OPINBERUN  JHANNESAR



Inngangur

1
1Opinberun Jes Krists, sem Gu gaf honum til a sna jnum snum a sem vera innan skamms. Hann sendi engil sinn og lt hann kynna a Jhannesi, jni snum, 2sem bar vitni um or Gus og vitnisbur Jes Krists, um allt a er hann s. 3Sll er s, er les essi spdmsor, og eir, sem heyra au og varveita a, sem eim er rita, v a tminn er nnd.

4Fr Jhannesi til safnaanna sj, sem Asu eru.

N s me yur og friur fr honum, sem er og var og kemur, og fr ndunum sj, sem eru frammi fyrir hsti hans, 5og fr Jes Kristi, sem er votturinn tri, frumburur daura, hfinginn yfir konungum jararinnar.

Hann elskar oss og leysti oss fr syndum vorum me bli snu. 6Og hann gjri oss a konungsrki og prestum, Gui snum og fur til handa. Hans er drin og mtturinn um aldir alda. Amen.

7Sj, hann kemur skjunum og hvert auga mun sj hann, jafnvel eir, sem stungu hann, og allar kynkvslir jararinnar munu kveina yfir honum. Vissulega, amen.

8g er Alfa og mega, segir Drottinn Gu, hann sem er og var og kemur, hinn alvaldi.


Mannssonurinn birtist

9g, Jhannes, brir yar, sem Jes hlutdeild me yur rengingunni, rkinu og olginu, var eynni Patmos fyrir sakir Gus ors og vitnisburar Jes. 10g var hrifinn anda Drottins degi og heyri a baki mr raust mikla, sem lur gylli, 11er sagi: "Rita bk a sem sr og send a sfnuunum sj, Efesus, Smrnu, Pergamos, atru, Sardes, Fladelfu og Ladkeu."

12g sneri mr vi til a sj, hvers raust a vri, sem vi mig talai. Og er g sneri mr vi, s g sj gullljsastikur, 13og milli ljsastikanna einhvern, lkan mannssyni, klddan skyrtli og gullbelti var spennt um bringu hans. 14Hfu hans og hr var hvtt, eins og hvt ull, eins og mjll, og augu hans eins og eldslogi. 15Og ftur hans voru lkir mlmi glandi deiglu og raust hans sem niur margra vatna. 16Hann hafi hgri hendi sr sj stjrnur og af munni hans gekk t tveggja sver biturt, og sjna hans var sem slin sknandi mtti snum.

17egar g s hann, fll g fyrir ftur honum sem dauur vri. Og hann lagi hgri hnd sna yfir mig og sagi: "Vertu ekki hrddur, g er hinn fyrsti og hinn sasti 18og hinn lifandi." g d, en sj, lifandi er g um aldir alda, og g hef lykla dauans og Heljar. 19Rita n a er hefur s, bi a sem er og a sem vera mun eftir etta. 20essi er leyndardmurinn um stjrnurnar sj, sem hefur s hgri hendi minni, og um gullstikurnar sj. Stjrnurnar sj eru englar eirra sj safnaa, og ljsastikurnar sj eru sfnuirnir sj.


Til Efesus

2
1Engli safnaarins Efesus skalt rita:

etta segir s sem heldur stjrnunum sj hgri hendi sr, s sem gengur milli gullstikanna sj: 2g ekki verkin n og erfii og olgi itt og veit, a eigi getur stt ig vi vonda menn. hefur reynt , sem segja sjlfa sig vera postula, en eru a ekki, og hefur komist a v, a eir eru lygarar. 3 ert olgur og byrar hefur bori fyrir sakir nafns mns og ekki reytst. 4En a hef g mti r, a hefur afrkt inn fyrri krleika. 5Minnst v, r hvaa h hefur hrapa, og gjr irun og breyttu eins og fyrrum. A rum kosti kem g til n og fri ljsastiku na r sta, ef gjrir ekki irun. 6En a mtt eiga, a hatar verk Niklatanna, sem g sjlfur hata.

7Hver sem eyra hefur, hann heyri hva andinn segir sfnuunum. eim er sigrar, honum mun g gefa a eta af lfsins tr, sem er Parads Gus.


Til Smrnu

8Og engli safnaarins Smrnu skalt rita:

etta segir s fyrsti og sasti, s sem d og var aftur lifandi: 9g ekki rengingu na og ftkt - en ert samt auugur. g veit hvernig ert hrakyrtur af eim, sem segja sjlfa sig vera Gyinga, en eru a ekki, heldur samkunda Satans. 10Kv ekki v, sem tt a la. Sj, djfullinn mun varpa nokkrum yar fangelsi, til ess a yar veri freista, og r munu renging hafa tu daga. Vertu trr allt til daua, og g mun gefa r krnu lfsins.

11Hver sem eyra hefur, hann heyri, hva andinn segir sfnuunum. eim er sigrar mun s annar daui ekki granda.


Til Pergamos

12Og engli safnaarins Pergamos skalt rita:

etta segir s sem hefur sveri tveggjaa og bitra: 13g veit hvar br, ar sem hsti Satans er. heldur stugt vi nafn mitt og afneitar ekki trnni mig, jafnvel ekki dgum Antpasar, mns tra vottar, sem deyddur var hj yur, ar sem Satan br. 14En hef g nokku mti r. hefur hj r menn, sem halda fast vi kenningu Bleams, ess er kenndi Balak a tla sraelsmenn, svo a eir neyttu kjts, sem helga var skurgoum, og drgu hr. 15annig hefur lka hj r menn, sem halda fast vi kenningu Niklata. 16Gjr v irun! A rum kosti kem g skjtt til n og mun berjast vi me sveri munns mns.

17Hver sem eyra hefur, hann heyri hva andinn segir sfnuunum. eim er sigrar mun g gefa af hinu hulda "manna", og g mun gefa honum hvtan stein, og steininn rita ntt nafn, sem enginn ekkir nema s, er vi tekur.


Til atru

18Og engli safnaarins atru skalt rita:

etta segir sonur Gus, sem augun hefur eins og eldsloga og ftur hans eru lkir glmlmi: 19g ekki verkin n og krleikann, trna, jnustuna og olgi itt og veit, a verk n hin sari eru meiri en hin fyrri. 20En a hef g mti r, a lur Jessabel, konuna, sem segir sjlfa sig vera spkonu og kennir jnum mnum og afvegaleiir til a drgja hr og eta kjt helga skurgoum. 21g hef gefi henni frest til ess a hn gjri irun, en hn vill ekki gjra irun og lta af hrdmi snum. 22N mun g varpa henni sjkrabe og eim mikla rengingu, sem hrast me henni, ef eir gjra ekki irun og lta af verkum hennar. 23Og brn hennar mun g deya og allir sfnuirnir skulu vita, a g er s, sem rannsakar nrun og hjrtun, og g mun gjalda yur, hverjum og einum, eftir verkum yar. 24En yur segi g, hinum sem eru atru, llum eim sem hafa ekki kenningu essa, ar sem eir hafa ekki kanna djp Satans, sem eir svo kalla: Ara byri legg g eigi yur, 25nema a a r haldi v, sem r hafi, anga til g kem. 26eim er sigrar og varveitir allt til enda verk mn mun g gefa vald yfir heiingjunum. 27Og hann mun stjrna eim me jrnsprota, eins og leirker eru molu. a vald hef g fengi fr fur mnum. 28Og g mun gefa honum morgunstjrnuna.

29Hver sem eyra hefur, hann heyri hva andinn segir sfnuunum.


Til Sardes

3
1Og engli safnaarins Sardes skalt rita:

etta segir s sem hefur sj anda Gus og stjrnurnar sj. g ekki verkin n, a lifir a nafninu, en ert dauur. 2Vakna og styrk a sem eftir er og a daua komi. v margt hef g fundi fari nu, sem ekki stenst fyrir Gui mnum. 3Minnst v, hvernig tkst mti og heyrir, og varveit a og gjr irun. Ef vakir ekki, mun g koma eins og jfur, og munt alls ekki vita, hverri stundu g kem yfir ig. 4En tt fein nfn Sardes, sem ekki hafa saurga kli sn, og eir munu ganga me mr hvtum klum, v a eir eru maklegir. 5S er sigrar, hann skal skrast hvtum klum, og eigi mun g afm nafn hans r bk lfsins. g mun kannast vi nafn hans fyrir fur mnum og fyrir englum hans.

