LKASARGUSPJALL



1
1Margir hafa teki sr fyrir hendur a rekja sgu eirra vibura, er gjrst hafa meal vor, 2samkvmt v, sem oss hafa flutt eir menn, er fr ndveru voru sjnarvottar og jnar orsins. 3N hef g athuga kostgfilega allt etta fr upphafi og r v einnig af a rita samfellda sgu fyrir ig, gfugi eflus, 4svo a megir ganga r skugga um sannindi eirra frsagna, sem hefur frst um.


Bn heyr

5 dgum Herdesar, konungs Jdeu, var uppi prestur nokkur a nafni Sakara, af sveit Aba. Kona hans var og af tt Arons og ht Elsabet. 6au voru bi rttlt fyrir Gui og lifu vammlaus eftir llum boum og kvum Drottins. 7En au ttu ekki barn, v a Elsabet var byrja, og bi voru au hnigin a aldri.

8En svo bar vi, er rin kom a sveit hans og hann var a gegna jnustu fyrir Gui, 9a a fll hans hlut, samkvmt venju prestdmsins, a ganga inn musteri Drottins og frna reykelsi. 10En allur flksfjldinn var fyrir utan bn, mean reykelsisfrnin var fr.

11Birtist honum engill Drottins, sem st hgra megin vi reykelsisaltari. 12Sakara var hverft vi sn essa, og tta sl hann. 13En engillinn sagi vi hann: "ttast eigi, Sakara, v bn n er heyr. Elsabet kona n mun fa r son, og skalt lta hann heita Jhannes. 14Og r mun veitast glei og fgnuur, og margir munu glejast vegna fingar hans. 15v a hann mun vera mikill augliti Drottins. Aldrei mun hann drekka vn n fengan drykk, en fyllast heilgum anda egar fr murlfi. 16Og mrgum af sraels sonum mun hann sna til Drottins, Gus eirra. 17Og hann mun ganga fyrir honum anda og krafti Ela til a sna hjrtum fera til barna og hlnum til hugarfars rttltra og ba Drottni altygjaan l."

18Sakara sagi vi engilinn: "Af hverju get g vita etta? g er gamall og kona mn hnigin a aldri."

19En engillinn svarai honum: "g er Gabrel, sem stend frammi fyrir Gui, g var sendur til a tala vi ig og flytja r essa gleifregn. 20Og munt vera mllaus og ekki geta tala til ess dags, er etta kemur fram, vegna ess a trir ekki orum mnum, en au munu rtast snum tma."

21Og flki bei eftir Sakara og undraist, hve honum dvaldist musterinu. 22En er hann kom t, gat hann ekki tala vi , og skildu eir, a hann hafi s sn musterinu. Hann gaf eim bendingar og var mllaus fram. 23Og er jnustudagar hans voru linir, fr hann heim til sn.

24En eftir essa daga var Elsabet kona hans ungu, og hn leyndi sr fimm mnui og sagi: 25"annig hefur Drottinn gjrt vi mig, er hann leit til mn a afm hneisu mna augum manna."


Boun Maru

26En sjtta mnui var Gabrel engill sendur fr Gui til borgar Galleu, sem heitir Nasaret, 27til meyjar, er var fstnu manni, sem Jsef ht, af tt Davs, en mrin ht Mara. 28Og engillinn kom inn til hennar og sagi: "Heil vert , sem ntur nar Gus! Drottinn er me r."

29En hn var hrdd vi essi or og hugleiddi, hvlk essi kveja vri. 30Og engillinn sagi vi hana: "ttast eigi, Mara, v a hefur fundi n hj Gui. 31 munt ungu vera og son ala, og skalt lta hann heita JES. 32Hann mun vera mikill og kallaur sonur hins hsta. Drottinn Gu mun gefa honum hsti Davs fur hans, 33og hann mun rkja yfir tt Jakobs a eilfu, og rki hans mun enginn endir vera."

34 sagi Mara vi engilinn: "Hvernig m etta vera, ar e g hef ekki karlmanns kennt?"

35Og engillinn sagi vi hana: "Heilagur andi mun koma yfir ig og kraftur hins hsta mun yfirskyggja ig. Fyrir v mun og barni vera kalla heilagt, sonur Gus. 36Elsabet, frndkona n, er einnig orin ungu a syni elli sinni, og etta er sjtti mnuur hennar, sem kllu var byrja, 37en Gui er enginn hlutur um megn."

38 sagi Mara: "Sj, g er ambtt Drottins. Veri mr eftir orum num." Og engillinn fr burt fr henni.


Mara og Elsabet

39En eim dgum tk Mara sig upp og fr me flti til borgar nokkurrar fjallbyggum Jda. 40Hn kom inn hs Sakara og heilsai Elsabetu. 41 var a, egar Elsabet heyri kveju Maru, a barni tk vibrag lfi hennar, og Elsabet fylltist heilgum anda 42og hrpai hrri rddu: "Blessu ert meal kvenna og blessaur vxtur lfs ns. 43Hvaan kemur mr etta, a mir Drottins mns kemur til mn? 44egar kveja n hljmai eyrum mr, tk barni vibrag af glei lfi mnu. 45Sl er hn, sem tri v, a rtast mundi a, sem sagt var vi hana fr Drottni."


Lofsngur Maru

46Og Mara sagi:

nd mn miklar Drottin,
47 og andi minn glest Gui, frelsara mnum.
48 v a hann hefur liti til ambttar sinnar sm hennar,
han af munu allar kynslir mig sla segja.
49 v a mikla hluti hefur hinn voldugi vi mig gjrt,
og heilagt er nafn hans.
50 Miskunn hans vi , er ttast hann,
varir fr kyni til kyns.
51 Mttarverk hefur hann unni me armi snum
og drembiltum hug og hjarta hefur hann tvstra.
52 Valdhfum hefur hann steypt af stli
og upp hafi smlingja, 53 hungraa hefur hann fyllt gum,
en lti rka tmhenta fr sr fara.
54 Hann hefur minnst miskunnar sinnar
og teki a sr srael, jn sinn,
55 eins og hann talai til fera vorra,
vi Abraham og nija hans vinlega.

56En Mara dvaldist hj henni hr um bil rj mnui og sneri san heim til sn.


Fing Jhannesar

57N kom s tmi, a Elsabet skyldi vera lttari, og l hn son. 58Og ngrannar hennar og ttmenn heyru, hversu mikla miskunn Drottinn hafi ausnt henni, og samfgnuu henni.

59 ttunda degi komu eir a umskera sveininn, og vildu eir lta hann heita Sakara hfui fur snum. 60 mlti mir hans: "Eigi skal hann svo heita, heldur Jhannes."

61En eir sgu vi hana: "Enginn er tt inni, sem heitir v nafni." 62Bentu eir fur hans, a hann lti vita, hva sveinninn skyldi heita.

63Hann ba um spjald og reit: "Jhannes er nafn hans," og uru eir allir undrandi. 64Jafnskjtt laukst upp munnur hans og tunga, og hann fr a tala og lofai Gu. 65En tta sl alla ngranna eirra og tti essi atburur miklum tindum sta allri fjallbygg Jdeu. 66Og allir, sem etta heyru, festu a huga sr og sgu: "Hva mun barn etta vera?" v a hnd Drottins var me honum.


Lofsngur Sakara

67En Sakara fair hans fylltist heilgum anda og mlti af spmannlegri andagift:

68 Lofaur s Drottinn, Gu sraels,
v a hann hefur vitja ls sns og bi honum lausn.
69 Hann hefur reist oss horn hjlpris
hsi Davs jns sns,
70 eins og hann talai fyrir munn sinna heilgu spmanna fr ndveru,
71 frelsun fr vinum vorum
og r hndum allra, er hata oss.
72 Hann hefur ausnt ferum vorum miskunn
og minnst sns heilaga sttmla,
73 ess eis, er hann sr Abraham fur vorum
74 a hrfa oss r hndum vina
og veita oss a jna sr ttalaust
75 heilagleik og rttlti fyrir augum hans alla daga vora.
76 Og , sveinn! munt nefndur vera spmaur hins hsta,
v a munt ganga fyrir Drottni a greia vegu hans
77 og veita l hans ekkingu hjlprinu,
sem er fyrirgefning synda eirra.
78 essu veldur hjartans miskunn Gus vors.
Hn ltur upp renna sl af hum a vitja vor
79 og lsa eim, sem sitja myrkri og skugga dauans,
og beina ftum vorum friar veg.

80En sveinninn x og var rttmikill anda. Hann dvaldist byggum til ess dags, er hann skyldi koma fram fyrir srael.


Lagur jtu

2
1En a bar til um essar mundir, a bo kom fr gstus keisara, a skrsetja skyldi alla heimsbyggina. 2etta var fyrsta skrsetningin og var gjr er Krenus var landstjri Srlandi. 3Fru allir til a lta skrsetja sig, hver til sinnar borgar.

4 fr og Jsef r Galleu fr borginni Nasaret upp til Jdeu, til borgar Davs, sem heitir Betlehem, en hann var af tt og kyni Davs, 5a lta skrsetja sig samt Maru heitkonu sinni, sem var ungu. 6En mean au voru ar, kom s tmi, er hn skyldi vera lttari. 7Fddi hn son sinn frumgetinn, vafi hann reifum og lagi hann jtu, af v a eigi var rm handa eim gistihsi.


Frelsari fddur

8En smu bygg voru hirar ti haga og gttu um nttina hjarar sinnar. 9Og engill Drottins st hj eim, og dr Drottins ljmai kringum . eir uru mjg hrddir, 10en engillinn sagi vi : "Veri hrddir, v sj, g boa yur mikinn fgnu, sem veitast mun llum lnum: 11Yur er dag frelsari fddur, sem er Kristur Drottinn, borg Davs. 12Og hafi etta til marks: r munu finna ungbarn reifa og lagt jtu."

13Og smu svipan var me englinum fjldi himneskra hersveita, sem lofuu Gu og sgu:

14 Dr s Gui upphum,
og friur jru me mnnum, sem hann hefur velknun .

15egar englarnir voru farnir fr eim til himins, sgu hirarnir sn milli: "Frum beint til Betlehem a sj a, sem gjrst hefur og Drottinn hefur kunngjrt oss." 16Og eir fru me skyndi og fundu Maru og Jsef og ungbarni, sem l jtu. 17egar eir su a, skru eir fr v, er eim hafi veri sagt um barn etta. 18Og allir, sem heyru, undruust a, er hirarnir sgu eim. 19En Mara geymdi allt etta hjarta sr og hugleiddi a. 20Og hirarnir sneru aftur og vegsmuu Gu og lofuu hann fyrir a, sem eir hfu heyrt og s, en allt var a eins og eim hafi veri sagt.


Ltinn heita Jess

21egar tta dagar voru linir, skyldi umskera hann, og var hann ltinn heita Jess, eins og engillinn nefndi hann, ur en hann var getinn murlfi.


Jess frur Drottni

22En er hreinsunardagar eirra voru ti eftir lgmli Mse, fru au me hann upp til Jersalem til a fra hann Drottni, - 23en svo er rita lgmli Drottins: "Allt karlkyns, er fyrst fist af murlfi, skal helga Drottni," - 24og til a fra frn eins og segir lgmli Drottins, "tvr turtildfur ea tvr ungar dfur."


Smeon

25 var Jersalem maur, er Smeon ht. Hann var rttltur og gurkinn og vnti huggunar sraels, og yfir honum var heilagur andi. 26Honum hafi heilagur andi vitra, a hann skyldi ekki dauann sj, fyrr en hann hefi s Krist Drottins. 27Hann kom a tillaan andans helgidminn. Og er foreldrarnir fru anga sveininn Jes til a fara me hann eftir venju lgmlsins, 28tk Smeon hann fangi, lofai Gu og sagi:

29 "N ltur , Drottinn, jn inn frii fara,
eins og hefur heiti mr,
30 v a augu mn hafa s hjlpri itt,
31 sem hefur fyrirbi augsn allra la,
32 ljs til opinberunar heiingjum
og til vegsemdar l num srael."

33Fair hans og mir undruust a, er sagt var um hann. 34En Smeon blessai au og sagi vi Maru mur hans: "essi sveinn er settur til falls og til vireisnar mrgum srael og til tkns, sem mti verur mlt, 35og sjlf munt sveri nst slu inni. annig munu hugsanir margra hjartna vera augljsar."


Anna

36Og ar var Anna spkona Fanelsdttir af tt Assers, kona hldru. Hafi hn lifa sj r me manni snum fr v hn var mr 37og san veri ekkja fram ttatu og fjgra ra aldur. Hn vk eigi r helgidminum, en jnai Gui ntt og dag me fstum og bnahaldi. 38Hn kom a smu stundu og lofai Gu. Og hn talai um barni vi alla, sem vntu lausnar Jersalem.

39Og er au hfu loki llu eftir lgmli Drottins, sneru au aftur til Galleu, til borgar sinnar Nasaret. 40En sveinninn x og styrktist, fylltur visku, og n Gus var yfir honum.


Jess tlf ra

41Foreldrar hans feruust r hvert til Jersalem pskahtinni. 42Og egar hann var tlf ra gamall, fru au upp anga eins og siur var htinni. 43au voru ar t htisdagana. En egar au sneru heimleiis, var sveinninn Jess eftir Jersalem, og vissu foreldrar hans a eigi. 44au hugu, a hann vri me samferaflkinu, og fru eina daglei og leituu hans meal frnda og kunningja. 45En au fundu hann ekki og sneru aftur til Jersalem og leituu hans.

46Eftir rj daga fundu au hann helgidminum. ar sat hann mitt meal lriferanna, hlddi og spuri . 47En alla, sem heyru til hans, furai strum skilningi hans og andsvrum. 48Og er au su hann ar, br eim mjg, og mir hans sagi vi hann: "Barn, hv gjrir okkur etta? Vi fair inn hfum leita n harmrungin."

49Og hann sagi vi au: "Hvers vegna voru i a leita a mr? Vissu i ekki, a mr ber a vera hsi fur mns?" 50En au skildu ekki a er hann talai vi au.

51Og hann fr heim me eim og kom til Nasaret og var eim hlinn. En mir hans geymdi allt etta hjarta sr. 52Og Jess roskaist a visku og vexti, og n hj Gui og mnnum.


Jhannes skrir og kennir

3
1 fimmtnda stjrnarri Tberusar keisara, egar Pontus Platus var landstjri Jdeu, en Herdes fjrungsstjri Galleu, Filippus brir hans treu og Trakntishrai og Lsanas Ablene, 2 staprestst Annasar og Kafasar, kom or Gus til Jhannesar Sakarasonar bygginni. 3Og hann fr um alla Jrdanbygg og prdikai irunarskrn til fyrirgefningar synda, 4eins og rita er bk Jesaja spmanns:

Rdd hrpanda eyimrk:
Greii veg Drottins,
gjri beinar brautir hans.
5 ll gil skulu fyllast,
ll fell og hlsar lgjast.
Krkar skulu vera beinir
og vegir slttar gtur.
6 Og allir menn munu sj hjlpri Gus.

7Vi mannfjldann, sem fr t til a skrast af honum, sagi hann: "r nru kyn, hver kenndi yur a flja komandi reii? 8Beri vexti sambona iruninni, og fari ekki a segja me sjlfum yur: ,Vr eigum Abraham a fur.' g segi yur, a Gu getur vaki Abraham brn af steinum essum. 9xin er egar lg a rtum trjnna og hvert a tr, sem ber ekki gan vxt, verur upp hggvi og eld kasta."

10Mannfjldinn spuri hann: "Hva eigum vr a gjra?"

11En hann svarai eim: "S sem tvo kyrtla, gefi eim, er engan , og eins gjri s er matfng hefur."

12 komu og tollheimtumenn til a skrast. eir sgu vi hann: "Meistari, hva eigum vr a gjra?"

13En hann sagi vi : "Heimti ekki meira en fyrir yur er lagt."

14Hermenn spuru hann einnig: "En hva eigum vr a gjra?"

Hann sagi vi : "Hafi ekki f af neinum, hvorki me ofrki n svikum. Lti yur ngja mla yar."

15N var eftirvnting vakin hj lnum, og allir voru a hugsa me sjlfum sr, hvort Jhannes kynni a vera Kristur. 16En Jhannes svarai llum og sagi: "g skri yur me vatni, en s kemur, sem mr er mttugri, og er g ekki verur a leysa skveng hans. Hann mun skra yur me heilgum anda og eldi. 17Hann er me varpskfluna hendi sr til ess a gjrhreinsa lfa sinn og safna hveitinu hlu sna, en hismi mun hann brenna slkkvanda eldi."

18Me mrgu ru minnti hann og flutti lnum fagnaarboin.


Varpa fangelsi

19Hann vtti Herdes fjrungsstjra vegna Herdasar, konu brur hans, og fyrir allt hi illa, sem hann hafi gjrt. 20 btti Herdes einnig v ofan allt anna, a hann varpai Jhannesi fangelsi.


