FYRRA  BRF  PLS  TIL  KORINTUMANNA



Kveja

1
1Pll, kallaur a Gus vilja til a vera postuli Jes Krists, og Ssenes, brir vor, heilsa

2sfnui Gus Korintu, eim sem helgair eru Kristi Jes, heilagir a kllun til, samt llum eim, sem alls staar kalla nafn Drottins vors Jes Krists, sem er eirra Drottinn og vor.

3N s me yur og friur fr Gui fur vorum og Drottni Jes Kristi.

4vallt akka g Gui mnum yar vegna fyrir n, sem hann hefur gefi yur Kristi Jes. 5 honum eru r augair ornir llu, hvers konar ru og hvers konar ekkingu. 6Vitnisbururinn um Krist er lka stafestur orinn meal yar, 7svo a yur brestur ekki neina nargjf mean r vnti opinberunar Drottins vors Jes Krists. 8Hann mun og gjra yur stafasta allt til enda, sakanlega degi Drottins vors Jes Krists. 9Trr er Gu, sem yur hefur kalla til samflags sonar sns Jes Krists, Drottins vors.


Allir samhuga

10En g minni yur, brur, nafni Drottins vors Jes Krists, a r su allir samhuga og ekki su flokkadrttir meal yar, heldur a r su fullkomlega sameinair sama hugarfari og smu skoun. 11v a mr hefur veri tj um yur, brur mnir, af heimilismnnum Kle, a rtur eigi sr sta meal yar. 12g vi etta, a sumir yar segja: "g er Pls," og arir: "g er Apollss," ea: "g er Kefasar," ea: "g er Krists." 13Er Kristi skipt sundur? Mun Pll hafa veri krossfestur fyrir yur? Ea eru r skrir til nafns Pls? 14g akka Gui fyrir, a g hef engan yar skrt nema Krispus og Gajus, 15til ess a enginn skuli segja, a r su skrir til nafns mns. 16J, g skri lka Stefanas og heimamenn hans. Annars veit g ekki til, a g hafi skrt neinn annan. 17Ekki sendi Kristur mig til a skra, heldur til a boa fagnaarerindi, - og ekki me orspeki, til ess a kross Krists missti ekki gildi sitt.


Kristur, kraftur Gus og speki

18v a or krossins er heimska eim er glatast, en oss, sem hlpnir verum, er a kraftur Gus. 19Rita er:

g mun eya speki spekinganna,
og hyggindi hyggindamannanna mun g a engu gjra.

20Hvar er vitringur? Hvar frimaur? Hvar orkappi essarar aldar? Hefur Gu ekki gjrt speki heimsins a heimsku?

21v ar e heimurinn me speki sinni ekkti ekki Gu speki hans, knaist Gui a frelsa , er tra, me heimsku prdikunarinnar. 22Gyingar heimta tkn, og Grikkir leita a speki, 23en vr prdikum Krist krossfestan, Gyingum hneyksli og heiingjum heimsku, 24en hinum klluu, bi Gyingum og Grikkjum, Krist, kraft Gus og speki Gus. 25v a heimska Gus er mnnum vitrari og veikleiki Gus mnnum sterkari.

26Brur, hyggi a kllun yar: r voru ekki margir vitrir a manna dmi, ekki margir mttugir, ekki margir strttair. 27En Gu hefur tvali a, sem heimurinn telur heimsku, til a gjra hinum vitru kinnroa, og Gu hefur tvali a, sem heimurinn telur veikleika til a gjra hinu volduga kinnroa. 28Og hi gfuga heiminum og hi fyrirlitna hefur Gu tvali, a sem ekkert er, til ess a gjra a engu a, sem eitthva er, 29til ess a enginn maur skuli hrsa sr fyrir Gui. 30Honum er a a akka a r eru samflagi vi Krist Jes. Hann er orinn oss vsdmur fr Gui, bi rttlti, helgun og endurlausn. 31Eins og rita er: "S, sem hrsar sr, hrsi sr Drottni."


Leyndardmur Gus opinber

2
1Er g kom til yar, brur, og boai yur leyndardm Gus, kom g ekki me frbrri mlskusnilld ea speki. 2g setti mr a vita ekkert meal yar, nema Jes Krist og hann krossfestan. 3Og g dvaldist meal yar veikleika, tta og mikilli angist. 4Orra mn og prdikun studdist ekki vi sannfrandi vsdmsor, heldur vi snnun anda og kraftar, 5til ess a tr yar vri eigi bygg vsdmi manna, heldur krafti Gus.

6Speki tlum vr meal hinna fullkomnu, ekki speki essarar aldar ea hfingja essarar aldar, sem a engu vera, 7heldur tlum vr leynda speki Gus, sem hulin hefur veri, en Gu hefur fr eilf fyrirhuga oss til drar. 8Enginn af hfingjum essarar aldar ekkti hana, v a ef eir hefu ekkt hana, hefu eir ekki krossfest Drottin drarinnar. 9En a er eins og rita er:

a sem auga s ekki og eyra heyri ekki
og ekki kom upp hjarta nokkurs manns,
allt a sem Gu fyrirbj eim, er elska hann.

10En oss hefur Gu opinbera hana fyrir andann, v a andinn rannsakar allt, jafnvel djp Gus. 11Hver meal manna veit hva mannsins er, nema andi mannsins, sem honum er? annig hefur heldur enginn komist a raun um, hva Gus er, nema Gus andi. 12En vr hfum ekki hloti anda heimsins, heldur andann, sem er fr Gui, til ess a vr skulum vita, hva oss er af Gui gefi. 13Enda tlum vr a ekki me orum, sem mannlegur vsdmur kennir, heldur me orum, sem andinn kennir, og tlistum andleg efni andlegan htt. 14Maurinn n anda veitir ekki vitku v, sem Gus anda er, v a honum er a heimska og hann getur ekki skili a, af v a a dmist andlega. 15En hinn andlegi dmir um allt, en um hann sjlfan verur ekki dmt af neinum. 16v a

hver hefur ekkt huga Drottins,
a hann geti frtt hann?

En vr hfum huga Krists.


Grundvllurinn er Kristur

3
1g gat ekki, brur, tala vi yur eins og vi andlega menn, heldur eins og vi holdlega, eins og vi mlga Kristi. 2Mjlk gaf g yur a drekka, ekki fasta fu, v a enn oldu r a ekki. Og r oli a jafnvel ekki enn, 3v a enn eru r holdlegir menn. Fyrst metingur og rttan er meal yar, eru r eigi holdlegir og hegi yur manna htt? 4egar einn segir: "g er Pls," en annar: "g er Apollss," eru r ekki eins og hverjir arir menn?

5Hva er Apolls? J, hva er Pll? jnar, sem hafa leitt yur til trar, og a eins og Drottinn hefur gefi hvorum um sig. 6g grursetti, Apolls vkvai, en Gu gaf vxtinn. 7annig er hvorki s neitt, er grursetur, n s, er vkvar, heldur Gu, sem vxtinn gefur. 8S, sem grursetur, og s, sem vkvar, eru eitt. En srhver mun f laun eftir snu erfii. 9v a samverkamenn Gus erum vr, og r eru Gus akurlendi, Gus hs.