6Hver sem eyra hefur, hann heyri hva andinn segir sfnuunum.


Til Fladelfu

7Og engli safnaarins Fladelfu skalt rita:

etta segir s heilagi, s sanni, sem hefur lykil Davs, hann sem lkur upp, svo a enginn lsir, og lsir, svo a enginn lkur upp. 8g ekki verkin n. Sj, g hef lti dyr standa opnar fyrir r, sem enginn getur loka. hefur ltinn mtt, en hefur varveitt or mitt og ekki afneita nafni mnu. 9g skal lta nokkra af samkundu Satans, er segja sjlfa sig vera Gyinga, en eru a ekki, heldur ljga, - g skal lta koma og kasta sr fyrir ftur r og lta vita, a g elska ig. 10Af v a hefur varveitt ori um olgi mitt mun g og varveita ig fr reynslustundinni, sem koma mun yfir alla heimsbyggina, til a reyna sem jrunni ba. 11g kem skjtt. Haltu fast v, sem hefur, til ess a enginn taki krnu na. 12ann er sigrar mun g gjra a stlpa musteri Gus mns, og hann skal aldrei aan t fara. hann mun g rita nafn Gus mns og nafn borgar Gus mns, hinnar nju Jersalem, er kemur af himni ofan fr Gui mnum, og nafni mitt hi nja.

13Hver sem eyra hefur, hann heyri hva andinn segir sfnuunum.


Til Ladkeu

14Og engli safnaarins Ladkeu skalt rita:

etta segir hann, sem er amen, votturinn tri og sanni, upphaf skpunar Gus: 15g ekki verkin n, a ert hvorki kaldur n heitur. Betur a vrir kaldur ea heitur. 16En af v a ert hlfvolgur og hvorki heitur n kaldur, mun g skyrpa r t af munni mnum. 17 segir: "g er rkur og orinn auugur og arfnast einskis." Og veist ekki, a ert vesalingur og aumingi og ftkur og blindur og nakinn. 18g r r, a kaupir af mr gull, skrt eldi, til ess a verir auugur, og hvt kli til a skla r me, a eigi komi ljs vanvira nektar innar, og smyrsl a smyrja me augu n, til ess a verir sjandi. 19Alla , sem g elska, tyfta g og aga. Ver v heilhuga og gjr irun. 20Sj, g stend vi dyrnar og kn . Ef einhver heyrir raust mna og lkur upp dyrunum, mun g fara inn til hans og neyta kvldverar me honum og hann me mr. 21ann er sigrar mun g lta sitja hj mr hsti mnu, eins og g sjlfur sigrai og settist hj fur mnum hsti hans.

22Hver sem eyra hefur, hann heyri hva andinn segir sfnuunum.


Tilbeisla himnum

4
1Eftir etta s g sn: Opnar dyr himninum og raustin hin fyrri, er g heyri sem lur gylli, talai vi mig og sagi: "Stg upp hinga, og g mun sna r a, sem vera eftir etta." 2Jafnskjtt var g hrifinn anda. Og sj: Hsti st himni og einhver sat hstinu. 3S, er ar sat, sndist lkur jaspissteini og sardissteini og regnbogi var kringum hsti a sj sem smaragur. 4Umhverfis hsti voru tuttugu og fjgur hsti, og eim hstum s g sitja tuttugu og fjra ldunga, skrdda hvtum klum og hfum eirra gullkrnur. 5t fr hstinu gengu eldingar, dunur og rumur, og sj eldblys brunnu frammi fyrir hstinu. a eru eir sj andar Gus. 6Og frammi fyrir hstinu var sem glerhaf, lkt kristalli.

Fyrir miju hstinu og umhverfis hsti voru fjrar verur alsettar augum bak og fyrir. 7Fyrsta veran var lk ljni, nnur veran lk uxa, rija veran hafi sjnu sem maur og fjra veran var lk fljgandi erni. 8Verurnar fjrar hfu hver um sig sex vngi og voru alsettar augum, allt um kring og a innanveru. Og eigi lta r af, dag og ntt, a segja:

Heilagur, heilagur, heilagur,
Drottinn Gu, hinn alvaldi,
hann sem var og er og kemur.

9Og egar verurnar gjalda honum, sem hstinu situr, dr og heiur og kk, honum sem lifir um aldir alda, 10 falla ldungarnir tuttugu og fjrir niur frammi fyrir honum, sem hstinu situr, og tilbija hann, sem lifir um aldir alda, og varpa krnum snum niur fyrir hstinu og segja:

11 Verur ert , Drottinn vor og Gu,
a f drina og heiurinn og mttinn,
v a hefur skapa alla hluti,
og fyrir inn vilja uru eir til og voru skapair.


Bkin og lambi

5
1 hgri hendi hans, er hstinu sat, s g bk, skrifaa innan og utan, innsiglaa sj innsiglum. 2Og g s sterkan engil, sem kallai hrri rddu: "Hver er maklegur a ljka upp bkinni og leysa innsigli hennar?" 3En enginn var s himni ea jru ea undir jrunni, sem loki gti upp bkinni og liti hana. 4Og g grt strum af v a enginn reyndist maklegur a ljka upp bkinni og lta hana. 5En einn af ldungunum segir vi mig: "Grt eigi! Sj, sigra hefur ljni af Jda ttkvsl, rtarkvistur Davs, hann getur loki upp bkinni og innsiglum hennar sj."

6 s g fyrir miju hstinu og fyrir verunum fjrum og ldungunum lamb standa, sem sltra vri. a hafi sj horn og sj augu, og eru a sj andar Gus, sendir t um alla jrina. 7Og a kom og tk vi bkinni r hgri hendi hans, er hstinu sat. 8egar a hafi teki vi henni, fllu verurnar fjrar og ldungarnir tuttugu og fjrir niur frammi fyrir lambinu. eir hfu hver um sig hrpu og gullsklar, fullar af reykelsi, a eru bnir hinna heilgu. 9Og eir syngja njan sng:

Verur ert a taka vi bkinni
og ljka upp innsiglum hennar,
v a r var sltra og keyptir menn Gui til handa me bli nu
af srhverri kynkvsl og tungu, l og j.
10 Og gjrir , Gui vorum til handa, a konungsrki og prestum.
Og eir munu rkja jrunni.

11 s g og heyri raust margra engla, sem stu hringinn kringum hsti og verurnar og ldungana, og tala eirra var tu sundir tu sunda og sundir sunda. 12eir sgu me hrri rddu:

Maklegt er lambi hi sltraa
a f mttinn og rkdminn, visku og kraft,
heiur og dr og lofgjr.

13Og allt skapa, sem er himni og jru og undir jrunni og hafinu, allt sem eim er, heyri g segja:

Honum, sem hstinu situr,
og lambinu,
s lofgjrin og heiurinn, drin
og krafturinn um aldir alda.

14Og verurnar fjrar sgu: "Amen." Og ldungarnir fllu fram og veittu lotningu.


Innsiglum loki upp

6
1Og g s, er lambi lauk upp einu af innsiglunum sj, og g heyri eina af verunum fjrum segja eins og me rumuraust: "Kom!" 2Og g s, og sj: Hvtur hestur, og s sem honum sat hafi boga, og honum var fengin krna og hann fr t sigrandi og til ess a sigra.

3egar lambi lauk upp ru innsiglinu, heyri g ara veruna segja: "Kom!" 4Og t gekk annar hestur, rauur, og eim sem honum sat var gefi vald a taka burt friinn af jrunni, svo a menn brytjuu hverjir ara niur. Og honum var fengi sver miki.

5egar lambi lauk upp rija innsiglinu, heyri g riju veruna segja: "Kom!" Og g s, og sj: Svartur hestur, og s er honum sat hafi vog hendi sr. 6Og mitt meal veranna fjgurra heyri g eins konar rdd er sagi: "Mlir hveitis fyrir daglaun og rr mlar byggs fyrir daglaun, en eigi skalt spilla olunni og vninu."

