SARA  BRF  PLS  TIL  KORINTUMANNA



Kveja

1
1Pll, a Gus vilja postuli Krists Jes, og Tmteus, brir vor, heilsa sfnui Gus, sem er Korintu, samt llum heilgum, gjrvallri Akkeu.

2N s me yur og friur fr Gui fur vorum og Drottni Jes Kristi.


Lofgjr

3Lofaur s Gu og fair Drottins vors Jes Krists, fair miskunnsemdanna og Gu allrar huggunar, 4sem huggar oss srhverri renging vorri, svo a vr getum hugga alla ara rengingum eirra me eirri huggun, sem vr hfum sjlfir af Gui hloti. 5v a eins og jningar Krists koma rkum mli yfir oss, annig hljtum vr og huggun rkum mli fyrir Krist. 6En ef vr stum rengingum, er a yur til huggunar og hjlpris, og ef vr hljtum huggun, er a til ess a r hljti huggun og kraft til a standast r jningar, sem vr einnig lum. 7Von vor um yur er stafst. Vr vitum, a r eigi hlut huggun vorri eins og r eigi hlut jningum vorum.

8Vr viljum ekki, brur mnir, a yur s kunnugt um renging , sem vr urum fyrir Asu. Vr vorum arengdir langt um megn fram, svo a vr jafnvel rvntum um lfi. 9J, oss sndist sjlfum, a vr hefum egar fengi vorn dauadm. v a oss tti a lrast a a treysta ekki sjlfum oss, heldur Gui, sem uppvekur hina dauu. 10r slkri dauans httu frelsai hann oss og mun frelsa oss. Til hans hfum vr sett von vora, a hann muni enn frelsa oss. 11Til ess geti r og hjlpa me v a bija fyrir oss. munu margir akka nargjf, sem oss er veitt a fyrirbn margra.


Fer fresta

12etta er hrsun vor: Samviska vor vitnar um, a vr hfum lifa heiminum, og srstaklega hj yur, heilagleika og hreinleika, sem kemur fr Gui, ekki lti stjrnast af mannlegri speki, heldur af n Gus.

13Vr skrifum yur ekki anna en a, sem r geti lesi og skili. g vona, a r muni til fulls skilja a, 14sem yur er a nokkru ljst, a r geti miklast af oss eins og vr af yur degi Drottins vors Jes.

15 essu trausti var a setningur minn a koma fyrst til yar, til ess a r skyldu vera tvfaldrar glei anjtandi. 16g hugist bi koma vi hj yur leiinni til Makednu og aftur leiinni aan og lta yur ba fer mna til Jdeu. 17Var a n svo miki hverflyndi af mr, er g afr etta? Ea r g rum mnum a htti heimsins, svo a hj mr s "j, j" sama og "nei, nei"? 18Svo sannarlega sem Gu er trr: a, sem vr segjum yur, er ekki bi j og nei. 19Sonur Gus, Jess Kristur, sem vr hfum prdika meal yar, g, Silvanus og Tmteus, var ekki bi "j" og "nei", heldur er allt honum "j". 20v a svo mrg sem fyrirheit Gus eru, er jtun eirra honum. ess vegna segjum vr og fyrir hann amen Gui til drar. 21a er Gu, sem gjrir oss samt yur stafasta Kristi og hefur smurt oss. 22Hann hefur sett innsigli sitt oss og gefi oss anda sinn sem pant hjrtum vorum.

23g kalla Gu til vitnis og legg lf mitt vi, a a er af hlf vi yur, a g hef enn ekki komi til Korintu. 24Ekki svo a skilja, a vr viljum drottna yfir tr yar, heldur erum vr samverkamenn a glei yar. v a trnni standi r.

2
1En a setti g mr, a koma ekki aftur til yar me hrygg. 2Ef g hryggi yur, hver er s sem gleur mig? S sem g er a hryggja? 3g skrifai einmitt etta til ess a eir, sem ttu a gleja mig, skyldu ekki hryggja mig, er g kmi. g hef a traust til yar allra, a glei mn s glei yar allra. 4Af mikilli rengingu og hjartans trega skrifai g yur me mrgum trum, ekki til ess a r skyldu hryggjast, heldur til ess a r skyldu komast a raun um ann krleika, sem g ber til yar svo rkum mli.


