SLMARNIR

Fyrsta bk


1

Sll er s maur,
er eigi fer a rum gulegra,
eigi gengur vegi syndaranna
og eigi situr hpi eirra, er hafa Gu a hi,
2 heldur hefir yndi af lgmli Drottins
og hugleiir lgml hans dag og ntt.
3 Hann er sem tr, grursett hj rennandi lkjum,
er ber vxt sinn rttum tma,
og bl ess visna ekki.
Allt er hann gjrir lnast honum.

4 Svo fer eigi hinum gulega,
heldur sem sum, er vindur feykir.
5 ess vegna munu hinir gulegu eigi standast dminum
og syndugir eigi sfnui rttltra.
6 v a Drottinn ekkir veg rttltra,
en vegur gulegra endar vegleysu.


2

Hv geisa heiingjarnir
og hv hyggja jirnar fnt r?
2 Konungar jararinnar ganga fram,
og hfingjarnir bera r sn saman
gegn Drottni og hans smura:
3 "Vr skulum brjta sundur fjtra eirra,
vr skulum varpa af oss vijum eirra."

4 Hann sem situr himni hlr.
Drottinn gjrir gys a eim.
5 v nst talar hann til eirra reii sinni,
skelfir bri sinni:
6 "g hefi skipa konung minn
Son, fjalli mitt helga."

7 g vil kunngjra lyktun Drottins:
Hann mlti vi mig: " ert sonur minn.
dag gat g ig.
8 Bi mig,
og g mun gefa r jirnar a erf
og endimrk jarar a ali.
9 skalt mola me jrnsprota,
mlva sem leirsmis ker."

10 Veri v hyggnir, r konungar,
lti yur segjast, r dmarar jru.
11 jni Drottni me tta
og fagni me lotningu.
12 Hylli soninn, a hann reiist eigi
og vegur yar endi vegleysu,
13 v a skjtt blast upp reii hans.
Sll er hver s er leitar hlis hj honum.


3   Slmur Davs, er hann fli fyrir Absalon syni snum.

2 Drottinn, hversu margir eru mtstumenn mnir,
margir eru eir er rsa upp mti mr.
3 Margir segja um mig:
"Hann fr enga hjlp hj Gui!" [Sela]
4 En , Drottinn, ert hlfiskjldur minn,
ert smd mn og ltur mig bera hfu mitt htt.

5 er g hrpa til Drottins,
svarar hann mr fr fjallinu snu helga. [Sela]
6 g leggst til hvldar og sofna,
g vakna aftur, v a Drottinn hjlpar mr.
7 g ttast eigi hinn teljandi manngra,
er fylkir sr gegn mr allar hliar.

8 Rs upp, Drottinn, hjlpa mr, Gu minn,
v a hefir losti fjandmenn mna kinnhest,
broti tennur illvirkjanna.
9 Hj Drottni er hjlpin,
blessun n komi yfir l inn! [Sela]


4   Til sngstjrans. Me strengjaleik. Davsslmur.

2 Svara mr, er g hrpa,
Gu rttltis mns!
er a mr kreppti, rmkair um mig,
ver mr nugur og heyr bn mna.
3 r menn! Hversu lengi smd mn a sta smn?
Hversu lengi tli r a elska hgmann og leita til lyginnar? [Sela]
4 r skulu samt komast a raun um,
a Drottinn snir mr dsamlega n,
a Drottinn heyrir, er g hrpa til hans.
5 Skelfist og syndgi ekki.
Hugsi yur um hvlum yar
og veri hljir. [Sela]
6 Fri rttar frnir
og treysti Drottni.
7 Margir segja: "Hver ltur oss hamingju lta?"
Lyft yfir oss ljsi auglitis ns, Drottinn.

8 hefir veitt hjarta mnu meiri glei
en menn hafa af gng korns og vnlagar.
9 frii leggst g til hvldar og sofna,
v a , Drottinn, ltur mig ba hultan num.


5   Til sngstjrans. Me hljppu. Davsslmur.

2 Heyr or mn, Drottinn,
gef gaum a andvrpum mnum.
3 Hl kveinstafi mna,
konungur minn og Gu minn,
v a til n bi g.
4 Drottinn, morgnana heyrir rdd mna,
morgnana legg g bn mna fram fyrir ig,
og g b n.

5 ert eigi s Gu, er gulegt athfi lki,
hinir vondu f eigi a dveljast hj r.
6 Hinir hrokafullu f eigi staist fyrir r,
hatar alla er illt gjra.
7 tortmir eim, sem lygar mla,
blvrgum og svikurum hefir Drottinn andstygg.

8 En g f a ganga hs itt
fyrir mikla miskunn na,
f a falla fram fyrir nu heilaga musteri
tta frammi fyrir r.
9 Drottinn, lei mig eftir rttlti nu
sakir vina minna,
gjr slttan veg inn fyrir mr.
10 Einlgni er ekki til munni eirra,
hjarta eirra er gltunardjp.
Kok eirra er opin grf,
me tungu sinni hrsna eir.
11 Dm seka, Gu,
falli eir sakir ragjra sinna,
hrind eim burt sakir hinna mrgu afbrota eirra,
v a eir storka r.
12 Allir ktast, er treysta r,
eir fagna a eilfu,
v a verndar .
eir sem elska nafn itt
glejast yfir r.
13 v a , Drottinn, blessar hinn rttlta,
hlfir honum me n inni eins og me skildi.


6   Til sngstjrans. Me strengjaleik ttstrengja hljfri. Davsslmur.

2 Drottinn, refsa mr ekki reii inni
og tyfta mig ekki gremi inni.
3 Lkna mr, Drottinn, v a g rmagnast,
lkna mig, Drottinn, v a bein mn trast.
4 Sl mn er ttaslegin,
en , Drottinn - hversu lengi?

5 Sn aftur, Drottinn, frelsa slu mna,
hjlpa mr sakir elsku innar.
6 v a enginn minnist n dnarheimum,
hver skyldi lofa ig hj Helju?

7 g er reyttur af andvrpum mnum,
g lauga rekkju mna trum,
lt hvlu mna fla hverja ntt.
8 Augu mn eru dpru af harmi,
orin slj sakir allra vina minna.

9 Fari fr mr, allir illgjramenn,
v a Drottinn hefir heyrt grtraust mna.
10 Drottinn hefir heyrt grtbeini mna,
Drottinn tekur mti bn minni.
11 Allir vinir mnir skulu vera til skammar og skelfast mjg,
hraa sr sneyptir burt.


7   Davsslmur, er hann kva fyrir Drottni sakir Ks Benjamnta.

2 Drottinn, Gu minn, hj r leita g hlis,
hjlpa mr undan llum ofskjendum mnum og bjarga mr,
3 svo a eir rfi mig ekki sundur eins og ljn,
tti mig sundur og enginn bjargi mr.
4 Drottinn, Gu minn, hafi g gjrt etta:
s ranglti hndum mnum,
5 hafi g illt gjrt eim er lifu frii vi mig,
ea gjrt fjandmnnum mnum mein a stulausu,
6 elti mig vinur minn og ni mr,
troi lf mitt til jarar
og varpi smd minni dufti. [Sela]
7 Rs upp, Drottinn, reii inni,
hef ig gegn ofsa fjandmanna minna
og vakna mr til hjlpar, sem hefir fyrirskipa rttan dm.
8 Sfnuur janna umkringi ig,
og tak sti uppi yfir honum hum.
9 Drottinn, sem dmir jirnar,
lt mig n rtti mnum, Drottinn,
samkvmt rttlti mnu og rvendni.
10 Lt endi vera illsku gulegra,
en styrk hina rttltu,
, sem rannsakar hjrtun og nrun,
rttlti Gu!
11 Gu heldur skildi fyrir mr,
hann hjlpar hinum hjartahreinu.
12 Gu er rttltur dmari,
hann reiist illskunni dag hvern.
13 Vissulega hvetur hinn gulegi aftur sver sitt,
bendir boga sinn og leggur til hfis,
14 en sjlfum sr hefir hann bi hin banvnu vopn,
skoti brennandi rvum.
15 J, hann getur illsku,
er ungaur af ranglti og elur tl.
16 Hann grf grf og gjri hana djpa,
en sjlfur fellur hann gryfjuna er hann gjri.
17 Ranglti hans kemur sjlfum honum koll,
og ofbeldi hans fellur hfu honum sjlfum.
18 g vil lofa Drottin fyrir rttlti hans
og lofsyngja nafni Drottins hins hsta.


8   Til sngstjrans. gittt. Davsslmur.

2 Drottinn, Gu vor, hversu drlegt er nafn itt um alla jrina!

breiir ljma inn yfir himininn.
3 Af munni barna og brjstmylkinga hefir gjrt r vgi
til varnar gegn vinum num,
til ess a agga niur hefndargirni vinarins.

4 egar g horfi himininn, verk handa inna,
tungli og stjrnurnar, er hefir skapa,
5 hva er maurinn ess, a minnist hans,
og mannsins barn, a vitjir ess?
6 lst hann vera litlu minni en Gu,
me smd og heiri krndir hann.
7 lst hann rkja yfir handaverkum num,
allt lagir a ftum hans:
8 saufna allan og uxa,
og auk ess dr merkurinnar,
9 fugla loftsins og fiska hafsins,
allt a er fer hafsins vegu.

10 Drottinn, Gu vor, hversu drlegt er nafn itt um alla jrina!


9   Til sngstjrans. Almt labben. Davsslmur.

2 g vil lofa ig, Drottinn, af llu hjarta,
segja fr llum num dsemdarverkum.
3 g vil glejast og ktast yfir r,
lofsyngja nafni nu, Hinn hsti.

4 vinir mnir hrfuu undan,
hrsuu og frust fyrir augliti nu.
5 J, hefir lti mig n rtti mnum og flutt ml mitt,
setst hsti sem rttltur dmari.
6 hefir hasta jirnar, tortmt hinum gulegu,
afm nafn eirra um aldur og vi.
7 vinirnir eru linir undir lok
- rstir a eilfu -
og borgirnar hefir broti,
minning eirra er horfin.

8 En Drottinn rkir a eilfu,
hann hefir reist hsti sitt til dms.
9 Hann dmir heiminn me rttvsi,
heldur rttltan dm yfir junum.
10 Og Drottinn er vgi orinn hinum kguu,
vgi neyartmum.
11 eir er ekkja nafn itt, treysta r,
v a , Drottinn, yfirgefur eigi , er n leita.

12 Lofsyngi Drottni, eim er br Son,
gjri strvirki hans kunn meal janna.
13 v a hann sem bls hefnir hefir minnst eirra,
hann hefir eigi gleymt hrpi hinna hrju:
14 "Lkna mr, Drottinn,
sj eymd mna, er hatursmenn mnir baka mr,
sem lyftir mr upp fr hlium dauans,
15 a g megi segja fr llum lofstr num,
fagna yfir hjlp inni hlium Sonardttur."

16 Lirnir eru fallnir gryfju , er eir gjru,
ftur eirra festust neti v, er eir lgu leynt.
17 Drottinn er kunnur orinn: Hann hefir h dm,
hinn gulegi festist v, er hendur hans hfu gjrt.
[Strengjaleikur. Sela]

18 Hinir gulegu hrapa til Heljar,
allar jir er gleyma Gui.
19 Hinum snaua verur eigi vallt gleymt,
von hinna hrju bregst eigi sfellt.
20 Rs upp, Drottinn! Lt eigi daulega menn vera yfirsterkari,
lt jirnar hljta dm fyrir augliti nu.
21 Skjt lunum skelk bringu, Drottinn!
Lt komast a raun um, a eir
eru daulegir menn. [Sela]


10  

Hv stendur fjarri, Drottinn,
hv byrgir augu n neyartmum?
2 Hinn gulegi ofskir hina hrju hroka snum,
eir flkjast vlum eim, er eir hafa upp hugsa.
3 Hinn gulegi lofar Gu fyrir a, er sla hans girnist,
og hinn slni prsar Drottin, sem hann fyrirltur.
4 Hinn gulegi segir drambsemi sinni: "Hann hegnir eigi!"
"Gu er ekki til" - svo hugsar hann llu.
5 Fyrirtki hans heppnast t,
dmar nir fara htt yfir hfi hans,
alla fjandmenn sna kgar hann.
6 Hann segir hjarta snu: "g ver eigi valtur ftum,
fr kyni til kyns mun g eigi gfu rata."
7 Munnur hans er fullur af formlingum, svikum og ofbeldi,
undir tungu hans br illska og ranglti.
8 Hann situr launstri orpunum,
skmaskotinu drepur hann hinn saklausa,
augu hans skima eftir hinum bgstddu.
9 Hann gjrir fyrirst fylgsninu eins og ljn skgarrunni;
hann gjrir fyrirst til ess a n hinum volaa,
hann nr honum snru sna, net sitt.
10 Kraminn hngur hann niur,
hinn bgstaddi fellur fyrir klm hans.
11 Hann segir hjarta snu: "Gu gleymir v,
hann hefir huli auglit sitt, sr a aldrei."

12 Rs upp, Drottinn! Lyft upp hendi inni, Gu!
Gleym eigi hinum voluu.
13 Hvers vegna hinn gulegi a sna Gui fyrirlitningu,
segja hjarta snu: " hegnir eigi"?
14 gefur gaum a mu og bli
til ess a taka a hnd na.
Hinn bgstaddi felur r a;
ert hjlpari furlausra.
15 Brjt armlegg hins gulega,
og er leitar a guleysi hins vonda,
finnur a eigi framar.

16 Drottinn er konungur um aldur og vi,
heiingjum er trmt r landi hans.
17 hefir heyrt skir hinna voluu, Drottinn,
eykur eim hugrekki, hneigir eyra itt.
18 ltur hina furlausu og kguu n rtti snum.
Eigi skulu menn af moldu framar beita kgun.


11   Til sngstjrans. Davsslmur.

Hj Drottni leita g hlis.
Hvernig geti r sagt vi mig:
"Fljg sem fugl til fjallanna!"
2 v a n benda hinir gulegu bogann,
leggja rvar snar streng
til ess a skjta myrkrinu hina hjartahreinu.
3 egar stoirnar eru rifnar niur,
hva megna hinir rttltu?

4 Drottinn er snu heilaga musteri,
hsti Drottins er himnum,
augu hans sj,
sjnir hans rannsaka mennina.
5 Drottinn rannsakar hinn rttlta og hinn gulega,
og ann er elskar ofrki, hatar hann.

6 gulega ltur hann rigna glandi kolum,
eldur og brennisteinn og brennheitur vindur er eirra mldi bikar.
7 v a Drottinn er rttltur og hefir mtur rttltisverkum.
Hinir hreinskilnu f a lta auglit hans.


12   Til sngstjrans. ttstrengja hljfri. Davsslmur.

2 Hjlpa , Drottinn, v a hinir truu eru brottu,
hinir dygglyndu horfnir fr mnnunum.
3 Lygi tala eir hver vi annan,
me mjkflum vrum og tvskiptu hjarta tala eir.
4 a Drottinn vildi eya llum mjkflum vrum,
llum tungum er tala drambsamleg or,
5 eim er segja: "Me tungunni munum vr sigra,
varir vorar hjlpa oss, hver er drottnari yfir oss?"

6 "Sakir kgunar hinna hrju, sakir andvarpa hinna ftku
vil g n rsa upp," segir Drottinn.
"g vil veita hjlp eim, er r hana."

7 Or Drottins eru hrein or,
skrt silfur, sjhreinsa gull.
8 , Drottinn, munt vernda oss,
varveita oss fyrir essari kynsl um aldur.
9 Hinir gulausu vaa alls staar uppi,
og hrakmenni komast til vegs meal mannanna.


13   Til sngstjrans. Davsslmur.

2 Hversu lengi, Drottinn, tlar a gleyma mr me llu?
Hversu lengi tlar a hylja auglit itt fyrir mr?
3 Hversu lengi g a bera st sl,
harm hjarta dag fr degi?
Hversu lengi vinur minn a hreykja sr upp yfir mig?

4 Lt til, svara mr, Drottinn, Gu minn,
hrga augu mn, a g sofni ekki svefni dauans,
5 a vinur minn geti ekki sagt: "g hefi bori af honum!"
a fjandmenn mnir geti ekki fagna yfir v, a mr skrini ftur.
6 g treysti miskunn na;
hjarta mitt fagnar yfir hjlp inni.

g vil syngja fyrir Drottni, v a hann hefir gjrt vel til mn.


14   Til sngstjrans. Davsslmur.

Heimskinginn segir hjarta snu:
"Gu er ekki til."
Ill og andstyggileg er breytni eirra,
enginn gjrir a sem gott er.

2 Drottinn ltur af himni
niur mennina
til ess a sj, hvort nokkur s hygginn,
nokkur sem leiti Gus.
3 Allir eru viknir af lei, allir spilltir,
enginn gjrir a sem gott er - ekki einn.

4 Skyldu eir ekki f a kenna v, allir illgjramennirnir,
eir er eta l minn sem brau vri
og kalla eigi Drottin?
5 skulu eir vera mjg ttaslegnir,
v a Gu er hj kynsl rttltra.
6 r megi lta r hinna hrju til skammar vera,
v a Drottinn er samt athvarf eirra.

7 a hjlpri sraels komi fr Son!
egar Drottinn snr vi hag ls sns,
skal Jakob fagna og srael glejast.


15   Davsslmur

Drottinn, hver fr a gista tjaldi nu,
hver fr a ba fjallinu nu helga?

2 S er fram gengur flekkleysi og ikar rttlti
og talar sannleik af hjarta,
3 s er eigi talar rg me tungu sinni,
eigi gjrir rum mein
og eigi leggur nunga snum svviring til;
4 sem fyrirltur er illa breyta,
en heirar er ttast Drottin,
s er sver sr mein og bregur eigi af,
5 s er eigi lnar f sitt me okri
og eigi iggur mtur gegn saklausum -
s er etta gjrir, mun eigi haggast um aldur.


16   Davs-miktam.

Varveit mig, Gu, v a hj r leita g hlis.
2 g segi vi Drottin: " ert Drottinn minn,
g engin gi nema ig."
3 hinum heilgu sem landinu eru og hinum drlegu -
eim hefi g alla mna velknun.
4 Miklar eru jningar eirra, er kjri hafa sr annan gu.
g vil eigi dreypa eirra blugu dreypifrnum
og eigi taka nfn eirra mr varir.

5 Drottinn er hlutskipti mitt og minn afmldi bikar;
heldur uppi hlut mnum.
6 Mr fllu a erfahlut indlir stair,
og arfleif mn lkar mr vel.
7 g lofa Drottin, er mr hefir r gefi,
jafnvel um ntur er g minntur hi innra.
8 g hefi Drottin t fyrir augum,
egar hann er mr til hgri handar, skrinar mr ekki ftur.

9 Fyrir v fagnar hjarta mitt, sl mn glest,
og lkami minn hvlist frii,
10 v a ofurselur Helju eigi lf mitt,
leyfir eigi a inn trai sji grfina.
11 Kunnan gjrir mr veg lfsins,
gleigntt er fyrir augliti nu,
yndi hgri hendi inni a eilfu.


17   Bn Davs.

Heyr, Drottinn, rttvst mlefni,
hl hrp mitt,
lj eyra bn minni,
er g flyt me tllausum vrum.
2 Lt rtt minn t ganga fr augliti nu,
augu n sj hva rtt er.

3 er rannsakar hjarta mitt, prfar a um ntur,
reynir mig eldi,
finnur engar illar hugsanir hj mr,
munnur minn heldur sr skefjum.
4 Hva sem arir gjra, hefi g eftir ori vara inna
forast vegu ofbeldismannsins.
5 Skref mn fylgdu sporum num,
mr skrinai ekki ftur.

6 g kalla ig, v a svarar mr, Gu,
hneig eyru n til mn, hl or mn.
7 Veit mr na dsamlegu n, sem hjlpar eim er leita hlis
vi na hgri hnd fyrir ofskjendum.

8 Varveit mig sem sjaldur augans,
fel mig skugga vngja inna
9 fyrir hinum gulausu, er sna mr ofbeldi,
fyrir grugum vinum, er kringja um mig.
10 Mrhjrtum snum hafa eir loka,
me munni snum mla eir drambsamleg or.
11 Hvar sem g geng, umkringja eir mig,
eir beina augum snum a v a varpa mr til jarar.
12 eir lkjast ljni er langar br,
ungu ljni, er liggur felum.

13 Rs upp, Drottinn! Far mti vininum og varpa honum niur,
frelsa mig undan hinum gulega me sveri nu.
14 Frelsa mig undan mnnunum me hendi inni, Drottinn,
undan mnnum heimsins,
sem hafa hlutskipti sitt lfinu
og kvifyllir gum num.
eir eru rkir a sonum
og skilja brnum snum eftir ngtir snar.
15 En g mun sakir rttltisins skoa auglit itt,
er g vakna, mun g mettast af mynd inni.


18   Til sngstjrans. Eftir Dav, jn Drottins, er flutti Drottni or essara lja, er Drottinn frelsai hann af hendi allra vina hans og af hendi Sls. 2 Hann mlti:

g elska ig, Drottinn, styrkur minn.
3 Drottinn, bjarg mitt og vgi og frelsari minn,
Gu minn, hellubjarg mitt, ar sem g leita hlis,
skjldur minn og horn hjlpris mns, hborg mn!
4 Lofaur s Drottinn, hrpa g,
og g frelsast fr vinum mnum.

5 Brimldur dauans umkringdu mig,
elfur gltunarinnar skelfdu mig,
6 snrur Heljar luktu um mig,
mskvar dauans fllu yfir mig.
7 angist minni kallai g Drottin,
og til Gus mns hrpai g.
Hann heyri raust mna helgidmi snum,
og p mitt barst til eyrna honum.

8 Jrin bifaist og ntrai,
undirstur fjallanna skulfu,
r bifuust, v a hann var reiur,
9 reykur gekk fram r nsum hans
og eyandi eldur af munni hans,
glir brunnu t fr honum.
10 Hann sveigi himininn og steig niur,
og sksorti var undir ftum hans.
11 Hann steig bak kerb og flaug af sta
og sveif vngjum vindarins.
12 Hann gjri myrkur a skli snu,
regnsorta og skykkni a fylgsni snu allt um kring.
13 Fr ljmanum fyrir honum brutust
hagl og eldglringar gegnum sk hans.
14 rumai Drottinn himnum,
og Hinn hsti lt raust sna gjalla.
15 Hann skaut rvum snum og tvstrai vinum snum,
lt eldingar leiftra og hrddi .
16 s mararbotn,
og undirstur jararinnar uru berar
fyrir gnun inni, Drottinn,
fyrir andgustinum r nsum num.

17 Hann seildist niur af hum og greip mig,
dr mig upp r hinum miklu vtnum.
18 Hann frelsai mig fr hinum sterku vinum mnum,
fr fjandmnnum mnum, er voru mr yfirsterkari.
19 eir rust mig mnum heilladegi,
en Drottinn var mn sto.
20 Hann leiddi mig t vlendi,
frelsai mig, af v a hann hafi knun mr.

21 Drottinn fer me mig eftir rttlti mnu,
eftir hreinleik handa minna geldur hann mr,
22 v a g hefi varveitt vegu Drottins
og hefi ekki reynst trr Gui mnum.
23 Allar skipanir hans hefi g fyrir augum,
og boorum hans okai g eigi burt fr mr.
24 g var ltalaus fyrir honum
og gtti mn vi misgjrum.
25 Fyrir v galt Drottinn mr eftir rttlti mnu,
eftir hreinleik handa minna fyrir augliti hans.

26 Gagnvart strkum ert strkur,
gagnvart rvndum rvandur,
27 gagnvart hreinum hreinn,
en gagnvart rangsnnum ert afundinn.
28 hjlpar jum l,
en gjrir hrokafulla niurlta.
29 J, ltur lampa minn skna,
Drottinn, Gu minn, lsir mr myrkrinu.
30 v a fyrir na hjlp brt g mra,
fyrir hjlp Gus mns stekk g yfir borgarveggi.

31 Vegur Gus er ltalaus,
or Drottins er hreint,
skjldur er hann llum eim sem leita hlis hj honum.

32 Hver er Gu nema Drottinn,
og hver er hellubjarg utan vor Gu?
33 S Gu sem gyrir mig styrkleika
og gjrir veg minn slttan,
34 sem gjrir ftur mna sem hindanna
og veitir mr ftfestu hunum,
35 sem fir hendur mnar til hernaar,
svo a armar mnir benda eirbogann.
36 Og gafst mr skjld hjlpris ns,
og hgri hnd n studdi mig,
og ltillti itt gjri mig mikinn.
37 rmdir til fyrir skrefum mnum,
og kklar mnir riuu ekki.

38 g elti vini mna og ni eim
og sneri ekki aftur, fyrr en g hafi gjreytt eim.
39 g molai sundur, eir mttu eigi upp rsa,
eir hnigu undir ftur mr.
40 gyrtir mig styrkleika til friarins,
beygir fjendur mna undir mig.
41 lst mig sj bak vina minna,
og fjendum mnum eyddi g.
42 eir hrpuu, en enginn kom til hjlpar,
eir hrpuu til Drottins, en hann svarai eim ekki.
43 Og g muldi sem mold jr,
tr ftum sem saur strtum.

44 frelsair mig r flkorustum,
gjrir mig a hfingja janna,
lur sem g ekkti ekki jnar mr.
45 ara en eir heyra mn geti, hla eir mr,
tlendingar smjara fyrir mr.
46 tlendingar dragast upp
og koma skjlfandi fram r fylgsnum snum.

47 Lifi Drottinn, lofa s mitt bjarg,
og htt upp hafinn s Gu hjlpris mns,
48 s Gu sem veitti mr hefndir
og braut jir undir mig,
49 sem hreif mig r hndum vina minna.
Og yfir mtstumenn mna hfst mig,
fr jafnaarmnnum frelsair mig.
50 Fyrir v vil g vegsama ig, Drottinn, meal janna
og lofsyngja nu nafni.
51 Hann veitir konungi snum mikla hjlp
og ausnir miskunn snum smura,
Dav og nijum hans a eilfu.


19   Til sngstjrans. Davsslmur.

2 Himnarnir segja fr Gus dr,
og festingin kunngjrir verkin hans handa.
3 Hver dagurinn kennir rum,
hver nttin boar annarri speki.
4 Engin ra, engin or,
ekki heyrist raust eirra.
5 Og fer hljmur eirra um alla jrina,
og or eirra n til endimarka heims.
ar reisti hann rlinum tjald.
6 Hann er sem brguminn, er gengur t r svefnhsi snu,
hlakkar sem hetja til a renna skei sitt.
7 Vi takmrk himins rennur hann upp,
og hringfer hans nr til enda himins,
og ekkert dylst fyrir geislagl hans.

8 Lgml Drottins er ltalaust,
hressir slina,
vitnisburur Drottins er reianlegur,
gjrir hinn fvsa vitran.
9 Fyrirmli Drottins eru rtt,
gleja hjarta.
Boor Drottins eru skr,
hrga augun.
10 tti Drottins er hreinn,
varir a eilfu.
kvi Drottins eru sannleikur,
eru ll rttlt.
11 au eru drmtari heldur en gull,
j, gnttir af skru gulli,
og stari en hunang,
j, hunangsseimur.
12 jnn inn varveitir au kostgfilega,
a halda au hefir mikil laun fr me sr.
13 En hver verur var vi yfirsjnirnar?
Skna mig af leyndum brotum!
14 Og varveit jn inn fyrir ofstopamnnum,
lt eigi drottna yfir mr.
ver g ltalaus
og sknaur af miklu afbroti.
15 a orin af munni mnum yru r knanleg
og hugsanir hjarta mns kmu fram fyrir auglit itt,
Drottinn, hellubjarg mitt og frelsari!


20   Til sngstjrans. Davsslmur.

2 Drottinn bnheyri ig degi neyarinnar,
nafn Jakobs Gus bjargi r.
3 Hann sendi r hjlp fr helgidminum,
styji ig fr Son.
4 Hann minnist allra frnargjafa inna
og taki brennifrn na gilda. [Sela]
5 Hann veiti r a er hjarta itt rir,
og veiti framgang llum formum num.
6 a vr mttum fagna yfir sigri num
og veifa fnanum nafni Gus vors.
Drottinn uppfylli allar skir nar.
7 N veit g, a Drottinn veitir hjlp snum smura,
svarar honum fr snum helga himni,
mttarverkum kemur fulltingi hgri handar hans fram.
8 Hinir stra sig af vgnum snum og strshestum,
en vr af nafni Drottins, Gus vors.
9 eir f knsig og falla,
en vr rsum og stndum upprttir.
10 Drottinn! Hjlpa konunginum
og bnheyr oss, er vr hrpum.


21   Til sngstjrans. Davsslmur.

2 Drottinn, yfir veldi nu fagnar konungurinn,
hve mjg ktist hann yfir hjlp inni!
3 hefir gefi honum a er hjarta hans ri,
um a sem varir hans bu,
neitair honum eigi. [Sela]
4 v a kemur mti honum me hamingjublessunum,
setur gullna krnu hfu honum.
5 Um lf ba hann ig, a veittir honum,
fjld lfdaga um aldur og vi.
6 Mikil er smd hans fyrir na hjlp,
vegsemd og heiur veittir honum.
7 J, hefir veitt honum blessun a eilfu,
gleur hann me fgnui fyrir augliti nu.
8 v a konungurinn treystir Drottni,
og vegna elsku Hins hsta bifast hann eigi.

9 Hnd n nr til allra vina inna,
hgri hnd n nr til allra hatursmanna inna.
10 gjrir sem glandi ofn,
er ltur .
Drottinn tortmir eim reii sinni,
og eldurinn eyir eim.
11 vxtu eirra afmir af jrunni
og afkvmi eirra r mannheimi,
12 v a eir hafa stofna ill r gegn r,
bi fntar vlar.
13 v a rekur fltta,
miar andlit eirra me boga num.

14 Hef ig, Drottinn, veldi nu!
Vr viljum syngja og kvea um mttarverk n!


22   Til sngstjrans. Lag: Hind morgunroans. Davsslmur.

2 Gu minn, Gu minn, hv hefir yfirgefi mig?
g hrpa, en hjlp mn er fjarlg.
3 "Gu minn!" hrpa g um daga, en svarar ekki,
og um ntur, en g finn enga fr.
4 Og samt ert Hinn heilagi,
s er rkir uppi yfir lofsngvum sraels.
5 r treystu feur vorir,
eir treystu r, og hjlpair eim,
6 til n hrpuu eir, og eim var bjarga,
r treystu eir og uru ekki til skammar.

7 En g er makur og eigi maur,
til spotts fyrir menn og fyrirlitinn af lnum.
8 Allir eir er sj mig gjra gys a mr,
brega grnum og hrista hfui.
9 "Hann fl mlefni sitt Drottni. Hann hjlpi honum!
hann frelsi hann, v a hann hefir knun honum!"

10 J, leiddir mig fram af murlfi,
lst mig liggja ruggan vi brjst mur minnar.
11 Til n var mr varpa fr murskauti,
fr murlfi ert Gu minn.
12 Ver eigi fjarri mr,
v a neyin er nrri,
og enginn hjlpar.

13 Sterk naut umkringja mig,
Basans uxar sl hring um mig.
14 eir glenna upp gini mti mr
sem brslgi, skrandi ljn.

15 Mr er hellt t sem vatni,
og ll bein mn eru glinu sundur;
hjarta mitt er sem vax,
brna sundur brjsti mr;
16 gmur minn er urr sem brenndur leir,
og tungan loir fst munni mr.
Og duft dauans leggur mig.
17 v a hundar umkringja mig,
hpur illvirkja slr hring um mig,
hendur mnar og ftur hafa eir gegnumstungi.
18 g get tali ll mn bein -
eir horfa og hafa mig a augnagamni,
19 eir skipta me sr klum mnum
og kasta hlut um kyrtil minn.

