JHANNESARGUSPJALL



Ori var hold

1
1 upphafi var Ori, og Ori var hj Gui, og Ori var Gu. 2Hann var upphafi hj Gui. 3Allir hlutir uru fyrir hann, n hans var ekki neitt, sem til er. 4 honum var lf, og lfi var ljs mannanna. 5Ljsi skn myrkrinu, og myrkri tk ekki mti v.

6Maur kom fram, sendur af Gui. Hann ht Jhannes. 7Hann kom til vitnisburar, til a vitna um ljsi, svo a allir skyldu tra fyrir hann. 8Ekki var hann ljsi, hann kom til a vitna um ljsi.

9Hi sanna ljs, sem upplsir hvern mann, kom n heiminn. 10Hann var heiminum, og heimurinn var orinn til fyrir hann, en heimurinn ekkti hann ekki. 11Hann kom til eignar sinnar, en hans eigin menn tku ekki vi honum. 12En llum eim, sem tku vi honum, gaf hann rtt til a vera Gus brn, eim, er tra nafn hans. 13eir eru ekki af bli bornir, ekki a holds vild n manns vilja, heldur af Gui fddir.

14Og Ori var hold, hann bj me oss, fullur nar og sannleika, og vr sum dr hans, dr, sem sonurinn eini fr furnum. 15Jhannes vitnar um hann og hrpar: "etta er s sem g tti vi, egar g sagi: S sem kemur eftir mig, var undan mr, enda fyrri en g."

16Af gng hans hfum vr allir egi, n n ofan. 17Lgmli var gefi fyrir Mse, en nin og sannleikurinn kom fyrir Jes Krist. 18Enginn hefur nokkurn tma s Gu. Sonurinn eini, Gu, sem er fami furins, hann hefur birt hann.


Jhannes skrari vitnar

19essi er vitnisburur Jhannesar, egar Gyingar sendu til hans presta og levta fr Jersalem a spyrja hann: "Hver ert ?"

20Hann svarai tvrtt og jtai: "Ekki er g Kristur."

21eir spuru hann: "Hva ? Ertu Ela?"

Hann svarar: "Ekki er g hann."

"Ertu spmaurinn?"

Hann kva nei vi.

22 sgu eir vi hann: "Hver ertu? Vr verum a svara eim, er sendu oss. Hva segir um sjlfan ig?"

23Hann sagi: "g er

rdd hrpanda eyimrk:
Gjri beinan veg Drottins,

eins og Jesaja spmaur segir."

24Sendir voru menn af flokki farsea. 25eir spuru hann: "Hvers vegna skrir , fyrst ert hvorki Kristur, Ela n spmaurinn?"

26Jhannes svarai: "g skri me vatni. Mitt meal yar stendur s, sem r ekki ekki, 27hann, sem kemur eftir mig, og skveng hans er g ekki verur a leysa."

28etta bar vi Betanu, handan Jrdanar, ar sem Jhannes var a skra.


Lamb Gus

29Daginn eftir sr hann Jes koma til sn og segir: "Sj, Gus lamb, sem ber synd heimsins. 30ar er s er g sagi um: ,Eftir mig kemur maur, sem var undan mr, v hann er fyrri en g.' 31Sjlfur ekkti g hann ekki. En til ess kom g og skri me vatni, a hann opinberist srael."

32Og Jhannes vitnai: "g s andann koma af himni ofan eins og dfu, og hann nam staar yfir honum. 33Sjlfur ekkti g hann ekki, en s er sendi mig a skra me vatni, sagi mr: ,S sem sr andann koma yfir og nema staar , hann er s sem skrir me heilgum anda.' 34etta s g, og g vitna, a hann er sonur Gus."


Fyrstu lrisveinar

35Daginn eftir var Jhannes ar aftur staddur og tveir lrisveinar hans. 36Hann sr Jes gangi og segir: "Sj, Gus lamb." 37Lrisveinar hans tveir heyru or hans og fru eftir Jes.

38Jess sneri sr vi, s koma eftir sr og sagi vi : "Hvers leiti i?"

eir svara: "Rabb (a ir meistari), hvar dvelst ?"

39Hann segir: "Komi og sji." eir komu og su, hvar hann dvaldist, og voru hj honum ann dag. etta var sdegis.

40Annar essara tveggja, sem heyru or Jhannesar og fru eftir Jes, var Andrs, brir Smonar Pturs. 41Hann finnur fyrst brur sinn, Smon, og segir vi hann: "Vi hfum fundi Messas!" (Messas ir Kristur, Hinn smuri.) 42Hann fr me hann til Jes. Jess horfi hann og sagi: " ert Smon Jhannesson, skalt heita Kefas" (Ptur, a ir klettur).

43Nsta dag hugist Jess fara til Galleu. Hann hitti Filippus og sagi vi hann: "Fylg mr!" 44Filippus var fr Betsadu, smu borg og Andrs og Ptur. 45Filippus fann Natanael og sagi vi hann: "Vr hfum fundi ann, sem Mse skrifar um lgmlinu og spmennirnir, Jes fr Nasaret, son Jsefs."

46Natanael sagi: "Getur nokku gott komi fr Nasaret?"

Filippus svarai: "Kom og sj."

47Jess s Natanael koma til sn og sagi vi hann: "Hr er sannur sraelti, sem engin svik eru ."

48Natanael spyr: "Hvaan ekkir mig?"

Jess svarar: "g s ig undir fkjutrnu, ur en Filippus kallai ig."

49 segir Natanael: "Rabb, ert sonur Gus, ert konungur sraels."

50Jess spyr hann: "Trir , af v a g sagi vi ig: ,g s ig undir fkjutrnu'? munt sj a, sem essu er meira." 51Og hann segir vi hann: "Sannlega, sannlega segi g yur: r munu sj himininn opinn og engla Gus stga upp og stga niur yfir Mannssoninn."


Fyrsta tkni

2
1 rija degi var brkaup Kana Galleu. Mir Jes var ar. 2Jes var og boi til brkaupsins og lrisveinum hans. 3En er vn raut segir mir Jes vi hann: "eir hafa ekki vn."

4Jess svarar: "Hva varar a mig og ig, kona? Minn tmi er ekki enn kominn."

5Mir hans sagi vi jnana: "Gjri a, sem hann kann a segja yur."

6N voru ar sex vatnsker r steini samkvmt reglum Gyinga um hreinsun, og tk hvert eirra tvo mla ea rj. 7Jess segir vi : "Fylli kerin vatni." eir fylltu au barma. 8San segir hann: "Ausi n af og fri veislustjra." eir gjru svo. 9Veislustjri bragai vatni, sem var ori vn, og vissi ekki, hvaan a var, en jnarnir, sem vatni hfu ausi, vissu a. kallai veislustjri brgumann 10og sagi: "Allir menn bera fyrst fram ga vni og san hi lakara, er menn gjrast lvair. hefur geymt ga vni ar til n."

11etta fyrsta tkn sitt gjri Jess Kana Galleu og opinberai dr sna, og lrisveinar hans tru hann.

12Eftir etta fr hann ofan til Kapernaum samt mur sinni, brrum og lrisveinum. ar voru au nokkra daga.


Jess, ntt musteri

13N fru pskar Gyinga hnd, og Jess hlt upp til Jersalem. 14ar s hann helgidminum , er seldu naut, saui og dfur, og vxlarana, sem stu ar. 15 gjri hann sr svipu r klum og rak alla t r helgidminum, lka sauina og nautin. Hann steypti niur peningum vxlaranna og hratt um borum eirra, 16og vi dfnasalana sagi hann: "Burt me etta han. Gjri ekki hs fur mns a slub." 17Lrisveinum hans kom hug, a rita er: "Vandlting vegna hss ns mun tra mig upp."

18Gyingar sgu vi hann: "Hvaa tkn getur snt oss um a, a megir gjra etta?"

19Jess svarai eim: "Brjti etta musteri, og g skal reisa a rem dgum."

20 sgu Gyingar: "etta musteri hefur veri fjrutu og sex r smum, og tlar a reisa a rem dgum!"

21En hann var a tala um musteri lkama sns. 22egar hann var risinn upp fr dauum, minntust lrisveinar hans, a hann hafi sagt etta, og tru ritningunni og orinu, sem Jess hafi tala.

23Mean hann var Jersalem pskahtinni, fru margir a tra nafn hans, v eir su au tkn, sem hann gjri. 24En Jess gaf eim ekki trna sinn, v hann ekkti alla. 25Hann urfti ess ekki, a neinn bri rum manni vitni; hann vissi sjlfur, hva manni br.


Jess og Nikdemus

3
1Maur ht Nikdemus, af flokki farsea, rsherra meal Gyinga. 2Hann kom til Jes um ntt og sagi vi hann: "Rabb, vr vitum, a ert lrifair kominn fr Gui. Enginn getur gjrt essi tkn, sem gjrir, nema Gu s me honum."

3Jess svarai honum: "Sannlega, sannlega segi g r: Enginn getur s Gus rki, nema hann fist a nju."

4Nikdemus segir vi hann: "Hvernig getur maur fst, egar hann er orinn gamall? Skyldi hann geta komist aftur lf mur sinnar og fst?"

5Jess svarai: "Sannlega, sannlega segi g r: Enginn getur komist inn Gus rki, nema hann fist af vatni og anda. 6a sem af holdinu fist, er hold, en a sem af andanum fist, er andi. 7Undrast eigi, a g segi vi ig: Yur ber a fast a nju. 8Vindurinn bls ar sem hann vill, og heyrir yt hans. Samt veistu ekki, hvaan hann kemur n hvert hann fer. Svo er um ann, sem af andanum er fddur."

9 spuri Nikdemus: "Hvernig m etta vera?"

10Jess svarai honum: " ert lrifair srael og veist ekki etta? 11Sannlega, sannlega segi g r: Vr tlum um a, sem vr ekkjum, og vitnum um a, sem vr hfum s, en r taki ekki mti vitnisburi vorum. 12Ef r tri eigi, egar g ri vi yur jarnesk efni, hvernig skyldu r tra, er g ri vi yur um hin himnesku? 13Enginn hefur stigi upp til himins, nema s er steig niur fr himni, Mannssonurinn.

14Og eins og Mse hf upp hggorminn eyimrkinni, annig Mannssonurinn a vera upp hafinn, 15svo a hver sem trir hafi eilft lf honum. 16v svo elskai Gu heiminn, a hann gaf son sinn eingetinn, til ess a hver sem hann trir glatist ekki, heldur hafi eilft lf. 17Gu sendi ekki soninn heiminn til a dma heiminn, heldur a heimurinn skyldi frelsast fyrir hann.

18S sem trir hann, dmist ekki. S sem trir ekki, er egar dmdur, v a hann hefur ekki tra nafn Gus sonarins eina. 19En essi er dmurinn: Ljsi er komi heiminn, en menn elskuu myrkri fremur en ljsi, v a verk eirra voru vond. 20Hver sem illt gjrir hatar ljsi og kemur ekki til ljssins, svo a verk hans veri ekki uppvs. 21En s sem ikar sannleikann kemur til ljssins, svo a augljst veri, a verk hans eru Gui gjr."


Hann a vaxa

22Eftir etta fr Jess og lrisveinar hans t Jdeuhra. ar dvaldist hann me eim og skri. 23Jhannes var lka a skra Anon nlgt Salm, en ar var miki vatn. Menn komu anga og ltu skrast. 24 var ekki enn bi a varpa Jhannesi fangelsi.

25N var deila um hreinsun milli lrisveina Jhannesar og Gyings eins. 26eir komu til Jhannesar og sgu vi hann: "Rabb, s sem var hj r handan vi Jrdan og barst vitni um, hann er a skra, og allir koma til hans."

27Jhannes svarai eim: "Enginn getur teki neitt, nema honum s gefi a af himni. 28r geti sjlfir vitna um, a g sagi: ,g er ekki Kristur, heldur er g sendur undan honum.' 29S er brguminn, sem brina, en vinur brgumans, sem stendur hj og hlir hann, glest mjg vi rdd hans. essi glei er n mn a fullu. 30Hann a vaxa, en g a minnka.


S sem kemur a ofan

31S sem kemur a ofan, er yfir llum. S sem er af jru, hann er af jru og talar af jru. S sem kemur af himni, er yfir llum 32og vitnar um a, sem hann hefur s og heyrt, og enginn tekur mti vitnisburi hans. 33En s sem hefur teki mti vitnisburi hans, hefur stafest, a Gu s sannorur. 34S sem Gu sendi, talar Gus or, v mlt gefur Gu andann. 35Fairinn elskar soninn og hefur lagt allt hnd honum. 36S sem trir soninn, hefur eilft lf, en s sem hlnast syninum, mun ekki sj lf, heldur varir reii Gus yfir honum."


Jess og samverska konan

4
1Er Jess var ess vs, a farsear hefu heyrt, a hann fengi fleiri lrisveina og skri fleiri en Jhannes, 2- reyndar skri Jess ekki sjlfur, heldur lrisveinar hans - 3 hvarf hann brott r Jdeu og hlt aftur til Galleu. 4Hann var a fara um Samaru.

5N kemur hann til borgar Samaru, er Skar heitir, nlgt eirri landspildu, sem Jakob gaf Jsef syni snum. 6ar var Jakobsbrunnur. Jess var vegmur, og settist hann arna vi brunninn. etta var um hdegisbil.

7Samversk kona kemur a skja vatn. Jess segir vi hana: "Gef mr a drekka." 8En lrisveinar hans hfu fari inn borgina a kaupa vistir.