Fyrirgefning og huggun

5En ef nokkur hefur ori til ess a valda hrygg, hefur hann ekki hryggt mig, heldur a vissu leyti - a g gjri ekki enn meira r v - hryggt yur alla. 6Ngileg er eim manni refsing s, sem hann hefur hloti af yur allflestum. 7v ttu r n llu heldur a fyrirgefa honum og hugga hann til ess a hann skkvi ekki niur allt of mikla hrygg. 8ess vegna bi g yur a sna honum krleika reynd. 9v a eim tilgangi skrifai g yur, til ess a komast a raun um stafestu yar, hvort r vru hlnir llu. 10En hverjum sem r fyrirgefi, honum fyrirgef g lka. Og a sem g hef fyrirgefi, hafi g urft a fyrirgefa nokku, hefur a veri vegna yar fyrir augliti Krists, 11til ess a vr yrum ekki vlair af Satan, v a ekki er oss kunnugt um vlr hans.


slitin sigurfr

12En er g kom til Tras til a boa fagnaarerindi um Krist og mr stu ar opnar dyr jnustu Drottins, 13 hafi g enga eir mr, af v a g hitti ekki Ttus, brur minn, svo a g kvaddi og fr til Makednu.

14En Gui su akkir, sem fer me oss slitinni sigurfr Krists og ltur oss tbreia ilm ekkingarinnar honum hverjum sta. 15v a vr erum gilmur Krists fyrir Gui meal eirra, er hlpnir vera, og meal eirra, sem glatast; 16eim sarnefndu ilmur af daua til daua, en hinum ilmur af lfi til lfs. Og hver er til essa hfur? 17Ekki erum vr eins og hinir mrgu, er pranga me Gus or, heldur flytjum vr a af hreinum huga fr Gui frammi fyrir augliti Gus, me v a vr erum Kristi.


jnar ns sttmla

3
1Erum vr n aftur teknir a mla me sjlfum oss? Ea mundum vr urfa, eins og sumir, memlabrf til yar ea fr yur? 2r eru vort brf, rita hjrtu vor, ekkt og lesi af llum mnnum. 3r sni ljslega, a r eru brf Krists, sem vr hfum unni a, ekki skrifa me bleki, heldur me anda lifanda Gus, ekki steinspjld, heldur hjartaspjld r holdi.

4En etta traust hfum vr til Gus fyrir Krist. 5Ekki svo, a vr sum sjlfir hfir og eitthva komi fr oss sjlfum, heldur er hfileiki vor fr Gui, 6sem hefur gjrt oss hfa til a vera jna ns sttmla, ekki bkstafs, heldur anda. v a bkstafurinn deyir, en andinn lfgar.

7En ef jnusta dauans, sem letru var og hggvin steina, kom fram dr, svo a sraelsmenn gtu ekki horft framan Mse vegna ljmans af snd hans, sem var a engu, 8hversu miklu fremur mun jnusta andans koma fram dr? 9Ef jnustan, sem sakfellir, var drleg, er jnustan, sem rttltir, enn miklu auugri a dr. 10 essu efni verur jafnvel a, sem ur var drlegt, ekki drlegt samanburi vi hina yfirgnfandi dr. 11v a ef a, sem a engu verur, kom fram me dr, hltur miklu fremur hi varanlega a koma fram dr.

12ar e vr n hfum slka von, komum vr fram me mikilli djrfung 13og gjrum ekki eins og Mse, sem setti sklu fyrir andlit sr, til ess a sraelsmenn skyldu ekki horfa endalok ljma ess, sem var a hverfa. 14En hugur eirra var forhertur. v allt til essa dags hvlir sama sklan yfir upplestri hins gamla sttmla og henni hefur ekki veri svipt burt, v a aeins Kristi hverfur hn. 15J, allt til essa dags hvlir skla yfir hjrtum eirra, hvenr sem Mse er lesinn. 16En "egar einhver snr sr til Drottins, verur sklan burtu tekin." 17Drottinn er andinn, og ar sem andi Drottins er, ar er frelsi. 18En allir vr, sem me hjpuu andliti endurspeglum dr Drottins, ummyndumst til hinnar smu myndar, fr dr til drar. etta gjrir andi Drottins.


Fjrsjur leirkerum

4
1Me v a vr hfum essa jnustu hendi fyrir miskunn Gus, ltum vr ekki hugfallast. 2Vr hfnum allri skammarlegri launung, vr framgngum ekki me flttskap n flsum Gus or, heldur birtum vr sannleikann, og fyrir augliti Gus skrskotum vr til samvisku hvers manns um sjlfa oss. 3En ef fagnaarerindi vort er huli, er a huli eim, sem glatast. 4v gu essarar aldar hefur blinda huga hinna vantruu, til ess a eir sji ekki ljsi fr fagnaarerindinu um dr Krists, hans, sem er mynd Gus. 5Ekki prdikum vr sjlfa oss, heldur Krist Jes sem Drottin, en sjlfa oss sem jna yar vegna Jes. 6v a Gu, sem sagi: "Ljs skal skna fram r myrkri!" - hann lt a skna hjrtu vor, til ess a birtu legi af ekkingunni dr Gus, eins og hn skn fr sjnu Jes Krists.