10Eftir eirri n, sem Gu hefur veitt mr, hef g eins og vitur hsameistari lagt grundvll, er annar byggir ofan . En srhver athugi, hvernig hann byggir. 11Annan grundvll getur enginn lagt en ann, sem lagur er, sem er Jess Kristur. 12En ef einhver byggir ofan grundvllinn gull, silfur, dra steina, tr, hey ea hlm, 13 mun verk hvers um sig vera augljst. Dagurinn mun leia a ljs, af v a hann opinberast me eldi og eldurinn mun prfa hvlkt verk hvers og eins er. 14Ef n verk einhvers fr staist, a er hann byggi ofan , mun hann taka laun. 15Ef verk einhvers brennur upp, mun hann ba tjn. Sjlfur mun hann frelsaur vera, en eins og r eldi.

16Viti r eigi, a r eru musteri Gus og a andi Gus br yur? 17Ef nokkur eyir musteri Gus, mun Gu eya honum, v a musteri Gus er heilagt, og r eru a musteri.

18Enginn dragi sjlfan sig tlar. Ef nokkur ykist vitur yar meal essum heimi, veri hann fyrst heimskur til ess a hann veri vitur. 19v a speki essa heims er heimska hj Gui. Rita er:

Hann er s, sem grpur hina vitru slg eirra.

20Og aftur:

Drottinn ekkir hugsanir vitringanna,
a r eru hgmlegar.

21Fyrir v stri enginn sig af mnnum. v a allt er yar, 22hvort heldur er Pll, Apolls ea Kefas, heimurinn, lf ea daui, hi yfirstandandi ea hi komandi, allt er yar. 23En r eru Krists og Kristur Gus.


Rsmenn og jnar

4
1annig lti menn oss svo sem jna Krists og rsmenn yfir leyndardmum Gus. 2N er ess krafist af rsmnnum, a srhver reynist trr. 3En mr er a fyrir minnstu a vera dmdur af yur ea af mannlegu dmingi. g dmi mig ekki einu sinni sjlfur. 4g er mr ekki neins ills mevitandi, en me v er g ekki sknaur. Drottinn er s sem dmir mig. 5Dmi v ekki fyrir tmann, ur en Drottinn kemur. Hann mun leia a ljs, sem myrkrinu er huli, og opinbera r hjartnanna. Og mun hver um sig hljta ann lofstr af Gui, sem hann skili.

6En etta hef g yar vegna, brur, heimfrt til sjlfs mn og Apollss, til ess a r af okkar dmi mttu lra regluna: "Fari ekki lengra en rita er," - og til ess a enginn yar hroki sr upp einum vil, rum til nirunar. 7v a hver gefur r yfirburi? Og hva hefur , sem hefur ekki egi? En hafir n egi a, hv strir ig eins og hefir ekki fengi a a gjf? 8r eru egar ornir mettir, r eru egar ornir auugir, n vor eru r ornir konungar. Og g vildi ska, a r vru ornir konungar, til ess a einnig vr mttum vera konungar me yur! 9Mr virist Gu hafa sett oss postulana ssta allra, eins og dauadmda leiksvii, frammi fyrir llum heiminum, bi englum og mnnum. 10Vr erum heimskir skum Krists, en r vitrir fyrir samflag yar vi Krist! Vr erum veikir, en r sterkir, r eru hvegum hafir, en vr virtir. 11Allt til essarar stundar olum vr hungur, orsta og klleysi, oss er misyrmt, vr hfum engan samasta, 12og vr stndum erfii og verum a vinna me eigin hndum. 13Hrakyrtir blessum vr, ofsttir umberum vr, lastair minnum vr. Vr erum ornir eins og sorp heimsins, afhrak allra allt til essa.

14Ekki rita g etta til ess a gjra yur kinnroa, heldur til a minna yur eins og elskuleg brn mn. 15Enda tt r hefu tu sund frara Kristi, hafi r eigi marga feur. g hef Kristi Jes ftt yur me v a flytja yur fagnaarerindi. 16g bi yur: Veri eftirbreytendur mnir.

17ess vegna sendi g Tmteus til yar, sem er elska og trtt barn mitt Drottni. Hann mun minna yur vegu mna Kristi, eins og g kenni alls staar hverjum sfnui. 18En nokkrir hafa gjrst hrokafullir, rtt eins og g tlai ekki a koma til yar, 19en g mun brtt koma til yar, ef Drottinn vill, og mun g kynna mr, ekki or hinna striltu, heldur kraft eirra. 20v a Gus rki er ekki flgi orum, heldur krafti. 21Hva vilji r? g a koma til yar me hirtingarvnd ea krleika og hgvrar anda?


Hreinsun af gmlu srdeigi

5
1a er mr sagt a saurlifnaur eigi sr sta meal yar, og a slkur saurlifnaur, sem jafnvel gerist ekki meal heiingja, a maur heldur vi konu fur sns. 2Og svo eru r striltir, sta ess a hryggjast og gjra gangskr a v, a manninum, sem etta hefur drgt, yri trmt r flagi yar! 3g fyrir mitt leyti, fjarlgur a lkamanum til, en nlgur a andanum, hef egar, eins og g vri nlgur, kvei upp dm nafni Drottins vors Jes yfir manni eim, sem etta hefur drgt: 4egar r og minn andi eru saman komnir me krafti Drottins vors Jes, 5skal selja slkan mann Satan vald til tortmingar holdinu, til ess a andinn megi hlpinn vera degi Drottins Jes.

6Ekki hafi r stu til a stra yur! Viti r ekki, a lti srdeig srir allt deigi? 7Hreinsi burt gamla srdeigi, til ess a r su ntt deig, enda eru r srir. v a pskalambi voru er sltra, sem er Kristur. 8Hldum v ht, ekki me gmlu srdeigi n me srdeigi illsku og vonsku, heldur me srum brauum hreinleikans og sannleikans.

9g ritai yur brfinu, a r skyldu ekki umgangast saurlfismenn. 10tti g ar ekki vi saurlfismenn essa heims yfirleitt, slna og rningja ea hjguadrkendur, v a hefu r ori a fara t r heiminum. 11En n rita g yur, a r skulu ekki umgangast nokkurn ann, er nefnir sig brur, en er saurlfismaur ea slinn, skurgoadrkari ea lastmll, ofdrykkjumaur ea rningi. r skulu jafnvel ekki sitja a bori me slkum manni. 12Hva skyldi g vera a dma , sem fyrir utan eru? Dmi r ekki , sem fyrir innan eru? 13Og mun ekki Gu dma , sem fyrir utan eru? "trmi hinum vonda r yar hpi."


Mlaferli milli brra

6
1Getur nokkur yar, sem hefur sk mti rum, fengi af sr a leggja mli undir dm heiinna manna, en ekki hinna heilgu? 2Ea viti r ekki, a hinir heilgu eiga a dma heiminn? Og ef r eigi a dma heiminn, eru r verugir a dma hinum minnstu mlum? 3Viti r eigi, a vr eigum a dma engla? Hva heldur tmanleg efni! 4egar r eigi a dma um tmanleg efni, kveji r a dmurum menn, sem a engu eru hafir sfnuinum. 5g segi a yur til blygunar. Er enginn vitur til meal yar, sem skori geti r mlum milli brra? 6 sta ess brir mli vi brur og a fyrir vantruum!