20 En , Drottinn, ver eigi fjarri!
styrkur minn, skunda mr til hjlpar,
21 frelsa lf mitt undan sverinu
og sl mna undan hundunum.
22 Frelsa mig r gini ljnsins,
fr hornum vsundarins.

hefir bnheyrt mig!
23 g vil kunngjra brrum mnum nafn itt,
sfnuinum vil g lofa ig!
24 r sem ttist Drottin, lofi hann!
Tigni hann, allir nijar Jakobs!
Drki hann, allir nijar sraels!
25 v a hann hefir eigi fyrirliti n virt a vettugi ney hins hrja
og eigi huli auglit sitt fyrir honum,
heldur heyrt, er hann hrpai til hans.

26 Fr r kemur lofsngur minn strum sfnui,
heit mn vil g efna frammi fyrir eim er ttast hann.
27 Snauir munu eta og vera mettir,
eir er leita Drottins munu lofa hann.
Hjrtu yar lifni vi a eilfu.

28 Endimrk jarar munu minnast ess og hverfa aftur til Drottins
og allar ttir janna falla fram fyrir augliti hans.
29 v a rki heyrir Drottni,
og hann er drottnari yfir junum.
30 J, fyrir honum munu ll strmenni jarar falla fram,
fyrir honum munu beygja sig allir eir er hnga dufti.
En g vil lifa honum,
31 nijar mnir munu jna honum.
Komandi kynslum mun sagt vera fr Drottni,
32 og l sem enn er fddur mun boa rttlti hans,
a hann hefir framkvmt a.


23   Davsslmur.

Drottinn er minn hirir, mig mun ekkert bresta.
2 grnum grundum ltur hann mig hvlast,
leiir mig a vtnum,
ar sem g m nis njta.
3 Hann hressir sl mna,
leiir mig um rtta vegu
fyrir sakir nafns sns.
4 Jafnvel tt g fari um dimman dal,
ttast g ekkert illt,
v a ert hj mr,
sproti inn og stafur hugga mig.

5 br mr bor
frammi fyrir fjendum mnum,
smyr hfu mitt me olu,
bikar minn er barmafullur.
6 J, gfa og n fylgja mr
alla vidaga mna,
og hsi Drottins b g
langa vi.


24   Davsslmur.

Drottni heyrir jrin og allt sem henni er,
heimurinn og eir sem honum ba.
2 v a hann hefir grundvalla hana hafinu
og fest hana vtnunum.

3 - Hver fr a stga upp fjall Drottins,
hver fr a dveljast hans helga sta?
4 - S er hefir flekkaar hendur og hreint hjarta,
eigi skist eftir hgma
og eigi vinnur rangan ei.
5 Hann mun blessun hljta fr Drottni
og rttltingu fr Gui hjlpris sns.
6 - essi er s kynsl er leitar Drottins,
stundar eftir augliti nu,
Jakobs Gu. [Sela]

7 - r hli, lyfti hfum yar,
hefji yur, r ldnu dyr,
a konungur drarinnar megi inn ganga.
8 - Hver er essi konungur drarinnar?
- a er Drottinn, hin volduga hetja,
Drottinn, bardagahetjan.
9 - r hli, lyfti hfum yar,
hefji yur, r ldnu dyr,
a konungur drarinnar megi inn ganga.
10 - Hver er essi konungur drarinnar?
- Drottinn hersveitanna,
hann er konungur drarinnar. [Sela]


25   Davsslmur.

2 Til n, Drottinn, hef g sl mna,
Gu minn, r treysti g.
Lt mig eigi vera til skammar,
lt eigi vini mna hlakka yfir mr.
3 Hver s er ig vonar, mun eigi heldur vera til skammar,
eir vera til skammar, er trir eru a raunalausu.

4 Vsa mr vegu na, Drottinn,
kenn mr stigu na.
5 Lt mig ganga sannleika num og kenn mr,
v a ert Gu hjlpris mns,
allan daginn vona g ig.
6 Minnst miskunnar innar, Drottinn, og krleiksverka,
v a au eru fr eilf.
7 Minnst eigi skusynda minna og afbrota,
minnst mn eftir elsku inni
sakir gsku innar, Drottinn.

8 Gur og rttltur er Drottinn,
ess vegna vsar hann syndurum veginn.
9 Hann ltur hina hrju ganga eftir rttltinu
og kennir hinum jkuu veg sinn.
10 Allir vegir Drottins eru elska og trfesti
fyrir er gta sttmla hans og vitnisbura.
11 Sakir nafns ns, Drottinn,
fyrirgef mr sekt mna, v a hn er mikil.
12 Ef einhver ttast Drottin,
mun hann kenna honum veg ann er hann a velja.
13 Sjlfur mun hann ba vi hamingju,
og nijar hans eignast landi.
14 Drottinn snir trna eim er ttast hann,
og sttmla sinn gjrir hann eim kunnan.

15 Augu mn mna t til Drottins,
v a hann greiir ft minn r snrunni.
16 Sn r til mn og lkna mr,
v a g er einmana og hrjur.
17 Angist sturlar hjarta mitt,
lei mig r nauum mnum.
18 Lt eymd mna og armu
og fyrirgef allar syndir mnar.
19 Lt , hversu margir vinir mnir eru,
me rangsleitnishatri hata eir mig.

20 Varveit lf mitt og frelsa mig,
lt mig eigi vera til skammar, v a hj r leita g hlis.
21 Lt rvendni og hreinskilni gta mn,
v a ig vona g.
22 Frelsa srael, Gu,
r llum nauum hans.


26   Davsslmur.

Lt mig n rtti mnum, Drottinn,
v a g geng fram grandvarleik
og r treysti g bifanlega.
2 Rannsaka mig, Drottinn, og reyn mig,
prfa hug minn og hjarta.
3 v a g hefi elsku na fyrir augum,
og g geng sannleika num.

4 g tek mr eigi sti hj lygurum
og hefi eigi umgengni vi flra menn.
5 g hata sfnu illvirkjanna,
sit eigi meal gulegra.

6 g v hendur mnar sakleysi
og geng kringum altari itt, Drottinn,
7 til ess a lta lofsnginn hljma
og segja fr llum num dsemdarverkum.
8 Drottinn, g elska bsta hss ns
og stainn ar sem dr n br.

9 Hrf eigi sl mna burt me syndurum
n lf mitt me moringjum,
10 eim er hafa svviring hndum sr
og hgri hndina fulla af mtugjfum.

11 En g geng fram grandvarleik,
frelsa mig og lkna mr.
12 Ftur minn stendur slttri grund,
sfnuunum vil g lofa Drottin.


27   Davsslmur.

Drottinn er ljs mitt og fulltingi,
hvern tti g a ttast?
Drottinn er vgi lfs mns,
hvern tti g a hrast?

2 egar illvirkjarnir nlgast mig
til ess a fella mig,
vera a andstingar mnir og vinir,
sem hrasa og falla.
3 egar her sest um mig,
ttast hjarta mitt eigi,
egar friur hefst gegn mr,
er g samt ruggur.

4 Eins hefi g bei Drottin,
a eitt ri g:
A g fi a dveljast hsi Drottins
alla vidaga mna
til ess a f a skoa yndisleik Drottins,
skkva mr niur hugleiingar musteri hans.
5 v a hann geymir mig skjli
heilladeginum,
hann felur mig fylgsnum tjalds sns,
lyftir mr upp klett.
6 ess vegna hefst upp hfu mitt
yfir vini mna umhverfis mig,
a g me fgnui megi fra frnir tjaldi hans,
syngja og leika Drottni.

7 Heyr, Drottinn, g hrpa htt,
sn mr miskunn og svara mr!
8 Mr er hugsa til n, er sagir: "Leiti auglitis mns!"
g vil leita auglitis ns, Drottinn.
9 Hyl eigi auglit itt fyrir mr,
vsa jni num eigi fr reii.
hefir veri fulltingi mitt,
hrind mr eigi burt
og yfirgef mig eigi, Gu hjlpris mns.
10 Enda tt fair minn og mir hafi yfirgefi mig,
tekur Drottinn mig a sr.

11 Vsa mr veg inn, Drottinn,
lei mig um sltta braut
sakir vina minna.
12 Ofursel mig eigi grgi andstinga minna,
v a falsvitni rsa gegn mr
og menn er spa rgmlum.
13 g treysti v a f a sj gsku Drottins
landi lifenda!
14 Vona Drottin, ver ruggur og hugrakkur,
j, vona Drottin.


28   Davsslmur.

Til n, Drottinn, hrpa g,
bjarg mitt, ver eigi hljur gagnvart mr.
Ef egir vi mr,
ver g sem eir, er til grafar eru gengnir.
2 Heyr grtbeini mna,
er g hrpa til n,
er g lyfti hndum mnum
til Hins allrahelgasta musteri nu.

3 Hrf mig eigi burt me gulegum
og me illgjramnnum,
eim er tala vinsamlega vi nunga sinn,
en hafa illt hyggju.
4 Launa eim eftir verkum eirra,
eftir eirra illu breytni,
launa eim eftir verkum handa eirra,
endurgjald eim a er eir hafa ahafst.
5 v a eir hyggja eigi verk Drottins
n handaverk hans,
hann rfi niur og reisi eigi vi aftur.

6 Lofaur s Drottinn,
v a hann hefir heyrt grtbeini mna.
7 Drottinn er vgi mitt og skjldur,
honum treysti hjarta mitt.
g hlaut hjlp, v fagnar hjarta mitt,
og me ljum mnum lofa g hann.

8 Drottinn er vgi l snum
og hjlparhli snum smura.
9 Hjlpa l num og blessa eign na,
gt eirra og ber a eilfu.


29   Davsslmur.

Tji Drottni vegsemd, r guasynir,
tji Drottni vegsemd og vald.
2 Tji Drottni dr er nafni hans hfir,
falli fram fyrir Drottni helgum skra.

3 Raust Drottins hljmar yfir vtnunum,
Gu drarinnar ltur rumur drynja,
Drottinn rkir yfir hinum miklu vtnum.
4 Raust Drottins hljmar me krafti,
raust Drottins hljmar me tign.

5 Raust Drottins brtur sundur sedrustr,
Drottinn brtur sundur sedrustrn Lbanon.
6 Hann ltur Lbanonfjll hoppa eins og klfa
og Hermonfjall eins og ungan vsund.

7 Raust Drottins klfur eldsloga.
8 Raust Drottins ltur eyimrkina skjlfa,
Drottinn ltur Kadeseyimrk skjlfa.
9 Raust Drottins ltur hindirnar bera fyrir tmann
og gjrir skgana nakta,
og allt helgidmi hans segir: Dr!

10 Drottinn situr hsti uppi yfir flinu,
Drottinn mun rkja sem konungur a eilfu.
11 Drottinn veitir l snum styrkleik,
Drottinn blessar l sinn me frii.


30   Musterisvgslulj. Davsslmur.

2 g tigna ig, Drottinn, v a hefir bjarga mr
og eigi lti vini mna hlakka yfir mr.
3 Drottinn, Gu minn,
g hrpai til n og lknair mig.
4 Drottinn, heimtir sl mna r Helju,
lst mig halda lfi, er arir gengu til grafar.

5 Syngi Drottni lof, r hans truu,
vegsami hans heilaga nafn.
6 Andartak stendur reii hans,
en alla vi n hans.
A kveldi gistir oss grtur,
en gleisngur a morgni.

7 En g uggi eigi a mr og hugsai:
"Aldrei skrinar mr ftur."
8 Drottinn, af n inni hafir gjrt bjarg mitt stugt,
en n huldir auglit itt og g skelfdist.
9 Til n, Drottinn, kallai g,
og Drottin grtbndi g:
10 "Hver vinningur er daua mnum,
v a g gangi til grafar?
Getur dufti lofa ig,
kunngjrt trfesti na?
11 Heyr, Drottinn, og lkna mr,
Drottinn, ver hjlpari minn!"

12 breyttir grt mnum gleidans,
leystir af mr hrusekkinn
og gyrtir mig fgnui,
13 a sl mn megi lofsyngja r
og eigi agna.
Drottinn, Gu minn, g vil akka r a eilfu.


31   Til sngstjrans. Davsslmur.

2 Hj r, Drottinn, leita g hlis,
lt mig aldrei vera til skammar.
Bjarga mr eftir rttlti nu,
3 hneig eyru n til mn,
frelsa mig skyndi,
ver mr verndarbjarg,
vgi mr til hjlpar.
4 v a ert bjarg mitt og vgi,
og sakir nafns ns munt leia mig og stjrna mr.
5 munt draga mig r neti v, er eir lgu leynt fyrir mig,
v a ert vrn mn.
6 nar hendur fel g anda minn,
frelsar mig, Drottinn, trfasti Gu!

7 g hata , er drka fnt falsgo,
en Drottni treysti g.
8 g vil glejast og fagna yfir miskunn inni,
v a hefir liti eymd mna,
gefi gtur a slarney minni
9 og eigi ofurselt mig vinunum,
en sett ft minn vlendi.

10 Lkna mr, Drottinn, v a g er nauum staddur,
dpru af harmi eru augu mn,
sl mn og lkami.
11 r mn la harmi
og lf mitt andvrpum,
mr frlast kraftur sakir sektar minnar,
og bein mn trast.
12 g er a spotti llum vinum mnum,
til hungar nbum mnum
og skelfing kunningjum mnum:
eir sem sj mig strtum ti flja mig.
13 Sem dinn maur er g gleymdur hjrtum eirra,
g er sem ntt ker.
14 g heyri illyri margra,
- skelfing er allt um kring -
eir bera r sn saman mti mr,
hyggja a svipta mig lfi.

15 En g treysti r, Drottinn,
g segi: " ert Gu minn!"
16 inni hendi eru stundir mnar,
frelsa mig af hendi vina minna og ofskjenda.
17 Lt sjnu na lsa yfir jn inn,
hjlpa mr sakir elsku innar.

18 Drottinn, lt mig eigi vera til skammar,
v a g kalla ig.
Lt hina gulausu vera til skammar,
hverfa hlja til Heljar.
19 Lt lygavarirnar agna,
r er mla drambyri gegn rttltum
me hroka og fyrirlitningu.

20 Hversu mikil er gska n,
er hefir geymt eim er ttast ig,
og ausnir eim er leita hlis hj r
frammi fyrir mnnunum.
21 hylur skjli auglitis ns
fyrir svikrum manna,
felur leyni fyrir deilum tungnanna.

22 Lofaur s Drottinn,
v a hann hefir snt mr dsamlega n ruggri borg.
23 g hugsai angist minni:
"g er burtrekinn fr augum num."
En samt heyrir grtraust mna,
er g hrpai til n.

24 Elski Drottin, allir r hans truu,
Drottinn verndar trfasta,
en geldur fullum mli eim er ofmetnaarverk vinna.
25 Veri ruggir og hughraustir,
allir r er voni Drottin.


32   Davsmaskl.

Sll er s er afbrotin eru fyrirgefin,
synd hans hulin.
2 Sll er s maur er Drottinn tilreiknar eigi misgjr,
s er eigi geymir svik anda.

3 Mean g agi, trust bein mn,
allan daginn kveinai g,
4 v a dag og ntt l hnd n ungt mr,
lfsvkvi minn varr sem sumarbreiskju. [Sela]
5 jtai g synd mna fyrir r
og fl eigi misgjr mna.
g mlti: "g vil jta afbrot mn fyrir Drottni,"
og fyrirgafst syndasekt mna. [Sela]
6 ess vegna biji ig srhver traur,
mean ig er a finna.
tt vatnsfli komi,
nr a honum eigi.

7 ert skjl mitt,
leysir mig r nauum,
me frelsisfgnui umkringir mig. [Sela]

8 g vil fra ig og vsa r veginn, er tt a ganga,
g vil kenna r og hafa augun r:
9 Veri eigi sem hestar ea skynlausir mlar;
me taum og beisli verur a temja rjsku eirra,
annars nlgast eir ig ekki.

10 Miklar eru jningar gulegs manns,
en ann er treystir Drottni umlykur hann elsku.
11 Glejist yfir Drottni og fagni, r rttltir,
kvei fagnaarpi, allir hjartahreinir!


33  

Glejist, r rttltir, yfir Drottni!
Hreinlyndum hfir lofsngur.
2 Lofi Drottin me ggjum,
leiki fyrir honum tstrengjaa hrpu.
3 Syngi honum njan sng,
kni strengina kaft me fagnaarpi.

4 v a or Drottins er reianlegt,
og ll verk hans eru trfesti gjr.
5 Hann hefir mtur rttlti og rtti,
jrin er full af miskunn Drottins.

6 Fyrir or Drottins voru himnarnir gjrir
og ll eirra pri fyrir anda munns hans.
7 Hann safnai vatni hafsins sem belg,
lt straumana forabr.

8 ll jrin ttist Drottin,
allir heimsbar hrist hann,
9 v a hann talai - og a var,
hann bau - st a ar.

10 Drottinn ntir r janna,
gjrir a engu form lanna,
11 en r Drottins stendur stugt um aldur,
form hjarta hans fr kyni til kyns.
12 Sl er s j er Drottin a Gui,
s lur er hann hefir kjri sr til eignar.

13 Drottinn ltur niur af himni,
sr ll mannanna brn,
14 fr bsta snum virir hann fyrir sr
alla jararba,
15 hann sem mynda hefir hjrtu eirra allra
og gefur gtur a llum athfnum eirra.

16 Eigi sigrar konungurinn fyrir gntt herafla sns,
eigi bjargast kappinn fyrir ofurafl sitt.
17 Svikull er vghestur til sigurs,
me ofurafli snu bjargar hann ekki.

18 En augu Drottins hvla eim er ttast hann,
eim er vona miskunn hans.
19 Hann frelsar fr daua
og heldur lfinu eim hallri.

20 Slir vorar vona Drottin,
hann er hjlp vor og skjldur.
21 J, yfir honum fagnar hjarta vort,
hans heilaga nafni treystum vr.
22 Miskunn n, Drottinn, s yfir oss,
svo sem vr vonum ig.


34   Slmur Davs, er hann gjri sr upp vitfirringu frammi fyrir Abmelek, svo a Abmelek rak hann burt, og hann fr burt.

2 g vil vegsama Drottin alla tma,
t s lof hans mr munni.
3 Sl mn hrsar sr af Drottni,
hinir hgvru skulu heyra a og fagna.
4 Mikli Drottin samt mr,
tignum sameiningu nafn hans.

5 g leitai Drottins, og hann svarai mr,
frelsai mig fr llu v er g hrddist.
6 Lti til hans og glejist,
og andlit yar skulu eigi blygast.
7 Hr er volaur maur sem hrpai, og Drottinn heyri hann
og hjlpai honum r llum nauum hans.
8 Engill Drottins setur vr
kringum er ttast hann, og frelsar .

9 Finni og sji, a Drottinn er gur,
sll er s maur er leitar hlis hj honum.
10 ttist Drottin, r hans heilgu,
v a eir er ttast hann la engan skort.
11 Ung ljn eiga vi skort a ba og svelta,
en eir er leita Drottins fara einskis gs mis.

12 Komi, brn, hli mig,
g vil kenna yur tta Drottins.
13 Ef einhver skar lfs,
rir lfdaga til ess a njta hamingjunnar,
14 varveit tungu na fr illu
og varir nar fr svikatali,
15 forast illt og gjru gott,
leita friar og legg stund hann.

16 Augu Drottins hvla rttltum,
og eyru hans gefa gaum a hrpi eirra.
17 Auglit Drottins horfir er illa breyta,
til ess a afm minningu eirra af jrunni.
18 Ef rttltir hrpa, heyrir Drottinn,
r llum nauum eirra frelsar hann .
19 Drottinn er nlgur eim er hafa sundurmari hjarta,
eim er hafa sundurkraminn anda, hjlpar hann.

20 Margar eru raunir rttlts manns,
en Drottinn frelsar hann r eim llum.
21 Hann gtir allra beina hans,
ekki eitt af eim skal broti.
22 gfa drepur gulegan mann,
eir er hata hinn rttlta, skulu sekir dmdir.
23 Drottinn frelsar lf jna sinna,
enginn s er leitar hlis hj honum, mun sekur dmdur.


35   Davsslmur.

Deil , Drottinn, vi er deila vi mig,
berst vi er berjast vi mig.
2 Tak skjld og trgu
og rs upp mr til hjlpar.
3 Tak til spjt og xi
til ess a mta ofskjendum mnum,
seg vi sl mna: "g er hjlp n!"
4 Lt er sitja um lf mitt
hljta smn og svviring,
lt hverfa aftur me skmm,
er tla a gjra mr illt.
5 Lt vera sem sir fyrir vindi,
egar engill Drottins varpar eim um koll.
6 Lt veg eirra vera myrkan og hlan,
egar engill Drottins eltir .
7 v a stulausu hafa eir lagt net sitt leynt fyrir mig,
a stulausu hafa eir grafi gryfju fyrir mig.
8 Lt tortming koma yfir , er varir minnst,
lt neti, er eir hafa lagt leynt, veia sjlfa ,
lt falla eirra eigin gryfju.

9 En sl mn skal ktast yfir Drottni,
glejast yfir hjlpri hans.
10 ll bein mn skulu segja:
"Drottinn, hver er sem ,
er frelsar hinn umkomulausa
fr eim sem er honum yfirsterkari,
hinn hrja og snaua fr eim sem rnir hann?"

11 Ljgvottar rsa upp,
eir spyrja mig um a sem g veit ekki um.
12 eir launa mr gott me illu,
einsemd var hlutfall mitt.
13 En egar eir voru sjkir, klddist g hrusekk,
ji mig me fstu
og ba me niurltu hfi,
14 gekk um harmandi,
sem vinur ea brir tti hlut,
var beygur
eins og s er syrgir mur sna.
15 En eir fagna yfir hrsun minni og safnast saman,
tlendingar og kunnugir menn safnast saman mti mr,
mla lastyri og agna eigi.
16 eir freista mn, smna og smna,
nsta tnnum gegn mr.

17 Drottinn, hversu lengi vilt horfa ?
Frelsa sl mna undan eyileggingu eirra,
mna einmana sl undan ljnunum.
18 vil g lofa ig miklum sfnui,
vegsama ig miklum mannfjlda.

19 Lt eigi sem n saka eru vinir mnir, hlakka yfir mr,
lt eigi sem a stulausu hata mig, skotra augunum.
20 v a fri tala eir eigi,
og mti hinum kyrrltu landinu hugsa eir upp sviksamleg or.
21 eir glenna upp gini mti mr,
segja: "H, h!
N hfum vr s a me eigin augum!"
22 hefir s a, Drottinn, ver eigi hljur,
Drottinn, ver eigi langt burtu fr mr.
23 Vakna, rs upp og lt mig n rtti mnum,
Gu minn og Drottinn, til ess a flytja ml mitt.
24 Dm mig eftir rttlti nu, Drottinn, Gu minn,
og lt eigi hlakka yfir mr,
25 lt ekki segja hjarta snu:
"H! sk vor er uppfyllt!"
lt ekki segja: "Vr hfum gjrt t af vi hann."
26 Lt alla vera til skammar og hljta kinnroa,
er hlakka yfir gfu minni,
lt klast skmm og svviring,
er hreykja sr upp gegn mr.

27 Lt kvea fagnaarpi og glejast,
er unna mr rttar,
lt t segja: "Vegsamaur s Drottinn,
hann sem ann jni snum heilla!"
28 Og tunga mn skal boa rttlti itt,
lofstr inn lilangan daginn.


36   Til sngstjrans. Eftir Dav, jn Drottins.

2 Rdd syndarinnar talar til hins gulausa fylgsnum hjarta hans,
enginn gustti br huga hans.
3 Hn smjarar fyrir honum augum hans
og misgjr hans verur uppvs og hann verur fyrir hatri.
4 Orin af munni hans eru tl og svik,
hann er httur a vera hygginn og breyta vel.
5 hvlu sinni hyggur hann tl,
hann fetar vonda vegu,
forast eigi hi illa.

6 Drottinn, til himna nr miskunn n,
til skjanna trfesti n.
7 Rttlti itt er sem fjll Gus,
dmar nir sem reginhaf.
Mnnum og skepnum hjlpar , Drottinn.
8 Hversu drmt er miskunn n, Gu,
mannanna brn leita hlis skugga vngja inna.
9 au sejast af feiti hss ns,
og ltur au drekka r lkjum unasemda inna.
10 Hj r er uppspretta lfsins,
nu ljsi sjum vr ljs.
11 Lt miskunn na haldast vi er ekkja ig,
og rttlti itt vi sem hjartahreinir eru.

12 Lt eigi ft hins hrokafulla troa mr
n hnd gulegra hrekja mig burt.
13 ar eru illgjramennirnir fallnir,
eim er varpa um koll og eir f eigi risi upp aftur.


37   Davsslmur.

Ver eigi of brur vegna illvirkjanna,
funda eigi er ranglti fremja,
2 v a eir flna skjtt sem grasi,
visna sem grnar jurtir.
3 Treyst Drottni og gjr gott,
b landinu og ika rvendni,
4 munt glejast yfir Drottni,
og hann mun veita r a sem hjarta itt girnist.
5 Fel Drottni vegu na
og treyst honum, hann mun vel fyrir sj.
6 Hann mun lta rttlti itt renna upp sem ljs
og rtt inn sem hbjartan dag.
7 Ver hljur fyrir Drottni og vona hann.
Ver eigi of brur vegna eirra er vel gengur,
vegna ess manns er svik fremur.
8 Lt af reii og slepp heiftinni,
ver eigi of brur, a leiir til ills eins.
9 Illvirkjarnir vera afmir,
en eir er vona Drottin, f landi til eignar.
10 Innan stundar eru engir gulausir til framar,
egar gefur gtur a sta eirra, eru eir horfnir.
11 En hinir hgvru f landi til eignar,
glejast yfir rkulegri gfu.

12 gulegur maur br yfir illu gegn rttltum,
nstir tnnum gegn honum.
13 Drottinn hlr a honum,
v a hann sr a dagur hans kemur.
14 gulegir brega sverinu
og benda boga sna
til ess a fella hinn hrja og snaua,
til ess a brytja niur hina rvndu.
15 En sver eirra lendir eirra eigin hjrtum,
og bogar eirra munu brotnir vera.

16 Betri er ltil eign rttlts manns
en auleg margra illgjarnra,
17 v a armleggur illgjarnra verur brotinn,
en rttlta styur Drottinn.
18 Drottinn ekkir daga rvandra,
og arfleif eirra varir a eilfu.
19 vondum tmum vera eir eigi til skammar,
hallristmum hljta eir saning.
20 En gulegir farast,
og vinir Drottins eru sem skraut vallarins:
eir hverfa - sem reykur hverfa eir.
21 Gulaus maur tekur ln og borgar eigi,
en hinn rttlti er mildur og rltur.
22 v a eir sem Drottinn blessar, f landi til eignar,
en hinum bannfru verur trmt.

23 Fr Drottni kemur skrefum mannsins festa,
egar hann hefir knun breytni hans.
24 tt hann falli, liggur hann ekki flatur,
v a Drottinn heldur hnd hans.

25 Ungur var g og gamall er g orinn,
en aldrei s g rttltan mann yfirgefinn
n nija hans bija sr matar.
26 t er hann mildur og lnar,
og nijar hans vera rum til blessunar.

27 Forastu illt og gjru gott,
munt ba kyrr um aldur,
28 v a Drottinn hefir mtur rttlti
og yfirgefur ekki sna truu.
eir vera eilflega varveittir,
en nijar gulegra upprtast.
29 Hinir rttltu f landi til eignar
og ba v um aldur.
30 Munnur rttlts manns mlir speki
og tunga hans talar a sem rtt er.
31 Lgml Gus hans er hjarta hans,
eigi skrinar honum ftur.
32 Hinn gulausi skimar eftir hinum rttlta
og situr um a drepa hann,
33 en Drottinn ofurselur hann honum ekki
og ltur hann ekki ganga sekan fr dmi.

34 Vona Drottin og gef gtur a vegi hans,
mun hann hefja ig upp, a erfir landi,
og skalt horfa , egar illvirkjum verur trmt.

35 g s hinn gulega ofstopa snum
og enja sig t sem grnt tr grrarstvum snum,
36 og g gekk fram hj, og sj, hann var ar ekki framar,
g leitai hans, en hann fannst ekki.

37 Gef gtur a hinum rvanda og lt hinn hreinskilna,
v a frisamir menn eiga framt fyrir hndum,
38 en afbrotamnnum verur trmt llum samt,
framtarvon gulegra bregst.
39 Hjlp rttltra kemur fr Drottni,
hann er hli eirra neyartmum.
40 Drottinn lisinnir eim og bjargar eim,
bjargar eim undan hinum gulega og hjlpar eim,
af v a eir leituu hlis hj honum.


38   Davsslmur. Minningarlj.

2 Drottinn, refsa mr ekki reii inni
og tyfta mig ekki gremi inni.
3 rvar nar standa fastar mr,
og hnd n liggur ungt mr.
4 Enginn heilbrigur blettur er lkama mnum
sakir reii innar,
ekkert heilt beinum mnum
sakir syndar minnar.
5 Misgjrir mnar ganga mr yfir hfu,
sem ung byri eru r mr of ungar ornar.
6 daun leggur af srum mnum, rotnun er eim
sakir heimsku minnar.
7 g er beygur og mjg bugaur,
rfa um harmandi daginn langan.
8 Lendar mnar eru fullar bruna,
og enginn heilbrigur blettur er lkama mnum.
9 g er lmagna og kraminn mjg,
kveina af angist hjartans.
10 Drottinn, ll mn r er r kunn
og andvrp mn eru eigi hulin r.
11 Hjarta mitt berst kaft, kraftur minn er rotinn,
jafnvel ljs augna minna er horfi mr.
12 stvinir mnir og kunningjar hrfa burt fyrir krm minni,
og frndur mnir standa fjarri.
13 eir er sitja um lf mitt, leggja snrur fyrir mig,
eir er leita mr meins, mla skari
og hyggja svik allan lilangan daginn.

14 En g er sem daufur, g heyri a ekki,
og sem dumbur, er eigi opnar munninn,
15 g er sem maur er eigi heyrir
og engin andmli eru munni hans.
16 v a ig, Drottinn, vona g,
munt svara mr, Drottinn minn og Gu minn,
17 v a g segi: "Lt eigi hlakka yfir mr,
eigi hlast um af v, a mr skrini ftur."
18 v a g er a falli kominn,
og jningar mnar eru mr fyrir augum.
19 g jta misgjr mna,
harma synd mna,
20 og eir sem n saka eru vinir mnir, eru margir,
fjlmargir eir er hata mig a stulausu.
21 eir gjalda mr gott me illu,
sna mr fjandskap, af v g legg stund a sem gott er.
22 Yfirgef mig ekki, Drottinn,
Gu minn, ver ekki fjarri mr,
23 skunda til lis vi mig,
Drottinn, hjlp mn.


39   Til sngstjrans, eftir Jedtn. Davsslmur.

2 g sagi: "g vil gefa gtur a vegum mnum,
a g drgi eigi synd me tungunni,
g vil leggja haft munn minn,
mean hinn illgjarni er nnd vi mig."
3 g var hljur og agi,
en kvl mn fist.

4 Hjarta brann brjsti mr,
vi andvrp mn logai eldurinn upp,
g sagi:
5 "Lt mig, Drottinn, sj afdrif mn
og hva mr er tmlt af dgum,
lt mig sj, hversu skammr g er.
6 Sj, rfar verhendur hefir gjrt daga mna,
og vi mn er sem ekkert fyrir r.
Andgustur einn eru allir menn. [Sela]
7 Sem tmur skuggi gengur maurinn um,
gjrir hreysti um hgmann einan,
hann safnar hrgur, en veit eigi hver r hltur."