7En ennan fjrsj hfum vr leirkerum, til ess a ofurmagn kraftarins s Gus, en ekki fr oss. 8 allar hliar erum vr arengdir, en ekki ofrengdir, vr erum efablandnir, en rvntum ekki, 9ofsttir, en ekki yfirgefnir, felldir til jarar, en tortmumst ekki. 10Jafnan berum vr me oss lkamanum daua Jes, til ess a einnig lf Jes veri opinbert lkama vorum. 11v a vr, sem lifum, erum jafnan framseldir til daua vegna Jes, til ess a lf Jes veri opinbert daulegu holdi voru. 12annig er dauinn a verki oss, en lfi yur. 13Vr hfum sama anda trarinnar sem skrifa er um ritningunni: "g tri, ess vegna talai g." Vr trum lka og ess vegna tlum vr. 14Vr vitum, a hann, sem vakti upp Drottin Jes, mun einnig uppvekja oss samt Jes og leia oss fram samt yur. 15Allt er etta yar vegna, til ess a nin veri sem mest og lti sem flesta flytja akkargjr Gui til drar.


Eilft hs himnum

16Fyrir v ltum vr ekki hugfallast. Jafnvel tt vor ytri maur hrrni, endurnjast dag fr degi vor innri maur. 17renging vor er skammvinn og lttbr og aflar oss eilfrar drar sem strum yfirgnfir allt. 18Vr horfum ekki hi snilega, heldur hi snilega. Hi snilega er stundlegt, en hi snilega eilft.

5
1Vr vitum, a tt vor jarneska tjaldb veri rifin niur, hfum vr hs fr Gui, eilft hs himnum, sem eigi er me hndum gjrt. 2 mean andvrpum vr og rum a klast hsi voru fr himnum. 3egar vr klumst v, munum vr ekki standa uppi naktir. 4En mean vr erum tjaldbinni, stynjum vr mddir, af v a vr viljum ekki afklast, heldur klast, til ess a hi daulega uppsvelgist af lfinu. 5En s, sem hefur gjrt oss fra einmitt til essa, er Gu, sem hefur gefi oss anda sinn sem pant.

6Vr erum v vallt hughraustir, tt vr vitum, a mean vr eigum heima lkamanum erum vr a heiman fr Drottni, 7v a vr lifum tr, en sjum ekki. 8J, vr erum hughraustir og langar llu fremur til a hverfa burt r lkamanum og vera heima hj Drottni. 9ess vegna kostum vr kapps um, hvort sem vr erum heima ea a heiman, a vera honum knanlegir. 10v a llum oss ber a birtast fyrir dmstli Krists, til ess a srhver fi a endurgoldi, sem hann hefur ahafst lkamanum, hvort sem a er gott ea illt.


Sttir vi Gu fyrir Krist

11Me v a vr n vitum, hva a er a ttast Drottin, leitumst vr vi a sannfra menn. En Gui erum vr kunnir ornir, j, g vona, a vr sum einnig kunnir ornir yur hjrtum yar. 12Ekki erum vr enn a mla me sjlfum oss vi yur, heldur gefum vr yur tilefni til a miklast af oss, til ess a r hafi eitthva gagnvart eim, er miklast af hinu ytra, en ekki af hjartaelinu. 13v a hvort sem vr hfum ori frvita, var a vegna Gus, ea vr erum me sjlfum oss, er a vegna yar. 14Krleiki Krists knr oss, 15v a vr hfum lykta svo: Ef einn er dinn fyrir alla, eru eir allir dnir. Og hann er dinn fyrir alla, til ess a eir, sem lifa, lifi ekki framar sjlfum sr, heldur honum, sem fyrir er dinn og upprisinn.

16annig metum vr han fr engan a mannlegum htti. tt vr og hfum ekkt Krist a mannlegum htti, ekkjum vr hann n ekki framar annig. 17Ef einhver er Kristi, er hann skapaur n, hi gamla var a engu, sj, ntt er ori til. 18Allt er fr Gui, sem stti oss vi sig fyrir Krist og gaf oss jnustu sttargjrarinnar. 19v a a var Gu, sem Kristi stti heiminn vi sig, er hann tilreiknai eim ekki afbrot eirra og fl oss a boa or sttargjrarinnar.

20Vr erum v erindrekar Krists, eins og a vri Gu, sem minnti, egar vr minnum. Vr bijum Krists sta: Lti sttast vi Gu. 21ann sem ekkti ekki synd, gjri hann a synd vor vegna, til ess a vr skyldum vera rttlti Gus honum.