7egar lambi lauk upp fjra innsiglinu, heyri g rdd fjru verunnar, er sagi: "Kom!" 8Og g s, og sj: Bleikur hestur, og s er honum sat, hann ht Daui, og Hel var fr me honum. eim var gefi vald yfir fjra hluta jararinnar, til ess a deya me sveri, me hungri og drepstt og lta menn farast fyrir villidrum jararinnar.

9egar lambi lauk upp fimmta innsiglinu, s g undir altarinu slir eirra manna, sem drepnir hfu veri fyrir sakir Gus ors og fyrir sakir vitnisburarins, sem eir hfu. 10Og eir hrpuu hrri rddu og sgu: "Hversu lengi tlar , Herra, heilagi og sanni, a draga a a dma og hefna bls vors byggjendum jararinnar?" 11Og eim var fengin, hverjum og einum, hvt skikkja. Og eim var sagt, a eir skyldu enn hvlast litla hr, anga til samjnar eirra og brur eirra, sem ttu a deyast eins og sjlfir eir, einnig fylltu tluna.

12Og g s, er lambi lauk upp sjtta innsiglinu. Og mikill landskjlfti var, og slin var svrt sem hrusekkur, og allt tungli var sem bl. 13Og stjrnur himinsins hrpuu niur jrina eins og egar fkjutr, skeki af stormvindi, fellir haustaldin sn. 14Og himinninn sviptist burt eins og egar bkfell vefst saman, og hvert fjall og ey frist r sta snum. 15Og konungar jararinnar og hfingjarnir og herforingjarnir og aumennirnir, mektarmennirnir og hver rll og egn flu sig hellum og hmrum fjalla. 16Og eir segja vi fjllin og hamrana: "Hrynji yfir oss og feli oss fyrir sjnu hans, sem hstinu situr, og fyrir reii lambsins; 17v a kominn er dagurinn, hinn mikli dagur reii eirra, og hver mun geta staist?"


jnar Gus merktir innsigli

7
1Eftir etta s g fjra engla, er stu fjrum skautum jararinnar. eir hldu fjrum vindum jararinnar, til ess a eigi skyldi vindur blsa yfir jrina n hafi n yfir nokkurt tr. 2Og g s annan engil stga upp austri. Hann hlt innsigli lifanda Gus og hrpai hrri rddu til englanna fjgurra, sem gefi var vald til a granda jrinni og hafinu, 3og sagi:

"Vinni ekki jrinni grand og ekki heldur hafinu n trjnum, ar til er vr hfum sett innsigli enni jna Gus vors." 4Og g heyri tlu eirra, sem merktir voru innsigli, hundra fjrutu og fjrar sundir af llum ttkvslum sraelssona voru merktar innsigli.

5Af Jda ttkvsl voru tlf sund merkt innsigli,
af Rbens ttkvsl tlf sund,
af Gas ttkvsl tlf sund,
6af Assers ttkvsl tlf sund,
af Naftal ttkvsl tlf sund,
af Manasse ttkvsl tlf sund,
7af Smeons ttkvsl tlf sund,
af Lev ttkvsl tlf sund,
af ssakars ttkvsl tlf sund,
8af Seblons ttkvsl tlf sund,
af Jsefs ttkvsl tlf sund,
af Benjamns ttkvsl tlf sund menn merktir innsigli.


Hinn mikli mgur

9Eftir etta s g, og sj: Mikill mgur, sem enginn gat tlu komi, af alls kyns flki og kynkvslum og lum og tungum. eir stu frammi fyrir hstinu og frammi fyrir lambinu, skrddir hvtum skikkjum, og hfu plmagreinar hndum. 10Og eir hrpa hrri rddu:

Hjlpri heyrir til Gui vorum,
sem hstinu situr, og lambinu.

11Allir englarnir stu kringum hsti og ldungana og verurnar fjrar. Og eir fllu fram fyrir hstinu sjnur snar, tilbu Gu 12og sgu:

Amen, lofgjrin og drin,
viskan og akkargjrin, heiurinn og mtturinn og krafturinn s Gui vorum um aldir alda. Amen.

13Einn af ldungunum tk til mls og sagi vi mig: "essir, sem skrddir eru hvtu skikkjunum, hverjir eru eir og hvaan eru eir komnir?"

14Og g sagi vi hann: "Herra minn, veist a."

Hann sagi vi mig: "etta eru eir, sem komnir eru r rengingunni miklu og hafa vegi skikkjur snar og hvtfga r bli lambsins. 15ess vegna eru eir frammi fyrir hsti Gus og jna honum dag og ntt musteri hans, og s, sem hstinu situr, mun tjalda yfir . 16Eigi mun framar hungra og eigi heldur framar yrsta og eigi mun heldur sl brenna n nokkur hiti. 17v a lambi, sem er fyrir miju hstinu, mun vera hirir eirra og leia til vatnslinda lfsins. Og Gu mun erra hvert tr af augum eirra."


Sjunda innsigli

8
1egar lambi lauk upp sjunda innsiglinu, var gn himni hr um bil hlfa stund. 2Og g s englana sj, sem stu frammi fyrir Gui, og eim voru fengnar sj bsnur.

3Og annar engill kom og nam staar vi altari. Hann hlt reykelsiskeri r gulli. Honum var fengi miki reykelsi til ess a hann skyldi leggja a vi bnir allra hinna heilgu gullaltari frammi fyrir hstinu. 4Og reykurinn af reykelsinu steig upp me bnum hinna heilgu r hendi engilsins frammi fyrir Gui. 5 tk engillinn reykelsiskeri og fyllti a eldi af altarinu og varpai ofan jrina. Og rumur komu og dunur og eldingar og landskjlfti.


Bsnur

6Og englarnir sj, sem hldu bsnunum sj, bjuggu sig til a blsa.

7Hinn fyrsti bsnai. kom hagl og eldur, bli blanda, og v var varpa ofan jrina. Og rijungur jararinnar eyddist loga, og rijungur trjnna eyddist loga, og allt grngresi eyddist loga.

8Annar engillinn bsnai. var sem miklu fjalli, logandi af eldi, vri varpa hafi. rijungur hafsins var bl, 9og rijungurinn d af lfverum eim, sem eru hafinu, og rijungur skipanna frst.

10riji engillinn bsnai. fll str stjarna af himni, logandi sem blys, og hn fll ofan rijung fljtanna og lindir vatnanna. 11Nafn stjrnunnar er Remma. rijungur vatnanna var a remmu og margir menn biu bana af vtnunum, af v a au voru beisk orin.

12Fjri engillinn bsnai. var rijungur slarinnar lostinn og rijungur tunglsins og rijungur stjarnanna, svo a rijungur eirra yri myrkur. Og dagurinn missti rijung birtu sinnar og nttin hi sama.

13 s g og heyri rn einn fljga um hhvolf himins. Hann kallai hrri rddu: "Vei, vei, vei eim, sem jru ba, vegna lurhljma englanna riggja, sem eiga eftir a bsna."


9
1Og fimmti engillinn bsnai. s g stjrnu, er falli hafi af himni ofan jrina, og henni var fenginn lykillinn a brunni undirdjpsins. 2Og hn lauk upp brunni undirdjpsins, og reyk lagi upp af brunninum eins og reyk fr strum ofni. Og slin myrkvaist og lofti af reyknum r brunninum. 3t r reyknum komu engisprettur jrina og r fengu sama mtt og spordrekar jararinnar. 4Og sagt var vi r, a eigi skyldu r granda grasi jararinnar n nokkrum grnum grri n nokkru tr, engu nema mnnunum, eim er eigi hafa innsigli Gus ennum sr. 5Og eim var svo um boi, a r skyldu eigi deya , heldur skyldu eir kvaldir vera fimm mnui. Undan eim svur eins og undan spordreka, er hann stingur mann. 6 eim dgum munu mennirnir leita dauans og ekki finna hann. Menn munu skja sr a deyja, en dauinn flr . 7Og sndum voru engispretturnar svipaar hestum, bnum til bardaga, og hfum eirra voru eins og krnur r gulli, og sjnur eirra voru sem sjnur manna. 8r hfu hr sem hr kvenna, og tennur eirra voru eins og ljnstennur. 9r hfu brjsthlfar eins og jrnbrynjur, og vngjayturinn fr eim var eins og vagnagnr, egar margir hestar bruna fram til bardaga. 10r hafa hala og brodda eins og spordrekar. Og hlum eirra er mttur eirra til a skaa menn fimm mnui. 11Konung hafa r yfir sr, engil undirdjpsins. Nafn hans er hebresku Abaddn og grsku heitir hann Apolln.