Jess skrur

21Er allur lurinn lt skrast, var Jess einnig skrur. bar svo vi, er hann gjri bn sna, a himinninn opnaist, 22og heilagur andi steig niur yfir hann lkamlegri mynd, eins og dfa, og rdd kom af himni: " ert minn elskai sonur, r hef g velknun."


ttartala

23En Jess var um rtugt, er hann hf starf sitt.
Var hann, eftir v sem haldi var, sonur Jsefs,
sonar El, 24sonar Mattats,
sonar Lev, sonar Melk,
sonar Janna, sonar Jsefs,
25sonar Mattatass, sonar Amoss,
sonar Nams, sonar Esl,
sonar Nagga, 26sonar Maats,
sonar Mattatass, sonar Semens,
sonar Jseks, sonar Jda,
27sonar Jhanans, sonar Hresa,
sonar Serbabels, sonar Sealtels,
sonar Ner, 28sonar Melk,
sonar Add, sonar Ksams,
sonar Elmadams, sonar Ers,
29sonar Jes, sonar Elesers,
sonar Jrms, sonar Mattats,
sonar Lev, 30sonar Smeons,
sonar Jda, sonar Jsefs,
sonar Jnams, sonar Eljakms,
31sonar Melea, sonar Menna,
sonar Mattata, sonar Natans,
sonar Davs, 32sonar sa,
sonar bes, sonar Basar,
sonar Salmons, sonar Naksons,
33sonar Ammnadabs, sonar Admns,
sonar Arn, sonar Esroms,
sonar Peres, sonar Jda,
34sonar Jakobs, sonar saks,
sonar Abrahams, sonar Tara,
sonar Nakrs, 35sonar Sergs,
sonar Re, sonar Pelegs,
sonar Ebers, sonar Sela,
36sonar Kenans, sonar Arpaksads,
sonar Sems, sonar Na,
sonar Lameks, 37sonar Metsala,
sonar Enoks, sonar Jareds,
sonar Mahalalels, sonar Kenans,
38sonar Enoss, sonar Sets,
sonar Adams, sonar Gus.


Freistingar

4
1En Jess sneri aftur fr Jrdan, fullur af heilgum anda. Leiddi andinn hann um byggina 2fjrutu daga, en djfullinn freistai hans. Ekki neytti hann neins daga, og er eir voru linir, var hann hungraur.

3En djfullinn sagi vi hann: "Ef ert sonur Gus, bj steini essum, a hann veri a braui."

4Og Jess svarai honum: "Rita er: ,Eigi lifir maurinn einu saman braui.'"

5 fr hann me hann upp og sndi honum augabragi ll rki veraldar. 6Og djfullinn sagi vi hann: "r mun g gefa allt etta veldi og dr ess, v a mr er a hendur fengi, og g get gefi a hverjum sem g vil. 7Ef fellur fram og tilbiur mig, skal a allt vera itt."

8Jess svarai honum: "Rita er:

Drottin, Gu inn, skalt tilbija
og jna honum einum."

9 fr hann me hann til Jersalem, setti hann brn musterisins og sagi vi hann: "Ef ert sonur Gus, kasta r hr ofan, 10v a rita er:

Hann mun fela englum snum a gta n

11og:

eir munu bera ig hndum sr,
a steytir ekki ft inn vi steini."

12Jess svarai honum: "Sagt hefur veri: ,Ekki skalt freista Drottins, Gus ns.'"

13Og er djfullinn hafi loki allri freistni, vk hann fr honum a sinni.


Nasaret

14En Jess sneri aftur til Galleu krafti andans, og fru fregnir af honum um allt ngrenni. 15Hann kenndi samkundum eirra, og lofuu hann allir.

16Hann kom til Nasaret, ar sem hann var alinn upp, og fr a vanda snum hvldardegi samkunduna og st upp til a lesa. 17Var honum fengin bk Jesaja spmanns. Hann lauk upp bkinni og fann stainn, ar sem rita er:

18 Andi Drottins er yfir mr,
af v a hann hefur smurt mig.
Hann hefur sent mig til a flytja ftkum gleilegan boskap,
boa bandingjum lausn
og blindum sn,
lta ja lausa
19 og kunngjra narr Drottins.

20San lukti hann aftur bkinni, fkk hana jninum og settist niur, en augu allra samkundunni hvldu honum. 21Hann tk a tala til eirra: " dag hefur rtst essi ritning heyrn yar."

22Og allir lofuu hann og undruust au hugnmu or, sem fram gengu af munni hans, og sgu: "Er hann ekki sonur Jsefs?"

23En hann sagi vi : "Eflaust munu r minna mig ortaki: ,Lknir, lkna sjlfan ig!' Vr hfum heyrt um allt, sem gjrst hefur Kapernaum. Gjr n hi sama hr ttborg inni." 24Enn sagi hann: "Sannlega segi g yur, engum spmanni er vel teki landi snu. 25En satt segi g yur, a margar voru ekkjur srael dgum Ela, egar himinninn var luktur rj r og sex mnui, og miki hungur llu landinu, 26og var Ela til engrar eirra sendur, heldur aeins til ekkju Sarepta Sdonlandi. 27Og margir voru lkrir srael dgum Elsa spmanns, og enginn eirra var hreinsaur, heldur aeins Naaman Srlendingur."

28Allir samkunduhsinu fylltust reii, er eir heyru etta, 29spruttu upp, hrktu hann t r borginni og fru me hann fram brn fjalls ess, sem borg eirra var reist , til ess a hrinda honum ar ofan. 30En hann gekk gegnum mija mannrngina og fr leiar sinnar.


Kapernaum

31Hann kom n ofan til Kapernaum, borgar Galleu, og kenndi eim hvldardegi. 32Undruust menn mjg kenningu hans, v a vald fylgdi orum hans.

33 samkunduhsinu var maur nokkur, er haldinn var hreinum, illum anda. Hann pti hrri rddu: 34", hva vilt oss, Jess fr Nasaret? Ert kominn a tortma oss? g veit, hver ert, hinn heilagi Gus."

35Jess hastai hann og mlti: "egi , og far t af honum." En illi andinn slengdi honum fram fyrir og fr t af honum, en var honum ekki a meini.

36Felmtri sl alla, og sgu eir hver vi annan: "Hvaa or er etta? Me valdi og krafti skipar hann hreinum ndum, og eir fara." 37Og orstr hans barst t til allra staa ar grennd.


Jess lknar

38r samkundunni fr hann hs Smonar. En tengdamir Smonar var altekin stthita, og bu eir hann a hjlpa henni. 39Hann gekk a, laut yfir hana og hastai stthitann, og fr hann r henni. En hn reis jafnskjtt ftur og gekk eim fyrir beina.

40Um slsetur komu allir eir, er hfu snum vegum sjklinga haldna msum sjkdmum, og fru til hans. En hann lagi hendur yfir hvern eirra og lknai . 41 fru og illir andar t af mrgum og ptu: " ert sonur Gus." En hann hastai og bannai eim a tala, v a eir vissu, a hann var Kristur.


Til annarra borga

42egar dagur rann, gekk hann burt byggan sta, en mannfjldinn leitai hans. eir fundu hann og vildu aftra v, a hann fri fr eim. 43En hann sagi vi : "Mr ber og a flytja hinum borgunum fagnaarerindi um Gus rki, v a til ess var g sendur." 44Og hann prdikai samkundunum Jdeu.


Fiskidrttur Pturs

5
1N bar svo til, a hann st vi Genesaretvatn og mannfjldinn rengdist a honum til a hla Gus or. 2 s hann tvo bta vi vatni, en fiskimennirnir voru farnir land og vou net sn. 3Hann fr t ann btinn, er Smon tti, og ba hann a leggja lti eitt fr landi, settist og tk a kenna mannfjldanum r btnum.

4egar hann hafi loki ru sinni, sagi hann vi Smon: "Legg t djpi, og leggi net yar til fiskjar."

5Smon svarai: "Meistari, vr hfum strita alla ntt og ekkert fengi, en fyrst segir a, skal g leggja netin." 6N gjru eir svo, og fengu eir mikinn fjlda fiska, en net eirra tku a rifna. 7Bentu eir flgum snum hinum btnum a koma og hjlpa sr. eir komu og hlu ba btana, svo a nr voru sokknir.

8egar Smon Ptur s etta, fll hann fyrir kn Jes og sagi: "Far fr mr, herra, v a g er syndugur maur." 9En felmtur kom hann og alla , sem me honum voru, vegna fiskaflans, er eir hfu fengi. 10Eins var um Jakob og Jhannes Sebedeussyni, flaga Smonar. Jess sagi vi Smon: "ttast ekki, han fr skalt menn veia."

11Og eir lgu btunum a landi, yfirgfu allt og fylgdu honum.


Jess lknar lkran

12Svo bar vi, er hann var einni borginni, a ar var maur altekinn lkr. Hann s Jes, fll fram sjnu sna og ba hann: "Herra, ef vilt, getur hreinsa mig."

13Jess rtti t hndina, snart hann og mlti: "g vil, ver hreinn!" Jafnskjtt hvarf af honum lkrin. 14Og hann bau honum a segja etta engum. "En far ," sagi hann, "sn ig prestinum, og frna fyrir hreinsun na, eins og Mse bau, eim til vitnisburar."

15En fregnin um hann breiddist t v meir, og menn komu hpum saman til a hla hann og lknast af meinum snum. 16En hann dr sig einatt hl til byggra staa og var ar bn.


Jess lknar lama mann

17Dag nokkurn var hann a kenna. ar stu farsear og lgmlskennendur, komnir r hverju orpi Galleu og Jdeu og fr Jersalem, og kraftur Drottins var me honum til ess a lkna. 18Komu menn me lama mann rekkju og reyndu a bera hann inn og leggja hann fyrir framan Jes. 19En vegna mannfjldans su eir engin r til a komast inn me hann og fru v upp ak og ltu hann sga rekkjunni niur um helluekjuna beint fram fyrir Jes. 20Og er hann s tr eirra, sagi hann: "Maur, syndir nar eru r fyrirgefnar."

21 tku frimennirnir og farsearnir a hugsa me sr: "Hver er s, er fer me slka gulstun? Hver getur fyrirgefi syndir nema Gu einn?"

22En Jess skynjai gjrla hugsanir eirra og sagi vi : "Hva hugsi r hjrtum yar? 23Hvort er auveldara a segja: ,Syndir nar eru r fyrirgefnar,' ea segja: ,Statt upp og gakk'? 24En til ess a r viti, a Mannssonurinn hefur vald jru til a fyrirgefa syndir, segi g r:" - og n talar hann vi lama manninn - "Statt upp, tak rekkju na, og far heim til n."

25Jafnskjtt st hann upp frammi fyrir eim, tk a, sem hann hafi legi , fr heim til sn og lofai Gu. 26En allir voru furu lostnir og lofuu Gu. Og eir uru tta slegnir og sgu: "skiljanlegt er a, sem vr hfum s dag."


Kllun Lev

27Eftir etta fr hann t. s hann tollheimtumann, Lev a nafni, sitja hj tollbinni og sagi vi hann: "Fylg mr!" 28Og hann st upp, yfirgaf allt og fylgdi honum.

29Lev bj honum veislu mikla hsi snu, og ar sat a bori me eim mikill fjldi tollheimtumanna og annarra. 30En farsearnir og frimenn eirra vnduu um vi lrisveina hans og sgu: "Hvers vegna eti r og drekki me tollheimtumnnum og bersyndugum?"

31Og Jess svarai eim: "Ekki urfa heilbrigir lknis vi, heldur eir sem sjkir eru. 32g er ekki kominn til a kalla rttlta, heldur syndara til irunar."


Um fstu

33En eir sgu vi hann: "Lrisveinar Jhannesar fasta oft og fara me bnir og eins lrisveinar farsea, en nir eta og drekka."

34Jess sagi vi : "Hvort geti r tla brkaupsgestum a fasta, mean brguminn er hj eim? 35En koma munu eir dagar, er brguminn verur fr eim tekinn, munu eir fasta eim dgum."

36Hann sagi eim einnig lkingu: "Enginn rfur bt af nju fati og ltur gamalt fat, v a bi rfur hann nja fati og btin af v hfir ekki hinu gamla. 37Og enginn ltur ntt vn gamla belgi, v sprengir nja vni belgina og fer niur, en belgirnir ntast. 38Ntt vn ber a lta nja belgi. 39Og enginn, sem drukki hefur gamalt vn, vill ntt, v a hann segir: ,Hi gamla er gott.'"


Herra hvldardagsins

6
1En svo bar vi hvldardegi, a hann fr um slnd, og tndu lrisveinar hans kornx, neru milli handanna og tu. 2 sgu farsear nokkrir: "Hv gjri r a, sem er ekki leyfilegt hvldardegi?"

3Og Jess svarai eim: "Hafi r ekki lesi, hva Dav gjri, er hann hungrai og menn hans? 4Hann fr inn Gus hs, tk skounarbrauin og t og gaf mnnum snum, en au m enginn eta nema prestarnir einir." 5Og hann sagi vi : "Mannssonurinn er herra hvldardagsins."

6Annan hvldardag gekk hann samkunduna og kenndi. ar var maur nokkur me visna hgri hnd. 7En frimenn og farsear hfu nnar gtur Jes, hvort hann lknai hvldardegi, svo a eir fengju tilefni a kra hann. 8En hann vissi hugsanir eirra og sagi vi manninn me visnu hndina: "Statt upp, og kom hr fram." Og hann st upp og kom. 9Jess sagi vi : "g spyr yur, hvort er heldur leyfilegt a gjra gott ea gjra illt hvldardegi, bjarga lfi ea granda v?" 10Hann leit kring alla og sagi vi manninn: "Rttu fram hnd na." Hann gjri svo, og hnd hans var heil.

11En eir uru fir vi og rddu sn milli, hva eir gtu gjrt Jes.


Postular valdir

12En svo bar vi um essar mundir, a hann fr til fjalls a bijast fyrir og var alla nttina bn til Gus. 13Og er dagur rann, kallai hann til sn lrisveina sna, valdi tlf r eirra hpi og nefndi postula. 14eir voru: Smon, sem hann nefndi Ptur, Andrs brir hans, Jakob og Jhannes, Filippus og Bartlmeus, 15Matteus og Tmas, Jakob Alfeusson og Smon, kallaur vandltari, 16og Jdas Jakobsson og Jdas skarot, sem var svikari.


Lknir

17Hann gekk ofan me eim og nam staar slttri flt. ar var str hpur lrisveina hans og mikill fjldi flks r allri Jdeu, fr Jersalem og sjvarbyggum Trusar og Sdonar, 18er komi hafi til a hla hann og f lkning meina sinna. Einnig voru eir lknair, er jir voru af hreinum ndum. 19Allt flki reyndi a snerta hann, v a fr honum kom kraftur, er lknai alla.


Slir eru r

20 hf hann upp augu sn, leit lrisveina sna og sagi:

"Slir eru r, ftkir,
v a yar er Gus rki.
21 Slir eru r, sem n hungrar,
v a r munu saddir vera.
Slir eru r, sem n grti,
v a r munu hlja.

22Slir eru r, er menn hata yur, er eir tskfa yur og smna og bera t hrur um yur vegna Mannssonarins. 23Fagni eim degi og leiki af glei, v laun yar eru mikil himni, og sama veg fru feur eirra me spmennina.


Vei yur

En vei yur, r aumenn,
v a r hafi teki t huggun yar. 25 Vei yur, sem n eru saddir,
v a yur mun hungra.
Vei yur, sem n hli,
v a r munu sta og grta.

26Vei yur, er allir menn tala vel um yur, v a sama veg frst ferum eirra vi falsspmennina.


Elski vini yar

27En g segi yur, er mig hli: Elski vini yar, gjri eim gott, sem hata yur, 28blessi , sem blva yur, og biji fyrir eim, er misyrma yur. 29Sli ig einhver kinnina, skaltu og bja hina, og taki einhver yfirhfn na, skaltu ekki varna honum a taka kyrtilinn lka. 30Gef hverjum sem biur ig, og ann, sem tekur itt fr r, skaltu eigi krefja. 31Og svo sem r vilji, a arir menn gjri vi yur, svo skulu r og eim gjra.

32Og tt r elski , sem yur elska, hvaa kk eigi r fyrir a? Syndarar elska lka, sem elska. 33Og tt r gjri eim gott, sem yur gjra gott, hvaa kk eigi r fyrir a? Syndarar gjra og hi sama. 34Og tt r lni eim, sem r voni a muni borga, hvaa kk eigi r fyrir a? Syndarar lna einnig syndurum til ess a f allt aftur.

35Nei, elski vini yar, og gjri gott og lni n ess a vnta nokkurs stainn, og laun yar munu vera mikil, og r vera brn hins hsta, v a hann er gur vi vanakklta og vonda. 36Veri miskunnsamir, eins og fair yar er miskunnsamur.


Dmi ekki

37Dmi ekki, og r munu eigi dmdir vera. Sakfelli eigi, og r munu eigi sakfelldir vera. Skni, og r munu sknair vera. 38Gefi, og yur mun gefi vera. Gur mlir, troinn, skekinn, fleytifullur mun lagur skaut yar. v me eim mli, sem r mli, mun yur aftur mlt vera."

39 sagi hann eim og lkingu: "Hvort fr blindur leitt blindan? Munu ekki bir falla gryfju? 40Ekki er lrisveinn meistaranum fremri, en hver sem er fullnuma, verur eins og meistari hans. 41Hv sr flsina auga brur ns, en tekur ekki eftir bjlkanum auga sjlfs n? 42Hvernig fr sagt vi brur inn: ,Brir, lt mig draga flsina r auga r,' en sr eigi sjlfur bjlkann nu auga? Hrsnari, drag fyrst bjlkann r auga r, og sru glggt til a draga flsina r auga brur ns.


Af vxtunum ekkist tr

43v a ekki er til gott tr, er beri slman vxt, n heldur slmt tr, er beri gan vxt. 44En hvert tr ekkist af vexti snum, enda lesa menn ekki fkjur af istlum n vnber af yrnirunni. 45Gur maur ber gott fram r gum sji hjarta sns, en vondur maur ber vont fram r vondum sji. Af gng hjartans mlir munnur hans.