7Annars er a n yfirleitt galli yur, a r eigi mlaferlum hver vi annan. Hv li r ekki heldur rtt? Hv lti r ekki heldur hafa af yur? 8 sta ess hafi r rangsleitni frammi og hafi af rum og a af brrum! 9Viti r ekki, a rangltir munu ekki Gus rki erfa? Villist ekki! Hvorki munu saurlfismenn n skurgoadrkendur, hrkarlar n kynvillingar, 10jfar n slnir, drykkjumenn, lastmlir n rningjar Gus rki erfa. 11Og etta voru r, sumir yar. En r ltu laugast, r eru helgair, r eru rttlttir fyrir nafn Drottins Jes Krists og fyrir anda vors Gus.


Lkaminn musteri heilags anda

12Allt er mr leyfilegt, en ekki er allt gagnlegt. Allt er mr leyfilegt, en g m ekki lta neitt f vald yfir mr. 13Maturinn er fyrir magann og maginn fyrir matinn, en Gu mun hvort tveggja a engu gjra. En lkaminn er ekki fyrir saurlfi, heldur fyrir Drottin og Drottinn fyrir lkamann. 14Gu hefur uppvaki Drottin og mun uppvekja oss fyrir kraft sinn. 15Viti r ekki, a lkamir yar eru limir Krists? g a taka limi Krists og gjra a skkjulimum? Fjarri fer v. 16Viti r ekki, a s er samlagar sig skkjunni verur samt henni einn lkami? v a sagt er: "au tv munu vera eitt hold." 17En s er samlagar sig Drottni er einn andi samt honum.

18Fli saurlifnainn! Srhver nnur synd, sem maurinn drgir, er fyrir utan lkama hans. En saurlfismaurinn syndgar mti eigin lkama. 19Viti r ekki, a lkami yar er musteri heilags anda, sem yur er og r hafi fr Gui? Og ekki eru r yar eigin. 20r eru veri keyptir. Vegsami v Gu me lkama yar.


Um samb

7
1En svo a g minnist a, sem r hafi rita um, er a gott fyrir mann a snerta ekki konu. 2En vegna saurlifnaarins hafi hver og einn sna eiginkonu og hver og ein hafi sinn eiginmann. 3Maurinn gti skyldu sinnar gagnvart konunni og smuleiis konan gagnvart manninum. 4Ekki hefur konan vald yfir eigin lkama, heldur maurinn. Smuleiis hefur og maurinn ekki heldur vald yfir eigin lkama, heldur konan. 5Haldi yur eigi hvort fr ru, nema eftir samkomulagi um stundarsakir, til ess a r geti haft ni til bnahalds, og taki svo saman aftur, til ess a Satan freisti yar ekki vegna stuleysis yar.

6etta segi g tilhlirunarskyni, ekki sem skipun. 7En ess ska g, a allir menn vru eins og g er sjlfur, en hver hefur sna nargjf fr Gui, einn essa og annar hina.

8Hinum kvntu og ekkjunum segi g, a eim er best a halda fram a vera ein eins og g. 9En hafi au ekki taumhald sjlfum sr, gangi au hjnaband, v a betra er a ganga hjnaband en a brenna af girnd.

10eim, sem gengi hafa hjnaband, b g, ekki g, heldur Drottinn, a konan skuli ekki skilja vi mann sinn, - 11en hafi hn skili vi hann, s hn fram gift ea sttist vi manninn -, og a maurinn skuli ekki heldur skilja vi konuna.

12En vi hina segi g, ekki Drottinn: Ef brir nokkur vantraa konu og hn ltur sr a vel lka a ba saman vi hann, skilji hann ekki vi hana. 13Og kona, sem vantraan mann og hann ltur sr vel lka a ba saman vi hana, skilji ekki vi manninn. 14v a vantrai maurinn er helgaur konunni og vantraa konan er helgu brurnum. Annars vru brn yar hrein, en n eru au heilg. 15En ef hinn vantrai vill skilja, fi hann skilna. Hvorki brir n systir eru rlbundin slkum efnum. Gu hefur kalla yur a lifa frii. 16v a hva veist , kona, hvort munir geta frelsa manninn inn? Ea hva veist , maur, hvort munir geta frelsa konuna na?


Veri keyptir

17 skal hver og einn vera eirri stu, sem Drottinn hefur thluta honum, eins og hann var, egar Gu kallai hann. annig skipa g fyrir llum sfnuunum. 18S sem var umskorinn, egar hann var kallaur, breyti v ekki. S sem var umskorinn, lti ekki umskera sig. 19Umskurnin er ekkert og yfirhin ekkert, heldur a a halda boor Gus. 20Hver og einn s kyrr eirri stu, sem hann var kallaur . 21Varst rll, er varst kallaur? Set a ekki fyrir ig, en gjr r gott r v, en ef getur ori frjls, kjs a heldur. 22v a s rll, sem kallaur er Drottni, er frelsingi Drottins. sama htt er s, sem kallaur er sem frjls, rll Krists. 23r eru veri keyptir, veri ekki rlar manna. 24Brur, srhver veri frammi fyrir Gui kyrr eirri sttt, sem hann var kallaur .


Giftir og giftir

25Um meyjarnar hef g enga skipun fr Drottni. En lit mitt lt g ljs eins og s, er hloti hefur n af Drottni a vera trr.

26Mn skoun er, a vegna yfirstandandi neyar s a gott fyrir mann a vera annig. 27Ertu vi konu bundinn? Leitast ekki vi a vera laus. Ertu laus orinn vi konu? Leita ekki kvonfangs. 28En tt kvongist, syndgar ekki, og ef mrin giftist, syndgar hn ekki. En renging munu slkir hljta hr jr, en g vildi hlfa yur.

29En a segi g, brur, tminn er orinn stuttur. Hr eftir skulu jafnvel eir, sem kvntir eru, vera eins og eir vru a ekki, 30eir sem grta, eins og eir grtu ekki, eir sem fagna, eins og eir fgnuu ekki, eir sem kaupa, eins og eir hldu ekki v, sem eir kaupa, 31og eir sem nota heiminn, eins og eir fru sr hann ekki nyt. v a heimurinn nverandi mynd lur undir lok.

32En g vil, a r su hyggjulausir. Hinn kvnti ber fyrir brjsti a, sem Drottins er, hversu hann megi Drottni knast. 33En hinn kvnti ber fyrir brjsti a, sem heimsins er, hversu hann megi knast konunni, 34og er tvskiptur. Hin gifta kona og mrin ber fyrir brjsti a, sem Drottins er, til ess a hn megi vera heilg, bi a lkama og anda. En hin gifta kona ber fyrir brjsti a, sem heimsins er, hversu hn megi knast manninum. 35etta segi g sjlfum yur til gagns, ekki til ess a varpa snru yfir yur, heldur til ess a efla velsmi og bifanlega fastheldni vi Drottin.