9 segir samverska konan vi hann: "Hverju stir, a , sem ert Gyingur, biur mig um a drekka, samverska konu?" [En Gyingar hafa ekki samneyti vi Samverja.]

10Jess svarai henni: "Ef ekktir gjf Gus og vissir, hver s er, sem segir vi ig: ,Gef mr a drekka,' mundir bija hann, og hann gfi r lifandi vatn."

11Hn segir vi hann: "Herra, hefur enga skjlu a ausa me, og brunnurinn er djpur. Hvaan hefur etta lifandi vatn? 12Ertu meiri en Jakob forfair vor, sem gaf oss brunninn og drakk sjlfur r honum og synir hans og fnaur?"

13Jess svarai: "Hvern sem drekkur af essu vatni mun aftur yrsta, 14en hvern sem drekkur af vatninu, er g gef honum, mun aldrei yrsta a eilfu. v vatni, sem g gef honum, verur honum a lind, sem streymir fram til eilfs lfs."

15 segir konan vi hann: "Herra, gef mr etta vatn, svo a mig yrsti ekki og g urfi ekki a fara hinga a ausa."

16Hann segir vi hana: "Faru, kallau manninn inn, og komdu hinga."

17Konan svarai: "g engan mann."

Jess segir vi hana: "Rtt er a, a eigir engan mann, 18v hefur tt fimm menn, og s sem tt n, er ekki inn maur. etta sagir satt."

19Konan segir vi hann: "Herra, n s g, a ert spmaur. 20Feur vorir hafa tilbei Gu essu fjalli, en r segi, a Jersalem s s staur, ar sem tilbija skuli."

21Jess segir vi hana: "Tr mr, kona. S stund kemur, a r munu hvorki tilbija furinn essu fjalli n Jersalem. 22r tilbiji a, sem r ekki ekki. Vr tilbijum a, sem vr ekkjum, v hjlpri kemur fr Gyingum. 23En s stund kemur, j, hn er n komin, er hinir snnu tilbijendur munu tilbija furinn anda og sannleika. Fairinn leitar slkra, er annig tilbija hann. 24Gu er andi, og eir, sem tilbija hann, eiga a tilbija anda og sannleika."

25Konan segir vi hann: "g veit, a Messas kemur - a er Kristur. egar hann kemur, mun hann kunngjra oss allt."

26Jess segir vi hana: "g er hann, g sem vi ig tala."

27 sama bili komu lrisveinar hans og furuu sig v, a hann var a tala vi konu. sagi enginn: "Hva viltu?" ea: "Hva ertu a tala vi hana?"

28N skildi konan eftir skjlu sna, fr inn borgina og sagi vi menn: 29"Komi og sji mann, er sagi mr allt, sem g hef gjrt. Skyldi hann vera Kristur?" 30eir fru r borginni og komu til hans.

31Mean essu fr fram, bu lrisveinarnir hann: "Rabb, f r a eta."

32Hann svarai eim: "g hef mat a eta, sem r viti ekki um."

33 sgu lrisveinarnir sn milli: "Skyldi nokkur hafa frt honum a eta?"

34Jess sagi vi : "Minn matur er a gjra vilja ess, sem sendi mig, og fullna verk hans. 35Segi r ekki: Enn eru fjrir mnuir, kemur uppskeran? En g segi yur: Lti upp og horfi akrana, eir eru hvtir til uppskeru. 36S sem upp sker, tekur egar laun og safnar vexti til eilfs lfs, svo a s glejist, er sir, og me honum hinn, sem upp sker. 37Hr sannast ortaki: Einn sir, og annar sker upp. 38g sendi yur a skera upp a sem r hafi ekki unni vi. Arir hafa erfia, en r eru gengnir inn erfii eirra."

39Margir Samverjar r essari borg tru hann vegna ora konunnar, sem vitnai um a, a hann hefi sagt henni allt, sem hn hafi gjrt. 40egar v Samverjarnir komu til hans, bu eir hann a staldra vi hj sr. Var hann ar um kyrrt tvo daga.

41Og miklu fleiri tku tr, egar eir heyru hann sjlfan. 42eir sgu vi konuna: "a er ekki lengur sakir ora inna, a vr trum, v a vr hfum sjlfir heyrt hann og vitum, a hann er sannarlega frelsari heimsins."


Anna tkn Galleu

43Eftir essa tvo daga fr hann aan til Galleu. 44En sjlfur hafi Jess sagt, a spmaur vri ekki metinn furlandi snu. 45egar hann kom n til Galleu, tku Galleumenn honum vel, ar e eir hfu s allt sem hann gjri htinni Jersalem, enda hfu eir sjlfir stt htina.

46N kom hann aftur til Kana Galleu, ar sem hann hafi gjrt vatn a vni. Kapernaum var konungsmaur nokkur, sem tti sjkan son. 47egar hann frtti, a Jess vri kominn fr Jdeu til Galleu, fr hann til hans og ba hann a koma niur eftir og lkna son sinn. En hann var dauvona. 48 sagi Jess vi hann: "r tri ekki, nema r sji tkn og strmerki."

49Konungsmaur ba hann: "Herra, kom ur en barni mitt andast."

50Jess svarai: "Far , sonur inn lifir."

Maurinn tri v ori, sem Jess mlti til hans, og fr af sta. 51En mean hann var leiinni ofan eftir, mttu honum jnar hans og sgu, a sonur hans vri lfi.

52Hann spuri , hvenr honum hefi fari a ltta, og eir svruu: " gr upp r hdegi fr hitinn r honum." 53 s fairinn, a a var eirri stundu, egar Jess hafi sagt vi hann: "Sonur inn lifir." Og hann tk tr og allt hans heimaflk.

54etta var anna tkni, sem Jess gjri, egar hann kom fr Jdeu til Galleu.


Vi Betesdalaug

5
1essu nst var ht Gyinga. fr Jess upp til Jersalem. 2Vi Sauahlii Jersalem er laug, sem kallast hebresku Betesda. ar eru fimm slnagng. 3 eim l fjldi sjkra manna, blindra, haltra og lamara [sem biu hrringar vatnsins. 4En engill Drottins fr ru hverju niur laugina og hrri vatni. S sem fyrstur fr ofan eftir hrring vatnsins, var heill, hvaa sjkdmur sem ji hann.] 5arna var maur nokkur, sem hafi veri sjkur rjtu og tta r. 6Jess s hann, ar sem hann l, og vissi, a hann hafi lengi veri sjkur. Hann segir vi manninn: "Viltu vera heill?"

7Hinn sjki svarai honum: "Herra, g hef engan til a lta mig laugina, egar vatni hrrist, og mean g er a komast, fer annar ofan undan mr."

8Jess segir vi hann: "Statt upp, tak rekkju na og gakk!" 9Jafnskjtt var maurinn heill, tk rekkju sna og gekk.

En essi dagur var hvldardagur, 10og Gyingarnir sgu vi hinn lknaa: " dag er hvldardagur. mtt ekki bera rekkjuna."

11Hann svarai eim: "S sem lknai mig, sagi vi mig: ,Tak rekkju na og gakk!'"

12eir spuru hann: "Hver er s maur, sem sagi r: ,Tak hana og gakk'?"

13En lknai maurinn vissi ekki, hver hann var, v a Jess hafi leynst brott, enda var rng stanum.

14Nokkru sar hitti Jess hann helgidminum og sagi vi hann: "N ert orinn heill. Syndga ekki framar, svo a eigi hendi ig anna verra."

15Maurinn fr og sagi Gyingum, a Jess vri s sem lknai hann. 16N tku Gyingar a ofskja Jes fyrir a, a hann gjri etta hvldardegi. 17En hann svarai eim: "Fair minn starfar til essarar stundar, og g starfa einnig."

18N sttu Gyingar enn fastar a taka hann af lfi, ar sem hann braut ekki aeins hvldardagshelgina, heldur kallai lka Gu sinn eigin fur og gjri sjlfan sig annig Gui jafnan.


Upprisa og lf

19essu svarai Jess og sagi vi : "Sannlega, sannlega segi g yur: Ekkert getur sonurinn gjrt af sjlfum sr, nema a sem hann sr furinn gjra. v hva sem hann gjrir, a gjrir sonurinn einnig. 20Fairinn elskar soninn og snir honum allt, sem hann gjrir sjlfur. Hann mun sna honum meiri verk en essi, svo a r veri furu lostnir. 21Eins og fairinn vekur upp daua og lfgar, annig lfgar og sonurinn , sem hann vill. 22Enda dmir fairinn engan, heldur hefur hann fali syninum allan dm, 23svo a allir heiri soninn eins og eir heira furinn. S sem heirar ekki soninn, heirar ekki furinn, sem sendi hann.

24Sannlega, sannlega segi g yur: S sem heyrir or mitt og trir eim, sem sendi mig, hefur eilft lf og kemur ekki til dms, heldur er hann stiginn yfir fr dauanum til lfsins. 25Sannlega, sannlega segi g yur: S stund kemur og er egar komin, a hinir dauu munu heyra raust Gus sonarins, og eir, sem heyra, munu lifa. 26Eins og fairinn hefur lf sjlfum sr, annig hefur hann og veitt syninum a hafa lf sjlfum sr. 27Og hann hefur veitt honum vald til a halda dm, v a hann er Mannssonur. 28Undrist etta ekki. S stund kemur, egar allir eir, sem grfunum eru, munu heyra raust hans 29og ganga fram, eir, sem gjrt hafa hi ga, munu rsa upp til lfsins, en eir, sem drgt hafa hi illa, til dmsins. 30g megna eigi a gjra neitt af sjlfum mr. g dmi samkvmt v, sem g heyri, og dmur minn er rttvs, v a g leita ekki mns vilja, heldur vilja ess, sem sendi mig.


Fairinn vitnar

31Ef g vitna sjlfur um mig, er vitnisburur minn ekki gildur. 32Annar er s sem vitnar um mig, og g veit, a s vitnisburur er sannur, sem hann ber mr. 33r hafi sent til Jhannesar. Hann bar sannleikanum vitni. 34Ekki arf g vitnisbur manns, en g segi etta til ess, a r megi frelsast. 35Hann var logandi og sknandi lampi. r vildu um stund glejast vi ljs hans. 36g hef ann vitnisbur, sem er meiri en Jhannesar, v verkin, sem fair minn fkk mr a fullna, verkin, sem g vinn, bera mr a vitni, a fairinn hefur sent mig. 37Fairinn, sem sendi mig, hann hefur sjlfur vitna um mig. r hafi aldrei heyrt rdd hans n s snd hans. 38Og or hans br ekki yur, v a r tri ekki eim, sem hann sendi. 39r rannsaki ritningarnar, v eim hyggist r eiga eilft lf. Og a eru r, sem vitna um mig, 40en r vilji ekki koma til mn og last lfi.

41g igg ekki heiur af mnnum, 42en g ekki yur a r hafi ekki yur krleika Gus. 43g er kominn nafni fur mns, og r taki ekki vi mr. Ef annar kmi snu eigin nafni, tkju r vi honum. 44Hvernig geti r tra, egar r iggi heiur hver af rum, en leiti ekki ess heiurs, sem er fr einum Gui? 45tli eigi, a g muni kra yur fyrir furnum. S sem krir yur, er Mse, og hann voni r. 46Ef r tryu Mse, mundu r lka tra mr, v um mig hefur hann rita. 47Fyrst r tri ekki v, sem hann skrifai, hvernig geti r tra orum mnum?"


Jess mettar

6
1Eftir etta fr Jess yfir um Galleuvatn ea Tberasvatn. 2Mikill fjldi manna fylgdi honum, v eir su au tkn, er hann gjri sjku flki. 3 fr Jess upp fjalli og settist ar niur me lrisveinum snum. 4etta var laust fyrir pska, ht Gyinga.

5Jess leit upp og s, a mikill mannfjldi kom til hans. Hann segir vi Filippus: "Hvar eigum vr a kaupa brau, a essir menn fi a eta?" 6En etta sagi hann til a reyna hann, v hann vissi sjlfur, hva hann tlai a gjra.

7Filippus svarai honum: "Brau fyrir tv hundru denara ngu eim ekki, svo a hver fengi lti eitt." 8Annar lrisveinn hans, Andrs, brir Smonar Pturs, segir vi hann: 9"Hr er piltur, sem er me fimm byggbrau og tvo fiska, en hva er a handa svo mrgum?"

10Jess sagi: "Lti flki setjast niur." arna var gras miki. Menn settust n niur, um fimm sund karlmenn a tlu. 11N tk Jess brauin, gjri akkir og skipti eim t til eirra, sem ar stu, og eins af fiskunum, svo miki sem eir vildu. 12egar eir voru mettir, segir hann vi lrisveina sna: "Safni saman leifunum, svo ekkert spillist." 13eir sfnuu eim saman og fylltu tlf krfur me leifum byggbrauanna fimm, sem af gengu hj eim, er neytt hfu.

14egar menn su tkni, sem hann gjri, sgu eir: "essi maur er sannarlega spmaurinn, sem koma skal heiminn." 15Jess vissi n, a eir mundu koma og taka hann me valdi til a gjra hann a konungi, og vk v aftur upp til fjallsins einn sns lis.


Jess gengur vatninu

16egar kvld var komi, fru lrisveinar hans niur a vatninu, 17stigu t bt og lgu af sta yfir um vatni til Kapernaum. Myrkur var skolli , og Jess var ekki enn kominn til eirra. 18Vind geri hvassan, og tk vatni a sast. 19egar eir hfu ri hr um bil tuttugu og fimm ea rjtu skeirm, su eir Jes gangandi vatninu og nlgast btinn. eir uru hrddir, 20en hann sagi vi : "a er g, ttist eigi." 21eir vildu taka hann btinn, en smu svifum rann bturinn a landi, ar sem eir tluu a lenda.