6
1Sem samverkamenn hans minnum vr yur einnig, a r lti ekki n Gus, sem r hafi egi, vera til einskis. 2Hann segir:

hagkvmri t bnheyri g ig,
og hjlpris degi hjlpai g r.

N er hagkvm t, n er hjlpris dagur. 3 engu viljum vr vera neinum til steytingar, til ess a jnustan veri ekki fyrir lasti. 4 allan htt snum vr, a vr erum jnar Gus, me miklu olgi rengingum, nauum, angist, 5undir hggum, fangelsi, upphlaupum, erfii, vkum, fstum, 6me grandvarleik, me ekkingu, me langlyndi, me gvild, me heilgum anda, me falslausum krleika, 7me sannleiksori, me krafti Gus, me vopnum rttltisins til sknar og varnar, 8 heiri og vanheiri, lasti og lofi. Vr erum litnir afvegaleiendur, en erum sannorir, 9ekktir, en alekktir, komnir dauann og samt lifum vr, tyftair og ekki deyddir, 10hryggir, en vallt glair, ftkir, en augum marga, reigar, en eigum allt.

11Frjlslega tlum vr vi yur, Korintumenn. Rmt er um yur hjarta voru. 12Ekki er rngt um yur hj oss, en hjrtum yar er rngt. 13En svo a sama komi mti, - g tala eins og vi brn mn -, lti r lka vera rmgott hj yur.


Musteri lifanda Gus

14Gangi ekki undir samkynja ok me vantruum. Hva er sameiginlegt me rttlti og ranglti? Hvaa samflag hefur ljs vi myrkur? 15Hver er samhljan Krists vi Belar? Hver hlutdeild er truum me vantruum? 16Hvernig m stta musteri Gus vi skurgo? Vr erum musteri lifanda Gus, eins og Gu hefur sagt:

g mun ba hj eim og ganga um meal eirra,
og g mun vera Gu eirra,
og eir munu vera lur minn.

17ess vegna segir Drottinn:

Fari burt fr eim,
og skilji yur fr eim.
Snerti ekki neitt hreint,
og g mun taka yur a mr
18 og g mun vera yur fair,
og r munu vera mr synir og dtur,

segir Drottinn alvaldur.

7
1ar e vr v hfum essi fyrirheit, elskair, hreinsum oss af allri saurgun lkama og sl og fullkomnum helgun vora gustta.


Glei rengingum

2Gefi oss rm hjrtum yar. Engum hfum vr gjrt rangt til, engan skaa, engan fflett. 3g segi a ekki til a fellast yur. g hef ur sagt, a r eru hjrtum vorum, og vr deyjum saman og lifum saman. 4Mikla djrfung hef g gagnvart yur, mikillega get g hrsa mr af yur. g er fullur af huggun, g er strrkur af glei allri renging vorri.

5v var og a, er vr komum til Makednu, a vr hfum enga eir, heldur vorum vr alla vegu arengdir, bartta hi ytra, tti hi innra. 6En Gu, sem huggar hina beygu, hann huggai oss me komu Ttusar, 7j, ekki aeins me komu hans, heldur og me eirri huggun, sem hann hafi fengi hj yur. Hann skri oss fr r yar, grti yar, huga yar mn vegna, svo a g gladdist vi a enn frekar.

8A vsu hef g hryggt yur me brfinu, en g irast ess ekki n, tt g iraist ess ur, ar sem g s a etta brf hafi hryggt yur, tt ekki vri nema um stund. 9N er g glaur, ekki yfir v, a r uru hryggir, heldur yfir v, a r uru hryggir til irunar. r uru hryggir Gui a skapi og biu v ekki neinu tjn af oss. 10S hrygg, sem er Gui a skapi, vekur afturhvarf til hjlpris, sem engan irar, en hrygg heimsins veldur daua. 11Einmitt etta, a r hryggust Gui a skapi, - hvlka alvru vakti a hj yur, j, hvlkar afsakanir, hvlka gremju, hvlkan tta, hvlka r, hvlkt kapp, hvlka refsingu! llu hafi r n sanna, a r voru vtalausir um etta. 12tt g v hafi skrifa yur, var a ekki vegna hans, sem rttinn gjri, ekki heldur vegna hans, sem fyrir rttinum var, heldur til ess a yur yri ljst fyrir augliti Gus hversu heilshugar r standi me oss. 13ess vegna hfum vr huggun hloti.

En auk huggunar vorrar gladdi a oss allra mest, hve Ttus var glaur. r hafi allir ra huga hans. 14v a hafi g nokkru hrsa mr af yur vi hann, hef g ekki urft a blygast mn. J, eins og allt var sannleika samkvmt, sem vr hfum tala vi yur, annig hefur og hrs vort um yur vi Ttus reynst sannleikur. 15Og hjartael hans til yar er v hlrra sem hann minnist hlni yar allra, hversu r tku mti honum me ugg og tta. 16a gleur mig, a g get llu bori traust til yar.