12Veii hi fyrsta er lii hj. Sj, enn koma tv vei eftir etta.

13Og sjtti engillinn bsnai. heyri g rdd eina fr hornunum gullaltarinu, sem er frammi fyrir Gui. 14Og rddin sagi vi sjtta engilinn, sem hlt bsnunni: "Leys englana fjra, sem bundnir eru vi fljti mikla, Efrat." 15Og englarnir fjrir voru leystir, sem bnir stu til stundar essarar, dags essa, mnaar essa og rs essa, til ess a deya rijung mannanna. 16Og talan herfylkingum riddaralisins var tveim sinnum tu sundir tu sunda. g heyri tlu eirra. 17Og me essum htti s g hestana sninni og sem eim stu: eir hfu eldrauar, svartblar og brennisteinsgular brynjur, og hfu hestanna voru eins og hfu ljna. Af munnum eirra gekk t eldur, reykur og brennisteinn. 18 essum remur plgum var riji hluti mannanna deyddur, af eldinum, reyknum og brennisteininum, sem t gekk af munnum eirra. 19v a vald hestanna er munni eirra og tglum eirra, v a tgl eirra eru lk hggormum. Eru hfu , og me eim granda eir.

20Og hinir mennirnir, sem ekki voru deyddir essum plgum, gjru eigi irun og sneru sr eigi fr handaverkum snum og vildu ekki htta a tilbija illu andana og skurgoin r gulli, silfri, eiri, steini og tr, sem hvorki geta s, heyrt n gengi. 21Og eigi gjru eir irun n ltu af manndrpum snum og tfrum, frillulfi snu og jfnai.


Engill me litla bk

10
1Og g s annan sterkan engil stga af himni ofan, hjpaan ski. Regnboginn var yfir hfi honum og sjna hans var sem slin og ftur hans sem eldstlpar. 2Hann hafi hendi sr litla bk opna. Hgra fti st hann hafinu, en vinstra fti jrinni. 3Hann kallai hrri rddu, eins og egar ljn skrar. Er hann hafi kalla, tluu rumurnar sj snum raustum. 4Og er rumurnar sj hfu tala, tlai g a fara a rita. heyri g rdd af himni, sem sagi: "Innsigla a, sem rumurnar sj tluu, og rita a ekki."

5Og engillinn, sem g s standa hafinu og jrinni, hf upp hgri hnd sna til himins 6og sr vi ann, sem lifir um aldir alda, hann sem himininn skp og a sem honum er, jrina og a sem henni er, og hafi og a sem v er: Enginn frestur skal lengur gefinn vera, 7en egar kemur a rdd sjunda engilsins og hann fer a bsna, mun fram koma leyndardmur Gus, eins og hann hafi boa jnum snum, spmnnunum.

8Og rddina, sem g heyri af himni, heyri g aftur tala vi mig. Hn sagi: "Far og tak opnu bkina r hendi engilsins, sem stendur hafinu og jrunni."

9g fr til engilsins og ba hann a f mr litlu bkina. Og hann segir vi mig: "Tak og et hana eins og hn er, hn mun vera beisk kvii num, en munni num mun hn vera st sem hunang."

10g tk litlu bkina r hendi engilsins og t hana upp, og munni mr var hn st sem hunang. En er g hafi eti hana, fann g til beiskju kvii mnum. 11 segja eir vi mig: "Enn tt a sp um marga li og jir og tungur og konunga."


Vottarnir tveir

11
1Mr var fenginn reyrleggur, lkur staf, og sagt var: "Rs upp og ml musteri Gus og altari og teldu , sem ar tilbija. 2Og lttu forgarinn, sem er fyrir utan musteri, vera fyrir utan og ml hann ekki, v a hann er fenginn heiingjunum, og eir munu ftum troa borgina helgu fjrutu og tvo mnui. 3Vottana mna tvo mun g lta flytja spdmsor eitt sund tv hundru og sextu daga, sekkjum kldda."

4etta eru oluviirnir tveir og ljsastikurnar tvr, sem standa frammi fyrir Drottni jararinnar. 5Og ef einhver vill granda eim, gengur eldur t r munni eirra og eyir vinum eirra. Ef einhver skyldi vilja granda eim, skal hann me sama htti deyddur vera. 6eir hafa vald til a loka himninum, til ess a eigi rigni um spdmsdaga eirra. Og eir hafa vald yfir vtnunum, a breyta eim bl og sl jrina me hvers kyns plgu, svo oft sem eir vilja.

7Og er eir hafa loki vitnisburi snum, mun dri, sem upp stgur r undirdjpinu, heyja str vi og mun sigra og deya . 8Og lk eirra munu liggja strtum borgarinnar miklu, sem andlega heitir Sdma og Egyptaland, ar sem og Drottinn eirra var krossfestur. 9Menn af msum lum, kynkvslum, tungum og jum sj lk eirra rj og hlfan dag og leyfa ekki a au veri lg grf. 10Og eir, sem jrunni ba, glejast yfir eim og fagna og senda hver rum gjafir, v a essir tveir spmenn kvldu , sem jrunni ba. 11Og eftir dagana rj og hlfan fr lfsandi fr Gui , og eir risu ftur. Og tti mikill fll yfir , sem su . 12Og eir heyru rdd mikla af himni, sem sagi vi : "Stgi upp hinga." Og eir stigu upp til himins ski og vinir eirra horfu . 13 eirri stundu var landskjlfti mikill, og tundi hluti borgarinnar hrundi og landskjlftanum deyddust sj sundir manna. Og eir, sem eftir voru, uru tta slegnir og gfu Gui himinsins drina.

14Veii hi anna er lii hj. Sj, veii hi rija kemur brtt.


Sjunda bsnan

15Og sjundi engillinn bsnai. heyrust raddir miklar himni er sgu: "Drottinn og Kristur hans hafa fengi vald yfir heiminum og hann mun rkja um aldir alda." 16Og ldungarnir tuttugu og fjrir, eir er sitja frammi fyrir Gui hstum snum, fllu fram sjnur snar, tilbu Gu 17og sgu:

Vr kkum r, Drottinn Gu, alvaldi,
sem ert og sem varst,
a hefur teki valdi itt hi mikla
og gjrst konungur.
18 Heiingjarnir reiddust,
en reii n kom,
s tmi, er dauir skulu dmdir vera,
og tminn til a gefa laun jnum num,
spmnnunum og hinum heilgu
og eim, sem ttast nafn itt, smum og strum,
og til a eya eim, sem jrina eya.

19Og musteri Gus opnaist, a sem himni er, og sttmlsrk hans birtist musteri hans. Og eldingar komu og dunur og rumur og landskjlfti og hagl miki.


Konan og drekinn

12
1Og tkn miki birtist himni: Kona kldd slinni og tungli var undir ftum hennar, og hfi hennar var krna af tlf stjrnum. 2Hn var ungu, og hljai jstt me hrum hrum.

3Anna tkn birtist himni: Mikill dreki rauur, er hafi sj hfu og tu horn og hfunum sj ennisdjsn. 4Me halanum dr hann rija hlutann af stjrnum himinsins og varpai eim ofan jrina. Drekinn st frammi fyrir konunni, sem komin var a v a fa, til ess a gleypa barn hennar, er hn hefi ftt. 5Hn fddi son, sveinbarn, sem stjrna mun llum jum me jrnsprota. Og barn hennar var hrifi til Gus, til hstis hans. 6En konan fli t eyimrkina, ar sem Gu hefur bi henni sta og ar sem s verur fyrir rfum hennar eitt sund og tv hundru og sextu daga.