Grundvalla bjargi

46En hv kalli r mig herra, herra, og gjri ekki a, sem g segi? 47g skal sna yur, hverjum s er lkur, sem kemur til mn, heyrir or mn og breytir eftir eim. 48Hann er lkur manni, er byggi hs, grf djpt fyrir og grundvallai a bjargi. N kom fl og flaumurinn skall v hsi, en fkk hvergi hrrt a, vegna ess a a var vel byggt. 49Hinn, er heyrir og gjrir ekki, er lkur manni, sem byggi hs jrinni n undirstu. Flaumurinn skall v, og a hs fll egar, og fall ess var miki."


Ml eitt or

7
1 er hann hafi loki mli snu heyrn lsins, fr hann til Kapernaum. 2Hundrashfingi nokkur hafi jn, sem hann mat mikils. jnninn var sjkur og dauvona. 3egar hundrashfinginn heyri um Jes, sendi hann til hans ldunga Gyinga og ba hann koma og bjarga lfi jns sns. 4eir komu til Jes, bu hann kaft og sgu: "Verur er hann ess, a veitir honum etta, 5v a hann elskar j vora, og hann hefur reist samkunduna handa oss."

6Jess fr me eim. egar hann tti skammt til hssins, sendi hundrashfinginn vini sna til hans og lt segja vi hann: "maka ig ekki, herra, v a g er ekki verur ess, a gangir inn undir ak mitt. 7ess vegna hef g ekki heldur tali sjlfan mig veran ess a koma til n. En ml eitt or, og mun sveinn minn heill vera. 8v a sjlfur er g maur, sem ver a lta valdi og r yfir hermnnum, og g segi vi einn: ,Far ,' og hann fer, og vi annan: ,Kom ,' og hann kemur, og vi jn minn: ,Gjr etta,' og hann gjrir a."

9egar Jess heyri etta, furai hann sig honum, sneri sr a mannfjldanum, sem fylgdi honum, og mlti: "g segi yur, ekki einu sinni srael hef g fundi vlka tr." 10Sendimenn sneru aftur heim og fundu jninn heilan heilsu.


Grt eigi

11Skmmu sar bar svo vi, a Jess hlt til borgar, sem heitir Nain, og lrisveinar hans fru me honum og mikill mannfjldi. 12egar hann nlgaist borgarhlii, var veri a bera t ltinn mann, einkason mur sinnar, sem var ekkja, og mikill fjldi r borginni var me henni. 13Og er Drottinn s hana, kenndi hann brjsti um hana og sagi vi hana: "Grt eigi!" 14Og hann gekk a og snart lkbrurnar, en eir, sem bru, nmu staar. sagi hann: "Ungi maur, g segi r, rs upp!" 15Hinn ltni settist upp og tk a mla, og Jess gaf hann mur hans.

16En tti greip alla, og eir vegsmuu Gu og sgu: "Spmaur mikill er risinn upp meal vor," og "Gu hefur vitja ls sns."

17Og essi fregn um hann barst t um alla Jdeu og allt ngrenni.


Ert s sem koma skal?

18Lrisveinar Jhannesar sgu honum fr llu essu. Hann kallai til sn tvo lrisveina sna, 19sendi til Drottins og lt spyrja: "Ert s sem koma skal, ea eigum vr a vnta annars?"

20Mennirnir fru til hans og sgu: "Jhannes skrari sendi okkur til n og spyr: ,Ert s sem koma skal, ea eigum vr a vnta annars?'"

21 eirri stundu lknai hann marga af sjkdmum, meinum og illum ndum og gaf mrgum blindum sn. 22Og hann svarai eim: "Fari og kunngjri Jhannesi a, sem i hafi s og heyrt: Blindir f sn, haltir ganga, lkrir hreinsast og daufir heyra, dauir rsa upp og ftkum er flutt fagnaarerindi. 23Og sll er s, sem hneykslast ekki mr."


Meira en spmaur

24 er sendimenn Jhannesar voru burt farnir, tk hann a tala til mannfjldans um Jhannes: "Hva fru r a sj byggum? Reyr af vindi skekinn? 25Hva fru r a sj? Prbinn mann? Nei, konungsslum er a finna, sem skartklin bera og lifa sllfi. 26Hva fru r a sj? Spmann? J, segi g yur, og a meira en spmann. 27Hann er s sem um er rita:

Sj, g sendi sendiboa minn undan r,
er greia mun veg inn fyrir r.

28g segi yur: Enginn er s af konu fddur, sem meiri s en Jhannes. En hinn minnsti Gus rki er honum meiri."

29Og allur lurinn, sem hlddi, og enda tollheimtumenn, viurkenndu rttlti Gus og ltu skrast af Jhannesi. 30En farsear og lgvitringar gjru a engu form Gus um og ltu ekki skrast af honum.

31"Vi hva g a lkja mnnum essarar kynslar? Hverju eru eir lkir? 32Lkir eru eir brnum, sem torgi sitja og kallast : ,Vr lkum fyrir yur flautu, og ekki vildu r dansa. Vr sungum yur sorgarlj, og ekki vildu r grta.' 33N kom Jhannes skrari, t ekki brau n drakk vn, og r segi: ,Hann hefur illan anda.' 34Og Mannssonurinn er kominn, etur og drekkur, og r segi: ,Hann er mathkur og vnsvelgur, vinur tollheimtumanna og bersyndugra!' 35En spekin hefur rtt fyrir sr, a stafesta ll brn hennar."


Syndir fyrirgefnar

36Farsei nokkur bau honum a eta hj sr, og hann fr inn hs farseans og settist til bors. 37En kona ein bnum, sem var bersyndug, var ess vs, a hann sat a bori hsi farseans. Kom hn me alabastursbuk me smyrslum, 38nam staar a baki honum til fta hans grtandi, tk a vta ftur hans me trum snum, errai me hfuhri snu, kyssti og smuri me smyrslunum. 39egar farseinn, sem honum hafi boi, s etta, sagi hann vi sjlfan sig: "Vri etta spmaur, mundi hann vita, hver og hvlk s kona er, sem snertir hann, a hn er bersyndug."

40Jess sagi vi hann: "Smon, g hef nokku a segja r."

Hann svarai: "Seg a, meistari."

41"Tveir menn voru skuldugir lnveitanda nokkrum. Annar skuldai honum fimm hundru denara, en hinn fimmtu. 42N gtu eir ekkert borga, og gaf hann bum upp. Hvor eirra skyldi n elska hann meira?"

43Smon svarai: "S, hygg g, sem hann gaf meira upp."

Jess sagi vi hann: " lyktair rtt." 44San sneri hann sr a konunni og sagi vi Smon: "Sr konu essa? g kom hs itt, og gafst mr ekki vatn ftur mna, en hn vtti ftur mna trum snum og errai me hri snu. 45Ekki gafst mr koss, en hn hefur ekki lti af a kyssa ftur mna, allt fr v g kom. 46Ekki smurir hfu mitt olu, en hn hefur smurt ftur mna me smyrslum. 47ess vegna segi g r: Hinar mrgu syndir hennar eru fyrirgefnar, enda elskar hn miki, en s elskar lti, sem lti er fyrirgefi." 48San sagi hann vi hana: "Syndir nar eru fyrirgefnar."

49 tku eir, sem til bors stu me honum, a segja me sjlfum sr: "Hver er s, er fyrirgefur syndir?"

50En hann sagi vi konuna: "Tr n hefur frelsa ig, far frii."


r hjlpuu eim

8
1Eftir etta fr hann um, borg r borg og orp r orpi, prdikai og flutti fagnaarerindi um Gus rki. Me honum voru eir tlf 2og konur nokkrar, er lknaar hfu veri af illum ndum og sjkdmum. a voru r Mara, kllu Magdalena, er sj illir andar hfu fari r, 3Jhanna, kona Ksa, rsmanns Herdesar, Ssanna og margar arar. r hjlpuu eim me fjrmunum snum.


Si s

4N var mikill fjldi saman kominn, og menn komu til hans r hverri borg af annarri. sagi hann essa dmisgu: 5"Smaur gekk t a s si snu. Og er hann si, fll sumt hj gtunni og var ftum troi, og fuglar himins tu a upp. 6Sumt fll klpp. a spratt, en skrlnai, af v a a hafi ekki raka. 7Og sumt fll meal yrna, og yrnarnir spruttu einnig og kfu a. 8En sumt fll ga jr, x upp og bar hundrafaldan vxt." A svo mltu hrpai hann: "Hver sem eyru hefur a heyra, hann heyri."

9En lrisveinar hans spuru hann, hva essi dmisaga ddi. 10Hann sagi: "Yur er gefi a ekkja leynda dma Gus rkis, hinir f dmisgum, ,a sjandi sji eir ekki og heyrandi skilji eir ekki.'

11En dmisagan ir etta: Si er Gus or. 12a er fll hj gtunni, merkir , sem heyra ori, en san kemur djfullinn og tekur a burt r hjarta eirra, til ess a eir tri ekki og veri hlpnir. 13a er fll klppina, merkir , sem taka orinu me fgnui, er eir heyra a, en hafa enga rtfestu. eir tra um stund, en falla fr reynslutma. 14a er fll meal yrna, merkir er heyra, en kafna san undir hyggjum, aufum og nautnum lfsins og bera ekki roskaan vxt. 15En a er fll ga jr, merkir sem heyra ori og geyma a gfugu, gu hjarta og bera vxt me stuglyndi.


Ljs ljsastiku

16Enginn kveikir ljs og byrgir a me keri ea setur undir bekk, heldur lta menn a ljsastiku, a eir, sem inn koma, sji ljsi.

17v a ekkert er huli, sem eigi verur opinbert, n leynt, a eigi veri a kunnugt og komi ljs.

18Gti v a, hvernig r heyri. v a eim sem hefur, mun gefi vera, og fr eim sem eigi hefur, mun teki vera jafnvel a, sem hann tlar sig hafa."


Mir og brur

19Mir hans og brur komu til hans, en gtu ekki n fundi hans vegna mannfjldans. 20Var honum sagt: "Mir n og brur standa ti og vilja finna ig." 21En hann svarai eim: "Mir mn og brur eru eir, sem heyra Gus or og breyta eftir v."


stormi

22Dag einn fr hann t bt og lrisveinar hans. Hann sagi vi : "Frum yfir um vatni." Og eir ltu fr landi. 23En sem eir sigldu, sofnai hann. skall stormhrina vatni, svo a nr fyllti btinn og voru eir htt komnir. 24eir fru til hans, vktu hann og sgu: "Meistari, meistari, vr frumst!"

En hann vaknai og hastai vindinn og ldurti og slotai egar og geri logn. 25Og hann sagi vi : "Hvar er tr yar?"

En eir uru hrddir og undruust og sgu hver vi annan: "Hver er essi? Hann skipar bi vindum og vatni og hvort tveggja hlir honum."


bygg Gerasena

26eir tku land bygg Gerasena, sem er gegnt Galleu. 27Er hann st land, kom mti honum maur nokkur r borginni, sem haldinn var illum ndum. Langan tma hafi hann ekki fari ft n dvalist hsi, heldur grfunum. 28egar hann s Jes, pti hann, fll fram fyrir honum og hrpai hrri rddu: "Hva vilt mr, Jess, sonur Gus hins hsta? g bi ig, kvel mig eigi!" 29v a hann hafi boi hreina andanum a fara t af manninum. En margsinnis hafi hann gripi hann, og hfu menn fjtra hann hndum og ftum og haft gslu, en hann hafi sliti bndin og illi andinn hraki hann t byggir.

30Jess spuri hann: "Hva heitir ?" En hann sagi: "Hersing", v a margir illir andar hfu fari hann. 31Og eir bu Jes a skipa sr ekki a fara undirdjpi.

32En ar var str svnahjr beit fjallinu. eir bu hann a leyfa sr a fara au, og hann leyfi eim a. 33Illu andarnir fru r manninum og svnin, og hjrin ruddist fram af hamrinum vatni og drukknai.

34En er hirarnir su, hva ori var, flu eir og sgu tindin borginni og sveitinni. 35Menn fru a sj, hva gjrst hafi, komu til Jes og fundu manninn, sem illu andarnir hfu fari r, sitja klddan og heilvita vi ftur Jes. Og eir uru hrddir. 36Sjnarvottar sgu eim fr, hvernig s, sem haldinn var illum ndum, hafi ori heill. 37Allt flk hruum Gerasena ba hann fara burt fr sr, v menn voru slegnir miklum tta. Og hann st btinn og sneri aftur.

38Maurinn, sem illu andarnir hfu fari r, ba hann a mega vera me honum, en Jess lt hann fara og mlti: 39"Far aftur heim til n, og seg fr, hve miki Gu hefur fyrir ig gjrt." Hann fr og kunngjri um alla borgina, hve miki Jess hafi fyrir hann gjrt.


Tr aeins

40En er Jess kom aftur, fagnai mannfjldinn honum, v a allir vntu hans. 41 kom ar maur, Jarus a nafni, forstumaur samkundunnar. Hann fll til fta Jes og ba hann koma heim til sn. 42v hann tti einkadttur, um tlf ra a aldri, og hn l fyrir dauanum.

egar Jess var leiinni, rengdi mannfjldinn a honum. 43ar var kona, sem hafi haft bllt tlf r. Hn hafi leita lkna og vari til aleigu sinni, en enginn geta lkna hana. 44Hn kom a baki honum og snart fald kla hans, og jafnskjtt stvaist bllt hennar. 45Jess sagi: "Hver var a, sem snart mig?"

En er allir synjuu fyrir a, sagi Ptur: "Meistari, mannfjldinn trest a r og rstir ."

46En Jess sagi: "Einhver snart mig, v a g fann, a kraftur fr t fr mr." 47En er konan s, a hn fkk eigi dulist, kom hn skjlfandi, fll til fta honum og skri fr v heyrn alls lsins, hvers vegna hn snart hann, og hvernig hn hafi jafnskjtt lknast. 48Hann sagi vi hana: "Dttir, tr n hefur bjarga r. Far frii."

49Mean hann var a segja etta, kemur maur heiman fr samkundustjranum og segir: "Dttir n er ltin, maka ekki meistarann lengur."

50En er Jess heyri etta, sagi hann vi hann: "ttast ekki, tr aeins, og mun hn heil vera."

51egar hann kom a hsinu, leyfi hann engum a fara inn me sr nema Ptri, Jhannesi og Jakobi og fur stlkunnar og mur. 52Og allir grtu og syrgu hana. Hann sagi: "Grti ekki, hn er ekki din, hn sefur." 53En eir hlgu a honum, ar e eir vissu a hn var din. 54Hann tk hnd hennar og kallai: "Stlka, rs upp!" 55Og andi hennar kom aftur, og hn reis egar upp, en hann bau a gefa henni a eta. 56Foreldrar hennar uru fr sr numdir, en hann bau eim a segja engum fr essum atburi.


Postular sendir

9
1Hann kallai saman tlf og gaf eim mtt og vald yfir llum illum ndum og til a lkna sjkdma. 2Hann sendi a boa Gus rki og gra sjka 3og sagi vi : "Taki ekkert til ferarinnar, hvorki staf n mal, brau n silfur, og enginn hafi tvo kyrtla. 4Og hvar sem r fi inni, ar s asetur yar og aan skulu r leggja upp a nju. 5En taki menn ekki vi yur, fari r borg eirra og hristi dusti af ftum yar til vitnisburar gegn eim."

6eir lgu af sta og fru um orpin, fluttu fagnaarerindi og lknuu hvarvetna.


Herdes vill sj Jes

7En Herdes fjrungsstjri frtti allt, sem gjrst hafi, og vissi ekki, hva hann tti a halda, v sumir sgu, a Jhannes vri risinn upp fr dauum, 8arir, a Ela vri kominn fram, enn arir, a einn hinna fornu spmanna vri risinn upp. 9Herdes sagi: "Jhannes lt g hlshggva, en hver er essi, er g heyri vlkt um?" Og hann leitai fris a sj hann.


Jess mettar fimm sundir

10Postularnir komu aftur og skru Jes fr llu v, er eir hfu gjrt, en hann tk me sr og vk brott til bjar, sem heitir Betsada, a eir vru einir saman. 11Mannfjldinn var ess var og fr eftir honum. Hann tk eim vel og talai vi um Gus rki og lknai , er lkningar urftu.

12N tk degi a halla. Komu eir tlf a mli vi hann og sgu: "Lt mannfjldann fara, a eir geti n til orpa og bla hr kring og ntta sig og fengi mat, v a hr erum vr byggum sta."

13En hann sagi vi : "Gefi eim sjlfir a eta."

eir svruu: "Vr eigum ekki meira en fimm brau og tvo fiska, nema vr frum og kaupum vistir handa llu essu flki." 14En ar voru um fimm sund karlmenn.

Hann sagi vi lrisveina sna: "Lti setjast hpa, um fimmtu hverjum."

15eir gjru svo og ltu alla setjast. 16En hann tk brauin fimm og fiskana tvo, leit upp til himins, akkai Gui fyrir au og braut og gaf lrisveinunum a bera fram fyrir mannfjldann. 17Og eir neyttu allir og uru mettir. En leifarnar eftir voru teknar saman, tlf krfur braubita.


Jtning Pturs

18Svo bar vi, a hann var einn bn og lrisveinarnir hj honum. spuri hann : "Hvern segir flki mig vera?"

19eir svruu: "Jhannes skrara, arir Ela og arir, a einn hinna fornu spmanna s risinn upp."

20Og hann sagi vi : "En r, hvern segi r mig vera?"

