sem sj , munu kannast vi, a eir eru s kynsl, sem Drottinn hefir blessa.

10g glest yfir Drottni, sl mn fagnar yfir Gui mnum, v a hann hefir kltt mig klum hjlprisins, hann hefir sveipa mig skikkju rttltisins, eins og egar brgumi ltur sig hfudjsn og brur br sig skarti snu.

11v eins og jrin ltur grur sinn koma upp og eins og aldingarurinn ltur frkornin upp spretta, svo mun hinn alvaldi Drottinn lta rttlti og frg upp spretta augsn allra ja.


,Sj, hjlpri itt kemur'

62
1Skum Sonar get g ekki aga, og skum Jersalem get g ekki kyrr veri, uns rttlti hennar rennur upp sem ljmi og hjlpri hennar sem brennandi blys. 2 skulu jirnar sj rttlti itt og allir konungar vegsemd na, og munt nefnd vera nju nafni, er munnur Drottins mun kvea.

3 munt vera prileg krna hendi Drottins og konunglegt hfudjsn hendi Gus ns. 4 munt ekki framar nefnd vera Yfirgefin, og land itt ekki framar nefnt vera Aun, heldur skalt kllu vera Yndi mitt, og land itt Eiginkona, v a Drottinn ann r og land itt mun manni gefi vera.

5Eins og ungur maur fr meyjar, eins munu synir nir eignast ig, og eins og brgumi glest yfir bri, eins mun Gu inn glejast yfir r.

6g hefi skipa varmenn yfir mra na, Jersalem. eir skulu aldrei egja, hvorki um daga n ntur.

r sem minni Drottin , unni yur engrar hvldar! 7Lji honum engrar hvldar, uns hann reisir Jersalem og gjrir hana vegsamlega jrinni.

8Drottinn hefir svari vi hgri hnd sna og vi sinn mttuga armlegg: "g mun aldrei framar gefa vinum num korn itt a eta, og eigi skulu tlendir menn drekka aldinlg inn, sem hefir erfii fyrir haft, 9heldur skulu eir, sem hirt hafa korni, eta a sjlfir og lofa Drottin fyrir, og eir, sem safna hafa aldinleginum, skulu drekka hann forgrum helgidms mns."

10Gangi t, gangi t um borgarhliin! Greii gtu lsins! Leggi, leggi braut! Ryji burt grjtinu! Reisi merki fyrir jirnar!

11Sj, Drottinn gjrir a kunnugt til endimarka jararinnar: Segi dtturinni Son: "Sj, hjlpri itt kemur! Sj, endurgjald hans fylgir honum, og fengur hans fer undan honum!"

12Og eir munu kallair vera hinn heilagi lur, hinir endurleystu Drottins, og munt kllu vera hin fjlstta, borgin, sem eigi var yfirgefin.


Lj um hefnandann

63
1Hver er essi, sem kemur fr Edm, hrauum klum fr Bosra? essi hinn tigulega bni, sem gengur fram hnarreistur mikilleik mttar sns?

- a er g, s er mli rttlti og mtt hefi til a frelsa.

2Hv er rau skikkja n, og kli n eins og ess, er treur ber vnrng?

3- Vnlagarr hefi g troi, aleinn, af junum hjlpai mr enginn. g ftum tr reii minni, mari sundur heift minni. hraut lgur eirra kli mn, og skikkju mna atai g alla.

4Hefndardagur var mr hug, og lausnarr mitt er komi.

5g litaist um, en enginn var til a hjlpa, mig undrai, a enginn skyldi astoa mig. En hjlpai mr armleggur minn, og heift mn astoai mig.

6g tr jirnar reii minni og mari r sundur heift minni og lt lginn r eim renna jrina.


Angurlj

7g vil vfrgja hinar mildilegu velgjrir Drottins, syngja honum lof fyrir allt a, sem hann hefir vi oss gjrt, og hina miklu gsku hans vi sraels hs, er hann hefir ausnt eim af miskunn sinni og mikilli mildi.

8Hann sagi: "Vissulega eru eir minn lur, brn, sem ekki munu bregast!" Og hann var eim frelsari.

9vallt egar eir voru nauum staddir, kenndi hann naua, og engill auglitis hans frelsai . Af elsku sinni og vgarsemi endurleysti hann , hann tk upp og bar alla daga hinna fyrri ta.