36Ef einhver telur sig ekki geta vansalaust bi me heitmey sinni, enda manndmsskeii, gjri hann sem hann vill, ef ekki verur hj v komist. Hann syndgar ekki. Giftist au. 37S ar mti, sem er stafastur hjarta snu og vingaur, en hefur fullt vald vilja snum og hefur afri hjarta snu a hn veri fram mey, gjrir vel. 38annig gjra bir vel, s sem kvnist mey sinni, og hinn, sem kvnist henni ekki, hann gjrir betur.

39Konan er bundin, mean maur hennar er lfi. En ef maurinn deyr, er henni frjlst a giftast hverjum sem hn vill, aeins a a s Drottni. 40 er hn slli, ef hn heldur fram a vera eins og hn er, a er mn skoun. En g ykist og hafa anda Gus.


Tillit til styrkra

8
1 er a minnast kjti, sem frna hefur veri skurgoum. Vr vitum, a ekking hfum vr allir. ekkingin bls menn upp, en krleikurinn byggir upp. 2Ef einhver ykist hafa last ekkingu einhverju, ekkir hann enn ekki eins og ekkja ber. 3En ef einhver elskar Gu, er hann ekktur af honum.

4En hva varar neyslu kjts, sem frna hefur veri skurgoum, vitum vr, a skurgo er ekkert heiminum og a enginn er Gu nema einn. 5v a enda tt til su svo nefndir guir, hvort heldur er himni ea jru, - enda eru margir guir og margir herrar -, 6 hfum vr ekki nema einn Gu, furinn, sem allir hlutir eru fr og lf vort stefnir til, og einn Drottin, Jes Krist, sem allir hlutir eru til ornir fyrir og vr fyrir hann.

7En ekki hafa allir essa ekkingu. Af gmlum vana eta nokkrir kjti allt til essa sem frnarkjt, og saurgast samviska eirra, sem er styrk. 8En matur mun ekki gjra oss knanlega Gui. Hvorki missum vr neins, tt vr etum a ekki, n vinnum vr neitt, tt vr etum.

9En gti ess, a etta frelsi yar veri ekki hinum styrku a falli. 10v sji einhver ig, sem hefur ekkingu essu, sitja til bors goahofi, mundi a ekki stla samvisku ess, sem styrkur er, til a neyta frnarkjts? 11Hinn styrki glatast vegna ekkingar innar, bririnn, sem Kristur d fyrir. 12egar r annig syndgi gegn brrunum og sri styrka samvisku eirra, syndgi r mti Kristi. 13ess vegna mun g, ef matur verur brur mnum til falls, um aldur og vi ekki kjts neyta, til ess a g veri brur mnum ekki til falls.


Allt vegna fagnaarerindisins

9
1Er g ekki frjls? Er g ekki postuli? Hef g ekki s Jes, Drottin vorn? Eru r ekki verk mitt, sem g hef unni fyrir Drottin? 2tt ekki vri g postuli fyrir ara, er g a fyrir yur. r eru stafesting Drottins postuladmi mnum.

3etta er vrn mn gagnvart eim, sem dma um mig. 4Hfum vr ekki rtt til a eta og drekka? 5Hfum vr ekki rtt til a ferast um me kristna eiginkonu, alveg eins og hinir postularnir og brur Drottins og Kefas? 6Ea erum vi Barnabas eir einu, sem eru ekki undanegnir v a vinna? 7Hver tekst nokkurn tma herjnustu hendur sjlfs sn mla? Hver plantar vngar og neytir ekki vaxtar hans? Hver gtir hjarar og neytir ekki af mjlk hjararinnar? 8Tala g etta mannlegan htt, ea segir ekki einnig lgmli a? 9Rita er lgmli Mse: " skalt ekki mlbinda uxann, er hann reskir." Hvort ltur Gu sr annt um uxana? 10Ea segir hann a ekki a llu leyti vor vegna? J, vor vegna stendur skrifa, a s sem plgir og s sem reskir eigi a gjra a me von um hlutdeild uppskerunni. 11Ef vr n hfum s hj yur v, sem andlegt er, er a of miki a vr uppskerum hj yur a, sem lkamlegt er? 12Ef arir hafa ennan rtt hj yur, hfum vr hann ekki miklu fremur?

En vr hfum ekki hagntt oss ennan rtt, heldur sttum oss vi allt, til ess a tlma ekki fagnaarerindinu um Krist. 13Viti r ekki, a eir, sem vinna vi helgidminn, lifa af v, sem kemur r helgidminum, og eir, sem starfa vi altari, taka hlut me altarinu? 14annig hefur Drottinn einnig fyrirskipa a eir, sem prdika fagnaarerindi, skuli lifa af fagnaarerindinu.

15En g hef ekki hagntt mr neitt af essu og g skrifa etta ekki heldur til ess, a svo veri vi mig gjrt. Mr vri betra a deyja, - enginn skal nta a, sem g hrsa mr af. 16tt g s a boa fagnaarerindi, er a mr ekki neitt hrsunarefni, v a skyldukv hvlir mr. J, vei mr, ef g boai ekki fagnaarerindi. 17v a gjri g etta af frjlsum vilja, f g laun, en gjri g a tilknur, hefur mr veri tra fyrir rsmennsku. 18Hver eru laun mn? A g boa fagnaarerindi n endurgjalds og hagnti mr ekki a, sem g rtt .

19tt g s llum hur, hef g gjrt sjlfan mig a rli allra, til ess a vinna sem flesta. 20g hef veri Gyingunum sem Gyingur, til ess a vinna Gyinga. eim, sem eru undir lgmlinu, hef g veri eins og s, sem er undir lgmlinu, enda tt g sjlfur s ekki undir lgmlinu, til ess a vinna , sem eru undir lgmlinu. 21Hinum lgmlslausu hef g veri sem lgmlslaus, tt g s ekki laus vi lgml Gus, heldur bundinn lgmli Krists, til ess a vinna hina lgmlslausu. 22Hinum styrku hef g veri styrkur til ess a vinna hina styrku. g hef veri llum allt, til ess a g geti a minnsta kosti frelsa nokkra. 23g gjri allt vegna fagnaarerindisins, til ess a g fi hlutdeild me v.

24Viti r ekki, a eir, sem keppa rttavelli, hlaupa a snnu allir, en einn fr sigurlaunin? Hlaupi annig, a r hljti au. 25Srhver, sem tekur tt kappleikjum, neitar sr um allt. eir sem keppa gjra a til ess a hljta forgengilegan sigursveig, en vr forgengilegan. 26ess vegna hleyp g ekki stefnulaust. g berst eins og hnefaleikamaur, sem engin vindhgg slr. 27g leik lkama minn hart og gjri hann a rli mnum, til ess a g, sem hef prdika fyrir rum, skuli ekki sjlfur vera gjrur rkur.


