MKA



1
1Or Drottins, sem kom til Mka fr Mreset dgum Jtams, Akasar og Hiska, Jdakonunga, a er honum vitraist um Samaru og Jersalem.


Gu stgur ofan til dms

2Heyri, allir lir! Hlusta , jr, og allt sem r er! Og Drottinn Gu veri vottur gegn yur, Drottinn fr snu heilaga musteri.

3Sj, Drottinn mun t fara fr bsta snum, mun ofan stga og ganga eftir hum jararinnar. 4Fjllin munu brna undan honum og dalirnir klofna sem vax fyrir eldi, sem vatn, er steypist ofan bratta hl. 5Og allt etta sakir misgjrar Jakobs og sakir syndar sraels hss.

Hver er misgjr Jakobs? Er a ekki Samara? Og hver er synd Jda? Er a ekki Jersalem?

6g gjri v Samaru a grjtrst vavangi, a grurekru undir vngara, og velti steinum hennar ofan dalinn og lt sjst beran grundvllinn. 7ll skurgo hennar skulu sundur brotin vera og allar helgigjafir hennar eldi brenndar, og ll gualkneski hennar vil g framselja til eyingar, v a hn hefir dregi r saman r hrgjldum, og a hrgjldum skulu r aftur vera.


Angurlj um borgir Jda

8Vegna essa vil g harma og kveina, ganga berfttur og skikkjulaus, telja mr harmatlur eins og sjakalarnir og halda sorgarkvein eins og strtsfuglarnir. 9v a lknandi eru sr hennar. J, a kemur allt til Jda, nr allt a hlium jar minnar, allt a Jersalem.

10Segi ekki fr v Gat, grti ekki htt! Velti yur duftinu Betleafra! 11Gangi fram smnarlega naktir, r bar Safr! barnir Saanan voga sr ekki t, harmakveini Bet Haesel aftrar yur fr a stanmast ar. 12v a bar Mart eru kvandi um sinn hag, j, gfa stgur niur fr Drottni allt a hlium Jersalem.

13Beiti gingum fyrir vagnana, r bar Laks! eirri borg kom fyrst upp synd dtturinnar Son; j, hj yur fundust misgjrir sraels. 14Fyrir v verur a segja skili vi Mreset Gat. Hsin Aksb reynast sraelskonungum svikul. 15Enn lt g sigurvegarann yfir yur koma, r bar Maresa. Tignarmenni sraels munu komast allt til Adllam.

16Raka hr itt og skegg vegna inna stflgnu barna, gjr skalla inn breian sem gammi, v a au vera a fara hernumin burt fr r.


eir sem safna eignum me rangindum

2
1Vei eim, sem hugsa upp rangindi og hafa illt me hndum hvlurmum snum og framkvma a, egar ljmar af degi, jafnskjtt og eir megna.

2Langi til a eignast akra, rna eir eim, ea hs, taka eir au burt. eir beita ofrki gegn hsbndanum og hsi hans, gegn manninum og ali hans.

3Fyrir v segir Drottinn svo:

Sj, g b yfir hamingju, sem g mun senda essari kynsl, og r skulu ekki f af yur hrundi n gengi hnarreistir undir, v a a munu vera vondir tmar.

4 eim degi munu menn hkvi um yur kvea og hefja harmatlur essa lei:

"Vr erum gjrsamlega eyilagir, landeign jar minnar er thluta me mliri, og enginn fr mr hana aftur. krum vorum er skipt milli eirra, er oss hafa herteki!" 5Fyrir v skalt engan hafa, er dragi mlir yfir landskika sfnui Drottins.


eir sem hafna kenningunni

6"Prdiki ekki," - svo prdika eir. "Menn eiga ekki a prdika um slkt! Skmmunum linnir ekki!"

7Hvlkt tal, Jakobs hs! Er Drottinn olinmur, ea eru gjrir hans slkar? Eru ekki or hans gskurk vi , sem breyta rvandlega?

8En j mn hefir n egar lengi risi upp mti mr sem vinur. Utan af kyrtlinum dragi r yfirhfnina af eim, sem ugglausir fara um veginn, sem frhverfir eru stri. 9Konur jar minnar reki r t r hsunum, sem hafa veri yndi eirra, rni brn eirra pri minni a eilfu. 10Af sta og burt me yur! v a hr er ekki samastaur fyrir yur vegna saurgunarinnar, sem veldur tjni, og a lknandi tjni.