Ptur svarai: "Krist Gus."


Mannssonurinn margt a la

21Hann lagi rkt vi a segja etta engum 22og mlti: "Mannssonurinn margt a la, honum mun tskfa vera af ldungum, stu prestum og frimnnum, hann mun lfltinn, en upp rsa rija degi."

23Og hann sagi vi alla: "Hver sem vill fylgja mr, afneiti sjlfum sr, taki kross sinn daglega og fylgi mr. 24v a hver sem vill bjarga lfi snu, mun tna v, og hver sem tnir lfi snu mn vegna, hann mun bjarga v. 25Hva stoar a manninn a eignast allan heiminn, en tna ea fyrirgjra sjlfum sr? 26En ann sem blygast sn fyrir mig og mn or, mun Mannssonurinn blygast sn fyrir, er hann kemur dr sinni og furins og heilagra engla. 27En g segi yur me sanni: Nokkrir eirra, sem hr standa, munu eigi daua ba, fyrr en eir sj Gus rki."


essi er sonur minn

28Svo bar vi um tta dgum eftir ru essa, a hann tk me sr Ptur, Jhannes og Jakob og gekk upp fjalli a bijast fyrir. 29Og er hann var a bijast fyrir, var yfirlit sjnu hans anna, og kli hans uru hvt og sknandi. 30Og tveir menn voru tali vi hann. a voru eir Mse og Ela. 31eir birtust dr og rddu um brottfr hans, er hann skyldi fullna Jersalem. 32 Ptur og flaga hans stti mjg svefn, en n vknuu eir og su dr hans og mennina tvo, er stu hj honum. 33egar eir voru a skilja vi Jes, mlti Ptur vi hann: "Meistari, gott er, a vr erum hr. Gjrum rjr tjaldbir, r eina, Mse eina og Ela eina." Ekki vissi hann, hva hann sagi.

34Um lei og hann mlti etta, kom sk og skyggi yfir , og uru eir hrddir, er eir komu inn ski. 35Og rdd kom r skinu og sagi: "essi er sonur minn, tvalinn, hli hann!" 36Er rddin hafi tala, var Jess einn. Og eir gu og sgu eim dgum engum fr neinu v, sem eir hfu s.


Jess lknar svein

37Daginn eftir, er eir fru ofan af fjallinu, kom mikill mannfjldi mti honum. 38Og maur nokkur r mannfjldanum hrpar: "Meistari, g bi ig a lta son minn, v a hann er einkabarni mitt. 39a er andi, sem grpur hann, og pir hann skyndilega. Hann teygir hann svo a hann froufellir, og vkur varla fr honum og er a gjra t af vi hann. 40g ba lrisveina na a reka hann t, en eir gtu a ekki."

41Jess svarai: ", vantra og rangsnna kynsl, hversu lengi g a vera hj yur og umbera yur? Fr hinga son inn."

42egar hann var a koma, slengdi illi andinn honum fltum og teygi hann kaflega. En Jess hastai hreina andann, lknai sveininn og gaf hann aftur fur hans. 43Og allir undruust strum veldi Gus.


eir skildu ekki

er allir du allt a, er hann gjri, sagi hann vi lrisveina sna: 44"Festi essi or huga: ,Mannssonurinn verur framseldur manna hendur.'" 45En eir skildu ekki essi or, og etta var eim huli, svo a eir skynjuu a ekki. Og eir oru ekki a spyrja hann um etta.


Hver er mestur

46S spurning kom fram meal eirra, hver eirra vri mestur. 47Jess vissi, hva eir hugsuu hjrtum snum, og tk lti barn, setti a hj sr 48og sagi vi : "Hver sem tekur vi essu barni mnu nafni, tekur vi mr, og hver sem tekur vi mr, tekur vi eim, er sendi mig. v a s sem minnstur er meal yar allra, hann er mestur."


S sem er ekki mti yur

49Jhannes tk til mls: "Meistari, vr sum mann reka t illa anda nu nafni, og vildum vr varna honum ess, af v a hann fylgir oss ekki."

50En Jess sagi vi hann: "Varni ess ekki. S sem er ekki mti yur, er me yur."


Upp til Jersalem

51N fullnaist brtt s tmi, er hann skyldi upp numinn vera. Beindi hann augum til Jersalem, einrinn a fara anga. 52Og hann lt sendiboa fara undan sr. eir fru og komu Samverjaorp nokkurt til a ba honum gistingu. 53En eir tku ekki vi honum, v hann var lei til Jersalem. 54egar lrisveinar hans, eir Jakob og Jhannes, su a, sgu eir: "Herra, eigum vr a bja, a eldur falli af himni og tortmi eim?"

55En hann sneri sr vi og vtai [og sagi: "Ekki viti i, hvers anda i eru. 56Mannssonurinn er ekki kominn til a tortma mannslfum, heldur til a frelsa."] Og eir fru anna orp.


Fylg mr

57egar eir voru fer veginum, sagi maur nokkur vi hann: "g vil fylgja r, hvert sem fer."

58Jess sagi vi hann: "Refar eiga greni og fuglar himins hreiur, en Mannssonurinn hvergi hfi snu a a halla." 59Vi annan sagi hann: "Fylg mr!"

S mlti: "Herra, leyf mr fyrst a fara og jara fur minn."

60Jess svarai: "Lt hina dauu jara sna dauu, en far og boa Gus rki."

61Enn annar sagi: "g vil fylgja r, herra, en leyf mr fyrst a kveja flk mitt heima."

62En Jess sagi vi hann: "Enginn, sem leggur hnd plginn og horfir aftur, er hfur Gus rki."


Uppskeran er mikil

10
1Eftir etta kvaddi Drottinn til ara, sjtu og tvo a tlu, og sendi undan sr, tvo og tvo, hverja borg og sta, sem hann tlai sjlfur a koma til. 2Og hann sagi vi : "Uppskeran er mikil, en verkamenn fir. Biji v herra uppskerunnar a senda verkamenn til uppskeru sinnar. 3Fari! g sendi yur eins og lmb meal lfa. 4Hafi ekki pyngju, ekki mal n sk, og heilsi engum leiinni. 5Hvar sem r komi hs, segi fyrst: ,Friur s me essu hsi.' 6Og s ar friar sonur, mun friur yar hvla yfir honum, ella hverfa aftur til yar. 7Veri um kyrrt sama hsi, neyti ess, sem ar er fram boi mat og drykk. Verur er verkamaurinn launa sinna. Eigi skulu r flytjast hs r hsi. 8Og hvar sem r komi borg og teki er vi yur, neyti ess, sem fyrir yur er sett. 9Lkni , sem ar eru sjkir, og segi eim: ,Gus rki er komi nnd vi yur.' 10En hvar sem r komi borg og eigi er vi yur teki, fari t strtin og segi: 11,Jafnvel a dust, sem loir vi ftur vora r borg yar, urrkum vr af oss handa yur. Viti samt etta, a Gus rki er komi nnd.' 12g segi yur: Brilegra mun Sdmu eim degi en eirri borg.


S sem hafnar mr

13Vei r, Korasn! Vei r, Betsada! Ef gjrst hefu Trus og Sdon kraftaverkin, sem gjrust ykkur, hefu eir lngu irast og seti sekk og sku. 14En Trus og Sdon mun brilegra dminum en ykkur. 15Og Kapernaum! Verur hafin til himins? Nei, til heljar mun r steypt vera.

16S sem yur hlir, hlir mig, og s sem yur hafnar, hafnar mr. En s sem hafnar mr, hafnar eim er sendi mig."


eir sjtu og tveir koma aftur

17N komu eir sjtu og tveir aftur me fgnui og sgu: "Herra, jafnvel illir andar eru oss undirgefnir nu nafni."

18En hann mlti vi : "g s Satan hrapa af himni sem eldingu. 19g hef gefi yur vald a stga hggorma og spordreka og yfir llu vinarins veldi. Alls ekkert mun yur mein gjra. 20Glejist samt ekki af v, a andarnir eru yur undirgefnir, glejist llu heldur af hinu, a nfn yar eru skr himnunum."


g vegsama ig, fair

21 smu stundu var hann glaur heilgum anda og sagi: "g vegsama ig, fair, herra himins og jarar, a hefur huli etta spekingum og hyggindamnnum, en opinbera a smlingjum. J, fair, svo var r knanlegt.

22Allt er mr fali af fur mnum, og enginn veit, hver sonurinn er, nema fairinn, n hver fairinn er, nema sonurinn og s sem sonurinn vill opinbera hann."


Sl eru au augu

23Og hann sneri sr a lrisveinum snum og sagi vi einslega: "Sl eru au augu, sem sj a sem r sji. 24v a g segi yur: Margir spmenn og konungar vildu sj a sem r sji, en su a ekki, og heyra a sem r heyri, en heyru a ekki."


Hva g a gjra?

25Lgvitringur nokkur st fram, vildi freista hans og mlti: "Meistari, hva g a gjra til ess a last eilft lf?"

26Jess sagi vi hann: "Hva er rita lgmlinu? Hvernig lest ?"

27Hann svarai: "Elska skalt Drottin, Gu inn, af llu hjarta nu, allri slu inni, llum mtti num og llum huga num, og nunga inn eins og sjlfan ig."

28Jess sagi vi hann: " svarair rtt. Gjr etta, og munt lifa."

29En hann vildi rttlta sjlfan sig og sagi vi Jes: "Hver er nungi minn?"

30v svarai Jess svo: "Maur nokkur fr fr Jersalem ofan til Jerk og fll hendur rningjum. eir flettu hann klum og bru hann, hurfu brott san og ltu hann eftir dauvona. 31Svo vildi til, a prestur nokkur fr ofan sama veg og s manninn, en sveigi fram hj. 32Eins kom og levti ar a, s hann og sveigi fram hj. 33En Samverji nokkur, er var fer, kom a honum, og er hann s hann, kenndi hann brjsti um hann, 34gekk til hans, batt um sr hans og hellti au vismjri og vni. Og hann setti hann sinn eigin eyk, flutti hann til gistihss og lt sr annt um hann. 35Daginn eftir tk hann upp tvo denara, fkk gestgjafanum og mlti: ,Lt r annt um hann og a sem kostar meiru til, skal g borga r, egar g kem aftur.'

36Hver essara riggja snist r hafa reynst nungi eim manni, sem fll hendur rningjum?"

37Hann mlti: "S sem miskunnarverki gjri honum."

Jess sagi vi hann: "Far og gjr hi sama."


Eitt er nausynlegt

38 fer eirra kom Jess orp nokkurt, og kona a nafni Marta bau honum heim. 39Hn tti systur, er Mara ht, og settist hn vi ftur Drottins og hlddi or hans. 40En Marta lagi allan hug a veita sem mesta jnustu. Og hn gekk til hans og mlti: "Herra, hirir eigi um a, a systir mn ltur mig eina um a jna gestum? Seg henni a hjlpa mr."

41En Drottinn svarai henni: "Marta, Marta, ert hyggjufull og mist mrgu, 42en eitt er nausynlegt. Mara valdi ga hlutskipti. a verur ekki fr henni teki."


Kenn oss a bija

11
1Svo bar vi, er Jess var sta einum a bijast fyrir, a einn lrisveina hans sagi vi hann, er hann lauk bn sinni: "Herra, kenn oss a bija, eins og Jhannes kenndi lrisveinum snum."

2En hann sagi vi : "egar r bijist fyrir, segi:

Fair,
helgist itt nafn,
til komi itt rki,
3 gef oss hvern dag vort daglegt brau.
4 Fyrirgef oss vorar syndir,
enda fyrirgefum vr llum vorum skuldunautum.
Og eigi lei oss freistni."


Biji og yur mun gefast

5Og hann sagi vi : "N einhver yar vin og fer til hans um mintti og segir vi hann: ,Vinur, lnau mr rj brau, 6v a vinur minn er kominn til mn r fer og g hef ekkert a bera bor fyrir hann.' 7Mundi hinn svara inni: ,Gjr mr ekki ni. a er bi a loka dyrum og brn mn og g komin rmi. g get ekki fari ftur a f r brau'? 8g segi yur, tt hann fari ekki ftur og fi honum brau vegna vinfengis eirra, fer hann samt fram r sakir leitni hans og fr honum eins mrg og hann arf.

9Og g segi yur: Biji, og yur mun gefast, leiti, og r munu finna, kni , og fyrir yur mun upp loki vera. 10v a hver s last, sem biur, s finnur, sem leitar, og fyrir eim, sem knr, mun upp loki vera. 11Er nokkur s fair yar meal, a hann gefi syni snum, er biur um fisk, hggorm stainn, 12ea spordreka, ef hann biur um egg? 13Fyrst r, sem eru vondir, hafi vit a gefa brnum yar gar gjafir, hve miklu fremur mun fairinn himneski gefa eim heilagan anda, sem bija hann."


Gus rki komi

14Jess var a reka t illan anda, og var s mllaus. egar illi andinn var t farinn, tk mlleysinginn a mla, og undraist mannfjldinn. 15En sumir eirra sgu: "Me fulltingi Beelsebls, hfingja illra anda, rekur hann t illu andana." 16En arir vildu freista hans og krfu hann um tkn af himni.

17En hann vissi hugrenningar eirra og sagi vi : "Hvert a rki, sem er sjlfu sr sundurykkt, leggst aun, og hs fellur hs. 18S n Satan sjlfum sr sundurykkur, hvernig fr rki hans staist - fyrst r segi, a g reki illu andana t me fulltingi Beelsebls? 19En reki g illu andana t me fulltingi Beelsebls, me hverju reka yar menn t? v skulu eir vera dmarar yar. 20En ef g rek illu andana t me fingri Gus, er Gus rki egar yfir yur komi.

21egar sterkur maur, alvopnaur, varveitir hs sitt, er allt frii, sem hann , 22en rist annar honum sterkari hann og sigri hann, tekur s alvpni hans, er hann treysti , og skiptir herfanginu.

23Hver sem er ekki me mr, er mti mr, og hver sem safnar ekki saman me mr, hann sundurdreifir.


Slir eir, sem heyra Gus or

24egar hreinn andi fer t af manni, reikar hann um eyihrjstur og leitar hlis. Og er hann finnur a ekki, segir hann: ,g vil hverfa aftur hs mitt, aan sem g fr.' 25Og er hann kemur og finnur a spa og prtt, 26fer hann og tekur me sr sj ara anda sr verri, og eir fara inn og setjast ar a, og verur svo hlutur ess manns verri eftir en ur."

27Er hann mlti etta, hf kona ein mannfjldanum upp rdd sna og sagi vi hann: "Sll er s kviur, er ig bar, og au brjst, er mylktir."

28Hann sagi: "J, v slir eru eir, sem heyra Gus or og varveita a."


Hr er meira

29egar flki yrptist ar a, tk hann svo til ora: "essi kynsl er vond kynsl. Hn heimtar tkn, en eigi verur henni anna tkn gefi en tkn Jnasar. 30v Jnas var Ninvemnnum tkn, og eins mun Mannssonurinn vera essari kynsl. 31Drottning Suurlanda mun rsa upp dminum samt mnnum essarar kynslar og sakfella , v a hn kom fr endimrkum jarar a heyra speki Salmons, og hr er meira en Salmon. 32Ninvemenn munu koma fram dminum samt kynsl essari og sakfella hana, v a eir gjru irun vi prdikun Jnasar, og hr er meira en Jnas.


Auga er lampi lkamans

33Enginn kveikir ljs og setur a felur n undir mliker, heldur ljsastiku, svo a eir, sem inn koma, sji ljsi. 34Auga itt er lampi lkamans. egar auga itt er heilt, er og allur lkami inn bjartur, en s a spillt, er og lkami inn dimmur. 35Gt v ess, a ljsi r s ekki myrkur. 36S v lkami inn allur bjartur og hvergi myrkur honum, verur hann allur birtu, eins og egar lampi lsir ig me loga snum."


Hi ytra og innra

37 er hann hafi etta mlt, bau farsei nokkur honum til dagverar hj sr. Hann kom og settist til bors. 38Farseinn s, a hann tk ekki handlaugar undan mltinni, og furai hann v. 39Drottinn sagi vi hann: "r farsear, r hreinsi bikarinn og fati utan, en hi innra eru r fullir yfirgangs og illsku. 40r heimskingjar, hefur s, sem gjri hi ytra, ekki einnig gjrt hi innra? 41En gefi ftkum a, sem er lti, og er allt yur hreint.

42En vei yur, r farsear! r gjaldi tund af myntu og ru og alls kyns matjurtum, en hiri ekki um rttlti og krleika Gus. etta ber a gjra og hitt eigi gjrt a lta. 43Vei yur, r farsear! Yur er ljft a skipa sta bekk samkundum og lta heilsa yur torgum. 44Vei yur, v r eru eins og duldar grafir, sem menn ganga yfir n ess a vita."

45 tk lgvitringur einn til ora: "Meistari, meiir oss lka me v, sem segir."

46En Jess mlti: "Vei yur lka, r lgvitringar! r leggi menn ltt brar byrar, og sjlfir snerti r ekki byrarnar einum fingri. 47Vei yur! r hlai upp grafir spmannanna, sem feur yar lfltu. 48annig beri r vitni um athafnir fera yar og samykki r. eir lfltu , en r hlai upp grafirnar. 49ess vegna hefur og speki Gus sagt: ,g mun senda eim spmenn og postula, og suma eirra munu eir lflta og ofskja.' 50annig verur kynsl essi krafin um bl allra spmannanna, er thellt hefur veri fr grundvllun heims, 51fr bli Abels til bls Sakara, sem drepinn var milli altarisins og musterisins. J, segi g yur, ess mun krafist vera af essari kynsl.