Jess, brau lfsins

22Daginn eftir s flki, sem eftir var handan vatnsins, a ar hafi ekki veri nema einn btur og a Jess hafi ekki stigi btinn me lrisveinum snum, heldur hfu eir fari burt einir saman. 23Arir btar komu fr Tberas nnd vi stainn, ar sem eir hfu eti braui, egar Drottinn gjri akkir. 24N su menn, a Jess var ekki arna fremur en lrisveinar hans. eir stigu v btana og komu til Kapernaum leit a Jes.

25eir fundu hann hinum megin vi vatni og spuru hann: "Rabb, nr komstu hinga?"

26Jess svarai eim: "Sannlega, sannlega segi g yur: r leiti mn ekki af v, a r su tkn, heldur af v, a r tu af brauunum og uru mettir. 27Afli yur eigi eirrar fu, sem eyist, heldur eirrar fu, sem varir til eilfs lfs og Mannssonurinn mun gefa yur. v hann hefur fairinn, Gu sjlfur, sett innsigli sitt."

28 sgu eir vi hann: "Hva eigum vr a gjra, svo a vr vinnum verk Gus?"

29Jess svarai eim: "etta er verk Gus, a r tri ann, sem hann sendi."

30eir spuru hann : "Hvaa tkn gjrir , svo a vr sjum og trum r? Hva afrekar ? 31Feur vorir tu manna eyimrkinni, eins og rita er: ,Brau af himni gaf hann eim a eta.'"

32Jess sagi vi : "Sannlega, sannlega segi g yur: Mse gaf yur ekki braui af himni, heldur gefur fair minn yur hi sanna brau af himni. 33Brau Gus er s, sem stgur niur af himni og gefur heiminum lf."

34 sgu eir vi hann: "Herra, gef oss t etta brau."

35Jess sagi eim: "g er brau lfsins. ann mun ekki hungra, sem til mn kemur, og ann aldrei yrsta, sem mig trir. 36En g hef sagt vi yur: r hafi s mig og tri ekki. 37Allt sem fairinn gefur mr, mun koma til mn, og ann sem kemur til mn, mun g alls eigi brott reka. 38g er stiginn niur af himni, ekki til a gjra vilja minn, heldur vilja ess, er sendi mig. 39En s er vilji ess, sem sendi mig, a g glati engu af llu v, sem hann hefur gefi mr, heldur reisi a upp efsta degi. 40v s er vilji fur mns, a hver sem sr soninn og trir hann, hafi eilft lf, og g mun reisa hann upp efsta degi."

41N kom upp kurr meal Gyinga t af v, a hann sagi: "g er braui, sem niur steig af himni," 42og eir sgu: "Er etta ekki hann Jess, sonur Jsefs? Vr ekkjum bi fur hans og mur. Hvernig getur hann sagt, a hann s stiginn niur af himni?"

43Jess svarai eim: "Veri ekki me kurr yar meal. 44Enginn getur komi til mn, nema fairinn, sem sendi mig, dragi hann, og g mun reisa hann upp efsta degi. 45Hj spmnnunum er skrifa: ,eir munu allir vera af Gui frddir.' Hver sem hlir furinn og lrir af honum, kemur til mn. 46Ekki er a svo, a nokkur hafi s furinn. S einn, sem er fr Gui, hefur s furinn. 47Sannlega, sannlega segi g yur: S sem trir, hefur eilft lf. 48g er brau lfsins. 49Feur yar tu manna eyimrkinni, en eir du. 50etta er braui, sem niur stgur af himni. S sem etur af v, deyr ekki. 51g er hi lifandi brau, sem steig niur af himni. Hver sem etur af essu braui, mun lifa a eilfu. Og braui, sem g mun gefa, er hold mitt, heiminum til lfs."

52N deildu Gyingar sn milli og sgu: "Hvernig getur essi maur gefi oss hold sitt a eta?"

53 sagi Jess vi : "Sannlega, sannlega segi g yur: Ef r eti ekki hold Mannssonarins og drekki bl hans, hafi r ekki lfi yur. 54S sem etur hold mitt og drekkur bl mitt, hefur eilft lf, og g reisi hann upp efsta degi. 55Hold mitt er snn fa, og bl mitt er sannur drykkur. 56S sem etur hold mitt og drekkur bl mitt, er mr og g honum. 57Eins og hinn lifandi fair sendi mig og g lifi fyrir furinn, svo mun s lifa fyrir mig, sem mig etur. 58etta er a brau, sem niur steig af himni. a er ekki eins og braui, sem feurnir tu og du. S sem etur etta brau, mun lifa a eilfu."

59etta sagi hann, egar hann var a kenna samkundunni Kapernaum.


Or eilfs lfs

60Margir af lrisveinum hans, er hlddu, sgu: "ung er essi ra. Hver getur hlusta hana?"

61Jess vissi me sjlfum sr, a kurr var me lrisveinum hans t af essu, og sagi vi : "Hneykslar etta yur? 62En ef r sju Mannssoninn stga upp anga, sem hann ur var? 63a er andinn, sem lfgar, holdi megnar ekkert. Orin, sem g hef tala til yar, au eru andi og au eru lf. 64En meal yar eru nokkrir, sem ekki tra." Jess vissi fr upphafi, hverjir eir voru, sem tru ekki, og hver s var, sem mundi svkja hann. 65Og hann btti vi: "Vegna ess sagi g vi yur: Enginn getur komi til mn, nema fairinn veiti honum a."

66Upp r essu hurfu margir af lrisveinum hans fr og voru ekki framar me honum. 67 sagi Jess vi tlf: "tli r a fara lka?"

68Smon Ptur svarai honum: "Herra, til hvers ttum vr a fara? hefur or eilfs lfs, 69og vr trum og vitum, a ert hinn heilagi Gus."

70Jess svarai eim: "Hef g eigi sjlfur tvali yur tlf? er einn yar djfull." 71En hann tti vi Jdas Smonarson skarots, sem var til a svkja hann, einn eirra tlf.


Jess og brur hans

7
1Eftir etta fr Jess um Galleu. Hann vildi ekki fara um Jdeu, skum ess a Gyingar stu um lf hans.

2N fr a ht Gyinga, laufsklahtin. 3 sgu brur hans vi hann: "Flyt ig han og faru til Jdeu, til ess a lrisveinar nir sji lka verkin n, sem gjrir. 4v enginn starfar leynum, ef hann vill vera alkunnur. Fyrst vinnur slk verk, opinbera sjlfan ig heiminum." 5v jafnvel brur hans tru ekki hann.

6Jess sagi vi : "Minn tmi er ekki enn kominn, en yur hentar allur tmi. 7Heimurinn getur ekki hata yur. Mig hatar hann, af v g vitna um hann, a verk hans eru vond. 8r skulu fara upp eftir htina. g fer ekki til essarar htar, v minn tmi er ekki enn kominn." 9etta sagi hann eim og var kyrr Galleu.


Jess laufsklaht

10egar brur hans voru farnir upp eftir til htarinnar, fr hann samt lka upp eftir, ekki svo menn vissu, heldur nnast laun. 11Gyingar voru a leita a honum htinni og spuru, hvar hann vri. 12Manna meal var margt um hann tala. Sumir sgu: "Hann er gur," en arir sgu: "Nei, hann leiir fjldann villu." 13 talai enginn opinsktt um hann af tta vi Gyinga.

14Er htin var egar hlfnu, fr Jess upp helgidminn og tk a kenna. 15Gyingar uru forvia og sgu: "Hvernig hefur essi maur ori lrur og hefur ekki frslu noti?"

16Jess svarai eim: "Kenning mn er ekki mn, heldur hans, er sendi mig. 17S sem vill gjra vilja hans, mun komast a raun um, hvort kenningin er fr Gui ea g tala af sjlfum mr. 18S sem talar af sjlfum sr, leitar eigin heiurs, en s sem leitar heiurs ess, er sendi hann, er sannorur og honum ekkert ranglti. 19Gaf Mse yur ekki lgmli? Samt heldur enginn yar lgmli. Hv sitji r um lf mitt?"

20Flki ansai: " ert haldinn illum anda. Hver situr um lf itt?"

21Jess svarai eim: "Eitt verk gjri g, og r undrist a allir. 22Mse gaf yur umskurnina - hn er a vsu ekki fr Mse, heldur ferunum - og r umskeri mann jafnvel hvldardegi. 23Fyrst maur er umskorinn hvldardegi, til ess a lgml Mse veri ekki broti, hv reiist r mr, a g gjri manninn allan heilan hvldardegi? 24Dmi ekki eftir tliti, dmi rttltan dm."


Hver er Jess?

25 sgu nokkrir Jersalembar: "Er etta ekki s, sem eir sitja um a lflta? 26Og n er hann a tala almannafri, og eir segja ekkert vi hann. Skyldu n hfingjarnir hafa komist a raun um, a hann s Kristur? 27Nei, vr vitum, hvaan essi maur er. egar Kristur kemur, veit enginn, hvaan hann er."

28Jess var a kenna helgidminum, og n kallai hann: "Bi ekki r mig og viti hvaan g er. er g ekki kominn af sjlfum mr. En s er sannur, sem sendi mig, og hann ekki r ekki. 29g ekki hann, v g er fr honum og hann sendi mig." 30N tluu eir a grpa hann, en enginn lagi hendur hann, v stund hans var enn ekki komin. 31En af alu manna tku margir a tra hann og sgu: "Mun Kristur gjra fleiri tkn, egar hann kemur, en essi maur hefur gjrt?"

32Farsear heyru, a flk var a skrafa etta um hann, og stu prestar og farsear sendu jna a taka hann hndum. 33 sagi Jess: "Enn ver g hj yur skamma stund, og fer g aftur til ess, sem sendi mig. 34r munu leita mn og eigi finna. r geti ekki komist anga sem g er."

35 sgu Gyingar sn milli: "Hvert skyldi hann tla a fara, svo a vr finnum hann ekki? Hann tlar ekki a fara til Gyinga, sem dreifir eru meal Grikkja og kenna Grikkjum? 36Hva var hann a segja: ,r munu leita mn og eigi finna, og r geti ekki komist anga sem g er'?"


Lkir lifandi vatns

37Sasta daginn, htardaginn mikla, st Jess ar og kallai: "Ef nokkurn yrstir, komi hann til mn og drekki. 38S sem trir mig, - fr hjarta hans munu renna lkir lifandi vatns, eins og ritningin segir." 39arna tti hann vi andann, er eir skyldu hljta, sem hann tra. v enn var andinn ekki gefinn, ar e Jess var ekki enn drlegur orinn.


Menn greindi

40 sgu nokkrir r mannfjldanum, sem hlddu essi or: "essi er sannarlega spmaurinn."

41Arir mltu: "Hann er Kristur." En sumir sgu: "Mundi Kristur koma fr Galleu? 42Hefur ekki ritningin sagt, a Kristur komi af kyni Davs og fr Betlehem, orpinu ar sem Dav var?" 43annig greindi menn um hann. 44Nokkrir eirra vildu grpa hann, en lagi enginn hendur hann.


Hfingjar og farsear

45N komu jnarnir til stu prestanna og farseanna, sem sgu vi : "Hvers vegna komu r ekki me hann?"

46jnarnir svruu: "Aldrei hefur nokkur maur tala annig."

47 sgu farsearnir: "Ltu r einnig leiast afvega? 48tli nokkur af hfingjunum hafi fari a tra hann, ea af farseum? 49essi almgi, sem veit ekkert lgmlinu, hann er blvaur!"

50Nikdemus, sem kom til hans fyrrum og var einn af eim, segir vi : 51"Mundi lgml vort dma mann, nema hann s yfirheyrur ur og a v komist, hva hann hefur ahafst?" 52eir svruu honum: "Ert n lka fr Galleu? Gu a og sju, a enginn spmaur kemur r Galleu."


Sakfelld sknu

53[N fr hver heim til sn.


8
1En Jess fr til Olufjallsins. 2Snemma morguns kom hann aftur helgidminn, og allur lur kom til hans, en hann settist og tk a kenna eim. 3Farsear og frimenn koma me konu, stana a hrdmi, ltu hana standa mitt meal eirra 4og sgu vi hann: "Meistari, kona essi var stain a verki, ar sem hn var a drgja hr. 5Mse bau oss lgmlinu a grta slkar konur. Hva segir n?" 6etta sgu eir til a reyna hann, svo eir hefu eitthva a kra hann fyrir. En Jess laut niur og skrifai me fingrinum jrina.

7Og egar eir hldu fram a spyrja hann, rtti hann sig upp og sagi vi : "S yar, sem syndlaus er, kasti fyrstur steini hana." 8Og aftur laut hann niur og skrifai jrina. 9egar eir heyru etta, fru eir burt, einn af rum, ldungarnir fyrstir. Jess var einn eftir, og konan st smu sporum. 10Hann rtti sig upp og sagi vi hana: "Kona, hva var af eim? Sakfelldi enginn ig?"

11En hn sagi: "Enginn, herra."

Jess mlti: "g sakfelli ig ekki heldur. Far . Syndga ekki framar."]


Jess, ljs heimsins

12N talai Jess aftur til eirra og sagi: "g er ljs heimsins. S sem fylgir mr, mun ekki ganga myrkri, heldur hafa ljs lfsins."