11Ef einhver, sem fri me hgma og lygar, hrsnai fyrir r og segi: "g skal sp r vni og fengum drykk," a vri spmaur fyrir essa j!


Fyrirheit

12Safna, j safna vil g, Jakob, llum num, fra saman leifar sraels eins og sauf rtt, eins og hjr haga, og ar skal vera kliur mikill af mannmerginni. 13Forustusauurinn fer fyrir eim, eir ryjast fram, fara gegnum hlii og halda t um a, og konungur eirra fer fyrir eim og Drottinn er broddi fylkingar eirra.


Leitogar jarinnar vttir

3
1g sagi:

Heyri, r hfingjar Jakobs og stjrnendur sraels hss! Er a ekki yar a vita, hva rtt er?

2En eir hata hi ga og elska hi illa, fl skinni af mnnum og holdi af beinum eirra. 3eir eta hold jar minnar, eir fl skinni af eim og brjta bein eirra, hluta au sundur eins og steik potti, eins og kjt suupnnu.

4 munu eir hrpa til Drottins, en hann mun ekki svara eim, og hann mun byrgja auglit sitt fyrir eim, egar s tmi kemur, af v a eir hafa ill verk frammi haft.


Gegn spmnnum

5Svo mlir Drottinn til spmannanna, sem leitt hafa j mna afvega:

eir boa hamingju mean eir hafa nokku tanna milli, en segja eim str hendur, er ekki stingur neinu upp .

6Fyrir v skal s ntt koma, a r sji engar snir, og a myrkur, a r skulu engu sp. Slin skal ganga undir fyrir spmnnunum og dagurinn myrkvast fyrir eim. 7eir sem sj sjnir, skulu blygast sn og spsagnamennirnir fyrirvera sig. eir munu allir hylja kamp sinn, v a ekkert svar kemur fr Gui.

8g ar mti er fullur af krafti, af anda Drottins, og af rtti og styrkleika, til ess a boa Jakob misgjr hans og srael synd hans.


Dmur yfir hfingjum og prestum

9Heyri etta, r hfingjar Jakobs hss og r stjrnendur sraels hss, r sem hafi vibj rttvsinni og gjri allt bogi, sem beint er, 10r sem byggi Son me manndrpum og Jersalem me glpum.

11Hfingjar hennar dma fyrir mtur og prestar hennar veita frslu fyrir kaup. Spmenn hennar sp fyrir peninga og reia sig v efni Drottin og segja: "Er ekki Drottinn vor meal? Engin gfa kemur yfir oss!"

12Fyrir v skal Son plg vera a akri yar vegna og Jersalem vera a rst og musterisfjalli a skgarhum.


Gu rkir Jersalem

4
1Og a skal vera hinum sustu dgum, a fjall a, er hs Drottins stendur , mun grundvalla vera fjallatindi og gnfa upp yfir hirnar, og anga munu lirnir streyma.

2Og margar jir munu bast til ferar og segja: "Komi, frum upp fjall Drottins og til hss Jakobs Gus, svo a hann kenni oss sna vegu og vr megum ganga hans stigum." v a fr Son mun kenning t ganga og or Drottins fr Jersalem.

3Og hann mun dma meal margra la og skera r mlum voldugra ja langt burtu. Og r munu sma plgjrn r sverum snum og snila r spjtum snum. Engin j skal sver reia a annarri j, og ekki skulu r temja sr herna framar.

4Hver mun ba undir snu vntr og undir snu fkjutr og enginn hra . v a munnur Drottins allsherjar hefir tala a. 5v a allar jirnar ganga hver nafni sns gus, en vr gngum nafni Drottins, Gus vors, og vinlega.

6 eim degi - segir Drottinn - vil g saman safna v halta og smala saman v tvstraa og eim er g hefi tjn unni, 7og g vil gjra hi halta a njum kynstofni og hi burtflmda a voldugri j. Og Drottinn sjlfur mun vera konungur yfir eim Sonfjalli han fr og a eilfu.

8En , varturn hjarmannsins, h dtturinnar Son, til n mun koma og aftur til n hverfa hi forna veldi, konungdmur dtturinnar Jersalem.

9N, hv hljar svo hstfum? Hefir engan konung, ea er rgjafi inn horfinn, r v a kvalir grpa ig eins og jsjka konu? 10F hrir og hlja , dttirin Son, eins og jsjk kona. v a n verur a fara t r borginni og ba vavangi og fara alla lei til Bablon. ar munt frelsu vera, ar mun Drottinn leysa ig undan valdi vina inna.


jir gera hervirki um Jersalem

11En n hafa margar jir safnast mti r, r er segja: "Veri hn vanhelgu, svo a vr megum horfa hlakkandi Son!" 12En r ekkja ekki hugsanir Drottins og skilja ekki rslyktun hans, a hann hefir safna eim saman eins og kerfum kornlfa.