8 Hvers vona g , Drottinn?
Von mn er ll r.
9 Frelsa mig fr llum syndum mnum,
lt mig eigi vera heimskingjum a spotti.
10 g egi, g opna eigi munninn,
v a hefir tala.
11 Lt plgu na vkja fr mr,
g ver a engu fyrir krafti handar innar.
12 er beitir hirtingu vi manninn fyrir misgjr hans,
ltur yndisleik hans eyast, sem mlur vri.
Andgustur einn eru allir menn. [Sela]

13 Heyr bn mna, Drottinn, og hl kvein mitt,
ver eigi hljur vi trum mnum,
v a g er akomandi hj r,
tlendingur eins og allir feur mnir.
14 Lt af mr, svo a hrna megi yfir mr,
ur en g fer burt og er eigi til framar.


40   Til sngstjrans. Davsslmur.

2 g hefi sett alla von mna Drottin,
og hann laut niur a mr og heyri kvein mitt.
3 Hann dr mig upp r gltunargrfinni,
upp r hinni botnlausu leju,
og veitti mr ftfestu kletti,
gjri mig styrkan gangi.
4 Hann lagi mr n lj munn,
lofsng um Gu vorn.
Margir sj a og ttast
og treysta Drottni.

5 Sll er s maur, er gjrir Drottin a athvarfi snu
og snr sr eigi til hinna drambltu
n eirra er snist hafa afleiis til lygi.
6 Mrg hefir , Drottinn, Gu minn, gjrt dsemdarverk n
og form n oss til handa,
ekkert kemst samjfnu vi ig.
Ef g tti a boa au og kunngjra,
eru au fleiri en tlu veri komi.
7 slturfrnum og matfrnum hefir enga knun,
- hefir gefi mr opin eyru -
brennifrnir og syndafrnir heimtar eigi.
8 mlti g: "Sj, g kem,
bkrollunni eru mr reglur settar.
9 A gjra vilja inn, Gu minn, er mr yndi,
og lgml itt er hi innra mr."

10 g hefi boa rttlti miklum sfnui,
g hefi eigi haldi vrunum aftur,
a veist , Drottinn!
11 g leyndi eigi rttlti nu hjarta mr,
g kunngjri trfesti na og hjlpri
og dr eigi dul n na og trygg
hinum mikla sfnui.
12 Tak eigi miskunn na fr mr, Drottinn,
lt n na og trfesti t vernda mig.
13 v a tal httur umkringja mig,
misgjrir mnar hafa n mr, svo a g m eigi sj,
r eru fleiri en hrin hfi mr,
mr fellst hugur.

14 Lt r, Drottinn, knast a frelsa mig,
skunda, Drottinn, mr til hjlpar.
15 Lt vera til skammar og hljta kinnroa,
er sitja um lf mitt,
lt hverfa aftur me skmm,
er ska mr gfu.
16 Lt vera forvia yfir smn sinni,
er hrpa h og sp.
17 En allir eir er leita n
skulu glejast og fagna yfir r,
eir er unna hjlpri nu
skulu sfellt segja: "Vegsamaur s Drottinn!"
18 g er hrjur og snauur,
en Drottinn ber umhyggju fyrir mr.
ert fulltingi mitt og frelsari,
tef eigi, Gu minn!


41   Til sngstjrans. Davsslmur.

2 Sll er s er gefur gaum a bgstddum,
mudeginum bjargar Drottinn honum.
3 Drottinn varveitir hann
og ltur hann njta lfs og slu landinu.
Og eigi ofurselur hann grgi vina hans.
4 Drottinn styur hann sttarsnginni,
egar hann er sjkur, breytir be hans hvlurm.
5 g sagi: "Ver mr nugur, Drottinn,
lkna sl mna, v a g hefi syndga mti r."
6 vinir mnir bija mr bna:
"Hvenr skyldi hann deyja og nafn hans hverfa?"
7 Og ef einhver kemur til ess a vitja mn, talar hann tl.
Hjarta hans safnar a sr illsku,
hann fer t og ltur dluna ganga.
8 Allir hatursmenn mnir hvskra um mig,
eir hyggja illt mr til handa:
9 "Hann er altekinn helstt,
hann er lagstur og rs eigi upp framar."
10 Jafnvel s er g lifi stt vi, s er g treysti,
s er eti hefir af mat mnum, lyftir hl snum mti mr.

11 En , Drottinn, ver mr nugur og lt mig aftur rsa ftur,
a g megi endurgjalda eim.
12 Af v veit g, a hefir knun mr,
a vinur minn hlakkar ekki yfir mr.
13 Vegna sakleysis mns hlst mr uppi
og ltur mig standa frammi fyrir augliti nu a eilfu.

14 Lofaur s Drottinn, Gu sraels,
fr eilf til eilfar.
Amen. Amen.



nnur bk


42   Til sngstjrans. Kratamaskl.

2 Eins og hindin, sem rir vatnslindir,
rir sl mn ig, Gu.
3 Sl mna yrstir eftir Gui,
hinum lifanda Gui.
Hvenr mun g f a koma
og birtast fyrir augliti Gus?

4 Tr mn uru fa mn dag og ntt,
af v menn segja vi mig allan daginn:
"Hvar er Gu inn?"
5 Um a vil g hugsa
og thella sl minni, sem mr er,
hversu g gekk fram mannrnginni,
leiddi til Gus hss
me fagnaarpi og lofsng,
me htaglaumi.

6 Hv ert beyg, sl mn,
og lgar mr?
Vona Gu,
v a enn mun g f a lofa hann,
hjlpri auglitis mns og Gu minn.

7 Gu minn, sl mn er beyg mr,
fyrir v vil g minnast n
fr Jrdan- og Hermonlandi,
fr litla fjallinu.

8 Eitt fli kallar anna,
egar fossar nir duna,
allir boar nir og bylgjur
ganga yfir mig.

9 Um daga bur Drottinn t n sinni,
og um ntur syng g honum lj,
bn til Gus lfs mns.
10 g mli til Gus: " bjarg mitt, hv hefir gleymt mr?
hv ver g a ganga harmandi,
kgaur af vinum?"

11 H fjandmanna minna
er sem rotnun beinum mnum,
er eir segja vi mig allan daginn:
"Hvar er Gu inn?"

12 Hv ert beyg, sl mn,
og lgar mr?
Vona Gu,
v a enn mun g f a lofa hann,
hjlpri auglitis mns og Gu minn.


43  

Lt mig n rtti mnum, Gu,
berst fyrir mlefni mnu gegn miskunnarlausri j,
bjarga mr fr svikulum og rangltum mnnum.
2 v a ert s Gu, sem er mr vgi,
hv hefir tskfa mr?
hv ver g a ganga um harmandi,
kgaur af vinum?

3 Send ljs itt og trfesti na,
au skulu leia mig,
au skulu fara me mig til fjallsins ns helga,
til bstaar ns,
4 svo a g megi inn ganga a altari Gus,
til Gus minnar fagnandi glei,
og lofa ig me ggjuhljmi,
Gu, Gu minn.

5 Hv ert beyg, sl mn,
og lgar mr?
Vona Gu,
v a enn mun g f a lofa hann,
hjlpri auglitis mns og Gu minn.


44   Til sngstjrans. Kratamaskl.

2 Gu, me eyrum vorum hfum vr heyrt,
feur vorir hafa sagt oss
fr d eirri, er drgir dgum eirra,
fr v, er gjrir forum daga.
3 stkktir burt jum,
en grursettir ,
lkst li harlega,
en tbreiddir .
4 Eigi unnu eir landi me sverum snum,
og eigi hjlpai armleggur eirra eim,
heldur hgri hnd n og armleggur inn
og ljs auglitis ns,
v a hafir knun eim.

5 einn ert konungur minn, Gu,
bj t hjlp Jakobstt til handa.
6 Fyrir na hjlp rekum vr fjandmenn vora undir,
og fyrir itt nafn troum vr mtstumenn vora ftum.
7 g treysti eigi boga mnum,
og sver mitt veitir mr eigi sigur,
8 heldur veitir oss sigur yfir fjandmnnum vorum
og ltur hatursmenn vora vera til skammar.
9 Af Gui hrsum vr oss t
og lofum nafn itt a eilfu. [Sela]

10 Og hefir tskfa oss og lti oss vera til skammar
og fer eigi t me hersveitum vorum.
11 ltur oss hrfa undan fjandmnnum,
og hatursmenn vorir taka herfang.
12 selur oss fram sem fna til sltrunar
og tvstrar oss meal janna.
13 selur l inn fyrir gjafver,
tekur ekkert ver fyrir hann.
14 ltur oss vera til hungar ngrnnum vorum,
til spotts og athlgis eim er ba umhverfis oss.
15 gjrir oss a orskvi meal lanna,
ltur jirnar hrista hfui yfir oss.
16 Stuglega stendur smn mn mr fyrir sjnum,
og skmm hylur auglit mitt,
17 af v g ver a heyra spott og lastmli
og horfa vininn og hinn hefnigjarna.

18 Allt etta hefir mtt oss,
og hfum vr eigi gleymt r
og eigi rofi sttmla inn.
19 Hjarta vort hefir eigi horfi fr r
n skref vor beygt t af vegi num,
20 en samt hefir krami oss sundur sta sjakalanna
og huli oss nidimmu.
21 Ef vr hefum gleymt nafni Gus vors
og frna hndum til tlendra gua,
22 mundi Gu eigi vera ess skynja,
hann sem ekkir leyndarml hjartans?
23 En n vegna erum vr stugt drepnir,
erum metnir sem slturf.

24 Vakna! Hv sefur , Drottinn?
Vakna, tskfa oss eigi um aldur!
25 Hv hylur auglit itt,
gleymir eymd vorri og kgun?
26 Sl vor er beyg dufti,
lkami vor loir vi jrina.
27 Rs upp, veit oss li
og frelsa oss sakir miskunnar innar.


45   Til sngstjrans. Lag: Liljur. Kratamaskl. Brkaupskvi.

2 Hjarta mitt svellur af ljfum orum,
g flyt konungi kvi mitt,
tunga mn er sem penni hraritarans.

3 Fegurri ert en mannanna brn,
yndisleik er thellt yfir varir nar,
fyrir v hefir Gu blessa ig a eilfu.
4 Gyr lendar nar sveri, hetja,
ljma num og vegsemd.
5 Sk fram sigursll
sakir tryggar og rttltis,
hgri hnd n mun sna r gurlega hluti.
6 rvar nar eru hvesstar,
jir falla a ftum r,
fjandmenn konungs eru horfnir.

7 Hsti itt er Gus hsti um aldur og vi,
sproti rkis ns er rttltis-sproti.
8 elskar rttlti og hatar ranglti,
fyrir v hefir Gu, inn Gu, smurt ig
me fagnaarolu framar flgum num.
9 Myrra og ale og kassa eru ll n kli,
fr flabeinshllinni gleur strengleikurinn ig.

10 Konungadtur eru meal vildarkvenna inna,
konungsbrurin stendur r til hgri handar skra fr-gulls.
11 "Heyr, dttir, og hneig eyra itt!
Gleym j inni og furlandi,
12 a konungi megi renna hugur til fegurar innar,
v a hann er herra inn og honum tt a lta.
13 Fr Trus munu menn koma me gjafir,
auugustu menn lsins leita hylli innar."

14 Eintmt skraut er konungsdttirin,
perlum sett og gullsaumi eru kli hennar.
15 glitofnum klum er hn leidd fyrir konung,
meyjar fylgja henni,
vinkonur hennar eru frar fram fyrir ig.
16 r eru leiddar inn me fgnui og glei,
r fara inn hll konungs.

17 sta fera inna komi synir nir,
munt gjra a hfingjum um land allt.
18 g vil gjra nafn itt minnissttt llum komandi kynslum,
ess vegna skulu jir lofa ig um aldur og vi.


46   Til sngstjrans. Eftir Krata. Fyrir kvenraddir. Lj.

2 Gu er oss hli og styrkur,
rugg hjlp nauum.
3 Fyrir v hrumst vr eigi, tt jrin haggist
og fjllin bifist og steypist skaut sjvarins.
4 Ltum vtnin gnja og freya,
ltum fjllin gntra fyrir igangi hafsins. [Sela]

5 Elfar-kvslir gleja Gus borg,
heilagan bsta Hins hsta.
6 Gu br henni, eigi mun hn bifast,
Gu hjlpar henni, egar birtir af degi.
7 jir gnu, rki riuu,
raust hans rumai, jrin ntrai.
8 Drottinn hersveitanna er me oss,
Jakobs Gu vort vgi. [Sela]

9 Komi, skoi dir Drottins,
hversu hann framkvmir furuverk jru.
10 Hann stvar styrjaldir til endimarka jarar,
brtur bogann, slr af oddinn,
brennir skjldu eldi.
11 "Veri kyrrir og viurkenni, a g er Gu,
htt upphafinn meal janna, htt upphafinn jru."
12 Drottinn hersveitanna er me oss,
Jakobs Gu vort vgi. [Sela]


47   Til sngstjrans. Krataslmur.

2 Klappi saman lfum, allar jir,
fagni fyrir Gui me gleipi.
3 v a Drottinn, Hinn hsti, er gurlegur,
voldugur konungur yfir gjrvallri jrinni.
4 Hann leggur undir oss li
og jir fyrir ftur vora.
5 Hann tvaldi handa oss al vort,
fremdarhnoss Jakobs, sem hann elskar. [Sela]

6 Gu er upp stiginn me fagnaarpi,
me lurhljmi er Drottinn upp stiginn.
7 Syngi Gui, syngi,
syngi konungi vorum, syngi!
8 v a Gu er konungur yfir gjrvallri jrinni,
syngi Gui lofsng!

9 Gu er orinn konungur yfir junum,
Gu er setstur sitt heilaga hsti.
10 Gfugmenni janna safnast saman
samt l Abrahams Gus.
v a Gus eru skildir jararinnar,
hann er mjg htt upphafinn.


48   Lj. Krataslmur.

2 Mikill er Drottinn og mjg vegsamlegur
borg vors Gus, snu helga fjalli.
3 Yndisleg rs hn, glei alls landsins,
Sonarh, yst norri,
borg hins mikla konungs.
4 Gu hefir hllum hennar
kunngjrt sig sem vgi.

5 v sj, konungarnir ttu me sr stefnu,
hldu fram saman.
6 ara en eir su, uru eir agndofa,
skelfdust, flu.
7 Felmtur greip samstundis,
angist sem jsjka konu.
8 Me austanvindinum brtur
Tarsis-knrru.

9 Eins og vr hfum heyrt,
svo hfum vr s
borg Drottins hersveitanna,
borg vors Gus.
Gu ltur hana standa a eilfu. [Sela]
10 Gu, vr grundum elsku na
inni musteri nu.
11 Eins og nafn itt, Gu,
svo hljmi lofgjr n
til endimarka jarar.
Hgri hnd n er full rttltis.
12 Sonfjall glest,
Jdadtur fagna
vegna dma inna.

13 Kringi um Son,
gangi umhverfis hana,
telji turna hennar.
14 Hyggi a mrgiring hennar,
skoi hallir hennar,
til ess a r geti sagt komandi kynsl,
15 a slkur s Drottinn, Gu vor.
Um aldur og vi mun hann leia oss.


49   Fyrir kvenraddir. Til sngstjrans. Krataslmur.

2 Heyri etta, allar jir,
hlusti , allir heimsbar,
3 bi lgir og hir,
jafnt rkir sem ftkir!
4 Munnur minn talar speki,
og grundun hjarta mns er hyggindi.
5 g hneigi eyra mitt a spakmli,
r gtu mna vi ggjuhljm.

6 Hv skyldi g ttast mudgunum,
er hinir lvsu vinir mnir umkringja mig me illsku,
7 eir sem reia sig aufi sn
og stra sig af snu mikla rkidmi.

8 Enginn maur fr keypt brur sinn lausan
n greitt Gui lausnargjald fyrir hann.
9 Lausnargjaldi fyrir lf eirra mundi vera of htt,
svo a hann yri a htta vi a a fullu,
10 tti hann a halda fram a lifa vinlega
og lta ekki grfina.
11 Nei, hann sr, a vitrir menn deyja,
a ffl og frlingar farast hver me rum
og lta rum eftir aufi sn.
12 Grafir vera heimkynni eirra a eilfu,
bstair eirra fr kyni til kyns,
jafnvel tt eir hafi kennt lendur vi nafn sitt.
13 Maurinn allri sinni vegsemd stenst ekki,
hann verur jafn skepnunum sem farast.
14 Svo fer eim sem eru ttafullir,
og eim sem fylgja eim og hafa knun tali eirra. [Sela]
15 eir stga niur til Heljar eins og sauahjr,
dauinn heldur eim beit,
og hinir hreinskilnu drottna yfir eim, er morgnar,
og mynd eirra eyist,
Hel verur bstaur eirra.
16 En mna sl mun Gu endurleysa,
v a hann mun hrfa mig r greipum Heljar. [Sela]

17 ttast ekki, egar einhver verur rkur,
egar dr hss hans verur mikil,
18 v a hann tekur ekkert af v me sr, egar hann deyr,
auur hans fer ekki niur anga eftir honum.
19 Hann telur sig slan mean hann lifir:
"Menn lofa ig, af v a r farnast vel."
20 - Hann verur a fara til kynslar fera sinna,
sem aldrei a eilfu sj ljsi.
21 Maurinn vegsemd, en hyggindalaus,
verur jafn skepnunum sem farast.


50   Asafs-slmur.

Drottinn er alvaldur Gu,
hann talar og kallar jrina
fr upprs slar til niurgngu hennar.
2 Fr Son, mynd fegurarinnar,
birtist Gu geisladr.
3 Gu vor kemur og egir ekki.
Eyandi eldur fer fyrir honum,
og kringum hann geisar stormurinn.
4 Hann kallar himininn uppi
og jrina, til ess a dma l sinn:
5 "Safni saman drkendum mnum,
eim er gjrt hafa sttmla vi mig me frnum."
6 kunngjru himnarnir rttlti hans,
v a Gu er s sem dmir. [Sela]

7 "Heyr, j mn, og lt mig tala,
srael, og lt mig minna ig,
g er Drottinn, Gu inn!
8 Eigi er a vegna frna inna, a g vta ig,
brennifrnir nar eru stuglega frammi fyrir mr.
9 g arf ekki a taka uxa r hsi nu
n geithafra r stu inni,
10 v a mn eru ll skgardrin
og skepnurnar fjllum sundanna.
11 g ekki alla fugla fjllunum,
og mr er kunnugt um allt a sem hrrist mrkinni.
12 Vri g hungraur, mundi g ekki segja r fr v,
v a jrin er mn og allt sem henni er.
13 Et g nauta kjt,
ea drekk g hafra bl?
14 Fr Gui akkargjr a frn
og gjald Hinum hsta annig heit n.
15 kalla mig degi neyarinnar,
og g mun frelsa ig, og skalt vegsama mig."

16 En vi hinn gulega segir Gu:
"Hvernig dirfist a telja upp boor mn
og taka sttmla minn r munn,
17 ar sem hatar aga
og varpar orum mnum a baki r?
18 Sjir jf, leggur lag itt vi hann,
og vi hrkarla hefir samflag.
19 hleypir munni num t illsku,
og tunga n bruggar svik.
20 situr og bakmlir brur num
og frgir son mur innar.
21 Slkt hefir gjrt, og g tti a egja?
heldur, a g s lkur r!
g mun hegna r og endurgjalda r augljslega.

22 Hyggi a essu, r sem gleymi Gui,
til ess a g sundurrfi ekki og enginn fi bjarga.
23 S sem frir akkargjr a frn, heirar mig,
og ann sem breytir grandvarlega, vil g lta sj hjlpri Gus."


51   Til sngstjrans. Slmur Davs, 2 er Natan spmaur kom til hans, eftir a hann hafi gengi inn til Batsebu.

3 Gu, vertu mr nugur sakir elsku innar,
afm brot mn sakir innar miklu miskunnsemi.
4 vo mig hreinan af misgjr minni,
hreinsa mig af synd minni,
5 v a g ekki sjlfur afbrot mn,
og synd mn stendur mr stugt fyrir hugskotssjnum.

6 Gegn r einum hefi g syndga
og gjrt a sem illt er augum num.
v ert rttltur, er talar,
hreinn, er dmir.
7 Sj, sekur var g, er g var til,
syndugur, er mir mn fddi mig.
8 Sj, hefir knun hreinskilni hi innra,
og fylgsnum hjartans kennir mr visku!

9 Hreinsa mig me sp, svo a g veri hreinn,
vo mig, svo a g veri hvtari en mjll.
10 Lt mig heyra fgnu og glei,
lt ktast beinin sem hefir sundurmari.
11 Byrg auglit itt fyrir syndum mnum
og afm allar misgjrir mnar.

12 Skapa mr hreint hjarta, Gu,
og veit mr njan, stugan anda.
13 Varpa mr ekki burt fr augliti nu
og tak ekki inn heilaga anda fr mr.
14 Veit mr aftur fgnu ns hjlpris
og sty mig me fsleiks anda,
15 a g megi kenna afbrotamnnum vegu na
og syndarar megi hverfa aftur til n.

16 Frelsa mig fr dauans hska, Gu hjlpris mns,
lt tungu mna fagna yfir rttlti nu.
17 Drottinn, opna varir mnar,
svo a munnur minn kunngjri lof itt!
18 hefir ekki knun slturfrnum - annars mundi g lta r t -
og a brennifrnum er r ekkert yndi.
19 Gui ekkar frnir eru sundurmarinn andi,
sundurmari og sundurkrami hjarta
munt , Gu, eigi fyrirlta.

20 Gjr vel vi Son sakir nar innar,
reis mra Jersalem!
21 munt hafa knun rttum frnum,
brennifrn og alfrn,
munu menn bera fram uxa altari itt.


52   Til sngstjrans. Maskl eftir Dav, 2 er Deg Edmti kom og sagi Sl fr og mlti til hans: Dav er kominn hs Ahmeleks.

3 Hv strir ig af vonskunni, harstjri?
Miskunn Gus varir alla daga!
4 Tunga n br yfir skari,
eins og beittur rakhnfur,
svikaforkur!
5 elskar illt meir en gott,
lygi fremur en sannsgli. [Sela]
6 elskar hvert skarisor,
flra tunga!
7 v mun og Gu brjta ig niur fyrir fullt og allt,
hrfa ig burt og draga ig t r tjaldi nu
og upprta ig r landi lifenda. [Sela]

8 Hinir rttltu munu sj a og ttast,
og eir munu hlja a honum:
9 "etta er maurinn, sem ekki gjri Gu a vernd sinni,
heldur treysti hin miklu aufi sn
og rjskaist illsku sinni."
10 En g er sem grnt olutr hsi Gus,
treysti Gus n um aldur og vi.
11 g vil vegsama ig a eilfu, v a hefir v til vegar komi,
kunngjra fyrir augum inna truu, a nafn itt s gott.


53   Til sngstjrans. Me makalatlagi. Davs-maskl.

2 Heimskinginn segir hjarta snu:
"Enginn Gu er til!"
Ill og andstyggileg er breytni eirra,
enginn gjrir a sem gott er.
3 Gu ltur af himni
niur mennina
til ess a sj, hvort nokkur s hygginn,
nokkur sem leiti Gus.
4 Allir eru viknir af lei,
allir spilltir,
enginn gjrir a sem gott er,
ekki einn.
5 Skyldu eir ekki f a kenna v, illgjramennirnir,
eir er eta l minn sem brau vri
og kalla eigi Gu?
6 skulu eir vera mjg ttaslegnir,
ar sem ekkert er a ttast,
v a Gu tvstrar beinum eirra,
er setja herbir mti r.
ltur vera til skammar,
v a Gu hefir hafna eim.

7 a hjlpri sraels komi fr Son!
egar Gu snr vi hag ls sns,
skal Jakob fagna, srael glejast.


54   Til sngstjrans. Me strengjaleik. Maskl eftir Dav, 2 er Siftar komu og sgu vi Sl: Veistu a Dav felur sig hj oss?

3 Hjlpa mr, Gu, me nafni nu,
rtt hlut minn me mtti num.
4 Gu, heyr bn mna,
lj eyra orum munns mns.
5 v a erlendir fjandmenn hefjast gegn mr
og ofrkismenn skjast eftir lfi mnu,
eigi hafa eir Gu fyrir augum. [Sela]

6 Sj, Gu er mr hjlpari,
a er Drottinn er styur mig.
7 Hi illa mun fjandmnnum mnum koll koma,
lt hverfa af trfesti inni.
8 vil g fra r sjlfviljafrnir,
lofa nafn itt, Drottinn, a a s gott,
9 v a a hefir frelsa mig r hverri ney,
og auga mitt hefir svala sr a horfa vini mna.


55   Til sngstjrans. Me strengjaleik. Davs-maskl.

2 Hl, Gu, bn mna,
fel ig eigi fyrir grtbeini minni.
3 Veit mr athygli og svara mr.
g kveina harmi mnum og styn
4 sakir hreysti vinarins,
sakir hrps hins gulega,
v a eir steypa yfir mig gfu
og ofskja mig grimmilega.
5 Hjarta berst kaft brjsti mr,
gnir dauans falla yfir mig,
6 tti og skelfing er yfir mig komin,
og hryllingur fer um mig allan,
7 svo a g segi: " a g hefi vngi eins og dfan,
skyldi g fljga burt og finna hvldarsta,
8 j, g skyldi svfa langt burt,
g skyldi gista eyimrkinni. [Sela]
9 g skyldi flta mr a leita mr hlis
fyrir jtandi vindum og veri."

10 Rugla, Drottinn, sundra tungum eirra,
v a g s kgun og deilur borginni.
11 Dag og ntt ganga r um mrum hennar,
en gfa og arma eru ar inni fyrir.
12 Gltun er inni henni,
ofbeldi og svik vkja eigi burt fr torgi hennar.
13 v a a er eigi vinur sem hir mig
- a gti g ola,
og eigi hatursmaur minn er hreykir sr yfir mig
- fyrir honum gti g fari felur,
14 heldur , jafningi minn,
vinur minn og kunningi,
15 vi sem vorum starvinir,
sem gengum eindrgni saman Gus hs.
16 Dauinn komi yfir ;
stgi eir lifandi niur til Heljar,
v a illska er bstum eirra, hjrtum eirra.

17 En g hrpa til Gus,
og Drottinn mun hjlpa mr.
18 Kvld og morgna og um mijan dag
harma g og styn,
og hann heyrir raust mna.
19 Hann endurleysir sl mna og gefur mr fri,
svo a eir geta eigi nlgast mig,
v a mtstumenn mnir eru margir.
20 Gu mun heyra,
og hann er rkir fr eilf mun lgja . [Sela]
eir breytast ekki
og ttast eigi Gu.
21 Vinur minn lagi hendur ann er lifi stt vi hann,
hann rauf sttml sitt.
22 Hlli en smjr er tunga hans,
en friur er hjarta hans,
mkri en ola eru or hans,
og brugin sver.

23 Varpa hyggjum num Drottin,
hann mun bera umhyggju fyrir r,
hann mun eigi a eilfu lta rttltan mann vera valtan ftum.
24 Og , Gu, munt steypa eim niur grafardjpi.
Moringjar og svikarar munu eigi n hlfum aldri,
en g treysti r.


56   Til sngstjrans. Lag: Dfan fjarlgum eikilundi. Miktam eftir Dav, er Filistar gripu hann Gat.

2 Ver mr nugur, Gu, v a menn kremja mig,
lilangan daginn kreppa bardagamenn a mr.
3 Fjandmenn mnir kremja mig lilangan daginn,
v a margir eru eir, sem berjast gegn mr.
4 egar g er hrddur, treysti g r.
5 Me Gus hjlp mun g lofa or hans,
Gui treysti g, g ttast eigi.
Hva getur hold gjrt mr?
6 eir spilla mlefnum mnum n aflts,
allt a er eir hafa hugsa gegn mr, er til ills.
7 eir reita mig, eir sitja um mig,
eir gefa gtur a ferum mnum,
eins og eir vntu eftir a n lfi mnu.
8 Sakir rangltis eirra verur eim engrar undankomu aui,
steyp junum reii inni, Gu.

9 hefir tali hrakninga mna,
trum mnum er safna sj inn,
j, ritu bk na.
10 Fyrir v skulu vinir mnir hrfa undan, er g hrpa,
a veit g, a Gu lisinnir mr.
11 Me Gus hjlp mun g lofa or hans,
me hjlp Drottins mun g lofa or hans.
12 Gui treysti g, g ttast eigi,
hva geta menn gjrt mr?
13 mr hvla, Gu, heit vi ig,
g vil gjalda r akkarfrnir,
14 af v hefir frelsa sl mna fr daua
og ftur mna fr hrsun,
svo a g megi ganga frammi fyrir Gui ljsi lfsins.


57   Til sngstjrans. Lag: Spill eigi. Miktam eftir Dav, er hann fli inn hellinn fyrir Sl.

2 Ver mr nugur, Gu, ver mr nugur!
v a hj r leitar sl mn hlis,
og skugga vngja inna vil g hlis leita,
uns voinn er liinn hj.
3 g hrpa til Gus, hins hsta,
ess Gus, er kemur llu vel til vegar fyrir mig.
4 Hann sendir af himni og hjlpar mr,
egar s er kremur mig spottar. [Sela]
Gu sendir n sna og trfesti.
5 g ver a liggja meal ljna,
er eldi fnsa.
Tennur eirra eru spjt og rvar,
og tungur eirra eru bitur sver.
6 Sn ig himnum hrri, Gu,
dr n breiist yfir gjrvalla jrina!
7 eir hafa lagt net fyrir ftur mna,
sl mn er beyg.
eir hafa grafi gryfju fyrir framan mig,
sjlfir falla eir hana. [Sela]

8 Hjarta mitt er stugt, Gu,
hjarta mitt er stugt,
g vil syngja og leika.
9 Vakna , sl mn,
vakna , harpa og ggja,
g vil vekja morgunroann.
10 g vil lofa ig meal lanna, Drottinn,
vegsama ig meal janna,
11 v a miskunn n nr til himna
og trfesti n til skjanna.
12 Sn ig himnum hrri, Gu,
dr n breiist yfir gjrvalla jrina.


58   Til sngstjrans. Lag: Spill eigi. Davs-miktam.

2 Tali r sannleika a sem rtt er, r guir?
Dmi r mennina me sanngirni?
3 Nei, allir ahafist r ranglti jru,
hendur yar vega t ofbeldi.

4 Hinir illu eru fr murlfi viknir af lei,
lygarar fara villir vegar fr murskauti.
5 Eitur eirra er eins og hggormseitur,
eir eru eins og dauf nara, sem lokar eyrunum
6 til ess a heyra ekki raust sringamannsins
n hins slungna tframanns.
7 Gu, brjt sundur tennurnar munni eirra,
mlva jaxlana r ljnunum, Drottinn!
8 Lt hverfa eins og vatn, sem rennur burt;
mii hann rvum snum , hnga eir,
9 eins og snigillinn, sem rennur sundur og hverfur,
tmaburur konunnar, er eigi s slina.
10 ur en pottar yar kenna hitans af yrnunum,
hvort sem yrnarnir eru grnir ea glandi,
feykir hann hinum illa burt.

11 mun hinn rttlti fagna, af v a hann hefir fengi a sj hefndina,
hann mun lauga ftur sna bli hinna gulegu.
12 munu menn segja: Hinn rttlti hltur vxt;
a er til Gu, sem dmir jrunni.