Fyrirboi og vivrun

10
1g vil ekki, brur, a yur skuli vera kunnugt um a, a feur vorir voru allir undir skinu og fru allir yfir um hafi. 2Allir voru skrir til Mse skinu og hafinu. 3Allir neyttu hinnar smu andlegu fu 4og drukku allir hinn sama andlega drykk. eir drukku af hinum andlega kletti, sem fylgdi eim. Kletturinn var Kristur. 5En samt hafi Gu enga velknun flestum eirra og eir fllu eyimrkinni.

6essir hlutir hafa gjrst sem fyrirboar fyrir oss, til ess a vr verum ekki slgnir a, sem illt er, eins og eir uru slgnir a. 7Veri ekki skurgoadrkendur, eins og nokkrir eirra. Rita er: "Lurinn settist niur til a eta og drekka, og eir stu upp til a leika." 8Drgjum ekki heldur hrdm, eins og nokkrir eirra drgu hrdm, og tuttugu og rjr sundir fllu einum degi. 9Freistum ekki heldur Drottins, eins og nokkrir eirra freistuu hans, eir biu bana af hggormum. 10Mgli ekki heldur eins og nokkrir eirra mgluu, eir frust fyrir eyandanum.

11Allt etta kom yfir sem fyrirboi, og a er rita til vivrunar oss, sem endir aldanna er kominn yfir. 12S, er hyggst standa, gti v vel a sr, a hann falli ekki. 13r hafi ekki reynt nema mannlega freistingu. Gu er trr og ltur ekki freista yar um megn fram, heldur mun hann, egar hann reynir yur, einnig sj um, a r fi staist.

14Fyrir v, mnir elskuu, fli skurgoadrkunina. 15g tala til yar sem skynsamra manna. Dmi r um a, sem g segi. 16S bikar blessunarinnar, sem vr blessum, er hann ekki samflag um bl Krists? Og braui, sem vr brjtum, er a ekki samflag um lkama Krists? 17Af v a braui er eitt, erum vr hinir mrgu einn lkami, v a vr hfum allir hlutdeild hinu eina braui.

18Lti sraelsjina. Eiga eir, sem frnirnar eta, ekki hlut altarinu? 19Hva segi g ? A kjt frna skurgoum s nokku? Ea skurgo s nokku? 20Nei, heldur a a sem heiingjarnir blta, a blta eir illum ndum, en ekki Gui. En g vil ekki, a r hafi samflag vi illa anda. 21Ekki geti r drukki bikar Drottins og bikar illra anda. Ekki geti r teki tt borhaldi Drottins og borhaldi illra anda. 22Ea eigum vr a reita Drottin til reii? Munum vr vera mttugri en hann?


Allt Gui til drar

23Allt er leyfilegt, en ekki er allt gagnlegt. Allt er leyfilegt, en ekki byggir allt upp. 24Enginn hyggi a eigin hag, heldur hag annarra.

25Allt a, sem selt er kjttorginu, geti r eti n nokkurra eftirgrennslana vegna samviskunnar. 26v a jrin er Drottins og allt, sem henni er.

27Ef einhver hinna vantruu bur yur og ef r vilji fara, eti af llu v, sem fyrir yur er bori, n eftirgrennslana vegna samviskunnar. 28En ef einhver segir vi yur: "etta er frnarkjt!" eti ekki, vegna ess, er gjri vivart, og vegna samviskunnar. 29Samviskunnar, segi g, ekki eigin samvisku, heldur samvisku hins. En hvers vegna skyldi frelsi mitt eiga a dmast af samvisku annars? 30Ef g neyti funnar me akklti, hvers vegna skyldi g sta lasti fyrir a, sem g akka fyrir?

31Hvort sem r v eti ea drekki ea hva sem r gjri, gjri a allt Gui til drar. 32Veri hvorki Gyingum n Grikkjum n kirkju Gus til steytingar. 33g fyrir mitt leyti reyni llu a knast llum og hygg ekki a eigin hag, heldur hag hinna mrgu, til ess a eir veri hlpnir.

11
1Veri eftirbreytendur mnir eins og g er eftirbreytandi Krists.


Um ytri hegun

2g hrsa yur fyrir a, a r llu minnist mn og haldi fast vi kenningarnar, eins og g flutti yur r. 3En g vil, a r viti, a Kristur er hfu srhvers manns, maurinn er hfu konunnar og Gu hfu Krists. 4Srhver s maur, sem bist fyrir ea flytur spdma Gus og hefur hfinu, hann virir hfu sitt. 5En srhver kona, sem bist fyrir ea flytur spdma Gus berhfu, virir hfu sitt. a er hi sama sem hn hefi lti krnuraka sig. 6Ef konan v vill ekki hylja hfu sitt, lti hn klippa sig. En ef a er viring fyrir konuna a lta klippa ea raka hr sitt, hafi hn hfinu. 7Karlmaur ekki a hylja hfu sitt, v a hann er mynd og vegsemd Gus, en konan er vegsemd mannsins. 8v ekki er maurinn af konunni kominn, heldur konan af manninum, 9og ekki var heldur maurinn skapaur vegna konunnar, heldur konan vegna mannsins. 10ess vegna konan vegna englanna a bera tkn um yfirr mannsins hfi sr. 11 er hvorki konan h manninum n maurinn konunni samflaginu vi Drottin, 12v a eins og konan er komin af manninum, svo er og maurinn fddur af konunni, en allt er fr Gui.

13Dmi sjlfir: Smir a konu a bija til Gus berhfu? 14Kennir ekki sjlf nttran yur, a ef karlmaur ber stt hr, er a honum vansmd, 15en ef kona ber stt hr, er a henni smd? v a sa hri er gefi henni hfublju sta. 16En tli n einhver sr a gjra etta a kappsmli, viti s, a anna er ekki venja vor ea safnaa Gus.


Mlt Drottins

17En um lei og g minni um etta, get g ekki hrsa yur fyrir samkomur yar, sem eru fremur til ills en gs. 18 fyrsta lagi heyri g, a flokkadrttur eigi sr sta meal yar, er r komi saman safnaarsamkomum, og v tri g a nokkru leyti. 19Vst verur a vera flokkaskipting meal yar, til ess a eir yar ekkist r, sem hfir eru. 20egar r komi saman er a ekki til ess a neyta mltar Drottins, 21v a vi borhaldi hrifsar hver sna mlt, svo einn er hungraur, en annar drekkur sig lvaan. 22Hafi r ekki hs til a eta og drekka ? Ea fyrirlti r sfnu Gus og gjri eim kinnroa, sem ekkert eiga? Hva g a segja vi yur? g a hla yur fyrir etta? Nei, g hli yur ekki.

23v a g hef meteki fr Drottni a, sem g hef kennt yur: Nttina, sem Drottinn Jess var svikinn, tk hann brau, 24gjri akkir, braut a og sagi: "etta er minn lkami, sem er fyrir yur. Gjri etta mna minningu." 25Smuleiis tk hann og bikarinn eftir kvldmltina og sagi: "essi bikar er hinn ni sttmli mnu bli. Gjri etta, svo oft sem r drekki, mna minningu."