N Gus vekur rlti

8
1En svo viljum vr, brur, skra yur fr eirri n, sem Gu hefur snt sfnuunum Makednu. 2rtt fyrir r miklu rengingar, sem eir hafa ori a reyna, hefur rkdmur glei eirra og hin djpa ftkt leitt ljs gng rltis hj eim. 3g get votta a, hversu eir hafa gefi eftir megni, j, um megn fram. Af eigin hvtum 4lgu eir fast a oss og bu um a mega vera flagi vi oss um samskotin til hinna heilgu. 5Og eir gjru betur en vr hfum vona, eir gfu sjlfa sig, fyrst og fremst Drottni, og san oss, a vilja Gus. 6a var til ess, a vr bum Ttus, a hann skyldi og leia til lykta hj yur essa lknarjnustu, eins og hann hefur byrja. 7r eru auugir llu, tr, ori og ekkingu, allri al og elsku yar sem vr hfum vaki. annig skulu r og vera auugir essari lknarjnustu.

8g segi etta ekki sem skipun, heldur bendi g huga annarra til ess a reyna, hvort krleiki yar er einnig einlgur. 9r ekki n Drottins vors Jes Krists. Hann gjrist ftkur yar vegna, tt rkur vri, til ess a r auguust af ftkt hans.

10Og r vil g gefa essu mli, v a etta er yur til gagns, yur sem fyrra voru undan rum, ekki aeins verkinu, heldur og viljanum. 11En fullgjri n og verki. r voru fsir a hefjast handa, fullgjri a n eftir v sem efnin leyfa. 12v a ef viljinn er gur, er hver knanlegur me a, sem hann til, og ekki fari fram a, sem hann ekki til. 13Ekki svo a skilja, a rum s hlft, en rengt s a yur, heldur er a til ess a jfnuur veri. N sem stendur btir gng yar r skorti hinna, 14til ess a einnig gng hinna geti btt r skorti yar og annig veri jfnuur, 15eins og skrifa er:

S, sem miklu safnai, hafi ekki afgangs,
og ann skorti ekki, sem litlu safnai.

Ttus og samferamenn hans

16En kk s Gui, sem vakti hjarta Ttusar essa smu umhyggju fyrir yur. 17Reyndar fkk hann skorun fr mr, en hugi hans var svo mikill, a hann fr til yar af eigin hvtum. 18En me honum sendum vr ann brur, sem or fer af llum sfnuunum fyrir starf hans jnustu fagnaarerindisins. 19Og ekki a eitt, heldur er hann og af sfnuunum kjrinn samferamaur vor me lknargjf essa, sem vr hfum unni a, Drottni til drar og til a sna fsleika vorn. 20Vr hfum gjrt essa rstfun til ess a enginn geti lasta mefer vora hinni miklu gjf, sem vr hfum gengist fyrir. 21v a vr stundum a sem gott er, ekki aeins fyrir Drottni, heldur og fyrir mnnum. 22Me eim sendum vr annan brur vorn, sem vr oftsinnis og mrgu hfum reynt kostgfinn, en n miklu fremur en ella vegna hans mikla trausts til yar. 23Ttus er flagi minn og starfsbrir hj yur, og brur vorir eru sendiboar safnaanna og Kristi til vegsemdar. 24Sni v sfnuunum merki elsku yar, svo a a veri eim ljst, a a var ekki a stulausu, a vr hrsuum yur vi .


Gu elskar glaan gjafara

9
1Um hjlpina til hinna heilgu er sem s arft fyrir mig a skrifa yur, 2v a g ekki gan vilja yar og hrsa mr af yur meal Makedna og segi, a Akkea hefur veri reiubin san fyrra. hugi yar hefur veri hvatning fyrir fjldamarga. 3En brurna hef g sent, til ess a hrs vort um yur skyldi ekki reynast fntt essu efni og til ess a r, eins og g sagi, mttu vera reiubnir. 4Annars gti svo fari, a vr, - a vr ekki segjum r -, yrftum a bera kinnroa fyrir etta traust, ef Makednar skyldu koma me mr og finna yur vibna. 5Vr tldum v nausynlegt a bija brurna a fara undan til yar og undirba gjf yar, sem heitin var ur, svo a hn mtti vera reium hndum eins og blessun, en ekki nauung.