7 hfst str himni: Mkael og englar hans fru a berjast vi drekann. Drekinn barist og englar hans, 8en eir fengu eigi staist og eigi hldust eir heldur lengur vi himni. 9Og drekanum mikla var varpa niur, hinum gamla hggormi, sem heitir djfull og Satan, honum sem afvegaleiir alla heimsbyggina, honum var varpa niur jrina, og englum hans var varpa niur me honum.

10Og g heyri mikla rdd himni segja: "N er komi hjlpri og mtturinn og rki Gus vors, og veldi hans Smura. v a niur hefur veri varpa kranda brra vorra, honum sem krir fyrir Gui vorum dag og ntt. 11Og eir hafa sigra hann fyrir bl lambsins og fyrir or vitnisburar sns, og eigi var eim lfi svo krt, a eim gi daui. 12Fagni v himnar og r sem eim bi. Vei s jrunni og hafinu, v a djfullinn er stiginn niur til yar miklum m, v a hann veit, a hann hefur nauman tma."

13Og er drekinn s a honum var varpa niur jrina, ofstti hann konuna, sem ali hafi sveinbarni. 14Og konunni voru gefnir vngirnir tveir af erninum mikla, til ess a hn skyldi fljga eyimrkina til sns staar, ar sem s verur fyrir rfum hennar rj og hlft r, fjarri augsn hggormsins. 15Og hggormurinn spj vatni r munni sr eftir konunni, eins og fli, til ess a hn brist burt af straumnum. 16En jrin kom konunni til hjlpar, og jrin opnai munn sinn og svalg vatnsfli, sem drekinn spj r munni sr. 17 reiddist drekinn konunni og fr burt til ess a heyja str vi ara afkomendur hennar, er varveita bo Gus og hafa vitnisbur Jes. 18Og hann nam staar sandinum vi sjinn.


Drin tv

13
1 s g dr stga upp af hafinu. a hafi tu horn og sj hfu, og hornum ess voru tu ennisdjsn og hfum ess voru gulstunar nfn. 2Dri, sem g s, var lkt pardusdri, ftur ess voru sem bjarnarftur og munnur ess eins og ljnsmunnur. Drekinn gaf v mtt sinn og hsti sitt og vald miki. 3Eitt af hfum ess virtist srt til lfis, en banasr ess var heilt. ll jrin fylgdi drinu me undrun, 4og eir tilbu drekann, af v a hann hafi gefi drinu vald sitt. Og eir tilbu dri og sgu: "Hver jafnast vi dri og hver getur barist vi a?"

5Og v var gefinn munnur, er talai stryri og gulastanir, og lofa a fara v fram fjrutu og tvo mnui. 6Og a lauk upp munni snum til lastmla gegn Gui, til a lastmla nafni hans og tjaldb hans og eim, sem himni ba. 7Og v var leyft a heyja str vi hina heilgu og sigra , og v var gefi vald yfir srhverri kynkvsl og l, tungu og j. 8Og allir eir, sem jrunni ba, munu tilbija a, hver og einn s er eigi nafn sitt rita fr grundvllun veraldar lfsins bk lambsins, sem sltra var. 9S sem hefur eyra, hann heyri.

10S sem tlaur er til herleiingar verur herleiddur. S sem sveri er tlaur verur deyddur me sveri. Hr reynir olgi og tr hinna heilgu.

11Og g s anna dr stga upp af jrinni og a hafi tv horn lk lambshornum, en a talai eins og dreki. 12a fer me allt vald fyrra drsins fyrir augsn ess og a ltur jrina og , sem henni ba, tilbija fyrra dri, sem var heilt af banasri snu. 13Og a gjrir tkn mikil, svo a a ltur jafnvel eld falla af himni ofan jrina fyrir augum mannanna. 14Og a leiir afvega , sem jrunni ba, me tknunum, sem v er lofa a gjra augsn drsins. a segir eim, sem jrunni ba, a eir skuli gjra lkneski af drinu, sem sri fkk undan sverinu, en lifnai vi. 15Og v var leyft a gefa lkneski drsins anda, til ess a lkneski drsins gti einnig tala og komi v til leiar, a allir yru eir deyddir, sem ekki vildu tilbija lkneski drsins. 16Og a ltur alla, sma og stra, auuga og ftka og frjlsa og frjlsa, setja merki hgri hnd sr ea enni sn 17og kemur v til leiar, a enginn geti keypt ea selt, nema hann hafi merki, nafn drsins, ea tlu nafns ess. 18Hr reynir speki. S sem skilning hefur reikni tlu drsins, v a tala manns er a, og tala hans er sex hundru sextu og sex.


Sonfjalli

14
1Enn s g sn: Lambi st Sonfjalli og me v hundra fjrutu og fjrar sundir, sem hfu nafn ess og nafn fur ess skrifa ennum sr. 2Og g heyri rdd af himni sem ni margra vatna og sem gn mikillar rumu, og rddin, sem g heyri, var eins og hrpuhljmur hrpuleikara, sem sl hrpur snar. 3Og eir syngja njan sng frammi fyrir hstinu og frammi fyrir verunum fjrum og ldungunum. Og enginn gat numi snginn nema r hundra fjrutu og fjrar sundir, eir sem t eru leystir fr jrunni. 4etta eru eir, sem ekki hafa saurgast me konum, v a eir eru sem meyjar. eir fylgja lambinu hvert sem a fer. eir voru leystir t r hp mannanna, frumgri handa Gui og handa lambinu. 5Og munni eirra var enga lygi a finna, eir eru ltalausir.


Komin er stund dmsins

6Og g s annan engil fljga um hhvolf himins. Hann hlt eilfum fagnaarboskap, til a boa eim, sem jrunni ba, og srhverri j og kynkvsl, tungu og l, 7og sagi hrri rddu: "ttist Gu og gefi honum dr, v a komin er stund dms hans. Tilbiji ann, sem gjrt hefur himininn og jrina og hafi og uppsprettur vatnanna."

8Og enn annar engill kom eftir og sagi: "Fallin er, fallin er Bablon hin mikla, sem byrla hefur llum jum af reii-vni saurlifnaar sns."

9 eftir eim kom hinn riji engill og sagi hrri rddu: "Ef einhver tilbiur dri og lkneski ess og fr merki enni sitt ea hnd sna, 10 skal s hinn sami drekka af reii-vni Gus, sem byrla er blanda reiibikar hans, og hann mun kvalinn vera eldi og brennisteini augsn heilagra engla og augsn lambsins. 11Og reykurinn fr kvalasta eirra stgur upp um aldir alda, og eigi hafa eir hvld dag ea ntt, eir sem dri tilbija og lkneski ess, hver s sem ber merki nafns ess."

12Hr reynir olgi hinna heilgu, eirra er varveita bo Gus og trna Jes.

13Og g heyri rdd af himni, sem sagi: "Rita : Slir eru dnir, eir sem Drottni deyja upp fr essu. J, segir andinn, eir skulu f hvld fr erfii snu, v a verk eirra fylgja eim."


Uppskerutmi

14Og g s, og sj: Hvtt sk, og einhvern s g sitja skinu, lkan mannssyni. Hann hafi gullkrnu hfinu og hendi sr bitra sig. 15Og annar engill kom t r musterinu. Hann kallai hrri rddu til ess sem skinu sat: "Ber t sig na og sker upp, v a komin er stundin til a uppskera, sland jararinnar er fullroska." 16Og s, sem skinu sat, br sig sinni jrina og upp var skori jrinni.

17Og annar engill gekk t r musterinu, sem er himni, og hann hafi lka bitra sig.

18Og annar engill gekk t fr altarinu, hann hafi vald yfir eldinum. Hann kallai hrri rddu til ess, sem hafi bitru sigina: "Ber t bitru sigina na, og sker rgurnar af vnvii jararinnar, v a vnberin honum eru orin rosku." 19Og engillinn br sig sinni jrina, skar af vnvi jararinnar og kastai honum reii-vnrng Gus hina miklu. 20Og vnrngin var troin fyrir utan borgina og gekk bl t af vnrnginni, svo a tk upp undir beisli hestanna, eitt sund og sex hundru skeirm ar fr.