10En eir gjrust mtsnnir og hryggu heilagan anda hans. Gjrist hann vinur eirra og barist sjlfur mti eim.

11 minntist lur hans hinna fyrri ta, er Mse var dgum:

Hvar er hann, sem leiddi upp r hafinu samt hiri hjarar sinnar? Hvar er hann, sem lt heilagan anda sinn ba mitt meal eirra? 12Hann sem lt drarsamlegan armlegg sinn ganga Mse til hgri handar, hann sem klauf vtnin fyrir eim til ess a afreka sr eilft nafn, 13hann sem lt ganga um djpin, eins og hestur gengur um eyimrk, og eir hrsuu ekki?

14Eins og bf, sem fer ofan dalinn, fri andi Drottins til hvldar. annig hefir leitt l inn til ess a afreka r drarsamlegt nafn.

15Horf af himni ofan og lt niur fr hinum heilaga og drarsamlega bsta num!

Hvar er n vandlti itt og mttarverk n? n vikvma elska og miskunnsemi vi mig hefir dregi sig hl!

16Sannlega ert fair vor, v a Abraham ekkir oss ekki og srael kannast ekki vi oss. , Drottinn, ert fair vor, "Frelsari vor fr alda li" er nafn itt.

17Hv lst oss, Drottinn, villast af vegum num, hv lst hjarta vort forhera sig, svo a a ttaist ig ekki? Hverf aftur fyrir sakir jna inna, fyrir sakir ttkvsla arfleifar innar!

18Um skamma stund fkk flk itt hi heilaga fjall itt til eignar, en n hafa vinir vorir ftum troi helgidm inn.

19Vr erum ornir sem eir, er um langan aldur hefir ekki drottna yfir, og eins og eir, er aldrei hafa nefndir veri eftir nafni nu.


64
1, a sundurrifir himininn og frir ofan, svo a fjllin ntruu fyrir augliti nu - eins og egar eldur kveikir urru limi ea egar eldur kemur vatni til a vella, - til ess a gjra vinum num kunnugt nafn itt, svo a jirnar mttu skjlfa fyrir augliti nu, 2er framkvmdir hrilega hluti, sem vr gtum eigi vnst eftir.

frst ofan, fjllin ntruu fyrir augliti nu.

3Fr alda li hefir enginn haft spurn af ea heyrt, n auga s nokkurn Gu nema ig, ann er gjri slkt fyrir , er hann vona.

4 kemur mti eim er gjra me glei a, sem rtt er, eim er minnast n vegum num.

Sj, reiddist, og vr urum brotlegir, - yfir tryggrofi voru, og vr urum sakfallnir.

5Vr urum allir sem hreinn maur, allar dyggir vorar sem saurga kli. Vr visnuum allir sem laufbla, og misgjrir vorar feyktu oss burt eins og vindur.

6Enginn kallar nafn itt, enginn herir sig upp til ess a halda fast vi ig, v a hefir byrgt auglit itt fyrir oss og gefi oss vald misgjrum vorum.

7En n, Drottinn! ert fair vor! Vr erum leirinn, og ert s, er myndar oss, og handaverk n erum vr allir!

8Reist eigi, Drottinn, svo strlega, og minnstu eigi misgjra vorra eilflega. , lt : Vr erum allir itt flk.

9nar heilgu borgir eru ornar a eyimrk. Son er orin a eyimrk, Jersalem komin aun.

10Hi heilaga og veglega musteri vort, ar sem feur vorir vegsmuu ig, er brunni upp til kaldra kola, og allt a, sem oss var drmtt, er ori a rstum.

11Hvort fr , Drottinn, leitt slkt hj r? Getur aga og j oss svo strlega?


Dmur og n

65
1g var fs a veita eim heyrn, sem eigi spuru eftir mr, g gaf eim kost a finna mig, sem eigi leituu mn. g sagi: "Hr er g, hr er g," vi j, er eigi kallai nafn mitt.

2g hefi rtt t hendur mnar allan daginn mti rjskum l, mti eim, sem ganga illum vegum, eftir eigin hugtta snum, 3 mti flki, sem reitir mig stuglega til reii upp opin augun, sem frnar lundunum og brennir reykelsi tigulsteinunum, 4sem ltur fyrirberast grfunum og er um ntur hellunum, etur svnakjt og hefir vibjslega spu ltum snum, 5sem segir: "Far burt, kom ekki nrri mr, g er r heilagur!" - Slkir menn eru reykur nsum mr, eldur, sem brennur lilangan daginn.