59   Til sngstjrans. Lag: Spill eigi. Miktam eftir Dav, er Sl sendi menn og eir hldu vr um hsi til ess a drepa hann.

2 Frelsa mig fr vinum mnum, Gu minn,
bjarga mr fr fjendum mnum.
3 Frelsa mig fr illgjramnnunum
og hjlpa mr gegn moringjunum,
4 v sj, eir sitja um lf mitt,
hinir sterku reita mig,
tt g hafi ekki broti ea syndga, Drottinn.
5 tt g hafi eigi misgjrt, hlaupa eir a og bast til hlaups.
Vakna mr til liveislu og lt !
6 En , Drottinn, Gu hersveitanna, sraels Gu,
vakna til ess a vitja allra janna,
yrm eigi neinum frhverfum syndara. [Sela]

7 hverju kvldi koma eir aftur,
lfra eins og hundar
og sveima um borgina.
8 Sj, a freyir r munni eirra,
sver eru vrum eirra,
v a - "Hver heyrir?"
9 En , Drottinn, hlr a eim,
gjrir gys a llum junum.

10 Vgi mitt, um ig vil g kvea,
v a Gu er hborg mn.

11 Gu kemur mti mr me n sinni,
Gu ltur mig sj vini mna aumkta.
12 Drep eigi, svo a lur minn gleymi eigi,
lt reika fyrir veldi nu og steyp eim af stli,
Drottinn, skjldur vor,
13 sakir syndar munns eirra, orsins af vrum eirra,
og lt vera veidda hroka eirra,
og sakir formlinga eirra og lygi, er eir tala.
14 Afm reii, afm , uns eir eru eigi framar til,
og lt kenna v, a Gu rkir yfir Jakobstt,
allt til endimarka jarar. [Sela]

15 hverju kveldi koma eir aftur,
lfra eins og hundar
og sveima um borgina.
16 eir reika um eftir ti
og urra, ef eir vera eigi saddir.
17 En g vil kvea um mtt inn
og fagna yfir n inni hverjum morgni,
v a hefir gjrst hborg mn
og athvarf degi neyar minnar.

18 Vgi mitt, um ig vil g kvea,
v a Gu er hborg mn,
minn miskunnsami Gu.


60   Til sngstjrans. Lag: Vitnisburarliljan. Miktam eftir Dav, til frslu, 2 er hann barist vi Srlendinga fr Mespotamu og Srlendinga fr Sba, og Jab sneri vi og vann sigur Edmtum Saltdalnum, tlf sund manns.

3 Gu, hefir tskfa oss og tvstra oss,
reiddist oss - sn r aftur a oss.
4 lst jrina gntra og rofna,
gjr vi sprungur hennar, v a hn reikar.
5 lst l inn kenna hru,
lst oss drekka vmuvn.
6 hefir gefi eim, er ttast ig, hermerki,
a eir mttu flja undan bogunum. [Sela]
7 Hjlpa me hgri hendi inni og bnheyr oss,
til ess a stvinir nir megi frelsast.

8 Gu hefir sagt helgidmi snum: "g vil fagna,
g vil skipta Skem,
mla t Skkt-dal.
9 g Glea og g Manasse,
og Efram er hlf hfi mnu,
Jda veldissproti minn.
10 Mab er mundlaug mn,
Edm fleygi g sknum mnum,
yfir Filisteu fagna g."

11 Hver vill fara me mig rugga borg,
hver vill flytja mig til Edm?
12 hefir tskfa oss, Gu,
og , Gu, fer eigi t me hersveitum vorum.
13 Veit oss li gegn fjandmnnunum,
v a mannahjlp er nt.
14Me Gus hjlp munum vr hreystiverk vinna,
og hann mun troa vini vora ftum.


61   Til sngstjrans. Me strengjaleik. Eftir Dav.

2 Heyr, Gu, hrp mitt,
gef gaum bn minni.
3 Fr endimrkum jarar hrpa g til n,
mean hjarta mitt rmagnast.
Hef mig upp bjarg a, sem mr er of htt.
4 Lei mig, v a ert orinn mr hli,
ruggt vgi gegn vinum.
5 Lt mig gista tjaldi nu um eilf,
leita hlis skjli vngja inna. [Sela]
6 v a , Gu, hefir heyrt heit mn,
hefir uppfyllt skir eirra er ttast nafn itt.

7 munt lengja lfdaga konungs,
lta r hans vara fr kyni til kyns.
8 Hann skal sitja um eilf frammi fyrir Gui,
lt miskunn og trfesti varveita hann.
9 vil g lofsyngja nafni nu um aldur,
og efna heit mn dag fr degi.


62   Til sngstjrans. Fyrir Jedtn. Davsslmur.

2 B rleg eftir Gui, sla mn,
fr honum kemur hjlpri mitt.
3 Hann einn er klettur minn og hjlpri,
hborg mn - g ver eigi valtur ftum.

4 Hversu lengi tli r a ryjast allir saman
gegn einum manni til a fella hann
eins og hallan vegg,
eins og hrynjandi mr?
5 eir rgast um a eitt a steypa honum r tign hans,
eir hafa yndi af lygi,
eir blessa me munninum, en blva hjartanu. [Sela]

6 B rleg eftir Gui, sla mn,
v a fr honum kemur von mn.
7 Hann einn er klettur minn og hjlpri,
hborg mn - g ver eigi valtur ftum.
8 Hj Gui er hjlpri mitt og vegsemd,
minn rugga klett og hli mitt hefi g Gui.
9 Treyst honum, allur jsfnuurinn,
thelli hjrtum yar fyrir honum,
Gu er vort hli. [Sela]

10 Hgminn einn eru mennirnir,
tl eru mannanna brn,
metasklunum lyftast eir upp,
einber hgmi eru eir allir saman.
11 Treysti eigi rnfeng
og ali eigi fnta von til rndra muna,
tt auurinn vaxi, gefi v engan gaum.

12 Eitt sinn hefir Gu tala,
tvisvar hefi g heyrt a:
"Hj Gui er styrkleikur."
13 J, hj r, Drottinn, er miskunn,
v a geldur srhverjum eftir verkum hans.


63   Slmur eftir Dav, er hann var Jda-eyimrk.

2 Drottinn, ert minn Gu, n leita g,
sl mna yrstir eftir r,
hold mitt rir ig,
urru landi, rrota af vatnsleysi.
3 annig hefi g litast um eftir r helgidminum
til ess a sj veldi itt og dr,
4 v a miskunn n er mtari en lfi.
Varir mnar skulu vegsama ig.

5 annig skal g lofa ig mean lifi,
hefja upp hendurnar nu nafni.
6 Sl mn mettast sem af merg og feiti,
og me fagnandi vrum lofar ig munnur minn,
7 er g minnist n hvlu minni,
hugsa um ig nturvkunum.
8 v a ert mr fulltingi,
skugga vngja inna fagna g.
9 Sl mn heldur sr fast vi ig,
hgri hnd n styur mig.

10 eir sem sitja um lf mitt sjlfum sr til gltunar,
munu hverfa djp jarar.
11 eir munu vera ofurseldir sverseggjum,
vera sjaklunum a br.

12 Konungurinn skal glejast yfir Gui,
hver s er sver vi hann, skal sigri hrsa,
af v a munni lygaranna hefir veri loka.


64   Til sngstjrans. Davsslmur.

2 Heyr, Gu, raust mna, er g kveina,
varveit lf mitt fyrir gnum vinarins.
3 Skl mr fyrir bandalagi bfanna,
fyrir aldarflokki illvirkjanna,
4 er hvetja tungur snar sem sver,
leggja rvar snar, beiskyrin, streng
5 til ess a skjta leyni hinn rvanda,
skjta hann allt einu, hvergi hrddir.
6 eir binda fastmlum me sr ill form,
tala um a leggja leynisnrur,
eir hugsa: "Hver tli sji a?"
7 eir upphugsa ranglti:
"Vr erum tilbnir, vel rin r!"
v a hugskot hvers eins og hjarta er fullt vla.
8 lstur Gu me rinni,
allt einu vera eir srir,
9 og tunga eirra verur eim a falli.
Allir eir er sj , munu hrista hfui.

10 mun hver maur ttast
og kunngjra dir Gus
og gefa gtur a verkum hans.
11 Hinn rttlti mun glejast yfir Drottni
og leita hlis hj honum,
og allir hjartahreinir munu sigri hrsa.


65   Til sngstjrans. Davsslmur. Lj.

2 r ber lofsngur, Gu, Son,
og vi ig su heitin efnd.
3 sem heyrir bnir,
til n kemur allt hold.
4 Margvslegar misgjrir uru mr yfirsterkari,
en fyrirgafst afbrot vor.
5 Sll er s er tvelur og ltur nlgjast ig
til ess a ba forgrum num,
a vr megum sejast af gum hss ns,
helgidmi musteris ns.

6 Me ttalegum verkum svarar oss rttlti,
Gu hjlpris vors,
athvarf allra jararinnar endimarka
og fjarlgra stranda,
7 sem festir fjllin me krafti num,
gyrtur styrkleika,
8 sem stvar brimgn hafsins,
brimgninn bylgjum ess
og hreystina junum,
9 svo a eir er ba vi endimrk jarar ttast tkn n,
austri og vestri ltur fagna.

10 hefir vitja landsins og vkva a,
blessa a rkulega
me lk Gus, fullum af vatni,
hefir framleitt korn ess, v a annig hefir gjrt a r gari.
11 hefir vkva plgfr ess, jafna plggara ess,
me regnskrum hefir mkt a, blessa grur ess.
12 hefir krnt ri me gsku inni,
og vagnspor n drjpa af feiti.
13 a drpur af heialndunum,
og hirnar girast fgnui.
14 Hagarnir klast hjrum,
og dalirnir hyljast korni.
Allt fagnar og syngur.


66   Til sngstjrans. Lj. Slmur.

Fagni fyrir Gui, gjrvallt jarrki,
2 syngi um hans drlega nafn,
gjri lofstr hans vegsamlegan.
3 Mli til Gus:
Hversu ttaleg eru verk n,
sakir mikilleiks mttar ns hrsna vinir nir fyrir r.
4 ll jrin lti r og lofsyngi r,
lofsyngi nafni nu. [Sela]
5 Komi og sji verkin Gus,
sem er ttalegur breytni sinni gagnvart mnnunum.
6 Hann breytti hafinu urrlendi,
eir fru ftgangandi yfir na.
glddumst vr yfir honum.
7 Hann rkir um eilf sakir veldis sns,
augu hans gefa gtur a junum,
uppreistarmenn mega eigi lta sr bra. [Sela]

8 r lir, lofi Gu vorn
og lti hljma lofsng um hann.
9 Hann veitti slum vorum lfi
og lt oss eigi vera valta ftum.
10 v a hefir rannsaka oss, Gu,
hreinsa oss, eins og silfur er hreinsa.
11 hefir varpa oss fangelsi,
lagt byri lendar vorar.
12 hefir lti menn ganga yfir hfu vor,
vr hfum fari gegnum eld og vatn,
en n hefir leitt oss t van vang.

13 g kem hs itt me brennifrnir,
efni heit mn vi ig,
14 au er varir mnar htu
og munnur minn nefndi,
er g var nauum staddur.
15 g fri r brennifrn af feitum drum,
samt frnarilm af hrtum,
g frna nautum og hfrum. [Sela]

16 Komi, hli til, allir r er ttist Gu, a g megi segja fr,
hva hann hefir gjrt fyrir mig.
17 Til hans hrpai g me munni mnum,
en lofgjr l undir tungu minni.
18 Ef g hygg illt hjarta mnu,
heyrir Drottinn ekki.
19 En Gu hefir heyrt,
gefi gaum a bnarpi mnu.
20 Lofaur s Gu,
er eigi vsai bn minni bug
n tk miskunn sna fr mr.


67   Til sngstjrans. Me strengjaleik. Slmur. Lj.

2 Gu s oss nugur og blessi oss,
hann lti sjnu sna lsa meal vor, [Sela]
3 svo a ekkja megi veg inn jrunni
og hjlpri itt meal allra ja.
4 Lirnir skulu lofa ig, Gu,
ig skulu gjrvallir lir lofa.
5 Glejast og fagna skulu jirnar,
v a dmir lina rttvslega
og leiir jirnar jrunni. [Sela]

6 Lirnir skulu lofa ig, Gu,
ig skulu gjrvallir lir lofa.
7 Jrin hefir gefi vxt sinn,
Gu, vor Gu, blessar oss.
8 Gu blessi oss,
svo a ll endimrk jarar megi ttast hann.


68   Til sngstjrans. Davsslmur. Lj.

2 Gu rs upp, vinir hans tvstrast,
eir sem hata hann flja fyrir augliti hans.
3 Eins og reykur eyist, eyast eir,
eins og vax brnar eldi,
tortmast gulegir fyrir augliti Gus.
4 En rttltir glejast, fagna fyrir augliti Gus
og ktast strum.

5 Syngi fyrir Gui, vegsami nafn hans,
leggi braut fyrir hann er ekur gegnum rfin.
Drottinn heitir hann, fagni fyrir augliti hans.
6 Hann er fair furlausra, vrur ekknanna,
Gu snum heilaga bsta.
7 Gu ltur hina einmana hverfa heim aftur,
hann leiir hina fjtruu t til hamingju,
en uppreisnarseggir skulu ba hrjstrugu landi.

8 Gu, egar frst t undan l num,
egar brunair fram um rfin, [Sela]
9 ntrai jrin,
og himnarnir drupu
fyrir Gui, Drottni fr Sna,
fyrir Gui, sraels Gui.
10 Rkulegu regni dreyptir , Gu, arfleif na,
a sem vanmegnaist, styrktir .
11 Stainn ar sem sfnuur inn dvelur,
bjst hinum hrju, Gu, sakir gsku innar.

12 Drottinn ltur or sn rtast,
konurnar sem sigur boa eru mikill her:
13 "Konungar hersveitanna flja, eir flja,
en hn sem heima situr skiptir herfangi.
14 Hvort vilji r liggja milli fjrgiringanna?
Vngir dfunnar eru lagir silfri
og fjarir hennar bleiku gulli."

15 egar Hinn almttki tvstrai konungunum,
snjai Salmon.
16 Gus fjall er Basansfjall,
tindafjall er Basansfjall.
17 Hv lti r, tindafjll, fundarauga
a fjall er Gu hefir kjri sr til bstaar,
ar sem Drottinn samt mun ba um eilf?

18 Hervagnar Gus eru tsundir,
sundir sundir ofan.
Hinn alvaldi kom fr Sna til helgidmsins.
19 steigst upp til ha,
hafir burt bandingja,
tkst vi gjfum fr mnnum,
jafnvel uppreisnarmnnum,
a , Drottinn, Gu, mttir ba ar.

20 Lofaur s Drottinn, er ber oss dag eftir dag,
Gu er hjlpr vort. [Sela]
21 Gu er oss hjlprisgu,
og Drottinn alvaldur bjargar fr dauanum.

22 J, Gu sundurmolar hfu vina sinna,
hvirfil eirra, er ganga sekt sinni.
23 Drottinn hefir sagt: "g vil skja til Basan,
flytja fr djpi hafsins,
24 a megir troa til bana,
a tungur hunda inna megi f sinn hlut af vinunum."

25 Menn horfa inngngu na, Gu,
inngngu Gus mns og konungs musteri.
26 Sngvarar eru fararbroddi, strengleikarar,
samt yngismeyjum, er berja bumbur.
27 Lofi Gu htarsamkundum,
lofi Drottin, r sem eru af uppsprettu sraels.
28 ar er Benjamn litli, er rkir yfir eim,
hfingjar Jda yrpingu,
hfingjar Seblons, hfingjar Naftal.

29 Bj t, Gu, styrkleik num,
eim styrkleik sem hefir ausnt oss
30 fr musteri nu Jersalem.
Konungar skulu fra r gjafir.
31 gna drinu sefinu,
uxaflokkunum samt bolaklfum janna,
sem troa menn ftum skum girndar sinnar silfri.
Tvstra jum, er unna frii!
32 a koma sendiherrar fr Egyptalandi,
Blland frir Gui gjafir hrum hndum.

33 r konungsrki jarar, syngi Gui,
syngi Drottni lof, [Sela]
34 honum sem ekur um himnanna himna fr eilf,
hann ltur raust sna gjalla, hina voldugu raust.
35 Tji Gui dr,
yfir srael er htign hans
og mttur hans skjunum.
36 gurlegur er Gu helgidmi snum,
sraels Gu veitir lnum mtt og megin.
Lofaur s Gu!


69   Til sngstjrans. Liljulag. Davsslmur.

2 Hjlpa mr, Gu,
v a vtnin tla a drekkja mr.
3 g er sokkinn niur botnlausa leju
og hefi enga ftfestu,
g er kominn ofan vatnadjp
og bylgjurnar ganga yfir mig.
4 g hefi pt mig reyttan,
er orinn brennandi urr kverkunum,
augu mn eru dpru orin
af a reyja eftir Gui mnum.
5 Fleiri en hrin hfi mr eru eir
er hata mig a stulausu,
fleiri en bein mn eir
sem n saka eru vinir mnir.
v sem g hefi eigi rnt,
hefi g samt ori a skila aftur.
6 , Gu, ekkir heimsku mna,
og sakir mnar dyljast r eigi.
7 Lt eigi , er vona ig,
vera til skammar mn vegna,
Drottinn, Drottinn hersveitanna,
lt eigi er leita n,
vera til svviringar mn vegna,
Gu sraels.
8 n vegna ber g hung,
n vegna hylur svviring auglit mitt.
9 g er kunnur orinn brrum mnum
og ekktur sonum mur minnar.
10 Vandlting vegna hss ns hefir uppeti mig,
og smnanir eirra er smna ig, hafa lent mr.
11 g hefi j mig me fstu,
en a var mr til hungar.
12 g gjri hrusekk a klnai mnum,
og g var eim a orskvi.
13 eir er sitja hliinu, ra um mig,
og eir er drekka fengan drykk, syngja um mig.

14 En g bi til n, Drottinn, stund nar innar.
Svara mr, Gu, trfesti hjlpris ns
sakir mikillar miskunnar innar.
15 Drag mig upp r lejunni, svo a g skkvi eigi,
lt mig bjrgun hljta fr hatursmnnum mnum og r hafdjpinu.
16 Lt eigi vatnsbylgjurnar ganga yfir mig,
n djpi svelgja mig,
og lt eigi brunninn lykja aftur op sitt yfir mr.
17 Bnheyr mig, Drottinn, sakir gsku nar innar,
sn r a mr eftir mikilleik miskunnar innar.
18 Hyl eigi auglit itt fyrir jni num,
v a g er nauum staddur, flt r a bnheyra mig.
19 Nlgast sl mna, leys hana,
frelsa mig sakir vina minna.
20 ekkir hung mna og skmm og svviring,
allir fjendur mnir standa r fyrir sjnum.
21 Hungin kremur hjarta mitt,
svo a g rvnti.
g vonai, a einhver mundi sna meaumkun, en ar var enginn,
og a einhverjir mundu hugga, en fann engan.
22 eir fengu mr malurt til matar,
og vi orstanum gfu eir mr vnsru a drekka.

23 Svo veri bori fyrir framan a snru,
og a gildru fyrir sem ugglausir eru.
24 Myrkvist augu eirra, svo a eir sji eigi,
og lt lendar eirra vallt ria.
25 Hell reii inni yfir
og lt na brennandi gremi n eim.
26 Bir eirra veri eyddar
og enginn bi tjldum eirra,
27 v a ann sem hefir losti, ofskja eir
og auka jningar eirra er hefir gegnumstungi.
28 Bt sk vi sk eirra
og lt eigi ganga inn rttlti itt.
29 Veri eir afmir r bk lifenda
og eigi skrir me rttltum.
30 En g er volaur og jur,
hjlp n, Gu, mun bjarga mr.

31 g vil lofa nafn Gus lji
og mikla a lofsng.
32 a mun Drottni lka betur en uxar,
ungneyti me hornum og klaufum.
33 Hinir aumjku sj a og glejast,
r sem leiti Gus - hjrtu yar lifni vi.
34 v a Drottinn hlustar hina ftku
og fyrirltur eigi bandingja sna.
35 Hann skulu lofa himinn og jr,
hfin og allt sem eim hrrist.
36 v a Gu veitir Son hjlp og reisir vi borgirnar Jda,
og menn skulu ba ar og f landi til eignar.
37 Nijar jna hans munu erfa a,
og eir er elska nafn hans, byggja ar.


70   Til sngstjrans. Davsslmur. Minningarlj.

2 Gu, lt r knast a frelsa mig,
Drottinn, skunda mr til hjlpar.

3 Lt vera til skammar og hljta kinnroa,
er sitja um lf mitt,
lt hverfa aftur me skmm,
er ska mr gfu.
4 Lt hrfa undan sakir smnar sinnar,
er hrpa h og sp.

5 En allir eir er leita n,
skulu glejast og fagna yfir r,
eir er unna hjlpri nu,
skulu sfellt segja: "Vegsamaur s Gu!"

6 g er jur og snauur,
hraa r til mn, Gu.
ert fulltingi mitt og frelsari,
dvel eigi, Drottinn!


71  

Hj r, Drottinn, leita g hlis,
lt mig aldrei vera til skammar.
2 Frelsa mig og bjarga mr eftir rttlti nu,
hneig eyru n til mn og hjlpa mr.
3 Ver mr verndarbjarg,
vgi mr til hjlpar,
v a ert bjarg mitt og vgi.
4 Gu minn, bjarga mr r hendi illgjarnra,
undan valdi illvirkja og harstjra.
5 v a ert von mn,
, Drottinn, ert athvarf mitt fr sku.
6 Vi ig hefi g stust fr murlfi,
fr murskauti hefir veri skjl mitt,
um ig hljmar t lofsngur minn.
7 g er mrgum orinn sem undur,
en ert mr ruggt hli.
8 Munnur minn er fullur af lofstr num,
af dr inni daginn allan.

9 tskfa mr eigi elli minni,
yfirgef mig eigi, er rttur minn verrar.
10 v a vinir mnir tala um mig,
eir er sitja um lf mitt, bera r sn saman:
11 "Gu hefir yfirgefi hann.
Elti hann og grpi hann,
v a enginn bjargar."
12 Gu, ver eigi fjarri mr,
Gu minn, skunda til lis vi mig.
13 Lt er sna mr fjandskap farast me skmm,
lt klast hung og svviring, er ska mr gfu.

14 En g vil sfellt vona
og auka enn allan lofstr inn.
15 Munnur minn skal segja fr rttlti nu,
fr hjlpsemdum num allan daginn,
v a g veit eigi tlu eim.
16 g vil segja fr mttarverkum Drottins,
g vil boa rttlti itt, a eitt.
17 Gu, hefir kennt mr fr sku,
og allt til essa kunngjri g dsemdarverk n.
18 Yfirgef mig eigi, Gu,
egar g er gamall orinn og grr fyrir hrum,
a g megi kunngjra styrkleik inn komandi kynsl.

19 Mttur inn og rttlti itt, Gu,
nr til himins,
sem hefir frami strvirki,
Gu, hver er sem ?
20 sem hefir lti oss horfa upp
miklar nauir og gfu,
munt lta oss lifna vi a nju
og lta oss aftur stga upp r undirdjpum jarar.
21 munt auka vi tign mna
og aftur veita mr huggun.
22 vil g lofa trfesti na me hrpuleik, Gu minn,
leika ggju fyrir r,
Hinn heilagi srael.
23 Varir mnar skulu fagna, er g leik fyrir r,
og sl mn er hefir leyst.
24 skal og tunga mn tala um rttlti itt lilangan daginn,
v a eir uru til skammar, j hlutu kinnroa,
er skuu mr gfu.


72   Eftir Salmon.

Gu, sel konungi hendur dma na
og konungssyni rttlti itt,
2 a hann dmi l inn me rttvsi
og na ju me sanngirni.
3 Fjllin beri lnum fri
og hlsarnir rttlti.
4 Hann lti hina ju meal lsins n rtti snum,
hann hjlpi hinum snauu og kremji kgarann.
5 mun hann lifa mean slin skn
og tungli ber birtu, fr kyni til kyns.
6 Hann mun falla sem regn slgjuland,
sem regnskrir, er vkva landi.
7 Um hans daga skal rttlti blmgast
og gnttir friar, uns tungli er eigi framar til.

8 Og hann skal rkja fr hafi til hafs,
fr Fljtinu til endimarka jarar.
9 Fjandmenn hans skulu beygja kn fyrir honum
og vinir hans sleikja dufti.
10 Konungarnir fr Tarsis og eylndunum
skulu koma me gjafir,
konungarnir fr Saba og Seba
skulu fra skatt.
11 Og allir konungar skulu lta honum,
allar jir jna honum.

12 Hann bjargar hinum snaua, er hrpar hjlp,
og hinum ja, er enginn lisinnir.
13 Hann aumkast yfir bgstadda og snaua,
og ftkum hjlpar hann.
14 Fr ofbeldi og ofrki leysir hann ,
og bl eirra er drmtt augum hans.

15 Hann mun lifa
og menn munu gefa honum Saba-gull,
menn munu sfellt bija fyrir honum,
blessa hann lilangan daginn.
16 Gnttir korns munu vera landinu,
fjallatindunum,
grri ess mun jta eins og Lbanon,
og menn skulu spretta upp borgunum eins og gras r jru.
17 Nafn hans mun vara a eilfu,
mean slin skn mun nafn hans gra.
Og me honum skulu allar ttkvslir jararinnar ska sr blessunar,
allar jir munu hann slan segja.
18 Lofaur s Drottinn, Gu, sraels Gu,
sem einn gjrir furuverk,
19 og lofa s hans drlega nafn um eilf,
og ll jrin fyllist dr hans.
Amen, amen.

20 Bnir Davs sasonar eru enda.



rija bk


73   Asafs-slmur.

Vissulega er Gu gur vi srael,
vi sem hjartahreinir eru.

2 Nrri l, a ftur mnir hrsuu,
lti vantai , a g skrinai skrefi,
3 v a g fylltist gremju t af hinum hrokafullu,
egar g s gengi hinna gulausu.
4 eir hafa engar hrmungar a bera,
lkami eirra er heill og hraustur.
5 eim mtir engin ma sem rum mnnum,
og eir vera eigi fyrir neinum fllum eins og arir menn.
6 Fyrir v er hrokinn hlsfesti eirra,
eir eru sveipair ofrki eins og yfirhfn.
7 Fr mrhjarta kemur misgjr eirra,
girndir eirra ganga fram r llu hfi.
8 eir spotta og tala af illsku,
mla kgunaror mikilmennsku sinni.
9 Me munni snum snerta eir himininn,
en tunga eirra er tfrul um jrina.
10 Fyrir v ahyllist lurinn
og teygar gnttir vatns.
11 eir segja: "Hvernig tti Gu a vita
og Hinn hsti a hafa nokkra ekkingu?"
12 Sj, essir menn eru gulausir,
og lifa eir t hyggjulausir og auka efni sn.

13 Vissulega hefi g til ntis haldi hjarta mnu hreinu
og vegi hendur mnar sakleysi,
14 g jist allan daginn,
og hverjum morgni bur mn hirting.
15 Ef g hefi haft hyggju a tala annig,
sj, hefi g brugi trnai vi kyn barna inna.
16 En g hugsai um, hvernig g tti a skilja a,
a var erfitt augum mnum,
17 uns g kom inn helgidma Gus
og skildi afdrif eirra:
18 Vissulega setur sleipa jr,
ltur falla rstir.
19 Sviplega vera eir a aun,
la undir lok, tortmdir af skelfingum.
20 Eins og draum er maur vaknar,
annig fyrirltur , Drottinn, mynd eirra, er rst ftur.

21 egar beiskja var hjarta mnu
og kvlin nsti hug minn,
22 var g frlingur og vissi ekkert,
var sem skynlaus skepna gagnvart r.
23 En g er t hj r,
heldur hgri hnd mna.
24 munt leia mig eftir lyktun inni,
og san munt taka vi mr dr.

25 Hvern g annars a himnum?
Og hafi g ig, hiri g eigi um neitt jru.
26 tt hold mitt og hjarta trist,
er Gu bjarg hjarta mns og hlutskipti mitt um eilf.

27 v sj, eir sem fjarlgjast ig, farast,
afmir alla , sem eru r trir.
28 En mn gi eru a a vera nlgt Gui,
g hefi gjrt Drottin a athvarfi mnu
og segi fr llum verkum num.


74   Asafs-maskl.

Hv hefir , Gu, hafna oss a fullu,
hv rkur reii n gegn gsluhjr inni?
2 Haf minni sfnu inn, er aflair forum
og leystir til ess a vera kynkvsl als ns,
haf minni Sonfjall, ar sem hefir teki r bsta.
3 Bein skrefum num til hinna endalausu rsta:
llu hafa vinirnir spillt helgidminum!
4 Fjandmenn nir grenjuu inni samkomusta num,
reistu upp hermerki sn.
5 Eins og menn sem reia htt
axir ykkum skgi,
6 hggva eir allan tskur,
mlva me exi og hamri.
7 eir hafa lagt eld helgidm inn,
vanhelga bsta nafns ns til grunna.
8 eir hugsuu me sjlfum sr: "Vr skulum tortma eim llum."
eir brenndu ll samkomuhs Gus landinu.

9 Vr sjum eigi merki vor,
ar er enginn spmaur framar,
og enginn er hj oss sem veit hve lengi.

10 Hversu lengi, Gu, fjandmaurinn a ha,
vinurinn a spotta nafn itt um aldur?
11 Hv dregur a r hnd na,
hv geymir hgri hnd na barmi r?

12 Og er Gu konungur minn fr fornum tum,
s er framkvmir hjlprisverk jru.
13 klaufst hafi me mtti num,
braust sundur hfu drekans vatninu,
14 molair sundur hausa Levjatans,
gafst hann drum eyimerkurinnar a ti.
15 lst lindir og lki spretta upp,
urrkair upp srennandi r.
16 inn er dagurinn og n er nttin,
gjrir ljs og sl.
17 settir ll takmrk jararinnar,
sumar og vetur hefir gjrt.

18 Minnst ess, Drottinn, a vinurinn lastmlir,
og heimskur lur smnar nafn itt.
19 Ofursel eigi villidrunum sl turtildfu innar,
gleym eigi um aldur lfi inna hrju.
20 Gef gtur a sttmla num,
v a skmaskot landsins eru full af blum ofrkisins.
21 Lt eigi ann er kgun stir, sna aftur me svviring,
lt hina hrju og snauu lofa nafn itt.
22 Rs upp, Gu, berst fyrir mlefni nu,
minnst hungar eirrar, er stir af heimskingjum daginn enda.
23 Gleym eigi hrpi fjenda inna,
glaumkti andstinga inna, eirri er sfellt stgur upp.


75   Til sngstjrans. Lag: Spill eigi. Asafs-slmur. Lj.

2 Vr lofum ig, Gu, vr lofum ig,
og eir er kalla nafn itt, segja fr dsemdarverkum num.

3 "egar mr ykir tmi til kominn,
dmi g rttvslega.
4 tt jrin skjlfi me llum eim, er henni ba,
hefi g samt fest stoir. [Sela]
5 g segi vi hina hrokafullu: Sni eigi hroka!
og vi hina gulegu: Hefji eigi hornin!
6 Hefji eigi hornin gegn himninum,
mli eigi drambyri hnakkakerrtir!"

7 v a hvorki fr austri n vestri
n fr eyimrkinni kemur neinn, sem veitt geti uppreisn,
8 heldur er Gu s sem dmir,
hann niurlgir annan og upphefur hinn.
9 v a bikar er hendi Drottins
me freyandi vni, fullur af kryddi.
Af v skenkir hann,
j, dreggjar ess spa og stra
allir gulegir menn jru.
10 En g vil fagna a eilfu,
lofsyngja Jakobs Gui.
11 ll horn gulegra vera af hggvin,
en horn rttltra skulu htt gnfa.