13Rs upp og resk, dttirin Son, v a g gjri r horn af jrni og klaufir af eiri, svo a skalt sundur merja margar jir. Og munt helga Drottni rnsfeng eirra og fjrafla eirra honum, sem er Drottinn allrar jararinnar.

14Gjr n skinnsprettur hold itt. Hervirki hefir hann gjrt mti oss. Me sprotanum munu eir ljsta dmara sraels kinnina.


Stjrnandinn fr Betlehem

5
1Og , Betlehem Efrata, tt srt einna minnst af hrasborgunum Jda, skal fr r koma s, er vera skal drottnari srael, og tterni hans vera fr umliinni ld, fr fortar dgum.

2Fyrir v mun Gu yfirgefa til ess tma, er s hefir ftt, er fa skal, en munu leifar ttbrra hans hverfa aftur til sraelsmanna.

3 mun hann standa og halda eim til haga krafti Drottins, hinu tignarlega nafni Drottins Gus sns, og eir skulu hultir ba, v a skal hann mikill vera til endimarka jarar.

4Og essi mun friurinn vera: Brjtist Assringar inn land vort og stgi eir fti ttjr vora, munum vr senda mti eim sj hira og tta jhfingja, 5og eir munu herja land Assringa me sveri og land Nimrods me brugnum brandi.

Og annig mun hann frelsa oss fr Assringum, er eir brjtast inn land vort og stga fti fold vora.


Leifarnar meal heiingjanna

6Leifar Jakobs meal heiingjanna, mitt meal margra ja, munu vera sem dgg fr Drottni, sem regndropar grasi, eir er ba ekki eftir neinum og vnta ekki neins af mannanna brnum. 7Og leifar Jakobs meal heiingjanna, mitt meal margra ja, munu vera sem ljn meal skgardra, sem ljnshvolpur sauahjr, s er niur treur ar sem hann veur yfir og sundur rfur, n ess a nokkur fi bjarga.

8Armleggur inn mun hrsa sigri yfir mtstumnnum num og allir vinir nir munu afmir vera.


Hreinsun landsins

9 eim degi - segir Drottinn - vil g eya llum eim vghestum, sem tt landinu, og gjra a engu hervagna na, 10g vil eya borgum lands ns og rfa niur ll virki n, 11g vil eya llum tfrum hj r, og spsagnamenn skulu eigi framar hj r vera. 12g vil eya skurmyndum num og merkissteinum, eim er hj r eru, og skalt ekki framar falla fram fyrir verkum handa inna. 13g vil brjta niur asrur nar og eyileggja gualkneski n, 14og g vil me reii og gremi hefnast junum, er eigi hafa hlnast.


Gu krir

6
1Heyri, hva Drottinn segir:

Statt upp og sk sk fyrir fjllunum, svo a hirnar megi heyra raust na. 2Heyri kruml Drottins, r fjll, og hli , r undirstur jararinnar. v a Drottinn hefir ml a kra vi j sna og gengur dm vi srael:

3- j mn, hva hefi g gjrt r og me hverju hefi g reytt ig? Vitna gegn mr! 4g leiddi ig t af Egyptalandi og frelsai ig r rlahsinu og sendi r Mse, Aron og Mirjam til forystu. 5j mn, minnst ess, hva Balak Mabskonungur hafi hyggju og hverju Bleam Bersson svarai honum, minnst ess er gjrist leiinni fr Sittm til Gilgal, til ess a kannist vi velgjrir Drottins.

6- Me hva g a koma fram fyrir Drottin, beygja mig fyrir Gui hum? g a koma fram fyrir hann me brennifrnir, me rsgamla klfa? 7Hefir Drottinn knun sundum hrta, tsundum olfuolulkja? g a frna frumgetnum syni mnum fyrir misgjr mna, vexti kviar mns sem syndafrn slar minnar?

8- Hann hefir sagt r, maur, hva gott s! Og hva heimtar Drottinn anna af r en a gjra rtt, stunda krleika og fram ganga ltillti fyrir Gui num?


Refsing fyrir svik og ofrki

9Heyr, Drottinn kallar til borgarinnar, og a er viska a ttast nafn hans. Heyri, kynstofn og saman kominn borgarlur!