26Svo oft sem r eti etta brau og drekki af bikarnum, boi r daua Drottins, anga til hann kemur. 27Hver sem etur braui ea drekkur bikar Drottins veruglega, verur ess vegna sekur vi lkama og bl Drottins. 28Hver maur prfi sjlfan sig og eti san af brauinu og drekki af bikarnum. 29v a s sem etur og drekkur n ess a dma rtt um lkamann, hann etur og drekkur sjlfum sr til dms. 30Fyrir v eru svo margir sjkir og krankir meal yar, og allmargir deyja. 31Ef vr dmdum um sjlfa oss, yrum vr ekki dmdir. 32En fyrst Drottinn dmir oss, er hann a aga oss til ess a vr verum ekki dmdir sekir samt heiminum.

33Fyrir v skulu r ba hver eftir rum, brur mnir, egar r komi saman til a matast. 34Ef nokkur er hungraur, eti hann heima, til ess a samkomur yar veri yur ekki til dms. Anna mun g segja til um, egar g kem.


Gfur andans

12
1En svo g minnist gfur andans, brur, vil g ekki a r su ffrir um r. 2r viti, a egar r voru heiingjar, ltu r leia yur til mllausra skurgoanna, rtt eins og verkast vildi. 3Fyrir v lt g yur vita, a enginn, sem talar af Gus anda, segir: "Blvaur s Jess!" og enginn getur sagt: "Jess er Drottinn!" nema af heilgum anda.

4Mismunur er nargfum, en andinn er hinn sami, 5og mismunur er embttum, en Drottinn hinn sami, 6og mismunur er hfileikum a framkvma, en Gu hinn sami, sem llu kemur til leiar llum. 7Andinn opinberast srhverjum til ess, sem gagnlegt er. 8Einum er fyrir andann gefi a mla af speki, rum a mla af ekkingu krafti sama anda. 9Hinn sami andi veitir einum tr, rum lkningagfu 10og rum kraft til a framkvma undur. Einn fr spdmsgfu, annar hfileika a greina anda, einn a tala tungum og annar a tleggja tungutal. 11En llu essu kemur til leiar eini og sami andinn, og hann tbtir hverjum einum eftir vild sinni.


Limir lkama Krists

12v a eins og lkaminn er einn og hefur marga limi, en allir limir lkamans, tt margir su, eru einn lkami, annig er og Kristur. 13 einum anda vorum vr allir skrir til a vera einn lkami, hvort sem vr erum Gyingar ea Grikkir, rlar ea frjlsir, og allir fengum vr einn anda a drekka.

14v a lkaminn er ekki einn limur, heldur margir. 15Ef fturinn segi: "Fyrst g er ekki hnd, heyri g ekki lkamanum til," er hann ekki fyrir a lkamanum hur. 16Og ef eyra segi: "Fyrst g er ekki auga, heyri g ekki lkamanum til," er a ekki ar fyrir lkamanum h. 17Ef allur lkaminn vri auga, hvar vri heyrnin? Ef hann vri allur heyrn, hvar vri ilmanin? 18En n hefur Gu sett hvern einstakan lim lkamann eins og honum knaist. 19Ef allir limirnir vru einn limur, hvar vri lkaminn? 20En n eru limirnir margir, en lkaminn einn.

21Auga getur ekki sagt vi hndina: "g arfnast n ekki!" n heldur hfui vi fturna: "g arfnast ykkar ekki!" 22Nei, miklu fremur eru eir limir lkamanum nausynlegir, sem virast vera veikbyggara lagi. 23Og eim, sem oss virast vera virulegra lagi lkamanum, eim veitum vr v meiri smd, og eim, sem vr blygumst vor fyrir, snum vr v meiri blygunarsemi. 24ess arfnast hinir sjlegu limir vorir ekki. En Gu setti lkamann svo saman, a hann gaf eim, sem sri var, v meiri smd, 25til ess a ekki yri greiningur lkamanum, heldur skyldu limirnir bera sameiginlega umhyggju hver fyrir rum. 26Og hvort heldur einn limur jist, jst allir limirnir me honum, ea einn limur er hvegum hafur, samglejast allir limirnir honum.

27r eru lkami Krists og limir hans hver um sig. 28Gu hefur sett nokkra kirkjunni, fyrst postula, ru lagi spmenn, rija lagi frara, sumum hefur hann veitt gfu a gjra kraftaverk, lkna, vinna lknarstrf, stjrna og tala tungum. 29Hvort eru allir postular? Hvort eru allir spmenn? Hvort eru allir frarar? Hvort eru allir kraftaverkamenn? 30Hvort hafa allir hloti lkningagfu? Hvort tala allir tungum? Hvort tlista allir tungutal? 31Nei, skist heldur eftir nargfunum, eim hinum meiri. Og n bendi g yur enn miklu gtari lei.


Krleikurinn mestur

13

1 tt g talai tungum manna og engla,
en hefi ekki krleika,
vri g hljmandi mlmur ea hvellandi bjalla.
2 Og tt g hefi spdmsgfu
og vissi alla leyndardma og tti alla ekking,
og tt g hefi svo takmarkalausa tr, a fra mtti fjll r sta,
en hefi ekki krleika,
vri g ekki neitt.
3 Og tt g deildi t llum eigum mnum,
og tt g framseldi lkama minn, til ess a vera brenndur,
en hefi ekki krleika,
vri g engu bttari.

4 Krleikurinn er langlyndur, hann er gviljaur.
Krleikurinn fundar ekki.
Krleikurinn er ekki raupsamur, hreykir sr ekki upp.
5 Hann hegar sr ekki smilega, leitar ekki sns eigin,
hann reiist ekki, er ekki langrkinn.
6 Hann glest ekki yfir rttvsinni, en samglest sannleikanum.
7 Hann breiir yfir allt, trir llu, vonar allt, umber allt.

8 Krleikurinn fellur aldrei r gildi.
En spdmsgfur, r munu la undir lok,
og tungur, r munu agna, og ekking, hn mun la undir lok.
9 v a ekking vor er molum og spdmur vor er molum.
10 En egar hi fullkomna kemur, lur a undir lok, sem
er molum.

11 egar g var barn, talai g eins og barn,
hugsai eins og barn og lyktai eins og barn.
En egar g var orinn fullta maur, lagi g niur barnaskapinn.
12 N sjum vr svo sem skuggsj, rgtu,
en munum vr sj augliti til auglitis.
N er ekking mn molum,
en mun g gjrekkja, eins og g er sjlfur gjrekktur orinn.

13 En n varir tr, von og krleikur, etta rennt,
en eirra er krleikurinn mestur.


Allt me reglu

14
1Keppi eftir krleikanum. Skist eftir gfum andans, en einkum eftir spdmsgfu. 2v a s, sem talar tungum, talar ekki vi menn, heldur vi Gu. Enginn skilur hann, anda talar hann leyndardma. 3En spmaurinn talar til manna, eim til uppbyggingar, minningar og huggunar. 4S, sem talar tungum, byggir upp sjlfan sig, en spmaurinn byggir upp sfnuinn. 5g vildi a r tluu allir tungum, en enn meir, a r hefu spdmsgfu. a er meira vert en a tala tungum, nema a s tlagt, til ess a sfnuurinn hljti uppbygging.