Sustu plgurnar

15
1Og g s anna tkn himni, miki og undursamlegt: Sj engla, sem hfu sj sustu plgurnar, v a me eim fullnaist reii Gus.

2Og g leit sem glerhaf eldi blandi, og g s , sem unni hfu sigur drinu og lkneski ess og tlu nafns ess, standa vi glerhafi og halda hrpum Gus. 3Og eir syngja sng Mse, Gus jns, og sng lambsins og segja:

Mikil og dsamleg eru verkin n,
Drottinn Gu, alvaldi,
rttltir og sannir eru vegir nir,
konungur aldanna.
4 Hver skyldi ekki ttast, Drottinn, og vegsama nafn itt?
v a einn ert heilagur,
allar jir munu koma og tilbija frammi fyrir r,
v a rttltir dmar nir eru opinberir ornir.

5Og eftir etta s g, a upp var loki musterinu himni, tjaldb vitnisburarins. 6Og t gengu r musterinu englarnir sj, sem hfu plgurnar sj, klddir hreinu, sknandi lni og gyrtir gullbeltum um brjst. 7Og englunum sj fkk ein af verunum fjrum sj gullsklar, fullar reii Gus, hans sem lifir um aldir alda. 8Og musteri fylltist af reyknum af dr Gus og mtti hans, og enginn mtti inn ganga musteri, uns fullnaar vru r sj plgur englanna sj.


Sklar reiinnar

16
1Og g heyri raust mikla fr musterinu segja vi englana sj: "Fari og helli r eim sj sklum Gus reii yfir jrina."

2Og hinn fyrsti fr og hellti r sinni skl jrina. Og vond og illkynju kaun komu mennina, sem hfu merki drsins og tilbu lkneski ess.

3Og hinn annar hellti r sinni skl hafi, og a var a bli eins og bl r dauum manni, og srhver lifandi sl d, s er hafinu var.

4Og hinn riji hellti r sinni skl fljtin og uppsprettur vatnanna og a var a bli. 5Og g heyri engil vatnanna segja: "Rttltur ert , a hefur dmt annig, sem ert og sem varst, hinn heilagi. 6eir hafa thellt bli heilagra og spmanna, og v hefur gefi eim bl a drekka. Maklegir eru eir ess." 7Og g heyri altari segja: "J, Drottinn Gu, alvaldi, sannir og rttltir eru dmar nir."

8Og hinn fjri hellti r sinni skl yfir slina. Og slinni var gefi vald til a brenna mennina eldi. 9Og mennirnir stiknuu ofurhita og lastmltu nafni Gus, sem valdi hefur yfir plgum essum. Og ekki gjru eir irun, svo a eir gfu honum drina.

10Og hinn fimmti hellti r sinni skl yfir hsti drsins. Og rki ess myrkvaist, og menn bitu tungur snar af kvl. 11Og menn lastmltu Gui himinsins fyrir kvalirnar og fyrir kaun sn og eigi gjru eir irun og ltu af verkum snum.

12Og hinn sjtti hellti r sinni skl yfir fljti mikla, Efrat. Og vatni v ornai upp, svo a vegur yri binn fyrir konungana, er koma r austri. 13Og g s koma t af munni drekans og munni drsins og munni falsspmannsins rj hreina anda, sem froskar vru, 14v a eir eru djfla andar, sem gjra tkn. eir ganga t til konunga allrar heimsbyggarinnar til a safna eim saman til strsins hinum mikla degi Gus hins alvalda.

15"Sj, g kem eins og jfur. Sll er s sem vakir og varveitir kli sn, til ess a hann gangi ekki nakinn um og menn sji blygun hans."

16Og eir sfnuu eim saman ann sta, sem hebresku kallast Harmagedn.

17Og hinn sjundi hellti r sinni skl yfir lofti og raust mikil kom t r musterinu, fr hstinu og sagi: "a er fram komi." 18Og eldingar komu og brestir og rumur og mikill landskjlfti, svo a slkur hefur eigi komi fr v menn uru til jrunni. Svo mikill var s jarskjlfti. 19Og borgin mikla fr rj hluta, og borgir janna hrundu. Og Gu gleymdi ekki hinni miklu Bablon og gaf henni vnbikar heiftarreii sinnar. 20Og allar eyjar hurfu og fjllin voru ekki lengur til. 21Og str hgl, vttarung, fllu niur af himni yfir mennina. Og mennirnir lastmltu Gui fyrir haglplguna, v a s plga var mikil.


Skkjan mikla

17
1Og einn af englunum sj, sem halda sklunum sj, kom til mn og sagi: "Kom hinga, og g mun sna r dminn yfir skkjunni miklu, sem er vi vtnin mrgu. 2Konungar jararinnar hafa drgt saurlifna me henni, og eir, sem jrinni ba, hafa ori drukknir af saurlifnaar vni hennar."

3Og hann leiddi mig burt anda eyimrk. Og g s konu sitja skarlatsrauu dri, alsettu gulstunar nfnum, og hafi a sj hfu og tu horn. 4Og konan var skrdd purpura og skarlati, og var bin gulli og gimsteinum og perlum. Hn hafi hendi sr gullbikar, fullan viurstyggar, og var a hreinleikur saurlifnaar hennar. 5Og enni hennar var rita nafn, sem er leyndardmur: Bablon hin mikla, mir hrkvenna og viurstygga jararinnar. 6Og g s a konan var drukkin af bli hinna heilgu og af bli Jes votta. Og g undraist strlega, er g leit hana.

7Og engillinn sagi vi mig: "Hv ertu forvia? g mun segja r leyndardm konunnar og drsins, sem hana ber, ess er hefur hfuin sj og hornin tu: 8Dri, sem sst, var, en er ekki, og a mun stga upp fr undirdjpinu og fara til gltunar. Og eir, sem jru ba, eir, sem eiga ekki nfn sn skrifu lfsins bk fr grundvllun veraldar, munu undrast, er eir sj dri sem var og er ekki og kemur aftur.

9Hr reynir skilning og speki. Hfuin sj eru sj fjll, sem konan situr . a eru lka sj konungar. 10Fimm eru fallnir, einn er n uppi, annar er kominn og er hann kemur hann a vera stutt. 11Og dri, sem var, en er ekki, er einmitt hinn ttundi, og er af eim sj, og fer til gltunar.

12Og hornin tu, sem sst, eru tu konungar, sem enn hafa eigi teki konungdm, heldur f vald sem konungar eina stund samt drinu. 13essir hafa allir eitt r, og mttinn og vald sitt gefa eir drinu. 14essir munu heyja str vi lambi. Og lambi og eir, sem me v eru, hinir klluu og tvldu og tru, munu sigra , - v a lambi er Drottinn drottna og konungur konunga."

15Og hann segir vi mig: "Vtnin, sem sst, ar sem skkjan situr, eru lir og flk, jir og tungur. 16Og hornin tu, sem sst, og dri, munu hata skkjuna og gjra hana einmana og nakta, eta hold hennar og brenna hana eldi, 17v a Gu hefur lagt eim brjst a gjra vilja sinn og vera samra og gefa rki eirra drinu, allt til ess er or Gus koma fram. 18Og konan, sem sst, er borgin mikla, sem heldur rki yfir konungum jararinnar."


Fallin er Bablon

18
1Eftir etta s g annan engil stga ofan af himni, og hafi hann miki vald og jrin ljmai af dr hans. 2Og hann hrpai me sterkri rddu og sagi: "Fallin er, fallin er Bablon hin mikla og orin a djfla heimkynni og fangelsi alls konar hreinna anda og fangelsi alls konar hreinna og vibjslegra fugla. 3v a hn hefur byrla llum jum af reii-vni saurlifnaar sns, og konungar jararinnar drgu saurlifna me henni og kaupmenn jararinnar auguust af gnttum munaar hennar."