10 g a lta sem g sji ekki, hsi hins gulega, rangfengin aufi og svikinn mli, sem blvun er lst yfir? 11 g a lta honum hegnt, tt hann hafi ranga vog og svikna vogarsteina sji snum? 12Rkismenn hennar eru fullir af ofrki, bar hennar tala lygar og tungan fer me svik munni eirra.

13v tek g og a ljsta ig, a eya vegna synda inna. 14 skalt eta, en ekki saddur vera, heldur skal hungri haldast vi r. tt takir eitthva fr, skalt eigi f bjarga v, og a sem bjargar, skal g ofurselja sverinu. 15tt sir, skalt ekkert uppskera. tt troir olfurnar, skalt eigi smyrja ig me olu, og tt fir vnberjalginn, skalt ekki vni drekka.

16 hefir haldi setningum Omr og llu athfi Akabs hss, og r hafi breytt eftir httum eirra, til ess a g gjri hana a aun og lti ba hennar vera a spotti. J, r skulu bera h janna.


Eintal spmannsins

7
1Vei mr, v a a hefir fari fyrir mr eins og egar vxtum er safna, eins og vi eftirtning vnberjatekju: ekkert vnber eftir til a eta, engin rfkja, er mig langai . 2Guhrddir menn eru horfnir r landinu, og rvandir eru ekki til meal mannanna, eir sitja allir um a fremja mor og reyna a veia hver annan net. 3Til ills eru bar hendur fram rttar. Hfinginn heimtar og dmarinn dmir gegn endurgjaldi. Og strmenni er bermlt um a, sem hjarta hans girnist, og eir flkja mlin. 4Hinn besti meal eirra er sem yrnir og hinn rvandasti verri en yrnigeri. Dagurinn sem varmenn nir hafa tala um, hegningardagur inn, kemur. vera eir rralausir.

5Tri eigi kunningja yar, treysti eigi vini, gt dyra munns ns fyrir henni, sem hvlir fami num. 6v a sonurinn fyrirltur fur sinn, dttirin setur sig upp mti mur sinni, tengdadttirin mti tengdamur sinni, heimilismennirnir eru vinir hsbnda sns.

7g vil mna til Drottins, ba eftir Gui hjlpris mns! Gu minn mun heyra mig!


Von Sonar

8Hlakka eigi yfir mr, fjandkona mn, v tt g s fallin, rs g aftur ftur, tt g sitji myrkri, er Drottinn mitt ljs.

9Reii Drottins vil g ola - v a g hefi syndga mti honum - ar til er hann skir sk mna og ltur mig n rtti mnum. Hann mun leia mig t til ljssins, g mun horfa ng rttlti hans.

10Fjandkona mn mun sj a, og smn mun hylja hana, hn sem n segir vi mig: "Hvar er Drottinn, Gu inn?" Augu mn munu horfa hlakkandi hana, mun hn vera troin niur eins og saur strtum.

11S dagur kemur, a mrar nir vera endurreistir, ann dag munu landamerki n frast miki t. 12 eim degi munu menn koma til n fr Assru allt til Egyptalands og fr Egyptalandi allt til Efrats, fr hafi til hafs og fr fjalli til fjalls.

13En jrin mun vera a aun vegna ba hennar, skum vaxtarins af gjrum eirra.

14Gt jar innar me staf num, saua arfleifar innar, eirra sem byggja einir sr kjarrskginn innan um aldingarana. Lt ganga Basanshaglendi og Glea eins og forum daga. 15Lt hana sj undur, eins og egar frst af Egyptalandi.

16jirnar skulu sj a og vera til skammar, rtt fyrir allan styrkleika sinn. r munu leggja hndina munninn, eyru eirra munu vera heyrnarlaus. 17r munu sleikja duft eins og hggormur, eins og kvikindi, sem skra jrinni, skjlfandi skulu r koma fram r fylgsnum snum, lta hrddar til Drottins, Gus vors, og ttast ig.

18Hver er slkur Gu sem , s er fyrirgefur leifum arfleifar sinnar misgjr eirra og umber frhvarf eirra, - sem eigi heldur fast vi reii sna eilflega, heldur hefir unun af a vera miskunnsamur?

19 munt aftur miskunna oss, troa niur misgjrir vorar. J, munt varpa llum syndum vorum djp hafsins.

20 munt ausna Jakob trfesti og Abraham miskunnsemi, eins og srst ferum vorum forum daga.



Nettgfan og Hi slenska Bibluflag - gst 1997