6En etta segi g: S sem sir sparlega mun og sparlega uppskera, og s sem sir rflega mun og rflega uppskera. 7Srhver gefi eins og hann hefur sett sr hjarta snu, ekki me lund ea me nauung, v a Gu elskar glaan gjafara. 8Gu er ess megnugur a veita yur allar gar gjafir rkulega, til ess a r llu og vallt hafi allt sem r arfnist og geti sjlfir veitt rkulega til srhvers gs verks. 9Eins og rita er:

Hann milai mildilega,
gaf hinum snauu,
rttlti hans varir a eilfu.

10S sem gefur smanninum si og brau til fu, hann mun og gefa yur s og margfalda a og auka vexti rttltis yar. 11r veri llu auugir og geti jafnan snt rlti sem kemur til leiar akklti vi Gu fyrir vort tilstilli. 12v a essi jnusta, sem r inni af hendi, btir ekki aeins r skorti hinna heilgu, heldur ber hn og rkulega vexti vi a margir menn akka Gui. 13egar menn sj, hvers elis essi jnusta er, munu eir lofa Gu fyrir a r haldi jtningu yar vi fagnaarerindi Krists og gefi me yur af rlti, bi eim og llum. 14Og eir munu bija fyrir yur og r yur vegna yfirgnfanlegrar nar Gus vi yur. 15kk s Gui fyrir sna umrilegu gjf!


Vrn Pls

10
1N minni g sjlfur, Pll, yur me hgvr og mildi Krists, g, sem nvist yar a vera aumjkur, en fjarverandi djarfmll vi yur. 2g bi yur ess, a lta mig ekki urfa a vera djarfmlan, egar g kem, og beita eim myndugleika, sem g tla mr a beita gagnvart nokkrum, er lta, a vr ltum stjrnast af mannlegum hvtum. 3tt vr lifum jarnesku lfi, berjumst vr ekki jarneskan htt, - 4v a vopnin, sem vr berjumst me, eru ekki jarnesk, heldur mttug vopn Gus til a brjta niur vgi. 5Vr brjtum niur hugsmar og allt, sem hreykir sr gegn ekkingunni Gui, og hertkum hverja hugsun til hlni vi Krist. 6Og vr erum ess albnir a refsa srhverri hlni, egar hlni yar er fullkomin orin.

7r horfi hi ytra. Ef einhver treystir v, a hann s Krists, hyggi hann betur a og sji, a eins og hann er Krists, annig erum vr a einnig. 8Jafnvel tt g vildi hrsa mr frekara lagi af valdi voru, sem Drottinn hefur gefi til a uppbyggja, en ekki til a niurbrjta yur, yri g mr ekki til skammar. 9Ekki m lta svo t sem g vilji hra yur me brfunum. 10"Brfin," segja menn, "eru ung og strng, en sjlfur er hann ltill fyrir mann a sj og enginn tekur mark ru hans." 11S, sem slkt segir, festi a huga sr, a eins og vr fjarstaddir tlum til yar brfunum, annig munum vr koma fram, egar vr erum hj yur.

12Ekki dirfumst vr a telja oss til eirra ea bera oss saman vi suma af eim, er mla me sjlfum sr. eir mla sig vi sjlfa sig og bera sig saman vi sjlfa sig og eru skynsamir. 13En vr viljum ekki hrsa oss n vimiunar, heldur samkvmt eirri mlistiku, sem Gu hefur thluta oss: A n alla lei til yar. 14v a vr teygjum oss ekki of langt fram, ella hefum vr ekki komist til yar. En vr vorum fyrstir til yar me fagnaarerindi um Krist. 15Vr hfum vora vimiun og strum oss ekki af erfii annarra. Vr hfum von, a eftir v sem tr yar vex, verum vr miklir meal yar, j, strmiklir samkvmt mlistiku vorri. 16 getum vr boa fagnaarerindi lndum handan vi yur n ess a nota annarra mlistikur ea stra oss af v, sem egar er gjrt. 17En "s sem hrsar sr, hann hrsi sr Drottni." 18v a fullgildur er ekki s, er mlir me sjlfum sr, heldur s, er Drottinn mlir me.


Pll og falspostularnir

11
1 a r vildu umbera dlitla fvisku hj mr! J, vissulega umberi r mig. 2g vakti yfir yur me afbri Gus, v a g hef fastna yur einum manni, Kristi, og vil leia fram fyrir hann hreina mey. 3En g er hrddur um, a eins og hggormurinn tldi Evu me flr sinni, svo kunni og hugsanir yar a spillast og leiast burt fr einlgri og hreinni trygg vi Krist. 4v a ef einhver kemur og prdikar annan Jes en vr hfum prdika, ea r fi annan anda en r hafi fengi, ea anna fagnaarerindi en r hafi teki mti, umberi r a mtavel.