76   Til sngstjrans. Me strengjaleik. Asafs-slmur. Lj.

2 Gu er augljs orinn Jda,
srael er nafn hans miki.
3 Skli hans er Salem
og bstaur hans Son.
4 ar braut hann sundur leiftur bogans,
skjld og sver og hervopn. [Sela]

5 birtist drlegur,
gurlegri en hin ldnu fjll.
6 Hinir harsvruu uru rum a herfangi,
eir sofnuu svefni snum,
og hendurnar brugust llum hetjunum.
7 Fyrir gnun inni, Jakobs Gu,
hnigu bi vagnar og hestar d.
8 ert gurlegur,
og hver fr staist fyrir r, er reiist?
9 Fr himnum gjrir dm inn heyrinkunnan,
jrin skelfdist og kyrrist,
10 egar Gu reis upp til dms
til ess a hjlpa llum hrjum jru. [Sela]
11 v a reii mannsins verur a lofa ig,
leifum reiinnar gyrir ig.
12 Vinni heit og efni au vi Drottin, Gu yar,
allir eir sem eru umhverfis hann, skulu fra gjafir hinum ttalega,
13 honum sem lgir ofstopa hfingjanna,
sem gurlegur er konungum jararinnar.


77   Til sngstjrans. Fyrir Jedtn. Asafs-slmur.

2 g kalla til Gus og hrpa,
kalla til Gus, a hann megi heyra til mn.
3 egar g er nauum, leita g Drottins,
rtti t hendur mnar um ntur og reytist ekki,
sl mn er huggandi.
4 g minnist Gus og kveina,
g styn, og andi minn rmagnast. [Sela]
5 heldur uppi augnalokum mnum,
mr er rtt og g m eigi mla.
6 g huga fyrri daga,
r au sem lngu eru liin,
7 g minnist strengjaleiks mns um ntur,
g hugleii hjarta mnu,
og andi minn rannsakar.
8 Mun Drottinn tskfa um eilf
og aldrei framar vera nugur?
9 Er miskunn hans loki um eilf,
fyrirheit hans rotin um aldir alda?
10 Hefir Gu gleymt a sna lkn,
byrgt miskunn sna me reii? [Sela]
11 sagi g: "etta er kvl mn,
a hgri hnd Hins hsta hefir brugist."

12 g vfrgi strvirki Drottins,
g vil minnast furuverka inna fr fyrri tum,
13 g huga allar athafnir nar,
athuga strvirki n.
14 Gu, helgur er vegur inn,
hver er svo mikill Gu sem Drottinn?
15 ert Gu, s er furuverk gjrir,
hefir kunngjrt mtt inn meal janna.
16 Me mttugum armlegg frelsair l inn,
sonu Jakobs og Jsefs. [Sela]
17 Vtnin su ig, Gu,
vtnin su ig og skelfdust,
og undirdjpin skulfu.
18 Vatni streymdi r skjunum,
rumuraust drundi r skykkninu,
og rvar nar flugu.
19 Reiarrumur nar kvu vi,
leiftur lstu um jarrki,
jrin skalf og ntrai.
20 Lei n l gegnum hafi,
stgar nir gegnum mikil vtn,
og spor n uru eigi rakin.
21 leiddir l inn eins og hjr
fyrir Mse og Aron.


78   Asafs-maskl.

Hl , lur minn, kenning mna,
hneigi eyrun a orum munns mns.
2 g vil opna munn minn me orskvii,
mla fram gtur fr fornum tum.

3 a sem vr hfum heyrt og skili
og feur vorir sgu oss,
4 a viljum vr eigi dylja fyrir nijum eirra,
er vr segjum seinni kynsl fr lofstr Drottins
og mtti hans og dsemdarverkum
og eim undrum er hann gjri.
5 Hann setti reglu Jakob
og skipai lgml srael,
sem hann bau ferum vorum
a kunngjra sonum eirra,
6 til ess a seinni kynsl mtti skilja a
og synir eir er fast mundu, mttu ganga fram
og segja sonum snum fr v,
7 og setja traust sitt Gu
og eigi gleyma strvirkjum Gus,
heldur varveita boor hans,
8 og eigi vera sem feur eirra,
rjsk og dl kynsl,
kynsl me stugu hjarta
og anda sem var Gui trr.

9 Nijar Eframs, herbnir bogmenn,
sneru vi orustudeginum.
10 eir hldu eigi sttmla Gus
og frust undan a fylgja lgmli hans.
11 eir gleymdu strvirkjum hans
og dsemdum hans, er hann hafi lti horfa .

12 augsn fera eirra hafi hann frami furuverk
Egyptalandi og Sanhrai.
13 Hann klauf hafi og lt fara yfir
og lt vatni standa sem vegg.
14 Hann leiddi me skinu um daga
og alla nttina me eldskini.
15 Hann klauf bjrg eyimrkinni
og gaf eim gnttir a drekka eins og r strvtnum,
16 hann lt lki spretta upp r klettinum
og vatni streyma niur sem fljt.

17 hldu eir fram a syndga gegn honum,
a rsa gegn Hinum hsta eyimrkinni.
18 eir freistuu Gus hjrtum snum,
er eir krfust matar ess er eir girntust
19 og tluu gegn Gui og sgu:
"Skyldi Gu geta bi bor eyimrkinni?
20 Vst sl hann klettinn, svo a vatni vall upp
og lkir streymdu,
en skyldi hann lka geta gefi brau
ea veitt l snum kjt?"

21 Fyrir v reiddist Drottinn, er hann heyri etta,
eldur blai upp gegn Jakob
og reii steig upp gegn srael,
22 af v a eir tru eigi Gu
n treystu hjlp hans.
23 Og hann bau skjunum a ofan
og opnai hurir himinsins,
24 lt manna rigna yfir til matar
og gaf eim himnakorn;
25 englabrau fengu menn a eta,
fi sendi hann eim til saningar.
26 Hann lt austanvindinn taka sig upp himninum
og leiddi sunnanvindinn a me mtti snum.
27 Hann lt kjti rigna yfir sem dufti
og vngjuum fuglum sem sjvarsandi,
28 og hann lt falla niur bir snar,
umhverfis bsta sinn.
29 tu eir og uru vel saddir,
og grgi eirra sefai hann.
30 En mean eir voru eigi horfnir fr grgi sinni,
mean fan enn var munni eirra,
31 steig reii Gus upp gegn eim.
Hann deyddi hina gildustu meal eirra
og lagi a velli skumenn sraels.

32 rtt fyrir allt etta hldu eir fram a syndga
og tru eigi dsemdarverk hans.
33 lt hann daga eirra hverfa hgma
og r eirra enda skelfingu.

34 egar hann deyddi , leituu eir hans,
sneru sr og spuru eftir Gui
35 og minntust ess, a Gu var klettur eirra
og Gu hinn hsti frelsari eirra.
36 eir beittu vi hann fagurgala me munni snum
og lugu a honum me tungum snum.
37 En hjarta eirra var eigi stugt gagnvart honum,
og eir voru eigi trir sttmla hans.

38 En hann er miskunnsamur,
hann fyrirgefur misgjrir og tortmir eigi,
hann stillir reii sna hva eftir anna
og hleypir eigi fram allri bri sinni.
39 Hann minntist ess, a eir voru hold,
andgustur, sem lur burt og snr eigi aftur.

40 Hversu oft rjskuust eir vi hann eyimrkinni,
hryggu hann rfunum.
41 Og aftur freistuu eir Gus
og mguu Hinn heilaga srael.
42 eir minntust eigi handar hans,
eur dags ess, er hann frelsai fr fjandmnnum eirra,
43 hann sem gjri tkn sn Egyptalandi
og undur sn Sanhrai.
44 Hann breytti m eirra bl
og lkjum eirra, svo a eir fengu eigi drukki.
45 Hann sendi flugur meal eirra, er bitu ,
og froska, er eyddu eim.
46 Hann gaf engisprettunum afurir eirra
og jarvrgunum uppskeru eirra.
47 Hann eyddi vnvi eirra me haglhr
og mrberjatr eirra me frosti.
48 Hann ofurseldi haglhrinni fna eirra
og eldingunni hjarir eirra.
49 Hann sendi heiftarreii sna gegn eim,
i, bri og nauir,
sveitir af sendiboum gfunnar.
50 Hann ruddi braut reii sinni,
yrmdi eigi slum eirra vi dauanum
og ofurseldi drepsttinni lf eirra.
51 Hann laust alla frumburi Egyptalandi,
frumgra styrkleikans tjldum Kams.

52 Hann lt l sinn leggja af sta sem saui
og leiddi eins og hjr eyimrkinni.
53 Hann leiddi ruggt, svo a eir ttuust eigi,
en vini eirra huldi hafi.
54 Hann fr me til sns helga hras,
til fjalllendis ess, er hgri hnd hans hafi afla.
55 Hann stkkti jum undan eim,
skipti eim niur eins og erfahlut
og lt kynkvslir sraels setjast a tjldum eirra.

56 En eir freistuu rjsku sinni Gus hins hsta
og gttu eigi vitnisbura hans.
57 eir viku af lei, rufu trna sinn, eins og feur eirra,
brugust eins og svikull bogi.
58 eir egndu hann til reii me frnarhum snum,
vktu vandlti hans me skurgoum snum.
59 Gu heyri a og reiddist
og fkk mikla beit srael.
60 Hann hafnai bstanum Sl,
tjaldi v, er hann hafi reist meal mannanna,
61 hann ofurseldi hernminu vegsemd sna
og fjandmannshendi pri sna.
62 Hann seldi l sinn undir sverseggjar
og reiddist arfleif sinni.
63 skumnnum hans eyddi eldurinn
og meyjar hans misstu brsngs sns.
64 Prestar hans fllu fyrir sverseggjum,
og ekkjur hans fengu engan lksng flutt.
65 vaknai Drottinn eins og af svefni,
eins og hetja, sem hefir lti sigrast af vni.
66 Hann bari fjandmenn sna bakhlutina,
lt sta eilfri hung.
67 Samt hafnai hann tjaldi Jsefs
og tvaldi eigi kynkvsl Eframs,
68 heldur tvaldi hann Jda kynkvsl,
Sonfjall, sem hann elskar.
69 Hann reisti helgidm sinn sem himinhir,
grundvallai hann a eilfu eins og jrina.
70 Hann tvaldi jn sinn Dav
og tk hann fr fjrbyrgjunum.
71 Hann stti hann fr lambnum
til ess a vera hirir fyrir Jakob, l sinn,
og fyrir srael, arfleif sna.
72 Og Dav var hirir fyrir af heilum hug
og leiddi me hygginni hendi.


79   Asafs-slmur.

Gu, heiingjar hafa brotist inn al itt,
eir hafa saurga itt heilaga musteri
og lagt Jersalem rstir.
2 eir hafa gefi lk jna inna fuglum himins a fu
og villidrunum hold drkenda inna.
3 eir hafa thellt bli eirra sem vatni umhverfis Jersalem,
og enginn jarai .
4 Vr erum til hungar nbum vorum,
til spotts og athlgis eim er ba umhverfis oss.

5 Hversu lengi, Drottinn, tlar a vera reiur,
vandlti itt a brenna sem eldur n aflts?
6 Hell reii inni yfir heiingjana, sem eigi ekkja ig,
og yfir konungsrki, er eigi kalla nafn itt.
7 v a eir hafa uppeti Jakob
og lagt bsta hans eyi.
8 Lt oss eigi gjalda misgjra forfera vorra,
lt miskunn na fljtt koma mti oss,
v a vr erum mjg jakair.
9 Hjlpa oss, Gu hjlpris vors, sakir drar nafns ns,
frelsa oss og fyrirgef syndir vorar sakir nafns ns.
10 Hv eiga heiingjarnir a segja: "Hvar er Gu eirra?"
Lt fyrir augum vorum kunna vera heiingjunum
hefndina fyrir thellt bl jna inna.
11 Lt andvrp bandingjanna koma fram fyrir ig,
leys sem komnir eru dauann, me num sterka armlegg,
12 og gjald ngrnnum vorum sjfalt
hungina er eir hafa snt r, Drottinn.
13 En vr, lur inn og gsluhjr n, munum lofa ig um eilf,
kunngjra lofstr inn fr kyni til kyns.


80   Til sngstjrans. Liljulag. Asafs-vitnisburur. Slmur.

2 Hirir sraels, hl ,
sem leiddir Jsef eins og hjr,
sem rkir uppi yfir kerbunum, birst geisladr.
3 Tak mtti num frammi fyrir Efram, Benjamn og Manasse
og kom oss til hjlpar!

4 Gu, sn oss til n aftur
og lt sjnu na lsa, a vr megum frelsast.

5 Drottinn, Gu hersveitanna,
hversu lengi tlar a vera reiur
rtt fyrir bnir ls ns?
6 hefir gefi eim trabrau a eta
og frt eim gng tra a drekka.
7 hefir gjrt oss a rtuefni ngranna vorra,
og vinir vorir gjra gys a oss.

8 Gu hersveitanna lei oss aftur til n
og lt sjnu na lsa, a vr megum frelsast.

9 kipptir upp vnvi r Egyptalandi,
stkktir burt jum, en grursettir hann,
10 rmdir til fyrir honum,
hann festi rtur og fyllti landi.
11 Fjllin huldust skugga hans
og sedrustr Gus af greinum hans.
12 Hann breiddi t lmur snar til hafsins
og teinunga sna til Fljtsins.
13 Hv hefir broti niur mrveggina um hann,
svo a allir vegfarendur tna berin?
14 Skgargeltirnir naga hann,
og ll dr merkurinnar bta hann.
15 Gu hersveitanna, , sn aftur,
lt niur af himni og sj
og vitja vnviar essa
16 og varveit a sem hgri hnd n hefir planta,
og son ann, er hefir styrkvan gjrt r til handa.
17 Hann er brenndur eldi og upphggvinn,
fyrir gnun auglitis ns farast eir.
18 Lt hnd na hvla yfir manninum vi na hgri hnd,
yfir mannsins barni, er hefir styrkvan gjrt r til handa,
19 skulum vr eigi vkja fr r.
Vihald lfi voru, skulum vr kalla nafn itt.

20 Drottinn, Gu hersveitanna, sn oss til n aftur,
lt sjnu na lsa, a vr megum frelsast.


81   Til sngstjrans. gittt. Asafs-slmur.

2 Fagni fyrir Gui, styrkleika vorum,
lti gleip gjalla Gui Jakobs.
3 Hefji lofsng og berji bumbur,
kni hinar hugljfu ggjur og hrpur.
4 eyti lurinn tunglkomudgum,
vi tunglfylling htisdegi vorum.
5 v a etta eru lg fyrir srael,
boor Jakobs Gus.
6 Hann gjri a a reglu Jsef,
er hann fr t mti Egyptalandi.

g heyri ml, sem g ekki eigi:
7 "g hefi losa herar hans vi byrina,
hendur hans eru sloppnar vi burarkrfuna.
8 kallair neyinni, og g frelsai ig,
g bnheyri ig rumuski,
reyndi ig hj Merbavtnum. [Sela]

9 Heyr, lur minn, a g megi minna ig,
, a , srael, vildir heyra mig!
10 Enginn annar gu m vera meal n,
og engan tlendan gu mtt tilbija.
11 g er Drottinn, Gu inn, sem leiddi ig t af Egyptalandi,
opna munn inn, a g megi seja ig.
12 En lur minn heyri eigi raust mna,
og srael var mr eigi ausveipur.
13 sleppti g eim rjsku hjartna eirra,
eir fengu a ganga eftir eigin getta.

14 , a lur minn vildi heyra mig,
srael ganga mnum vegum,
15 skyldi g skjtt lgja vini eirra,
og sna hendi minni gegn fjendum eirra.
16 Hatursmenn Drottins skyldu hrsna fyrir honum
og gfutmi eirra vara a eilfu.
17 g skyldi gefa r hi kjarnbesta hveiti a eta
og seja ig hunangi r klettunum."


82   Asafs-slmur.

Gu stendur guaingi,
heldur dm mitt meal guanna:
2 "Hversu lengi tli r a dma me rangsleitni
og draga taum hinna gulegu? [Sela]
3 Reki rttar bgstaddra og furlausra,
lti hinn ja og ftka n rtti snum,
4 bjargi bgstddum og snauum,
frelsi af hendi gulegra."
5 eir hafa eigi skyn n skilning,
eir rfa myrkri,
allar undirstur jararinnar ria.
6 g hefi sagt: "r eru guir
og allir saman synir Hins hsta,
7 en sannlega skulu r deyja sem menn,
falla sem einn af hfingjunum."

8 Rs upp, Gu, dm jrina,
v a ert erfahfingi yfir llum jum.


83   Lj. Asafs-slmur.

2 Gu, ver eigi hljur,
ver eigi gull og hald eigi kyrru fyrir, Gu!
3 v sj, vinir nir gjra hark,
og hatursmenn nir hefja hfui,
4 eir brega slg r gegn l num,
bera r sn saman gegn eim er geymir.
5 eir segja: "Komi, ltum oss upprta , svo
a eir su ekki j framar,
og nafns sraels veri eigi framar minnst!"
6 v a eir hafa einhuga bori saman r sn,
gegn r hafa eir gjrt bandalag:
7 Edmtjld og smaeltar,
Mab og Hagrtar,
8 Gebal, Ammon og Amalek,
Filistea samt Trusbum.
9 Assr hefir einnig gjrt bandalag vi
og ljr armlegg sinn Lots-sonum. [Sela]
10 Far me eins og Midan,
eins og Ssera, eins og Jabn vi Ksonlk,
11 eim var trmt hj Endr,
uru a buri jrina.
12 Gjr , gfugmenni eirra, eins og reb og Seeb,
og alla hfingja eirra eins og Seba og Salmna,
13 er sgu: "Vr viljum kasta eign vorri vengi Gus."
14 Gu vor, gjr sem rykmkk,
sem hlmleggi fyrir vindi.
15 Eins og eldur, sem brennir skginn,
eins og logi, sem blast upp um fjllin,
16 svo skalt elta me ofviri nu,
skelfa me fellibyl num.
17 Lt andlit eirra fyllast sneypu,
a eir megi leita nafns ns, Drottinn!
18 Lt vera til skammar og skelfast um aldur,
lt sta hung og tortmast,
19 a eir megi komast a raun um, a einn heitir Drottinn,
Hinn hsti yfir allri jrunni.


84   Til sngstjrans. gittt. Krata-slmur.

2 Hversu yndislegir eru bstair nir,
Drottinn hersveitanna.
3 Slu mna langai til, j, hn ri
forgara Drottins,
n fagnar hjarta mitt og hold
fyrir hinum lifanda Gui.
4 Jafnvel fuglinn hefir fundi hs,
og svalan sr hreiur,
ar sem hn leggur unga sna:
lturu n, Drottinn hersveitanna,
konungur minn og Gu minn!

5 Slir eru eir, sem ba hsi nu,
eir munu t lofa ig. [Sela]
6 Slir eru eir menn, sem finna styrk hj r,
er eir hugsa til helgigngu.
7 Er eir fara gegnum tradalinn,
umbreyta eir honum vatnsrka vin,
og haustregni frir honum blessun.
8 eim eykst kraftur gngunni
og f a lta Gu Son.

9 Drottinn, Gu hersveitanna, heyr bn mna,
hl til, Jakobs Gu. [Sela]
10 Gu, skjldur vor, sj
og lt auglit ns smura!
11 v a einn dagur forgrum num er betri
en sund arir,
heldur vil g standa vi rskuldinn hsi Gus mns
en dvelja tjldum gulegra.
12 v a Drottinn Gu er sl og skjldur,
n og vegsemd veitir Drottinn.
Hann synjar eim engra ga,
er ganga grandvarleik.
13 Drottinn hersveitanna, sll er s maur, sem treystir r.


85   Til sngstjrans. Krata-slmur.

2 hefir haft knun landi nu, Drottinn,
sni vi hag Jakobs,
3 hefir fyrirgefi misgjr ls ns,
huli allar syndir eirra. [Sela]
4 hefir dregi a r alla bri na,
lti af heiftarreii inni.

5 Sn r til vor aftur, Gu hjlpris vors,
og lt af gremju inni gegn oss.
6 tlar a vera oss reiur um eilf,
lta reii na haldast vi fr kyni til kyns?
7 Vilt eigi lta oss lifna vi aftur,
svo a lur inn megi glejast yfir r?
8 Lt oss, Drottinn, sj miskunn na
og veit oss hjlpri itt!

9 g vil hla a sem Gu Drottinn talar.
Hann talar fri til ls sns og til drkenda sinna
og til eirra, er sna hjarta snu til hans.
10 J, hjlp hans er nlg eim er ttast hann,
og vegsemdir munu ba landi voru.

11 Elska og trfesti mtast,
rttlti og friur kyssast.
12 Trfesti sprettur upp r jrunni,
og rttlti ltur niur af himni.
13 gefur og Drottinn gi,
og land vort veitir afurir snar.
14 Rttlti fer fyrir honum,
og friur fylgir skrefum hans.


86   Davs-bn.

Hneig eyra itt, Drottinn, og bnheyr mig,
v a g er hrjur og snauur.
2 Vernda lf mitt, v a g er helgaur r,
hjlpa , Gu minn, jni num, er treystir r.
3 Ver mr nugur, Drottinn,
v ig kalla g allan daginn.
4 Gle sl jns ns,
v a til n, Drottinn, hef g sl mna.
5 , Drottinn, ert gur og fs til a fyrirgefa,
gskurkur llum eim er kalla ig.
6 Hl, Drottinn, bn mna
og gef gaum grtbeini minni.
7 egar g er nauum staddur kalla g ig,
v a bnheyrir mig.

8 Enginn er sem meal guanna, Drottinn,
og ekkert er sem n verk.
9 Allar jir, er hefir skapa,
munu koma og falla fram fyrir r, Drottinn,
og tigna nafn itt.
10 v a ert mikill og gjrir furuverk,
einn, Gu!

11 Vsa mr veg inn, Drottinn, lt mig ganga sannleika num,
gef mr heilt hjarta, a g tigni nafn itt.
12 g vil lofa ig, Drottinn, Gu minn, af llu hjarta
og heira nafn itt a eilfu,
13 v a miskunn n er mikil vi mig,
og hefir frelsa sl mna fr djpi Heljar.

14 Ofstopamenn hefjast gegn mr, Gu,
og hpur ofrkismanna skist eftir lfi mnu,
eigi hafa eir ig fyrir augum.
15 En , Drottinn, ert miskunnsamur og lknsamur Gu,
olinmur og gskurkur og harla trfastur.
16 Sn r a mr og ver mr nugur,
veit jni num kraft inn
og hjlpa syni ambttar innar.
17 Gjr tkn til gs fyrir mig,
a hatursmenn mnir megi horfa a sneyptir,
a , Drottinn, hjlpar mr og huggar mig.


87   Krata-slmur. Lj.

2 Drottinn grundvallai borg sna heilgum fjllum,
hann elskar hli Sonar framar llum bstum Jakobs.
3 Drlega er tala um ig,
borg Gus. [Sela]

4 g nefni Egyptaland og Bablon vegna jtenda minna ar,
hr er Filistea og Trus, samt Bllandi,
einn er fddur hr, annar ar.
5 En Son kallast mirin,
hver eirra er fddur henni,
og hann, Hinn hsti, verndar hana.

6 Drottinn telur saman jaskrnum,
einn er fddur hr, annar ar. [Sela]
7 Og menn syngja eins og eir er stga dans:
"Allar uppsprettur mnar eru r."


88   Lj. Krata-slmur. Til sngstjrans. Syngist me Makalat-lagi. Hemans-maskl Esrata.

2 Drottinn, Gu minn, g kalla um daga,
um ntur hrpa g frammi fyrir r.
3 Lt bn mna koma fyrir ig,
hneig eyra a hrpi mnu,
4 v a sl mn er mett orin af bli,
og lf mitt nlgist Hel.
5 g er talinn me eim, sem gengnir eru til grafar,
g er sem magnrota maur.
6 Mr er fenginn bstaur me framlinum,
eins og vegnum mnnum, er liggja grfinni,
er minnist eigi framar,
v a eir eru hrifnir burt r hendi inni.
7 hefir lagt mig gryfju undirheima,
myrkri niri djpinu.
8 Reii n hvlir mr,
og alla boa na hefir lti skella mr. [Sela]
9 hefir fjarlgt fr mr kunningja mna,
gjrt mig a andstygg augum eirra.
g er byrgur inni og kemst ekki t,
10 augu mn eru dpru af eymd.
g kalla ig, Drottinn, dag hvern,
breii t hendurnar mti r.
11 Gjrir furuverk vegna framliinna,
ea munu hinir dauu rsa upp til ess a lofa ig? [Sela]
12 Er sagt fr miskunn inni grfinni,
fr trfesti inni undirdjpunum?
13 Eru furuverk n kunngjr myrkrinu
ea rttlti itt landi gleymskunnar?

14 En g hrpa til n, Drottinn,
og morgnana kemur bn mn fyrir ig.
15 Hv tskfar , Drottinn, slu minni,
hylur auglit itt fyrir mr?
16 g er hrjur og arengdur fr sku,
g ber skelfingar nar og er rrota.
17 Reiiblossar nir ganga yfir mig,
gnir nar eya mr.
18 r umkringja mig eins og vtn allan lilangan daginn,
lykja um mig allar saman.
19 hefir fjarlgt fr mr stvini og flaga
og gjrt myrkri a kunningja mnum.


89   Etans-maskl Esrata.

2 Um narverk Drottins vil g syngja a eilfu,
kunngjra trfesti na me munni mnum fr kyni til kyns,
3 v a g hefi sagt: N n er traust a eilfu,
himninum grundvallair trfesti na.

4 g hefi gjrt sttmla vi minn tvalda,
unni Dav jni mnum svoltandi ei:
5 "g vil stafesta tt na a eilfu,
reisa hsti itt fr kyni til kyns." [Sela]

6 lofuu himnarnir dsemdarverk n, Drottinn,
og sfnuur heilagra trfesti na.
7 v a hver er himninum jafn Drottni,
hver er lkur Drottni meal guasonanna?
8 Gu er gilegur hpi heilagra,
mikill er hann og ttalegur llum eim, sem eru umhverfis hann.
9 Drottinn, Gu hersveitanna, hver er sem ?
ert voldugur, Drottinn,
og trfesti n er umhverfis ig.

10 rur yfir ofstopa hafsins,
egar ldur ess hefjast, stvar r.
11 knosair skrmsli eins og veginn mann,
me num volduga armi tvstrair vinum num.
12 inn er himinninn, n er og jrin,
hefir grundvalla verldina og allt sem henni er.
13 hefir skapa norri og suri,
Tabor og Hermon fagna yfir nafni nu.
14 hefir mttugan armlegg,
hnd n er sterk, htt upphafin hgri hnd n.
15 Rttlti og rttvsi er grundvllur hstis ns,
miskunn og trfesti ganga frammi fyrir r.

16 Sll er s lur, sem ekkir fagnaarpi,
sem gengur ljsi auglitis ns, Drottinn.
17 eir glejast yfir nafni nu alla daga
og fagna yfir rttlti nu,
18 v a ert eirra mttug pri,
og sakir velknunar innar munt hefja horn vort,
19 v a Drottni heyrir skjldur vor,
konungur vor Hinum heilaga srael.
20 talair sn til drkanda ns
og sagir: "g hefi sett krnu kappa,
g hefi upphafi tvaldan mann af lnum.
21 g hefi fundi Dav jn minn,
smurt hann me minni heilgu olu.
22 Hnd mn mun gjra hann stugan
og armleggur minn styrkja hann.
23 vinurinn skal eigi rast a honum,
og ekkert illmenni skal kga hann,
24 heldur skal g gjra t af vi fjendur hans a honum sjandi,
og hatursmenn hans skal g ljsta.
25 Trfesti mn og miskunn skulu vera me honum,
og fyrir sakir nafns mns skal horn hans gnfa htt.
26 g legg hnd hans hafi
og hgri hnd hans fljtin.
27 Hann mun segja vi mig: ert fair minn,
Gu minn og klettur hjlpris mns.
28 Og g vil gjra hann a frumgetning,
a hinum hsta meal konunga jararinnar.
29 g vil varveita miskunn mna vi hann a eilfu,
og sttmli minn vi hann skal stugur standa.
30 g lt nija hans haldast vi um aldur
og hsti hans mean himinninn er til.
31 Ef synir hans hafna lgmli mnu
og ganga eigi eftir boum mnum,
32 ef eir vanhelga lg mn
og varveita eigi boor mn,
33 vil g vitja afbrota eirra me vendinum
og misgjra eirra me plgum,
34 en miskunn mna mun g ekki fr honum taka
og eigi brega trfesti minni.
35 g vil eigi vanhelga sttmla minn
og eigi breyta v, er mr hefir af vrum lii.
36 g hefi einu sinni svari vi heilagleik minn
og mun aldrei svkja Dav:
37 Nijar hans skulu haldast vi um aldur
og hsti hans sem slin fyrir mr.
38 a skal standa stugt a eilfu sem tungli,
svo sannarlega sem reianlegt vitni er himnum." [Sela]

39 Og hefir tskfa og hafna
og reist num smura.
40 hefir rifta sttmlanum vi jn inn,
vanhelga krnu hans og fleygt henni til jarar.
41 hefir broti niur alla mrveggi hans
og lagt virki hans eyi.
42 Allir vegfarendur rna hann,
hann er til hungar orinn ngrnnum snum.
43 hefir hafi hgri hnd fjenda hans,
glatt alla vini hans.
44 hefir og lti sverseggjar hans hrfa undan
og eigi lti hann standast bardaganum.
45 hefir lti endi vera vegsemd hans
og hrundi hsti hans til jarar.
46 hefir stytt skudaga hans
og huli hann skmm. [Sela]

47 Hversu lengi, Drottinn, tlar a dyljast,
reii n t a brenna sem eldur?
48 Minnst , Drottinn, hva vin er,
til hvlks hgma hefir skapa ll mannanna brn.
49 Hver er s, er lifi og sji eigi dauann,
s er bjargi slu sinni r greipum Heljar. [Sela]

50 Hvar eru n fyrri narverk, Drottinn,
au er trfesti inni srst Dav?
51 Minnst, Drottinn, hungar jna inna,
a g ver a bera skauti smnan margra ja,
52 er vinir nir, Drottinn, smna mig me,
smna ftspor ns smura.

53 Lofaur s Drottinn a eilfu.
Amen. Amen.



Fjra bk


90   Bn gusmannsins Mse.

Drottinn, hefir veri oss athvarf
fr kyni til kyns.
2 ur en fjllin fddust
og jrin og heimurinn uru til,
fr eilf til eilfar ert , Gu.

3 ltur manninn hverfa aftur til duftsins
og segir: "Hverfi aftur, r mannanna brn!"
4 v a sund r eru num augum
sem dagurinn gr, egar hann er liinn,
j, eins og nturvaka.

5 hrfur burt, sem svefni,
er a morgni voru sem grandi gras.
6 A morgni blmgast a og grr,
a kveldi flnar a og visnar.

7 Vr hverfum fyrir reii inni,
skelfumst fyrir bri inni.
8 hefir sett misgjrir vorar fyrir augu r,
vorar huldu syndir fyrir ljs auglitis ns.

9 Allir dagar vorir hverfa fyrir reii inni,
r vor la sem andvarp.
10 vidagar vorir eru sjtu r
og egar best ltur ttatu r,
og drsta hnossi er ma og hgmi,
v a eir la skyndi og vr fljgum burt.

11 Hver ekkir styrkleik reii innar
og bri na, svo sem hana ber a ttast?

12 Kenn oss a telja daga vora,
a vr megum last viturt hjarta.

13 Sn aftur, Drottinn. Hversu lengi er ess a ba,
a aumkist yfir jna na?
14 Metta oss a morgni me miskunn inni,
a vr megum fagna og glejast alla daga vora.