4Og g heyri ara rdd af himni, sem sagi: "Gangi t, mitt flk, t r henni, svo a r eigi engan hlut syndum hennar og hreppi ekki plgur hennar. 5v a syndir hennar hlust allt upp til himins og Gu minntist rangltis hennar. 6Gjaldi henni eins og hn hefur goldi og tvgjaldi henni eftir verkum hennar, byrli henni tvfalt bikarinn, sem hn hefur byrla. 7Veiti henni eins mikla kvl og sorg og hennar strilti og hf hefur veri. Hn segir hjarta snu: ,Hr sit g og er drottning, ekkja er g eigi, sorg mun g aldrei sj.' 8Fyrir v munu plgur hennar koma einum degi: Daui, sorg og hungur, og eldi mun hn vera brennd, v a mttugur er Drottinn Gu, sem hana dmdi."

9Og konungar jararinnar, sem me henni drgu saurlifna og lifu munai, munu grta og kveina yfir henni er eir sj reykinn af brennu hennar. 10Af tta fyrir kvl hennar munu eir standa langt fr og segja: "Vei, vei, borgin mikla, Bablon, borgin volduga, einni stundu kom dmur inn."

11Og kaupmenn jararinnar grta og harma yfir henni, v a enginn kaupir n framar vrur eirra, 12farma af gulli og silfri, gimsteinum og perlum, dru lni og purpura, silki og skarlati og alls konar ilmvi og alls konar muni af flabeini og alls konar muni af hinum drasta vii og af eiri og jrni og marmara, 13og kanelbrk og balsam, ilmjurtir og smyrsl, reykelsi, vn og olu og fnt mjl, og hveiti og eyki og saui og hesta og vagna og man og mannaslir. 14Og vxturinn, sem sla n girnist, hefur brugist r, ll sld og glys r horfi og enginn mun framar rmul af v finna. 15Seljendur essara hluta, sem augast hafa henni, munu standa lengdar af tta yfir kvl hennar, grtandi og harmandi 16og segja: "Vei, vei, borgin mikla, sem klddist dru lni, purpura og skarlati og var gulli roin og gimsteinum og perlum. 17 einni stundu eyddist allur essi auur." Og allir skipstjrar, allir farmenn og hsetar og allir eir, sem atvinnu reka sjnum, stu lengdar 18og hrpuu, er eir su reykinn af brennu hennar, og sgu: "Hvaa borg jafnast vi borgina miklu?" 19Og eir jusu mold yfir hfu sr og hrpuu grtandi og harmandi: "Vei, vei, borgin mikla, sem allir eir, er skip eiga sjnum, auguust vegna aufa hennar. einni stundu var hn eyi lg." 20Fagna yfir henni, himinn og r heilgu og r postular og spmenn, v a Gu hefur reki rttar yar henni.

21Og einn sterkur engill tk upp stein, eins og mikinn kvarnarstein, og kastai hafi og sagi: "Svo voveiflega mun Bablon kollvarpast, borgin mikla, svo a engar menjar skulu eftir vera. 22Og hrpuslttur og snglist, ppuhljmur og lurytur skal ekki framar heyrast r og engir inaarmenn og inir skulu framar r finnast og kvarnarhlj skal eigi framar r heyrast. 23Lampaljs skal eigi framar r lsa og raust brguma og brar skal eigi framar heyrast r. Kaupmenn nir voru hfingjar jararinnar, af v a allar jir leiddust villu af tfrum num. 24Og henni fannst bl spmanna og heilagra og allra eirra, sem hafa drepnir veri jrinni."


19
1Eftir etta heyri g sem sterkan ym mikils fjlda himni. eir sgu: "Hallelja! Hjlpri og drin og mtturinn er Gus vors. 2Sannir og rttltir eru dmar hans. Hann hefur dmt skkjuna miklu, sem jrunni spillti me saurlifnai snum, og hann hefur lti hana sta hefnd fyrir bl jna sinna." 3Og aftur var sagt: "Hallelja! Reykurinn fr henni stgur upp um aldir alda." 4Og ldungarnir tuttugu og fjrir og verurnar fjrar fllu fram og tilbu Gu, sem hstinu situr, og sgu: "Amen, hallelja!"


Brkaup lambsins

5Og fr hstinu barst rdd, er sagi: "Lofsyngi Gui vorum, allir r jnar hans, r sem hann ttist, smir og strir." 6 heyri g raddir sem fr miklum mannfjlda og sem ni margra vatna og sem gn fr sterkum rumum. r sgu: "Hallelja, Drottinn Gu vor, hinn alvaldi, er konungur orinn. 7Glejumst og fgnum og gefum honum drina, v a komi er a brkaupi lambsins og brur hans hefur bi sig. 8Henni var fengi sknandi og hreint ln til a skrast . Lni er rttltisverk heilagra."

9Og hann segir vi mig: "Rita : Slir eru eir, sem bonir eru brkaupsveislu lambsins." Og hann segir vi mig: "etta eru hin snnu or Gus." 10Og g fll fram fyrir ftur honum til a tilbija hann og hann segir vi mig: "Varastu etta! g er samjnn inn og brra inna, sem hafa vitnisbur Jes. Tilbi Gu. Vitnisburur Jes er andi spdmsgfunnar."


Sigurvegarinn hvtum hesti

11 s g himininn opinn, og sj: Hvtur hestur. S, sem honum sat, heitir Trr og Sannur, hann dmir og berst me rttvsi. 12Augu hans eru sem eldslogi og hfi hans eru mrg ennisdjsn. Og hann ber nafn rita, sem enginn ekkir nema hann sjlfur. 13Hann er skrddur skikkju, bli drifinni, og nafn hans er: Ori Gus. 14Og hersveitirnar, sem himni eru, fylgdu honum hvtum hestum, klddar hvtu og hreinu lni. 15Og af munni hans gengur t biturt sver a sl jirnar me, og hann stjrnar eim me jrnsprota. Og hann treur vnrng heiftarreii Gus hins alvalda. 16Og skikkju sinni og lend sinni hefur hann rita nafn: "Konungur konunga og Drottinn drottna."

17Og g s einn engil, sem st slunni. Hann hrpai hrri rddu til allra fuglanna, sem flugu um himinhvolfi: "Komi, safnist saman til hinnar miklu mltar Gus 18til ess a eta hold konunga og hold herforingja og hold kappa og hold hesta og eirra, sem eim sitja, og hold allra, bi frjlsra og frjlsra, smrra og strra."

19Og g s dri og konunga jararinnar og hersveitir eirra safnaar saman til a heyja str vi ann, sem hestinum sat, og vi herli hans. 20Og dri var handteki og samt v falsspmaurinn, sem tknin gjri augsn ess, en me eim leiddi hann afvega , sem teki hfu vi merki drsins, og , sem tilbei hfu lkneski ess. Bum eim var kasta lifandi eldsdki, sem logar af brennisteini. 21Og hinir voru drepnir me sveri ess, er hestinum sat, sverinu, sem t gekk af munni hans, og allir fuglarnir sddust af hrjum eirra.


rin sund

20
1N s g engil stga niur af himni. Hann hlt lykli undirdjpsins og strum fjtri hendi sr. 2Og hann tk drekann, ann gamla hggorm, sem er djfull og Satan, og batt hann um sund r. 3Hann kastai honum undirdjpi og lsti og setti innsigli yfir, svo a hann leiddi ekki framar jirnar afvega, allt til ess er fullnuust sund rin. Eftir a hann a vera leystur um stuttan tma.

4Og g s hsti og menn settust au og dmsvald var eim fengi, og g s slir eirra, sem hlshggnir hfu veri sakir vitnisburar Jes og sakir ors Gus. a voru eir hinir smu sem hfu ekki tilbei dri n lkneski ess og ekki fengi merki enni sr og hnd. Og eir lifnuu og rktu me Kristi um sund r. 5En arir dauir lifnuu ekki fyrr en sund rin voru liin. etta er fyrri upprisan. 6Sll og heilagur er s, sem hlut fyrri upprisunni. Yfir eim hefur hinn annar daui ekki vald, heldur munu eir vera prestar Gus og Krists og eir munu rkja me honum um sund r.