13 sgu farsear vi hann: " vitnar um sjlfan ig. Vitnisburur inn er ekki gildur."

14Jess svarai eim: "Enda tt g vitni um sjlfan mig, er vitnisburur minn gildur, v g veit hvaan g kom og hvert g fer. En r viti ekki, hvaan g kem n hvert g fer. 15r dmi a htti manna. g dmi engan. 16En ef g dmi, er dmur minn rttur, v g er ekki einn, me mr er fairinn, sem sendi mig. 17Og lgmli yar er rita, a vitnisburur tveggja manna s gildur. 18g er s, sem vitna um sjlfan mig, og fairinn, sem sendi mig, vitnar um mig."

19eir sgu vi hann: "Hvar er fair inn?"

Jess svarai: "Hvorki ekki r mig n fur minn. Ef r ekktu mig, ekktu r lka fur minn."

20essi or mlti Jess hj fjrhirslunni, egar hann var a kenna helgidminum. Enginn lagi hendur hann, v stund hans var ekki enn komin.


Ekki af essum heimi

21Enn sagi hann vi : "g fer burt, og r munu leita mn, en r munu deyja synd yar. anga sem g fer, geti r ekki komist."

22N sgu Gyingar: "Mun hann tla a fyrirfara sr, fyrst hann segir: ,anga sem g fer, geti r ekki komist'?"

23En hann sagi vi : "r eru nean a, g er ofan a. r eru af essum heimi, g er ekki af essum heimi. 24ess vegna sagi g yur, a r mundu deyja syndum yar. v ef r tri ekki, a g s s sem g er, munu r deyja syndum yar."

25eir spuru hann : "Hver ert ?" Jess svarai eim: "S sem g hef sagt yur fr upphafi. 26Margt hef g um yur a tala og fyrir margt a dma. En s sem sendi mig, er sannur, og a sem g heyri hj honum, a tala g til heimsins."

27eir skildu ekki, a hann var a tala vi um furinn. 28v sagi Jess: "egar r hefji upp Mannssoninn, munu r skilja, a g er s sem g er, og a g gjri ekkert af sjlfum mr, heldur tala g a eitt, sem fairinn hefur kennt mr. 29Og s sem sendi mig, er me mr. Hann hefur ekki lti mig einan, v g gjri t a sem honum knast." 30egar hann mlti etta, fru margir a tra hann.


Frjlsir - rlar

31 sagi Jess vi Gyingana, sem teki hfu tr hann: "Ef r eru stugir ori mnu, eru r sannir lrisveinar mnir 32og munu ekkja sannleikann, og sannleikurinn mun gjra yur frjlsa."

33eir svruu honum: "Vr erum nijar Abrahams og hfum aldrei veri nokkurs manns rlar. Hvernig getur sagt: ,r munu vera frjlsir'?"

34Jess svarai eim: "Sannlega, sannlega segi g yur: Hver sem syndina drgir, er rll syndarinnar. 35En rllinn dvelst ekki um aldur hsinu, sonurinn dvelst ar um aldur og vi. 36Ef sonurinn gjrir yur frjlsa, munu r sannarlega vera frjlsir. 37g veit, a r eru nijar Abrahams. leitist r vi a lflta mig, v a or mitt fr ekki rm hj yur. 38g tala a, sem g hef s hj fur mnum, og r gjri a, sem r hafi heyrt hj fur yar."

39eir svruu honum: "Fair vor er Abraham."

Jess segir vi : "Ef r vru brn Abrahams, mundu r vinna verk Abrahams. 40En n leitist r vi a lflta mig, mann sem hefur sagt yur sannleikann, sem g heyri hj Gui. Slkt gjri Abraham aldrei. 41r vinni verk fur yar."

eir sgu vi hann: "Vr erum ekki hrgetnir. Einn fur eigum vr, Gu."

42Jess svarai: "Ef Gu vri fair yar, mundu r elska mig, v fr Gui er g t genginn og kominn. Ekki er g sendur af sjlfum mr. a er hann, sem sendi mig. 43Hv skilji r ekki ml mitt? Af v a r geti ekki hlusta or mitt. 44r eigi djfulinn a fur og vilji gjra a, sem fair yar girnist. Hann var manndrpari fr upphafi og aldrei sannleikanum, v honum finnst enginn sannleikur. egar hann lgur fer hann a eli snu, v hann er lygari og lyginnar fair. 45En af v a g segi sannleikann, tri r mr ekki. 46Hver yar getur sanna mig synd? Ef g segi sannleikann, hv tri r mr ekki? 47S sem er af Gui, heyrir Gus or. r heyri ekki, vegna ess a r eru ekki af Gui."

48Gyingar svruu honum: "Er a ekki rtt, sem vr segjum, a srt Samverji og hafir illan anda?"

49Jess ansai: "Ekki hef g illan anda. g heira fur minn, en r smni mig. 50g leita ekki mns heiurs. S er til, sem leitar hans og dmir. 51Sannlega, sannlega segi g yur: S sem varveitir mitt or, skal aldrei a eilfu deyja."

52 sgu Gyingar vi hann: "N vitum vr, a hefur illan anda. Abraham d og spmennirnir, og segir, a s sem varveitir or itt, skuli aldrei a eilfu deyja. 53Ert meiri en fair vor, Abraham? Hann d, og spmennirnir du. Hver ykist vera?"

54Jess svarai: "Ef g vegsama sjlfan mig, er vegsemd mn engin. Fair minn er s, sem vegsamar mig, hann sem r segi vera Gu yar. 55Og r ekki hann ekki, en g ekki hann. Ef g segist ekki ekkja hann, vri g lygari eins og r. En g ekki hann og varveiti or hans. 56Abraham fair yar vnti ess me fgnui a sj dag minn, og hann s hann og gladdist."

57N sgu Gyingar vi hann: " ert ekki enn orinn fimmtugur, og hefur s Abraham!"

58Jess sagi vi : "Sannlega, sannlega segi g yur: ur en Abraham fddist, er g."

59 tku eir upp steina til a grta Jes. En hann duldist og fr t r helgidminum.


Verk Gus opinber

9
1 lei sinni s hann mann, sem var blindur fr fingu. 2Lrisveinar hans spuru hann: "Rabb, hvort hefur essi maur syndga ea foreldrar hans, fyrst hann fddist blindur?"

3Jess svarai: "Hvorki er a af v, a hann hafi syndga ea foreldrar hans, heldur til ess a verk Gus veri opinber honum. 4Oss ber a vinna verk ess, er sendi mig, mean dagur er. a kemur ntt, egar enginn getur unni. 5Mean g er heiminum, er g ljs heimsins."

6A svo mltu skyrpti hann jrina, gjri leju r munnvatninu, strauk leju augu hans 7og sagi vi hann: "Faru og vou r lauginni Slam." (Slam ir sendur.) Hann fr og voi sr og kom sjandi.

8Ngrannar hans og eir, sem hfu ur s hann lmusumann, sgu : "Er etta ekki s, er seti hefur og bei sr lmusu?"

9Sumir sgu: "S er maurinn," en arir sgu: "Nei, en lkur er hann honum."

Sjlfur sagi hann: "g er s."

10 sgu eir vi hann: "Hvernig opnuust augu n?"

11Hann svarai: "Maur a nafni Jess gjri leju og smuri augu mn og sagi mr a fara til Slam og vo mr. g fr og fkk sjnina, egar g var binn a vo mr."

12eir sgu vi hann: "Hvar er hann?"

Hann svarai: "a veit g ekki."

13eir fara til farseanna me manninn, sem ur var blindur. 14En var hvldardagur, egar Jess bj til lejuna og opnai augu hans. 15Farsearnir spuru hann n lka, hvernig hann hefi fengi sjnina. Hann svarai eim: "Hann lagi leju augu mn, g voi mr, og n s g."

16 sgu nokkrir farsear: "essi maur er ekki fr Gui, fyrst hann heldur ekki hvldardaginn."

Arir sgu: "Hvernig getur syndugur maur gjrt vlk tkn?" Og greiningur var me eim.

17 segja eir aftur vi hinn blinda: "Hva segir um hann, fyrst hann opnai augu n?"

Hann sagi: "Hann er spmaur."

18Gyingar tru v ekki, a hann, sem sjnina fkk, hefi veri blindur, og klluu fyrst foreldra hans 19og spuru : "Er etta sonur ykkar, sem i segi a hafi fst blindur? Hvernig er hann orinn sjandi?"

20Foreldrar hans svruu: "Vi vitum, a essi maur er sonur okkar og a hann fddist blindur. 21En hvernig hann er n orinn sjandi, vitum vi ekki, n heldur vitum vi, hver opnai augu hans. Spyrji hann sjlfan. Hann hefur aldur til. Hann getur svara fyrir sig." 22etta sgu foreldrar hans af tta vi Gyinga. v Gyingar hfu egar samykkt, a ef nokkur jtai, a Jess vri Kristur, skyldi hann samkundurkur. 23Vegna essa sgu foreldrar hans: "Hann hefur aldur til, spyrji hann sjlfan."

24N klluu eir anna sinn manninn, sem blindur hafi veri, og sgu vi hann: "Gef Gui drina. Vr vitum, a essi maur er syndari."

25Hann svarai: "Ekki veit g, hvort hann er syndari. En eitt veit g, a g, sem var blindur, er n sjandi."

26 sgu eir vi hann: "Hva gjri hann vi ig? Hvernig opnai hann augu n?"

27Hann svarai eim: "g er binn a segja yur a, og r hlustuu ekki a. Hv vilji r heyra a aftur? Vilji r lka vera lrisveinar hans?"

28eir atyrtu hann og sgu: " ert lrisveinn hans, vr erum lrisveinar Mse. 29Vr vitum, a Gu talai vi Mse, en um ennan vitum vr ekki, hvaan hann er."

30Maurinn svarai eim: "etta er furulegt, a r viti ekki, hvaan hann er, og opnai hann augu mn. 31Vr vitum, a Gu heyrir ekki syndara. En ef einhver er gurkinn og gjrir vilja hans, ann heyrir hann. 32Fr alda li hefur ekki heyrst, a nokkur hafi opna augu ess, sem blindur var borinn. 33Ef essi maur vri ekki fr Gui, gti hann ekkert gjrt."

34eir svruu honum: " ert syndum vafinn fr fingu og tlar a kenna oss!" Og eir rku hann t.

35Jess heyri, a eir hefu reki hann t. Hann fann hann og sagi vi hann: "Trir Mannssoninn?"

36Hinn svarai: "Herra, hver er s, a g megi tra hann?"

37Jess sagi vi hann: " hefur s hann, hann er s sem er n a tala vi ig."

38En hann sagi: "g tri, herra," og fll fram fyrir honum.

39Jess sagi: "Til dms er g kominn ennan heim, svo a blindir sji og hinir sjandi veri blindir."

40etta heyru eir farsear, sem me honum voru, og spuru: "Erum vr lka blindir?"

41Jess sagi vi : "Ef r vru blindir, vru r n sakar. En n segist r vera sjandi, v varir sk yar."


Lkingin um hirinn

10
1"Sannlega, sannlega segi g yur: S sem kemur ekki um dyrnar inn sauabyrgi, heldur fer yfir annars staar, hann er jfur og rningi, 2en s sem kemur inn um dyrnar, er hirir sauanna. 3Dyravrurinn lkur upp fyrir honum, og sauirnir heyra raust hans, og hann kallar sna saui me nafni og leiir t. 4egar hann hefur lti t alla saui sna, fer hann undan eim, og eir fylgja honum, af v a eir ekkja raust hans. 5En kunnugum fylgja eir ekki, heldur flja fr honum, v eir ekkja ekki raust kunnugra."

6essa lkingu sagi Jess eim. En eir skildu ekki hva a ddi, sem hann var a tala vi .


Jess, gi hiririnn

7v sagi Jess aftur: "Sannlega, sannlega segi g yur: g er dyr sauanna. 8Allir eir, sem undan mr komu, eru jfar og rningjar, enda hlddu sauirnir eim ekki. 9g er dyrnar. S sem kemur inn um mig, mun frelsast, og hann mun ganga inn og t og finna haga. 10jfurinn kemur ekki nema til a stela og sltra og eya. g er kominn til ess, a eir hafi lf, lf fullri gng.

11g er gi hiririnn. Gi hiririnn leggur lf sitt slurnar fyrir sauina. 12Leiguliinn, sem hvorki er hirir n sjlfur sauina, sr lfinn koma og yfirgefur sauina og flr, og lfurinn hremmir og tvstrar eim. 13Enda er hann leigulii og ltur sr ekki annt um sauina. 14g er gi hiririnn og ekki mna, og mnir ekkja mig, 15eins og fairinn ekkir mig og g ekki furinn. g legg lf mitt slurnar fyrir sauina. 16g lka ara saui, sem eru ekki r essu sauabyrgi. ber mr einnig a leia, eir munu heyra raust mna. Og a verur ein hjr, einn hirir. 17Fyrir v elskar fairinn mig, a g legg lf mitt slurnar, svo a g fi a aftur. 18Enginn tekur a fr mr, heldur legg g a sjlfur slurnar. g hef vald til a leggja a slurnar og vald til a taka a aftur. essa skipan fkk g fr fur mnum."

19Aftur var greiningur me Gyingum t af essum orum. 20Margir eirra sgu: "Hann hefur illan anda og er genginn af vitinu. Hva eru r a hlusta hann?"