15 Veit oss glei sta daga eirra, er hefir lgt oss,
ra eirra, er vr hfum illt reynt.
16 Lt dir nar birtast jnum num
og dr na brnum eirra.

17 Hylli Drottins, Gus vors, s yfir oss,
styrk verk handa vorra.


91  

Sll er s, er situr skjli Hins hsta,
s er gistir skugga Hins almttka,
2 s er segir vi Drottin: "Hli mitt og hborg,
Gu minn, er g tri !"

3 Hann frelsar ig r snru fuglarans,
fr drepstt gltunarinnar,
4 hann sklir r me fjrum snum,
undir vngjum hans mtt hlis leita,
trfesti hans er skjldur og verja.
5 Eigi arft a ttast gnir nturinnar,
ea rina, sem flgur um daga,
6 drepsttina, er reikar um dimmunni,
ea skina, er geisar um hdegi.
7 tt sund falli r vi hli
og tu sund r til hgri handar,
nr a ekki til n.
8 horfir aeins me augunum,
sr hversu gulegum er endurgoldi.

9 itt hli er Drottinn,
hefir gjrt Hinn hsta a athvarfi nu.
10 Engin gfa hendir ig,
og engin plga nlgast tjald itt.
11 v a n vegna bur hann t englum snum
til ess a gta n llum vegum num.
12 eir munu bera ig hndum sr,
til ess a steytir ekki ft inn vi steini.
13 skalt stga ofan hggorma og nrur,
troa ftum ljn og dreka.

14 "Af v a hann leggur st mig, mun g frelsa hann,
g bjarga honum, af v a hann ekkir nafn mitt.
15 kalli hann mig, mun g bnheyra hann,
g er hj honum neyinni,
g frelsa hann og gjri hann vegsamlegan.
16 g metta hann me fjld lfdaga
og lt hann sj hjlpri mitt."


92   Slmur. Hvldardagslj.

2 Gott er a lofa Drottin
og lofsyngja nafni nu, Hinn hsti,
3 a kunngjra miskunn na a morgni
og trfesti na um ntur
4 tstrengja hljfri og hrpu
me strengjaleik ggjunnar.

5 hefir glatt mig, Drottinn, me d inni,
yfir handaverkum num fagna g.
6 Hversu mikil eru verk n, Drottinn,
harla djpar hugsanir nar.
7 Ffli eitt skilur eigi,
og frlingurinn einn skynjar eigi etta.
8 egar gulegir greru sem gras
og allir illgjramennirnir blmguust,
var a til ess a eir skyldu afmir vera a eilfu,
9 en sem ert hum, ert til a eilfu, Drottinn.
10 v sj, vinir nir, Drottinn,
v sj, vinir nir farast,
allir illgjramennirnir tvstrast.
11 En mig ltur bera horni htt eins og vsundinn,
mig hressir me ferskri olu.
12 Auga mitt ltur me glei fjandmenn mna,
eyra mitt heyrir me glei um ningana, er rsa gegn mr.
13 Hinir rttltu gra sem plminn,
vaxa sem sedrustr Lbanon.
14 eir eru grursettir hsi Drottins,
gra forgrum Gus vors.
15 Jafnvel hrri elli bera eir vxt,
eir eru safamiklir og grnir.
16 eir kunngjra, a Drottinn er rttltur,
klettur minn, sem ekkert ranglti er hj.


93

Drottinn er konungur orinn!
Hann hefir klst htign,
Drottinn hefir skrst,
hann hefir spennt sig belti styrkleika sns
og fest jrina, svo a hn haggast eigi.
2 Hsti itt stendur stugt fr ndveru,
fr eilf ert .
3 Straumarnir hfu upp, Drottinn,
straumarnir hfu upp raust sna,
straumarnir hfu upp dunur snar.
4 Drottinn hum er tignarlegri
en gnr mikilla, tignarlegra vatna,
tignarlegri en boar hafsins.

5 Vitnisburir nir eru harla reianlegir,
hsi nu hfir heilagleiki,
Drottinn, um allar aldir.


94

Drottinn, Gu hefndarinnar,
Gu hefndarinnar, birst geisladr!
2 Rs upp, dmari jarar,
endurgjald ofstopamnnunum a er eir hafa ahafst!
3 Hversu lengi, Drottinn, eiga illir menn,
hversu lengi, Drottinn, eiga illir menn a fagna?
4 eir ausa r sr drambyrum,
allir illvirkjarnir rembast.
5 eir kremja l inn, Drottinn,
j arfleif na,
6 drepa ekkjur og akomandi
og myra furlausa
7 og segja: "Drottinn sr a ekki,
Jakobs Gu tekur eigi eftir v."

8 Taki eftir, r hinir fflsku meal lsins,
og r frlingar, hvenr tli r a vera hyggnir?
9 Mun s eigi heyra, sem eyra hefir planta,
mun s eigi sj, sem auga hefir til bi?
10 Skyldi s er agar jirnar eigi hegna,
hann sem kennir mnnunum ekkingu?
11 Drottinn ekkir hugsanir mannsins,
a r eru einber hgmi.

12 Sll er s maur, er agar, Drottinn,
og frir lgmli nu,
13 til ess a hlfa honum vi mtltisdgunum,
uns grf er grafin fyrir gulega.
14 v a Drottinn hrindir eigi burt l snum
og yfirgefur eigi arfleif sna,
15 heldur mun rtturinn hverfa aftur til hins rttlta,
og honum munu allir hjartahreinir fylgja.

16 Hver rs upp mr til hjlpar gegn illvirkjunum,
hver gengur fram fyrir mig gegn illgjramnnunum?
17 Ef Drottinn veitti mr eigi fulltingi,
mundi sl mn brtt hvla dauagn.
18 egar g hugsai: "Mr skrinar ftur,"
studdi mig miskunn n, Drottinn.
19 egar miklar hyggjur lgust hjarta mitt,
hressti huggun n slu mna.

20 Mun dmstll spillingarinnar vera bandalagi vi ig,
hann sem br rum tjn undir yfirskini rttarins?
21 eir rast lf hins rttlta
og sakfella saklaust bl.
22 En Drottinn er mr hborg
og Gu minn klettur mr til hlis.
23 Hann geldur eim misgjr eirra
og afmir illsku eirra,
Drottinn, Gu vor, afmir .


95

Komi, fgnum fyrir Drottni,
ltum gleip gjalla fyrir kletti hjlpris vors.
2 Komum me lofsng fyrir auglit hans,
syngjum gleilj fyrir honum.
3 v a Drottinn er mikill Gu
og mikill konungur yfir llum guum.
4 hans hendi eru jarardjpin,
og fjallatindarnir heyra honum til.
5 Hans er hafi, hann hefir skapa a,
og hendur hans mynduu urrlendi.
6 Komi, fllum fram og krjpum niur,
beygjum kn vor fyrir Drottni, skapara vorum,
7 v a hann er vor Gu,
og vr erum gslulur hans
og hjr s, er hann leiir.

a r dag vildu heyra raust hans!
8 Heri eigi hjrtu yar eins og hj Merba,
eins og daginn vi Massa eyimrkinni,
9 egar feur yar freistuu mn,
reyndu mig, tt eir sju verk mn.
10 fjrutu r hafi g vibj essari kynsl,
og g sagi: "eir eru andlega villtur lur
og ekkja ekki vegu mna."
11 ess vegna sr g reii minni:
"eir skulu eigi ganga inn til hvldar minnar."


96

Syngi Drottni njan sng,
syngi Drottni ll lnd!
2 Syngi Drottni, lofi nafn hans,
kunngjri hjlpr hans dag eftir dag.
3 Segi fr dr hans meal janna,
fr dsemdarverkum hans meal allra la.
4 v a mikill er Drottinn og mjg vegsamlegur,
ttalegur er hann llum guum framar.
5 v a allir guir janna eru falsguir,
en Drottinn hefir gjrt himininn.
6 Heiur og vegsemd eru fyrir augliti hans,
mttur og pri helgidmi hans.

7 Tji Drottni lof, r kynkvslir ja,
tji Drottni vegsemd og vald.
8 Tji Drottni dr , er nafni hans hfir,
fri gjafir og komi til forgara hans,
9 falli fram fyrir Drottni helgum skra,
titri fyrir honum, ll lnd!
10 Segi meal janna: Drottinn er konungur orinn!
Hann hefir fest jrina, svo a hn bifast ekki,
hann dmir jirnar me rttvsi.

11 Himinninn glejist og jrin fagni,
hafi drynji og allt sem v er,
12 foldin fagni og allt sem henni er,
ll tr skgarins kvei fagnaarp,
13 fyrir Drottni, v a hann kemur,
hann kemur til ess a dma jrina.
Hann mun dma heiminn me rttlti
og jirnar eftir trfesti sinni.


97

Drottinn er konungur orinn! jrin fagni,
eyjafjldinn glejist.
2 Sk og sorti eru umhverfis hann,
rttlti og rttvsi eru grundvllur hstis hans,
3 eldur fer fyrir honum
og blast umhverfis spor hans.
4 Leiftur hans lsa um jarrki,
jrin sr a og ntrar.
5 Bjrgin brna sem vax fyrir Drottni,
fyrir Drottni gjrvallrar jararinnar.
6 Himnarnir kunngjra rttlti hans,
og allar jir sj dr hans.
7 Allir skurgoadrkendur vera til skammar,
eir er stra sig af falsguunum.
Allir guir falla fram fyrir honum.

8 Son heyrir a og glest,
Jdadtur fagna
sakir dma inna, Drottinn.
9 v a , Drottinn, ert Hinn hsti yfir gjrvallri jrunni,
ert htt hafinn yfir alla gui.

10 Drottinn elskar er hata hi illa,
hann verndar slir drkenda sinna,
frelsar af hendi gulegra.
11 Ljs rennur upp rttltum
og glei hjartahreinum.
12 Glejist, r rttltir, yfir Drottni,
vegsami hans heilaga nafn.


98   Slmur.

Syngi Drottni njan sng,
v a hann hefir gjrt dsemdarverk,
hgri hnd hans hjlpai honum
og hans heilagi armleggur.
2 Drottinn hefir kunngjrt hjlpri sitt,
fyrir augum janna opinberai hann rttlti sitt.
3 Hann minntist miskunnar sinnar vi Jakob
og trfesti sinnar vi sraels tt.
ll endimrk jarar su
hjlpri Gus vors.

4 Lti gleip gjalla fyrir Drottni, ll lnd,
hefji gleisng, pi fagnaarp og lofsyngi.
5 Leiki fyrir Drottni ggju,
ggju me lofsngshljmi,
6 me lrum og bsnuhljmi,
lti gleip gjalla fyrir konunginum Drottni.
7 Hafi drynji og allt sem v er,
heimurinn og eir sem honum lifa.
8 Fljtin skulu klappa lof lfa,
fjllin fagna ll saman
9 fyrir Drottni sem kemur
til a dma jrina.
Hann dmir heiminn me rttlti
og jirnar me rttvsi.


99

Drottinn er konungur orinn! jirnar skjlfi.
Hann situr uppi yfir kerbunum, jrin ntri.
2 Drottinn er mikill Son
og htt upp hafinn yfir alla li.
3 eir skulu lofa nafn itt, hi mikla og ttalega.
Heilagur er hann!

4 ert voldugur konungur, sem elskar rttinn,
hefir stafest rttvsina,
rtt og rttlti hefir frami Jakob.
5 Tigni Drottin, Gu vorn,
og falli fram fyrir ftskr hans.
Heilagur er hann!

6 Mse og Aron eru meal presta hans,
Samel meal eirra er kalla nafn hans,
eir kalla Drottin og hann bnheyrir .
7 Hann talar til eirra skstlpanum,
v a eir gta vitnisbura hans
og laganna, er hann gaf eim.
8 Drottinn, Gu vor, bnheyrir ,
reynist eim fyrirgefandi Gu
og sknar af gjrum eirra.

9 Tigni Drottin Gu vorn,
og falli fram fyrir hans heilaga fjalli,
v a heilagur er Drottinn, Gu vor.


100   akkarfrnar-slmur.

ll verldin fagni fyrir Drottni!
2 jni Drottni me glei,
komi fyrir auglit hans me fagnaarsng!
3 Viti, a Drottinn er Gu,
hann hefir skapa oss, og hans erum vr,
lur hans og gsluhjr.
4 Gangi inn um hli hans me lofsng,
forgara hans me slmum,
lofi hann, vegsami nafn hans.
5 v a Drottinn er gur, miskunn hans varir a eilfu
og trfesti hans fr kyni til kyns.


101   Davsslmur.

g vil syngja um miskunn og rtt,
lofsyngja r, Drottinn.
2 g vil gefa gtur a vegi hins rvanda -
hvenr kemur til mn?
grandvarleik hjartans vil g ganga um
hsi mnu.
3 g lt mr eigi til hugar koma
neitt ningsverk.
g hata sem illa breyta,
eir f engin mk vi mig a eiga.
4 Rangsni hjarta skal fr mr vkja,
g kannast eigi vi hinn vonda.
5 Rgi einhver nunga sinn leyni,
agga g niur honum.
Hver sem er hrokafullur og drembiltur hjarta,
hann f g ekki ola.
6 Augu mn horfa hina trfstu landinu,
a eir megi ba hj mr.
S sem gengur grandvarleikans vegu,
hann skal jna mr.
7 Enginn m dvelja hsi mnu,
er svik fremur.
S er lygar mlir stenst eigi
fyrir augum mnum.
8 hverjum morgni agga g niur llum gulegum landinu.
g trmi r borg Drottins
llum illgjramnnum.


102   Bn hrjs manns, er hann rmagnast og thellir kveini snu fyrir Drottni.

2 Drottinn, heyr bn mna
og hrp mitt berist til n.
3 Byrg eigi auglit itt fyrir mr,
egar g er nauum staddur,
hneig a mr eyra itt, egar g kalla,
flt r a bnheyra mig.

4 v a dagar mnir hverfa sem reykur,
bein mn brenna sem eldur.
5 Hjarta mitt er morna og orna sem gras,
v a g gleymi a neyta braus mns.
6 Sakir kveinstafa minna
er g sem skinin bein.
7 g lkist pelkan eyimrkinni,
er sem ugla rstum.
8 g ligg andvaka og styn
eins og einmana fugl aki.
9 Daginn langan smna vinir mnir mig,
fjandmenn mnir formla me nafni mnu.
10 g et sku sem brau
og blanda drykk minn trum
11 sakir reii innar og bri,
af v a hefir teki mig upp og varpa mr burt.
12 Dagar mnir eru sem hallur skuggi,
og g visna sem gras.

13 En , Drottinn, rkir a eilfu,
og nafn itt varir fr kyni til kyns.
14 munt rsa upp til ess a miskunna Son,
v a tmi er kominn til ess a lkna henni,
j, stundin er komin.
15 jnar nir elska steina hennar
og harma yfir skuhrgum hennar.

16 munu jirnar ttast nafn Drottins
og allir konungar jararinnar dr na,
17 v a Drottinn byggir upp Son
og birtist dr sinni.
18 Hann snr sr a bn hinna nktu
og fyrirltur eigi bn eirra.

19 etta skal skr fyrir komandi kynsl,
og j, sem enn er skpu, skal lofa Drottin.
20 v a Drottinn ltur niur af snum helgu hum,
horfir fr himni til jarar
21 til ess a heyra andvarpanir bandingjanna
og leysa brn dauans,
22 a au mttu kunngjra nafn Drottins Son
og lofstr hans Jersalem,
23 egar jirnar safnast saman
og konungsrkin til ess a jna Drottni.

24 Hann hefir buga kraft minn fer minni,
stytt daga mna.
25 g segi: Gu minn, tak mig eigi burt miri vinni.
r n vara fr kyni til kyns.
26 ndveru grundvallair jrina,
og himnarnir eru verk handa inna.
27 eir la undir lok, en varir.
eir fyrnast sem fat,
skiptir eim sem klum, og eir hverfa.
28 En ert hinn sami,
og n r f engan enda.
29 Synir jna inna munu ba kyrrir
og nijar eirra standa stugir fyrir augliti nu.


103   Davsslmur.

Lofa Drottin, sla mn,
og allt sem mr er, hans heilaga nafn,
2 lofa Drottin, sla mn,
og gleym eigi neinum velgjrum hans.
3 Hann fyrirgefur allar misgjrir nar,
lknar ll n mein,
4 leysir lf itt fr grfinni,
krnir ig n og miskunn.
5 Hann mettar ig gum,
yngist upp sem rninn.

6 Drottinn fremur rttlti
og veitir rtt llum kguum.
7 Hann gjri Mse vegu sna kunna
og sraelsbrnum strvirki sn.
8 Nugur og miskunnsamur er Drottinn,
olinmur og mjg gskurkur.
9 Hann reytir eigi deilur um aldur
og er eigi eilflega reiur.
10 Hann hefir eigi breytt vi oss eftir syndum vorum
og eigi goldi oss eftir misgjrum vorum,
11 heldur svo hr sem himinninn er yfir jrunni,
svo voldug er miskunn hans vi er ttast hann.
12 Svo langt sem austri er fr vestrinu,
svo langt hefir hann fjarlgt afbrot vor fr oss.

13 Eins og fair snir miskunn brnum snum,
eins hefir Drottinn snt miskunn eim er ttast hann.
14 v a hann ekkir eli vort,
minnist ess a vr erum mold.

15 Dagar mannsins eru sem grasi,
hann blmgast sem blmi mrkinni,
16 egar vindur bls hann er hann horfinn,
og staur hans ekkir hann ekki framar.
17 En miskunn Drottins vi er ttast hann varir fr eilf til eilfar,
og rttlti hans nr til barnabarnanna,
18 eirra er varveita sttmla hans
og muna a breyta eftir boum hans.

19 Drottinn hefir reist hsti sitt himnum,
og konungdmur hans drottnar yfir alheimi.
20 Lofi Drottin, r englar hans,
r voldugu hetjur, er framkvmi bo hans,
er r heyri hljminn af ori hans.
21 Lofi Drottin, allar hersveitir hans,
jnar hans, er framkvmi vilja hans.
22 Lofi Drottin, ll verk hans,
hverjum sta rki hans.
Lofa Drottin, sla mn.


104  

Lofa Drottin, sla mn!
Drottinn, Gu minn, ert harla mikill.

ert klddur htign og vegsemd.
2 hylur ig ljsi eins og skikkju,
enur himininn t eins og tjalddk.
3 hvelfir hsal inn vtnunum,
gjrir sk a vagni num,
og fer um vngjum vindarins.
4 gjrir vindana a sendiboum num,
blandi eld a jnum num.

5 grundvallar jrina undirstum hennar,
svo a hn haggast eigi um aldur og vi.
6 Haffli huldi hana sem kli,
vtnin nu upp yfir fjllin,
7 en fyrir inni gnun flu au,
fyrir rumurdd inni hrfuu au undan me skelfingu.
8 au gengu yfir fjllin, steyptust niur dalina,
anga sem hafir bi eim sta.
9 settir takmrk, sem au mega ekki fara yfir,
au skulu ekki hylja jrina framar.

10 sendir lindir dalina,
r renna milli fjallanna,
11 r svala llum drum merkurinnar,
villiasnarnir slkkva orsta sinn.
12 Yfir eim byggja fuglar himins,
lta kvak sitt heyrast milli greinanna.
13 vkvar fjllin fr hsal num,
jrin mettast af vexti verka inna.
14 ltur gras spretta handa fnainum
og jurtir, sem maurinn rktar,
til ess a framleia brau af jrinni
15 og vn, sem gleur hjarta mannsins,
olu, sem gjrir andliti gljandi,
og brau, sem hressir hjarta mannsins.
16 Tr Drottins mettast,
sedrustrn Lbanon, er hann hefir grursett
17 ar sem fuglarnir byggja hreiur,
storkarnir, er hafa kprestrn a hsi.
18 Hin hu fjll eru handa steingeitunum,
klettarnir eru hli fyrir stkkhrana.

19 gjrir tungli til ess a kvara tirnar,
slin veit, hvar hn a ganga til viar.
20 egar gjrir myrkur, verur ntt,
og fara ll skgardrin kreik.
21 Ljnin skra eftir br
og heimta ti sitt af Gui.
22 egar sl rennur upp, draga au sig hl
og leggjast fyrir fylgsnum snum,
23 en fer maurinn t til starfa sinna,
til vinnu sinnar fram kveld.

24 Hversu mrg eru verk n, Drottinn,
gjrir au ll me speki,
jrin er full af v, er hefir skapa.
25 ar er hafi, miki og vtt alla vegu,
ar er teljandi gri,
sm dr og str.
26 ar fara skipin um
og Levjatan, er hefir skapa til ess a leika sr ar.

27 ll vona au ig,
a gefir eim fu eirra rttum tma.
28 gefur eim, og au tna,
lkur upp hendi inni, og au mettast gum.
29 byrgir auglit itt, skelfast au,
tekur aftur anda eirra, andast au
og hverfa aftur til moldarinnar.
30 sendir t anda inn, vera au til,
og endurnjar sjnu jarar.

31 Dr Drottins vari a eilfu,
Drottinn glejist yfir verkum snum,
32 hann sem ltur til jarar, svo a hn ntrar,
sem snertir vi fjllunum, svo a r eim rkur.

33 g vil lja um Drottin mean lifi,
lofsyngja Gui mnum mean g er til.
34 a ml mitt mtti falla honum ge!
g glest yfir Drottni.
35 a syndarar mttu hverfa af jrunni
og gulegir eigi vera til framar.
Vegsama Drottin, sla mn.
Halelja.


105

akki Drottni, kalli nafn hans,
gjri mttarverk hans kunn meal janna!
2 Syngi fyrir honum, leiki fyrir honum,
tali um ll hans dsemdarverk.
3 Hrsi yur af hans helga nafni,
hjarta eirra er leita Drottins glejist.
4 Leiti Drottins og mttar hans,
stundi sfellt eftir augliti hans.
5 Minnist dsemdarverka hans, eirra er hann gjri,
tkna hans og refsidma munns hans,
6 r nijar Abrahams, jnar hans,
r synir Jakobs, hans tvldu.

7 Hann er Drottinn, vor Gu,
um va verld ganga dmar hans.
8 Hann minnist a eilfu sttmla sns,
ors ess, er hann hefir gefi sundum kynsla,
9 sttmlans, er hann gjri vi Abraham,
og eis sns vi sak,
10 ess er hann setti sem lg fyrir Jakob,
eilfan sttmla fyrir srael,
11 er hann mlti: r mun g gefa Kanaanland
sem erfahlut yar.

12 egar eir voru fmennur hpur,
rfir og bjuggu ar tlendingar,
13 fru eir fr einni j til annarrar
og fr einu konungsrki til annars ls.
14 Hann lei engum a kga
og hegndi konungum eirra vegna.
15 "Snerti eigi vi mnum smuru
og gjri eigi spmnnum mnum mein."

16 er hann kallai hallri yfir landi,
braut sundur hverja sto brausins,
17 sendi hann mann undan eim,
Jsef var seldur sem rll.
18 eir ju ftur hans me fjtrum,
hann var lagur jrn,
19 allt ar til er or hans rttust,
og or Drottins ltu hann standast raunina.
20 Konungur sendi bo og lt hann lausan,
drottnari janna leysti fjtra hans.
21 Hann gjri hann a herra yfir hsi snu
og a drottnara yfir llum eigum snum,
22 a hann gti fjtra hfingja eftir vild
og kennt ldungum hans speki.
23 San kom srael til Egyptalands,
Jakob var gestur landi Kams.

24 Og Gu gjri l sinn mjg mannmargan
og lt vera fleiri en fjendur eirra.
25 Hann sneri hjrtum Egypta til haturs vi l sinn,
til lvsi vi jna sna.
26 Hann sendi Mse, jn sinn,
og Aron, er hann hafi tvali,
27 hann gjri tkn sn eim
og undur landi Kams.
28 Hann sendi sorta og myrkvai landi,
en eir gfu orum hans engan gaum,
29 hann breytti vtnum eirra bl
og lt fiska eirra deyja,
30 land eirra var kvikt af froskum,
alla lei inn svefnherbergi konungs,
31 hann bau, komu flugur,
mvargur um ll hru eirra,
32 hann gaf eim hagl fyrir regn,
blandi eld land eirra,
33 hann laust vnvi eirra og fkjutr
og braut sundur trn hruum eirra,
34 hann bau, kom jarvargur
og teljandi engisprettur,
35 sem tu upp allar jurtir landi eirra
og tu upp vxtinn af jr eirra,
36 hann laust alla frumburi landi eirra,
frumgra alls styrkleiks eirra.
37 San leiddi hann t me silfri og gulli,
enginn hrasai af kynkvslum hans.

38 Egyptaland gladdist yfir burtfr eirra,
v a tti vi var fallinn yfir .
39 Hann breiddi t sk sem hlf
og eld til ess a lsa um ntur.

40 eir bu, lt hann lynghns koma
og mettai me himnabraui.
41 Hann opnai klett, svo a vatn vall upp,
rann sem fljt um eyimrkina.

42 Hann minntist sns heilaga heits
vi Abraham jn sinn
43 og leiddi l sinn t me glei,
sna tvldu me fgnui.
44 Og hann gaf eim lnd janna,
a sem jirnar hfu afla me striti, fengu eir til eignar,
45 til ess a eir skyldu halda lg hans
og varveita lgml hans.
Halelja.


106

Halelja!
akki Drottni, v a hann er gur,
v a miskunn hans varir a eilfu.

2 Hver getur sagt fr mttarverkum Drottins,
kunngjrt allan lofstr hans?
3 Slir eru eir, sem gta rttarins,
sem ika rttlti alla tma.
4 Minnst mn, Drottinn, me velknun eirri, er hefir l num,
vitja mn me hjlpri nu,
5 a g megi horfa me unun hamingju inna tvldu,
glejast yfir glei jar innar,
fagna me eignarl num.

6 Vr hfum syndga samt ferum vorum,
hfum breytt illa og gulega.

7 Feur vorir Egyptalandi gfu eigi gtur a dsemdarverkum num,
minntust eigi innar miklu miskunnar
og sndu Hinum hsta rjsku hj Hafinu raua.
8 hjlpai hann eim sakir nafns sns
til ess a kunngjra mtt sinn.
9 Hann hastai Hafi raua, svo a a ornai upp,
og lt ganga um djpin eins og um eyimrk.
10 Hann frelsai af hendi hatursmanna eirra
og leysti af hendi vinanna.
11 Vtnin huldu fjendur eirra,
ekki einn af eim komst undan.

12 tru eir orum hans,
sungu honum lof.
13 En eir gleymdu fljtt verkum hans,
treystu eigi r hans.
14 eir fylltust lysting eyimrkinni
og freistuu Gus rfunum.
15 veitti hann eim bn eirra
og sendi eim megur.
16 funduust eir vi Mse herbunum,
vi Aron, hinn heilaga Drottins.
17 Jrin opnaist og svalg Datan
og huldi flokk Abrams,
18 eldur kviknai flokki eirra,
loginn brenndi hina gulegu.

19 eir bjuggu til klf hj Hreb
og lutu steyptu lkneski,
20 og ltu vegsemd sna skiptum
fyrir mynd af uxa, er gras etur.
21 eir gleymdu Gui, frelsara snum,
eim er strvirki gjri Egyptalandi,
22 dsemdarverk landi Kams,
ttaleg verk vi Hafi raua.
23 hugi hann a tortma eim,
ef Mse, hans tvaldi,
hefi eigi gengi fram fyrir hann og bori af blaki,
til ess a afstra reii hans, svo a hann skyldi eigi tortma.

24 eir fyrirlitu hi unaslega land
og tru eigi orum hans.
25 eir mgluu tjldum snum
og hlddu eigi raust Drottins.
26 lyfti hann hendi sinni gegn eim og sr
a lta falla eyimrkinni,
27 tvstra nijum eirra meal janna
og dreifa eim um lndin.

28 eir drkuu Baal Per
og tu frnir daura skurgoa.
29 eir egndu hann til reii me athfi snu,
og braust v t plga meal eirra.
30 En Pnehas gekk fram og skar r,
og stanai plgan.
31 Og honum var reikna a til rttltis,
fr kyni til kyns, a eilfu.

32 eir reittu hann til reii hj Merba-vtnum,
fr illa fyrir Mse eirra vegna,
33 v a eir sndu rjsku anda hans,
og honum hrutu gtnisor af vrum.

34 eir eyddu eigi junum,
er Drottinn hafi boi eim,
35 heldur lgu eir lag sitt vi heiingjana
og lru athfi eirra.
36 eir drkuu skurgo eirra,
og au uru eim a snru,
37 eir fru a frnum sonu sna
og dtur snar illum vttum
38 og thelltu saklausu bli,
bli sona sinna og dtra,
er eir frnfru skurgoum Kanaans,
svo a landi vanhelgaist af blskuldinni.
39 eir saurguust af verkum snum
og frmdu tryggrof me athfi snu.

40 upptendraist reii Drottins gegn l hans,
og hann fkk vibj arfleif sinni.
41 Hann gaf vald heiingjum,
og hatursmenn eirra drottnuu yfir eim.
42 vinir eirra jkuu ,
og eir uru a beygja sig undir vald eirra.
43 Mrgum sinnum bjargai hann eim,
en eir sndu rjsku ri snu
og uru a lta sakir misgjrar sinnar.

44 Samt leit hann ney eirra,
er hann heyri kvein eirra.
45 Hann minntist sttmla sns vi
og aumkaist yfir sakir sinnar miklu miskunnar
46 og lt finna miskunn
hj llum eim er hfu haft burt hernumda.

47 Hjlpa oss, Drottinn, Gu vor,
og safna oss saman fr junum,
a vr megum lofa itt heilaga nafn,
vfrgja lofstr inn.

48 Lofaur s Drottinn, sraels Gu,
fr eilf til eilfar.
Og allur lurinn segi: Amen!
Halelja.



Fimmta bk


107  

akki Drottni, v a hann er gur,
v a miskunn hans varir a eilfu.
2 Svo skulu hinir endurleystu Drottins segja,
eir er hann hefir leyst r nauum
3 og safna saman r lndunum,
fr austri og vestri,
fr norri og suri.

4 eir reikuu um eyimrkina, um veglaus rfin,
og fundu eigi byggilegar borgir,
5 hungrai og yrsti,
sl eirra vanmegnaist eim.
6 hrpuu eir til Drottins ney sinni,
hann bjargai eim r angist eirra
7 og leiddi um sltta lei,
svo a eir komust til byggilegrar borgar.
8 eir skulu akka Drottni miskunn hans
og dsemdarverk hans vi mannanna brn,
9 v a hann mettai magnrota sl
og fyllti hungraa sl gum.

10 eir sem stu myrkri og nidimmu,
bundnir eymd og jrnum,
11 af v a eir hfu rjskast vi orum Gus
og fyrirliti r Hins hsta,
12 svo a hann beygi hug eirra me mu,
eir hrsuu, og enginn lisinnti eim.
13 hrpuu eir til Drottins ney sinni,
hann frelsai r angist eirra,
14 hann leiddi t r myrkrinu og nidimmunni
og braut sundur fjtra eirra.
15 eir skulu akka Drottni miskunn hans
og dsemdarverk hans vi mannanna brn,
16 v a hann braut eirhliin
og mlvai jrnslrnar.

17 Heimskingjar, er vegna sinnar syndsamlegu breytni
og vegna misgjra sinna voru jir,
18 eim bau vi hverri fu
og voru komnir nlgt hlium dauans.
19 hrpuu eir til Drottins ney sinni,
hann frelsai r angist eirra,
20 hann sendi t or sitt og lknai
og bjargai eim fr grfinni.
21 eir skulu akka Drottni miskunn hans
og dsemdarverk hans vi mannanna brn,
22 og fra akkarfrnir
og kunngjra verk hans me fgnui.