52Vei yur, r lgvitringar! r hafi teki brott lykil ekkingarinnar. Sjlfir hafi r ekki gengi inn, og eim hafi r varna, sem inn vildu ganga."

53Og er hann var farinn t aan, tku frimenn og farsear a ganga hart a honum og spyrja hann aula um margt 54og sitja um a veia eitthva af vrum hans.


Vara vi hrsni

12
1Flk hafi n flykkst a tugum sunda, svo a nrri tr hver annan undir.

Jess tk a tala, fyrst til lrisveina sinna: "Varist srdeig farsea, sem er hrsnin. 2Ekkert er huli, sem eigi verur opinbert, n leynt, er eigi verur kunnugt. 3v mun allt a, sem r hafi tala myrkri, heyrast birtu, og a, sem r hafi hvsla herbergjum, mun kunngjrt kum uppi.


Hvern ber a hrast?

4a segi g yur, vinir mnir: Hrist ekki , sem lkamann deya og f a v bnu ekki meira a gjrt. 5g skal sna yur, hvern r eigi a hrast. Hrist ann, er hefur vald a deya og a v bnu varpa helvti. J, g segi yur, hrist hann.

6Eru ekki fimm sprvar seldir fyrir tvo smpeninga? Og er ekki einn eirra gleymdur Gui. 7Hrin hfi yar eru jafnvel ll talin. Veri hrddir, r eru meira verir en margir sprvar.


A kannast vi Krist fyrir mnnum

8En g segi yur: Hvern ann sem kannast vi mig fyrir mnnum, mun og Mannssonurinn kannast vi fyrir englum Gus. 9En eim sem afneitar mr fyrir mnnum, mun afneita vera fyrir englum Gus.

10Hverjum sem mlir gegn Mannssyninum, verur a fyrirgefi, en eim sem lastmlir gegn heilgum anda, verur ekki fyrirgefi.

11Og egar eir leia yur fyrir samkundur, hfingja og yfirvld, hafi ekki hyggjur af v, hvernig ea me hverju r eigi a verja yur ea hva r eigi a segja. 12v a heilagur andi mun kenna yur eirri stundu, hva segja ber."


Rki bndinn

13Einn r mannfjldanum sagi vi hann: "Meistari, seg brur mnum a skipta me mr arfinum."

14Hann svarai honum: "Maur, hver hefur sett mig dmara ea skiptaranda yfir ykkur?" 15Og hann sagi vi : "Gti yar, og varist alla girnd. Enginn iggur lf af eigum snum, tt auugur s."

16 sagi hann eim dmisgu essa: "Maur nokkur rkur tti land, er hafi bori mikinn vxt. 17Hann hugsai me sr: ,Hva g a gjra? N get g hvergi komi fyrir afurum mnum.' 18Og hann sagi: ,etta gjri g: g rf hlur mnar og reisi arar strri, og anga safna g llu korni mnu og aufum. 19Og g segi vi slu mna: Sla mn, n tt mikinn au til margra ra, hvl ig n, et og drekk og ver gl.'

20En Gu sagi vi hann: ,Heimskingi, essari nttu verur sl n af r heimtu, og hver fr a, sem hefur afla?' 21Svo fer eim er safnar sr f, en er ekki rkur hj Gui."


Ekki hyggjufullir

22Og hann sagi vi lrisveina sna: "v segi g yur: Veri ekki hyggjufullir um lf yar, hva r eigi a eta, n heldur um lkama yar, hverju r eigi a klast. 23Lfi er meira en fan og lkaminn meira en klin. 24Hyggi a hrfnunum. Hvorki s eir n uppskera, eigi hafa eir forabr ea hlu, og Gu fir . Hve miklum mun eru r fremri fuglunum! 25Og hver yar getur me hyggjum auki spnn vi aldur sinn? 26Fyrst r n orki ekki svo litlu, hv lti r allt hitt valda yur hyggjum? 27Hyggi a liljunum, hversu r vaxa. Hvorki vinna r n spinna. En g segi yur: Jafnvel Salmon allri sinni dr var ekki svo binn sem ein eirra.

28Fyrst Gu skrir svo grasi vellinum, sem dag stendur, en morgun verur ofn kasta, hve miklu fremur mun hann kla yur, r trlitlir!

29Hafi ekki hugann vi, hva r eigi a eta og hva a drekka, og kvi engu. 30Allt etta stunda heiingjar heimsins, en fair yar veit, a r arfnist essa. 31Leiti heldur rkis hans, og mun etta veitast yur a auki.


Fjrsjur, sem fyrnist ekki

32Vertu ekki hrdd, litla hjr, v a fur yar hefur knast a gefa yur rki. 33Selji eigur yar og gefi lmusu, fi yur pyngjur, er fyrnast ekki, fjrsj himnum, er rtur ekki, ar sem jfur fr eigi nnd komist n mlur spillt. 34v hvar sem fjrsjur yar er, ar mun og hjarta yar vera.


Veri vibnir

35Veri gyrtir um lendar, og lti ljs yar loga, 36og veri lkir jnum, er ba ess, a hsbndi eirra komi r brkaupi og eir geti loki upp fyrir honum um lei og hann kemur og knr dyra. 37Slir eru eir jnar, sem hsbndinn finnur vakandi, er hann kemur. Sannlega segi g yur, hann mun gyra sig belti, lta setjast a bori og koma og jna eim. 38Og komi hann um mintti ea sar og finni vakandi, slir eru eir . 39a skilji r, a hsrandi lti ekki brjtast inn hs sitt, ef hann vissi, hvaa stundu jfurinn kmi. 40Veri r og vibnir, v a Mannssonurinn kemur eirri stundu, sem r tli eigi."

41 spuri Ptur: "Herra, mlir essa lkingu til vor ea til allra?"

42Drottinn mlti: "Hver er s tri og hyggni rsmaur, sem hsbndinn setur yfir hj sn a gefa eim skammtinn rttum tma? 43Sll er s jnn, er hsbndinn finnur breyta svo, er hann kemur. 44g segi yur me sanni: Hann mun setja hann yfir allar eigur snar. 45En ef s jnn segir hjarta snu: ,a dregst, a hsbndi minn komi,' og tekur a berja jna og ernur, eta og drekka og vera lvaur, 46 mun hsbndi ess jns kom eim degi, er hann vntir ekki, eirri stundu, er hann veit ekki, hggva hann og lta hann f hlut me trum.

47S jnn, sem veit vilja hsbnda sns og hefur ekki vibna n gjrir vilja hans, mun barinn mrg hgg. 48En hinn, sem veit hann ekki, en vinnur til refsingar, mun barinn f hgg. Hver sem miki er gefi, verur mikils krafinn, og af eim verur meira heimta, sem meira er l.


Eldur jru

49g er kominn a varpa eldi jru. Hversu vildi g, a hann vri egar kveiktur! 50Skrn g a skrast. Hversu ungt er mr, uns hn er fullnu.

51tli r, a g s kominn a fra fri jru? Nei, segi g yur, heldur sundurykki. 52Upp fr essu vera fimm sama hsi sundurykkir, rr vi tvo og tveir vi rj, 53fair vi son og sonur vi fur, mir vi dttur og dttir vi mur, tengdamir vi tengdadttur sna og tengdadttir vi tengdamur."


Tkn tmanna

54Hann sagi og vi flki: " er r sji sk draga upp vestri, segi r jafnskjtt: ,N fer a rigna.' Og svo verur. 55Og egar vindur bls af suri, segi r: ,N kemur hiti.' Og svo fer. 56Hrsnarar, tlit lofts og jarar kunni r a ra, en hvernig er v fari, a r kunni ekki a meta ennan tma?

57Hv dmi r ekki af sjlfum yur, hva rtt s? 58egar fer me andstingi num fyrir yfirvald, kostau kapps um a leiinni a n sttum vi hann, til ess a hann dragi ig ekki fyrir dmarann, dmarinn afhendi ig blinum, og bullinn varpi r fangelsi. 59g segi r, eigi munt komast t aan, fyrr en hefur borga sasta eyri."


Ef r gjri ekki irun

13
1 sama mund komu einhverjir og sgu honum fr Galleumnnunum, a Platus hefi blanda bli eirra frnir eirra. 2Jess mlti vi : "Haldi r, a essir Galleumenn hafi veri meiri syndarar en allir arir Galleumenn, fyrst eir uru a ola etta? 3Nei, segi g yur, en ef r gjri ekki irun, munu r allir farast eins. 4Ea eir tjn, sem turninn fll yfir Slam og var a bana, haldi r, a eir hafi veri sekari en allir eir menn, sem Jersalem ba? 5Nei, segi g yur, en ef r gjri ekki irun, munu r allir farast eins."


Enn etta r

6En hann sagi essa dmisgu: "Maur nokkur tti fkjutr grursett vngari snum. Hann kom og leitai vaxtar v og fann ekki. 7Hann sagi vi vngarsmanninn: , rj r hef g n komi og leita vaxtar fkjutr essu og ekki fundi. Hgg a upp. Hv a a spilla jrinni?' 8En hann svarai honum: ,Herra, lt a standa enn etta r, ar til g hef grafi um a og bori a bur. 9M vera a a beri vxt san. Annars skaltu hggva a upp.'"


Leyst r fjtrum

10Jess var a kenna hvldardegi samkundu einni. 11ar var kona nokkur. tjn r hafi hn veri haldin sjkleiks anda og var kreppt og alls fr a rtta sig upp. 12Jess s hana og kallai hana til sn og sagi vi hana: "Kona, ert laus vi sjkleik inn!" 13 lagi hann hendur yfir hana, og jafnskjtt rttist hn og lofai Gu.

14En samkundustjrinn reiddist v, a Jess lknai hvldardegi, og mlti til flksins: "Sex daga skal vinna, komi og lti lkna yur og ekki hvldardegi."

15Drottinn svarai honum: "Hrsnarar, leysir ekki hver yar hvldardegi naut sitt ea asna af stalli og leiir til vatns? 16En essi kona, sem er dttir Abrahams og Satan hefur fjtra full tjn r, mtti hn ekki leyst vera r fjtrum essum hvldardegi?" 17Vi essi or hans uru allir mtstumenn hans sneyptir, en allur lur fagnai yfir llum eim drarverkum, er hann gjri.


Hverju er Gus rki lkt?

18Hann sagi n: "Hverju er Gus rki lkt? Vi hva g a lkja v? 19Lkt er a mustarskorni, sem maur tk og si jurtagar sinn. a x og var tr og fuglar himins hreiruu sig greinum ess."

20Og aftur sagi hann: "Vi hva g a lkja Gus rki? 21Lkt er a srdeigi, er kona tk og fl rem mlum mjls, uns a srist allt."


A komast inn

22Og hann hlt fram til Jersalem, fr um borgir og orp og kenndi. 23Einhver sagi vi hann: "Herra, eru eir fir, sem hlpnir vera?"

Hann sagi vi : 24"Kosti kapps um a komast inn um rngu dyrnar, v margir, segi g yur, munu reyna a komast inn og ekki geta. 25egar hsbndinn stendur upp og lokar dyrum og r taki a standa fyrir utan og knja dyr og segja: ,Herra, ljk upp fyrir oss!' mun hann svara yur: ,g veit ekki, hvaan r eru.' 26 munu r segja: ,Vr hfum eti og drukki me r, og kenndir gtum vorum.' 27Og hann mun svara: ,g segi yur, g veit ekki, hvaan r eru, fari fr mr allir illgjramenn!' 28ar verur grtur og gnstran tanna, er r sji Abraham, sak og Jakob og alla spmennina Gus rki, en yur t rekna. 29 munu menn koma fr austri og vestri, fr norri og suri og sitja til bors Gus rki. 30En til eru sastir, er vera munu fyrstir, og til eru fyrstir, er vera munu sastir."


r vildu eigi

31 eirri stundu komu nokkrir farsear og sgu vi hann: "Far og hald brott han, v a Herdes vill drepa ig."

32Og hann sagi vi : "Fari og segi ref eim: , dag og morgun rek g t illa anda og lkna og rija degi mun g marki n.' 33En mr ber a halda fram fer minni dag og morgun og nsta dag, v a eigi hfir, a spmaur bi daua annars staar en Jersalem.

34Jersalem, Jersalem! , sem lfltur spmennina og grtir , sem sendir eru til n! Hversu oft vildi g safna brnum num eins og hnan ungum snum undir vngi sr, og r vildu eigi. 35Hs yar verur eyi lti. g segi yur: r munu eigi sj mig, fyrr en ar er komi, a r segi: ,Blessaur s s er kemur, nafni Drottins!'"


Gtu engu svara

14
1Hvldardag nokkurn kom Jess hs eins af hfingjum farsea til mltar, og hfu eir gtur honum. 2 var ar frammi fyrir honum maur einn vatnssjkur. 3Jess tk til mls og sagi vi lgvitringana og farseana: "Er leyfilegt a lkna hvldardegi ea ekki?"

4eir gu vi. En hann tk honum, lknai hann og lt hann fara. 5Og Jess mlti vi : "N einhver yar asna ea naut, sem fellur brunn, mun hann ekki ara draga a upp, tt hvldardagur s?"

6eir gtu engu svara essu.


Set ig ekki hefarsti

7Jess gaf v gtur, hvernig eir, sem bonir voru, vldu sr hefarstin, tk dmi og sagi vi : 8"egar einhver bur r til brkaups, set ig ekki hefarsti. Svo getur fari, a manni r fremri a viringu s boi, 9og s komi, er ykkur bau, og segi vi ig: ,oka fyrir manni essum.' verur me kinnroa a taka ysta sti. 10Far heldur, er r er boi, og set ig ysta sti, svo a s sem bau r segi vi ig, egar hann kemur: ,Vinur, flyt ig hrra upp!' Mun r viring veitast frammi fyrir llum, er sitja til bors me r. 11v a hver sem upp hefur sjlfan sig, mun aumktur vera, en s sem aumkir sjlfan sig, mun upp hafinn vera."

12 sagi hann vi gestgjafa sinn: "egar heldur midegisver ea kvldver, bj hvorki vinum num n brrum, ttingjum n rkum ngrnnum. eir bja r aftur, og fr endurgjald. 13egar gjrir veislu, bj ftkum og rkumla, hltum og blindum, 14og munt sll vera, v eir geta ekki endurgoldi r, en fr a endurgoldi upprisu rttltra."


Vonsvikinn veitandi

15egar einn eirra, er a bori stu, heyri etta, sagi hann vi Jes: "Sll er s, sem neytir braus Gus rki."

16Jess sagi vi hann: "Maur nokkur gjri mikla kvldmlt og bau mrgum. 17Er stundin kom, a veislan skyldi vera, sendi hann jn sinn a segja eim, er bonir voru: ,Komi, n er allt tilbi.' 18En eir tku allir a afsaka sig einum munni. Hinn fyrsti sagi vi hann: ,g hef keypt akur og ver a fara og lta hann. g bi ig, haf mig afsakaan.' 19Annar sagi: ,g hef keypt fimm tvenndir akneyta og er frum a reyna au. g bi ig, haf mig afsakaan.' 20Og enn annar sagi: ,Konu hef g eignast, ekki get g komi.'

21jnninn kom og tji herra snum etta. reiddist hsbndinn og sagi vi jn sinn: ,Far fljtt t strti og gtur borgarinnar, og lei inn hinga ftka, rkumla, blinda og halta.' 22Og jnninn sagi: ,Herra, a er gjrt, sem baust, og enn er rm.' 23 sagi hsbndinn vi jninn: ,Far t um brautir og geri og rstu eim a koma inn, svo a hs mitt fyllist. 24v g segi yur, a enginn eirra manna, er bonir voru, mun smakka kvldmlt mna.'"


A segja skili vi allt

25Mikill fjldi flks var honum samfera. Hann sneri sr vi og sagi vi : 26"Ef einhver kemur til mn og hatar ekki fur sinn og mur, konu og brn, brur og systur og enda sitt eigi lf, s getur ekki veri lrisveinn minn. 27Hver sem ber ekki sinn kross og fylgir mr, getur ekki veri lrisveinn minn.

28Hver yar sest ekki fyrst vi, ef hann tlar a reisa turn, og reiknar kostnainn, hvort hann eigi ng til a ljka verkinu? 29Ella m svo fara, a hann leggi undirstu, en fi ekki vi loki, og allir, sem a sj, taki a spotta hann 30og segja: ,essi maur fr a byggja, en gat ekki loki.'

31Ea hvaa konungur fer me hernai gegn rum konungi og sest ekki fyrst vi og rgast um, hvort honum s frt a mta me tu sundum eim er fer mti honum me tuttugu sundir? 32S svo ekki, gerir hann menn fund hans, mean hann er enn langt undan, og spyr um friarkosti. 33annig getur enginn yar veri lrisveinn minn, nema hann segi skili vi allt sem hann .

34Salti er gott, en ef salti sjlft dofnar, me hverju a krydda a? 35Hvorki er a hft tn n tahaug. v er fleygt. Hver sem eyru hefur a heyra, hann heyri."


Tndur sauur

15
1Allir tollheimtumenn og bersyndugir komu til Jes a hla hann, 2en farsear og frimenn muust vi v og sgu: "essi maur tekur a sr syndara og samneytir eim."