21Arir sgu: "essi or mlir enginn s, sem hefur illan anda. Mundi illur andi geta opna augu blindra?"


g og fairinn erum eitt

22N var vgsluhtin Jersalem og kominn vetur. 23Jess gekk um slnagngum Salmons helgidminum. 24 sfnuust Gyingar um hann og sgu vi hann: "Hve lengi ltur oss vissu? Ef ert Kristur, seg oss a berum orum."

25Jess svarai eim: "g hef sagt yur a, en r tri ekki. Verkin, sem g gjri nafni fur mns, au vitna um mig, 26en r tri ekki, v a r eru ekki r hpi saua minna. 27Mnir sauir heyra raust mna, og g ekki , og eir fylgja mr. 28g gef eim eilft lf, og eir skulu aldrei a eilfu glatast, og enginn skal slta r hendi minni. 29Fair minn, sem hefur gefi mr , er meiri en allir, og enginn getur sliti r hendi furins. 30g og fairinn erum eitt."

31Gyingar tku aftur upp steina til a grta hann. 32Jess mlti vi : "g hef snt yur mrg g verk fr fur mnum. Fyrir hvert eirra verka vilji r grta mig?"

33Gyingar svruu honum: "Vr grtum ig ekki fyrir g verk, heldur fyrir gulast, a , sem ert maur, gjrir sjlfan ig a Gui."

34Jess svarai eim: "Er ekki skrifa lgmli yar: ,g hef sagt: r eru guir'? 35Ef a nefnir gui, sem Gus or kom til, - og ritningin verur ekki felld r gildi, - 36segi r vi mig, sem fairinn helgai og sendi heiminn, a g gulasti, af v g sagi: ,g er sonur Gus'? 37Ef g vinn ekki verk fur mns, tri mr ekki, 38en ef g vinn au, tri verkunum, tt r tri mr ekki, svo a r skilji og viti, a fairinn er mr og g furnum."

39N reyndu eir aftur a grpa hann, en hann gekk r greipum eirra.

40Hann fr aftur burt yfir um Jrdan, anga sem Jhannes hafi fyrrum veri a skra, og var ar um kyrrt. 41Margir komu til hans. eir sgu: "Vst gjri Jhannes ekkert tkn, en allt er a satt, sem hann sagi um ennan mann." 42Og arna tku margir tr hann.


Lasarus deyr

11
1Maur s var sjkur, er Lasarus ht, fr Betanu, orpi Maru og Mrtu, systur hennar. 2En Mara var s er smuri Drottin smyrslum og errai ftur hans me hri snu. Brir hennar, Lasarus, var sjkur. 3N gjru systurnar Jes orsending: "Herra, s sem elskar, er sjkur."

4egar hann heyri a, mlti hann: "essi stt er ekki banvn, heldur Gui til drar, a Gus sonur vegsamist hennar vegna."

5Jess elskai au Mrtu og systur hennar og Lasarus. 6egar hann frtti, a hann vri veikur, var hann samt um kyrrt sama sta tvo daga. 7A eim linum sagi hann vi lrisveina sna: "Frum aftur til Jdeu."

8Lrisveinarnir sgu vi hann: "Rabb, nlega voru Gyingar a v komnir a grta ig, og tlar anga aftur?"

9Jess svarai: "Eru ekki stundir dagsins tlf? S sem gengur um a degi, hrasar ekki, v hann sr ljs essa heims. 10En s sem gengur um a nttu, hrasar, v hann hefur ekki ljsi sr."

11etta mlti hann, og sagi san vi : "Lasarus, vinur vor, er sofnaur. En n fer g a vekja hann."

12 sgu lrisveinar hans: "Herra, ef hann er sofnaur, batnar honum." 13En Jess talai um daua hans. eir hldu hins vegar, a hann tti vi venjulegan svefn. 14 sagi Jess eim berum orum: "Lasarus er dinn, 15og yar vegna fagna g v, a g var ar ekki, til ess a r skulu tra. En frum n til hans."

16Tmas, sem nefndist tvburi, sagi vi hina lrisveinana: "Vr skulum fara lka til a deyja me honum."


g er upprisan og lfi

17egar Jess kom, var hann ess vs, a Lasarus hafi veri fjra daga grfinni. 18Betana var nlgt Jersalem, hr um bil fimmtn skeirm aan.19Margir Gyingar voru komnir til Mrtu og Maru a hugga r eftir brurmissinn.

20egar Marta frtti, a Jess vri a koma, fr hn mti honum, en Mara sat heima. 21Marta sagi vi Jes: "Herra, ef hefir veri hr, vri brir minn ekki dinn. 22En einnig n veit g, a Gu mun gefa r hva sem biur hann um."

23Jess segir vi hana: "Brir inn mun upp rsa." 24Marta segir: "g veit, a hann rs upp upprisunni efsta degi."

25Jess mlti: "g er upprisan og lfi. S sem trir mig, mun lifa, tt hann deyi. 26Og hver sem lifir og trir mig, mun aldrei a eilfu deyja. Trir essu?"

27Hn segir vi hann: "J, herra. g tri, a srt Kristur, Gus sonur, sem koma skal heiminn."

28A svo mltu fr hn, kallai Maru systur sna og sagi hlji: "Meistarinn er hr og vill finna ig." 29egar Mara heyri etta, reis hn skjtt ftur og fr til hans. 30En Jess var ekki enn kominn til orpsins, heldur var hann enn eim sta, ar sem Marta hafi mtt honum. 31Gyingarnir, sem voru heima hj Maru a hugga hana, su, a hn st upp skyndi og gekk t, og fru eir eftir henni. eir hugu, a hn hefi fari til grafarinnar a grta ar.

32Mara kom anga, sem Jess var, og er hn s hann, fll hn honum til fta og sagi vi hann: "Herra, ef hefir veri hr, vri brir minn ekki dinn."

33egar Jess s hana grta og Gyingana grta, sem me henni komu, komst hann vi anda og var hrrur mjg 34og sagi: "Hvar hafi r lagt hann?"

eir sgu: "Herra, kom og sj." 35 grt Jess.

36Gyingar sgu: "Sj, hversu hann hefur elska hann!"

37En nokkrir eirra sgu: "Gat ekki s maur, sem opnai augu hins blinda, einnig varna v, a essi maur di?"

38Jess var aftur hrrur mjg og fr til grafarinnar. Hn var hellir og steinn fyrir. 39Jess segir: "Taki steininn fr!"

Marta, systir hins dna, segir vi hann:

"Herra, a er komin nlykt af honum, a er komi fjra dag."

40Jess segir vi hana: "Sagi g r ekki: ,Ef trir, munt sj dr Gus'?" 41N var steinninn tekinn fr. En Jess hf upp augu sn og mlti: "Fair, g akka r, a hefur bnheyrt mig. 42g vissi a snnu, a heyrir mig vallt, en g sagi etta vegna mannfjldans, sem stendur hr umhverfis, til ess a eir tri, a hafir sent mig." 43A svo mltu hrpai hann hrri rddu: "Lasarus, kom t!" 44Hinn dni kom t vafinn lkbljum ftum og hndum og me sveitadk bundinn um andliti. Jess segir vi : "Leysi hann og lti hann fara."


Hann skyldi deyja

45Margir Gyingar, sem komnir voru til Maru og su a, sem Jess gjri, tku n a tra hann. 46En nokkrir eirra fru til farsea og sgu eim, hva hann hafi gjrt. 47stu prestarnir og farsearnir klluu saman ri og sgu: "Hva eigum vr a gjra? essi maur gjrir mrg tkn. 48Ef vr leyfum honum a halda svo fram, munu allir tra hann, og koma Rmverjar og taka bi helgidm vorn og j."

49En einn eirra, Kafas, sem a r var sti prestur, sagi vi : "r viti ekkert 50og hugsi ekkert um a, a yur er betra, a einn maur deyi fyrir linn, en a ll jin tortmist." 51etta sagi hann ekki af sjlfum sr, en ar sem hann var sti prestur a r, gat hann sp v, a Jess mundi deyja fyrir jina, 52og ekki fyrir jina eina, heldur og til a safna saman eitt dreifum brnum Gus. 53Upp fr eim degi voru eir rnir a taka hann af lfi.

54Jess gekk v ekki lengur um meal Gyinga almannafri, heldur fr hann aan til staar grennd vi eyimrkina, orp sem heitir Efram, og ar dvaldist hann me lrisveinum snum.

55N nlguust pskar Gyinga, og margir fru r sveitinni upp til Jersalem fyrir pskana til a hreinsa sig. 56Menn leituu a Jes og sgu sn milli helgidminum: "Hva haldi r? Skyldi hann ekki koma til htarinnar?" 57En stu prestar og farsear hfu gefi t skipun um a, a ef nokkur vissi hvar hann vri, skyldi hann segja til, svo a eir gtu teki hann.


Jess smurur

12
1Sex dgum fyrir pska kom Jess til Betanu, ar sem Lasarus var, s er hann vakti fr dauum. 2ar var honum binn kvldverur, og Marta gekk um beina, en Lasarus var einn eirra, sem a bori stu me honum. 3 tk Mara pund af menguum, drum nardussmyrslum og smuri ftur Jes og errai me hri snu ftur hans. En hsi fylltist ilmi smyrslanna. 4Segir Jdas skarot, einn lrisveina hans, s er mundi svkja hann: 5"Hv voru essi smyrsl ekki seld fyrir rj hundru denara og gefin ftkum?" 6Ekki sagi hann etta af v, a hann lti sr annt um ftka, heldur af v, a hann var jfur. Hann hafi pyngjuna og tk a, sem hana var lti. 7 sagi Jess: "Lt hana frii. Hn hefur geymt etta til greftrunardags mns. 8Ftka hafi r t hj yur, en mig hafi r ekki vallt."

9N komst allur fjldi Gyinga a v, a Jess vri arna, og eir komu anga, ekki aeins hans vegna, heldur og til a sj Lasarus, sem hann hafi vaki fr dauum. 10 ru stu prestarnir af a taka einnig Lasarus af lfi, 11v vegna hans sneru margir Gyingar baki vi eim og fru a tra Jes.


Jes fagna

12S mikli mannfjldi, sem kominn var til htarinnar, frtti degi sar, a Jess vri a koma til Jersalem. 13eir tku plmagreinar, fru t mti honum og hrpuu:

"Hsanna!
Blessaur s s, sem kemur, nafni Drottins,
konungur sraels!"

14Jess fann ungan asna og settist bak honum, eins og skrifa er:

15ttast ekki, dttir Son.
Sj, konungur inn kemur,
randi snufola.

16Lrisveinar hans skildu etta ekki fyrstu, en egar Jess var drlegur orinn, minntust eir ess, a etta var rita um hann og a eir hfu gjrt etta fyrir hann.

17N vitnai flki, sem me honum var, egar hann kallai Lasarus t r grfinni og vakti hann fr dauum. 18Vegna ess fr einnig mannfjldinn mti honum, v menn hfu heyrt, a hann hefi gjrt etta tkn. 19v sgu farsear sn milli: "r sji, a r ri ekki vi neitt. Allur heimurinn eltir hann."


Stundin komin

20Grikkir nokkrir voru meal eirra, sem fru upp eftir til a bijast fyrir htinni. 21eir komu til Filippusar fr Betsadu Galleu, bu hann og sgu: "Herra, oss langar a sj Jes."

22Filippus kemur og segir a Andrsi. Andrs og Filippus fara og segja Jes. 23Jess svarai eim: "Stundin er komin, a Mannssonurinn veri gjrur drlegur. 24Sannlega, sannlega segi g yur: Ef hveitikorni fellur ekki jrina og deyr, verur a fram eitt. En ef a deyr, ber a mikinn vxt. 25S sem elskar lf sitt, glatar v, en s sem hatar lf sitt essum heimi, mun varveita a til eilfs lfs. 26S sem jnar mr, fylgi mr eftir, og hvar sem g er, ar mun og jnn minn vera. ann sem jnar mr, mun fairinn heira.

27N er sl mn skelfd, og hva g a segja? Fair, frelsa mig fr essari stundu? Nei, til essa er g kominn a essari stundu: 28Fair, gjr nafn itt drlegt!"

kom rdd af himni: "g hef gjrt a drlegt og mun enn gjra a drlegt."

29Mannfjldinn, sem hj st og hlddi , sagi, a ruma hefi rii yfir. En arir sgu: "Engill var a tala vi hann."

30Jess svarai eim: "essi rdd kom ekki mn vegna, heldur yar vegna. 31N gengur dmur yfir ennan heim. N skal hfingja essa heims t kasta. 32Og egar g ver hafinn upp fr jru, mun g draga alla til mn." 33etta sagi hann til a gefa til kynna, me hvaa htti hann tti a deyja.

34Mannfjldinn svarai honum: "Lgmli segir oss, a Kristur muni vera til eilfar. Hvernig getur sagt, a Mannssonurinn eigi a vera upp hafinn? Hver er essi Mannssonur?"

35 sagi Jess vi : "Skamma stund er ljsi enn meal yar. Gangi, mean r hafi ljsi, svo a myrkri hremmi yur ekki. S sem gengur myrkri, veit ekki, hvert hann fer. 36Tri ljsi, mean r hafi ljsi, svo a r veri brn ljssins."


Vantrin myrkur, trin ljs

etta mlti Jess og fr burt og duldist eim. 37tt hann hefi gjrt svo mrg tkn fyrir augum eirra, tru eir ekki hann, 38svo a rttist or Jesaja spmanns, er hann mlti:

Drottinn, hver tri boun vorri,
og hverjum var armur Drottins opinber?