Satan sigraur

7egar sund rin eru liin, mun Satan vera leystur r fangelsi snu. 8Og hann mun t ganga til a leia jirnar afvega, r sem eru fjrum skautum jararinnar, Gg og Magg, og safna eim saman til strs, og tala eirra er sem sandur sjvarins. 9Og eir stigu upp van vll jarar og umkringdu herbir heilagra og borgina elskuu. En eldur fll af himni ofan og eyddi eim. 10Og djflinum, sem leiir afvega, var kasta dki elds og brennisteins, ar sem bi dri er og falsspmaurinn. Og eir munu kvaldir vera dag og ntt um aldir alda.


Dmurinn

11Og g s miki hvtt hsti og ann, sem v sat. Og fyrir sjnu hans hvarf himinn og jr og eirra s engan sta. 12Og g s dauu, stra og sma, standa frammi fyrir hstinu, og bkum var loki upp. Og annarri bk var loki upp og a er lfsins bk. Og hinir dauu voru dmdir, eftir v sem rita var bkunum, samkvmt verkum eirra. 13Og hafi skilai hinum dauu, eim sem v voru, og dauinn og Hel skiluu eim dauu, sem eim voru, og srhver var dmdur eftir verkum snum. 14Og dauanum og Helju var kasta eldsdki. etta er hinn annar daui, eldsdki. 15Og ef einhver fannst ekki skrur lfsins bk, var honum kasta eldsdki.


Nr himinn, n jr

21
1Og g s njan himin og nja jr, v a hinn fyrri himinn og hin fyrri jr voru horfin og hafi er ekki framar til. 2Og g s borgina helgu, nja Jersalem, stga niur af himni fr Gui, bna sem bri, er skartar fyrir manni snum. 3Og g heyri raust mikla fr hstinu, er sagi: "Sj, tjaldb Gus er meal mannanna og hann mun ba hj eim, og eir munu vera flk hans og Gu sjlfur mun vera hj eim, Gu eirra. 4Og hann mun erra hvert tr af augum eirra. Og dauinn mun ekki framar til vera, hvorki harmur n vein n kvl er framar til. Hi fyrra er fari."

5Og s, sem hstinu sat, sagi: "Sj, g gjri alla hluti nja," og hann segir: "Rita , v a etta eru orin tru og snnu." 6Og hann sagi vi mig: "a er fram komi. g er Alfa og mega, upphafi og endirinn. g mun gefa eim keypis, sem yrstur er, af lind lfsins vatns. 7S er sigrar mun erfa etta, og g mun vera hans Gu og hann mun vera minn sonur. 8En fyrir hugdeiga og vantraa og viurstyggilega og manndrpara og frillulfismenn og tframenn, skurgoadrkendur og alla lygara er staur binn dkinu, sem logar af eldi og brennisteini. a er hinn annar daui."


N Jersalem

9N kom einn af englunum sj, sem hldu sklunum sj, sem fullar voru af sustu plgunum sj, og talai vi mig og sagi: "Kom hinga, og g mun sna r brina, eiginkonu lambsins." 10Og hann flutti mig anda upp miki og htt fjall og sndi mr borgina helgu, Jersalem, sem niur steig af himni fr Gui. 11Hn hafi dr Gus. Ljmi hennar var lkur drasta steini, sem jaspissteinn kristalskr. 12Hn hafi mikinn og han mr og tlf hli og vi hliin stu tlf englar og nfn eirra tlf kynkvsla sraelssona voru ritu hliin tlf. 13Mti austri voru rj hli, mti norri rj hli, mti suri rj hli og mti vestri rj hli. 14Og mr borgarinnar hafi tlf undirstusteina og eim nfn hinna tlf postula lambsins.

15Og s, sem vi mig talai, hlt kvara, gullstaf, til a mla borgina og hli hennar og mr hennar. 16Borgin liggur ferhyrning, jfn lengd og breidd. Og hann mldi borgina me stafnum, tlf sund skei. Lengd hennar og breidd og h eru jafnar. 17Og hann mldi mr hennar, hundra fjrutu og fjrar lnir, eftir kvara manns, sem er einnig ml engils. 18Mr hennar var byggur af jaspis og borgin af skra gulli sem skrt gler vri. 19Undirstusteinar borgarmrsins voru skreyttir alls konar gimsteinum. Fyrsti undirstusteinninn var jaspis, annar safr, riji kalsedn, fjri smarag, 20fimmti sardnyx, sjtti sardis, sjundi krslt, ttundi beryll, nundi tpas, tundi krspras, ellefti hasint, tlfti ametst. 21Og hliin tlf voru tlf perlur, og hvert hli r einni perlu. Og strti borgarinnar var af skru gulli sem gagnstt gler.

22Og musteri s g ekki henni, v a Drottinn Gu, hinn alvaldi, er musteri hennar og lambi. 23Og borgin arf ekki heldur slar vi ea tungls til a lsa sr, v a dr Gus skn hana og lambi er lampi hennar. 24Og jirnar munu ganga ljsi hennar og konungar jararinnar fra henni dr sna. 25Og hlium hennar verur aldrei loka um daga - v a ntt verur ar ekki. 26Og menn munu fra henni dr og vegsemd janna. 27Og alls ekkert hreint skal inn hana ganga n s sem fremur viurstygg ea ikar lygi, engir nema eir einir, sem ritair eru lfsins bk lambsins.


22
1Og hann sndi mr mu lfsvatnsins, sknandi sem kristall. Hn rann fr hsti Gus og lambsins. 2 miju strti borgarinnar, beggja vegna munnar, var lfsins tr, sem ber tlf sinnum vxt. mnui hverjum gefur a vxt sinn, og bl trsins eru til lkningar junum. 3Og engin blvun mun framar til vera. Og hsti Gus og lambsins mun borginni vera og jnar hans munu honum jna. 4eir munu sj sjnu hans og nafn hans mun vera ennum eirra. 5Og ntt mun ekki framar til vera og eir urfa ekki lampaljs n slarljs, v a Drottinn Gu skn og eir munu rkja um aldir alda.


Kom , Jess

6Og hann sagi vi mig: "essi or eru tr og snn. Og Drottinn, Gu anda spmannanna, sendi engil sinn til a sna jnum snum a, sem vera innan skamms. 7Sj, g kem skjtt. Sll er s, sem varveitir spdmsor essarar bkar."

8Og g, Jhannes, er s sem heyri og s etta. Og er g hafi heyrt a og s, fll g niur til a tilbija fyrir ftum engilsins, sem sndi mr etta. 9Og hann segir vi mig: "Varastu etta! g er samjnn inn og brra inna, spmannanna, og eirra, sem varveita or essarar bkar. Tilbi Gu."

10Og hann segir vi mig: "Innsigla ekki spdmsor essarar bkar, v a tminn er nnd. 11Hinn ranglti haldi fram a fremja ranglti og hinn saurugi saurgi sig fram og hinn rttlti stundi fram rttlti og hinn heilagi helgist fram.

12Sj, g kem skjtt, og launin hef g me mr, til a gjalda hverjum og einum eins og verk hans er. 13g er Alfa og mega, hinn fyrsti og hinn sasti, upphafi og endirinn. 14Slir eru eir, sem vo skikkjur snar. eir f agang a lfsins tr og mega ganga um hliin inn borgina. 15ti gista hundarnir og tframennirnir og frillulfismennirnir og manndrpararnir og skurgoadrkendurnir og hver sem elskar og ikar lygi.

16g, Jess, hef sent engil minn til a votta fyrir yur essa hluti sfnuunum. g er rtarkvistur af kyni Davs, stjarnan sknandi, morgunstjarnan."

17Og andinn og brurin segja: "Kom !" Og s sem heyrir segi: "Kom !" Og s sem yrstur er, hann komi. Hver sem vill, hann fr keypis lfsins vatn.


Lokaor

18g votta fyrir hverjum eim manni, sem heyrir spdmsor essarar bkar, a leggi nokkur vi au, mun Gu hann leggja r plgur, sem um er rita essari bk. 19Og taki nokkur burt nokku af orum spdmsbkar essarar, mun Gu burt taka hlut hans tr lfsins og borginni helgu, sem um er rita essari bk.

20S sem etta vottar segir: "J, g kem skjtt." Amen. Kom , Drottinn Jess!

21Nin Drottins Jes s me llum.



Nettgfan og Hi slenska Bibluflag - gst 1997