3En hann sagi eim essa dmisgu: 4"N einhver yar hundra saui og tnir einum eirra. Skilur hann ekki nutu og nu eftir bygginni og fer eftir eim, sem tndur er, ar til hann finnur hann? 5Og glaur leggur hann sauinn herar sr, er hann finnur hann. 6egar hann kemur heim, kallar hann saman vini sna og ngranna og segir vi : ,Samglejist mr, v a g hef fundi sauinn minn, sem tndur var.' 7g segi yur, annig verur meiri fgnuur himni yfir einum syndara, sem gjrir irun, en yfir nutu og nu rttltum, sem ekki hafa irunar rf.


Tnd drakma

8Ea kona, sem tu drkmur og tnir einni drkmu, kveikir hn ekki lampa, spar hsi og leitar vandlega, uns hn finnur hana? 9Og er hn hefur fundi hana, kallar hn saman vinkonur snar og grannkonur og segir: ,Samglejist mr, v a g hef fundi drkmuna, sem g tndi.' 10g segi yur: annig verur fgnuur me englum Gus yfir einum syndara, sem gjrir irun."


Tveir synir

11Enn sagi hann: "Maur nokkur tti tvo sonu. 12S yngri eirra sagi vi fur sinn: ,Fair, lt mig f ann hluta eignanna, sem mr ber.' Og hann skipti me eim eigum snum. 13Fum dgum sar tk yngri sonurinn allt f sitt og fr burt fjarlgt land. ar sai hann eigum snum hfsmum lifnai. 14En er hann hafi llu eytt, var miki hungur v landi, og hann tk a la skort. 15Fr hann og settist upp hj manni einum v landi. S sendi hann t lendur snar a gta svna. 16 langai hann a seja sig drafinu, er svnin tu, en enginn gaf honum.

17En n kom hann til sjlfs sn og sagi: ,Hve margir eru daglaunamenn fur mns og hafa gng matar, en g ferst hr r hungri! 18N tek g mig upp, fer til fur mns og segi vi hann: Fair, g hef syndga mti himninum og gegn r. 19g er ekki framar verur a heita sonur inn. Lt mig vera sem einn af daglaunamnnum num.'

20Og hann tk sig upp og fr til fur sns. En er hann var enn langt burtu, s fair hans hann og kenndi brjsti um hann, hljp og fll um hls honum og kyssti hann. 21En sonurinn sagi vi hann: ,Fair, g hef syndga mti himninum og gegn r. g er ekki framar verur a heita sonur inn.' 22 sagi fair hans vi jna sna: ,Komi fljtt me hina bestu skikkju og fri hann , dragi hring hnd hans og sk ftur honum. 23Ski og aliklfinn og sltri, vr skulum eta og gjra oss glaan dag. 24v a essi sonur minn var dauur og er lifnaur aftur. Hann var tndur og er fundinn.' Tku menn n a gjra sr glaan dag.

25En eldri sonur hans var akri. egar hann kom og nlgaist hsi, heyri hann hljfrasltt og dans. 26Hann kallai einn piltanna og spuri, hva um vri a vera. 27Hann svarai: ,Brir inn er kominn, og fair inn hefur sltra aliklfinum, af v a hann heimti hann heilan heim.'

28 reiddist hann og vildi ekki fara inn. En fair hans fr t og ba hann koma. 29En hann svarai fur snum: ,N er g binn a jna r ll essi r og hef aldrei breytt t af boum num, og mr hefur aldrei gefi kiling, a g gti glatt mig me vinum mnum. 30En egar hann kemur, essi sonur inn, sem hefur sa eigum num me skkjum, sltrar aliklfinum fyrir hann.' 31Hann sagi vi hann: ,Barni mitt, ert alltaf hj mr, og allt mitt er itt. 32En n var a halda ht og fagna, v hann brir inn, sem var dauur, er lifnaur aftur, hann var tndur og er fundinn.'"


Gjr reikningsskil

16
1Enn sagi hann vi lrisveina sna: "Maur nokkur rkur hafi rsmann, og var s sakaur vi hann um a, a hann sai eigum hans. 2Hann kallai hann fyrir sig og sagi vi hann: ,Hva er etta, er g heyri um ig? Gjr reikningsskil rsmennsku innar, v getur ekki veri rsmaur lengur.' 3Rsmaurinn sagi vi sjlfan sig: ,Hva g a gjra, fyrst hsbndi minn sviptir mig rsmennskunni? Ekki orka g a grafa og skmm ykir mr a betla. 4N s g, hva g gjri, til ess a menn taki vi mr hs sn, egar g ver sviptur rsmennskunni.'

5Hann kallai n skuldunauta hsbnda sns, hvern og einn. Vi ann fyrsta sagi hann: ,Hve miki skuldar hsbnda mnum?' 6Hann svarai: ,Hundra kvartil vismjrs.' Hann mlti vi hann: ,Tak skuldabrf itt, set ig niur og skrifa sem skjtast fimmtu.' 7San sagi hann vi annan: ,En hva skuldar ?' Hann svarai: ,Hundra tunnur hveitis.' Og hann sagi honum: ,Tak skuldabrf itt og skrifa ttatu.'

8Og hsbndinn hrsai ranglta rsmanninum fyrir a hafa breytt knlega. v a brn essa heims eru knni skiptum vi sna kynsl en brn ljssins.

9Og g segi yur: Afli yur vina me hinum ranglta mammn, svo a eir taki vi yur eilfar tjaldbir, egar honum sleppir.


Trr v smsta

10S sem er trr v smsta, er einnig trr miklu, og s sem er trr v smsta, er og trr miklu. 11Ef r reynist ekki trir hinum ranglta mammn, hver trir yur fyrir snnum aui? 12Og ef r reynist ekki trir v sem annars er, hver gefur yur a, sem yar er?

13Enginn jnn getur jna tveimur herrum. Annahvort hatar hann annan og elskar hinn ea ist annan og afrkir hinn. r geti ekki jna Gui og mammn."


Gu ekkir hjrtu yar

14En farsearnir, sem voru menn fgjarnir, heyru etta og gjru gys a honum. 15En hann sagi vi : "r eru eir, sem rttlti sjlfa yur augum manna, en Gu ekkir hjrtu yar. v a, sem htt er a dmi manna, er viurstygg augum Gus.

16Lgmli og spmennirnir n fram til Jhannesar. aan fr er flutt fagnaarerindi Gus rkis, og hver maur vill ryjast ar inn.

17En a er auveldara, a himinn og jr li undir lok, en einn stafkrkur lgmlsins falli r gildi.

18Hver sem skilur vi konu sna og gengur a eiga ara, drgir hr, og hver sem gengur a eiga konu, sem skilin er vi mann, drgir hr.


Rkur og snauur

19Einu sinni var maur nokkur rkur, er klddist purpura og dru lni og lifi hvern dag drlegum fagnai. 20En ftkur maur, hlainn kaunum, l fyrir dyrum hans og ht s Lasarus. 21Feginn vildi hann seja sig v, er fll af bori rka mannsins, og jafnvel hundar komu og sleiktu kaun hans. 22En n gjrist a, a ftki maurinn d, og bru hann englar fam Abrahams. Rki maurinn d lka og var grafinn.

23Og helju, ar sem hann var kvlum, hf hann upp augu sn og s Abraham fjarska og Lasarus vi brjst hans. 24 kallai hann: ,Fair Abraham, miskunna mr, og send Lasarus, a hann dfi fingurgmi snum vatn og kli tungu mna, v g kvelst essum loga.'

25Abraham sagi: ,Minnstu ess, barn, a hlaust n gi, mean lifir, og Lasarus bl sama htt. N er hann hr huggaur, en kvelst. 26Auk alls essa er miki djp stafest milli vor og yar, svo a eir, er han vildu fara yfir til yar, geti a ekki, og eigi veri heldur komist aan yfir til vor.' 27En hann sagi: , bi g ig, fair, a sendir hann hs fur mns, 28en g fimm brur, til ess a vara vi, svo eir komi ekki lka ennan kvalasta.' 29En Abraham segir: ,eir hafa Mse og spmennina, hli eir eim.' 30Hinn svarai: ,Nei, fair Abraham, en ef einhver kmi til eirra fr hinum dauu, mundu eir gjra irun.' 31En Abraham sagi vi hann: ,Ef eir hla ekki Mse og spmnnunum, lta eir ekki heldur sannfrast, tt einhver rsi upp fr dauum.'"


Vei eim er veldur

17
1Hann sagi vi lrisveina sna: "Eigi verur umfli, a til ginninga komi, en vei eim er veldur. 2Betra vri honum a hafa mylnustein um hlsinn og vera varpa hafi en a tla einn af essum smlingjum til falls.


Fyrirgefning

3Hafi gt sjlfum yur. Ef brir inn syndgar, vta hann, og ef hann irast, fyrirgef honum. 4Og tt hann misgjri vi ig sj sinnum dag og sni sj sinnum aftur til n og segi: ,g irast,' skalt fyrirgefa honum."


Tr

5Postularnir sgu vi Drottin: "Auk oss tr!"

6En Drottinn sagi: "Ef r hefu tr eins og mustarskorn, gtu r sagt vi mrberjatr etta: ,Rf ig upp me rtum og fest rtur sjnum,' og a mundi hla yur.


jnusta

7Hafi einhver yar jn, er plgir ea hirir fna, segir hann vi hann, egar hann kemur inn af akri: ,Kom egar og set ig til bors'? 8Segir hann ekki fremur vi hann: ,B mr kvldver, gyr ig og jna mr, mean g et og drekk, san getur eti og drukki.' 9Og er hann akkltur jni snum fyrir a gjra a, sem boi var? 10Eins skulu r segja, er r hafi gjrt allt, sem yur var boi: ,ntir jnar erum vr, vr hfum gjrt a eitt, sem vr vorum skyldir a gjra.'"


Hvar eru hinir nu?

11Svo bar vi fer hans til Jersalem, a lei hans l mrkum Samaru og Galleu. 12Og er hann kom inn orp nokkurt, mttu honum tu menn lkrir. eir stu lengdar, 13hfu upp raust sna og klluu: "Jess, meistari, miskunna oss!"

14Er hann leit , sagi hann vi : "Fari og sni yur prestunum." eir hldu af sta og n br svo vi, a eir uru hreinir. 15En einn eirra sneri aftur, er hann s, a hann var heill orinn, og lofai Gu hrri raustu. 16Hann fll fram sjnu sna a ftum Jes og akkai honum. En hann var Samverji. 17Jess sagi: "Uru ekki allir tu hreinir? Hvar eru hinir nu? 18Uru engir til ess a sna aftur a gefa Gui drina nema essi tlendingur?" 19San mlti Jess vi hann: "Statt upp, og far leiar innar. Tr n hefur bjarga r."


Innra me yur

20Farsear spuru hann, hvenr Gus rki kmi. Hann svarai eim: "Gus rki kemur ekki annig, a v beri. 21Ekki munu menn segja: Sj, ar er a ea hr er a, v Gus rki er innra me yur."


Er Mannssonurinn opinberast

22Og hann sagi vi lrisveinana: "eir dagar munu koma, a r ri a sj einn dag Mannssonarins og munu eigi sj. 23Menn munu segja vi yur: Sj hr, sj ar. En fari ekki og hlaupi eftir v. 24Eins og elding, sem leiftrar og lsir fr einu skauti himins til annars, svo mun Mannssonurinn vera degi snum. 25En fyrst hann margt a la og tskfaur vera af essari kynsl.

26Eins og var dgum Na, svo mun og vera dgum Mannssonarins: 27Menn tu og drukku, kvntust og giftust allt til ess dags, er Ni gekk rkina, og fli kom og tortmdi llum. 28Eins var og dgum Lots: Menn tu og drukku, keyptu og seldu, grursettu og byggu. 29En daginn, sem Lot fr r Sdmu, rigndi eldi og brennisteini af himni og tortmdi llum. 30Eins mun vera eim degi, er Mannssonurinn opinberast.

31S sem ann dag er aki uppi og muni sna hsinu, fari ekki ofan a skja . Og s sem er akri, skal ekki heldur hverfa aftur. 32Minnist konu Lots. 33S sem vill sj lfi snu borgi, mun tna v, en s sem tnir v, mun last lf. 34g segi yur: eirri nttu vera tveir einni hvlu, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn. 35Tvr munu mala smu kvrn, nnur verur tekin, hin eftir skilin. [36Tveir vera akri, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn.]"

37eir spuru hann : "Hvar, herra?"

En hann sagi vi : "ar munu ernirnir safnast, sem hri er."


Eigi reytast a bija

18
1 sagi hann eim dmisgu um a, hvernig eir skyldu stugt bija og eigi reytast: 2" borg einni var dmari, sem hvorki ttaist Gu n skeytti um nokkurn mann. 3 smu borg var ekkja, sem kom einlgt til hans og sagi: ,Lt mig n rtti mtstumanni mnum.' 4a vildi hann ekki lengi vel. En a lokum sagi hann vi sjlfan sig: ,Ekki ttast g Gu a snnu n skeyti um nokkurn mann. 5En essi ekkja ltur mig aldrei frii. v vil g rtta hlut hennar, ur en hn gjrir t af vi mig me naui snu.'"

6Og Drottinn mlti: "Heyri, hva ranglti dmarinn segir. 7Mun Gu ekki rtta hlut sinna tvldu, sem hrpa til hans dag og ntt? Mun hann draga a hjlpa eim? 8g segi yur: Hann mun skjtt rtta hlut eirra. En mun Mannssonurinn finna trna jru, egar hann kemur?"


Farsei og tollheimtumaur

9Hann sagi lka dmisgu essa vi nokkra er treystu v, a sjlfir vru eir rttltir, en fyrirlitu ara: 10"Tveir menn fru upp helgidminn a bijast fyrir. Annar var farsei, hinn tollheimtumaur.

11Farseinn st fram og bast annig fyrir me sjlfum sr: ,Gu, g akka r, a g er ekki eins og arir menn, rningjar, rangltir, hrkarlar ea eins og essi tollheimtumaur. 12g fasta tvisvar viku og geld tund af llu, sem g eignast.'

13En tollheimtumaurinn st langt fr og vildi ekki einu sinni hefja augu sn til himins, heldur bari sr brjst og sagi: ,Gu, vertu mr syndugum lknsamur!' 14g segi yur: essi maur fr rttlttur heim til sn, en hinn ekki, v a hver sem upp hefur sjlfan sig, mun aumktur vera, en s sem aumkir sjlfan sig, mun upp hafinn vera."


Leyfi brnunum a koma til mn

15Menn fru og til hans ungbrnin, a hann snerti au. Lrisveinarnir su a og tldu . 16En Jess kallai au til sn og mlti: "Leyfi brnunum a koma til mn, varni eim eigi, v a slkra er Gus rki. 17Sannlega segi g yur: Hver sem tekur ekki vi Gus rki eins og barn, mun aldrei inn a koma."


Auugur hfingi

18Hfingi nokkur spuri hann: "Gi meistari, hva g a gjra til ess a last eilft lf?"

19Jess sagi vi hann: "Hv kallar mig gan? Enginn er gur nema Gu einn. 20 kannt boorin: , skalt ekki drgja hr, skalt ekki mor fremja, skalt ekki stela, skalt ekki bera ljgvitni, heira fur inn og mur.'"

21Hann sagi: "Alls essa hef g gtt fr sku."

22egar Jess heyri etta, sagi hann vi hann: "Enn er r eins vant: Sel allt, sem tt, og skipt meal ftkra, og munt fjrsj eiga himnum. Kom san og fylg mr." 23En er hann heyri etta, var hann hryggur vi, enda auugur mjg.

24Jess s a og sagi: "Hve torvelt er eim, sem auinn hafa, a ganga inn Gus rki. 25Auveldara er lfalda a fara gegnum nlarauga en aumanni a komast inn Gus rki."

26En eir, sem hlddu, spuru: "Hver getur ori hlpinn?"

27Hann mlti: "a sem mnnum er um megn, a megnar Gu."


Vr yfirgfum allt

28 sagi Ptur: "Vr yfirgfum allt, sem vr ttum, og fylgdum r."

29Jess sagi vi : "Sannlega segi g yur, a enginn hefur yfirgefi heimili, konu, brur, foreldra ea brn Gus rkis vegna 30n ess a hann fi margfalt aftur essum tma og hinum komandi heimi eilft lf."


Allt mun koma fram

31Hann tk tlf til sn og sagi vi : "N frum vr upp til Jersalem, og mun allt a koma fram vi Mannssoninn, sem skrifa er hj spmnnunum. 32Hann verur framseldur heiingjum, menn munu ha hann, misyrma honum og hrkja hann. 33eir munu hstrkja hann og lflta, en rija degi mun hann upp rsa."

34En eir skildu ekkert af essu, or essi voru eim hulin, og eir skynjuu ekki a, sem sagt var.


Blindur maur

35Svo bar vi, er hann nlgaist Jerk, a blindur maur sat ar vi veginn og betlai. 36Hann heyri, a mannfjldi gekk hj, og spuri, hva um vri a vera.

37Var honum sagt, a Jess fr Nasaret fri hj.

38 hrpai hann: "Jess, sonur Davs, miskunna mr!"

39En eir sem undan fru, hstuu hann, a hann egi. En hann hrpai v meir: "Sonur Davs, miskunna mr!"

40Jess nam staar og bau a leia hann til sn. Er hann kom nr, spuri Jess hann: 41"Hva vilt , a g gjri fyrir ig?"

Hinn svarai: "Herra, a g fi aftur sjn."

42Jess sagi vi hann: "F aftur sjnina. Tr n hefur bjarga r." 43Jafnskjtt fkk hann sjnina. Og hann fylgdi honum og lofai Gu. En allt flki, er s etta, vegsamai Gu.