39ess vegna gtu eir ekki tra, enda segir Jesaja rum sta:

40Hann hefur blinda augu eirra
og forhert hjarta eirra,
a eir sji ekki me augunum
n skilji me hjartanu og sni sr
og g lkni .

41Jesaja sagi etta af v a hann s dr hans og talai um hann.

42Samt tru margir hann, jafnvel hfingjar, en gengust ekki vi v vegna farseanna, svo a eir yru ekki samkundurkir. 43eir kusu heldur heiur manna en heiur fr Gui.

44En Jess hrpai: "S sem trir mig, trir ekki mig, heldur ann sem sendi mig, 45og s sem sr mig, sr ann er sendi mig. 46g er ljs heiminn komi, svo a enginn, sem mig trir, s fram myrkri. 47Ef nokkur heyrir or mn og gtir eirra ekki, dmi g hann ekki. g er ekki kominn til a dma heiminn, heldur til a frelsa heiminn. 48S sem hafnar mr og tekur ekki vi orum mnum, hefur sinn dmara: Ori, sem g hef tala, verur dmari hans efsta degi. 49v g hef ekki tala af sjlfum mr, heldur hefur fairinn, sem sendi mig, boi mr, hva g skuli segja og hva g skuli tala. 50Og g veit, a boor hans er eilft lf. a sem g tala, a tala g v eins og fairinn hefur sagt mr."


Eftirdmi

13
1Ht pskanna var a ganga gar. Jess vissi, a stund hans var kominn og a hann fri burt r essum heimi til furins. Hann hafi elska sna, sem heiminum voru. Hann elskai , uns yfir lauk.

2Kvldmlt st yfir. Djfullinn hafi egar blsi v brjst Jdasi Smonarsyni skarots a svkja Jes. 3Jess vissi, a fairinn hafi lagt allt hendur honum, a hann var fr Gui kominn og var a fara til Gus. 4Hann st upp fr mltinni, lagi af sr yfirhfnina, tk lndk og batt um sig. 5San hellti hann vatni mundlaug og tk a vo ftur lrisveinanna og erra me lndknum, sem hann hafi um sig. 6Hann kemur a Smoni Ptri, sem segir vi hann: "Herra, tlar a vo mr um fturna?"

7Jess svarai: "N skilur ekki, hva g er a gjra, en seinna muntu skilja a."

8Ptur segir vi hann: "Aldrei a eilfu skaltu vo ftur mna." Jess svarai: "Ef g v r ekki, ttu enga samlei me mr." 9Smon Ptur segir vi hann: "Herra, ekki aeins ftur mna, lka hendurnar og hfui."

10Jess segir vi hann: "S sem laugast hefur, arf ekki a vost nema um ftur. Hann er allur hreinn. Og r eru hreinir, ekki allir." 11Hann vissi, hver mundi svkja hann, og v sagi hann: "r eru ekki allir hreinir."

12egar hann hafi vegi ftur eirra, teki yfirhfn sna og setst aftur niur, sagi hann vi : "Skilji r, hva g hef gjrt vi yur? 13r kalli mig meistara og herra, og r mli rtt, v a er g. 14Fyrst g, sem er herra og meistari, hef n vegi yur um fturna, ber yur einnig a vo hver annars ftur. 15g hef gefi yur eftirdmi, a r breyti eins og g breytti vi yur. 16Sannlega, sannlega segi g yur: jnn er ekki meiri en herra hans n sendiboi meiri eim, er sendi hann. 17r viti etta, og r eru slir, ef r breyti eftir v.

18g tala ekki um yur alla. g veit, hverja g hef tvali. En ritningin verur a rtast: ,S sem etur brau mitt, lyftir hli snum mti mr.' 19g segi yur etta nna, ur en a verur, svo a r tri, egar a er ori, a g er s sem g er. 20Sannlega, sannlega segi g yur: S sem tekur vi eim, sem g sendi, hann tekur vi mr, og s sem tekur vi mr, tekur vi eim er sendi mig."


Einn mun svkja

21egar Jess hafi sagt etta, var honum mjg ungt um hjarta og hann sagi beinum orum: "Sannlega, sannlega segi g yur: Einn af yur mun svkja mig."

22Lrisveinarnir litu hver annan og skildu ekki, vi hvern hann tti. 23S lrisveinn Jes, sem hann elskai, sat nstur honum. 24Smon Ptur benti honum og ba hann spyrja, hver s vri, sem Jess talai um.

25Hann laut a Jes og spuri: "Herra, hver er a?"

26Jess svarai: "a er s sem g f bita ann, er g dfi n ." dfi hann bitanum, tk hann og fkk Jdasi Smonarsyni skarots. 27Og eftir ann bita fr Satan inn hann. Jess segir vi hann: "a sem gjrir, a gjr skjtt!" 28En enginn eirra, sem stu til bors, vissi til hvers hann sagi etta vi hann. 29En af v a Jdas hafi pyngjuna, hldu sumir eirra, a Jess hefi sagt vi hann: "Kauptu a, sem vr urfum til htarinnar," - ea a hann skyldi gefa eitthva ftkum. 30 er hann hafi teki vi bitanum, gekk hann jafnskjtt t. var ntt.


Ntt boor

31egar hann var farinn t, sagi Jess: "N er Mannssonurinn drlegur orinn, og Gu er orinn drlegur honum. 32Fyrst Gu er orinn drlegur honum, mun Gu og gjra hann drlegan sr, og skjtt mun hann gjra hann drlegan. 33Brnin mn, stutta stund ver g enn me yur. r munu leita mn, og eins og g sagi Gyingum, segi g yur n: anga sem g fer, geti r ekki komist. 34Ntt boor gef g yur, a r elski hver annan. Eins og g hef elska yur, skulu r einnig elska hver annan. 35 v munu allir ekkja, a r eru mnir lrisveinar, ef r beri elsku hver til annars."


Ptur afneitar

36Smon Ptur segir vi hann: "Herra, hvert feru?"

Jess svarai: " getur ekki fylgt mr n anga sem g fer, en sar muntu fylgja mr."

37Ptur segir vi hann: "Herra, hv get g ekki fylgt r n? g vil leggja lf mitt slurnar fyrir ig."

38Jess svarai: "Viltu leggja lf itt slurnar fyrir mig? Sannlega, sannlega segi g r: Ekki mun hani gala fyrr en hefur afneita mr risvar."


Vegurinn, sannleikurinn, lfi

14
1"Hjarta yar skelfist ekki. Tri Gu og tri mig. 2 hsi fur mns eru margar vistarverur. Vri ekki svo, hefi g sagt yur, a g fri burt a ba yur sta? 3egar g er farinn burt og hef bi yur sta, kem g aftur og tek yur til mn, svo a r su einnig ar sem g er. 4Veginn anga, sem g fer, ekki r."

5Tmas segir vi hann: "Herra, vr vitum ekki, hvert fer, hvernig getum vr ekkt veginn?"

6Jess segir vi hann: "g er vegurinn, sannleikurinn og lfi. Enginn kemur til furins, nema fyrir mig. 7Ef r hafi ekkt mig, munu r og ekkja fur minn. Han af ekki r hann og hafi s hann."

8Filippus segir vi hann: "Herra, sn oss furinn. a ngir oss."

9Jess svarai: "g hef veri me yur allan ennan tma, og ekkir mig ekki, Filippus? S sem hefur s mig, hefur s furinn. Hvernig segir : ,Sn oss furinn'? 10Trir ekki, a g er furnum og fairinn mr? Orin, sem g segi vi yur, tala g ekki af sjlfum mr. Fairinn, sem mr er, vinnur sn verk. 11Tri mr, a g er furnum og fairinn mr. Ef r geri a ekki, tri vegna sjlfra verkanna. 12Sannlega, sannlega segi g yur: S sem trir mig, mun einnig gjra au verk, sem g gjri. Og hann mun gjra meiri verk en au, v g fer til furins. 13Og hvers sem r biji mnu nafni, a mun g gjra, svo a fairinn vegsamist syninum. 14Ef r biji mig einhvers mnu nafni, mun g gjra a.


Andi sannleikans

15Ef r elski mig, munu r halda boor mn. 16g mun bija furinn, og hann mun gefa yur annan hjlpara, a hann s hj yur a eilfu, 17anda sannleikans, sem heimurinn getur ekki teki mti, v hann sr hann ekki n ekkir. r ekki hann, v hann er hj yur og verur yur. 18Ekki mun g skilja yur eftir munaarlausa. g kem til yar. 19Innan skamms mun heimurinn ekki sj mig framar. r munu sj mig, v g lifi og r munu lifa. 20 eim degi munu r skilja, a g er fur mnum og r mr og g yur. 21S sem hefur boor mn og heldur au, hann er s sem elskar mig. En s sem elskar mig, mun elskaur vera af fur mnum, og g mun elska hann og birta honum sjlfan mig."

22Jdas - ekki skarot - sagi vi hann: "Herra, hverju stir a, a vilt birtast oss, en eigi heiminum?"

23Jess svarai: "S sem elskar mig, varveitir mitt or, og fair minn mun elska hann. Til hans munum vi koma og gjra okkur bsta hj honum. 24S sem elskar mig ekki, varveitir ekki mn or. Ori, sem r heyri, er ekki mitt, heldur furins, sem sendi mig.

25etta hef g tala til yar, mean g var hj yur. 26En hjlparinn, andinn heilagi, sem fairinn mun senda mnu nafni, mun kenna yur allt og minna yur allt a, sem g hef sagt yur. 27Fri lt g yur eftir, minn fri gef g yur. Ekki gef g yur eins og heimurinn gefur. Hjarta yar skelfist ekki n hrist. 28r heyru, a g sagi vi yur: ,g fer burt og kem til yar.' Ef r elskuu mig, yru r glair af v, a g fer til furins, v fairinn er mr meiri. 29N hef g sagt yur a, ur en a verur, svo a r tri, egar a gerist. 30g mun ekki framar tala margt vi yur, v hfingi heimsins kemur. mr hann ekki neitt. 31En heimurinn a sj, a g elska furinn og gjri eins og fairinn hefur boi mr.

Standi upp, vr skulum fara han."


Vnviurinn og greinarnar

15
1"g er hinn sanni vnviur, og fair minn er vnyrkinn. 2Hverja grein mr, sem ber ekki vxt, snur hann af, og hverja , sem vxt ber, hreinsar hann, svo a hn beri meiri vxt. 3r eru egar hreinir vegna orsins, sem g hef tala til yar. 4Veri mr, ver g yur. Eins og greinin getur ekki bori vxt af sjlfri sr, nema hn s vnvinum, eins geti r ekki heldur bori vxt, nema r su mr. 5g er vnviurinn, r eru greinarnar. S ber mikinn vxt, sem er mr og g honum, en n mn geti r alls ekkert gjrt. 6Hverjum sem er ekki mr, verur varpa t eins og greinunum, og hann visnar. eim er safna saman og varpa eld og brennt. 7Ef r eru mr og or mn eru yur, biji um hva sem r vilji, og yur mun veitast a. 8Me v vegsamast fair minn, a r beri mikinn vxt, og veri lrisveinar mnir. 9g hef elska yur, eins og fairinn hefur elska mig. Veri stugir elsku minni. 10Ef r haldi boor mn, veri r stugir elsku minni, eins og g hef haldi boor fur mns og er stugur elsku hans.

11etta hef g tala til yar, til ess a fgnuur minn s yur og fgnuur yar s fullkominn. 12etta er mitt boor, a r elski hver annan, eins og g hef elska yur. 13Enginn meiri krleik en ann a leggja lf sitt slurnar fyrir vini sna. 14r eru vinir mnir, ef r gjri a, sem g b yur. 15g kalla yur ekki framar jna, v jnninn veit ekki, hva herra hans gjrir. En g kalla yur vini, v g hef kunngjrt yur allt, sem g heyri af fur mnum. 16r hafi ekki tvali mig, heldur hef g tvali yur. g hef kvara yur til a fara og bera vxt, vxt, sem varir, svo a fairinn veiti yur srhva a sem r biji hann um mnu nafni. 17etta b g yur, a r elski hver annan.


Ef heimurinn hatar

18Ef heimurinn hatar yur, viti, a hann hefur hata mig fyrr en yur. 19Vru r af heiminum, mundi heimurinn elska sitt eigi. Heimurinn hatar yur af v a r eru ekki af heiminum, heldur hef g tvali yur r heiminum. 20Minnist oranna, sem g sagi vi yur: jnn er ekki meiri en herra hans. Hafi eir ofstt mig, munu eir lka ofskja yur. Hafi eir varveitt or mitt, munu eir lka varveita yar. 21En allt etta munu eir yur gjra vegna nafns mns, af v a eir ekkja eigi ann, sem sendi mig. 22Hefi g ekki komi og tala til eirra, vru eir ekki sekir um synd. En n hafa eir ekkert til afskunar synd sinni. 23S sem hatar mig, hatar og fur minn. 24Hefi g ekki unni meal eirra au verk, sem enginn annar hefur gjrt, vru eir ekki sekir um synd. En n hafa eir s au og hata bi mig og fur minn. 25Svo hlaut a rtast ori, sem rita er lgmli eirra: ,eir htuu mig n saka.'

26egar hjlparinn kemur, sem g sendi yur fr furnum, sannleiksandinn, er t gengur fr furnum, mun hann vitna um mig. 27r skulu einnig vitni bera, v r hafi veri me mr fr upphafi.