6Sj, a stendur skrifa frammi fyrir mr: g mun ekki agna fyrr en g hefi goldi, j, g mun gjalda eim skaut, 7bi fyrir misgjrir eirra og fyrir misgjrir fera eirra - segir Drottinn. eir brenndu reykelsi fjllunum og smnuu mig hunum! g vil mla eim skaut laun eirra.

8Svo segir Drottinn:

Eins og menn segja, egar lgur finnst vnberi: "nt a eigi, v a blessun er v!" eins vil g gjra fyrir sakir jna minna, svo a g tortmi eim ekki llum.

9g vil lta afsprengi xlast t af Jakob og t af Jda erfingja a fjllum mnum. Mnir tvldu skulu erfa au og jnar mnir ba ar.

10Saron skal vera a beitilandi fyrir hjarir og Akordalur a nautastli fyrir af j minni, sem leita mn.

11En r, sem yfirgefi Drottin, sem gleymi mnu heilaga fjalli, sem setji bor fyrir heilladsina og helli kryddvni fyrir rlaganornina, 12yur tla g undir sveri, og allir skulu r leggjast niur til sltrunar, af v a r gegndu ekki, egar g kallai, og heyru ekki, egar g talai, heldur ahfust a, sem illt var mnum augum, og hfu mtur v, sem mr mislkai.

13Fyrir v segir hinn alvaldi Drottinn svo:

Sj, jnar mnir munu eta, en yur mun hungra, sj, jnar mnir munu drekka, en yur mun yrsta, sj, jnar mnir munu glejast, en r munu glpna, 14sj, jnar mnir munu fagna af hjartans glei, en r munu kveina af hjartasorg og pa af hugarkvl. 15Og r munu leifa mnum tvldu nafn yar sem formling, en hinn alvaldi Drottinn mun deya yur. En sna jna mun hann nefna ru nafni.

16Hver s er skar sr blessunar landinu, hann ski sr blessunar nafni hins trfasta Gus, og hver sem ei vinnur landinu, hann vinni ei vi hinn trfasta Gu, af v a hinar fyrri rautir eru gleymdar og af v a r eru huldar fyrir augum mnum.


Hin nja Jersalem

17Sj, g skapa njan himin og nja jr, og hins fyrra skal ekki minnst vera, og a skal engum hug koma.

18Glejist og fagni vinlega yfir v, sem g skapa, v sj, g gjri Jersalem a fgnui og flki henni a glei.

19g vil fagna yfir Jersalem og glejast yfir flki mnu, og eigi skal framar heyrast ar grthlj ea kveinstafir.

20Eigi skal ar framar vera nokkurt ungbarn, er aeins lifi fa daga, n nokkurt gamalmenni, sem ekki ni fullum aldri, v a s er ar ungur maur, sem deyr trur, og s sem ekki nr trisaldri skal ltast einskis verur.

21eir munu reisa hs og ba eim, og eir munu planta vngara og eta vxtu eirra. 22Eigi munu eir reisa og arir ba, eigi munu eir planta og arir eta, v a aldur flks mns mun vera sem aldur trjnna, og mnir tvldu skulu sjlfir njta handaverka sinna.

23Eigi munu eir erfia til ntis og eigi brn geta til skammlfis, v a eir eru kynsl manna, er Drottinn hefir blessa, og nijar eirra vera hj eim.

24ur en eir kalla, mun g svara, og ur en eir hafa orinu sleppt, mun g bnheyra.

25lfur og lamb munu vera saman beit, og ljni mun hey eta sem naut, en moldin skal vera fa hggormsins.

Hvergi mnu heilaga fjalli munu menn illt fremja ea skaa gjra - segir Drottinn.


Hsti Gus er himnum

66
1Svo segir Drottinn:

Himinninn er hsti mitt og jrin er ftskr mn. Hvaa hs munu r geta reist mr, og hvar er s staur, sem veri geti bstaur minn?

2Hnd mn hefir gjrt allt etta og annig er a allt til ori - segir Drottinn.

eir sem g lt til, eru hinir ju og eir er hafa sundurmarinn anda og skjlfa fyrir ori mnu.

3S sem sltrar uxa, er ekki mtari en manndrpari, s sem frnar sau, er ekki mtari en s sem hengir hund, s sem frir frnargjf, ekki mtari en s sem ber fram svnabl, s sem brennir reykelsi, ekki mtari en s sem blessar skurgo.