6Hva mundi g gagna yur, brur, ef g n kmi til yar og talai tungum, en flytti yur ekki opinberun ea ekkingu ea spdm ea kenningu? 7Jafnvel hinir dauu hlutir, sem gefa hlj fr sr, hvort heldur er ppa ea harpa, - ef r gefa ekki mismunandi hlj fr sr, hvernig tti a skiljast a, sem leiki er ppuna ea hrpuna? 8Gefi lurinn skilmerkilegt hlj, hver br sig til bardaga? 9Svo er og um yur: Ef r mli ekki me tungu yar fram skilmerkileg or, hvernig verur a skili, sem tala er? v a r tali t blinn. 10Hversu margar tegundir tungumla, sem kunna a vera til heiminum, ekkert eirra er mlleysa. 11Ef g n ekki ekki merkingu mlsins, ver g sem tlendingur fyrir eim, sem talar, og hann tlendingur fyrir mr. 12Eins er um yur. Fyrst r skist eftir gfum andans, leitist vi a vera auugir a eim, sfnuinum til uppbyggingar. 13Biji v s, er talar tungum, um a geta tlagt. 14v a ef g bist fyrir me tungum, biur andi minn, en skilningur minn ber engan vxt. 15Hvernig er v fari? g vil bija me anda, en g vil einnig bija me skilningi. g vil lofsyngja me anda, en g vil einnig lofsyngja me skilningi. 16v ef vegsamar me anda, hvernig s, er skipar sess hins ffra, a segja amen vi akkargjr inni, ar sem hann veit ekki, hva ert a segja? 17A vsu getur akkargjr n veri fgur, en hinn uppbyggist ekki.

18g akka Gui, a g tala tungum llum yur fremur, 19en safnaarsamkomu vil g heldur tala fimm or me skilningi mnum, til ess a g geti frtt ara, en tu sund or me tungum.

20Brur, veri ekki brn dmgreind, heldur sem ungbrn illskunni, en fullornir dmgreind. 21 lgmlinu er rita:

Me annarlegu tungutaki
og annarlegum vrum
mun g tala til ls essa,
og eigi a heldur munu eir heyra mig,

segir Drottinn. 22annig er tungutali til tkns, ekki eim sem tra, heldur hinum vantruu. En spmannlega gfan er ekki til tkns fyrir hina vantruu, heldur sem tra. 23Ef n allur sfnuurinn kmi saman og allir tluu tungum, og inn kmu ffrir menn ea vantrair, mundu eir ekki segja: "r eru ir"? 24En ef allir tluu af spmannlegri gfu, og inn kmi einhver vantraur ea ffrur sannfrist hann og dmdist af llum. 25Leyndardmar hjarta hans vera opinberir, og hann fellur fram sjnu sna og tilbiur Gu og lsir v yfir, a Gu er sannarlega hj yur.


egar r komi saman

26Hvernig er a , brur? egar r komi saman, hefur hver sitt fram a fra: Slm, kenningu, opinberun, tungutal, tlistun. Allt skal mia til uppbyggingar. 27Su einhverjir, sem tala tungum, mega eir vera tveir ea mesta lagi rr, hver eftir rum, og einn tlisti. 28En ef ekki er neinn til a tlista, egi s safnaarsamkomunni, sem talar tungum, en tali vi sjlfan sig og vi Gu. 29En spmenn tali tveir ea rr og hinir skulu dma um. 30Fi einhver annar, sem ar situr, opinberun, agni hinn fyrri. 31v a r geti allir, hver eftir rum, tala af spmannlegri andagift, til ess a allir hljti frslu og upprvun. 32Andar spmanna eru spmnnum undirgefnir, 33v a Gu er ekki Gu truflunarinnar, heldur friarins.

Eins og llum sfnuum hinna heilgu 34skulu konur egja safnaarsamkomunum, v a ekki er eim leyft a tala, heldur skulu r vera undirgefnar, eins og lka lgmli segir. 35En ef r vilja frast um eitthva, skulu r spyrja eiginmenn sna heima. v a a er smilegt fyrir konu a tala safnaarsamkomu. 36Ea er Gus or fr yur komi? Ea er a komi til yar einna?

37Ef nokkur ykist spmaur vera ea gddur gfum andans, hann skynji, a a, sem g skrifa yur, er boor Drottins. 38Vilji einhver ekki vi a kannast, verur ekki vi hann kannast. 39ess vegna, brur mnir, skist eftir spdmsgfunni og aftri v ekki, a tala s tungum. 40En allt fari smasamlega fram og me reglu.


Boa fyrst og fremst

15
1g minni yur, brur, fagnaarerindi a, sem g boai yur, sem r og veittu vitku og r einnig standi stugir . 2Fyrir a veri r og hlpnir ef r haldi fast vi ori, fagnaarerindi, sem g boai yur, og hafi ekki fyrirsynju trna teki. 3v a kenndi g yur fyrst og fremst, sem g einnig hef meteki, a Kristur d vegna vorra synda samkvmt ritningunum, 4a hann var grafinn, a hann reis upp rija degi samkvmt ritningunum 5og a hann birtist Kefasi, san eim tlf. 6v nst birtist hann meira en fimm hundru brrum einu, sem flestir eru lfi allt til essa, en nokkrir eru sofnair. 7San birtist hann Jakobi, v nst postulunum llum.

8En sast allra birtist hann einnig mr, eins og tmaburi. 9v g er sstur postulanna og er ekki ess verur a kallast postuli, me v a g ofstti sfnu Gus. 10En af Gus n er g a sem g er, og n hans vi mig hefur ekki ori til ntis, heldur hef g erfia meira en eir allir, ekki g, heldur n Gus, sem me mr er. 11Hvort sem a v er g ea eir, prdikum vr annig, og annig hafi r trna teki.


Afleiing upprisu Krists

12En ef n er prdika, a Kristur s upprisinn fr dauum, hvernig geta nokkrir yar sagt, a dauir rsi ekki upp? 13Ef ekki er til upprisa daura, er Kristur ekki heldur upprisinn. 14En ef Kristur er ekki upprisinn, er nt prdikun vor, nt lka tr yar. 15Vr reynumst vera ljgvottar um Gu, ar e vr hfum vitna um Gu, a hann hafi uppvaki Krist, sem hann hefur ekki uppvaki, svo framarlega sem dauir rsa ekki upp. 16v a ef dauir rsa ekki upp, er Kristur ekki heldur upprisinn. 17En ef Kristur er ekki upprisinn, er tr yar fnt, r eru enn syndum yar, 18og eru einnig eir, sem sofnair eru tr Krist, glatair. 19Ef von vor til Krists nr aeins til essa lfs, erum vr aumkunarverastir allra manna.