5g lt mig ekki neinu standa hinum strmiklu postulum a baki. 6tt mig bresti mlsku, brestur mig samt ekki ekkingu og vr hfum allan htt birt yur hana llum greinum.

7Ea drgi g synd, er g ltillkkai sjlfan mig til ess a r mttu upphafnir vera og boai yur keypis fagnaarerindi Gus? 8Ara sfnui ri g og tk mla af eim til ess a geta jna yur, og er g var hj yur og lei rng, var g ekki neinum til byri, 9v a r skorti mnum bttu brurnir, er komu fr Makednu. Og llu varaist g a vera yur til yngsla og mun varast. 10Svo sannarlega sem sannleiki Krists er mr, skal essi hrsun um mig ekki vera ggu niur hruum Akkeu. 11Hvers vegna? Er a af v a g elska yur ekki? Nei, Gu veit a g gjri a.

12En a, sem g gjri, mun g og gjra til ess a svipta tkifrinu, sem fris leita til ess a vera jafnokar vorir v, sem eir stra sig af. 13v a slkir menn eru falspostular, svikulir verkamenn, er taka sig mynd postula Krists. 14Og ekki er a undur, v a Satan sjlfur tekur sig ljsengilsmynd. 15a er v ekki miki, tt jnar hans taki sig mynd rttltisjna. Afdrif eirra munu vera samkvmt verkum eirra.


Mannraunir postulans

16Enn segi g: Ekki lti neinn mig fvsan. En svo vri, taki samt vi mr sem fvsum, til ess a g geti lka hrsa mr dlti. 17a sem g tala n, egar g tek upp a hrsa mr, tala g ekki a htti Drottins, heldur eins og heimsku. 18Me v a margir hrsa sr af snum mannlegu afrekum, vil g einnig hrsa mr svo, 19v a fslega umberi r hina fvsu, svo vitrir sem r eru. 20r umberi a, tt einhver hneppi yur nau, tt einhver eti yur upp, tt einhver hremmi yur, tt einhver ltilsviri yur, tt einhver sli yur andliti. 21g segi a mr til minnkunar, a essu hfum vr snt oss veika.

En ar sem arir lta drgindalega, - g tala fvslega -, ar gjri g a lka. 22Eru eir Hebrear? g lka. Eru eir sraeltar? g lka. Eru eir Abrahams nijar? g lka. 23Eru eir jnar Krists? - N tala g eins og vitfirringur! - g fremur. Meira hef g unni, oftar veri fangelsi, fleiri hgg ola og oft dauans httu. 24Af Gyingum hef g fimm sinnum fengi hggin rjtu og nu, 25risvar veri hstrktur, einu sinni veri grttur, risvar bei skipbrot, veri slarhring sj. 26g hef veri sfelldum feralgum, komist hann krappan m, lent hska af vldum rningja, hska af vldum samlanda og af vldum heiingja, hska borgum og byggum, sj og meal falsbrra. 27g hef strita og erfia, tt margar svefnlausar ntur, veri hungraur og yrstur og iulega fasta, og g hef veri kaldur og kllaus. 28Og ofan allt anna btist a, sem mir mr hvern dag, hyggjan fyrir llum sfnuunum. 29Hver er sjkur, n ess a g s sjkur? Hver hrasar, n ess a g li?

30Ef g a hrsa mr, vil g hrsa mr af veikleika mnum. 31Gu og fair Drottins Jes, hann sem blessaur er a eilfu, veit a g lg ekki. 32 Damaskus setti landshfingi Areta konungs vr um borgina til ess a handtaka mig. 33En gegnum glugga var g ltinn sga t fyrir mrinn krfu og slapp annig r hndum hans.


Vitranir og opinberanir

12
1Hrsa mr ver g, tt gagnlegt s a ekki. En g mun n sna mr a vitrunum og opinberunum Drottins. 2Mr er kunnugt um mann, hann tilheyrir Kristi, sem fyrir fjrtn rum, - hvort a var lkamanum ea utan lkamans, veit g ekki, Gu veit a -, var hrifinn burt allt til rija himins. 3Og mr er kunnugt um ennan mann, - hvort a var lkamanum ea n lkamans, veit g ekki, Gu veit a -, 4a hann var hrifinn upp Parads og heyri segjanleg or, sem engum manni er leyft a mla. 5Af slku vil g hrsa mr, en af sjlfum mr vil g ekki hrsa mr, nema af veikleika mnum. 6tt g vildi hrsa mr, vri g ekki frvita, v a g mundi segja sannleika. En g veigra mr vi v, til ess a enginn skuli tla mig meiri en hann sr mig ea heyrir.