23 eir sem fru um hafi skipum,
rku verslun hinum miklu vtnum,
24 eir hafa s verk Drottins
og dsemdir hans djpinu.
25 v a hann bau og kom stormviri,
sem hf upp bylgjur ess.
26 eir hfust til himins, sigu niur djpi,
eim fllst hugur neyinni.
27 eir rmbuu og skjgruu eins og drukkinn maur,
og ll kunntta eirra var rotin.
28 hrpuu eir til Drottins ney sinni,
og hann leiddi r angist eirra.
29 Hann breytti stormvirinu blan bl,
svo a bylgjur hafsins uru hljar.
30 glddust eir, af v a r kyrrust,
og hann lt komast hfn , er eir ru.
31 eir skulu akka Drottni miskunn hans
og dsemdarverk hans vi mannanna brn,
32 vegsama hann jarsamkomunni
og lofa hann hp ldunganna.

33 Hann gjrir fljtin a eyimrk
og uppsprettur a urrum lendum,
34 frjsamt land a saltslttu
sakir illsku banna.
35 Hann gjrir eyimrkina a vatnstjrnum
og urrlendi a uppsprettum
36 og ltur hungraa menn ba ar,
a eir megi grundvalla byggilega borg,
37 s akra og planta vngara
og afla afura.
38 Og hann blessar , svo a eir margfaldast strum
og fna eirra ltur hann eigi fkka.
39 Og tt eir fkki og hngi niur
sakir rengingar af bli og harmi,
40 hellir hann fyrirlitning yfir tignarmenn
og ltur villast um veglaus rfi,
41 en bjargar aumingjanum r eymdinni
og gjrir ttirnar sem hjarir.

42 Hinir rttvsu sj a og glejast,
og ll illska lokar munni snum.
43 Hver sem er vitur, gefi gtur a essu,
og menn taki eftir narverkum Drottins.


108   Lj. Davsslmur.

2 Hjarta mitt er stugt, Gu,
g vil syngja og leika,
vakna , sla mn!
3 Vakna , harpa og ggja,
g vil vekja morgunroann.
4 g vil lofa ig meal lanna, Drottinn,
vegsama ig meal janna,
5 v a miskunn n er himnum hrri,
og trfesti n nr til skjanna.
6 Sn ig himnum hrri, Gu,
og dr n breiist yfir gjrvalla jrina,
7 til ess a stvinir nir megi frelsast.
Hjlpa me hgri hendi inni og bnheyr mig.

8 Gu hefir sagt helgidmi snum: "g vil fagna,
g vil skipta Skem, mla t Skkt-dal.
9 g Glea, g Manasse,
og Efram er hlf hfi mnu,
Jda veldissproti minn.
10 Mab er mundlaug mn,
Edm fleygi g sknum mnum,
yfir Filisteu fagna g."

11 Hver vill fara me mig rugga borg,
hver vill flytja mig til Edm?
12 hefir tskfa oss, Gu,
og , Gu, fer eigi t me hersveitum vorum.

13 Veit oss li gegn fjandmnnunum,
v a mannahjlp er nt.
14 Me Gus hjlp munum vr hreystiverk vinna,
og hann mun troa vini vora ftum.


109   Til sngstjrans. Davsslmur.

Gu lofsngs mns, ver eigi hljur,
2 v a gulegan og svikulan munn opna eir gegn mr,
tala vi mig me ljgandi tungu.
3 Me hatursorum umkringja eir mig
og reita mig a stulausu.
4 eir launa mr elsku mna me ofskn,
en g gjri ekki anna en bija.
5 eir launa mr gott me illu
og elsku mna me hatri.
6 Set gulegan yfir mtstumann minn,
og krandinn standi honum til hgri handar.
7 Hann gangi sekur fr dmi
og bn hans veri til syndar.
8 Dagar hans veri fir,
og annar hljti embtti hans.
9 Brn hans veri furlaus
og kona hans ekkja.
10 Brn hans fari flking og vergang,
au veri rekin burt r rstum snum.
11 Okrarinn leggi snru fyrir allar eigur hans,
og tlendir fjandmenn rni afla hans.
12 Enginn sni honum lkn,
og enginn aumkist yfir furlausu brnin hans.
13 Nijar hans veri afmir,
nafn hans tskafi fyrsta ttli.
14 Misgjrar fera hans veri minnst af Drottni
og synd mur hans eigi afm,
15 su r t fyrir sjnum Drottins
og hann afmi minningu eirra af jrunni
16 sakir ess, a hann mundi eigi eftir a sna elsku,
heldur ofstti hinn hrja og snaua
og hinn rrota til ess a drepa hann.
17 Hann elskai blvunina, hn bitni honum,
hann smi blessunina, hn s fjarri honum.
18 Hann klddist blvuninni sem kufli,
hn lsti sig inn innyfli hans sem vatn
og bein hans sem ola,
19 hn veri honum sem kli, er hann sveipar um sig,
og sem belti, er hann sfellt gyrist.

20 etta su laun andstinga minna fr Drottni
og eirra, er tala illt gegn mr.
21 En , Drottinn Gu, breyt vi mig eftir gsku miskunnar innar,
frelsa mig sakir nafns ns,
22 v a g er hrjur og snauur,
hjarta berst kaft brjsti mr.
23 g hverf sem hallur skuggi,
g er hristur t eins og jarvargar.
24 Kn mn skjgra af fstu,
og hold mitt trist af vismjrsskorti.
25 g er orinn eim a spotti,
egar eir sj mig, hrista eir hfui.
26 Veit mr li, Drottinn, Gu minn,
hjlpa mr eftir miskunn inni,
27 a eir megi komast a raun um, a a var n hnd,
a a varst , Drottinn, sem gjrir a.
28 Blvi eir, munt blessa,
veri eir til skammar, er rsa gegn mr,
en jnn inn glejist.
29 Andstingar mnir klist svviring,
sveipi um sig skmminni eins og skikkju.

30 g vil lofa Drottin mikillega me munni mnum,
meal fjlmennis vil g vegsama hann,
31 v a hann stendur hinum snaua til hgri handar
til ess a hjlpa honum gegn eim er sakfella hann.


110   Davsslmur.

Svo segir Drottinn vi herra minn:
"Sest mr til hgri handar,
mun g leggja vini na
sem ftskr a ftum r."

2 Drottinn rttir t inn volduga sprota fr Son,
drottna mitt meal vina inna!
3 j n kemur sjlfboa valdadegi num.
helgu skrauti fr skauti morgunroans
kemur dgg skulis ns til n.

4 Drottinn hefir svari, og hann irar ess eigi:
" ert prestur a eilfu, a htti Melksedeks."

5 Drottinn er r til hgri handar,
hann knosar konunga degi reii sinnar.
6 Hann heldur dm meal janna, fyllir allt lkum,
hann knosar hfu um van vang.
7 leiinni drekkur hann r lknum,
ess vegna ber hann hfui htt.


111

Halelja.

g vil lofa Drottin af llu hjarta,
flagi og sfnui rttvsra.
2 Mikil eru verk Drottins,
ver hugunar llum eim, er hafa unun af eim.
3 Tign og vegsemd eru verk hans
og rttlti hans stendur stugt a eilfu.
4 Hann hefir lti dsemdarverka sinna minnst vera,
nugur og miskunnsamur er Drottinn.
5 Hann hefir gefi fu eim, er ttast hann,
hann minnist a eilfu sttmla sns.
6 Hann hefir kunngjrt j sinni kraft verka sinna,
me v a gefa eim eignir heiingjanna.
7 Verk handa hans eru trfesti og rttvsi,
ll fyrirmli hans eru reianleg,
8 rugg um aldur og vi,
framkvmd trfesti og rttvsi.
9 Hann hefir sent lausn l snum,
skipa sttmla sinn a eilfu,
heilagt og ttalegt er nafn hans.
10 Upphaf speki er tti Drottins,
hann er fgur hyggindi llum eim, er ika hann.
Lofstr hans stendur um eilf.


112

Halelja.

Sll er s maur, sem ttast Drottin
og hefir mikla unun af boum hans.
2 Nijar hans vera voldugir jrunni,
tt rttvsra mun blessun hljta.
3 Ngtir og aufi eru hsi hans,
og rttlti hans stendur stugt a eilfu.
4 Hann upprennur rttvsum sem ljs myrkrinu,
mildur og meaumkunarsamur og rttltur.
5 Vel farnast eim manni, sem er mildur og fs a lna,
sem framkvmir mlefni sn me rttvsi,
6 v a hann mun eigi haggast a eilfu,
hins rttlta mun minnst um eilf.
7 Hann ttast eigi ill tindi,
hjarta hans er stugt og treystir Drottni.
8 Hjarta hans er ruggt, hann ttast eigi,
og loks fr hann a horfa fjendur sna aumkta.
9 Hann hefir mila mildilega, gefi ftkum,
rttlti hans stendur stugt a eilfu,
horn hans gnfir htt vegsemd.
10 Hinn gulegi sr a, og honum gremst,
nstir tnnum og tortmist.
sk gulegra verur a engu.


113

Halelja.

jnar Drottins, lofi,
lofi nafn Drottins.
2 Nafn Drottins s blessa
han fr og a eilfu.
3 Fr slarupprs til slarlags
s nafn Drottins vegsama.
4 Drottinn er hafinn yfir allar jir
og dr hans yfir himnana.

5 Hver er sem Drottinn, Gu vor?
Hann situr htt
6 og horfir djpt
himni og jru.
7 Hann reisir ltilmagnann r duftinu,
lyftir snauum upp r saurnum
8 og leiir hann til stis hj tignarmnnum,
hj tignarmnnum jar hans.
9 Hann ltur byrjuna hsinu ba ni
sem glaa barnamur.
Halelja.


114

egar srael fr t af Egyptalandi,
Jakobs tt fr jinni, er mlti erlenda tungu,
2 var Jda helgidmur hans,
srael rki hans.
3 Hafi s a og fli,
Jrdan hrfai undan.
4 Fjllin hoppuu sem hrtar,
hirnar sem lmb.

5 Hva er r, haf, er flr,
Jrdan, er hrfar undan,
6 r fjll, er r hoppi sem hrtar,
r hir sem lmb?

7 Titra , jr, fyrir augliti Drottins,
fyrir augliti Jakobs Gus,
8 hans sem gjrir klettinn a vatnstjrn,
tinnusteininn a vatnslind.


115

Gef eigi oss, Drottinn, eigi oss,
heldur nu nafni drina
sakir miskunnar innar og trfesti.
2 Hv eiga heiingjarnir a segja:
"Hvar er Gu eirra?"
3 En vor Gu er himninum,
allt sem honum knast, a gjrir hann.
4 Skurgo eirra eru silfur og gull,
handaverk manna.
5 au hafa munn, en tala ekki,
augu, en sj ekki,
6 au hafa eyru, en heyra ekki,
nef, en finna engan ef.
7 au hafa hendur, en reifa ekki,
ftur, en ganga ekki,
au tala eigi me barka snum.
8 Eins og au eru, vera smiir eirra,
allir eir er au treysta.

9 En srael treystir Drottni,
hann er hjlp eirra og skjldur.
10 Arons tt treystir Drottni,
hann er hjlp eirra og skjldur.
11 eir sem ttast Drottin treysta Drottni,
hann er hjlp eirra og skjldur.

12 Drottinn minnist vor, hann mun blessa,
hann mun blessa sraels tt,
hann mun blessa Arons tt,
13 hann mun blessa er ttast Drottin,
yngri sem eldri.
14 Drottinn mun fjlga yur,
sjlfum yur og brnum yar.
15 r eru blessair af Drottni,
skapara himins og jarar.

16 Himinninn er himinn Drottins,
en jrina hefir hann gefi mannanna brnum.
17 Eigi lofa andair menn Drottin,
n heldur neinn s, sem hniginn er dauagn,
18 en vr viljum lofa Drottin,
han fr og a eilfu.
Halelja.


116

g elska Drottin,
af v a hann heyrir grtbeini mna.
2 Hann hefir hneigt eyra sitt a mr,
og alla vi vil g kalla hann.

3 Snrur dauans umkringdu mig,
angist Heljar mtti mr,
g mtti nauum og harmi.
4 kallai g nafn Drottins:
", Drottinn, bjarga sl minni!"

5 Nugur er Drottinn og rttltur,
og vor Gu er miskunnsamur.
6 Drottinn varveitir varnarlausa,
egar g var mttvana hjlpai hann mr.
7 Ver aftur rleg, sla mn,
v a Drottinn gjrir vel til n.
8 J, hreifst sl mna fr daua,
auga mitt fr grti,
ft minn fr hrsun.
9 g geng frammi fyrir Drottni
landi lifenda.

10 g tri, g segi:
"g er mjg beygur."
11 g sagi angist minni:
"Allir menn ljga."

12 Hva g a gjalda Drottni
fyrir allar velgjrir hans vi mig?
13 g lyfti upp bikar hjlprisins
og kalla nafn Drottins.
14 g greii Drottni heit mn,
og a augsn alls ls hans.

15 Dr er augum Drottins
daui drkenda hans.
16 , Drottinn, vst er g jnn inn,
g er jnn inn, sonur ambttar innar,
leystir fjtra mna.
17 r fri g akkarfrn
og kalla nafn Drottins.
18 g greii Drottni heit mn,
og a augsn alls ls hans,
19 forgrum hss Drottins,
r, Jersalem.
Halelja.


117

Lofi Drottin, allar jir,
vegsami hann, allir lir,
2 v a miskunn hans er voldug yfir oss,
og trfesti Drottins varir a eilfu.
Halelja.


118

akki Drottni, v a hann er gur,
v a miskunn hans varir a eilfu.
2 a mli srael:
"v a miskunn hans varir a eilfu!"
3 a mli Arons tt:
"v a miskunn hans varir a eilfu!"
4 a mli eir sem ttast Drottin:
"v a miskunn hans varir a eilfu!"

5 rengingunni kallai g Drottin,
hann bnheyri mig og rmkai um mig.
6 Drottinn er me mr, g ttast eigi,
hva geta menn gjrt mr?
7 Drottinn er me mr me hjlp sna,
og g mun f a horfa farir hatursmanna minna.
8 Betra er a leita hlis hj Drottni
en a treysta mnnum,
9 betra er a leita hlis hj Drottni
en a treysta tignarmnnum.

10 Allar jir umkringdu mig,
en nafni Drottins hefi g sigrast eim.
11 r umkringdu mig alla vegu,
en nafni Drottins hefi g sigrast eim.
12 r umkringdu mig eins og bflugur vax,
brunnu sem eldur yrnum,
en nafni Drottins hefi g sigrast eim.
13 Mr var hrundi, til ess a g skyldi falla,
en Drottinn veitti mr li.
14 Drottinn er styrkur minn og lofsngur,
og hann var mr til hjlpris.

15 Fagnaar- og sigurp
kveur vi tjldum rttltra:
Hgri hnd Drottins vinnur strvirki,
16 hgri hnd Drottins upphefur,
hgri hnd Drottins vinnur strvirki.
17 g mun eigi deyja, heldur lifa
og kunngjra verk Drottins.
18 Drottinn hefir hirt mig harlega,
en eigi ofurselt mig dauanum.

19 Ljki upp fyrir mr hlium rttltisins,
a g megi fara inn um au og lofa Drottin.
20 etta er hli Drottins,
rttltir menn fara inn um a.

21 g lofa ig, af v a bnheyrir mig
og ert orinn mr hjlpri.
22 Steinninn sem smiirnir hfnuu
er orinn a hyrningarsteini.
23 A tilhlutun Drottins er etta ori,
a er dsamlegt augum vorum.

24 etta er dagurinn sem Drottinn hefir gjrt,
fgnum, verum glair honum.
25 Drottinn, hjlpa ,
Drottinn, gef gengi!
26 Blessaur s s sem kemur nafni Drottins,
fr hsi Drottins blessum vr yur.

27 Drottinn er Gu, hann ltur oss skna ljs.
Tengi saman dansrairnar me laufgreinum,
allt inn a altarishornunum.
28 ert Gu minn, og g akka r,
Gu minn, g vegsama ig.

29 akki Drottni, v a hann er gur,
v a miskunn hans varir a eilfu.


119

Slir eru eir sem breyta grandvarlega,
eir er fram ganga lgmli Drottins.
2 Slir eru eir er halda reglur hans,
eir er leita hans af llu hjarta
3 og eigi fremja ranglti,
en ganga vegum hans.
4 hefir gefi skipanir nar,
til ess a menn skuli halda r vandlega.
5 a breytni mn mtti vera stafst,
svo a g varveiti lg n.
6 mun g eigi til skammar vera,
er g gef gaum a llum boum num.
7 g skal akka r af einlgu hjarta,
er g hefi numi n rttltu kvi.
8 g vil gta laga inna,
munt alls ekki yfirgefa mig.

2
9 Me hverju getur ungur maur haldi vegi snum hreinum?
Me v a gefa gaum a ori nu.
10 g leita n af llu hjarta,
lt mig eigi villast fr boum num.
11 g geymi or n hjarta mnu,
til ess a g skuli eigi syndga gegn r.
12 Lofaur srt , Drottinn,
kenn mr lg n.
13 Me vrum mnum tel g upp
ll kvi munns ns.
14 Yfir vegi vitnisbura inna glest g
eins og yfir alls konar aui.
15 Fyrirmli n vil g huga
og skoa vegu na.
16 g leita unaar lgum num,
gleymi eigi ori nu.

3
17 Veit jni num a lifa,
a g megi halda or n.
18 Ljk upp augum mnum, a g megi skoa
dsemdirnar lgmli nu.
19 g er tlendingur jrunni,
dyl eigi bo n fyrir mr.
20 Sl mn er kvalin af r
eftir kvum num alla tma.
21 hefir gna ofstopamnnunum,
blvair eru eir, sem vkja fr boum num.
22 Velt af mr hung og skmm,
v a g hefi haldi reglur nar.
23 tt jhfingjar sitji og taki saman r sn gegn mr,
hugar jnn inn lg n.
24 Og reglur nar eru unun mn,
bo n eru rgjafar mnir.

4
25 Sl mn loir vi dufti,
lt mig lfi halda eftir ori nu.
26 g hefi tali upp mlefni mn, og bnheyrir mig,
kenn mr lg n.
27 Lt mig skilja veg fyrirmla inna,
a g megi huga dsemdir nar.
28 Sl mn trast af trega,
reis mig upp eftir ori nu.
29 Lt veg lyginnar vera fjarri mr
og veit mr narsamlega lgml itt.
30 g hefi tvali veg sannleikans,
sett mr kvi n fyrir sjnir.
31 g held fast vi reglur nar,
Drottinn, lt mig eigi vera til skammar.
32 g vil skunda veg boa inna,
v a hefir gjrt mr ltt um hjarta.

5
33 Kenn mr, Drottinn, veg laga inna,
a g megi halda au allt til enda.
34 Veit mr skyn, a g megi halda lgml itt
og varveita a af llu hjarta.
35 Lei mig gtu boa inna,
v a af henni hefi g yndi.
36 Beyg hjarta mitt a reglum num,
en eigi a rangltum vinningi.
37 Sn augum mnum fr v a horfa hgma,
lfga mig vegum num.
38 Stafest fyrirheit itt fyrir jni num,
sem gefi er eim er ig ttast.
39 Nem burt hungina, sem g er hrddur vi,
v a kvi n eru g.
40 Sj, g ri fyrirmli n,
lfga mig me rttlti nu.

6
41 Lt n na koma yfir mig, Drottinn,
hjlpri itt, samkvmt fyrirheiti nu,
42 a g fi andsvr veitt eim er smna mig,
v a nu ori treysti g.
43 Og tak aldrei sannleikans or burt r munni mnum,
v a g b dma inna.
44 g vil stugt varveita lgml itt,
um aldur og vi,
45 mun g ganga um vlendi,
v a g leita fyrirmla inna,
46 mun g tala um reglur nar frammi fyrir konungum,
og eigi skammast mn,
47 og leita unaar boum num,
eim er g elska,
48 og rtta t hendurnar eftir boum num,
eim er g elska,
og huga lg n.

7
49 Minnst ess ors vi jn inn,
sem lst mig vona .
50 etta er huggun mn eymd minni,
a or itt ltur mig lfi halda.
51 Ofstopamenn spotta mig kaflega,
en g vk eigi fr lgmli nu.
52 g minnist dma inna fr ndveru, Drottinn,
og lt huggast.
53 Heiftarreii vi gulega hrfur mig,
vi er yfirgefa lgml itt.
54 Lg n eru efni lja minna
essum sta, ar sem g er gestur.
55 Um ntur minnist g nafns ns, Drottinn,
og geymi laga inna.
56 etta er orin hlutdeild mn,
a halda fyrirmli n.

8
57 Drottinn er hlutskipti mitt,
g hefi kvei a varveita or n.
58 g hefi leita hylli innar af llu hjarta,
ver mr nugur samkvmt fyrirheiti nu.
59 g hefi athuga vegu mna
og sni ftum mnum a reglum num.
60 g hefi fltt mr og eigi tafi
a varveita bo n.
61 Snrur gulegra lykja um mig,
en lgmli nu hefi g eigi gleymt.
62 Um mintti rs g upp til ess a akka r n rttltu kvi.
63 g er flagi allra eirra er ttast ig
og varveita fyrirmli n.
64 Jrin er full af miskunn inni, Drottinn,
kenn mr lg n.

9
65 hefir gjrt vel til jns ns
eftir ori nu, Drottinn.
66 Kenn mr g hyggindi og ekkingu,
v a g tri bo n.
67 ur en g var beygur, villtist g,
en n varveiti g or itt.
68 ert gur og gjrir vel,
kenn mr lg n.
69 Ofstopamenn spinna upp lygar gegn mr,
en g held fyrirmli n af llu hjarta.
70 Hjarta eirra er tilfinningarlaust sem mr vri,
en g leita unaar lgmli nu.
71 a var mr til gs, a g var beygur,
til ess a g mtti lra lg n.
72 Lgmli af munni num er mr mtara
en sundir af gulli og silfri.

10
73 Hendur nar hafa gjrt mig og skapa,
veit mr skyn, a g megi lra bo n.
74 eir er ttast ig sj mig og glejast,
v a g vona or itt.
75 g veit, Drottinn, a dmar nir eru rttltir
og a hefir lgt mig trfesti inni.
76 Lt miskunn na vera mr til huggunar,
eins og hefir heiti jni num.
77 Lt miskunn na koma yfir mig, a g megi lifa,
v a lgml itt er unun mn.
78 Lt ofstopamennina vera til skammar,
af v a eir kga mig me rangsleitni,
en g huga fyrirmli n.
79 Til mn sni sr eir er ttast ig
og eir er ekkja reglur nar.
80 Hjarta mitt s grandvart lgum num,
svo a g veri eigi til skammar.

11
81 Sl mn trist af r eftir hjlpri nu,
g b eftir ori nu.
82 Augu mn trast af r eftir fyrirheiti nu:
Hvenr munt hugga mig?
83 v a g er orinn eins og belgur reykhsi,
en lgum num hefi g eigi gleymt.
84 Hversu margir eru dagar jns ns?
Hvenr munt heyja dm ofskjendum mnum?
85 Ofstopamenn hafa grafi mr grafir,
menn, er eigi hla lgmli nu.
86 ll bo n eru trfesti.
Menn ofskja mig me lygum, veit mr li.
87 Nrri l, a eir gjru t af vi mig jrunni,
og hafi g eigi yfirgefi fyrirmli n.
88 Lt mig lfi halda sakir miskunnar innar,
a g megi varveita reglurnar af munni num.

12
89 Or itt, Drottinn, varir a eilfu,
a stendur stugt himnum.
90 Fr kyni til kyns varir trfesti n,
hefir grundvalla jrina, og hn stendur.
91 Eftir kvum num stendur hn enn dag,
v a allt ltur r.
92 Ef lgml itt hefi eigi veri unun mn,
hefi g farist eymd minni.
93 g skal eigi gleyma fyrirmlum num a eilfu,
v a me eim hefir lti mig lfi halda.
94 inn er g, hjlpa mr,
v a g leita fyrirmla inna.
95 gulegir ba mn til ess a tortma mr,
en g gef gtur a reglum num.
96 allri fullkomnun hefi g s endi,
en n bo eiga sr engin takmrk.

13
97 Hve mjg elska g lgml itt,
allan lilangan daginn huga g a.
98 Bo n hafa gjrt mig vitrari en vinir mnir eru,
v a au heyra mr til um eilf.
99 g er hyggnari en allir kennarar mnir,
v a g huga reglur nar.
100 g er skynsamari en ldungar,
v a g held fyrirmli n.
101 g held fti mnum fr hverjum vondum vegi
til ess a gta ors ns.
102 Fr kvum num hefi g eigi viki,
v a hefir frtt mig.
103 Hversu st eru fyrirheit n gmi mnum,
hunangi betri munni mnum.
104 Af fyrirmlum num er g skynsamur orinn,
fyrir v hata g srhvern lygaveg.

14
105 itt or er lampi fta minna
og ljs vegum mnum.
106 g hefi svari og haldi a
a varveita n rttltu kvi.
107 g er mjg beygur, Drottinn,
lt mig lfi halda eftir ori nu.
108 Haf knun sjlfviljafrnum munns mns, Drottinn,
og kenn mr kvi n.
109 Lf mitt er t httu,
en nu lgmli hefi g eigi gleymt.
110 gulegir hafa lagt snru fyrir mig,
en g hefi eigi villst fr fyrirmlum num.
111 Reglur nar eru eign mn um aldur,
v a r eru yndi hjarta mns.
112 g hneigi hjarta mitt a v a breyta eftir lgum num,
um aldur og allt til enda.

15
113 g hata , er haltra til beggja hlia,
en lgml itt elska g.
114 ert skjl mitt og skjldur,
g vona or itt.
115 Burt fr mr, r illgjramenn,
a g megi halda bo Gus mns.
116 Sty mig samkvmt fyrirheiti nu, a g megi lifa,
og lt mig eigi til skammar vera von minni.
117 Sty mig, a g megi frelsast
og t lta til laga inna.
118 hafnar llum eim, er villast fr lgum num,
v a svik eirra eru til einskis.
119 Sem sora metur alla gulega jru,
ess vegna elska g reglur nar.
120 Hold mitt ntrar af hrslu fyrir r,
og dma na ttast g.

16
121 g hefi ika rtt og rttlti,
sel mig eigi hendur kgurum mnum.
122 Gakk byrg fyrir jn inn, honum til heilla,
lt eigi ofstopamennina kga mig.
123 Augu mn trast af r eftir hjlpri nu
og eftir nu rttlta fyrirheiti.
124 Far me jn inn eftir miskunn inni
og kenn mr lg n.
125 g er jnn inn, veit mr skyn,
a g megi ekkja reglur nar.
126 Tmi er kominn fyrir Drottin a taka taumana,
eir hafa rofi lgml itt.
127 ess vegna elska g bo n
framar en gull og skragull.
128 ess vegna held g beina lei eftir llum fyrirmlum num,
g hata srhvern lygaveg.

17
129 Reglur nar eru dsamlegar,
ess vegna heldur sl mn r.
130 tskring ors ns upplsir,
gjrir fvsa vitra.
131 g opna munninn af lngun,
v g ri bo n.
132 Sn r til mn og ver mr nugur,
eins og kvei er eim er elska nafn itt.
133 Gjr skref mn rugg me fyrirheiti nu
og lt ekkert ranglti drottna yfir mr.
134 Leys mig undan kgun manna,
a g megi varveita fyrirmli n.
135 Lt sjnu na lsa yfir jn inn
og kenn mr lg n.
136 Augu mn fljta trum,
af v a menn varveita eigi lgml itt.

18
137 Rttltur ert , Drottinn,
og rttvsir dmar nir.
138 hefir skipa fyrir reglur nar me rttlti
og mikilli trfesti.
139 kef mn eyir mr,
v a fjendur mnir hafa gleymt orum num.
140 Or itt er mjg hreint,
og jnn inn elskar a.
141 g er ltilmtlegur og fyrirlitinn,
en fyrirmlum num hefi g eigi gleymt.
142 Rttlti itt er eilft rttlti
og lgml itt trfesti.
143 Ney og hrmung hafa mr a hndum bori,
en bo n eru unun mn.
144 Reglur nar eru rttlti um eilf,
veit mr skyn, a g megi lifa.

19
145 g kalla af llu hjarta, bnheyr mig, Drottinn,
g vil halda lg n.
146 g kalla ig, hjlpa mr,
a g megi varveita reglur nar.
147 g er ferli fyrir dgun og hrpa
og b ora inna.
148 Fyrr en vakan hefst eru augu mn vkul
til ess a huga or itt.
149 Hl raust mna eftir miskunn inni,
lt mig lfi halda, Drottinn, eftir kvum num.
150 eir eru nrri, er ofskja mig af flri,
eir eru langt burtu fr lgmli nu.
151 ert nlgur, Drottinn,
og ll bo n eru trfesti.
152 Fyrir lngu hefi g vita um reglur nar,
a hefir grundvalla r um eilf.

20
153 Sj eymd mna og frelsa mig,
v a g hefi eigi gleymt lgmli nu.
154 Flyt ml mitt og leys mig,
lt mig lfi halda samkvmt fyrirheiti nu.
155 Hjlpri er fjarri gulegum,
v a eir leita eigi fyrirmla inna.
156 Mikil er miskunn n, Drottinn,
lt mig lfi halda eftir kvum num.
157 Margir eru ofskjendur mnir og fjendur,
en fr reglum num hefi g eigi viki.
158 g s trrofana og kenni vibjs,
eir varveita eigi or itt.
159 Sj, hversu g elska fyrirmli n,
lt mig lfi halda, Drottinn, eftir miskunn inni.
160 Allt or itt samanlagt er trfesti,
og hvert rttltiskvi itt varir a eilfu.

21
161 Hfingjar ofskja mig a stulausu,
en hjarta mitt ttast or n.
162 g glest yfir fyrirheiti nu
eins og s er fr miki herfang.
163 g hata lygi og hefi andstygg henni,
en itt lgml elska g.
164 Sj sinnum dag lofa g ig
sakir inna rttltu kva.
165 Gntt friar hafa eir er elska lgml itt,
og eim er vi engri hrsun htt.
166 g vnti hjlpris ns, Drottinn,
og framkvmi bo n.
167 Sl mn varveitir reglur nar,
og r elska g mjg.
168 g varveiti fyrirmli n og reglur,
allir mnir vegir eru r augljsir.

22
169 a hrp mitt mtti nlgast auglit itt, Drottinn,
veit mr a skynja samrmi vi or itt.
170 a grtbeini mn mtti koma fyrir auglit itt,
frelsa mig samkvmt fyrirheiti nu.
171 Lof um ig skal streyma mr af vrum,
v a kennir mr lg n.
172 Tunga mn skal mra or itt,
v a ll boor n eru rttlti.
173 Hnd n veiti mr li,
v a n fyrirmli hefi g tvali.
174 g ri hjlpri itt, Drottinn,
og lgml itt er unun mn.
175 Lt sl mna lifa, a hn megi lofa ig
og dmar nir veiti mr li.
176 g villist sem tndur sauur,
leita jns ns,
v a num boum hefi g eigi gleymt.


120   Helgigngulj.

g kalla Drottin nauum mnum,
og hann bnheyrir mig.
2 Drottinn, frelsa sl mna fr ljgandi vrum,
fr tlandi tungu.
3 Hversu mun fara fyrir r n og sar,
tlandi tunga?
4 rvar harstjrans eru hvesstar
me glandi viarkolum.
5 Vei mr, a g dvel hj Mesek,
b hj tjldum Kedars.
6 Ngu lengi hefir sl mn bi
hj eim er friinn hata.
7 tt g tali frilega,
vilja eir fri.


121   Helgigngulj

g hef augu mn til fjallanna:
Hvaan kemur mr hjlp?
2 Hjlp mn kemur fr Drottni,
skapara himins og jarar.