16
1etta hef g tala til yar, svo a r falli ekki fr. 2eir munu gjra yur samkundurka. J, s stund kemur, a hver sem lfltur yur ykist veita Gui jnustu. 3etta munu eir gjra, af v eir ekkja hvorki furinn n mig. 4etta hef g tala til yar, til ess a r minnist ess, a g sagi yur a, egar stund eirra kemur.


Verk andans

g hef ekki sagt yur etta fr ndveru, af v g var me yur. 5En n fer g til hans, sem sendi mig, og enginn yar spyr mig: ,Hvert fer ?' 6En hrygg hefur fyllt hjarta yar, af v a g sagi yur etta. 7En g segi yur sannleikann: a er yur til gs, a g fari burt, v ef g fer ekki, kemur hjlparinn ekki til yar. En ef g fer, sendi g hann til yar. 8egar hann kemur, mun hann sanna heiminum, hva er synd og rttlti og dmur, - 9syndin er, a eir tru ekki mig, 10rttlti, a g fer til furins, og r sji mig ekki lengur, 11og dmurinn, a hfingi essa heims er dmdur.

12Enn hef g margt a segja yur, en r geti ekki bori a n. 13En egar hann kemur, andi sannleikans, mun hann leia yur allan sannleikann. Hann mun ekki mla af sjlfum sr, heldur mun hann tala a, sem hann heyrir, og kunngjra yur a, sem koma . 14Hann mun gjra mig drlegan, v af mnu mun hann taka og kunngjra yur. 15Allt sem fairinn , er mitt. v sagi g, a hann tki af mnu og kunngjri yur.


Hrygg mun snast fgnu

16Innan skamms sji r mig ekki lengur, og aftur innan skamms munu r sj mig."

17 sgu nokkrir lrisveina hans sn milli: "Hva er hann a segja vi oss: ,Innan skamms sji r mig ekki, og aftur innan skamms munu r sj mig,' og: ,g fer til furins'?" 18eir spuru: "Hva merkir etta: ,Innan skamms'? Vr vitum ekki, hva hann er a fara."

19Jess vissi, a eir vildu spyrja hann, og sagi vi : "Eru r a spyrjast um a, a g sagi: ,Innan skamms sji r mig ekki, og aftur innan skamms munu r sj mig'? 20Sannlega, sannlega segi g yur: r munu grta og kveina, en heimurinn mun fagna. r munu vera hryggir, en hrygg yar mun snast fgnu. 21egar konan fir, er hn nau, v stund hennar er komin. egar hn hefur ali barni, minnist hn ekki framar rauta sinna af fgnui yfir v, a maur er heiminn borinn. 22Eins eru r n hryggir, en g mun sj yur aftur, og hjarta yar mun fagna, og enginn tekur fgnu yar fr yur. 23 eim degi munu r ekki spyrja mig neins. Sannlega, sannlega segi g yur: Hva sem r biji furinn um mnu nafni, mun hann veita yur. 24Hinga til hafi r einskis bei mnu nafni. Biji, og r munu last, svo a fgnuur yar veri fullkominn.


g hef sigra heiminn

25etta hef g sagt yur lkingum. S stund kemur, a g tala ekki framar vi yur lkingum, heldur mun g berum orum segja yur fr furnum. 26 eim degi munu r bija mnu nafni. g segi yur ekki, a g muni bija furinn fyrir yur, 27v sjlfur elskar fairinn yur, ar e r hafi elska mig og tra, a g s fr Gui t genginn. 28g er t genginn fr furnum og kominn heiminn. g yfirgef heiminn aftur og fer til furins."

29Lrisveinar hans sgu: "N talar berum orum og mlir enga lking. 30N vitum vr, a veist allt og arft eigi, a nokkur spyrji ig. ess vegna trum vr, a srt t genginn fr Gui."

31Jess svarai eim: "Tri r n? 32Sj, s stund kemur og er komin, a r tvstrist hver til sn og skilji mig einan eftir. er g ekki einn, v fairinn er me mr. 33etta hef g tala vi yur, svo a r eigi fri mr. heiminum hafi r renging. En veri hughraustir. g hef sigra heiminn."


Fyrirbn Jes

17
1etta talai Jess, hf augu sn til himins og sagi: "Fair, stundin er komin. Gjr son inn drlegan, til ess a sonurinn gjri ig drlegan. 2 gafst honum vald yfir llum mnnum, a hann gefi eilft lf llum eim, sem hefur gefi honum. 3En a er hi eilfa lf a ekkja ig, hinn eina sanna Gu, og ann sem sendir, Jes Krist. 4g hef gjrt ig drlegan jru me v a fullkomna a verk, sem fkkst mr a vinna. 5Fair, gjr mig n drlegan hj r me eirri dr, sem g hafi hj r, ur en heimur var til.

6g hef opinbera nafn itt eim mnnum, sem gafst mr r heiminum. eir voru nir, og gafst mr , og eir hafa varveitt itt or. 7eir vita n, a allt, sem hefur gefi mr, er fr r, 8v g hef flutt eim au or, sem gafst mr. eir tku vi eim og vita me sanni, a g er fr r t genginn, og tra v, a hafir sent mig.

9g bi fyrir eim. g bi ekki fyrir heiminum, heldur fyrir eim sem hefur gefi mr, v a eir eru nir, 10og allt mitt er itt og itt er mitt. eim er g drlegur orinn. 11g er ekki lengur heiminum. eir eru heiminum, en g kem til n. Heilagi fair, varveit nu nafni, v nafni, sem hefur gefi mr, svo a eir veri eitt eins og vi. 12Mean g var hj eim, varveitti g nafni nu, sem hefur gefi mr, og gtti eirra, og enginn eirra glataist nema sonur gltunarinnar, svo a ritningin rttist. 13N kem g til n. etta tala g heiminum, til ess a eir eigi sjlfum sr fgnu minn fullkominn. 14g hef gefi eim or itt, og heimurinn hatai , af v a eir eru ekki af heiminum, eins og g er ekki af heiminum. 15g bi ekki, a takir r heiminum, heldur a varveitir fr hinu illa. 16eir eru ekki af heiminum, eins og g er ekki af heiminum. 17Helga sannleikanum. itt or er sannleikur. 18g hef sent heiminn, eins og sendir mig heiminn. 19g helga mig fyrir , svo a eir su einnig helgair sannleika.

20g bi ekki einungis fyrir essum, heldur og fyrir eim, sem mig tra fyrir or eirra, 21a allir su eir eitt, eins og , fair, ert mr og g r, svo su eir einnig okkur, til ess a heimurinn tri, a hefur sent mig. 22Og g hef gefi eim dr, sem gafst mr, svo a eir su eitt, eins og vi erum eitt, 23g eim og mr, svo a eir veri fullkomlega eitt, til ess a heimurinn viti, a hefur sent mig og a hefur elska , eins og hefur elska mig.

24Fair, g vil a eir, sem gafst mr, su hj mr, ar sem g er, svo a eir sji dr mna, sem hefur gefi mr, af v a elskair mig fyrir grundvllun heims. 25Rttlti fair, heimurinn ekkir ig ekki, en g ekki ig, og essir vita, a sendir mig. 26g hef kunngjrt eim nafn itt og mun kunngjra, svo a krleikur inn, sem hefur ausnt mr, s eim og g s eim."


Jess tekinn hndum

18
1egar Jess hafi etta mlt, fr hann t me lrisveinum snum og yfir um lkinn Kedron. ar var grasgarur, sem Jess gekk inn og lrisveinar hans. 2Jdas, sem sveik hann, ekkti lka ennan sta, v Jess og lrisveinar hans hfu oft komi ar saman. 3Jdas tk me sr flokk hermanna og veri fr stu prestum og farseum. eir koma ar me blysum, lmpum og vopnum. 4Jess vissi allt, sem yfir hann mundi koma, gekk fram og sagi vi : "A hverjum leiti r?"

5eir svruu honum: "A Jes fr Nasaret."

Hann segir vi : "g er hann."

En Jdas, sem sveik hann, st lka hj eim. 6egar Jess sagi vi : "g er hann," hopuu eir hl og fllu til jarar. 7 spuri hann aftur: "A hverjum leiti r?"

eir svruu: "A Jes fr Nasaret."

8Jess mlti: "g sagi yur, a g vri hann. Ef r leiti mn, lofi essum a fara." 9annig rttist or hans, er hann hafi mlt: "Engum glatai g af eim, sem gafst mr."

10Smon Ptur hafi sver, br v og hj til jns sta prestsins og snei af honum hgra eyra. jnninn ht Malkus. 11 sagi Jess vi Ptur: "Sting sverinu slrin. g ekki a drekka kaleikinn, sem fairinn hefur fengi mr?"


Jess yfirheyrur

12Hermennirnir, foringinn og varmenn Gyinga tku n Jes hndum og bundu hann 13og fru hann fyrst til Annasar. Hann var tengdafair Kafasar, sem var sti prestur a r. 14En Kafas var s sem gefi hafi Gyingum a r, a betra vri, a einn maur di fyrir linn.

15Smon Ptur fylgdi Jes og annar lrisveinn. S lrisveinn var kunnugur sta prestinum og fr me Jes inn hallargar sta prestsins. 16En Ptur st utan dyra. Hinn lrisveinninn, sem var kunnugur sta prestinum, kom t aftur, talai vi ernuna, sem dyra gtti, og fr inn me Ptur. 17ernan vi dyrnar sagi vi Ptur: "Ert ekki lka einn af lrisveinum essa manns?"

Hann sagi: "Ekki er g a."

18jnarnir og varmennirnir hfu kveikt kolaeld, v kalt var, og stu vi hann og vermdu sig. Ptur st hj eim og ornai sr.

19N spuri sti presturinn Jes um lrisveina hans og kenningu hans.

20Jess svarai honum: "g hef tala opinsktt heyrn heimsins. g hef t kennt samkundunni og helgidminum, ar sem allir Gyingar safnast saman, en leynum hef g ekkert tala. 21Hv spyr mig? Spyru , sem heyrt hafa, hva g hef vi tala. eir vita hva g hef sagt."

22egar Jess sagi etta, rak einn varmaur, sem ar st, honum lrung og sagi: "Svarar sta prestinum svona?"

23Jess svarai honum: "Hafi g illa mlt, sanna , a svo hafi veri, en hafi g rtt a mla, hv slr mig?" 24 sendi Annas hann bundinn til Kafasar sta prests.

25En Smon Ptur st og vermdi sig. Hann var spurur: "Ert ekki lka einn af lrisveinum hans?"

Hann neitai v og sagi: "Ekki er g a."

26 sagi einn af jnum sta prestsins, frndi ess, sem Ptur snei af eyra: "S g ig ekki grasgarinum me honum?"

27Aftur neitai Ptur, og um lei gl hani.


Fyrir Platusi

28N var Jess fluttur fr Kafasi til hallar landshfingjans. a var snemma morguns. Gyingar fru ekki sjlfir inn hllina, svo a eir saurguust ekki, heldur mttu neyta pskamltar. 29Platus kom t til eirra og sagi: "Hvaa kru beri r fram gegn essum manni?"

30eir svruu: "Ef etta vri ekki illvirki, hefum vr ekki selt hann r hendur."

31Platus segir vi : "Taki r hann, og dmi hann eftir yar lgum."

Gyingar svruu: "Oss leyfist ekki a taka neinn af lfi." 32annig rttist or Jes, egar hann gaf til kynna, me hvaa htti hann tti a deyja.

33Platus gekk aftur inn hllina, kallai Jes fyrir sig og sagi vi hann: "Ert konungur Gyinga?"

34Jess svarai: "Mlir etta af sjlfum r, ea hafa arir sagt r fr mr?"

35Platus svarai: "Er g Gyingur? j n og stu prestarnir hafa selt ig mr hendur. Hva hefur gjrt?"

36Jess svarai: "Mitt rki er ekki af essum heimi. Vri mitt rki af essum heimi, hefu jnar mnir barist, svo g yri ekki framseldur Gyingum. En n er rki mitt ekki aan."

37 segir Platus vi hann: " ert konungur?"

Jess svarai: "Rtt segir . g er konungur. Til ess er g fddur og til ess er g kominn heiminn, a g beri sannleikanum vitni. Hver sem er af sannleikanum, heyrir mna rdd."

38Platus segir vi hann: "Hva er sannleikur?"


Jess dmdur til daua

A svo mltu gekk hann aftur t til Gyinga og sagi vi : "g finn enga sk hj honum. 39r eru vanir v, a g gefi yur einn mann lausan pskunum. Vilji r n, a g gefi yur lausan konung Gyinga?"

40eir hrpuu mti: "Ekki hann, heldur Barabbas." En Barabbas var rningi.


19
1 lt Platus taka Jes og hstrkja hann. 2Hermennirnir flttuu krnu r yrnum og settu hfu honum og lgu yfir hann purpurakpu. 3eir gengu hver af rum fyrir hann og sgu: "Sll , konungur Gyinga," og slgu hann andliti.

4Platus gekk aftur t fyrir og sagi vi : "N leii g hann t til yar, svo a r skilji, a g finn enga sk hj honum." 5Jess kom t fyrir me yrnikrnuna og purpurakpunni. Platus segir vi : "Sji manninn!"

6egar stu prestarnir og verirnir su hann, ptu eir: "Krossfestu, krossfestu!"

Platus sagi vi : "Taki r hann og krossfesti. g finn enga sk hj honum."

7Gyingar svruu: "Vr hfum lgml, og samkvmt lgmlinu hann a deyja, v hann hefur gjrt sjlfan sig a Gus syni."