Leita hins tnda og frelsa

19
1Jess kom til Jerk og gekk gegnum borgina. 2En ar var maur, er Sakkeus ht. Hann var yfirtollheimtumaur og auugur. 3Langai hann a sj, hver Jess vri, en tkst a ekki fyrir mannfjldanum, v hann var ltill vexti. 4Hann hljp undan og klifrai upp mrberjatr til a sj Jes, en lei hans l ar hj. 5Og er Jess kom ar a, leit hann upp og sagi vi hann: "Sakkeus, flt r ofan, dag ber mr a vera hsi nu."

6Hann fltti sr ofan og tk mti honum glaur. 7eir er su etta, ltu allir illa vi og sgu: "Hann fer til a gista hj bersyndugum manni."

8En Sakkeus st fram og sagi vi Drottin: "Herra, helming eigna minna gef g ftkum, og hafi g haft nokku af nokkrum, gef g honum ferfalt aftur."

9Jess sagi vi hann: " dag hefur hjlpri hlotnast hsi essu, enda er essi maur lka Abrahams sonur. 10v a Mannssonurinn er kominn a leita a hinu tnda og frelsa a."


Pundin

11Mean eir hlddu , btti hann vi dmisgu, v a hann var nnd vi Jersalem, og eir tluu, a Gus rki mundi egar birtast. 12Hann sagi: "Maur nokkur tiginborinn fr fjarlgt land til ess a taka vi konungdmi og koma san aftur. 13Hann kallai tu jna sna, seldi eim hendur tu pund og sagi vi : ,Versli me etta, anga til g kem.' 14En landar hans htuu hann og geru sendimann eftir honum til a segja: ,Vr viljum ekki, a essi maur veri konungur yfir oss.'

15N kom hann aftur og hafi teki konungdm. lt hann kalla fyrir sig jna er hann hafi selt f hendur, til ess a vita, hva hver hefi grtt. 16Hinn fyrsti kom og sagi: ,Herra, pund itt hefur vaxtast um tu pund.' 17Konungur sagi vi hann: ,Gott, gi jnn, varst trr mjg litlu og v skaltu ra fyrir tu borgum.' 18Annar kom og sagi: ,Pund itt, herra, hefur gefi af sr fimm pund.' 19Hann sagi eins vi hann: , skalt og vera yfir fimm borgum.' 20Enn kom einn og sagi: ,Herra, hr er pund itt. g hef haft a geymt dki, 21v a g var hrddur vi ig, en ert maur strangur og tekur a t, sem lagir ekki inn, og uppsker a, sem sir ekki.' 22Hann segir vi hann: ,Illi jnn, eftir orum num dmi g ig. vissir, a g er maur strangur, sem tek a t, sem g lagi ekki inn, og uppsker a, sem g si ekki. 23Hvers vegna lstu ekki f mitt banka? hefi g fengi a me vxtum, er g kom heim.'

24Og hann sagi vi er hj voru: ,Taki af honum pundi, og fi eim, sem hefur tu pundin.' 25En eir sgu vi hann: ,Herra, hann hefur tu pund.' 26g segi yur: Hverjum sem hefur, mun gefi vera, og fr eim sem eigi hefur, mun teki vera jafnvel a, sem hann hefur. 27En essa vini mna, sem vildu ekki a g yri konungur yfir sr, fri hinga og hggvi frammi fyrir mr."


Jes fagna

28 er Jess hafi etta mlt, hlt hann undan fram upp til Jersalem. 29egar hann nlgaist Betfage og Betanu vi Olufjalli, sem svo er nefnt, sendi hann tvo lrisveina sna 30og mlti: "Fari orpi hr fram undan. egar i komi anga, munu i finna fola bundinn, sem enginn hefur enn komi bak. Leysi hann og komi me hann. 31Ef einhver spyr ykkur: ,Hvers vegna leysi i hann?' svari svo: ,Herrann arf hans vi'."

32eir sem sendir voru, fru og fundu svo sem hann hafi sagt eim. 33Og er eir leystu folann, sgu eigendur hans vi : "Hvers vegna leysi i folann?"

34eir svruu: "Herrann arf hans vi," 35og fru san me hann til Jes. eir lgu kli sn folann og settu Jes bak. 36En ar sem hann fr, breiddu menn kli sn veginn.

37egar hann var a koma ar a, sem fari er ofan af Olufjallinu, hf allur flokkur lrisveina hans a lofa Gu fagnandi hrri raustu fyrir ll au kraftaverk, er eir hfu s, 38og segja: "Blessaur s s sem kemur, konungurinn, nafni Drottins. Friur himni og dr upphum!"

39Nokkrir farsear mannfjldanum sgu vi hann: "Meistari, hasta lrisveina na."

40Hann svarai: "g segi yur, ef eir egja, munu steinarnir hrpa."


Jess grtur

41Og er hann kom nr og s borgina, grt hann yfir henni 42og sagi: "Ef hefir aeins vita essum degi, hva til friar heyrir! En n er a huli sjnum num. 43v a eir dagar munu koma yfir ig, a vinir nir munu gjra virki um ig, setjast um ig og rngva r alla vegu. 44eir munu leggja ig a velli og brn n, sem r eru, og ekki lta standa stein yfir steini r, vegna ess a ekktir ekki inn vitjunartma."


Hs mitt bnahs

45 gekk hann inn helgidminn og tk a reka t er voru a selja 46og mlti vi : "Rita er:

Hs mitt a vera bnahs,
en r hafi gjrt a a rningjabli."

47Daglega var hann a kenna helgidminum, en stu prestarnir og frimennirnir svo og fyrirmenn jarinnar leituust vi a ra hann af dgum, 48en fundu eigi, hva gjra skyldi, v a allur lurinn vildi kaft hla hann.


Me hvaa valdi?

20
1Svo bar vi einn dag, er hann var a kenna lnum helgidminum og flutti fagnaarerindi, a stu prestarnir og frimennirnir samt ldungunum gengu til hans 2og sgu: "Seg oss, me hvaa valdi gjrir etta? Hver hefur gefi r etta vald?"

3Hann svarai eim: "g vil og leggja spurningu fyrir yur. Segi mr: 4Var skrn Jhannesar fr himni ea fr mnnum?"

5eir rguust hver vi annan um etta og sgu: "Ef vr svrum: Fr himni, spyr hann: Hv tru r honum ekki? 6Ef vr svrum: Fr mnnum, mun allur lurinn grta oss, v a hann er sannfrur um, a Jhannes s spmaur." 7eir kvust v ekki vita, hvaan hn vri.

8Jess sagi vi : "g segi yur ekki heldur, me hvaa valdi g gjri etta."


Vondir vnyrkjar

9Og hann tk a segja lnum dmisgu essa: "Maur nokkur plantai vngar og seldi hann vnyrkjum leigu, fr san r landi til langdvala. 10 settum tma sendi hann jn til vnyrkjanna, a eir fengju honum hlut af vexti vngarsins, en vnyrkjarnir bru hann og sendu burt tmhentan. 11Aftur sendi hann annan jn. eir bru hann einnig og svvirtu og sendu burt tmhentan. 12Og enn sendi hann hinn rija, en eir veittu honum einnig verka og kstuu honum t. 13 sagi eigandi vngarsins: ,Hva g a gjra? g sendi son minn elskaan. M vera, eir viri hann.' 14En er vnyrkjarnir su hann, bru eir saman r sn og sgu: ,etta er erfinginn. Drepum hann, fum vr arfinn.' 15Og eir kstuu honum t fyrir vngarinn og drpu hann.

Hva mun n eigandi vngarsins gjra vi ? 16Hann mun koma, tortma vnyrkjum essum og f rum vngarinn."

egar eir heyru etta, sgu eir: "Veri a aldrei."

17Jess horfi og mlti: "Hva merkir ritning essi:

S steinn, sem smiirnir hfnuu, er orinn hyrningarsteinn? 18 Hver sem fellur ennan stein, mun sundur molast, og ann sem hann fellur , mun hann sundur merja."

19Frimennirnir og stu prestarnir vildu leggja hendur hann smu stundu, en ttuust linn. eir skildu, a hann tti vi me dmisgu essari.


Keisarinn og Gu

20eir hfu gtur honum og sendu njsnarmenn, er ltust vera einlgir. eir ttu a hafa orum hans, svo a eir mttu framselja hann hendur og vald landstjrans. 21eir spuru hann: "Meistari, vr vitum, a talar og kennir rtt og gjrir r engan mannamun, heldur kennir Gus veg sannleika. 22Leyfist oss a gjalda keisaranum skatt ea ekki?"

23En hann merkti flr eirra og sagi vi : 24"Sni mr denar. Hvers mynd og yfirskrift er honum?"

eir sgu: "Keisarans."

25En hann sagi vi : "Gjaldi keisaranum a sem keisarans er og Gui a sem Gus er."

26Og eir gtu ekki haft neitt orum hans viurvist lsins, en undruust svar hans og gu.


Gu lifenda

27 komu nokkrir saddkear, en eir neita v, a upprisa s til, og sgu vi hann: 28"Meistari, Mse segir oss ritningunum, a deyi maur kvntur, en barnlaus, skuli brir hans ganga a eiga ekkjuna og vekja honum nija. 29N voru sj brur. S fyrsti tk sr konu og d barnlaus. 30Gekk annar bririnn 31og san hinn riji a eiga hana og eins allir sj, og ltu eir engin brn eftir sig, er eir du. 32Sast d og konan. 33Kona hvers eirra verur hn upprisunni? Allir sj hfu eir tt hana."

34Jess svarai eim: "Brn essarar aldar kvnast og giftast, 35en eir sem verir ykja a f hlutdeild komandi verld og upprisunni fr dauum, kvnast hvorki n giftast. 36eir geta ekki heldur di framar, eir eru englum jafnir og brn Gus, enda brn upprisunnar. 37En a dauir rsi upp, a hefur jafnvel Mse snt sgunni um yrnirunninn, er hann kallar ,Drottin Gu Abrahams, Gu saks og Gu Jakobs.' 38Ekki er hann Gu daura, heldur lifenda, v a honum lifa allir."

39 sgu nokkrir frimannanna: "Vel mlt, meistari." 40En eir oru ekki framar a spyrja hann neins.


Kristur er Drottinn

41Hann sagi vi : "Hvernig geta menn sagt, a Kristur s sonur Davs? 42Dav segir sjlfur slmunum:

Drottinn sagi vi minn drottin:
Set ig mr til hgri handar,
43 anga til g gjri vini na a ftskr inni.

44Dav kallar hann drottin, hvernig getur hann veri sonur hans?"


Vivrun

45 heyrn alls lsins sagi hann vi lrisveina sna: 46"Varist frimennina, sem fsir a ganga sskikkjum og er ljft a lta heilsa sr torgum, vilja skipa sta bekk samkundum og hefarsti veislum. 47eir eta upp heimili ekkna og flytja langar bnir a yfirskini. eir munu f v yngri dm."


Eyrir ekkjunnar

21
1 leit hann upp og s aumenn leggja gjafir snar fjrhirsluna. 2Hann s og ekkju eina ftka leggja ar tvo smpeninga. 3 sagi hann: "g segi yur me sanni, essi ftka ekkja gaf meira en allir hinir. 4Hinir allir lgu sjinn af allsngtum snum, en hn gaf af skorti snum, alla bjrg sna."


Ekki steinn yfir steini

5Einhverjir hfu or , a helgidmurinn vri prddur fgrum steinum og heitgjfum. sagi Jess: 6"r horfi etta, en eir dagar munu koma, a hr stendur ekki eftir steinn yfir steini, er eigi s niur brotinn."


Gti yar

7En eir spuru hann: "Meistari, hvenr verur etta? Og hvert mun tkn ess, a a s a koma fram?"

8Hann svarai: "Varist a lta leia yur villu. Margir munu koma mnu nafni og segja: ,a er g!' og ,Tminn er nnd!' Fylgi eim ekki. 9En egar r spyrji herna og upphlaup, skelfist ekki. etta undan a fara, en endirinn kemur ekki samstundis."

10San sagi hann vi : "j mun rsa gegn j og rki gegn rki, 11 vera landskjlftar miklir og drepsttir og hungur msum stum, en gnir og tkn mikil himni.


Tkifri til vitnisburar

12En undan llu essu munu menn leggja hendur yur, ofskja yur, fra yur fyrir samkundur og fangelsi og draga yur fyrir konunga og landshfingja sakir nafns mns. 13etta veitir yur tkifri til vitnisburar. 14En festi a vel huga a vera ekki fyrirfram a hugsa um, hvernig r eigi a verjast, 15v g mun gefa yur or og visku, sem engir mtstumenn yar f stai gegn n hraki. 16Jafnvel foreldrar og brur, frndur og vinir munu framselja yur, og sumir yar munu lfltnir. 17Og r munu hatair af llum vegna nafns mns, 18en ekki mun tnast eitt hr hfi yar. 19Veri rautseigir og r munu vinna slir yar.


Tkn

20En egar r sji herfylkingar umkringja Jersalem, viti, a eying hennar er nnd. 21 fli eir, sem Jdeu eru, til fjalla, eir sem borginni eru, flytjist burt, og eir sem eru ekrum ti, fari ekki inn hana. 22v etta eru refsingardagar, er allt a rtist, sem rita er. 23Vei eim, sem ungaar eru, og eim sem brn hafa brjsti eim dgum, v a mikil ney mun vera landinu og reii yfir l essum. 24eir munu falla fyrir sverseggjum og herleiddir vera til allra ja, og Jersalem verur ftum troin af heiingjum, ar til tmar heiingjanna eru linir.


Mannssonurinn kemur

25Tkn munu vera slu, tungli og stjrnum og jru angist ja, ralausra vi dunur hafs og brimgn. 26Menn munu gefa upp ndina af tta og kva fyrir v, er koma mun yfir heimsbyggina, v a kraftar himnanna munu bifast. 27 munu menn sj Mannssoninn koma ski me mtti og mikilli dr. 28En egar etta tekur a koma fram, rtti r yur og lyfti upp hfum yar, v a lausn yar er nnd."


Gti a fkjutrnu

29Hann sagi eim og lkingu: "Gti a fkjutrnu og rum trjm. 30egar r sji au farin a bruma, viti r af sjlfum yur, a sumari er nnd. 31Eins skulu r vita, egar r sji etta vera, a Gus rki er nnd.

32Sannlega segi g yur: essi kynsl mun ekki la undir lok, uns allt er komi fram. 33Himinn og jr munu la undir lok, en or mn munu aldrei undir lok la.


Vaki og biji

34Hafi gt sjlfum yur, a hjrtu yar yngist ekki vi svall og drykkju n hyggjur essa lfs og komi svo dagur s skyndilega yfir yur 35eins og snara. En koma mun hann yfir alla menn, sem byggja gjrvalla jr. 36Vaki v allar stundir og biji, svo a r megi umflja allt etta, sem koma , og standast frammi fyrir Mannssyninum."

37 daginn var hann a kenna helgidminum, en fr og dvaldist um ntur Olufjallinu, sem svo er nefnt. 38Og allt flki kom rla morgnana til hans helgidminn a hla hann.


Svik Jdasar

22
1N fr hnd ht sru brauanna, s er nefnist pskar. 2Og stu prestarnir og frimennirnir leituu fyrir sr, hvernig eir gtu ri hann af dgum, v a eir voru hrddir vi linn.

3 fr Satan Jdas, sem kallaur var skarot og var tlu eirra tlf. 4Hann fr og rddi vi stu prestana og varforingjana um a, hvernig hann skyldi framselja eim Jes. 5eir uru glair vi og htu honum f fyrir. 6Hann gekk a v og leitai fris a framselja hann eim, egar flki vri fjarri.


Bi til pskamltar

7egar s dagur sru brauanna kom, er sltra skyldi pskalambinu, 8sendi Jess Ptur og Jhannes og sagi: "Fari og bi til pskamltar fyrir oss."

9eir sgu vi hann: "Hvar vilt , a vi bum hana?"

10En hann sagi vi : "egar i komi inn borgina, mtir ykkur maur, sem ber vatnsker. Fylgi honum inn anga sem hann fer, 11og segi vi hsrandann: ,Meistarinn spyr ig: Hvar er herbergi, ar sem g get neytt pskamltarinnar me lrisveinum mnum?' 12Hann mun sna ykkur loftsal mikinn, binn hgindum. Hafi ar vibna." 13eir fru og fundu allt eins og hann hafi sagt og bjuggu til pskamltar.


Heilg kvldmlt

14Og er stundin var komin, gekk hann til bors og postularnir me honum. 15Og hann sagi vi : "Hjartanlega hef g r a neyta essarar pskamltar me yur, ur en g l. 16v g segi yur: Eigi mun g framar neyta hennar, fyrr en hn fullkomnast Gus rki."

17 tk hann kaleik, gjri akkir og sagi: "Taki etta og skipti me yur. 18v g segi yur: Han fr mun g eigi drekka af vexti vnviarins, fyrr en Gus rki kemur."

19Og hann tk brau, gjri akkir, braut a, gaf eim og sagi: "etta er lkami minn, sem fyrir yur er gefinn. Gjri etta mna minningu." 20Eins tk hann kaleikinn eftir kvldmltina og sagi: "essi kaleikur er hinn ni sttmli mnu bli, sem fyrir yur er thellt.

21En sj, hnd ess, er mig svkur, er borinu hj mr. 22Mannssonurinn fer a snnu lei, sem kvein er, en vei eim manni, sem v veldur, a hann verur framseldur."

23Og eir tku a spyrjast um a, hver eirra mundi vera til ess a gjra etta.