3 Hann mun eigi lta ft inn skrina,
vrur inn blundar ekki.
4 Nei, hann blundar ekki og sefur ekki,
hann, vrur sraels.
5 Drottinn er vrur inn,
Drottinn sklir r,
hann er r til hgri handar.
6 Um daga mun slarhitinn eigi vinna r mein,
n heldur tungli um ntur.

7 Drottinn mun vernda ig fyrir llu illu,
hann mun vernda sl na.
8 Drottinn mun varveita tgngu na og inngngu
han fr og a eilfu.


122   Helgigngulj. Eftir Dav.

g var glaur, er menn sgu vi mig:
"Gngum hs Drottins."
2 Ftur vorir standa
hlium num, Jersalem.
3 Jersalem, hin endurreista,
borgin ar sem ll jin safnast saman,
4 anga sem kynkvslirnar fara,
kynkvslir Drottins -
a er regla fyrir srael -
til ess a lofa nafn Drottins,
5 v a ar standa dmarastlar,
stlar fyrir Davs tt.

6 Biji Jersalem friar,
hljti heill eir, er elska ig.
7 Friur s kringum mra na,
heill hllum num.
8 Sakir brra minna og vina
ska g r friar.
9 Sakir hss Drottins, Gus vors,
vil g leita r hamingju.


123   Helgigngulj.

Til n hef g augu mn,
sem situr himnum.
2 Eins og augu jnanna mna hnd hsbnda sns,
eins og augu ambttarinnar mna hnd hsmur sinnar,
svo mna augu vor Drottin, Gu vorn,
uns hann lknar oss.

3 Lkna oss, Drottinn, lkna oss,
v a vr hfum fengi meira en ng af spotti.
4 Sl vor hefir fengi meira en ng af hi hrokafullra,
af spotti drambltra.


124   Helgigngulj. Eftir Dav.

Hefi a ekki veri Drottinn sem var me oss,
- skal srael segja -
2 hefi a ekki veri Drottinn sem var me oss,
egar menn risu mti oss,
3 hefu eir gleypt oss lifandi,
egar reii eirra blaist upp mti oss.
4 hefu vtnin streymt yfir oss,
elfur gengi yfir oss,
5 hefu gengi yfir oss
hin beljandi vtn.

6 Lofaur s Drottinn,
er ekki gaf oss tnnum eirra a br.
7 Sl vor slapp burt eins og fugl r snru fuglarans.
Brast snaran, burt sluppum vr.
8 Hjlp vor er nafni Drottins,
skapara himins og jarar.


125   Helgigngulj.

eir sem treysta Drottni
eru sem Sonfjall, er eigi bifast,
sem stendur a eilfu.
2 Fjll eru kringum Jersalem,
og Drottinn er kringum l sinn
han fr og a eilfu.
3 v a veldissproti guleysisins
mun eigi hvla landi rttltra,
til ess a hinir rttltu
skuli eigi rtta fram hendur snar til rangltis.
4 Gjr gum vel til, Drottinn,
og eim sem hjartahreinir eru.
5 En er beygja krkttar leiir
mun Drottinn lta hverfa me illgjramnnum.
Friur s yfir srael!


126   Helgigngulj.

egar Drottinn sneri vi hag Sonar,
var sem oss dreymdi.
2 fylltist munnur vor hltri,
og tungur vorar fgnui.
sgu menn meal janna:
"Mikla hluti hefir Drottinn gjrt vi ."
3 Drottinn hefir gjrt mikla hluti vi oss,
vr vorum glair.

4 Sn vi hag vorum, Drottinn,
eins og gjrir vi lkina Suurlandinu.
5 eir sem s me trum,
munu uppskera me gleisng.
6 Grtandi fara menn
og bera si til sningar,
me gleisng koma eir aftur
og bera kornbindin heim.


127   Helgigngulj. Eftir Salmon.

Ef Drottinn byggir ekki hsi,
erfia smiirnir til ntis.
Ef Drottinn verndar eigi borgina,
vakir vrurinn til ntis.
2 a er til ntis fyrir yur,
r sem snemma rsi og gangi seint til hvldar
og eti brau, sem afla er me striti:
Svo gefur hann stvinum snum svefni!

3 Sj, synir eru gjf fr Drottni,
vxtur murkviarins er umbun.
4 Eins og rvar hendi kappans,
svo eru synir getnir sku.
5 Sll er s maur, er fyllt hefir rvamli sinn me eim,
eir vera eigi til skammar,
er eir tala vi vini sna borgarhliinu.


128   Helgigngulj.

Sll er hver s, er ttast Drottin,
er gengur hans vegum.
2 J, afla handa inna skalt njta,
sll ert , vel farnast r.
3 Kona n er sem frjsamur vnviur
innst hsi nu,
synir nir sem teinungar olutrsins
umhverfis bor itt.
4 Sj, sannarlega hltur slka blessun s maur,
er ttast Drottin.

5 Drottinn blessi ig fr Son,
munt horfa me unun hamingju Jersalem alla vidaga na,
6 og sj sonu sona inna.
Friur s yfir srael!


129   Helgigngulj.

eir hafa fjandskapast mjg vi mig fr sku,
- skal srael segja -
2 eir hafa fjandskapast mjg vi mig fr sku,
en eigi bori af mr.
3 Plgmennirnir hafa plgt um hrygg mr,
gjrt plgfr sn lng,
4 en Drottinn hinn rttlti hefir skori sundur
reipi gulegra.

5 Sneypast skulu eir og undan hrfa,
allir eir sem hata Son.
6 eir skulu vera sem gras ekju,
er visnar ur en a frvist.
7 Slttumaurinn skal eigi fylla hnd sna
n s fang sitt sem bindur,
8 og eir sem fram hj fara skulu ekki segja:
"Blessun Drottins s me yur."

Vr blessum yur nafni Drottins!


130   Helgigngulj.

r djpinu kalla g ig, Drottinn,
2 Drottinn, heyr raust mna,
lt eyru n hlusta
grtbeini mna!
3 Ef , Drottinn, gfir gtur a misgjrum,
Drottinn, hver fengi staist?
4 En hj r er fyrirgefning,
svo a menn ttist ig.

5 g vona Drottin, sl mn vonar,
og hans ors b g.
6 Meir en vkumenn morgun,
vkumenn morgun,
reyr sl mn Drottin.
7 srael, b Drottins,
v a hj Drottni er miskunn,
og hj honum er gng lausnar.
8 Hann mun leysa srael
fr llum misgjrum hans.


131   Helgigngulj. Eftir Dav.

Drottinn, hjarta mitt er eigi drambltt
n augu mn hrokafull.
g fst eigi vi mikil mlefni,
n au sem mr eru ofvaxin.
2 Sj, g hefi sefa sl mna
og agga niur henni.
Eins og afvani barn hj mur sinni,
svo er sl mn mr.

3 Vona, srael, Drottin,
han fr og a eilfu.


132   Helgigngulj.

Drottinn, mun Dav
allar rautir hans,
2 hann sem sr Drottni,
gjri heit hinum volduga Jakobs Gui:
3 "g vil eigi ganga inn tjaldhs mitt,
eigi stga hvlurm mitt,
4 eigi unna augum mnum svefns
n augnalokum mnum blunds,
5 fyrr en g hefi fundi sta fyrir Drottin,
bsta fyrir hinn volduga Jakobs Gu."
6 Sj, vr hfum heyrt um hann Efrata,
fundi hann Jaarmrk.
7 Ltum oss ganga til bstaar Gus,
falla fram ftskr hans.

8 Tak ig upp, Drottinn, og far hvldarsta inn,
og rk mttar ns.
9 Prestar nir klist rttlti
og drkendur nir fagni.
10 Sakir Davs jns ns
vsa num smura eigi fr.

11 Drottinn hefir svari Dav
brigulan ei, er hann eigi mun rjfa:
"Af vexti kviar ns
mun g setja mann hsti itt.
12 Ef synir nir varveita sttmla minn
og reglur mnar, r er g kenni eim,
skulu og eirra synir um aldur
sitja hsti nu."

13 v a Drottinn hefir tvali Son,
r hana sr til bstaar:
14 "etta er hvldarstaur minn um aldur,
hr vil g ba, v a hann hefi g r.
15 Vistir hans vil g vissulega blessa,
og ftklinga hans vil g seja me braui,
16 presta hans vil g kla hjlpri,
hinir guhrddu er ar ba skulu kvea fagnaarpi.
17 ar vil g lta Dav horn vaxa,
ar hefi g bi lampa mnum smura.
18 vini hans vil g kla skmm,
en honum skal krna hans ljma."


133   Helgigngulj. Eftir Dav.

Sj, hversu fagurt og yndislegt a er,
egar brur ba saman,
2 eins og hin ilmga ola hfinu,
er rennur niur skeggi, skegg Arons,
er fellur niur kyrtilfald hans,
3 eins og dgg af Hermonfjalli,
er fellur niur Sonfjll.
v a ar hefir Drottinn boi t blessun,
lfi a eilfu.


134   Helgigngulj.

J, lofi Drottin,
allir jnar Drottins,
r er standi hsi Drottins um ntur.

2 Frni hndum til helgidmsins
og lofi Drottin.

3 Drottinn blessi ig fr Son,
hann sem er skapari himins og jarar.


135  

Halelja.
Lofi nafn Drottins,
lofi hann, r jnar Drottins,
2 er standi hsi Drottins,
forgrum hss Gus vors.
3 Lofi Drottin, v a Drottinn er gur,
leiki fyrir nafni hans, v a a er yndislegt.

4 v a Drottinn hefir tvali sr Jakob,
gert srael a eign sinni.
5 J, g veit, a Drottinn er mikill
og a Drottinn vor er llum guum ri.

6 Allt, sem Drottni knast, a gjrir hann,
himni og jru,
hafinu og llum djpunum.
7 Hann ltur skin uppstga fr endimrkum jarar,
gjrir eldingarnar til a ba rs regninu,
hleypir vindinum t r forabrum hans.

8 Hann laust frumburi Egyptalands,
bi menn og skepnur,
9 sendi tkn og undur yfir Egyptaland,
gegn Fara og llum jnum hans.
10 Hann laust margar jir
og deyddi volduga konunga:
11 Shon, Amortakonung,
og g, konung Basan,
og ll konungsrki Kanaan,
12 og gaf lnd eirra a erf,
a erf srael, l snum.

13 Drottinn, nafn itt varir a eilfu,
minning n, Drottinn, fr kyni til kyns,
14 v a Drottinn rttir hlut jar sinnar
og aumkast yfir jna sna.

15 Skurgo janna eru silfur og gull,
handaverk manna.
16 au hafa munn, en tala ekki,
augu, en sj ekki,
17 au hafa eyru, en heyra ekki,
og eigi er heldur neinn andardrttur munni eirra.
18 Eins og au eru, vera smiir eirra,
allir eir, er au treysta.

19 sraels tt, lofi Drottin,
Arons tt, lofi Drottin!
20 Lev tt, lofi Drottin,
r sem ttist Drottin, lofi hann!
21 Lofaur s Drottinn fr Son,
hann sem br Jersalem!
Halelja.


136

akki Drottni, v a hann er gur,
v a miskunn hans varir a eilfu.
2 akki Gui guanna,
v a miskunn hans varir a eilfu,
3 akki Drottni drottnanna,
v a miskunn hans varir a eilfu,
4 honum, sem einn gjrir mikil dsemdarverk,
v a miskunn hans varir a eilfu,
5 honum, sem skapai himininn me speki,
v a miskunn hans varir a eilfu,
6 honum, sem breiddi jrina t vtnunum,
v a miskunn hans varir a eilfu,
7 honum, sem skapai stru ljsin,
v a miskunn hans varir a eilfu,
8 slina til ess a ra deginum,
v a miskunn hans varir a eilfu,
9 tungli og stjrnurnar til ess a ra nttunni,
v a miskunn hans varir a eilfu,
10 honum, sem laust Egypta me deying frumburanna,
v a miskunn hans varir a eilfu,
11 og leiddi srael burt fr eim,
v a miskunn hans varir a eilfu,
12 me sterkri hendi og trttum armlegg,
v a miskunn hans varir a eilfu,
13 honum, sem skipti Rauahafinu sundur,
v a miskunn hans varir a eilfu,
14 og lt srael ganga gegnum a,
v a miskunn hans varir a eilfu,
15 og keyri Fara og her hans t Rauahafi,
v a miskunn hans varir a eilfu,
16 honum, sem leiddi l sinn gegnum eyimrkina,
v a miskunn hans varir a eilfu,
17 honum, sem laust mikla konunga,
v a miskunn hans varir a eilfu,
18 og deyddi volduga konunga,
v a miskunn hans varir a eilfu,
19 Shon Amortakonung,
v a miskunn hans varir a eilfu,
20 og g konung Basan,
v a miskunn hans varir a eilfu,
21 og gaf land eirra a erf,
v a miskunn hans varir a eilfu,
22 a erf srael jni snum,
v a miskunn hans varir a eilfu,
23 honum, sem minntist vor lging vorri,
v a miskunn hans varir a eilfu,
24 og frelsai oss fr fjandmnnum vorum,
v a miskunn hans varir a eilfu,
25 sem gefur fu llu holdi,
v a miskunn hans varir a eilfu.

26 akki Gui himnanna,
v a miskunn hans varir a eilfu.


137

Vi Bablons fljt, ar stum vr og grtum,
er vr minntumst Sonar.
2 plviina ar
hengdum vr upp ggjur vorar.
3 v a herleiendur vorir heimtuu
snglj af oss
og kgarar vorir kti:
"Syngi oss Sonarkvi!"

4 Hvernig ttum vr a syngja Drottins lj
ru landi?
5 Ef g gleymi r, Jersalem,
visni mn hgri hnd.
6 Tunga mn loi mr vi gm,
ef g man eigi til n,
ef Jersalem er eigi allra besta yndi mitt.

7 Mun Edms nijum, Drottinn,
heilladag Jersalem,
egar eir ptu: "Rfi, rfi
allt niur til grunna!"
8 Bablonsdttir, sem tortmir!
Heill eim, er geldur r
fyrir a sem hefir gjrt oss!
9 Heill eim er rfur ungbrn n
og slr eim niur vi stein.


138   Eftir Dav.

g vil lofa ig af llu hjarta,
lofsyngja r frammi fyrir guunum.
2 g vil falla fram fyrir nu heilaga musteri
og lofa nafn itt sakir miskunnar innar og trfesti,
v a hefir gjrt nafn itt og or itt meira llu ru.
3 egar g hrpai, bnheyrir mig,
veittir mr hugm, er g fann kraft hj mr.

4 Allir konungar jru skulu lofa ig, Drottinn,
er eir heyra orin af munni num.
5 eir skulu syngja um vegu Drottins,
v a mikil er dr Drottins.
6 v a Drottinn er hr og sr hina ltilmtlegu
og ekkir hinn dramblta fjarska.

7 tt g s staddur rengingu,
ltur mig lfi halda,
rttir t hnd na gegn reii vina minna,
og hgri hnd n hjlpar mr.
8 Drottinn mun koma llu vel til vegar fyrir mig,
Drottinn, miskunn n varir a eilfu.
Yfirgef eigi verk handa inna.


139   Til sngstjrans. Davsslmur.

Drottinn, rannsakar og ekkir mig.
2 Hvort sem g sit ea stend, veist a,
skynjar hugrenningar mnar lengdar.
3 Hvort sem g geng ea ligg, athugar a,
og alla vegu mna gjrekkir .
4 v a eigi er a or tungu minni,
a , Drottinn, ekkir a eigi til fulls.
5 umlykur mig bak og brjst,
og hnd na hefir lagt mig.
6 ekking n er undursamlegri en svo, a g fi skili,
of hleit, g er henni eigi vaxinn.

7 Hvert get g fari fr anda num
og hvert fli fr augliti nu?
8 tt g stigi upp himininn, ertu ar,
tt g gjri undirheima a hvlu minni, sj, ert ar.
9 tt g lyfti mr vngi morgunroans
og settist vi hi ysta haf,
10 einnig ar mundi hnd n leia mig
og hgri hnd n halda mr.
11 Og tt g segi: "Myrkri hylji mig
og ljsi kringum mig veri ntt,"
12 myndi myrkri eigi vera r of myrkt
og nttin lsa eins og dagur,
myrkur og ljs eru jfn fyrir r.
13 v a hefir mynda nru mn,
ofi mig murlfi.
14 g lofa ig fyrir a, a g er undursamlega skapaur,
undursamleg eru verk n,
a veit g nsta vel.
15 Beinin mr voru r eigi hulin,
egar g var gjrur leyni,
myndaur djpum jarar.
16 Augu n su mig, er g enn var mynda efni,
vidagar voru kvenir
og allir skrir bk na,
ur en nokkur eirra var til orinn.
17 En hversu torskildar eru mr hugsanir nar, Gu,
hversu strkostlegar eru r allar samanlagar.
18 Ef g vildi telja r, vru r fleiri en sandkornin,
g mundi vakna og vera enn me hugann hj r.

19 a , Gu, vildir fella ningana.
Moringjar! Vki fr mr.
20 eir rjskast gegn r me svikum
og leggja nafn itt vi hgma.
21 tti g eigi, Drottinn, a hata , er hata ig,
og hafa vibj eim, er rsa gegn r?
22 g hata fullu hatri,
eir eru ornir vinir mnir.

23 Prfa mig, Gu, og ekktu hjarta mitt,
rannsaka mig og ekktu hugsanir mnar,
24 og sj , hvort g geng gltunarvegi,
og lei mig hinn eilfa veg.


140   Til sngstjrans. Davsslmur.

2 Frelsa mig, Drottinn, fr illmennum,
vernda mig fyrir ofrkismnnum,
3 eim er hyggja illt hjarta snu
og vekja fri degi hverjum.
4 eir gjra tungur snar hvassar sem hggormar,
nrueitur er undir vrum eirra. [Sela]

5 Varveit mig, Drottinn, fyrir hendi gulegra,
vernda mig fyrir ofrkismnnum,
er hyggja a brega fti fyrir mig.
6 Ofstopamenn hafa lagt gildrur leyni fyrir mig
og ani t snrur eins og net,
hj vegarbrninni hafa eir lagt mskva fyrir mig. [Sela]

7 g sagi vi Drottin: ert Gu minn,
lj eyra, Drottinn, grtbeini minni.
8 Drottinn Gu, mn mttuga hjlp,
hlfir hfi mnu orustudeginum.
9 Uppfyll eigi, Drottinn, skir hins gulega,
lt vlar hans eigi heppnast. [Sela]
10 eir skulu eigi hefja hfui umhverfis mig,
ranglti vara eirra skal hylja sjlfa .
11 Lt rigna eldsglum,
hrind eim gryfjur, svo a eir fi eigi upp stai.
12 Illmll maur skal eigi f staist landinu,
ofrkismanninn skal gfan elta me sfelldum hggum.

13 g veit, a Drottinn flytur ml hrjra,
rekur rttar snaura.
14 Vissulega skulu hinir rttltu lofa nafn itt,
hinir hreinskilnu ba fyrir augliti nu.


141   Davsslmur.

Drottinn, g kalla ig, skunda til mn,
lj eyra raust minni, er g kalla ig.
2 Bn mn s fram borin sem reykelsisfrn fyrir auglit itt,
upplyfting handa minna sem kvldfrn.
3 Set , Drottinn, vr fyrir munn minn,
gslu fyrir dyr vara minna.
4 Lt eigi hjarta mitt hneigjast a neinu illu,
a v a fremja guleg verk
me illvirkjum,
og lt mig eigi eta krsir eirra.

5 tt rttltur maur sli mig
og traur hirti mig,
mun g ekki iggja smd af illum mnnum.
Bn mn stendur gegn illsku eirra.

6 egar hfingjum eirra verur hrundi niur af kletti,
munu menn skilja, a or mn voru snn.
7 Eins og menn hggva vi og kljfa jru,
svo skal beinum eirra tvstra vi gin Heljar.

8 Til n, Drottinn, mna augu mn,
hj r leita g hlis,
sel eigi fram lf mitt.
9 Varveit mig fyrir gildru eirra, er sitja um mig,
og fyrir snrum illvirkjanna.
10 Hinir gulegu falli sitt eigi net,
en g sleppi heill hfi.


142   Maskl eftir Dav, er hann var hellinum. Bn.

2 g hrpa htt til Drottins,
hstfum grtbni g Drottin.
3 g thelli kveini mnu fyrir honum,
tji honum ney mna.
4 egar andi minn rmagnast mr,
ekkir gtu mna.

lei eirri er g geng
hafa eir lagt snrur fyrir mig.
5 g lt til hgri handar og skyggnist um,
en enginn kannast vi mig.
Mr er varna srhvers hlis,
enginn spyr eftir mr.

6 g hrpa til n, Drottinn,
g segi: ert hli mitt,
hlutdeild mn landi lifenda.
7 Veit athygli kveini mnu,
v a g er mjg jakaur,
bjarga mr fr ofskjendum mnum,
v a eir eru mr yfirsterkari.
8 Lei mig t r dflissunni,
a g megi lofa nafn itt,
hinir rttltu skipast kringum mig,
egar gjrir vel til mn.


143   Davsslmur.

Drottinn, heyr bn mna,
lj eyra grtbeini minni trfesti inni,
bnheyr mig rttlti nu.
2 Gakk eigi dm vi jn inn,
v a enginn er rttltur fyrir augliti nu.
3 vinurinn eltir sl mna,
slr lf mitt til jarar,
ltur mig ba myrkri
eins og sem lngu eru dnir.
4 Andi minn rmagnast mr,
hjarta mitt er agndofa hi innra mr.

5 g minnist fornra daga,
huga allar gjrir nar,
grunda verk handa inna.
6 g breii t hendurnar mti r,
sl mn er sem rrota land fyrir r. [Sela]
7 Flt r a bnheyra mig, Drottinn,
andi minn rmagnast,
byrg eigi auglit itt fyrir mr,
svo a g veri ekki lkur eim, er gengnir eru til grafar.
8 Lt mig heyra miskunn na a morgni dags,
v a r treysti g.
Gjr mr kunnan ann veg, er g a ganga,
v a til n hef g sl mna.

9 Frelsa mig fr vinum mnum, Drottinn,
g fl nir nar.
10 Kenn mr a gjra vilja inn,
v a ert minn Gu.
inn gi andi leii mig
um sltta braut.
11 Veit mr a lifa, Drottinn, sakir nafns ns,
lei mig r nauum sakir rttltis ns.
12 Lt vini mna hverfa sakir trfesti innar,
ry eim llum r vegi, er a mr rengja,
v a g er jnn inn.


144   Eftir Dav.

Lofaur s Drottinn, bjarg mitt,
sem fir hendur mnar til bardaga,
fingur mna til orustu.
2 Miskunn mn og vgi,
hborg mn og hjlpari,
skjldur minn og athvarf,
hann leggur jir undir mig.

3 Drottinn, hva er maurinn ess, a ekkir hann,
mannsins barn, a gefir v gaum.
4 Maurinn er sem vindblr,
dagar hans sem hverfandi skuggi.

5 Drottinn, sveig himin inn og stg niur,
snertu fjllin, svo a r eim rjki.
6 Lt eldinguna leiftra og tvstra vinum,
skjt rvum num og skelf .
7 Rtt t hnd na fr hum,
hrf mig burt og bjarga mr
r hinum miklu vtnum,
af hendi tlendinganna.
8 Munnur eirra mlir tl,
og hgri hnd eirra er lyginnar hnd.

9 Gu, g vil syngja r njan sng,
g vil leika fyrir r tstrengjaa hrpu.
10 veitir konungunum sigur,
hrfur Dav jn inn undan hinu illa sveri.
11 Hrf mig burt og bjarga mr
af hendi tlendinganna.
Munnur eirra mlir tl,
og hgri hnd eirra er lyginnar hnd.

12 Synir vorir eru sem roskair teinungar sku sinni,
dtur vorar sem hornslur, thggnar hallarstl.
13 Hlur vorar eru fullar og veita afurir af hverri tegund,
fnaur vor getur af sr sundir,
verur tsundfaldur haglendum vorum,
14 uxar vorir klyfjair,
ekkert skar og engir hernumdir
og ekkert p torgum vorum.
15 Sl er s j, sem svo er statt fyrir,
sl er s j, sem Drottin a Gui.


145   Davs-lofsngur.

g vil vegsama ig, Gu minn, konungur,
og prsa nafn itt um aldur og vi.
2 hverjum degi vil g prsa ig
og lofa nafn itt um aldur og vi.

3 Mikill er Drottinn og mjg vegsamlegur,
mikilleikur hans er rannsakanlegur.
4 Ein kynslin vegsamar verk n fyrir annarri
og kunngjrir mttarverk n.
5 r segja fr tign og dr vegsemdar innar:
"g vil syngja um dsemdir nar."
6 Og um mtt gnarverka inna tala r:
"g vil segja fr strvirkjum num."
7 r minna na miklu gsku
og fagna yfir rttlti nu.

8 Nugur og miskunnsamur er Drottinn,
olinmur og mjg gskurkur.
9 Drottinn er llum gur,
og miskunn hans er yfir llu, sem hann skapar.
10 ll skpun n lofar ig, Drottinn,
og drkendur nir prsa ig.
11 eir tala um dr konungdms ns,
segja fr veldi nu.
12 eir kunngjra mnnum veldi itt,
hina drlegu tign konungdms ns.
13 Konungdmur inn er konungdmur um allar aldir
og rki itt stendur fr kyni til kyns.
Drottinn er trfastur llum orum snum
og miskunnsamur llum verkum snum.
14 Drottinn styur alla , er tla a hnga,
og reisir upp alla niurbeyga.
15 Allra augu vona ig,
og gefur eim fu eirra rttum tma.
16 lkur upp hendi inni
og seur allt sem lifir me blessun.

17 Drottinn er rttltur llum snum vegum
og miskunnsamur llum snum verkum.
18 Drottinn er nlgur llum sem kalla hann,
llum sem kalla hann einlgni.
19 Hann uppfyllir sk eirra er ttast hann,
og hrp eirra heyrir hann og hjlpar eim.
20 Drottinn varveitir alla er elska hann,
en trmir llum ningum.

21 Munnur minn skal mla orstr Drottins,
allt hold vegsami hans heilaga nafn um aldur og vi.


146  

Halelja.
Lofa Drottin, sla mn!
2 g vil lofa Drottin mean lifi,
lofsyngja Gui mnum, mean g er til.

3 Treysti eigi tignarmennum,
mnnum sem enga hjlp geta veitt.
4 Andi eirra lur burt, eir vera aftur a jru,
eim degi vera form eirra a engu.

5 Sll er s, er Jakobs Gu sr til hjlpar,
s er setur von sna Drottin, Gu sinn,
6 hann sem skapa hefir himin og jr,
hafi og allt sem v er,
hann sem varveitir trfesti sna a eilfu,
7 sem rekur rttar kgara
og veitir brau hungruum.

Drottinn leysir hina bundnu,
8 Drottinn opnar augu blindra,
Drottinn reisir upp niurbeyga,
Drottinn elskar rttlta.
9 Drottinn varveitir tlendingana,
hann annast ekkjur og furlausa,
en gulega ltur hann fara villa vegar.
10 Drottinn er konungur a eilfu,
hann er Gu inn, Son, fr kyni til kyns.
Halelja.


147

Halelja.
a er gott a leika fyrir Gui vorum,
v a hann er yndislegur, honum hfir lofsngur.
2 Drottinn endurreisir Jersalem,
safnar saman hinum tvstruu af srael.
3 Hann lknar , er hafa sundurkrami hjarta,
og bindur um benjar eirra.
4 Hann kveur tlu stjarnanna,
kallar r allar me nafni.
5 Mikill er Drottinn vor og rkur a veldi,
speki hans er mlanleg.
6 Drottinn annast hrja,
en gulega lgir hann a jru.

7 Syngi Drottni me akklti,
leiki ggju fyrir Gui vorum.
8 Hann hylur himininn skjum,
br regn handa jrinni,
ltur gras spretta fjllunum.
9 Hann gefur skepnunum fur eirra,
hrafnsungunum, egar eir kalla.
10 Hann hefir eigi mtur styrkleika hestsins,
eigi knun ftleggjum mannsins.
11 Drottinn hefir knun eim er ttast hann,
eim er ba miskunnar hans.

12 Vegsama Drottin, Jersalem,
lofa Gu inn, Son,
13 v a hann hefir gjrt sterka slagbrandana fyrir hlium num,
blessa brn n, sem r eru.
14 Hann gefur landi nu fri,
seur ig hinu kjarnbesta hveiti.
15 Hann sendir or sitt til jarar,
bo hans hleypur me hraa.
16 Hann gefur snj eins og ull,
strir t hrmi sem sku.
17 Hann sendir hagl sitt sem braumola,
hver fr staist frost hans?
18 Hann sendir t or sitt og ltur sinn ina,
ltur vind sinn blsa, og vtnin renna.
19 Hann kunngjri Jakob or sitt,
srael lg sn og kvi.
20 Svo hefir hann eigi gjrt vi neina j,
eim kennir hann ekki kvi sn.
Halelja.


148

Halelja.
Lofi Drottin af himnum,
lofi hann hum.
2 Lofi hann, allir englar hans,
lofi hann, allir herskarar hans.
3 Lofi hann, sl og tungl,
lofi hann, allar lsandi stjrnur.
4 Lofi hann, himnar himnanna
og vtnin, sem eru yfir himninum.
5 au skulu lofa nafn Drottins,
v a hans boi voru au skpu.
6 Og hann fkk eim sta um aldur og vi,
hann gaf eim lg, sem au mega eigi brjta.
7 Lofi Drottin af jru,
r sjskrmsl og allir hafstraumar,
8 eldur og hagl, snjr og reykur,
stormbylurinn, sem framkvmir or hans,
9 fjllin og allar hir,
vaxtartrn og ll sedrustrn,
10 villidrin og allur fnaur,
skrikvikindin og fleygir fuglar,
11 konungar jararinnar og allar jir,
hfingjar og allir dmendur jarar,
12 bi yngismenn og yngismeyjar,
ldungar og ungir sveinar!
13 au skulu lofa nafn Drottins,
v a hans nafn eitt er htt upp hafi,
tign hans er yfir jr og himni.
14 Hann lyftir upp horni fyrir l sinn,
lofsngur hljmi hj llum drkendum hans,
hj sonum sraels, jinni, sem er nlg honum.
Halelja.


149

Halelja.
Syngi Drottni njan sng,
lofsngur hans hljmi sfnui trara.
2 srael glejist yfir skapara snum,
synir Sonar fagni yfir konungi snum.
3 eir skulu lofa nafn hans me gleidansi,
leika fyrir honum bumbur og ggjur.
4 v a Drottinn hefir knun l snum,
hann skrir hrja me sigri.
5 Hinir truu skulu glejast me smd,
syngja fagnandi hvlum snum
6 me lofgjr Gus tungu
og tveggja sver hndum
7 til ess a framkvma hefnd junum,
hirtingu lunum,
8 til ess a binda konunga eirra me fjtrum,
jhfingja eirra me jrnhlekkjum,
9 til ess a fullngja eim skrum dmi.
a er til vegsemdar llum drkendum hans.
Halelja.


150

Halelja.
Lofi Gu helgidmi hans,
lofi hann voldugri festingu hans!
2 Lofi hann fyrir mttarverk hans,
lofi hann eftir mikilleik htignar hans!
3 Lofi hann me lurhljmi,
lofi hann me hrpu og ggju!
4 Lofi hann me bumbum og gleidansi,
lofi hann me strengleik og hjarppum!
5 Lofi hann me hljmandi sklabumbum,
lofi hann me hvellum sklabumbum!
6 Allt sem andardrtt hefir lofi Drottin!
Halelja!


Nettgfan og Hi slenska Bibluflag - gst 1997