Eins og eir hafa vali sna vegu og eins og sl eirra hefir mtur hinum viurstyggilegu goum eirra, 4eins mun g lta mr vel lka a hrj og lta yfir koma a, er eir hrast. v a enginn gegndi, egar g kallai, og eir heyru ekki, egar g talai, heldur ahfust a, sem illt var mnum augum, og hfu mtur v, sem mr mislkai.


Tvr andstar fylkingar

5Heyri or Drottins, r sem skjlfi fyrir ori hans!

Brur yar, er hata yur og reka yur burt fr sr fyrir sakir nafns mns, eir segja:

"Gjri Drottinn sig drlegan, svo a vr megum sj glei yar!"

En eir skulu til skammar vera.


Glei Jrsala og hinsti dmur

6Heyr gninn fr borginni, heyr minn fr musterinu! Heyr, Drottinn geldur vinum snum fyrir tilverkna eirra!

7Hn fir, ur en hn kennir sn, hn er orin lttari a sveinbarni, ur en hn tekur jsttina.

8Hver hefir heyrt slkt? Hver hefir s slka hluti? Er nokkurt land heiminn bori einum degi, ea fist nokkur j allt einu? v a ara en Son hefir kennt sttar, hefir hn ali brn sn.

9Skyldi g lta barni komast burarliinn og ekki lta a fast? - segir Drottinn. Ea skyldi g, sem lt barni fast, loka murkvinum? - segir Gu inn.

10Glejist me Jersalem og fagni yfir henni, allir r sem elski hana!

Ktist me henni, allir r sem n hryggist yfir henni, 11svo a r megi sjga og saddir vera vi hugsvalandi brjst hennar, svo a r megi teyga og ga yur vi drargntt hennar.

12v a svo segir Drottinn:

Sj, g veiti velsld til hennar eins og fljti, og aufum janna eins og bakkafullum lk.

r skulu liggja brjstum hennar og skulu bornir vera mjminni og yur skal hossa vera hnjnum.

13Eins og mir huggar son sinn, eins mun g hugga yur. Jersalem skulu r huggair vera.

14r munu sj a, og hjarta yar mun fagna og bein yar blmgast sem grngresi.

Hnd Drottins mun kunn vera jnum hans, og hann mun lta vini sna kenna reii sinni.

15v sj, Drottinn kemur eldi, og vagnar hans eru sem vindbylur, til ess a gjalda reii sna heift og htun sna eldslogum.

16v a Drottinn mun dm heyja me eldi, og me sveri snu yfir llu holdi, og eir munu margir vera, er Drottinn fellir.

17eir sem helga sig og hreinsa sig til ess a fara inn frnarlundana, bak vi einhvern, sem fyrir miju er, sem eta svnakjt, viurstyggileg skridr og ms - eir skulu allir undir lok la - segir Drottinn.

18En g ekki athafnir eirra og hugsanir.


Dmur efsta dags

S tmi kemur, a g mun saman safna llum jum og tungum, og r skulu koma og sj mna dr. 19Og g mun gjra tkn eim og senda flttamenn fr eim til janna, til Tarsis, Pt og Ld, sem benda boga, til Tbal og Javan, til hinna fjarlgu eylanda, sem ekki hafa neina fregn af mr og ekki hafa s dr mna, og eir skulu kunngjra dr mna meal janna.

20eir munu flytja alla brur yar heim fr llum jum sem frnargjf Drottni til handa, hestum og vgnum, burarstlum, mlum og lfldum, til mns heilaga fjalls, til Jersalem - segir Drottinn - eins og egar sraelsmenn fra frnargjafir hreinum kerum til hss Drottins.

21Og af eim mun g einnig taka presta og levta - segir Drottinn.

22J, eins og hinn ni himinn og hin nja jr, sem g skapa, munu standa stug fyrir mnu augliti - segir Drottinn - eins mun afsprengi yar og nafn standa stugt.

23Og mnui hverjum, tunglkomudaginn, og viku hverri, hvldardaginn, skal allt hold koma til ess a falla fram fyrir mr - segir Drottinn.

24eir munu ganga t og sj hr eirra manna, er rofi hafa tr vi mig. v a ormur eirra mun ekki deyja og eldur eirra ekki slokkna, og eir munu viurstygg vera llu holdi.



Nettgfan og Hi slenska Bibluflag - gst 1997