Hver er mestur

24Og eir fru a metast um, hver eirra vri talinn mestur. 25En Jess sagi vi : "Konungar ja drottna yfir eim og valdhafar eirra kallast velgjramenn. 26En eigi s yur svo fari, heldur s hinn mesti yar meal sem vri hann yngstur og foringinn sem jnn. 27v hvort er s meiri, sem situr til bors, ea hinn, sem jnar? Er a ekki s sem situr til bors? Samt er g meal yar eins og jnninn.

28En r eru eir sem hafi veri stugir me mr freistingum mnum. 29Og yur f g rki hendur, eins og fair minn hefur fengi mr, 30a r megi eta og drekka vi bor mitt rki mnu, sitja hstum og dma tlf ttkvslir sraels.


g hef bei fyrir r

31Smon, Smon, Satan krafist yar a slda yur eins og hveiti. 32En g hef bei fyrir r, a tr n rjti ekki. Og styrk brur na, egar ert sninn vi."

33En Smon sagi vi hann: "Herra, reiubinn er g a fylgja r bi fangelsi og daua."

34Jess mlti: "g segi r, Ptur: ur en hani galar dag, munt risvar hafa neita v, a ekkir mig."


a rtist, sem rita er

35Og hann sagi vi : "egar g sendi yur t n pyngju og mals og sklausa, brast yur nokku?"

eir svruu: "Nei, ekkert."

36 sagi hann vi : "En n skal s, er pyngju hefur, taka hana me sr og eins s, er mal hefur, og hinn, sem ekkert , selji yfirhfn sna og kaupi sver. 37v g segi yur, a essi ritning a rtast mr: ,me illvirkjum var hann talinn.' Og n er a fullnast a sem um mig er rita."

38En eir sgu: "Herra, hr eru tv sver."

Og hann sagi vi : "a er ng."


Getsemane

39San fr hann t og gekk, eins og hann var vanur, til Olufjallsins. Og lrisveinarnir fylgdu honum. 40egar hann kom stainn, sagi hann vi : "Biji, a r falli ekki freistni."

41Og hann vk fr eim svo sem steinsnar, fll kn, bast fyrir og sagi: 42"Fair, ef vilt, tak ennan kaleik fr mr! En veri ekki minn heldur inn vilji." [43 birtist honum engill af himni, sem styrkti hann. 44Og hann komst dauans angist og bast enn kafar fyrir, en sveiti hans var eins og bldropar, er fllu jrina.]

45Hann st upp fr bn sinni, kom til lrisveinanna og fann sofandi, rmagna af hrygg. 46Og hann sagi vi : "Hv sofi r? Rsi upp og biji, a r falli ekki freistni."


Tekinn hndum

47Mean hann var enn a tala, kom flokkur manna, og fremstur fr einn hinna tlf, Jdas, ur nefndur. Hann gekk a Jes til a kyssa hann. 48Jess sagi vi hann: "Jdas, svkur Mannssoninn me kossi?"

49eir sem me honum voru, su a hverju fr og sgu: "Herra, eigum vr ekki a brega sveri?" 50Og einn eirra hj til jns sta prestsins og snei af honum hgra eyra.

51 sagi Jess: "Hr skal staar nema." Og hann snart eyra og lknai hann.

52 sagi Jess vi stu prestana, varforingja helgidmsins og ldungana, sem komnir voru mti honum: "Eru r a fara a mr me sverum og bareflum eins og gegn rningja? 53Daglega var g me yur helgidminum, og r lgu ekki hendur mig. En etta er yar tmi og mttur myrkranna."


Ptur afneitar

54En eir tku hann hndum og leiddu brott og fru me hann hs sta prestsins. Ptur fylgdi eftir lengdar. 55Menn hfu kveikt eld mijum garinum og stu vi hann, og Ptur settist meal eirra. 56En erna nokkur s hann sitja bjarmanum, hvessti hann augun og sagi: "essi maur var lka me honum."

57v neitai hann og sagi: "Kona, g ekki hann ekki."

58Litlu sar s hann annar maur og sagi: " ert lka einn af eim."

En Ptur svarai: "Nei, maur minn, a er g ekki."

59Og a liinni um a bil einni stund fullyrti enn annar etta og sagi: "Vst var essi lka me honum, enda Galleumaur."

60Ptur mlti: "Ekki skil g, hva tt vi, maur."

Og jafnskjtt sem hann sagi etta, gl hani. 61Og Drottinn vk sr vi og leit til Pturs. minntist Ptur ora Drottins, er hann mlti vi hann: "ur en hani galar dag, muntu risvar afneita mr." 62Og hann gekk t og grt beisklega.


Jess hddur

63En eir menn, sem gttu Jes, hddu hann og bru, 64huldu andlit hans og sgu: "Spu n, hver a var, sem sl ig?" 65Og marga ara svviru sgu eir vi hann.


Fyrir rinu

66egar dagur rann, kom ldungar lsins saman, bi stu prestar og frimenn, og ltu fra hann fyrir rsfund sinn. 67eir sgu: "Ef ert Kristur, seg oss a."

En hann sagi vi : "tt g segi yur a, munu r ekki tra, 68og ef g spyr yur, svari r ekki. 69En upp fr essu mun Mannssonurinn sitja til hgri handar Gus kraftar."

70 spuru eir allir: "Ert sonur Gus?"

Og hann sagi vi : "r segi, a g s s."

71En eir sgu: "Hva urfum vr n framar vitnis vi? Vr hfum sjlfir heyrt a af munni hans."


Fyrir Platusi

23
1 st upp allur skarinn og fri hann fyrir Platus. 2eir tku a kra hann og sgu: "Vr hfum komist a raun um, a essi maur leiir j vora afvega, hann bannar a gjalda keisaranum skatt og segist sjlfur vera Kristur, konungur."

3Platus spuri hann : "Ert konungur Gyinga?"

Jess svarai: " segir a."

4Platus sagi vi stu prestana og flki: "Enga sk finn g hj essum manni."

5En eir uru v kafari og sgu: "Hann sir upp linn me v, sem hann kennir allri Jdeu, hann byrjai Galleu og er n kominn hinga."


Fyrir Herdesi

6egar Platus heyri etta, spuri hann, hvort maurinn vri Gallei. 7Og er hann var ess vs, a hann var r umdmi Herdesar, sendi hann hann til Herdesar, er var og Jersalem eim dgum.

8En Herdes var nsta glaur, er hann s Jes, v hann hafi lengi langa a sj hann, ar e hann hafi heyrt fr honum sagt. Vnti hann n a sj hann gjra eitthvert tkn. 9Hann spuri Jes marga vegu, en hann svarai honum engu. 10stu prestarnir og frimennirnir stu ar og kru hann harlega. 11En Herdes virti hann og spottai samt hermnnum snum, lagi yfir hann sknandi kli og sendi hann aftur til Platusar. 12 eim degi uru eir Herdes og Platus vinir, en ur var fjandskapur me eim.


Dmdur til daua

13Platus kallai n saman stu prestana, hfingjana og flki 14og mlti vi : "r hafi frt mr ennan mann og sagt hann leia flki afvega. N hef g yfirheyrt manninn yar viurvist, en enga sk fundi hj honum, er r kri hann um. 15Ekki heldur Herdes, v hann sendi hann aftur til vor. Ljst er, a hann hefur ekkert a drgt, er daua s vert. 16tla g v a hirta hann og lta lausan." [17En skylt var honum a gefa eim lausan einn bandingja hverri ht.]

18En eir ptu allir: "Burt me hann, gef oss Barabbas lausan!" 19En honum hafi veri varpa fangelsi fyrir upphlaup nokkurt, sem var borginni, og manndrp.

20Platus talai enn til eirra og vildi lta Jes lausan. 21En eir ptu mti: "Krossfestu, krossfestu hann!"

22 rija sinn sagi Platus vi : "Hva illt hefur essi maur gjrt? Enga dauask hef g fundi hj honum. tla g v a hirta hann og lta hann lausan."

23En eir sttu me pi miklu og heimtuu, a hann yri krossfestur. Og hrp eirra tku yfir.

24 kva Platus, a krfu eirra skyldi fullngt. 25Hann gaf lausan ann, er eir bu um og varpa hafi veri fangelsi fyrir upphlaup og manndrp, en Jes framseldi hann, a eir fru me hann sem eir vildu.


Krossfestur

26egar eir leiddu hann t, tku eir Smon nokkurn fr Krene, er kom utan r sveit, og lgu krossinn hann, a hann bri hann eftir Jes.

27En honum fylgdi mikill fjldi flks og kvenna, er hrmuu hann og grtu. 28Jess sneri sr a eim og mlti: "Jersalemsdtur, grti ekki yfir mr, en grti yfir sjlfum yur og brnum yar. 29v eir dagar koma, er menn munu segja: Slar eru byrjur og au murlf, er aldrei fddu, og au brjst, sem engan nru.

30 munu menn segja vi fjllin:
Hrynji yfir oss!
og vi hlsana:
Hylji oss!

31v a s etta gjrt vi hi grna tr, hva mun vera um hi visna?"

32Me honum voru og frir til lflts arir tveir, sem voru illvirkjar. 33Og er eir komu til ess staar, sem heitir Hauskpa, krossfestu eir hann ar og illvirkjana, annan til hgri handar, hinn til vinstri. 34 sagi Jess: "Fair, fyrirgef eim, v a eir vita ekki, hva eir gjra."

En eir kstuu hlutum um kli hans og skiptu me sr. 35Flki st og horfi , og hfingjarnir gjru gys a honum og sgu: "rum bjargai hann, bjargi hann n sjlfum sr, ef hann er Kristur Gus, hinn tvaldi."

36Eins hddu hann hermennirnir, komu og bru honum edik 37og sgu: "Ef ert konungur Gyinga, bjargau sjlfum r."

38Yfirskrift var yfir honum: ESSI ER KONUNGUR GYINGA.

39Annar eirra illvirkja, sem upp voru festir, hddi hann og sagi: "Ert ekki Kristur? Bjargau sjlfum r og okkur!"

40En hinn vtai hann og sagi: "Hrist ekki einu sinni Gu, og ert undir sama dmi? 41Vi erum a me rttu og fum makleg gjld fyrir gjrir okkar, en essi hefur ekkert illt ahafst." 42 sagi hann: "Jess, minnst mn, egar kemur rki itt!"

43Og Jess sagi vi hann: "Sannlega segi g r: dag skaltu vera me mr Parads."


Fair, nar hendur

44Og n var nr hdegi og myrkur var um allt land til nns, 45v slin missti birtu sinnar. En fortjald musterisins rifnai sundur miju. 46 kallai Jess hrri rddu: "Fair, nar hendur fel g anda minn!" Og er hann hafi etta mlt, gaf hann upp andann.

47egar hundrashfinginn s a, er vi bar, vegsamai hann Gu og sagi: "Sannarlega var essi maur rttltur."

48Og flki allt, sem komi hafi saman a horfa , s n, hva gjrist, og bari sr brjst og hvarf fr. 49En vinir hans allir sem og konurnar, er fylgdu honum fr Galleu, stu lengdar og horfu etta.


Lagur grf

50Maur er nefndur Jsef. Hann var rsherra, gur maur og rttvs 51og hafi ekki samykkt r eirra n athfi. Hann var fr Armaeu, borg Jdeu, og vnti Gus rkis. 52Hann gekk til Platusar og ba hann um lkama Jes, 53tk hann san ofan, sveipai lnkli og lagi grf, hggna klett, og hafi ar enginn veri ur lagur. 54a var afangadagur og hvldardagurinn fr hnd.

55Konur r, er komi hfu me Jes fr Galleu, fylgdu eftir og su grfina og hvernig lkami hans var lagur. 56r sneru aftur og bjuggu ilmjurtir og smyrsl.

Hvldardaginn hldu r kyrru fyrir samkvmt boorinu.


Hann er upp risinn

24
1En afturelding fyrsta dag vikunnar komu r til grafarinnar me ilmsmyrslin, sem r hfu bi. 2r su , a steininum hafi veri velt fr grfinni, 3og egar r stigu inn, fundu r ekki lkama Drottins Jes. 4r skildu ekkert essu, en br svo vi, a hj eim stu tveir menn leiftrandi klum. 5r uru mjg hrddar og hneigu andlit til jarar. En eir sgu vi r: "Hv leiti r hins lifanda meal daura? 6Hann er ekki hr, hann er upp risinn. Minnist ess, hvernig hann talai vi yur, mean hann var enn Galleu. 7Hann sagi, a Mannssonurinn skyldi framseldur vera hendur syndugra manna og krossfestur, en rsa upp rija degi."

8Og r minntust ora hans, 9sneru fr grfinni og kunngjru allt etta eim ellefu og llum hinum. 10essar konur voru r Mara Magdalena, Jhanna og Mara mir Jakobs og hinar, sem voru me eim. r sgu postulunum fr essu. 11En eir tldu or eirra markleysu eina og tru eim ekki. 12Ptur st upp og hljp til grafarinnar, skyggndist inn og s ar lkklin ein. Fr hann heim san og undraist a, sem vi hafi bori.


Vertu hj oss

13Tveir eirra fru ann sama dag til orps nokkurs, sem er um sextu skeirm fr Jersalem og heitir Emmaus. 14eir rddu sn milli um allt etta, sem gjrst hafi. 15 bar svo vi, er eir voru a tala saman og ra etta, a Jess sjlfur nlgaist og slst fr me eim. 16En augu eirra voru svo haldin, a eir ekktu hann ekki. 17Og hann sagi vi : "Hva er a, sem i ri svo mjg gngu ykkar?"

eir nmu staar, daprir bragi, 18og annar eirra, Klefas a nafni, sagi vi hann: " ert vst s eini akomumaur Jersalem, sem veist ekki, hva ar hefur gjrst essa dagana."

19Hann spuri: "Hva ?"

eir svruu: "etta um Jes fr Nasaret, sem var spmaur, mttugur verki og ori fyrir Gui og llum l, 20hvernig stu prestar og hfingjar vorir framseldu hann til dauadms og krossfestu hann. 21Vr vonuum, a hann vri s, er leysa mundi srael. En n er riji dagur san etta bar vi. 22 hafa og konur nokkrar r vorum hp gjrt oss forvia. r fru rla til grafarinnar, 23en fundu ekki lkama hans og komu og sgust enda hafa s engla sn, er sgu hann lifa. 24Nokkrir eirra, sem me oss voru, fru til grafarinnar og fundu allt eins og konurnar hfu sagt, en hann su eir ekki."

25 sagi hann vi : ", r heimskir og tregir hjarta til ess a tra llu v, sem spmennirnir hafa tala! 26tti ekki Kristur a la etta og ganga svo inn dr sna?" 27Og hann byrjai Mse og llum spmnnunum og tlagi fyrir eim a, sem um hann er llum ritningunum.

28eir nlguust n orpi, sem eir tluu til, en hann lt sem hann vildi halda lengra. 29eir lgu fast a honum og sgu: "Vertu hj oss, v a kvlda tekur og degi hallar." Og hann fr inn til a vera hj eim. 30Og svo bar vi, er hann sat til bors me eim, a hann tk braui, akkai Gui, braut a og fkk eim. 31 opnuust augu eirra, og eir ekktu hann, en hann hvarf eim sjnum. 32Og eir sgu hvor vi annan: "Brann ekki hjarta okkur, mean hann talai vi okkur veginum og lauk upp fyrir okkur ritningunum?"

33eir stu samstundis upp og fru aftur til Jersalem. ar fundu eir ellefu og , er me eim voru, saman komna, 34og sgu eir: "Sannarlega er Drottinn upp risinn og hefur birst Smoni."

35Hinir sgu fr v, sem vi hafi bori veginum, og hvernig eir hfu ekkt hann, egar hann braut braui.


Friur s me yur

36N voru eir a tala um etta, og stendur hann sjlfur meal eirra og segir vi : "Friur s me yur!"

37En eir skelfdust og uru hrddir og hugust sj anda. 38Hann sagi vi : "Hv eru r ttaslegnir og hvers vegna vakna efasemdir hjarta yar? 39Lti hendur mnar og ftur, a a er g sjlfur. reifi mr, og gti a. Ekki hefur andi hold og bein eins og r sji a g hef."

40egar hann hafi etta mlt, sndi hann eim hendur snar og ftur. 41Enn gtu eir ekki tra fyrir fgnui og voru furu lostnir. sagi hann vi : "Hafi r hr nokku til matar?" 42eir fengu honum stykki af steiktum fiski, 43og hann tk a og neytti ess frammi fyrir eim.

44Og hann sagi vi : "essi er merking ora minna, sem g talai vi yur, mean g var enn meal yar, a rtast tti allt a, sem um mig er rita lgmli Mse, spmnnunum og slmunum." 45San lauk hann upp huga eirra, a eir skildu ritningarnar. 46Og hann sagi vi : "Svo er skrifa, a Kristur eigi a la og rsa upp fr dauum rija degi, 47og a prdika skuli nafni hans llum jum irun til fyrirgefningar synda og byrja Jersalem. 48r eru vottar essa. 49Sj, g sendi fyrirheit fur mns yfir yur, en veri r kyrrir borginni, uns r klist krafti fr hum."


Me miklum fgnui

50San fr hann me t nnd vi Betanu, hf upp hendur snar og blessai . 51En a var, mean hann var a blessa , a hann skildist fr eim og var upp numinn til himins. 52En eir fllu fram og tilbu hann og sneru aftur til Jersalem me miklum fgnui. 53Og eir voru stugt helgidminum og lofuu Gu.



Nettgfan og Hi slenska Bibluflag - gst 1997