8egar Platus heyri essi or, var hann enn hrddari. 9Hann fr aftur inn hllina og segir vi Jes: "Hvaan ertu?" En Jess veitti honum ekkert svar. 10Platus segir vi hann: "Viltu ekki tala vi mig? Veistu ekki, a g hef vald til a lta ig lausan, og g hef vald til a krossfesta ig?"

11Jess svarai: " hefir ekkert vald yfir mr, ef r vri ekki gefi a a ofan. Fyrir v ber s yngri sk, sem hefur selt mig r hendur."

12Eftir etta reyndi Platus enn a lta hann lausan. En Gyingar ptu: "Ef ltur hann lausan, ert ekki vinur keisarans. Hver sem gjrir sjlfan sig a konungi, rs mti keisaranum."

13egar Platus heyri essi or, leiddi hann Jes t og settist dmstlinn sta eim, sem nefnist Steinhla, hebresku Gabbata. 14 var afangadagur pska, um hdegi. Hann sagi vi Gyinga: "Sji ar konung yar!"

15 ptu eir: "Burt me hann! Burt me hann! Krossfestu hann!"

Platus segir vi : " g a krossfesta konung yar?"

stu prestarnir svruu: "Vr hfum engan konung nema keisarann."

16 seldi hann eim hann hendur, a hann yri krossfestur.


Jess krossfestur

eir tku vi Jes. 17Og hann bar kross sinn og fr t til staar, sem nefnist Hauskpa, hebresku Golgata. 18ar krossfestu eir hann og me honum tvo ara sinn til hvorrar handar; Jess mii. 19Platus hafi rita yfirskrift og sett hana krossinn. ar st skrifa: JESS FR NASARET, KONUNGUR GYINGA. 20Margir Gyingar lsu essa yfirskrift, v staurinn, ar sem Jess var krossfestur, var nrri borginni, og etta var rita hebresku, latnu og grsku. 21 sgu stu prestar Gyinga vi Platus: "Skrifau ekki ,konungur Gyinga', heldur a hann hafi sagt: ,g er konungur Gyinga'."

22Platus svarai: "a sem g hef skrifa, a hef g skrifa."

23egar hermennirnir hfu krossfest Jes, tku eir kli hans og skiptu fjra hluti, og fkk hver sinn hlut. eir tku og kyrtilinn, en hann var saumlaus, ofinn eitt ofan fr og niur r. 24eir sgu v hver vi annan: "Rfum hann ekki sundur, kstum heldur hlut um, hver skuli f hann." Svo rttist ritningin:

eir skiptu me sr klum mnum
og kstuu hlut um kyrtil minn.

etta gjru hermennirnir.

25En hj krossi Jes stu mir hans og mursystir, Mara, kona Klpa, og Mara Magdalena. 26egar Jess s mur sna standa ar og lrisveininn, sem hann elskai, segir hann vi mur sna: "Kona, n er hann sonur inn." 27San sagi hann vi lrisveininn: "N er hn mir n." Og fr eirri stundu tk lrisveinninn hana heim til sn.


Dinn, grafinn

28Jess vissi, a allt var egar fullkomna. sagi hann, til ess a ritningin rttist: "Mig yrstir."

29ar st ker fullt af ediki. eir settu njararvtt fylltan ediki spslegg og bru a munni honum. 30egar Jess hafi fengi ediki, sagi hann: "a er fullkomna." hneigi hann hfui og gaf upp andann.

31N var afangadagur, og til ess a lkin vru ekki krossunum hvldardaginn, bu Gyingar Platus a lta brjta ftleggi eirra og taka lkin ofan, enda var mikil helgi ess hvldardags. 32Hermenn komu v og brutu ftleggi eirra, sem me honum voru krossfestir, fyrst annars, svo hins. 33egar eir komu a Jes og su, a hann var egar dinn, brutu eir ekki ftleggi hans. 34En einn af hermnnunum stakk spjti snu su hans, og rann jafnskjtt t bl og vatn. 35S er s hefur, vitnar etta, svo a r tri lka og vitnisburur hans er sannur. Og hann veit, a hann segir satt. 36etta var til ess, a ritningin rttist: "Ekkert bein hans skal broti." 37Og enn segir nnur ritning: "eir munu horfa til hans, sem eir stungu."

38Jsef fr Armaeu, sem var lrisveinn Jes, en laun af tta vi Gyinga, ba san Platus a mega taka ofan lkama Jes. Platus leyfi a. Hann kom og tk ofan lkama hans. 39ar kom lka Nikdemus, er fyrrum hafi komi til hans um ntt, og hafi me sr blndu af myrru og ale, nr hundra pundum. 40eir tku n lkama Jes og sveipuu hann lnbljum me ilmjurtunum, eins og Gyingar ba lk til greftrunar. 41En stanum, ar sem hann var krossfestur, var grasgarur og garinum n grf, sem enginn hafi enn veri lagur . 42ar lgu eir Jes, v a var afangadagur Gyinga, og grfin var nrri.


Grfin tm

20
1Fyrsta dag vikunnar kemur Mara Magdalena til grafarinnar svo snemma, a enn var myrkur, og sr steininn tekinn fr grfinni. 2Hn hleypur v og kemur til Smonar Pturs og hins lrisveinsins, sem Jess elskai, og segir vi : "eir hafa teki Drottin r grfinni, og vr vitum ekki, hvar eir hafa lagt hann."

3Ptur fr t og hinn lrisveinninn, og eir komu til grafarinnar. 4eir hlupu bir saman. En hinn lrisveinninn hljp hraar, fram r Ptri, og kom undan a grfinni. 5Hann laut inn og s lnbljurnar liggjandi, en fr samt ekki inn. 6N kom lka Smon Ptur eftir honum og fr inn grfina. Hann s lnbljurnar liggja ar 7og sveitadkinn, sem veri hafi um hfu hans. Hann l ekki me lnbljunum, heldur sr samanvafinn rum sta. 8 gekk einnig inn hinn lrisveinninn, sem komi hafi fyrr til grafarinnar. Hann s og tri. 9eir hfu ekki enn skili ritninguna, a hann tti a rsa upp fr dauum. 10San fru lrisveinarnir aftur heim til sn.


Jess birtist Maru Magdalenu

11En Mara st ti fyrir grfinni og grt. Grtandi laut hn inn grfina 12og s tvo engla hvtum klum sitja ar sem lkami Jes hafi legi, annan til hfa og hinn til fta. 13eir segja vi hana: "Kona, hv grtur ?"

Hn svarai: "eir hafa teki brott Drottin minn, og g veit ekki, hvar eir hafa lagt hann." 14A svo mltu snr hn sr vi og sr Jes standa ar. En hn vissi ekki, a a var Jess.

15Jess segir vi hana: "Kona, hv grtur ? A hverjum leitar ?"

Hn hlt, a hann vri grasgarsvrurinn, og sagi vi hann: "Herra, ef hefur bori hann burt, segu mr, hvar hefur lagt hann, svo a g geti stt hann."

16Jess segir vi hana: "Mara!"

Hn snr sr a honum og segir hebresku: "Rabbn!" (Rabbn ir meistari.)

17Jess segir vi hana: "Snertu mig ekki! g er ekki enn stiginn upp til fur mns. En faru til brra minna og seg eim: ,g stg upp til fur mns og fur yar, til Gus mns og Gus yar.'"

18Mara Magdalena kemur og boar lrisveinunum: "g hef s Drottin." Og hn flutti eim a, sem hann hafi sagt henni.


Jess birtist lrisveinunum

19Um kvldi ennan fyrsta dag vikunnar voru lrisveinarnir saman og hfu lst dyrum af tta vi Gyinga. kom Jess, st mitt meal eirra og sagi vi : "Friur s me yur!" 20egar hann hafi etta mlt, sndi hann eim hendur snar og su. Lrisveinarnir uru glair, er eir su Drottin. 21 sagi Jess aftur vi : "Friur s me yur. Eins og fairinn hefur sent mig, eins sendi g yur." 22Og er hann hafi sagt etta, andai hann og sagi: "Metaki heilagan anda. 23Ef r fyrirgefi einhverjum syndirnar, eru r fyrirgefnar. Ef r synji einhverjum fyrirgefningar, er eim synja."


Jess og Tmas

24En einn af eim tlf, Tmas, nefndur tvburi, var ekki me eim, egar Jess kom. 25Hinir lrisveinarnir sgu honum: "Vr hfum s Drottin."

En hann svarai: "Sji g ekki naglafrin hndum hans og geti sett fingur minn naglafrin og lagt hnd mna su hans, mun g alls ekki tra."

26A viku liinni voru lrisveinar hans aftur saman inni og Tmas me eim. Dyrnar voru lstar. kemur Jess, stendur mitt meal eirra og segir: "Friur s me yur!" 27San segir hann vi Tmas: "Kom hinga me fingur inn og sj hendur mnar, og kom me hnd na og legg su mna, og vertu ekki vantraur, vertu traur."

28Tmas svarai: "Drottinn minn og Gu minn!"

29Jess segir vi hann: " trir, af v hefur s mig. Slir eru eir, sem hafa ekki s og tra ."


Til ess er etta rita

30Jess gjri einnig mrg nnur tkn augsn lrisveina sinna, sem eigi eru skr essa bk. 31En etta er rita til ess a r tri, a Jess s Kristur, sonur Gus, og a r trnni eigi lf hans nafni.


Jess birtist vi Tberasvatn

21
1Eftir etta birtist Jess lrisveinunum aftur og vi Tberasvatn. Hann birtist annig: 2eir voru saman: Smon Ptur, Tmas, kallaur tvburi, Natanael fr Kana Galleu, Sebedeussynirnir og tveir enn af lrisveinum hans. 3Smon Ptur segir vi : "g fer a fiska."

eir segja vi hann: "Vr komum lka me r." eir fru og stigu btinn. En ntt fengu eir ekkert.

4egar dagur rann, st Jess strndinni. Lrisveinarnir vissu samt ekki, a a var Jess. 5Jess segir vi : "Drengir, hafi r nokkurn fisk?"

eir svruu: "Nei."

6Hann sagi: "Kasti netinu hgra megin vi btinn, og r munu vera varir." eir kstuu, og n gtu eir ekki dregi neti, svo mikill var fiskurinn. 7Lrisveinninn, sem Jess elskai, segir vi Ptur: "etta er Drottinn." egar Smon Ptur heyri, a a vri Drottinn, br hann yfir sig flk - hann var fklddur - og stkk t vatni. 8En hinir lrisveinarnir komu btnum, enda voru eir ekki lengra fr landi en svo sem tv hundru lnir, og drgu neti me fiskinum.

9egar eir stigu land, su eir fisk lagan glir og brau.

10Jess segir vi : "Komi me nokku af fiskinum, sem r voru a veia."

11Smon Ptur fr btinn og dr neti land, fullt af strum fiskum, eitt hundra fimmtu og remur. Og neti rifnai ekki, tt eir vru svo margir.

12Jess segir vi : "Komi og matist." En enginn lrisveinanna dirfist a spyrja hann: "Hver ert ?" Enda vissu eir, a a var Drottinn. 13Jess kemur og tekur braui og gefur eim, svo og fiskinn. 14etta var rija sinn, sem Jess birtist lrisveinum snum upp risinn fr dauum.


Elskar mig

15egar eir hfu matast, sagi Jess vi Smon Ptur: "Smon Jhannesson, elskar mig meira en essir?"

Hann svarar: "J, Drottinn, veist, a g elska ig."

Jess segir vi hann: "Gt lamba minna." 16Jess sagi aftur vi hann ru sinni: "Smon Jhannesson, elskar mig?"

Hann svarai: "J, Drottinn, veist, a g elska ig."

Jess segir vi hann: "Ver hirir saua minna." 17Hann segir vi hann rija sinn: "Smon Jhannesson, elskar mig?"

Ptur hryggist vi, a hann skyldi spyrja hann rija sinni: "Elskar mig?" Hann svarai: "Drottinn, veist allt. veist, a g elska ig."

Jess segir vi hann: "Gt saua minna. 18Sannlega, sannlega segi g r: egar varst ungur, bjstu ig sjlfur og frst hvert sem vildir, en egar ert orinn gamall, munt rtta t hendurnar, og annar br ig og leiir ig anga sem vilt ekki." 19etta sagi Jess til a kynna, me hvlkum daudaga Ptur mundi vegsama Gu. Og er hann hafi etta mlt, sagi hann vi hann: "Fylg mr."

20Ptur sneri sr vi og s lrisveininn, sem Jess elskai, fylgja eftir, ann hinn sama, sem hallaist a brjsti hans vi kvldmltina, og spuri: "Herra, hver er s, sem svkur ig?" 21egar Ptur sr hann, segir hann vi Jes: "Drottinn, hva um ennan?"

22Jess svarar: "Ef g vil, a hann lifi, anga til g kem, hverju skiptir a ig? Fylg mr." 23v barst s orrmur t meal brranna, a essi lrisveinn mundi ekki deyja. En Jess hafi ekki sagt Ptri, a hann mundi ekki deyja. Hann sagi: "Ef g vil, a hann lifi, anga til g kem, hverju skiptir a ig?"

24essi er lrisveinninn, sem vitnar um allt etta og hefur skrifa etta. Og vr vitum, a vitnisburur hans er sannur.

25En margt er a anna, sem Jess gjri, og yri a hva eina upp skrifa, tla g, a ll verldin mundi ekki rma r bkur, sem yru ritaar.



Nettgfan og Hi slenska Bibluflag - gst 1997