7Og til ess a g skuli ekki hrokast upp af hinum miklu opinberunum, er mr gefinn fleinn holdi, Satans engill, sem slr mig, til ess a g skuli ekki hrokast upp. 8risvar hef g bei Drottin ess a lta hann fara fr mr. 9Og hann hefur svara mr: "N mn ngir r; v a mtturinn fullkomnast veikleika." v vil g helst hrsa mr af veikleika mnum, til ess a kraftur Krists megi taka sr bsta mr. 10ess vegna uni g mr vel veikleika, misyrmingum, nauum, ofsknum, rengingum vegna Krists. egar g er veikur, er g mttugur.


Umhyggja og hyggja

11g hef gjrst frvita. r hafi neytt mig til ess. g tti heimtingu a hljta memli af yur. v a engu st g hinum strmiklu postulum a baki, enda tt g s ekki neitt. 12Postulatkn voru gjr meal yar af mikilli rautseigju, tkn, undur og kraftaverk. 13 hverju voru r settir lgra en hinir sfnuirnir, nema ef vera skyldi v, a g sjlfur hef ekki veri yur til byri? Fyrirgefi mr ennan rtt.

14etta er n rija sinn, a g er ferbinn a koma til yar, og tla g ekki a vera yur til byri. g skist ekki eftir eigum yar, heldur yur sjlfum. v a ekki eiga brnin a safna f handa foreldrunum, heldur foreldrarnir handa brnunum. 15g er fs til a verja v, sem g , j, leggja sjlfan mig slurnar fyrir yur. Ef g elska yur heitar, ver g elskaur minna? 16En ltum svo vera, a g hafi ekki veri yur til byri, en hafi veri slgur og veitt yur me brgum. 17Hef g nota nokkurn eirra, sem g hef sent til yar, til ess a hafa eitthva af yur? 18g ba Ttus a fara og sendi brurinn me honum. Hefur Ttus haft eitthva af yur? Komum vi ekki fram einum og sama anda? Fetuum vi ekki smu ftsporin?

19Fyrir lngu eru r farnir a halda, a vr sum a verja oss gagnvart yur. Nei, vr tlum fyrir augliti Gus, eins og eir, sem tilheyra Kristi. Allt er a yur til uppbyggingar, mnir elskuu. 20g er hrddur um, a mr muni ykja r ruvsi en g ska, er g kem, og a yur muni ykja g ruvsi en r ski og meal yar kunni a vera deilur, fund, reii, eigingirni, bakmlgi, rgburur, hroki og eirir. 21g er hrddur um, a Gu minn muni aumkja mig hj yur, egar g kem aftur, og a g muni hryggjast yfir mrgum eirra, sem ur hafa syndga og ekki hafa sni sr fr saurlfi, frillulfi og lifnai, sem eir hafa drgt.


minning og hvatning

13
1etta er n rija sinn, sem g kem til yar. v "aeins skal framburur gildur vera, a tveir ea rr beri." 2a sem g sagi yur vi ara komu mna, a segi g yur n aftur fjarstaddur, bi eim, sem hafa brotlegir ori, og rum: Nsta sinn, sem g kem, mun g ekki hlfa neinum, 3enda krefjist r snnunar ess, a Kristur tali mr. Hann er ekki veikur gagnvart yur, heldur mttugur meal yar. 4Hann var krossfestur veikleika, en hann lifir fyrir Gus kraft. Og einnig vr erum veikir honum, en munum lifa me honum fyrir Gus kraft, sem hann snir yur.

5Reyni yur sjlfa, hvort r eru trnni, prfi yur sjlfa. Gjri r yur ekki grein fyrir, a Jess Kristur er yur? a skyldi vera, a r stust ekki prfi. 6En g vona, a r komist a raun um, a vr hfum staist prfi. 7Vr bijum til Gus, a r gjri ekki neitt illt, ekki til ess a a sni gti vort, heldur til ess a r gjri hi ga. Vr gtum eins snst hfir. 8v a ekki megnum vr neitt gegn sannleikanum, heldur fyrir sannleikann. 9Vr glejumst, egar vr erum veikir, en r eru styrkir. a, sem vr bijum um, er a r veri fullkomnir. 10ess vegna rita g etta fjarverandi, til ess a g urfi ekki, egar g er kominn, a beita hrku, samkvmt v valdi, sem Drottinn hefur gefi mr. a er til uppbyggingar, en ekki til niurbrots.

11A ru leyti, brur, veri glair. Veri fullkomnir, minni hver annan, veri samhuga, veri frisamir. mun Gu krleikans og friarins vera me yur. 12Heilsi hver rum me heilgum kossi. Allir heilagir bija a heilsa yur.

13Nin Drottins Jes Krists, krleiki Gus og samflag heilags anda s me yur llum.



Nettgfan og Hi slenska Bibluflag - gst 1997