20En n er Kristur upprisinn fr dauum sem frumgri eirra, sem sofnair eru. 21v a ar e dauinn kom fyrir mann, kemur og upprisa daura fyrir mann. 22v a eins og allir deyja fyrir samband sitt vi Adam, svo munu allir lfgair vera fyrir samflag sitt vi Krist. 23En srhver sinni r: Kristur sem frumgrinn, v nst, vi komu hans, eir sem honum tilheyra. 24San kemur endirinn, er hann selur rki Gui fur hendur, er hann hefur a engu gjrt srhverja tign, srhvert veldi og kraft. 25v a honum ber a rkja, uns hann leggur alla fjendurna undir ftur hans. 26Dauinn er sasti vinurinn, sem verur a engu gjrur. 27"Allt hefur hann lagt undir ftur honum." egar stendur, a allt hafi veri lagt undir hann, er augljst, a s er undan skilinn, sem lagi allt undir hann. 28En egar allt hefur veri lagt undir hann, mun og sonurinn sjlfur leggja sig undir ann, er lagi alla hluti undir hann, til ess a Gu s allt llu.

29Til hvers eru menn annars a lta skrast fyrir hina dnu? Ef dauir menn rsa alls ekki upp, hvers vegna lta menn skra sig fyrir ?

30Hvers vegna erum vr lka a stofna oss httu hverja stund? 31Svo sannarlega, brur, sem g get hrsa mr af yur Kristi Jes, Drottni vorum: degi hverjum vofir dauinn yfir mr. 32Hafi g eingngu a htti manna barist vi villidr Efesus, hvaa gagn hefi g af v? Ef dauir rsa ekki upp,

etum og drekkum,
v a morgun deyjum vr!

33Villist ekki. Vondur flagsskapur spillir gum sium. 34Vakni fyrir alvru og syndgi ekki. Nokkrir hafa enga ekkingu Gui. Yur til blygunar segi g a.


Hvernig rsa dauir upp?

35En n kynni einhver a segja: "Hvernig rsa dauir upp? Hvaa lkama hafa eir, egar eir koma?" 36 vitri maur! a sem sir lifnar ekki aftur nema a deyi. 37Og er sir, er a ekki s jurt, er vex upp sar, sem sir, heldur bert frkorni, hvort sem a n heldur er hveitikorn ea anna fr. 38En Gu gefur v lkama eftir vild sinni og hverri sistegund sinn lkama. 39Ekki eru allir lkamir eins, heldur hafa mennirnir einn, kvikf annan, fuglarnir einn og fiskarnir annan. 40Til eru himneskir lkamir og jarneskir lkamir. En vegsemd hinna himnesku er eitt og hinna jarnesku anna. 41Eitt er ljmi slarinnar og anna ljmi tunglsins og anna ljmi stjarnanna, v a stjarna ber af stjrnu ljma.

42annig er og um upprisu daura. S er forgengilegu, en upp rs forgengilegt. 43S er vansmd, en upp rs vegsemd. S er veikleika, en upp rs styrkleika. 44S er jarneskum lkama, en upp rs andlegur lkami. Ef jarneskur lkami er til, er og til andlegur lkami. 45annig er og rita: "Hinn fyrsti maur, Adam, var a lifandi sl," hinn sari Adam a lfgandi anda. 46En hi andlega kemur ekki fyrst, heldur hi jarneska, v nst hi andlega. 47Hinn fyrsti maur er fr jru, jarneskur, hinn annar maur er fr himni. 48Eins og hinn jarneski var, annig eru og hinir jarnesku og eins og hinn himneski, annig eru og hinir himnesku. 49Og eins og vr hfum bori mynd hins jarneska, munum vr einnig bera mynd hins himneska.

50En a segi g, brur, a hold og bl getur eigi erft Gus rki, eigi erfir heldur hi forgengilega forgengileikann. 51Sj, g segi yur leyndardm: Vr munum ekki allir sofna, en allir munum vr umbreytast 52 einni svipan, einu augabragi, vi hinn sasta lur. v lurinn mun gjalla og munu hinir dauu upp rsa forgengilegir, og vr munum umbreytast. 53etta forgengilega a klast forgengileikanum og etta daulega a klast dauleikanum. 54En egar hi forgengilega klist forgengileikanum og hi daulega dauleikanum, mun rtast or a, sem rita er:

Dauinn er uppsvelgdur sigur.
55 Daui, hvar er sigur inn?
Daui, hvar er broddur inn?

56En syndin er broddur dauans og lgmli afl syndarinnar. 57Gui su akkir, sem gefur oss sigurinn fyrir Drottin vorn Jes Krist!

58ess vegna, mnir elskuu brur, veri stafastir, bifanlegir, sauugir verki Drottins. r viti a erfii yar er ekki rangurslaust Drottni.


Samskotin til safnaarins Jersalem

16
1En hva snertir samskotin til hinna heilgu, skulu einnig r fara me au eins og g hef fyrirskipa sfnuunum Galatu. 2Hvern fyrsta dag vikunnar skal hver yar leggja sj heima hj sr a, sem efni leyfa, til ess a ekki veri fyrst fari a efna til samskota, egar g kem. 3En egar g svo kem, mun g senda , sem r telji hfa, me lknargjf yar til Jersalem, og skrifa me eim. 4En ef betra ykir a g fari lka, geta eir ori mr samfera.

5g mun koma til yar, er g hef fari um Makednu, v a um Makednu legg g lei mna. 6g mun ef til vill staldra vi hj yur, ea jafnvel dveljast vetrarlangt, til ess a r geti bi fer mna, hvert sem g kann a fara. 7v a n vil g ekki sj yur rtt svip. g vona sem s, ef Drottinn lofar, a standa vi hj yur nokkra stund. 8g stend vi Efesus allt til hvtasunnu, 9v a mr hafa opnast ar var dyr og verkmiklar og andstingarnir eru margir.

10Ef Tmteus kemur, sji til ess, a hann geti ttalaust hj yur veri, v a hann starfar a verki Drottins eins og g. 11ess vegna ltilsviri enginn hann, greii heldur fer hans frii, til ess a hann geti komist til mn. v a g vnti hans me brrunum.

12En hva snertir brur Apolls, hef g mikillega hvatt hann til a vera brrunum samfera til yar. En hann var alls fanlegur til a fara n, en koma mun hann, er hentugleikar hans leyfa.


Fyrirbnir og kvejur

13Vaki, standi stugir trnni, veri karlmannlegir og styrkir. 14Allt s hj yur krleika gjrt.

15Um eitt bi g yur, brur. r viti a Stefanas og heimili hans er frumgri Akkeu og a eir hafa helga sig jnustu heilagra. 16Sni slkum mnnum undirgefni og hverjum eim er starfar me og leggur sig erfii. 17g glest yfir nvist eirra Stefanasar, Fortnatusar og Akkakusar, af v a eir hafa btt mr upp fjarvist yar. 18eir hafa bi glatt mig og yur. Hafi mtur slkum mnnum.

19Sfnuirnir Asu bija a heilsa yur. Akvlas og Priska samt sfnuinum hsi eirra bija krlega a heilsa yur Drottins nafni. 20Allir brurnir bija a heilsa yur. Heilsi hver rum me heilgum kossi.

21Kvejan er me eigin hendi minni, Pls. 22Ef einhver elskar ekki Drottin, hann s blvaur. Marana ta! 23Nin Drottins Jes s me yur. 24Krleikur minn er me llum yur Kristi Jes.



Nettgfan og Hi slenska Bibluflag - gst 1997